อุ่นหัวใจด้วยไฟรัก (Bright Eyes in the Dark) | EP.2 ( FULL EP) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] มาแล้ว สวัสดีครับ นี่บ้านของอวี๋ฉีเหล่ยใช่ไหมครับ ที่รัก ใครเหรอ พี่เหลย ลู่เซียว บ้านผมหายากใช่ไหม – นิดหน่อย – พวกคุณคุยกันไปนะ ฉันไปออกกำลังกายละ ทำไมจู่ ๆ คุณถึงได้ มาหาผมเหรอ ช่วงนี้พอดีว่ามีเรียนแลกเปลี่ยน พอดีว่าก่อนหน้านี้ก็ให้คุณช่วย ก็เลยแวะมาเยี่ยมหน่อย คุณจะมาเกรงใจอะไรผม การที่ได้ช่วยพวกคุณ ผมรู้สึกว่ามีความหมายมากเลย พี่เหล่ย ผมบอกคุณตรง ๆ เลยแล้วกัน ครั้งนี้ที่แวะมาอย่างแรกคือมาเยี่ยมคุณ อย่างที่สองก็คืออยากถามคุณหน่อยว่า อยากที่จะเข้าร่วมกับทีมดับเพลิงของเราไหม ทำไมจู่ ๆ ถึงได้นึกอยากมาถามผมเรื่องนี้เหรอ ตอนแรกที่เกิดแผ่นดินไหว คุณก็รีบไปช่วยคนทันที ผมรู้ คุณเป็นคนที่เมื่อเจออันตราย ก็จะเสนอตัวเข้าช่วย จริงไหม คุณชอบความรู้สึกนี้ ความรู้สึกแบบนี้มันปิดกันไม่มิดหรอก ด้วยความรู้เฉพาะทางของคุณ ไปที่ทีมนักดับเพลิงจะต้อง ปล่อยของได้เต็มที่แน่นอน ผมหวังว่าคุณจะได้เป็นทีมเดียวกับผม คุณลองคิดดูนะ ♫วันวานที่หมุนเวียนวกวน♫ ♫ลมและสายหมอกสลักเป็นหน้าด้านข้าง♫ ♫เดินสวนทางกับแสง บ้างชัดบ้างลางเลือน♫ ♫ย้ำเตือนถึงพรุ่งนี้วันใหม่♫ ♫ให้คำสาบานดังก้องในหู♫ ♫ยืนหยัดว่าจะไปให้ไกลขึ้น♫
♫สวนทางแสง กล้าเดินไปข้างหน้า♫ ♫หมอกควันหนาทึบ ปกคลุมท้องฟ้า♫ ♫สวนทางลมบินได้ไกลกว่า♫ ♫ข้ามเส้นขอบฟ้า♫ ♫หลังจากพลบค่ำ ก่อนรุ่งอรุณ♫ ♫ฝึกฝนผ่านการทดลองอีกนับพันนับหมื่น♫ ♫พุ่งตรงไปแตะที่กำแพงนั้น♫ ♫รุ่งอรุณและทะเลมาบรรจบกัน♫ [อุ่นหัวใจด้วยไฟรัก] [ตอนที่ 2 มีคนมาก็มีคนไป] [กองพันดับเพลิงเขตปินซีเมืองเป่ยสวิน] [หน่วยปฏิบัติการพิเศษถนนเหอผิง] หลินลู่เซียวนะ หลินลู่เซียว นายโตป่านนี้แล้ว ทำไมชอบทำให้เป็นห่วงอยู่เรื่อย ฉันนี่ไม่รู้จะว่านายยังไงดีแล้ว เบื้องบนก็คอยกำชับมาตลอด สร้างภาพลักษณ์นักดับเพลิงที่มีอารยะ พวกเราต้องแสดงถึงตัวตน ภาพลักษณ์ คำสัญญา ทุกการกระทำคือ ตัวแทนของนักดับเพลิงทั้งหมด แต่นายกลับ นายไม่แคร์อะไรเลย นายช่วยคนคนหนึ่ง ก็ก่อเรื่องซะหลายอย่าง ทำตัวให้เป็นหัวหน้าสถานียอดเยี่ยมนี่ ไม่ดีหรือไง ดีไม่ดีเขาไม่ได้เป็นคนตัดสินสักหน่อย หลินลู่เซียว คำพูดนี้ควรหลุดออกมาจากปากนายเหรอ นายคิดว่าเรื่องนี้ จะปล่อยให้ผ่านไปได้ง่าย ๆ แบบนี้เหรอ เกียรติส่วนตัวก็คือเกียรติของส่วนรวม จริงไหม นายทำแบบนี้ไม่รู้สึกผิดต่อสถานี ไม่รู้สึกผิดต่อทีมหรือยังไง นายไม่ร้อนใจ แต่พวกเราร้อนใจนะ จริงไหม รายงานครับ ต้ากัง นายสั่งสอนเขาหน่อยสิ ครับ สร้างภาพลักษณ์นักดับเพลิงที่มีอารยะ
หัวหน้าหลิน ผมคิดว่านะ เพื่อเกียรติยศ ใช่ไหมครับ เผื่อว่ามีรางวัลกับเงินอุดหนุนล่ะ ใครบอกนายว่าจะมีรางวัล ถ้าเผื่อว่ามีไงครับ เราจะพลาดโอกาสนี้ไปไม่ได้นะ ถ้าหากเหรอ ต้าหลิว จะมีรางวัลเหรอ นี่ไม่ใช่เรื่องที่ว่ามีหรือไม่มีรางวัล ครูฝึก นี่ผมจะบอกให้นะ เรื่องนี้จะโทษหัวหน้าหลินก็ไม่ถูกนะ ก็โหลวหมิงเหย่นั่น คิดจะมาทำอวดเบ่งต่อหน้าพวกเรา คุณไม่เห็นท่าทางของเขา แค่คิดนี่ผมก็แทบอยากจะ จริง ๆ นะ ยั่วโมโหผม ผมไปทำความสะอาดละ นายดูสิเนี่ย ดูสิ ทุกคนยังรู้ตัวมากกว่านายซะอีก ใช่ไหม อีกอย่างนายเองก็รู้นี่ว่า วันนี้โหลวหมิงเหย่จะมา นายอดกลั้นไว้หน่อยไม่ได้หรือไง โหลวหมิงเหย่นั่นขึ้นชื่อเรื่องคุยยาก ทั้งสถานีเขาก็รู้กันหมด นายก็จะต้องมีปัญหากับเขาให้ได้ คนเราดื้อไปทำงานไม่สำเร็จหรอก หลักการนี้นายน่าจะเข้าใจใช่ไหม นี่จะว่าไปแล้วนะ เรื่องในวันนี้นายเองที่ทำไม่ถูก จะว่าไปแล้ว ทำผิดน่ะ ไม่น่ากลัว จะต้องยอมรับแก้ไข ถึงจะเป็นสหายที่ดี จริงไหม แล้วก็จะว่าไปแล้วนะ นายรีบหันหลังกลับไปได้แล้ว จะให้ฉันกลับไปไหน หยุดเลยนะ นี่จะว่าไปแล้วนะ นายลองดู นายลองดูคลิปนี้ให้ดี ๆ [ฮีโร่นักดับเพลิงกินข้าวกล่องที่ใต้ตึกทางเข้าร้านอาหาร] [ถือว่าได้กินอาหารค่ำร่วมกับพวกเขา] นี่เมื่อไม่กี่วันก่อนที่นายออกปฏิบัติการ
แล้วกินอาหารดิลิเวอรีอยู่ข้างทาง โดนคนถ่ายคลิปทั้งหมดแล้วอัปลงเน็ต ตอนนี้เรื่องนี้นี่ดังกระฉ่อนแล้ว หัวหน้าเมิ่งเรียกฉันไปคุย บอกว่าตอนนี้ความคิดเรามีปัญหา ให้ฉันเขียนรายงานบอกเขา นายว่าฉันจะตอบว่ายังไง ทุกคนออกปฏิบัติงานทั้งวัน กลับมาไม่ได้กินข้าว เลยกินอาหารข้างทาง นายตอบไป จะว่าไปแล้วนะ ครูฝึก นายได้ค้นพบข้อบกพร่องสำคัญ ในการทำงานของสถานีเราเลย บกพร่องต่อหน้าที่จะต้องจัดการอย่างเข้มงวด แจ้งทุกคนที่ไม่ได้ออกปฏิบัติงาน อีกสามนาทีไปประชุมที่ห้องกิจกรรม ประชุม สองวันมานี้ มีคลิปหนึ่งที่เกี่ยวกับสถานีเรา แพร่กระจายไปบนอินเทอร์เน็ต สร้างเสียงวิพากษ์วิจารณ์ไม่น้อย แล้วก็ทำให้ประชาชนเกิดภาพลักษณ์ไม่ดี กับทีมนักดับเพลิงเรา เรื่องนี้ ฉันหวังว่าทุกคนจะคิดทบทวนให้ดี จากนี้ห้ามเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก ดังนั้น ฉันขอเสนอให้ สร้างสถานีเติมพลังขึ้นในสถานีเรา ตอนที่ทุกคนกลับจากปฏิบัติงาน ถ้าเกิดว่าหิว ก็จะได้ไปหาของกินได้ แน่นอนว่าของที่กิน ฉันก็ไม่ได้จำกัด นายจะกินพวกแบบ ขนมปัง แครกเกอร์ มันฝรั่งทอด ไส้กรอก หรือจะต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปก็ได้ ถ้าสภาพอำนวย นายจะทำพวกไก่ย่าง สเต๊กก็ได้ ฉันจะเตรียมตู้เย็นให้พวกนายอันหนึ่ง แน่นอนว่าเรื่องนี้ก็เป็นความคิดของครูฝึกเรา ครูฝึกเป็นห่วงสุขภาพของทุกคนเป็นอย่างมาก พวกเรามาขอบคุณครูฝึกกัน ดี ขอบคุณครับครูฝึกหยาง ทุกคนถกกันได้ตามสบาย ใครมีความเห็นว่ายังไง หลิวหรูอี้ ครับ
ไหนลองบอกสิว่านายคิดว่ายังไง รายงาน ข้อเสนอของหัวหน้าตรงประเด็น ความคิดของครูฝึกได้ใจความ เข้าถึงปัญหา ขอบคุณหัวหน้า ขอบคุณครูฝึก ที่เป็นห่วงสมาชิกทุกคนในสถานี ปรบมือ ดี ๆ หัวหน้าพูดถูก ความคิดของครูฝึกก็ยิ่งถูกต้องไปใหญ่ [ฉีหัว หน่วยปฏิบัติการพิเศษถนนเหอผิง] พวกเราขอขอบคุณครูฝึกอีกครั้ง ดี ไม่ถูกสิ ไม่ถูก ทำไมฉันรู้สึกว่า พวกนายสามคนนี่ตะกละที่สุดแล้ว พวกนายสามคนนี่อยากกินที่สุดใช่ไหม พวกเราสามคนอยากกินที่ไหนกัน ไหนใครไม่อยากกินลุกขึ้น นายดูสิ ทุกคนก็อยากกินกันทั้งนั้น ใช่ไหม ครูฝึกลองคิดดูนะ นี่คือความในใจของทุกคน ทุกครั้งที่ทุกคนไปออกปฏิบัติงานกลับมา ตอนค่ำก็กลับมาไม่ทันกิน นี่นาน ๆ วันเข้าร่างกายก็ทนไม่ไหว ย่าผมมักจะบอกเสมอว่า เรื่องกินน่ะสำคัญกับคนมาก ครูฝึกเองก็เคยบอกนี่ว่า จะช่วยคนก็ต้องดูแลตัวเองให้ดีก่อน ดังนั้นผมคิดว่านะ กินให้อิ่มท้องก็เพื่อที่ จะดูแลตัวเองให้ดีขึ้น กินอิ่มก็เพื่อที่จะ ปกป้องชีวิตและทรัพย์สิน ของประชาชนได้ดียิ่งขึ้น จริงไหม จริง ไม่ ๆ ๆ พี่ พี่ไม่กินเหรอ ต้องบอกว่านี่เป็นไอเดียที่ดี จริงด้วย คือว่า
ครูฝึกหยาง หัวหน้าหลิน ผมขอถามหน่อย ผมขอถามแทนพวกพี่น้องหน่อย สถานีเติมพลังของพวกเรานี่ พวกเราต้องออกเงินกันเองไหม นายถามอะไรเนี่ย จริงด้วย ตรงประเด็นตลอดเลยนะ งั้นเรื่องนี้ ฉันก็ต้องพูดกับทุกคนให้ชัดเจน สถานีเติมพลังของพวกเรา ไม่ต้องให้สมาชิกคนไหนในทีมควักเงินออกเลย แล้วก็ไม่เบียดบังเงินของสถานีด้วย พวกเราแต่ละคนอาศัยจิตสำนึกล้วน ๆ ใครกินคนนั้นก็ซื้อมาเติมเอง อย่าให้ฉันจับได้นะว่าบางคน เอาแต่กินแล้วไม่เติมนะ จากนี้จะไม่ให้นายเข้า งั้นผมก็เห็นด้วย กินหม้อไฟได้ไหม กินบะหมี่หอยขมได้หรือเปล่า ทุกคนดีใจเห็นไหม นายนี่นะ วัน ๆ ทำแต่เรื่องไม่เป็นเรื่อง เอาละ ๆ เลิกพูดกันได้แล้ว ฉันเองก็พอดูออก ในเมื่อพวกนายทุกคนเห็นด้วย ฉันเองก็เห็นด้วย ฉันก็ไม่อยากเป็นคนไม่ดี แต่มีจุดหนึ่งที่ฉันจะต้องพูดไว้ก่อนนะ ในเมื่อจะกิน พวกเราก็ต้องกินดี ๆ หน่อย ถ้าจำเป็น พวกเราก็ทำกินที่นี่ก็ได้ จริงไหม อย่าทำเรื่องอะไรวุ่นวายพวกนั้น โดยเฉพาะเพื่อนร่วมงานบางคน พูดถึงใครก็น่าจะรู้กันอยู่นะ จริงไหม จากนี้ขนมเอย ของหวานเอย จะต้องควบคุม โอเคไหม ใช่ไหม คือว่าสุดท้ายนี้ ฉันขอพูดเสริมอีกหน่อย
– พูดให้มันน้อย ๆ หน่อย – คือว่า โอเค งั้นเรื่องสถานีเติมพลังของเราก็ตกลงตามนี้ โอเค อีกอย่าง เรื่องนี้ พวกเราจะต้องเขียนรายงาน อธิบายหัวหน้าเมิ่งหน่อย เหล่าหลิว นายเขียนรายงาน หา หาอะไร นายอัปเดตพินัยกรรม กับรองหัวหน้าสถานีทุกวันไม่ใช่เหรอ ภาษาเขียนนายใช้ได้ นายเขียน – ดี ๆ – ดี ๆ ดี – ดี ๆ – ดี ๆ เยอะจริง ๆ ฉันซื้อ… เหลยต้ากัง นี่มันอะไรเนี่ย ผักดองไง กินกับข้าว นายนี่มันขี้งกจริง ๆ แล้วทำไมเป็นผักดองเส้นสำหรับเด็กล่ะ ฉันซื้อให้ลูกฉันน่ะ เมียฉันบอกว่าเด็กจะกินของเค็มเกินไปไม่ได้ ฉันก็เลยหยิบมา ผักกาดดองของเด็กมีสารกันบูดน้อย กินแล้วดีต่อสุขภาพ แค่สองห่อนี้ใช่ไหม ใช่ที่ไหนกัน เถ้าแก่ยังให้แฮมแท่งมาอีกอันด้วย
สุดยอด นายนี่มันงกจริง ๆ งั้นเถ้าแก่นี่ก็งกเหมือนนายเลย พอดีว่าฉันซื้อของแล้ว เถ้าแก่ให้ฉันมาลังหนึ่งยกให้นาย นายก็ไม่รีบบอก ฉันจะได้ไม่ต้องเอาออกมา ลองดูนี่ ๆ ป้ายนี้เป็นยังไงบ้าง สถานีเติมพลังนักดับเพลิง – ดีนะครับ – ใช้ได้เลย – ใช้ได้ครับ – ใช้ได้นะ งั้นเราก็เริ่มพิธีแขวนป้าย อย่างเป็นทางการกันเลย – โอเค – โอเค แขวนป้าย – แขวนเลย – แขวนเลย [สถานีเติมพลังนักดับเพลิง] สถานีเติมพลังก่อตั้งอย่างเป็นทางการแล้ว ดี ๆ [สวนสร้างสรรค์วัฒนธรรมเวินหัว] ♫ไร้ขอบเขต♫ ♫เส้นทางช้างเผือกที่ทอดยาว♫ ♫ค่ำคืนในฤดูร้อน♫ ♫มีเสียงจักจั่น สายลมอ่อนเบา♫ ♫พลบค่ำ♫ ♫ท้องฟ้าที่ย้อมสี♫ ♫ข้างกาย♫ ♫มีแสงเล็กน้อย♫ ♫เส้นเงาที่สะท้อน ยิ่งชัดเจน♫ ♫มองไม่เห็น ค่ำคืนไร้เสียง♫ ♫เงียบสงัด♫ ♫ให้ดวงดาวพร่างพราว♫ ♫แทนแสงระยิบระยับ♫ ♫โอบกอดไว้แน่น ๆ♫
♫สายลมเฝ้ารอคอยคำสัญญา♫ ♫เปิดดวงใจเชื่อมต่อแดนแห่งฝัน♫ [เป่ยเหยาเอนเทอร์เทนเมนต์ เสิ่นกวงจง] ฮัลโหล หนานชู ผมเสิ่นกวงจงนะ คุณจะไม่พิจารณาเป่ยเหยาของเราจริง ๆ เหรอ คุณคิดดูนะ ไม่ว่าจะซีรีส์ วาไรตี้ พรีเซนเตอร์ ทรัพยากรเรามีพร้อม พวกเราคุยกันได้หมด ภาพลักษณ์ของนักแสดงดาวรุ่ง นักเต้นดาวเด่นอะไรพวกนี้ให้คุณได้หมด ขอโทษด้วยนะคะ คุณเสิ่น ตอนนี้ฉันยังไม่คิดอยากเป็นนักแสดง รบกวนคุณแจ้งเถ้าแก่หานด้วยนะคะ คือว่า หนานชู พวกเราอย่าเพิ่งตัดบทกันแบบนี้สิ ฉันต้องไปซ้อมก่อน วางหูก่อนนะคะ แต่ก่อนก็ว่างนี่ มือนายเป็นอะไรไป แค่แผลนิดหน่อย ครูฝึกหยาง ครูฝึกหยาง รอบที่เท่าไรแล้ว นายพูดมาสิว่ารอบที่เท่าไรแล้ว นายมองฉันอย่ามาทำหน้าทะเล้น อย่างนายทำมาเชี่ยวชาญด้านการช่วยเหลือสัตว์ อ่อนหัดสิไม่ว่า นายเป็นหัวหน้าสถานีนะ นายจะต้องเป็นแบบอย่างให้ทุกคนสิ นายนี่วัน ๆ เอะอะก็ทำให้ตัวเองเจ็บตัว นายจะให้ฉันทำยังไง เอาละ ๆ เลิกบ่นได้แล้ว บ่นมันได้ทุกวัน มาหาฉันมีเรื่องอะไร มีเรื่องดีจริง ๆ แหละ เรื่องดีอะไร ที่สถานีมีคนมาใหม่ อีกอย่างมาทีก็มาสองคนรวด มีคนมาใหม่สองคนต้องดีใจขนาดนั้นเลย
สองคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดา หัวหน้าหลิน คุณยังจำพวกเราได้ไหมครับ อีจิ่ว สือเฉวียนใช่ไหม [เส้าอีจิ่ว หน่วยปฏิบัติการพิเศษถนนเหอผิง] [ฉินสือเฉวียนหน่วยปฏิบัติการพิเศษถนนเหอผิง] ครับ ไอดอลความจำดีมากเลย ไอดอล ฉันจะบอกพวกนายให้นะ หน่วยปฏิบัติการพิเศษของเรา ไม่ใช่ที่ที่จะมาเทิดทูน แล้วก็ไม่ใช่ที่จะมาตามไอดอลด้วย อย่าคิดนะว่าพวกนายสองคนพิเศษ แต่ละปีคนแบบพวกนายน่ะมีเยอะแยะ ต่างก็เคยถูกนักดับเพลิงช่วยมาทั้งนั้น จากนั้นก็ เริ่มมีความฝันอยากเป็นฮีโร่ สุดท้ายพอมาแล้วก็ถึงได้พบว่ารู้ว่า มันเป็นคนละเรื่องกันเลย ดังนั้นฉันแนะนำให้พวกนายสองคนคิดให้ดีนะ งานนี้มีความหมายยังไงสำหรับพวกนาย ทำไมถึงได้มาที่นี่ ทำไมถึงได้อยากเป็นนักดับเพลิงตกลงไหม พอได้แล้ว จริงจังอะไรขนาดนั้น รายงาน ครูฝึกครับ ผมคิดดีแล้วครับ ผมอยากเป็นนักดับเพลิง ที่เก่งเหมือนหัวหน้าหลิน แผ่นดินไหวครั้งนั้นพวกเรากลายเป็นเด็กกำพร้า โตมาด้วยข้าวของชาวบ้าน พวกเรามีวันนี้ได้ นอกได้ความช่วยเหลือจากคุณปู่ คุณย่า คุณน้า คุณอาในหมู่บ้านแล้ว ที่สำคัญกว่านั้นก็คือ นักดับเพลิงอย่างพวกคุณ ที่ช่วยพวกเราออกมาจากแผ่นดินไหว รายงาน ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ผมกับเส้าอีจิ่วก็ตัดสินใจที่อยากจะเป็น นักดับเพลิงที่ดี ไม่เพียงเท่านี้ ผมก็ยังอยากเป็นเหมือนหัวหน้าหลิน เป็นหัวหน้าสถานีที่ดี แบบนี้ถึงจะช่วยคนได้มากขึ้น เอาละ พวกนายสองคนมีปณิธานเต็มเปี่ยม แต่ก็อย่าเพิ่งมั่นอกมั่นใจนัก ระวังจะหน้าแตกเอา
ทุกอย่างดูจากการกระทำแล้วกัน อุตส่าห์มีคนมาใหม่สองคน จะไปขู่เขาทำไม นายสองคนในเมื่อเลือกทางนี้แล้ว ก็ตั้งใจทำให้ดี ๆ – ครับ – ครับ คือว่าฉันขอเสริมอีกหน่อย… คือว่า… ยัง… มัวรออะไรอยู่ พวกนักดับเพลิง ไปเร็ว ไฟไหม้ ๆ เลขที่ 117 ถนนหวยไห่ สวนสร้างสรรค์วัฒนธรรมเวินหัว [เรียนคำสอน หล่อหลอมความภักดี รักษาความตั้งใจเดิม] เกิดเพลิงไหม้ รถคันที่หนึ่ง สอง สี่ออกปฏิบัติภารกิจ ไฟไหม้ ไฟไหม้ เลขที่ 117 ถนนหวยไห่ สวนสร้างสรรค์วัฒนธรรมเวินหัว รถคันที่หนึ่ง สอง สี่ออกปฏิบัติภารกิจ ไป – หัวหน้าหลิน – หัวหน้าหลิน นายสองคนไปรถฉัน ไป ไปถึงที่นั่นคอยช่วยอย่างเดียว ทุกอย่างต้องฟังตามคำสั่ง – ครับ – ครับ พักกันเสร็จหรือยัง
พักเสร็จแล้วก็มาเริ่มกันใหม่อีกรอบ เร็ว ใครคือผู้รับผิดชอบ พวกเราเป็นนักดับเพลิง หน่วยปฏิบัติการพิเศษถนนเหอผิง พวกคุณใครแจ้งความว่าไฟไหม้ ไฟไหม้เหรอคะ ไม่มีใครแจ้งความเหรอ ทำไมเหรอครับ ๆ สวัสดีครับคุณ ทำไมเหรอครับ คุณเป็นคนโทรแจ้งเหรอ เปล่านี่ครับ ทำไมเหรอครับคุณ อันเหวยเหริน อันเหวยหมิน ไปตรวจสอบดูหน่อย ครับ นี่มันเรื่องอะไรกัน ติดต่อศูนย์บัญชาการ ครับ ศูนย์บัญชาการ นี่มันอะไรกัน นักดับเพลิงมาทำไม คุณน้า ต้องเป็นพวกเธอแน่ ๆ ดูสิว่าทำให้ห้องฉันกลายเป็นแบบไหน ฉันผ่านมาก็เลยว่าจะแวะมาดูหน่อย นี่ดีเลย ตอนแรกก็ไม่ควรที่จะ ปล่อยห้องให้พวกเธอเช่าเลย นี่จะต้องมีอะไรเข้าใจผิดกันแน่ ๆ ที่นี่เราก็อยู่กันปกติดีมาตลอด ดีมากเลยงั้นสิ ดีมากเลยแล้วนักดับเพลิงมาทำไม ค้างค่าเช่าฉันมาครึ่งปีแล้ว ฉันให้โอกาสพวกเธอถึงวันนี้ย้ายออกไปให้หมด อย่าเลยครับคุณน้าเจ้าของบ้าน ช่วงนี้คณะเต้นเราเจอปัญหาอยู่บ้าง แต่ว่าพวกเราก็เช่าห้องคุณมาหลายปีแล้ว คุณผ่อนผันให้อีกเดือนนะครับ แค่เดือนเดียว ตอนนี้ไม่ใช่ปัญหาเรื่องเช่าห้องแล้ว แต่ฉันไม่อยากปล่อยให้พวกเธอเช่าแล้ว สัญญาก็ระบุเอาไว้ชัดเจน หากใครทำให้ห้องเช่าเสียหาย จะยกเลิกสัญญาทันที พวกเราเปล่าทำจริง ๆ นะครับ ไม่ได้ทำอะไร ไม่สน
ย้ายออกไป หัวหน้าหลินครับ ไม่มีร่องรอยไฟไหม้ครับ ผ่อนผันให้อีกเดือนนะครับ หัวหน้าหลิน ด้านบนก็ดูแล้วครับ ไม่เจอร่องรอยไฟไหม้ สรุปว่าใครแจ้งความกันแน่ หัวหน้าหลิน พวกเขาจะต้อง หัวหน้าหลิน ทำให้ห้องฉันไฟไหม้แน่ ๆ คุณลองดูนี่ครับ เพื่อนบ้านเห็นควันไฟก็เลยแจ้งความ รอพวกเราอยู่หน้าประตูด้วย คุณนักดับเพลิง คุณแน่ใจนะว่าคุณไม่ได้แจ้งความ มา ตอนนี้ผมสงสัยได้ว่าคุณ แจ้งความเท็จ สิ้นเปลืองทรัพยากรสาธารณะ สำหรับสถานการณ์แบบนี้ พวกเราจะต้องตามเรื่องให้ถึงที่สุด คุณนั่นแหละที่เป็นคนแจ้งความ เป้าหมายก็เพื่อที่จะไล่พวกเราออกไป เมื่อกี้ฉันเห็นควันไฟที่ด้านนอกจริง ๆ นะ ฉันจะบอกคุณให้นะ จะต้องเป็นเพื่อนบ้าน จะต้องเป็นควันไฟเพื่อนบ้านที่ทำกับข้าวแน่ ๆ เอาละ คุณไม่ต้องอธิบายแล้ว สถานการณ์โดยละเอียดเป็นยังไง เดี๋ยวคุณก็ไปพูดที่โรงพักให้ชัดเจน ตกลงไหม แจ้งความ ครับ นี่คุณจะทำเกินไปแล้วนะ ฉันไม่ได้แจ้งความเท็จสักหน่อย ฉันเห็นควันไฟจริง ๆ ไป ๆ คุณขึ้นรถไปก่อน มีอะไรก็ไปคุยที่โรงพัก หัวหน้าหลินพวกเรากลับก่อนนะครับ ได้ ลำบากแล้วนะ ครับ ถึงแม้ว่าวันนี้พวกคุณจะไม่มีเหตุไฟไหม้ แต่ว่าผมลองดูแล้วว่า ที่ประตูมีวัตถุไวไฟอยู่เต็มไปหมด
จัดการหน่อยนะ เพื่อความปลอดภัย อีกสองวันพวกเราจะมาตรวจใหม่ ครับ ๆ ได้ ลำบากพวกคุณแล้ว รบกวนพวกคุณแล้ว แยกย้ายได้ พวกเราไปเถอะ เข้าไปเถอะ คุณคะ ทำไมเหรอ ขอบคุณนะคะ ขอบคุณอะไร ขอบคุณที่ช่วยพวกเราเอาไว้มากเลย ก็แค่ทำไปตามขั้นตอนปกติ ไม่เป็นไรครับ หัวหน้าหลิน หัวหน้าหลิน พวกคุณเสร็จงานหรือยัง เพิ่งเสร็จงาน ๆ มีเรื่องอะไร ทางเราได้รับภารกิจด่วนมาอย่างหนึ่ง ตึกที่อยู่ข้างกับโรงงานยาเหิงทงถนนซินหมิน มีคนติดอยู่ ที่ชั้นใต้ดิน ตอนนี้โทรศัพท์ติดต่อไม่ได้ รับทราบ ๆ จะรีบไปทันที ไปที่ถนนซินหมิน ครับ [ยาแก้หวัด] ฉันเห็นว่าช่วงนี้พี่ไม่ค่อยได้พักผ่อน ระวังสุขภาพด้วย ขอบใจนะ ยังขาดอีกเท่าไรเหรอ ที่จริงฉันก็ช่วยได้นะ ฉันก็ยังจนปัญญาเลย เธอจะทำอะไรได้ วิธีการมักจะมีมากกว่าปัญหาเสมอ ต้องคิดได้แน่นอน ช่างเถอะ แยกย้ายกันเถอะ ไม่ทำแล้ว คณะเมิ่งอู่เปิดมานานขนาดนี้ บทจะปิดก็ปิดได้ยังไงกัน ทนต่ออีกหน่อยนะ ทนถึงที่สุดแล้ว สองปีมานี้คณะเต้นไม่มีรายได้เข้ามาเลย ช่วงสองสามเดือนมานี้คนก็ออกเกือบหมดแล้ว นี่ก็ยังมีคนที่ยังอยู่นี่ จะให้ฉันทำการกุศล
ไปตลอดก็ไม่ได้นะ จริงไหม เอาแบบนี้แล้วกัน เรื่องเงินฉันหาวิธีจัดการเอง รอให้คิดได้แล้วค่อยว่ากัน ตรวจเช็กอุปกรณ์ให้พร้อม ตรงนี้จัดการเรียบร้อยแล้วเหรอ ทางพวกนายเป็นยังบ้าง ตรวจดูละเอียดแล้วหรือยัง ตอนนี้มีไฟฟ้าแล้ว เหล่าหยาง เป็นไงบ้าง มีคนเก็บของเก่าแจ้งความ บอกว่าจะมาเก็บวัสดุก่อสร้างตรงนี้ สุดท้ายไม่ทันระวังตกลงไป จากนั้นก็เลยโทรแจ้งความ พูดได้ครึ่งเดียวโทรศัพท์ก็ตัดไป พวกเราโทรกลับไปอีกก็ไม่มีคนรับแล้ว นายดูสิเหมือนไหม มาเถอะ เตรียมอุปกรณ์ช่วยเหลือให้พร้อม เหมือนว่าเขา จะเป็นคนนั้นที่แต่ก่อนเคยช่วยพวกเรา พวกเราแยกย้ายกันหาเขา เหล่าหลิน สองคนนี้มาใหม่เหรอ เก็บมาจากข้างทางน่ะ นายสองคนอย่าคุยกันเวลาทำงาน ครับ ตรวจเช็กอุปกรณ์อีกทีนะ – ครับ – มีใครไหม – ดูให้ละเอียดนะ – มีใครไหม – มีใครไหม – มีใครไหม มีใครอยู่ไหม มีใครอยู่หรือเปล่า มีใครไหม มีใครไหม มีใครไหม มีใครไหม ช่วยผมด้วย ช่วยผมด้วย มีเสียง ผมอยู่ตรงนี้ ช่วยผมด้วย ผมอยู่ตรงนี้
ได้ยินไหม ผมอยู่ตรงนี้ ช่วยผมด้วย ตรงนี้ ๆ เหล่าหยาง ๆ ทางฉันมีเสียง อยู่ใต้ดินชั้นหนึ่ง ที่ใต้ดินชั้นหนึ่ง ทางนี้ อยู่ที่ไหน อยู่ที่ไหน มีเสียง ตรงนี้ ๆ ที่ด้านล่างเหรอ เหล่าหลินเป็นยังไงบ้าง ได้ยินไหม ช่วยผมด้วย ได้ยินแล้วใช่ไหม – ที่ด้านล่างเหรอ – ใช่ เตรียมเชือก เหล่าหยาง ฉันลงไปสำรวจทางก่อน นายไหวไหม ได้ ระวังหน่อยนะ มา เชือกมา ลงไปจริง ๆ เหรอ สูงขนาดไหนเนี่ย ลงไปเลยเหรอ จับให้แน่นนะ ปล่อยเชือก ค่อย ๆ ปล่อยนะ ค่อย ๆ นะ ค่อย ๆ ช้า ๆ หน่อยนะ
– ปล่อยเชือก ๆ – ปล่อยเชือก ๆ – ไม่เป็นไร ๆ -ไม่เป็นไร ๆ ช้า ๆ นะ หาเจอไหม ไม่เป็นไรนะ มีคนบาดเจ็บนิดหน่อย ฉันจะแก้เชือกนิรภัยของฉันนะ นายอย่าแก้เชือก ฉันจะส่งเชือกลงไปให้นายอีกอัน ไม่เป็นไร ตอนนี้น้ำไม่ลึก ฉันทำได้ มา นายระวังหน่อยนะ ได้แล้ว ดึง โอเค เก็บเชือก ๆ – ค่อย ๆ นะ ค่อย ๆ ดึงนะ – ช้า ๆ หน่อย โอเค ดึงช้า ๆ นะ ระวังหัวนะ ระวังหน่อย ช้า ๆ หน่อยนะ ดึงขึ้นไป ดึง ดึงเชือก ดึงเชือก
– ดึง – ดึง ๆ ๆ ดึง – ต้าหลิว – ต้าหลิว – อย่าลน ๆ ดึงขึ้นมา – ดึงเขาขึ้นมาก่อน หลบหน่อย ๆ ฉันลงไปช่วยต้าหลิว ต้าหลิว สาม สอง หนึ่ง ดูมือหน่อย ๆ ไม่เป็นไร ๆ ขอบคุณนะครับ นี่เป็นหน้าที่ของพวกเราครับ – ขอบคุณครับ – ไม่เป็นไร ๆ เร็วเข้า ส่งไปโรงพยาบาล ๆ ไป ๆ รีบไป ๆ ขอบคุณนะครับ พันแผลให้คร่าว ๆ ก่อนนะ ไว้ค่อยไปจัดการที่โรงพยาบาลแล้วกัน เรื่องวันนี้อย่าบอกพวกเขานะ น่าขายหน้าชะมัด ก็บอกนายแล้วว่าอย่าปลดเชือกก็ไม่ฟัง เป็นไงตกไปเลยเห็นไหม
ก็ ผมเป็นห่วงคนเจ็บนี่ อีกอย่างใครจะไปคิดว่าจะมีอีกชั้น เหล่าหลิน คุณเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของผมเลย กลับไปผมจะแก้พินัยกรรมใหม่ ยกแอ็กเคานต์เกมให้คุณหมดเลย ไม่ได้อยากได้แอ็กเคานต์เกมของนายหรอก เลิกงาน เตรียมเลิกงานได้แล้ว ไป มา ๆ มา ระวังนะ [บัญชีของฉัน ยอดเงินคงเหลือ 9,700.24] [กองพันดับเพลิงเขตปินซีเมืองเป่ยสวิน] [หน่วยปฏิบัติการพิเศษถนนเหอผิง] พวกนายลองเดาดูสิ วันนี้ฉันเลื่อยไปกี่ขา หกขา หกขา เหนื่อยแทบตายเลย ใช้ได้นี่ต้ากัง นายอย่าไปขู่พวกเด็ก ๆ วันนี้ขาของเด็กหกคนติดอยู๋ในรถของเล่น พวกเราเลื่อยขาของรถของเล่นไปหกอัน เหล่าอวี๋ นายว่าของเล่นเด็กสมัยนี้นี่ก็จริง ๆ เลยเนอะ ลูกชายฉันเหมือนจะมีรถแบบเดียวกัน ฉันต้องโทรหาเมียฉันหน่อยให้เธอเก็บไป อันตรายเกินไป หัวหน้าครับ กินข้าวหรือยัง เออคือว่า เสียวเสี่ยวเหลยเรา มีรถของเล่นอยู่คันหนึ่งใช่ไหม เหล่าอวี๋ นี่จะว่าไปแล้วนะ วันนี้ทางเราก็เกือบมีเรื่องเหมือนกัน เรื่องอะไร เรื่องอะไรเหรอ นายถามต้าหลิวสิ ต้าหลิว เหล่าอวี๋ เอาพินัยกรรมคืนผมมา ทำไม จะแก้อีกแล้วเหรอ วันนี้ผมเกือบได้ตายแล้ว ทำไมเหรอ
ไม่พูดแล้วน่าอาย ผมไปเติมพลังที่สถานีเติมพลังหน่อย พินัยกรรมอยู่ในลิ้นชักคุณใช่ไหม อยู่ ๆ ๆ ผมไปหยิบเองนะ เส้าอีจิ่ว ฉินสือเฉวียน ครับ ครับ โตแล้วนะ คุณคงจะไม่ใช่คนที่… ช่วยพวกเราตอนแผ่นดินไหวหรอกนะครับ อวี๋ฉีเหล่ย จากนี้พวกเราก็อยู่หอเดียวกัน รองหัวหน้าอวี๋เป็นกำลังหลักของฝ่ายเทคนิคเรา ตอนนั้นหลังจากแผ่นดินไหว พวกเราก็ลงแรงไปมาก กว่าจะดึงตัวเหล่าอวี๋มาได้ จากนี้ถ้าพวกนายว่าง ๆ ก็ตั้งใจเรียนรู้จากรองหัวหน้าอวี๋ สวัสดีครับรองหัวหน้าอวี๋ สวัสดีครับรองหัวหน้าอวี๋ เอาละ ไม่ต้องเกรงใจแล้ว ทำงานกันไปเถอะ วันนี้พวกนายออกปฏิบัติการครั้งแรก รู้สึกเป็นไงบ้าง ไม่เป็นไร ไม่ชินก็เป็นปกติแหละ ทำงานเถอะ – ครับ – ครับ มา นายสองคนเข้ามา ห้องนี้จากนี้ก็จะเป็นหอพักของพวกนาย ตามหลักแล้ว พวกนายควรที่จะพัก อยู่กับหมู่รบ แต่ว่าปีนี้ในสถานีคนเก่าดูแลคนใหม่ พวกนายก็อยู่ห้องเดียวกับรองหัวหน้าอวี๋ แล้วก็ผู้ช่วยหลิว ผู้ช่วยหลิวก็อยู่หมู่รบที่หนึ่ง พวกนายมีโอกาสก็เรียนรู้จากพวกเขาไว้เยอะ ๆ – ครับ – ครับ
ฉันไปแล้วนะ พวกนายพักผ่อนให้เต็มที่ กลับดี ๆ ครับครูฝึก กลับดี ๆ ครับครูฝึก ฉันนอนตรงนี้ ดีจริง ๆ เลย คิดอะไรอยู่ ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน รู้สึกว่าหัวมันว่าง ๆ วันแรกก็เจอเรื่องแบบนี้แล้ว ตื่นเต้นจริง ๆ นั่นสิ ออกปฏิบัติงานวันแรกก็เจอเรื่องเยอะขนาดนี้ ปริมาณข้อมูลเยอะเกินไปจริง ๆ [หอพัก (2)] นั่นสิ ลุกขึ้นมา ๆ นี่แค่กี่โมงเอง ก็นอนที่เตียงแล้วเหรอ กฎภายในน่ะ รู้หรือเปล่า ผู้ช่วยหลิว ขอโทษครับผู้ช่วยหลิว พวกเราเพิ่งมาวันแรก ผมชื่อฉินสือเฉวียน เขาชื่อเส้าอีจิ่ว [พินัยกรรมหลิวหรูอี้] ฉันรู้โรงเรียนมัธยมจิ้งเต๋อใช่ไหม ฉันเคยอุ้มนายด้วย ผู้ช่วยหลิว คุณเขียนอะไรอยู่เหรอครับ พินัยกรรม พวกนายสองคนก็ต้องเขียน ช้าเร็วก็ต้องเขียน ผู้ช่วยหลิว วันนี้อันตรายขนาดนี้ ผมคิดว่าพวกคุณดูไม่ค่อยยี่หระเท่าไร ปกติน่ะ ทำไม แค่นี้ก็ปอดแหกแล้วเหรอ เปล่าครับ ผู้ช่วยหลิวพวกเราพร้อมแล้วครับ เตรียมพร้อมอะไร เตรียมพร้อมสละชีวิตทุกเมื่อครับ
ไม่ต้องมาพูดโม้กับฉัน พวกเราอยู่สถานีดับเพลิงไม่ใช่นักรบเดนตาย ไม่ใช่เอะอะก็จะตาย ๆ ถ้าหากพวกนายเองยังไม่รักชีวิตตัวเอง จะไปช่วยคนอื่นได้ยังไง ภารกิจของพวกนายสองคน ก็คือเชื่อฟังทำตามคำสั่ง ปฏิบัติหน้าที่อย่างเคร่งครัดก็ยากมากพอแล้ว อย่ามาทำอวดเป็นเก่งกับฉันเด็ดขาด พวกที่ดีแต่บุกเข้าไปไม่คิด ไม่ใช่นักดับเพลิงที่ดี รายงาน ผู้ช่วยหลิว แล้วแบบไหนถึงจะเรียกว่า นักดับเพลิงที่ดีล่ะครับ รอให้นายเข้าใจความหมายที่ฉันพูดปรุโปร่งเมื่อไร นายก็จะเป็นนักดับเพลิงที่ดีเอง เหมียวเหมี่ยวไข้ลดหรือยัง ยังตัวร้อนอยู่ ทำไมเป็นไข้นานขนาดนี้ล่ะ นี่ไม่ได้แล้ว ผมว่านะ จะต้องไปตรวจที่โรงพยาบาลหน่อยไหม คุณกลับมาพาเธอไปสิ ลูกป่วยไม่ใช่ครั้งแรกสักหน่อย ก็เป็น ๆ หาย ๆ อยู่สองสามวัน ไม่ต้องห่วงหรอก วันนี้ทางคุณเป็นยังไงบ้าง วันนี้พวกเราออกปฏิบัติภารกิจ เห็นเท้าของเด็กมากมาย ติดอยู่กับรถของเล่น อันตรายมากเลย ตอนที่เหมียวเหมี่ยว [หมี่หลัน ภรรยาของอวี๋ฉีเหล่ย] เล่นเครื่องเล่นนั่น ต้องระวังนะ ทางที่ดีก็เก็บมาเลย รู้แล้ว เหมียวเหมี่ยวบอกฉันว่า อยากให้คุณพาเธอไปสวนสนุก ฉันบอกว่าแค่เธอตั้งใจกินยาให้ดี คุณจะกลับมาพาเธอไป อาทิตย์นี้คุณจะกลับมาไหม เดือนนี้คงจะอดแล้ว เดิมทีแล้วเป็นวันหยุดผม ต่อมาแม่ยายของต้ากังเข้าโรงพยาบาล เขาต้องแวะไปเยี่ยม ทางนี้มีคนไม่พอ ผมก็เลยอยู่เวรไปก่อน
แต่คุณไม่ต้องห่วงนะ ขอแค่พวกเราจัดเวลาได้ ผมจะรีบกลับไปทันที จะไปสวนสนุกเป็นเพื่อนเหมียวเหมี่ยว เรื่องนั้นที่พ่อฉันบอก คุณคิดว่ายังไงบ้าง เรื่องนั้น ค่อยว่ากันเถอะ ค่อยว่ากันอะไร พ่อนัดกินข้าวกับทางนั้นไว้แล้ว เขาเห็นข้อมูลของคุณแล้วพอใจมาก อยากให้คุณไปเป็นวิศวกรโครงสร้างให้ ถ้าคุณไป ไม่ว่าจะเป็นความปลอดภัยของคุณ รวมถึงการอยู่เป็นเพื่อนเหมียวเหมี่ยว แล้วก็เงินเดือน สวัสดิการ ก็ดีกว่าที่คุณทำนักดับเพลิง คุณพูดสิ คุณคิดยังไง ผมรู้แล้ว ผมจะพิจารณาให้ดี คุณรีบตัดสินใจนะ ทางนั้นคงไม่รอคุณไปตลอดนะ ครั้งนี้ฉันหวังว่าคุณจะตั้งใจพิจารณา วันนี้เช้า ฉันพาเหมียวเหมี่ยวไปโรงพยาบาล เหมียวเหมี่ยวบอกฉันว่าไม่อยากให้ฉันพาเธอไป อยากให้คุณพาเธอไป เธอบอกว่าอาจารย์สั่งการบ้านเธอ หัวข้อคือเรื่องที่ฉันทำกับพ่อ เธอบอกว่าคิดไม่ออกว่าเคยทำเรื่องอะไรกับคุณ ฉันรู้ว่า คุณรักงานของคุณมาก แต่ว่าเรื่องนี้ไม่ได้ทำเพื่อฉัน เพื่อลูกสาวของคุณ อวี๋เหมียวเหมี่ยว รอให้เหมียวเหมี่ยวไข้ลดแล้วบอกผมหน่อยนะ คุณเองก็ลำบากแล้วนะ รีบพักผ่อนเถอะ คุณเองก็รีบพักผ่อน วันนี้ฉันลางานที่บริษัทวันหนึ่ง ยังมีงานอีกเป็นกอง จริงด้วย คุณก็อย่ายุ่งจนลืมกินข้าวนะ ไม่ต้องห่วง แล้วก็ ยาที่ฉันส่งให้คุณครั้งก่อนได้รับหรือยัง อย่าลืมใช้นะ พวกเขาบอกว่าได้ผลดีมากเลย รู้แล้ว ๆ สุดท้าย ลองดูลูกคุณนอนสักหน่อย วางแล้วนะ
เหล่าอวี๋ ยังไม่นอนอีกเหรอ ยังไม่นอน ฉันอยากจะ ขอร้องนายเรื่องหนึ่ง อยากปรึกษากับนายหน่อย เรื่องอะไร นายว่ามาสิ อาทิตย์นี้วันหยุดฉันใช่ไหม แต่ที่จริงฉันก็ไม่มีอะไรจะทำ ฉันอยากยกวันหยุดสองวันนี้ให้นาย แล้วก็รอให้ฉันสะสมครบแล้วนายค่อยคืนให้ ว่าไง ขอบใจนะ ขอบใจอะไร ฉันขอร้องนายนะ – สักหน่อยไหม – มา [ดับเพลิงและกู้ภัยแห่งประเทศจีน] ออกปฏิบัติงาน เร็ว ๆ ทำไว ๆ หน่อย เกิดอะไรขึ้น เกิดอะไรขึ้น – ไป ๆ – ออกปฏิบัติงานเหรอ เร็วเข้า ๆ คนล่ะ อะไรกันเนี่ย ฉันจะไปรู้ได้ยังไง ดนตรี เสียงโห่ร้อง วันทยหัตถ์ เส้าอีจิ่ว ฉินสือเฉวียน ครับ ก่อนอื่นขอแสดงความยินดีกับพวกนาย ที่ในฐานฝึก ได้แสดงผลงานที่โดดเด่นของตัวเอง จนได้มาที่หน่วยปฏิบัติการพิเศษ ถนนเหอผิงของเรา เรื่องที่ฉันจะบอกพวกนายก็คือ ที่นี่จะเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด มาที่หน่วยปฏิบัติการพิเศษก็แสดงว่านายสองคน ♫วันวานที่หมุนเวียนวกวน♫
เป็นนักดับเพลิงที่แท้จริงแล้ว บนบ่าจะต้องแบกรับ ความรับผิดชอบในการปกป้อง ชีวิตและทรัพย์สินของประชาชน ♫ลมและสายหมอกสลักเป็นหน้าด้านข้าง♫ เข้าใจไหม – เข้าใจครับ – เข้าใจครับ ♫เดินสวนทางกับแสง บ้างชัดบ้างลางเลือน♫ ♫ย้ำเตือนถึงพรุ่งนี้วันใหม่♫ ♫ให้คำสาบานดังก้องในหู♫ ฉันขอเป็นตัวแทน สมาชิกหน่วยปฏิบัติการพิเศษถนนเหอผิงทุกคน แสดงการต้อนรับอย่างอบอุ่นให้พวกนาย ♫ยืนหยัดว่าจะไปให้ไกลขึ้น♫ ดี ♫สวนทางแสง กล้าเดินไปข้างหน้า♫ ♫หมอกควันหนาทึบ ปกคลุมท้องฟ้า♫ ลอดประตูน้ำ ♫สวนทางลมบินได้ไกลกว่า♫ ♫ข้ามเส้นขอบฟ้า♫ ♫หลังจากพลบค่ำ ก่อนรุ่งอรุณ♫ ♫ฝึกฝนผ่านการทดลองอีกนับพันนับหมื่น♫ ♫พุ่งตรงไปแตะที่กำแพงนั้น♫ ♫รุ่งอรุณและทะเลมาบรรจบกัน♫ กินเค้ก เร็วเข้า เร็ว ไม่ได้กินเค้กมานานแค่ไหนแล้ว อาศัยบารมีพวกนายเลยนะ มา ๆ ๆ ตัดชิ้นโต ๆ ให้ฉันหน่อย ทำไมเหรอ ไม่มีอะไร อร่อยไหม อร่อย อร่อย หัวหน้าหลิน พวกเราสองคน คิดว่าจะต้องออกปฏิบัติหน้าที่ คิดไม่ถึงว่า จะเป็นพวกคุณ ที่จัดพิธีต้อนรับให้พวกเรา
ผมซาบซึ้งใจมากจริง ๆ รายงาน ตั้งแต่วันนี้ไป หน่วยปฏิบัติการพิเศษถนนเหอผิง ก็คือบ้านของผมกับอีจิ่ว พวกคุณ ก็คือครอบครัวของพวกเรา ขอบคุณทุกคน ขอบคุณทุกคน ขอบคุณทุกคน พวกคุณ ทำให้ผมกับอีจิ่วได้รับรู้ถึง ความหมายของครอบครัวอีกครั้ง ขอบคุณครับ นายทำอะไรเนี่ย นายนี่ ลูกผู้ชาย บอกพวกนายให้นะ จากนี้มีใครกล้ารังแกนาย นายก็บอกพี่ต้าหลิวของนายนะ ฉันจะจัดการให้นายเอง ตกลงไหม จากนี้พวกเราก็อยู่ด้วยกันแล้วนะ หัวเราะได้อย่างเดียว ห้ามร้องไห้ เอาละ ฉันจะบอกพวกนายให้นะ พวกเขาสองคน ตั้งแต่วันนี้ไปก็คือพี่น้องของเรา รู้หรือเปล่า เพื่อจัดพิธีต้อนรับให้พวกนายพวกพี่น้อง ทุ่มเทแรงกาย ไปไม่น้อยเลยจริง ๆ พวกนายซาบซึ้งก็ดี แต่ว่าก็ต้องรู้สึกสำนึกบุญคุณ เค้กอร่อยก็รีบกินเยอะ ๆ กินให้หมด กินหมดแล้วก็จัดการโรงจอดรถให้เรียบร้อย แยกย้าย – ลำบากแล้วนะ ๆ – ลำบากแล้วนะ ๆ
– ลำบากแล้วนะ ๆ – ลำบากแล้วนะ ๆ ลำบากแล้วนะ [คลาสเล็ก ๆ ของการดับเพลิง] ทีมนักดับเพลิงรับแจ้งเหตุและออกปฏิบัติงาน ไม่มีการเรียกเก็บค่าบริการใด ๆ แต่หากว่าโทรแจ้งเหตุตามใจชอบ หรือว่าแจ้งเหตุเท็จ ก็จะต้องได้รับการลงโทษ ดังนั้นในที่นี้ ผมขอร้องทุกคนว่า ห้ามโทรแจ้งเหตุไฟไหม้ กับ 119 ตามอำเภอใจ แจ้งความเท็จ ไม่เพียงแต่เป็นการสิ้นเปลือง ทรัพยากรของหน่วยดับเพลิง สิ่งนี้เองก็เป็นการกระทำผิดกฎหมาย ตาม “บทบัญญัติ ว่าด้วยเรื่องการรักษาความปลอดภัย” เผยแพร่ข่าวเท็จ แจ้งเหตุภัย การเจ็บป่วย เหตุร้ายที่เป็นเท็จ หรือใช้วิธีการอื่นใด ก่อกวนความสงบสุขของส่วนรวม จะมีโทษปรับและจำคุก ตามความรุนแรงของสถานการณ์ ♫คนผ่านมาและผ่านไป ถอดถอนใจ♫ ♫เศษฝุ่นล่องลอย สุดท้ายจางหายไป♫ ♫ความรัก มีความรักที่ร้อนแรง♫ ♫เจ็บปวด ทำได้แค่ซ่อนให้ลึก♫ ♫คำมั่นต่อวันพรุ่งนี้ พึ่งพา♫ ♫ผู้ท้าทายมีแสงสว่าง♫ ♫จุดให้ชีวิตโชติช่วง♫ ♫ชีวิตเต็มเปี่ยมด้วยปณิธาน♫ ♫ชะตาเคยถูกความฝันแผดเผา♫ ♫ไม่กลัวแม้ทั้งตัวจะมีบาดแผล♫ ♫เขาเดินออกมาจากกองเพลิง♫ ♫ฟ้ามืดคว้าแสงให้มั่น♫
♫ฉายภาพสิ่งที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด♫ ♫ฉีกค่ำคืนมืดมิด ให้แสงส่องสว่าง♫ ♫สลัดให้พ้นความมืดมน มุ่งไปข้างหน้า♫ ♫ความกล้ากลั่นกรองมาเป็นแสงสว่างบนฟ้า♫ ♫ข้ามกาลเวลา♫ ♫ในฉับพลันนั้น♫ ♫ลำแสงแสบตาที่หักเหมานั้น♫ ♫ผู้ท้าทายมีแสงสว่าง♫ ♫จุดให้ชีวิตโชติช่วง♫ ♫ชีวิตเต็มเปี่ยมด้วยปณิธาน♫ ♫ชะตาเคยถูกความฝันแผดเผา♫ ♫ไม่กลัวแม้ทั้งตัวจะมีบาดแผล♫ ♫เขาเดินออกมาจากกองเพลิง♫ ♫ฟ้ามืดคว้าแสงให้มั่น♫ ♫ฉายภาพสิ่งที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด♫ ♫ทะเลเมฆที่ขอบฟ้า♫ ♫มักจะเปิดทางให้แสงสว่าง♫ ♫อยู่เสมอ♫