อุ่นหัวใจด้วยไฟรัก (Bright Eyes in the Dark) | EP.4 ( FULL EP) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] ช่วยเหลือสังคม ช่วยเหลือสังคม เลขที่ 124 สวนไห่ถาง ศีรษะเด็กคนหนึ่งติดอยู่ ในช่องว่างระหว่างราวบันได รถหมายเลขสองออกปฏิบัติการ ช่วยเหลือสังคม ช่วยเหลือสังคม เลขที่ 124 สวนไห่ถาง เป็นอะไรไป ศีรษะติดอยู่ ในช่องว่างระหว่างราวบันได รถหมายเลขสองออกปฏิบัติการ พักเถอะ ๆ ๆ ต้าหลิว พักก่อนเถอะ [ดับเพลิง] ค่อย ๆ ค่อย ๆ ๆ ดูสิใครกลับมาแล้ว มา ๆ ๆ ทุกคนเลิกเล่นได้แล้ว ๆ มา เรามาปรบมืออย่างอบอุ่น เพื่อต้อนรับวีรบุรุษนักดับเพลิง สหายหลิวหรูอี้ที่เอาชนะกลับมาด้วย ดี – ดี – ดี สหายต้าหลิว เป็นผู้นำบุกไปข้างหน้าโดยไม่ห่วงตัวเอง บาดเจ็บอย่างมีเกียรติ เป็นแบบอย่างที่ดีให้แก่ทั้งหน่วย ใช่ไหม ดังนั้น หน่วยมีมติเป็นเอกฉันท์ เราจะทำงานภายใน ของสหายต้าหลิว จนกว่าเขาจะหายดี ใช่ไหม
ดี ดี ๆ ๆ ดี ก่อนอื่น ขอบคุณสหายร่วมรบของผม พวกคุณต่างเป็นคนสนิทของผม ลำดับต่อมา ก่อนหน้านี้ผมท้าทายสมาชิกเก่า ในหน่วยสำเร็จแล้วใช่ไหมล่ะ ผมขอให้เพิ่มกฎข้อที่หก สำหรับผมเอง ตกลง ตกลง ดี [กฎพิเศษห้าข้อ] [กฎพิเศษหกข้อ] ข้อที่หก ห้ามเข้าห้องน้ำเกินห้านาที – ดี – ดี คนรุ่นก่อนทุ่มเท ให้คนรุ่นหลังสบาย – ดี – ดี [กฎพิเศษหกข้อ] ♫วันวานที่หมุนเวียนวกวน♫ ♫ลมและสายหมอกสลักเป็นหน้าด้านข้าง♫ ♫เดินสวนทางกับแสง บ้างชัดบ้างลางเลือน♫ ♫ย้ำเตือนถึงพรุ่งนี้วันใหม่♫ ♫ให้คำสาบานดังก้องในหู♫ ♫ยืนหยัดว่าจะไปให้ไกลขึ้น♫ ♫สวนทางแสง กล้าเดินไปข้างหน้า♫ ♫หมอกควันหนาทึบ ปกคลุมท้องฟ้า♫ ♫สวนทางลมบินได้ไกลกว่า♫ ♫ข้ามเส้นขอบฟ้า♫ ♫หลังจากพลบค่ำ ก่อนรุ่งอรุณ♫ ♫ฝึกฝนผ่านการทดลองอีกนับพันนับหมื่น♫ ♫พุ่งตรงไปแตะที่กำแพงนั้น♫ ♫รุ่งอรุณและทะเลมาบรรจบกัน♫ [อุ่นหัวใจด้วยไฟรัก] [ตอนที่4] [ซวยแล้วซวยอีก] ใครบอกฉันได้บ้าง
[คู่มือการฝึกซ้อมอย่างปลอดภัย ของกองกำลังดับเพลิงและกู้ภัย] เงื่อนไขของการดับเพลิงและกู้ภัยคืออะไร เส้าอีจิ่ว ทราบ เงื่อนไขคือ ต้องมั่นใจว่าตัวเองปลอดภัย ถึงจะดำเนินการช่วยเหลือได้ นายทำได้หรือยัง ฉินสือเฉวียน ทราบ พวกนายทำได้ไหม รายงานครับ ทำไม่ได้ครับ หลิวหรูอี้ ทราบ ถ้าเป็นนาย นายจะทำยังไง รายงานครับ เมื่อรู้ว่ามีคนติดอยู่ด้านใน ในขั้นตอนเตรียมตัวผมจะนำ หน้ากากดับเพลิงมาอีกอันครับ นั่งลง ครับ อวี๋ฉีเหล่ย ทราบ ทำไมหลิวหรูอี้ต้องเตรียม หน้ากากดับเพลิงมาอีกอันด้วย เวลานั้นที่เกิดเหตุมีควันจำนวนมาก ผู้ช่วยหลิวจึงปรับแผนการช่วยเหลือ ตามสถานการณ์ ณ ที่เกิดเหตุครับ นั่งลง ครับ คิดแต่จะช่วยคน เราปฏิบัติหน้าที่อะไรลืมไปแล้วเหรอ ความผิดระดับต่ำแบบนี้ ฉันจะบอกพวกนายให้ ในคู่มือดับเพลิงและกู้ภัย บอกขอบเขตแก่เรา บนพื้นฐานของขอบเขต ถ้านายอยากทำได้เร็วขึ้นดีขึ้น ก็ต้อง อ่านให้เยอะ คิดให้เยอะ เรียนรู้ให้เยอะ พวกนายสองคนทำอะไรอยู่ อยากสละชีพเหรอ ช่วยตัวเองไม่ได้ ยังจะคิดช่วยคนอื่นอีก พวกนายเป็นแบบนี้ จะให้พี่น้องคนอื่นเชื่อใจพวกนายได้ยังไง ฉันขอย้ำอีกรอบนะ การดับเพลิงและกู้ภัย
ไม่ใช่สถานที่ให้พวกนายมาโอ้อวด ถ้าใครทำอะไรตามใจ ไสหัวไปเดี๋ยวนี้เลย มีอะไรก็พูดมา รายงานครับ หัวหน้าครับ เรารู้ตัวแล้วว่าผิดครับ เราแค่อยากช่วยคน เหมือนกับที่คุณช่วยพวกเรา ตอนที่เกิดแผ่นดินไหวนั้น ให้โอกาสเราอีกครั้งด้วยเถอะครับ พวกนายสองคน กลับไป คัดลอกคู่มือดับเพลิงและกู้ภัยเล่มนี้ คนละสามรอบ ครับ ครับ นั่งลง [ดับเพลิงและกู้ภัยแห่งประเทศจีน] เรียนอยู่เหรอ รองหัวหน้าอวี๋ รองหัวหน้าอวี๋ นี่คือสรุปการทำงานของฉันในหลายปีนี้ เขียนประสบการณ์บางอย่างของฉันลงไป พวกนายเก็บไว้เถอะ อาจจะมีประโยชน์ ขอบคุณมากครับ รองหัวหน้าอวี๋ ผมรู้ว่าคุณมีความรู้ลึกซึ้งมาก ในด้านวิศวกรรมโครงสร้าง ผมหวังว่าคุณจะสอนผมนะครับ ผมจะตั้งใจเรียนแน่นอน ค่อยเป็นค่อยไปเถอะ ได้ครับ เขียนไปถึงไหนแล้ว – ครูฝึก – ครูฝึก ครูฝึกหยาง นายก็มาเหรอ งั้นเอาละ พวกนายคุยกันไป ฉันกลับก่อนละ ได้เลย มา ๆ ๆ นายสองคนมานี่ ฉันมีเรื่องจะคุยกับพวกนาย วันนี้โดนเตือนแล้ว เลยมีอารมณ์ในใจใช่ไหม มา นั่งสิ นั่ง
ความจริงแล้ว มีอารมณ์ในใจบ้างเป็นเรื่องปกติ แต่เมื่อมองย้อนกลับไปแล้ว พวกนายสองคน ก็ต้องเข้าใจหัวหน้าของพวกนายหน่อย วันนี้ตอนที่นาย ถามเขาเรื่องแผ่นดินไหวในตอนนั้น ทำไมเขาถึงไม่พูด เรื่องบางเรื่อง พวกนายสองคนไม่รู้หรอก แผ่นดินไหวครั้งนั้น กระทบกระเทือนต่อเขาอย่างมาก ถึงกับพูดได้ว่า เปลี่ยนชีวิตเขาไปอย่างสิ้นเชิง หลังจากแผ่นดินไหว เขาออกไปไหนไม่ได้เลยพักใหญ่ วันนี้พวกนายสองคน ทำให้เขานึกถึงเรื่องในตอนนั้น พวกนายยังวัยรุ่น มีจิตวิญญาณที่อยากเป็นวีรบุรุษนั่น ควรค่าแก่การให้กำลังใจ แต่พอมองย้อนกลับไป การเป็นวีรบุรุษ ไม่ใช่การเป็นตัวของตัวเองแน่นอน อย่าลืมสิ ก่อนอื่นพวกนายสองคนเป็นนักดับเพลิง ต้องทำตามวินัย ทำงานของตัวเองให้สำเร็จด้วยดี นี่ต่างหากที่เป็นสิ่งสำคัญที่สุด เรื่องอื่น อย่าเพิ่งคิด ขอบคุณครับครูฝึก ผมเข้าใจแล้วครับ นายล่ะ เข้าใจแล้วครับ เอาละ คัดต่อเถอะ – ครับ – ครับ [สถานีเติมพลังนักดับเพลิง] หัวหน้า กี่โมงแล้ว กี่โมงแล้ว กินของเย็นขนาดนี้กลางดึก นายไม่กลัวท้องเสียหรือไง เจิ้งหยางบอกว่าจะหมดอายุแล้ว เขากินไม่ลงเลยเรียกผมมากินครับ ของหมดอายุก็กินเหรอ งั้นของทั้งตู้นั้นจะหมดอายุแล้ว นายก็กินเหรอ หัวหน้าคุณก็ชิมด้วยสิครับ เอาออกไปให้พ้น
รีบเลย ๆ กลับไปนอน เลิก เลิกกินได้แล้ว ๆ เลิกกินได้แล้ว ทิ้งไป พอแล้ว เลิกกินได้แล้ว จริงสิครับ หัวหน้า คือ ครูฝึกทิ้งของไว้ให้คุณในตู้เย็น อย่าลืมดูนะครับ กลับมาแล้วเหรอ อร่อยไหม ร้านนี้ธรรมดา ไม่อร่อยเหมือน ร้านที่สี่แยก พอได้แล้วนายน่ะ ได้กินฟรีแล้วยังไม่พอใจอีก มีให้กินก็ดีแค่ไหนแล้ว นายเอาหน่อยไหม ฉันไม่กิน ฉันไม่ชอบกินของหวาน ฉันบอกนายให้นะ อันนี้ฉันควักกระเป๋าจ่ายให้นายเอง นายอย่าเหลือให้ฉันล่ะ ไม่ต้องห่วง ของแบบนี้ ฉันเคยกินเหลือที่ไหนกัน มองย้อนกลับไปแล้ว ฉันต้องคุยเรื่องของอีจิ่ว กับสือเฉวียนกับนายหน่อย เจ้าเด็กอีจิ่วนี่น่าสนใจนะ เหมือนนายตอนเป็นวัยรุ่นเลย ส่วนสือเฉวียน ฉลาด มีความคิด ฉันว่าต่อไป ต้องเป็นคนของกองบัญชาการ เด็กน่ะ ต่างเป็นเด็กดี ใช่ไหมล่ะ มาที่นี่เพื่อหน่วยดับเพลิงของเรา แล้วนายว่า บางครั้ง มีวู่วามบ้าง ก็เป็นธรรมดา ใช่ไหม นายต้องเข้าใจสิ เด็กสองคนนี้ เคยถูกนักดับเพลิงช่วยชีวิตไว้ เอาแต่คิดว่าเป็นหนี้ชีวิตนักดับเพลิง
ความคิดนี้น่ากลัวมากนะนายรู้ไหม ใช่ มองย้อนกลับไปแล้ว ฉันคิดว่าตอนนี้จำเป็นต้องหาอาจารย์ มาดูแลพวกเขาเสียหน่อย ถ้างั้น นายเป็นผู้ใหญ่ก็รบกวนหน่อยสิ ฉันคนเดียวดูแลสองคนเหรอ ความสามารถยิ่งมากความรับผิดชอบก็ยิ่งมาก นายคิดว่าทุกวันนี้ฉันว่างไม่มีอะไรทำใช่ไหม ไม่ใช่ ต่อให้ต้องดูแล อย่างน้อยเราก็ต้องดูแลกันคนละคน ไม่ได้ นี่มันเรื่องงานของนายยังต้องให้นายตัดสิน อีกอย่าง ต่อไปพวกเขาสองคน อาจจะเป็นครูฝึกก็ได้ อีกอย่างฉันจะสอนอะไรได้ ใช่ไหมล่ะ อีกอย่างนายก็กินเค้กนี่ไปแล้ว เรื่องแค่นี้ นายจะไม่ไว้หน้าฉันไม่ได้นะ ประเด็นคือฉันกังวลเรื่องอื่น ตอนนี้ไม่มีกะจิตกะใจมาคิดเรื่องนี้หรอก ให้เขาอยู่ก่อนแล้วค่อยว่ากันเถอะ อยู่ไม่อยู่อะไรกัน เขาก็อยู่ในหน่วยแล้วไม่ใช่เหรอ ช่างเถอะไม่คุยกับนายละ มีอะไร นายมีอะไรในใจหรือเปล่า นายบอกฉันมาสิ หลินลู่เซียว ความสัมพันธ์ระหว่างหัวหน้ากับครูฝึก ก็เหมือนคู่รัก ห้ามมีความลับต่อกันนะ พอแล้ว เลิกบ่นได้แล้ว รีบนอนเถอะ เหมือนมนุษย์ป้าทั้งวัน ไม่ใช่สิ นาย… นายมีเรื่องอะไรกันแน่ นายบอกฉันมาสิ นายจะไปไหน เดินเล่นหน่อย นายจะเดินเล่นอะไรล่ะ นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว เรื่องเด็กสองคนนั้นฉันถือว่านายรับปากแล้วนะ แถวหยุด – หัวหน้า – หัวหน้า มาแล้วเหรอ
ที่เรียกพวกนายมา เพราะอยาก… หัวหน้า เราผิดไปแล้วครับ ใช่ครับ หัวหน้า เราผิดไปแล้วจริง ๆ ครับ ตอนที่คัดคู่มือ ผมได้คุยกับสือเฉวียน คิดว่าคุณพูดถูกต้องแล้ว ครั้งนี้โชคดีที่ไม่พบปัญหาอะไร ไม่อย่างนั้นไม่เพียงช่วยคนไว้ไม่ได้ เราก็ยังเป็นอันตราย กลับกลายเป็นภาระให้คนอื่นด้วย หัวหน้าครับ ภารกิจครั้งนี้ผมบุ่มบ่ามเอง และยังทำให้อีจิ่วเดือดร้อน ผมรู้แล้วครับว่าตัวเองผิด รู้ว่าผิด เป็นเรื่องดี ที่เรียกพวกนายมาเพราะ อยากคุยเรื่องหนึ่งกับพวกนายหน่อย หน่วยปฏิบัติการพิเศษของเรา มีธรรมเนียมหนึ่ง คนเก่าดูแลเด็กใหม่ ปกติแล้ว คือสมาชิกเก่าหนึ่งคนดูแลสมาชิกใหม่หนึ่งคน แต่พิจารณาแล้ว สถานการณ์ของพวกนายสองคนค่อนข้างพิเศษ ฉันหารือกับครูฝึกแล้วด้วย ดังนั้นฉันตัดสินใจจะดูแลพวกนายสองคนเอง ต่อไปมีปัญหาอะไร ก็มาถามฉันโดยตรง ตอนปฏิบัติภารกิจก็เหมือนกัน ตามหลังฉัน ให้พวกนายทำอะไรก็ทำอันนั้น เข้าใจไหม เข้าใจครับหัวหน้า เข้าใจครับอาจารย์ ขอบคุณครับอาจารย์ ขอบคุณครับอาจารย์ เอาละ กลับไปเถอะ ครับ [ขาเข้าระหว่างประเทศจีนฮ่องกง จีนมาเก๊า จีนไต้หวัน] ประธานเสียวเจี่ยง ประธานเสียวเจี่ยง ผมมาช้าไปแล้ว ๆ ประธานเสียวเจี่ยง ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ
กลับบ้านอย่างมีความสุขนะ กลับบ้านอย่างมีความสุขนะ ความสุขอะไรกันล่ะ ไม่มีความสุขสักนิด พอแล้ว ยังไงก็กลับมาแล้ว ทำไมนายมาช้าขนาดนี้ รถล่ะ ไม่มีรถ ผมนั่งรถไฟฟ้าใต้ดินมา หมายความว่ายังไง ประธานเสียวเจี่ยง หลังจากที่คุณก่อเรื่องที่มิลาน ประธานใหญ่โมโหมากเลย รู้สึกว่าต้องขัดเกลา มารยาทในการทำงานของคุณหน่อย ประธานเสียวเจี่ยง เกิดเรื่องอะไรกับคุณที่มิลานกันแน่ ฉันบอกไปร้อยรอบพันรอบแล้ว ฉันดื่มเยอะเกินไป ตำรวจพาฉันไปโรงพัก ฉันอยู่สร่างเมาหนึ่งคืน วันที่สองฉันก็ออกมาแล้ว ไม่มีเรื่องอะไรทั้งนั้น ธรรมดาแค่นี้แหละ พอแล้ว คุณอย่าหลอกผมเลย ในเน็ตพูดหมดแล้ว คุณอยู่ที่มิลาน ทั้งเล่นพนัน ฉ้อโกงแถม แถมยังขายตัว ใครบอกเรื่องพวกนี้กับนายเนี่ย ตอนนี้ในเน็ตก็พูดแบบนี้ทั้งนั้น นายไปหามาเลย ใครเป็นต้นตอของข่าวลือ นายหาตัวมาให้ฉันเลย ได้ครับ ๆ ๆ เรียกรถ ประธานเสียวเจี่ยง ผม ผมไปรับโทรศัพท์ก่อนนะครับ ฮัลโหล ประธานหม่า ผมเห็นศิลปินของพวกคุณแล้ว เรื่องนี้ ซับซ้อนเกินไป เอาอย่างนี้ครับ คุณทำความเข้าใจกับธุรกิจของบริษัทเราก่อน แล้วค่อยจัดศิลปินของพวกคุณ เอาตามนี้นะครับ ๆ บ๊ายบายครับ
ประธานหม่านี่จัดการยากจริง ๆ ฟังภาษาคนไม่เข้าใจ ผมเรียกรถนะ ฉันเรียกเสร็จแล้ว บริษัทเราเชิญศิลปินมาทำไม จัดกิจกรรมเหรอ ประธานเสียวเจี่ยง ตอนนี้งานแบบดั้งเดิมถดถอยลง ประธานใหญ่อยากเปลี่ยนแนว เคลื่อนทัพความบังเทิงครั้งใหญ่ แถมยังเปิดบริษัทเพื่อจุดประสงค์นี้ด้วย ที่คุณกลับมาครั้งนี้ เป็นไปได้มากว่าต้องการให้คุณรับช่วงต่อ ความบังเทิงครั้งใหญ่อะไร ฉันฟังแล้วไม่เห็นน่าสนใจเลย ฉันไม่ทำ ไม่สิประธานเสียวเจี่ยง คุณไม่รู้อะไร ตอนนี้บริษัทไม่เหมือนแต่ก่อนแล้ว เมื่อสองวันก่อน เพิ่งเลิกจ้างพนักงานไป. สองวันนี้ก็ลดเงินเดือนอีก พวกเราก็ใช้ชีวิตไปวัน ๆ เหมือนกัน ฉันดูหน่อยสิ โลกกลมจริง ๆ [นักไวโอลินอัจฉริยะ หลินฉี่] ที่แท้นายก็ชื่อหลินฉี่ หนานชู วันนี้เลิกซ้อมเร็วขนาดนี้เลยเหรอ ใช่แล้ว เพื่อนฉันเจอที่ดี ๆ มา เวทีกลางแจ้ง ไปซ้อมด้วยกันสิ งั้นนายรอฉันเดี๋ยวนะ ฉันใกล้เสร็จแล้ว ไปกันเถอะ ขอโทษด้วยค่ะ เราปิดร้านแล้วค่ะ ยังเปิดประตูอยู่ไม่ใช่เหรอ คนจีนเหรอครับ คือขอโทษด้วยค่ะ เราปิดร้านแล้วค่ะ ฉันอยากกินแป้งทอด ขอโทษด้วยครับ ที่นี่ของเราเป็นร้านอาหารอิตาลี ไม่มีแป้งทอดครับ
หลอกฉันน้อย ๆ หน่อย ฉันรู้นะ ว่าแป้งทอดคือพิซซาของจีน ใช่ไหมล่ะ ขอโทษด้วยค่ะ ทำให้ไม่ได้จริง ๆ ไม่ทำให้ฉัน พวกนายก็ดูถูกฉัน เหมือนกับพ่อฉัน ดูถูกฉันทั้งนั้น ไม่เป็นไร พวกนายไม่ต้อง ฉันทำแป้งทอดเป็น ฉันทำเองได้ – ทำไม่ได้จริง ๆ ค่ะ – คุณไปไม่ได้นะ ทำไม่ได้จริง ๆ ครับ ทำไม่ได้จริง ๆ ครับ ผมจะกินแป้งทอด ยัยป้าจอมปลอม ฉันแค่จะกินแป้งทอด รู้จักเหรอ รู้จักมั้ง ไปหาเขา บอกเขาว่า อยากคุยกับเขาเรื่องการร่วมงาน ได้ ไม่มีปัญหาครับ [ฝูเต๋อกรุ๊ป] เธอดูแบบฟอร์มนี้สิฉันทำเป็นยังไงบ้าง เธอดูตรงนี้นะ ประธานเจี่ยง อาทิตย์หน้า ถ้าไม่ทำผลงานให้ดีขึ้น ก็ไสหัวไปให้หมด เอ้อระเหยที่นี่ไปวันๆ หลับตอนทำงาน ไม่มีผลงานสักนิด จะต้องการพวกนายอีกทำไม พ่อครับ ไปอยู่เมืองนอกไม่กี่ปี ขนาดประตูก็เคาะไม่เป็นแล้ว เอาแต่เรียกผมกลับมาทำไมล่ะ ข้าวคุกจะอยู่ที่ไหนก็กินได้
กลับมากินก็เหมือนกัน พ่ออย่าฟังพวกเขาพูดไร้สาระสิ ผมอยู่ข้างนอกไม่ได้ทำอะไรเลย นอนที่โรงพักคืนเดียวเขาก็ปล่อยตัวผมแล้ว งั้นเหรอ แล้วทำไมแกไม่คิดบ้าง ว่าทำไมคนเขาแต่งเรื่องให้แกแค่คนเดียว ทำไมไม่แต่งให้คนอื่นบ้าง มือของแกไปโดนอะไรมา แกอธิบายให้ฉันฟังสิ หล่นตอนปีนน้ำตกน่ะ ใกล้จะหายดีแล้ว แกเอ้อระเหยต่อไปเถอะ ผมว่าพ่ออย่าเอาแต่ดูถูกการปีนน้ำตกของผมสิ เพื่อที่จะเล่นพวกมันให้ดี ผมยังเรียนภูมิศาสตร์ อุทกวิทยาพืชพรรณโดยเฉพาะ เรียนรู้การเอาชีวิตรอดในป่า ได้แชมป์ว่ายน้ำสองรายการ และ แชมป์ปีนหน้าผาสามรายการ แถมสอบใบกู้ภัยในที่สูงโดยเฉพาะด้วย งั้นเหรอ งั้นแกก็เลี้ยงตัวเองได้แล้วน่ะสิ แกวางขาลงนะ วางลง ตอนที่ฉันอายุเท่าแก ยอมไปไขน็อตที่โรงงาน ดีกว่ามาขอเงินที่บ้าน พ่อชอบพูดแบบนี้มันน่าเบื่อนะ ยุคสมัยนี้มันไม่เหมือนเดิมแล้ว คนภายนอกมากมายที่อายุเท่าแก ทำโอทีข้ามคืน เช่าบ้าน เลี้ยงครอบครัว ทำไมแกไม่ไปถามพวกเขาล่ะ ไม่เหมือนกันตรงไหน งั้นผมถามพ่อหน่อย ตอนนั้นพ่อขยัน สร้างบริษัทใหญ่ขนาดนี้เพื่ออะไรล่ะ แล้วตอนนี้ผมมีเงื่อนไขนี้ ที่เลือกวิธีใช้ชีวิตในแบบที่ตัวเองชอบได้ ผมก็ไม่ได้ไปเกะกะคนอื่น ผมผิดด้วยเหรอ ได้ ต่อให้ผมไม่มีเงิน ผมจะไปไล่ตาม งานอดิเรกกับความฝันของตัวเองไม่ได้เหรอ แก คนที่ไร้ความสามารถต่างหาก ที่ชอบพูดคำสวยหรูแบบนี้ แกมานี่เลย มานี่ ยอมใจเลย ฉันจะบอกแกให้นะ
บริษัทอยู่ในช่วงเปลี่ยนแปลงรูปแบบ ที่ฉันเรียกแกกลับมา เพราะอยากให้แกรับโปรเจกต์หนึ่ง แกตั้งใจดูให้ดี [เฟรมมิ่งยูท] ต่อไปแกต้องเป็นคนรับผิดชอบโปรเจกต์นี้ หน่วยดับเพลิง บริษัทพันธมิตร ฉันติดต่อไว้ให้แกหมดแล้ว โปรเจกต์พิเศษการศึกษาเรื่องอัคคีภัย ผมไม่ทำ ของแบบนี้สิบปีที่แล้วยังไม่มีใครดูเลย เจี่ยงเก๋อ ขนาดเรื่องเล็กแค่นี้แกก็ทำไม่ได้ งั้นแกก็ไม่คู่ควรที่ฉันจะลงทุนกับแกต่อละ แกไปเถอะ ไปสิ ก็ได้ ๆ ๆ ให้ผมทำก็ได้ แต่เรามาตกลงกันก่อน ต้องทำสิ่งที่แตกต่างออกไป ตามความคิดของผมนะ ว่ามา ประธานเสียวเจี่ยง นักไวโอลินคนนั้นที่คุณให้ผมตามหา ผมช่วยนัดออกมาให้คุณแล้ว รีบส่งที่อยู่มาให้ฉัน เดี๋ยวไป ค่าเช่าห้องของปีนี้เราจ่ายหมดแล้วนะ ต่อไปก็ไม่ต้องกังวลเรื่องเงินแล้ว ต่อไปก็ตั้งใจเตรียมการแข่งเต้นสมัยใหม่ แต่ต้องกำหนดชุดสำหรับแข่งหน่อย ทุกคนมีความคิดเห็นอะไรไหม ทำไมไม่พูดอะไรกันเลย มีอะไรเหรอ หนานชู ต่อไป จะเต้นกับเราไม่ได้แล้วใช่ไหม ไม่ใช่อยู่แล้ว พอว่างฉันจะกลับมาเยี่ยมทุกคนนะ หนานชู ถ้าเธอดังแล้วอย่าลืมพวกเรานะ เรื่องนี้ก็ไม่แน่หรอก พวกเธอดู เริ่มหยิ่งแล้ว เริ่มหยิ่งแล้ว ฉันจะเล่นตัวได้ยังไงล่ะ – หยิ่งแล้ว – นี่มันหยิ่งแล้ว เธอก็ถือว่าเข้าสู่วงการบันเทิงแล้วนะ
ต้องเอารูปพร้อมลายเซ็นมาให้ฉันเยอะ ๆ นะ เธอดูละครเรื่องหนึ่งก็เปลี่ยนพระเอกทีหนึ่ง ฉันจะรู้ได้ยังไงว่าเธอ อยากแต่งกับใครมากที่สุด ฉันอยากได้ของเธอต่างหาก รูปพร้อมลายเซ็นของเธอ งั้นฉันจะเซ็นให้เธอตอนนี้เลย เซ็นสิ เซ็นบนรองเท้าเลย รองเท้าคู่นี้ฉันจะไม่ซักแล้ว เซ็นเลย ๆ ๆ ฉันจะถ่ายรูปกับดาราสาวในอนาคต ฉันเอาด้วย ฉันเอาด้วย เดี๋ยวก่อน ๆ ๆ หนานชู เสร็จแล้ว ๆ ๆ อย่าลืมส่งให้ฉันนะ ได้ ฉันจะแต่งรูปให้เธอเอง ฉันรู้ว่าทุกคนไม่อยากให้ฉันไป แต่ความเหนียวแน่นในทีม เรียนเต้นของเราแข็งแกร่งจะตาย อย่าคิดว่าฉันเซ็นสัญญากับบริษัทแล้ว จะไม่ได้รับความเป็นธรรม ก็แค่ไม่กี่ปีดีอยู่นะ การเต้นคืองานหลักของฉันแน่นอน ฉันไม่ทิ้งหรอก อีกอย่าง ฉันยังมีพวกเธอไง ยังมีคณะเมิ่งอู่ ฉันก็สบายใจแล้ว งั้นเรามาเลี้ยงข้าวเธอกันดีกว่า ฉลองที่เธอหางานเสริมได้ ทุกคนคิดว่ายังไง อันนี้ได้นะ กินอะไรล่ะ ฉันอยากกินหม้อไฟ กินหม้อไฟอีกแล้ว ฉันเอาด้วย พวกเธอลืมถามหรือเปล่าว่าหนานชูอยากกินอะไร นั่นสิ ปิ้งย่างเสียบไม้ ปิ้งย่างเสียบไม้กินกับเบียร์ได้นะ เลือกร้านหน่อย เรากินร้านครั้งที่แล้วกัน ไปดูสิ
อยู่ที่นี่ใช่ไหม ร้านนี้เหรอ ไม่ใช่ร้านนี้ ๆ ฉันรับโทรศัพท์ก่อนนะ พวกเธอเลือกไปก่อน ฉันบอกเธอให้ร้านนี้ต้องอร่อยแน่นอน คะแนนรีวิวห้าคะแนน สวัสดี สาวสวย ฉันกลับมาแล้ว นายเป็นใคร ลืมฉันเร็วขนาดนี้เลยเหรอ ใครเลี้ยงแฮมหมูไอเบริโกเธอ ใครสอนเธอทำริซอตโต ลืมฉันเร็วขนาดนี้เลยเหรอ หลินฉี่ นายกลับมาพัฒนาที่จีนเหรอ ใช่แล้ว ฉันมาคุยธุระที่เจียงเซ่อบาร์พอดี มากินข้าวพอดี เธอจะมาด้วยกันไหม ถือว่าเลี้ยงต้อนรับฉัน ได้สิ มานะ ตรงนี้มีคนแล้วครับ ฉันนี่แหละเป็นคนนัดนาย ออกไปเถอะ จำฉันไม่ได้เหรอ นายคือ ฉันช่วยนายรื้อฟื้นความทรงจำนะ ฉันต้องการแป้งทอดจากนายที่มิลาน นายเลยแจ้งความ วันนี้ที่ฉันมา เพราะอยากคุยกับนาย ฉันแค่อยากได้แป้งทอดมันผิดตรงไหน ทำไมต้องให้ฉัน รับโทษที่ถูกกล่าวหาพวกนั้น ตอนนั้นตำรวจจัดการเราก็หมดปัญญา เอาอย่างนี้ ฉัน ฉันไป ฉันไปก่อนนะ นาย นายคิดจะทำอะไร ฉันเตือนนายก่อนนะ ที่นี่มีกล้องวงจรปิด นายอย่าทำไรซี้ซั้วนะ มีก็มีไปสิ เราสองคนคุยกันผิดกฎหมายด้วยเหรอ นายหลบไป นี่มันที่สาธารณะอย่าทำอะไรซี้ซั้วนะ ไม่เจอกันตั้งนาน
อยากเลี้ยงเหล้านายคุยเรื่องเก่า ๆ กัน นายดูสิดีจะตาย ดื่มเหล้าแล้วนายก็ทำแป้งทอดให้ฉัน ง่าย ๆ สบาย ๆ ใช่ไหมล่ะ แป้ง แป้งทอด นายทำแป้งทอดเป็นไหมเนี่ย ไม่สิ นายทำไม่เป็น – นายล้อเล่น… – นายหยุดนะ มากันครบเลย พอดีเลยนายสองคนทอดด้วยกันสิ ฉันแจ้งความแล้ว แจ้ง แจ้งความแล้ว ฉันละยอมจริง ๆ เลย ฉันแค่อยากกินแป้งทอด ทำไมเธอต้องแจ้งความตลอดเลย ไม่จบไม่สิ้นนะเธอ ผมถูกใส่ร้าย นี่มันเป็นเรื่องเข้าใจผิดจริง ๆ ฉันแค่อยากกินแป้งทอด เขาเอาแต่บอกว่าผมเป็นพวกมีอิทธิพล คุณไม่ต้องมาพูดมากกับผม รอไปเถอะ ผลออกแล้วจะแจ้งให้พวกคุณทราบเอง คุณ ผลคุณจะออกเมื่อไรล่ะ คนพวกนั้นเกิดอะไรขึ้น คนพวกนี้ทะเลาะกันเพราะแป้งทอดครับ โอเค หลินฉี่ หลินฉี่ กลับมาตั้งแต่เมื่อไร ไม่เห็นพี่นายบอกเลย พี่ซุน พวกคุณที่นี่ยังเกี่ยวข้องกันด้วย ใช่ไหม ฉันโทรหาพี่นายแล้ว เดี๋ยวเขาจะมารับนาย ขอบคุณครับพี่ซุน นายรอเดี๋ยวนะ พี่ชายนักดับเพลิงคนนั้น
ที่นายบอกว่าหล่อมาก ๆ น่ะเหรอ ไม่สิ นี่มันเวลาไหนแล้วยังจะห่วงว่าหล่อไม่หล่ออีก ที่นี่คือโรงพักนะ แล้วยังไงล่ะ ไม่ว่ายังไงเราก็มีเหตุผล เธอไม่รู้อะไรพี่ชายฉันเข้มงวดกับฉันมาก ถ้าเขารู้ว่าฉันกลับจีบมาแล้วเข้าโรงพักเลย ฉันควรจะอธิบายกับเขายังไงล่ะ ก็ใช่ ถ้ารู้ว่าเป็นแบบนี้ ก็คงจะยอมไกล่เกลี่ยในที่เกิดเหตุแล้ว นายเพิ่งมารู้จักพูดเอาตอนนี้เหรอ เมื่อกี้ฉันก็บอกแล้ว ว่าเราสองคนขอโทษกันก็จบเรื่องแล้วไม่ใช่เหรอ นายเอาแต่ทำเรื่องเล็กให้เป็น เรื่องใหญ่จะแจ้งความทำไม ตอนนี้พอเจอปัญหาก็รู้จักหลบเลี่ยงแล้ว ก่อนหน้านี้มัวไปทำอะไรอยู่ล่ะ ใครขอโทษ แล้วเอานิ้วชี้หน้าคนอื่นแบบนายกัน ถ้าท่าทางนายไม่มีปัญหา เราจะมาที่นี่กันเหรอ จะบอกเธอให้นะยัยป้าเธอหุบปากเลย ฉันบอกเธอไปก็ไม่เข้าใจ – หมิงหยาง – ใครมาที่นี่กันเนี่ย ถ้าหลินฉี่ไม่ได้อยู่ที่นี่ นายคงลืมเพื่อนเก่าอย่างฉัน ไปหมดแล้วสินะ นายดูนายพูดเข้า คนอื่นไม่รู้นายก็ไม่รู้เหรอ งานดับเพลิงของเราจะดีกว่าพวกนายได้ยังไง จะไม่รู้ได้ยังไง ล้อเล่นน่า นายอย่าเอาแต่จริงจังสิ เจ้าเด็กนั่นเป็นยังไงบ้าง ไม่เป็นไร วัยรุ่นสองสามคน ขัดแย้งกันนิดหน่อย ทะเลาะกัน ฉันเลยให้พวกเขามาสงบสติที่โรงพัก ไม่มีใครตีกันใช่ไหม ไม่มี นายเข้าไปเซ็นชื่อ เอาตัวคนไปก็ได้แล้ว แล้วก็ตอนนี้ฉันยังมีธุระ ไว้ค่อยกินข้าวกันนะ
ได้ ๆ ๆ โอเค รบกวนนายแล้วนะ ไม่เป็นไร ๆ แย่แล้ว ๆ ๆ หน้าบึ้งแล้ว ทำไงดี ทำไงดี ๆ ทำไงดี เขาคือพี่นายเหรอ ใช่สิ จะเป็นใครได้ล่ะ พี่ สุดยอดเลยนะ เพิ่งกลับมา ก็ให้ฉันมารับนายที่นี่เลยใช่ไหม พี่เข้าใจผิดแล้ว ต้องโทษพวกเขา นายเงียบไปเลย ฉันเป็นพยานได้ เราไม่ได้ทำอะไร เขารังแกพวกเรา ใช่ครับใช่เลย อย่าพูดมั่ว ๆ นะ ใครรังแกพวกเธอกัน มีอะไรก็ไปพูดกับตำรวจ อย่ามาทำท่าทำทาง ไม่สิแล้วคุณเป็นใครอีกเนี่ย คุณตำรวจ เจี่ยงเก๋อ มานั่งดี ๆ ฉันจะบอกนายให้นะ แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว คุณตำรวจ ผมมารับหลินฉี่ พี่ เซ็นชื่อตรงนี้ครับ พี่ เธอด้วย แล้วก็หนานชูครับ พวกเธอรู้จักกันได้ยังไง เขาเคยช่วยฉันไว้ สองครั้ง สองครั้ง [สันติบาล] เธอบ้าไปแล้วเหรอ
ทำไมยังเข้าไปได้ ไม่เป็นไรค่ะออกมาแล้ว อย่าเพิ่งออกมา ๆ มีปาปารัสซีรอดักพวกเธออยู่ข้างนอก มีปาปารัสซีดักฉันได้ยังไง เธอคิดมากไปแล้ว พวกเขาน่ะ มุ่งเป้าไปที่ประธานเสียวเจี่ยงต่างหาก ประธานเสียวเจี่ยง เจี่ยงเก๋อ ช่างเถอะ อธิบายในโทรศัพท์ไปก็ไม่รู้เรื่อง ยังไงเธอก็จำไว้ว่าคนอย่างเจี่ยงเก๋อนี้ ชอบความตื่นเต้น รักกีฬาผาดโผน ที่บ้านยังมีอุตสาหกรรมบันเทิง ถือว่าเป็นคนดังในเน็ต ถูกสื่อจับตาดูทุกวัน เธอน่ะเพิ่งเซ็นสัญญา ตอนนี้อยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ ทางที่ดีเธออย่าก่อเรื่องให้ฉันนะ เข้าใจไหม เข้าใจแล้ว หนานชู รีบกลับมาที่คณะเมิ่งอู่หน่อย ท่อห้องข้าง ๆ น้ำรั่ว หากไม่กลับมาอีก ห้องเธอจะจมน้ำแล้วนะ ให้ไปส่งคุณกลับด้วยไหม ไม่ต้องค่ะ คือ ช่วยฉันหน่อยสิ มีปาปารัสซีอยู่ข้างนอก ฉันจะถูกถ่ายไม่ได้ เธอถูกปาปารัสซีจับตาดูอยู่เหรอ ไม่ใช่ เดี๋ยวค่อยอธิบายให้นายฟังนะ พี่ ๆ ๆ มา ๆ ๆ วันนี้ขอบคุณนะ ในเมื่อมีวาสนาขนาดนี้ งั้นเธอเลี้ยงมื้อดึกฉันกับพี่ฉันหน่อยสิ วันนี้ยังมีธุระอีกนิดหน่อย ไม่ได้จริง ๆ วันอื่นนะ พี่งั้นพี่เลี้ยงผมนะ พี่
คนนี้หรือเปล่า ไม่มี ๆ ไม่มีเจี่ยงเก๋อ ทำไมยังไม่ออกมาอีก รออีกหน่อยแล้วกัน ถูกรังแกขนาดนี้พวกนายทำอะไรอยู่ เจี่ยงเก๋อหรือเปล่า คนนี้ใช่ ถ่ายเยอะ ๆ หน่อย ถ่ายเยอะ ๆ หน่อย พวก พวก พวกนายกลับไปก่อน ได้ครับ ๆ บ๊ายบายครับ ไม่สิ นายจัดการเรื่องยังไง อย่าถ่ายนะ อย่าถ่าย ไปเถอะ ๆ ๆ คุณชอบถ่ายนักใช่ไหม มานี่ ลงมาถ่ายสิ – ประธานเสียวเจี่ยง – มา นายถ่ายหน้าฉันเลยสิ ทำอะไรน่ะ คุณทำอะไรน่ะ คุณทำอะไรน่ะ แอบถ่ายใช่ไหม ถ่ายคลิปลงสื่อใช่ไหม มาถ่ายผมสิ ผมอยู่นี่แล้วถ่ายสิ คุณเป็นบ้าหรือเปล่า คุณว่าใครเป็นบ้า ช่างเถอะ ไม่สิ คุณบอกว่าใครบ้า ช่างเถอะ ๆ ๆ คุณไม่บ้าคุณอย่าหนีสิ ช่างเถอะ ๆ ๆ
ใจเย็นหน่อย ผมเป็นบ้า คุณมียาไหมล่ะ ใจเย็น ๆ ช่างเถอะ ๆ ๆ ช่างเถอะ ๆ ใจเย็น ๆ ใจเย็น ๆ นี่มันหน้าโรงพัก ๆ รองเท้าคุณล่ะ แกใช้ได้เลยนะเจี่ยงเก๋อ พ่อครับ เก่งนักใช่ไหม ไปเล่นถึงโรงพักแล้ว ที่โรงพักสนุกไหมล่ะ ไม่ใช่ เอายังไง เป็นเรื่องเข้าใจผิดครับ พ่อฟังผมอธิบายสิ ประธานใหญ่หรือครับ ฉันละยอมเลยจริง ๆ ช่างเถอะ ๆ เราไปกันก่อน นี่มันหน้าโรงพัก เราไปกันเถอะ ๆ รถอยู่ทางนั้น พี่กินอะไรหน่อยนะ วันนี้ที่น้องชายพี่เข้าโรงพัก เป็นเพราะเรื่องเข้าใจผิดจริง ๆ คนอย่างผม จะทำเรื่องไม่ดีแบบนี้ได้ยังไง ขอให้เป็นแบบนี้แล้วกัน ฉันจะบอกนายให้นะ เพิ่งกลับมาเมืองจีนก็ทำตัวดี ๆ หน่อย แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ ถ้าครั้งหน้ามีปัญหาอะไรอีก นายโทรหาพ่อเลย อย่าสิ ๆ ๆ พ่อมาแล้วไม่ด่าผมหรอกเหรอ นายกับผู้หญิงคนนั้น
รู้จักกันได้ยังไง หนานชูเหรอ ตอนอยู่ที่มิลานเธอเรียนเต้นสมัยใหม่เพิ่ม ทุกคนต่างก็เป็นคนจีน ไป ๆ มา ๆ ก็กลายเป็นเพื่อนกันแล้ว เพื่อน เราสองคนไม่ได้คบกันนะ ใครจะไปรู้ว่านายทำอะไร น้องชายพี่กลับจีนก็คิดแต่เรื่องทำงาน จะเสียสมาธิกับเรื่องแบบนี้ได้ยังไงกัน ดีแล้ว จริงสิพี่ พรุ่งนี้ผมจะกลับบ้านไปเยี่ยมพ่อพอดี ไปด้วยกันไหม นายไปเถอะ คือ ในหน่วยมีงานเยอะน่ะ ไม่สิ ถามพี่ทุกครั้งก็บอกว่ามีงาน ๆ ๆ ถ้าพี่ไม่กลับบ้าน ก็ต้องโทรหาบ้างนะ โทรหาทุกอาทิตย์อยู่แล้ว โทรเสร็จ ก็บ่นเป็นชุด พี่ก็รู้นิสัยของพ่อเรา ถึงจะบ่นพี่ทุกวัน แต่พี่ก็สำคัญที่สุดในใจเขานะ เหมือนผมที่ไหนล่ะ เบื่อจะยุ่งกับผมแล้ว ถ้านายอยากโดนด่า นายก็กลับไปอยู่บ้านสักสามวัน นายดูสิว่าเขาจะด่านายไหม อย่าเลย ๆ ๆ อยู่สามวันคงเป็นบ้าไปแล้ว ผู้ชายบ้านเราสามคนทำงานดับเพลิงสองคน ฮาร์ดคอร์เกินไปแล้ว ถ้าแม่เรายังอยู่ ทำตัวเป็นกลางก็ดีน่ะสิ นายกลับมาพอดีเลย สองวันนี้ฉันลาหยุด ไปปัดกวาดหลุมศพให้แม่กัน ได้สิ ไม่ได้ เจอแม่มานานพอดี อยู่เมืองนอกมาหลายปีก็รู้ความขึ้นแล้วนะ แน่นอนสิ
พี่ปฏิบัติกับผมยังไง ผมรู้ดีแก่ใจ ที่นายกลับมาครั้งนี้ วางแผนไว้ยังไง ยังไม่ได้บอกพี่ ผมเซ็นสัญญากับบริษัทหนึ่ง อีกอย่างยังเตรียมจัด คอนเสิร์ตเดี่ยวให้ผมด้วย คอนเสิร์ตเดี่ยว ไม่เลี้ยงนายเสียเปล่าเลย นายเริ่มต้นได้สูงมากนะ สองวันก่อนเพิ่งได้รับรางวัลรางวัลหน้าใหม่ยอดเยี่ยม อะไรนั่นที่เมืองนอกไม่ใช่เหรอ พอกลับจีนมาก็จัดคอนเสิร์ตเดี่ยวเลย ใช้ได้เลยน้องชาย มา [หลินลู่เซียวโอนเงิน 5,000 หยวน] [แม่:ได้ยินว่าลูกเซ็นสัญญาแล้ว งานในวันหน้า หวังว่าลูก…] [เหรียญทองการแข่งขันเต้นสำหรับเด็ก] [หน่วยดับเพลิงและกู้ภัยเมืองเป่ยสวิน] มีทีมงานรายการหนึ่งมาหาพวกเรา อยากถ่ายทำ รายการพิเศษ ทางหน่วยอยากสร้างให้เป็นแบบอย่าง ฉันคิดไปคิดมาแล้ว เอาหน่วยพวกนายแล้วกัน [เฟรมมิ่งยูท] นี่มัน เรื่องดีนะครับ หัวหน้าเมิ่ง ดีมากเลย คุณคิดสิ รายการนี้มัน ไม่เพียงแสดงภาพลักษณ์ของนักดับเพลิงเรา อีกอย่างยังช่วยเราทำงานด้าน ประชาสัมพันธ์เรื่องความปลอดภัยจากอัคคีภัยด้วย ยิ่งสามารถช่วยเผยแพร่ความรู้ ด้านความปลอดภัยจากอัคคีภัยให้คนทั่วไปได้ด้วย ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวทำไมจะไม่ทำล่ะครับ คุณไม่ต้องห่วง ยกเรื่องนี้ให้พวกเราจัดการ จะทำภารกิจให้สำเร็จแน่นอนครับ ไม่ได้ ไม่มีเวลาทำเรื่องนี้หรอก หัวหน้าเมิ่ง คุณให้หน่วยอื่นเถอะ เราทำไม่ได้หรอก ทำไมไม่ได้ล่ะ เขตควบคุมของเราก็ใหญ่อยู่แล้ว กำลังคนก็ไม่พอ ยุ่งจนหัวหมุนทั้งวัน
คุณก็รู้ อีกอย่างเราเป็นนักดับเพลิง คุณแค่ตั้งใจทำงานก็พอแล้ว คุณจะทำประชาสัมพันธ์ แบบปลอม ๆ พวกนั้นไปทำไม มีประโยชน์กับงานของเราบ้างไหม ถ้ามันมีประโยชน์สักนิดผมจะไม่คัดค้านเลย ใช่ไหมล่ะ นายอย่าเพิ่งรีบร้อนปฏิเสธสิ โอเคไหม ความสามารถในงานมันสำคัญ งานประชาสัมพันธ์ก็สำคัญเหมือนกัน นายทำให้คนทั่วไปเข้าใจ เรื่องความปลอดภัยจากอัคคีภัย กำจัดอันตรายที่ซ่อนอยู่ในขั้นพื้นฐาน ไม่ดีไปกว่าส่งสัญญาณ เตือนไฟไหม้ให้เราทุกวันเหรอ ประชาสัมพันธ์นั้นของนาย จะประชาสัมพันธ์อะไร พวกเขาจะมาดับไฟได้หรือยังไง นี่มันไม่เสียเวลาหรอกเหรอ อีกอย่างมาถ่ายรายการในหน่วย ยุ่งวุ่นวาย นายทำได้หรือว่าฉันทำได้ ฉันอธิบายให้นายฟังไม่ได้เลยจริง ๆ นายน่ะมันคนหัวรั้น นายอย่ามาดื้อกับฉันเรื่องนี้นะ หัวหน้าเมิ่ง เรารับไม่ได้จริง ๆ ครับ คุณให้หน่วยอื่นเถอะ คนหนึ่งก็หัวหน้าสถานี อีกคนก็ครูฝึก ความเห็นไม่ตรงกันเลยนะ เอาอย่างนี้ พวกนายกลับไปก่อน ประชุมระดมความคิดหน่อย ฉันไม่ได้รีบร้อน จะรอข่าวจากพวกนายนะ กลับไปเถอะ ครับ [ดับเพลิงและกู้ภัยแห่งประเทศจีน] รองหัวหน้าอวี๋ คุณเล่นเกมจังก้าเหรอ ใช่แล้ว อีจิ่ว นายก็เล่นเป็นเหรอ เล่นเก่งไหม ผมเล่นเป็นนิดหน่อยครับ เล่นเป็นนิดหน่อย เล่นเป็นนิดหน่อยก็ใช้ได้แล้ว
เอายังไง ท้ารองหัวหน้าอวี๋เราหน่อยดีไหม นายต้องตั้งใจเล่นเป็นเพื่อนรองหัวหน้าอวี๋เรานะ ไม่มีใครท้าพี่อวี๋เรามานานแล้ว ไม่เอา ๆ ไม่เอา ๆ ๆ ไม่ต้องห่วง หน่วยของเราไม่มีคนอาวุโส ที่เที่ยวดูถูกคนอื่นหรอก เอาอย่างนี้ ถ้าอีจิ่วชนะเหล่าอวี๋ได้ เวรของอาทิตย์นี้ฉันเข้าเอง ได้ครับ แต่ถ้าเหล่าอวี๋ชนะนาย นายต้องทำสองวัน ตกลงไหม ฉันว่าได้ งั้นผมอยู่ฝั่งอีจิ่ว ไม่มีปัญหาครับ ไม่มีปัญหาใช่ไหม – มาเลย – มา ๆ ๆ มีใครจะตามไหม ฉันอยู่ฝั่งเหล่าอวี๋ อีจิ่ว ไม่งั้น ก็ฟังฉันนะ ช่างมันเถอะ ใช่ ๆ อีจิ่วไม่ ไม่… ไม่เป็นไรหรอกพี่ พี่ไม่ต้องห่วง มาครับ ดูสิเด็กนี่รู้เรื่องจริง ๆ มา ๆ ๆ ไม่เหมาะสมนะ ต้ากัง สับเปลี่ยนอันนี้สิ ได้เลย รอไม่ไหวแล้ว เร็วเข้า ๆ ๆ
สู้ ๆ นะ ดี หนึ่ง หนึ่ง ก็ได้ ยังพอได้ ค่อย ๆ ทำนะ ค่อย ๆ ชิ้นนั้นเหรอ อันนี้ได้ไหม ระวังนะ อันนี้เอาลงมาได้ตามสบายเลย เอาลงมาได้ตามสบายเลย ดูดวงของฉันนะ มา หกเลย ๆ เหล่าอวี๋ทอยได้หก สอนเขาหน่อย หก ๆ ๆ หก – หก – หก โดยพื้นฐานมันจบแล้ว เสียวจิ่ว ไม่ต้องเล่นแล้ว ๆ – ยังไม่จบ – ยังไม่จบ ค่อย ๆ นะ ฉันบอกแล้ว ว่าอย่าเล่น จบแล้วเนี่ย ต่อเลย ๆ ๆ สองวันนะ ลำบากพวกนายด้วย สหายทั้งสอง พวกนายลืมอะไรไปหรือเปล่า ฉันจะทบทวนให้นายสองคนหน่อยนะ ดูให้ดี
กฎพิเศษเก้าข้อ ข้อที่เก้า ห้ามเล่นเกมจังก้า [กฎพิเศษเก้าข้อ] กับอวี๋ฉีเหล่ย เวลาปกติพวกนายก็ไม่ท่อง รองหัวหน้าอวี๋ คุณไม่เคยเล่นเกมนี้แพ้เหรอครับ หยิบไม้ผิดหนึ่งไม้ ถอดอิฐผิดหนึ่งก่อน มันอาจหมายถึง หนึ่งชีวิตหรือแม้กระทั่งหลายชีวิต ฉันทำผิดไม่ได้ หัวหน้าอวี๋ ถ้าคุณว่าง ช่วยสอนวิศวกรรมโครงสร้างให้ผมได้ไหมครับ ใช่ครับ สอนผมด้วยสิ ต้าหลิว ครับทราบ – หัวหน้าหลิน – หัวหน้าหลิน เขียนรายงานที่กินข้าวกล่องข้างทางครั้งที่แล้วหรือยัง ผมจะไปเขียนเดี๋ยวนี้ครับ หนักแน่นหน่อย ทุกคนต่างก็ยุ่งกัน เวลากินข้าวก็ไม่มี ไม่มีเวลาทำอย่างอื่นแล้ว ครับ เล่นต่อเถอะ ฉันว่าพวกนายน่ะ มีศักยภาพมากอยู่นะ นายมาสิ ฉันเอาชนะเขาไม่ได้ [หมี่หลัน] ฮัลโหล ฮัลโหล หมี่หลัน [คลาสเล็ก ๆ ของการดับเพลิง] นักเรียนครับ ข้อควรระวังเพื่อความปลอดภัย จากอัคคีภัยในมหาวิทยาลัยมีอะไรบ้าง อย่าเชื่อมต่อสายไฟในห้องมั่วซั่ว ห้ามใช้เครื่องใช้ไฟฟ้ากำลังสูง เช่น หม้อหุงข้าวที่ร้อนเร็ว กรุณาปิดสวิตช์ไฟเมื่อไม่มีคนอยู่ในห้อง โปรดปฏิบัติตามกฎระเบียบการจัดการความปลอดภัยของ ห้องเรียนและห้องปฏิบัติการอย่างเคร่งครัด ทำตามกฎอย่างปลอดภัยรวมถึงระเบียบที่เกี่ยวข้อง
การทดลองควรดำเนินการภายใต้คำแนะนำของอาจารย์ ควรเก็บสารเคมีไว้ในสถานที่ปลอดภัยที่กำหนด ห้ามพกพาวัตถุไวไฟและ วัตถุระเบิดออกนอกมหาวิทยาลัย สิ่งสุดท้ายที่จะเตือนทุกคน เรียนรู้การป้องกันอัคคีภัยให้มาก ก็จะคุ้มครองชีวิตได้มากขึ้นครับ ♫คนผ่านมาและผ่านไป ถอดถอนใจ♫ ♫เศษฝุ่นล่องลอย สุดท้ายจางหายไป♫ ♫ความรัก มีความรักที่ร้อนแรง♫ ♫เจ็บปวด ทำได้แค่ซ่อนให้ลึก♫ ♫คำมั่นต่อวันพรุ่งนี้ พึ่งพา♫ ♫ผู้ท้าทายมีแสงสว่าง♫ ♫จุดให้ชีวิตโชติช่วง♫ ♫ชีวิตเต็มเปี่ยมด้วยปณิธาน♫ ♫ชะตาเคยถูกความฝันแผดเผา♫ ♫ไม่กลัวแม้ทั้งตัวจะมีบาดแผล♫ ♫เขาเดินออกมาจากกองเพลิง♫ ♫ฟ้ามืดคว้าแสงให้มั่น♫ ♫ฉายภาพสิ่งที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด♫ ♫ฉีกค่ำคืนมืดมิด ให้แสงส่องสว่าง♫ ♫สลัดให้พ้นความมืดมน มุ่งไปข้างหน้า♫ ♫ความกล้ากลั่นกรองมาเป็นแสงสว่างบนฟ้า♫ ♫ข้ามกาลเวลา♫ ♫ในฉับพลันนั้น♫ ♫ลำแสงแสบตาที่หักเหมานั้น♫ ♫ผู้ท้าทายมีแสงสว่าง♫ ♫จุดให้ชีวิตโชติช่วง♫ ♫ชีวิตเต็มเปี่ยมด้วยปณิธาน♫ ♫ชะตาเคยถูกความฝันแผดเผา♫ ♫ไม่กลัวแม้ทั้งตัวจะมีบาดแผล♫ ♫เขาเดินออกมาจากกองเพลิง♫ ♫ฟ้ามืดคว้าแสงให้มั่น♫ ♫ฉายภาพสิ่งที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด♫ ♫ทะเลเมฆที่ขอบฟ้า♫ ♫มักจะเปิดทางให้แสงสว่าง♫ ♫อยู่เสมอ♫