【ซับไทย】รัตติกาลรัก Love at Night | ตอนที่ 25 | MangoTV Thailand
♪มองมาที่ตาคู่นี้ของฉัน♪ ♪สายตาที่อ่อนโยน♪ ♪จะขีดเส้นแบ่งได้อย่างไร♪ ♪ฉันไม่รู้เลย♪ ♪เสียงหัวใจเต้นเข้าใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ♪ ♪เกือบจะถูกครอบครอง♪ ♪รอเพียงอีกแค่ไม่กี่นาที♪ ♪บางทีก็อาจจะมีคำตอบ♪ ♪ราวกับปฏิกิริยาเคมีอันอัศจรรย์ถูกจุดขึ้น♪ ♪ในพริบตาดั่งเปลวเพลิงที่เผาไหม้ โบกสะบัดเต้นรำ♪ ♪คุณเปรียบดั่งเปลวเพลิง♪ ♪ต่อให้ฉันอยู่ในสถานการณ์ยากลำบาก♪ ♪ฉันไม่ต้องการใคร นอกจากคุณ♪ ♪ทำไมต้องพูดไม่ตรงกับใจ♪ ♪ทำตามสัญชาตญาณ อย่ามัวลังเล♪ ♪ฉันอยู่เพื่อคุณเท่านั้น♪ =รัตติกาลรัก= =ตอนที่ 25= หวังจี๋ซื่อบื้อ ทำไมถึงปฏิเสธฉัน น้องหลิน คุณนั่งแช่อยู่ที่นี่มาสองวันแล้วนะ ทุกวันก็เอาแต่พูดถึงหวังจี๋อะไรนี่ เอาเป็นว่า คุณไปหาเขาเถอะ เขาคู่ควรเหรอ เอาซียูทูมอโรว์มาให้ฉันแก้วหนึ่ง [*ชื่อค็อกเทล] คุณแน่ใจเหรอว่าจะดื่มอันนี้ สองแก้ว ขอบคุณค่ะ ขอบคุณค่ะ ม่อหลิงเจ๋อล่ะ พวกเธอสองคนคบกันแล้วไม่ใช่เหรอ ทะเลาะกันเหรอ พวกเธอสองคนก็มีวันนี้เหมือนกันเหรอ ในที่สุดก็ถึงวันที่ฉันได้รอเสพดราม่าสักที ก็แค่ผู้ชายไม่ใช่เหรอ ไม่ควรค่าหรอก ถ้าเขาเป็นผู้ชายก็คงดีสิ สองวันก่อนนายไล่ฉันไม่ใช่เหรอ ตอนนี้จู่ ๆ ก็โผล่มาทำไม ข้างในยังมีหนุ่มหล่ออีกตั้งหลายคน อยากมาคุยกับฉัน ถ้านายไม่พูดอะไรล่ะก็ฉันขอตัวก่อน คุณไม่อยากเริ่มธุรกิจแล้วเหรอ
วัน ๆ เอาแต่ไปผับ แถมยังดื่มจนเป็นแบบนี้ นายตั้งใจมาที่นี่ เพื่อมาสั่งสอนฉันงั้นเหรอ ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น สิ่งที่ผมจะสื่อก็คือ คุณน่ารักไร้เดียงสาขนาดนี้ ถ้าเกิดเมาไม่ได้สติ จนถูกใครฉุดไปจะทำยังไง นายรู้ว่าฉันน่ารักไร้เดียงสา แต่ยังปฏิเสธฉัน ผมไม่ได้ปฏิเสธคุณ ผมแค่อยากอยู่เงียบ ๆ คนเดียว เพื่อคิดทบทวนหน่อย งั้นตอนนี้นายคิดดีแล้วเหรอ ถ้าคุณอยากจะเริ่มทำธุรกิจจริง ๆ ล่ะก็ ผมช่วยคุณได้ จริงเหรอ ไม่ได้หลอกฉันใช่ไหม งั้นทำไมก่อนหน้านี้ถึงได้ปฏิเสธฉัน ทำไมจู่ ๆ นายถึงได้เปลี่ยนความคิดล่ะ ทำไม คุณเป็นเจ้าหนูจำไมเหรอ ทำไม ทำไม ทำไม งั้นฉันไม่ถามว่าทำไมแล้ว คงไม่ใช่ว่านายถูกม่อหลิงเจ๋อไล่ออก ก็เลยมาพึ่งฉันแทนใช่ไหม ไม่ใช่ งั้นนาย งั้นนายก็คงคิดทำมิดีมิร้ายกับฉัน ไม่ใช่ นายคิดอะไรเลยเถิดกับฉัน ไม่ใช่ งั้นนายทำเพราะว่าอะไรล่ะ รุนแรงจังเลย ฉันบอกเลยว่าเกมนี้ เหนื่อยจริง ๆ เลย ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไม พวกเธอถึงได้ชอบเล่นกันขนาดนั้น โมโหสินะ ไม่เป็นไรใช่ไหม ที่จริงแล้วฉันมีเรื่องหนึ่งที่คิดไม่ตก วันนี้ฉันเตรียมของขวัญวันเกิดให้ม่อหลิงเจ๋อ
แต่เขากลับไม่ดีใจ ม่อหลิงเจ๋อไม่ฉลองวันเกิดมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ถ้าจะพูดให้ถูก ตั้งแต่ตอนอายุสิบแปด เขาก็ไม่ได้ฉลองวันเกิดอีกเลย สำหรับหลายคนแล้ว วันเกิดคือความทรงจำที่งดงาม แต่สำหรับเขาแล้ว ไม่ใช่ ผมมีธุระขอตัวก่อนนะ คุณดูแลหลิงเจ๋อให้ดีนะ แล้วหลังจากนั้นล่ะ ไม่รู้แล้ว คราวก่อนเขาดื่มจนเมา ถึงได้เล่าให้ฉันฟังนิดหน่อย เขาไม่เคยพูดให้ฉันฟังมาก่อนเลย เกมนี้น่ะ เธอคือคนเดียวที่ทำลายสถิติเขาได้ เธอต้องมีความมั่นใจในตัวเองนะ รู้ไหม ถ้าไม่ใช่เพราะว่าสั่งอาหารเดลิเวอรีมันยุ่งยาก ฉันคงไม่กินไอ้ของพวกนี้ที่นายทำ ข้อความก็ไม่ยอมตอบ เรียกหากับผีน่ะสิ คงไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรอกใช่ไหม อากาศบ้านิ ทำไมฝนนึกจะตกก็ตก นี่พี่น้องต่างพ่อต่างแม่ของฉัน ทำไมนายถึงเพิ่งมา ยังไม่ได้กินข้าวมาใช่ไหม นายตั้งใจใช่ไหม กู้ต้า… สวัสดีตอนค่ำ ฉันมาช้าไปหรือเปล่า ฉันยังไม่ได้กินข้าวจริง ๆ นะ ทันทีที่เขาเห็นผม เขาก็ตอบตกลงทันที เขาบอกว่าตามหา วัยรุ่นที่มีพรสวรรค์อย่างผมมาตลอด ไปเตะตาพี่ใหญ่เข้าแล้วล่ะสิ จะได้ไปถึงจุดสูงสุดของชีวิตแล้วล่ะสิ นั่นก็แน่นอน ตอนนี้ผมมีความคิดหนึ่ง ถ้าปีเตอร์ หวงได้เห็นภาพวาดอันนี้ของผม เขาจะต้องถูกความสามารถของผมสยบแน่ มีเวลาไปเอาใจพี่ใหญ่ ไม่มีเวลาสนใจฉัน โทรไปไม่รับ วีแชทไม่ตอบ หมายความว่ายังไง ขอโทษนะฟางฉี ผมทุ่มเทกับงานเกินไปหน่อย วาดตั้งแต่เช้าจรดค่ำ จนลืมวันลืมคืนไปหมดแล้ว พี่ใจเย็นก่อนนะ พี่ต้องยิ้ม พอยิ้มแล้วถึงจะดูดี ฉันยิ้มแล้วดูดี ฉันว่านายจะบอกว่าดูตลกมากกว่า [*เล่นสลับคำจากดูดีกลายเป็นดูตลก] อย่า ผมก็แค่อยากเซอร์ไพรส์พี่ เซอร์ไพรส์ ฉันว่านายทำให้ตกใจกลัวมากกว่า นายน่ะ ควรไปตรวจหน่อยนะว่าไอคิวต่ำหรือเปล่า ถูกคนอื่นขายไปแล้วยังช่วยเขานับเงินอีก [*ซื่อบื้อมาก ถูกหลอกใช้แล้วยังไม่รู้ตัว] แผนการของเขา ในสายอาชีพการลงทุนของพวกเรา มีคำนิยามไว้โดยเฉพาะ นายทายซิว่าอะไร จับเสือมือเปล่า
คำนิยามเฉพาะอะไรกัน นี่มันคำธรรมดาไม่ใช่เหรอ คำโบราณทั่วไปแบบนี้นายยังไม่รู้ แล้วนายคิดอยากจะดังชั่วข้ามคืน แต่ว่าปีเตอร์ หวง เขาเป็นภัณฑารักษ์ที่มีชื่อเสียงนะ แค่เขาบอกว่าวาดสวย ผมก็มีโอกาส ได้เข้าร่วมนิทรรศการศิลปะเยาวชนปงปิดู แบบไหนถึงเรียกว่าดีล่ะ คือที่เขาบอกว่าดี หรือที่ผู้จัดการส่วนตัวบอกว่าดี หรือที่สื่อมวลชนบอกว่าดี หรือที่ชาวเน็ตบอกว่าดี หรือที่ฉันบอกว่าดีล่ะ เอาล่ะ ต่อให้มีคนชื่นชอบนายจริง แต่เขาเก็บไว้ไม่พูด แล้วพอเบือนหน้าไปก็ไม่รู้จักนายแล้ว นายจะมีทางทำอะไรได้ เจ้าเล่ห์นัก ปีเตอร์ หวง ผมเห็นว่าเขาคือนายทุนจ้องเอาเปรียบ ใช่ พวกเราไม่ต้องวาดให้กับนายทุน ฉันลองคิดหาวิธีอื่นอีกที นายก็ลองหาช่องทางอื่นดู โอเคไหม เดี๋ยวก่อน ฟางฉี พี่ต่อยผมสักหมัดก่อนได้ไหม โมโหจนบ๊องแล้วเหรอ เพราะว่า ผมยังอยากวาดมันให้เสร็จ ไม่ใช่เพราะว่าปีเตอร์ หวง แต่ผมทำเพื่อผลงานของผม ผมรู้ ผมรู้ว่าพี่ต้องโกรธ เพราะงั้นพี่ต่อยผมก่อนสักสองหมัด ให้คลายความโกรธลง ในเมื่อนายตัดสินใจโง่ ๆ แบบนี้แล้ว งั้นฉันก็จำเป็นต้อง โง่ไปพร้อม ๆ กับ เด็กโง่อย่างนายนี่ล่ะ สวยจริง ๆ ผลงานของฉันช่างสวยเหลือเกิน ฟางฉี
ผมจะต้องกลายเป็นความมั่นใจของพี่ให้ได้ ผอ.สวี่ ผมเทงานเลี้ยงสองงาน ทำโปรเจกต์เสร็จล่วงหน้าครึ่งวัน เพื่อที่จะกลับมาให้คำอธิบายกับคุณ แต่เหมือนว่าตอนนี้ฉันจะเปลี่ยนใจแล้ว ไม่ใช่ ณ เวลานี้ และก็ไม่ใช่ในสภาพแวดล้อมแบบนี้ด้วย แต่รอจนถึงตอนที่คุณอยากจะบอกฉันจริง ๆ ค่อยบอกฉัน ตกลงไม่ดีตรงไหนครับ คุณควรให้เหตุผลผม สีสันดูหม่น สื่อความหมายไม่ชัด (ได้โปรดตอบ) ยังไม่ถึงมาตรฐานของผลลัพธ์ที่ดี ผลลัพธ์ดีไม่ดีจะใช้มาตรฐานเดียวกันได้ยังไง ไม่ว่าผมจะวาดอะไร คุณก็สามารถหาคำพูดมาวิจารณ์ผมแบบลวก ๆ ไม่ใช่เหรอ ในการสร้างสรรค์ศิลปะ ถึงแม้จะไม่มีเกณฑ์มาตรฐานตายตัว แต่ที่นี่ ผมคือมาตรฐานเดียวเท่านั้น ไม่ใช่ว่าลืมซื้อใช่ไหม หาเจอแล้ว หาเจอแล้ว ห้าสิบกรัม แม่ ซุปนี้ของแม่เชื่อถือได้ไหม พ่อหนูเคยกินหรือเปล่า ได้ เชื่อแล้วค่ะ จะไม่เชื่อแม่ได้ยังไงล่ะ ค่ะ ได้ค่ะ แม่ หนูรู้แล้ว ขอบคุณนะคะ บ๊ายบาย ไม่ต้องการให้ผมช่วยแน่เหรอ ไม่ต้อง ที่นี่ในวันนี้ฉันเป็นเจ้าภาพ ขืนคุณมาช่วยก็ยิ่งยุ่ง ได้ยินไหม รู้แล้ว คุณระวังมือตัวเองด้วยสิ วางใจเถอะ มีอย่างที่ไหนใช้มีดเล็กขนาดนี้ คุณอย่ามายุ่งกับฉันได้ไหม ขอโทษ ผอ.สวี่ อะไร ด้านหลังนั่นมีมีดหั่นผัก ขอเตือนเป็นครั้งที่สอง ได้ยินไหม เอาเป็นว่าให้ผมช่วยเถอะ อย่าขยับ นี่คือเรื่องของศักดิ์ศรีฉัน คุณนั่งลงไปเลย ข้างล่างมีร้านข้าวมาเปิดใหม่ เราไป… เงียบไปเลย เครื่องครัวสั่งทำจากเยอรมันจริง ๆ นะ ปลายมันหักแล้วอะ ผอ.สวี่ ตอนนี้ไม่ใช่เรื่องศักดิ์ศรีของคุณแล้ว ตอนนี้คือเรื่องศักดิ์ศรีของผมแล้ว คุณอย่าขยับ คุณอย่าขยับ – คุณระวังหน่อยสิ – มา ผมทำเอง ผมทำเอง
คุณอยู่เฉย ๆ คุณอยู่เฉย ๆ ไปพักผ่อนไป โอเคไหม ฉันไม่พัก ฉันเป็นลูกมือให้โอเคไหม ได้ มา ในนี้มีปลายมีดอยู่ รู้แล้วล่ะ เหนื่อยจังเลย วางไว้เถอะ ผมทำเอง ถึงแม้ฉันจะทำงานบ้านไม่ค่อยเก่ง แต่เรื่องกวาดพื้นนี่ฉันทำได้ดีมากนะ ผอ.สวี่สุดยอดไปเลย คิดไม่ถึงเลยว่าคุณจะเตรียมเค้กไว้ด้วย นั่นมันแน่นอน เป็นไงบ้าง กล้าชิมฝีมือตัวเองไหม แน่นอนสิ กินก็กิน เอาล่ะ เดี๋ยวผมลองเอง คุณก็ไม่ต้องลองหรอก กว่าฉันจะมีแฟนได้ไม่ง่ายเลยนะ เอาเป็นว่าไม่เสี่ยงจะดีกว่า มีเหตุผล ต่อไปอยากกินอะไร ผมทำเอง รับทราบ แต่ว่าฉันอยากทำดีกับคุณบ้าง ฉันยังต้องพยายามให้มาก ๆ มา ชิมสิ เมนูนี้ แม่ของผม สอนผมทำ ตอนวันเกิดปีที่ 18 ของผมวันนั้น พ่อของผมถูกตำรวจจับไป แม่ผมกลายเป็นโรคซึมเศร้าเพราะเรื่องนี้ ผ่านไปไม่นาน ก็ฆ่าตัวตาย ดังนั้น วันเกิดสำหรับผม ก็กลายเป็นตัวแทนของความสุขไม่ได้อีก เป็นแค่ เป็นแค่ความทรงจำ ที่เจ็บปวดเท่านั้น ชิงโยว
ผมไม่ได้ต้องการทำให้คุณลำบากใจจริง ๆ ขอโทษ ฉันอยากจัดงานวันเกิดให้คุณ ก็เพราะ ฉันรู้สึกว่า วันเกิดคือวันหนึ่งที่สำคัญของคนเรา ในวันนั้นจะต้องมีความสุข แต่ภายหลังฉันพบว่า ที่จริงแล้วพวกเราไม่ต้องเอาความสุข ไปกำหนดไว้ในวันใดวันหนึ่ง ถ้าหากว่าวันนั้น มันสร้างความทรงจำแย่ ๆ ให้กับคุณล่ะก็ พวกเราก็ทำให้มัน กลายเป็นวันธรรมดาไปเถอะ ม่อหลิงเจ๋อ ฉันอยากจะมอบแสงสว่างนี้ให้กับคุณ หวังว่ามันจะ ส่องแสงสว่างให้กับม่อหลิงเจ๋อวัยสิบแปดปี สวี่ชิงโยว ตอนนี้ คุณคือแสงสว่างของผม ♪พูดว่ารอคอย ข้างหูคุณ♪ ♪กำลังรอให้เวลาพิสูจน์อนาคต♪ ♪ภายใต้ดาวพร่างฟ้าไร้ขอบเขตและทะเลกว้างใหญ่♪ ♪คุณอยู่ในทุกทุกช่วงเวลา♪ ♪มองแผ่นดินจรดผืนฟ้า♪ ทำไมเป็นนายไปได้ นี่ ใครใช้ให้นายทำฉันตกใจ ก็ผมไม่รู้นี่ว่าพี่จะลงมือจริง ฉันดูหน่อย ไป ไป ไป ไม่เป็นไรใช่ไหม ฉันไม่ได้ออกแรงเยอะสักหน่อย พี่แรงเยอะขนาดไหน พี่ไม่รู้ตัวเองเหรอ ก็ฉันไม่รู้นิว่าจะเป็นนาย นายนั่งก่อน นั่งก่อน ให้ฉันดูหน่อย ฉันดูหน่อย ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรสักนิด พี่บอกมาสิ ถ้าเกิดพี่ตีหน้าแหกจะทำยังไง หน้าแหกยังไงฉันก็ยังชอบนาย โอเคไหม งานแสดงภาพนั่นเป็นยังไงบ้าง
ปีเตอร์ หวงบอกว่ายังไง เขาบอกว่าผมยังไม่ถึงมาตรฐานของเขา มาตรฐานอะไรของเขา ตัวเขาวิเศษวิโสมาจากไหน ไม่เป็นไรหรอก เราอย่าเสียใจเกินสามวินาที ให้กับคนที่ไม่คู่ควรเลย ฉันรู้ตั้งนานแล้วว่าเขาเชื่อถือไม่ได้ ดังนั้น ฉันเลยติดต่อช่องทางอื่นให้นาย เดี๋ยวจะโทรตอนนี้เลย พี่อย่ารีบสิ ผมยังพูดไม่จบเลย พ่อหนุ่ม ถามหน่อยสิ รู้ไหมว่าศิลปินที่วาดภาพนี้คือใคร ผมวาดภาพนี้เองครับ ภาพที่นายวาดนี้มันเข้าถึงอารมณ์มาก (ได้โปรดตอบ) มันดึงช่วงเวลาสมัยหนุ่มของฉัน (ได้โปรดตอบ) ให้กลับมาในชั่วพริบตา ฉันได้กลิ่นอายของความรักประเภทหนึ่ง ฉันเป็นภัณฑารักษ์ของนิทรรศการศิลปะเยาวชนปงปิดู ฉันกำลังมองหาศิลปินวัยรุ่นในประเทศเพื่อร่วมงานจัดแสดง นายสนใจไหม ผม ผมสนใจครับ (ได้โปรดตอบ) ผม…ผมสนใจแน่นอน พี่ว่า ผมได้พบเข้ากับผู้อุปถัมภ์เข้าแล้วใช่ไหม สวี่เว่ย นายไม่ต้องแต่งเรื่องมาหลอกให้ฉันดีใจ ที่จริงต่อให้ไม่มีตาแก่คนนั้นก็ไม่เป็นไร จะหลอกได้ไง ผมจะบอกให้นะ คุณปิแอร์บอกไว้แล้ว ภาพของผมจะจัดแสดงภายในประเทศก่อน ฟางฉี พี่จะต้องอยู่กับผม ร่วมเป็นสักขีพยานในช่วงเวลาแห่งประวัติศาสตร์นี้ ก็ได้ ไว้พอถึงวันนั้นค่อยดูว่า ฉันติดงานหรือเปล่า พี่ทำแบบนั้นได้ไง นั่นเป็นแค่วันทำงานหนึ่งวันของพี่ แต่นี่คือความฝันก้าวแรกของผมเลยนะ แค่วันทำงานหนึ่งวันของฉันอะไรกันล่ะ การไปดูงานแสดงภาพของนาย ก็เป็นแค่นิทรรศการครั้งหนึ่งเท่านั้น วันไหนล่ะ ผู้จัดการฟางผู้สูงศักดิ์งานการรัดตัว มีธุระกรุณานัดล่วงหน้า พี่แสดงเก่งขนาดนั้นได้ไงเนี่ย นี่นายหยิกฉันเหรอ พี่อยากให้ผมโมโหตายใช่ไหม นายน่ะ เหมือนหมาโกลเด้นที่ฉันเห็นในเน็ต ตอนไม่สนใจนาย หน้านายก็จะยู่เข้ามาหากัน น่ารักมากเลย แล้วพอยิ้มให้นายหน่อย นายก็จะวิ่งเข้ามาไซ้ทำปากแฮ่ ๆ หาว่าใครเป็นหมาโกลเด้น นั่นเพราะพี่ไม่เคยเห็น ด้านที่เป็นหมาป่าของผม
สวี่เว่ย ไปกัน เอาชุดเดรสของฉันมาทำไม งานแสดงภาพเขามีระเบียบการแต่งกาย ผู้หญิงต้องสวมกระโปรง อย่างชุดที่ฉันใส่นี่ เข้าร้านอาหารระดับไฮเอนด์ได้ จะเข้างานแสดงภาพไม่ได้เหรอ นี่คือสถานที่แสดงงานศิลปะ แล้วสวมกระโปรงก็เป็นธรรมเนียมของฝรั่งเศส เดรสตัวนี้ซื้อตั้งแต่เมื่อไหร่ฉันลืมไปแล้ว นี่มันเชยไปแล้วล่ะ ว่ากันว่าแฟชั่นคือมันหมุนวนเป็นวัฏจักร อีกอย่างผมว่าพี่ใส่มันเหมาะออก ไปลองดูหน่อยสิ ยังใส่ได้อยู่ไหมเนี่ย สีก็ซีดไปหน่อยแล้ว พี่ไปลองดูก่อน ไปลอง ไปลอง นายไม่ได้หลอกฉันใช่ไหม จะไปหลอกพี่ได้ยังไง พี่รีบไปเถอะ ถ้านายกล้าหลอกฉัน นายได้ตายแน่ เดรสนี่ซื้อตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย ใช้ได้ไหม ได้ เพอร์เฟกต์สุด ๆ เพียงแต่ว่ามีตำหนินิด ๆ หน่อย ๆ ตรงไหน นั่งให้เรียบร้อย อย่าขยับ มา เงยหน้า ♪เมฆลอยเข้าทะเลลึก♪ ♪ผิวน้ำรวมกันเป็นจุดสีขาว♪ ♪ใครกันนะ♪ เสร็จแล้ว ไม่ได้ทาที่ฟันฉันใช่ไหม จะไปทาที่ฟันพี่ได้ยังไง ♪กล้าก้าวข้ามเขตแดนที่เสี่ยงอันตราย♪ ดูดีมากแล้ว ไปกันเถอะ ♪ตามหาศิลปะแบบอิมเพรสชันนิสม์ของฉัน♪ หวังจี๋ ในที่สุดก็ได้โปรเจคต์การรวมกับหัวอวี่แล้ว นายตามต่อไปนะ คิดไม่ถึงเลยว่า งานแสดงภาพนี้จะจัดที่ มหาวิทยาลัยที่ฉันกับสวี่ชิงโยวเคยเรียน ไม่ได้มานานมากแล้ว ไม่เปลี่ยนไปเท่าไหร่เลย สวี่ชิงโยวกับม่อหน้านิ่งถึงไหนแล้ว พวกเขามีธุระนิดหน่อย กู้ต้าเยี่ยนไปรับแล้ว เขาดูคุ้น ๆ นะ จริงด้วย เธอดูสิ เขาไง เขาคือผู้หญิงคนนั้นใช่ไหม ชุดเดรสก็เหมือน โรแมนติกจังเลย หน้าฉันมีอะไรเปื้อนหรือเปล่า บนหน้าไม่มี แต่ข้างตัวมี ช่วยไม่ได้ เสน่ห์ของผมมันปิดไว้ไม่มิด นายคือสิ่งสกปรกข้างตัวฉัน เดี๋ยวผมกลับไปชงชาขิงให้พี่ ถึงแล้ว นี่คือ การอธิบายธีมงานเหรอ ไอเดียนี้เป็นเอกลักษณ์มาก อธิบายอะไร อธิบายว่าคือรักแท้ รักแท้ แล้วก็อันนี้ คุณดูสิ อันนี้เอง ที่นี่สวยจังเลย ที่นี่ที่ไหนน่ะ ทะเล สถาปัตยกรรมเหมือนแบบฮอลแลนด์ รูปนี้คืออะไร นี่มันเป็นนามธรรมเกินไป ตอนผมอยู่ม.ปลาย มีครั้งหนึ่งที่ผมไปหาพี่ที่มหาวิทยาลัย วันนั้นฝนตก พี่สวมเดรสตัวนี้ กางร่ม แล้วเดินฝ่าฝนมาทางผม หลังจากวันนั้น ผมเห็นวิวที่สวยงามเยอะแยะมากมาย แต่ภาพพวกนั้นก็สวยไม่เท่ากับพี่ในวันนั้น นาย นายนี่… วาดหน้ายาวไปหน่อยนะ ไม่นะ ผมคิดว่าเหมือนพี่มากเลย ชอบไหม
ทำไมสวยขนาดนั้น สวยจริง ๆ มาแล้วเหรอ อพาร์ทเมนต์เก่าของพวกเราถูกรื้อไปแล้ว แต่ที่สร้างใหม่ก็โครงสร้างเหมือนเดิม ดังนั้นพอกลับมา เลยขอเช่าจากเจ้าของ แล้วก็ไปตลาดนัดขายของเก่าตั้งหลายที่ ถึงได้ตกแต่งที่นี่ให้เป็นเหมือนแต่ก่อน นี่ นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น นี่ นี่ นี่ นาย เลิกเอะอะได้แล้ว มาซ้อมได้แล้ว ลูกนี้ไม่นับ ลูกนี้ คุณดูสิ เหมือนเดิมเปี๊ยบเลยใช่ไหม – อย่าให้ฉันจับได้นะ – มานี่ จับฉันสิ หลิงเจ๋อ โจ๊กเนื้อเติมพริกไทยดำ รสที่ถูกปากของคนมันเปลี่ยนไม่ได้จริง ๆ ธรรมเนียมเดิม คุณพอได้หรือยัง สุดท้ายแล้วต้องทำยังไงถึงจะไม่ติดค้างกันอีก หรือแสร้งทำเป็นทั้งหมดไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น กระจกร้าวแล้วก็เอากลับมาต่อใหม่อีกครั้ง [*หมายถึงคู่ที่แยกทางแล้วกลับมาคืนดี] อย่าพูดด้วยอารมณ์สิ พูดใส่อารมณ์นั้นพิสูจน์ได้ว่าคุณยังไม่ปล่อยวาง ผมก็แค่รู้สึกว่าคุณไร้เดียงสาเกินไป ประธานถัง นี่คุณฟังไม่ออกเหรอว่าผมปฏิเสธคุณ ปฏิเสธ คุณร่วมงานกับฉัน เสี่ยงเพื่อช่วยฉัน แค่ฉันโทรหาคุณครั้งเดียวคุณก็มาเลย ประธานม่อ นี่คือการปฏิเสธเหรอ ผมรู้ว่าข่าวของหัวอวี่ก็เป็นแค่เรื่องแหกตา แต่ที่ผมมาเจอคุณ เพราะอยากให้คุณพอได้แล้ว ควรปล่อยวางสักที ทำไมฉันต้องปล่อยวางด้วย นี่คุณจะบอกว่า คุณลืมฉันไปหมดแล้วใช่ไหม ♪เงาสะท้อนสีน้ำเงินเข้ม♪ ♪ไอหมอกโปร่งแสงอันพลิ้วไหว♪ ♪เลือนรางราวกับไม่มีอยู่♪ ♪ถูกปลุกให้ตื่นจากการหลับใหล♪ ♪เรือล่องไปในสายน้ำ♪ ♪แหวกเป็นระลอกคลื่น♪ ♪เพราะเราต่างเต็มใจลำบากไปด้วยกัน♪ ♪หลงใหล ค้นหา แรงดึงดูด♪ ♪หลงใหลน้ำขึ้นน้ำลง♪ ♪คุณเป็นผู้กำหนดลมหายใจของผม♪ ♪ราวแผนที่ชี้นำจุดหยุดพัก ดั่งอากาศ♪ ♪จากไปในทันที ไปตามที่ใจคิด♪ ♪ปล่อยให้พันธะทุกอย่างมันผ่านไป♪ ♪ปลดปล่อยจากวันวาน ได้อิสระคืนมาอีกครั้ง♪ ♪เวลานี้ขับขานบทเพลงราวกับ เฉลิมฉลองในยามค่ำคืน♪ ♪เมื่ออาทิตย์ส่องแสง เวลาแห่งความรุ่งโรจน์♪ ♪ในสายตาไร้เงาบดบัง ทุกสิ่งที่เห็นคือแสงสว่าง♪ ♪จากไปในทันที ไปตามที่ใจคิด♪
♪ปล่อยให้พันธะทุกอย่างมันผ่านไป♪ ♪ปลดปล่อยจากวันวาน ได้อิสระคืนมาอีกครั้ง♪ ♪เวลานี้ขับขานบทเพลงราวกับ เฉลิมฉลองในยามค่ำคืน♪ ♪เมื่ออาทิตย์ส่องแสง เวลาแห่งความรุ่งโรจน์♪ ♪ในสายตาไร้เงาบดบัง ทุกสิ่งที่เห็นคือแสงสว่าง♪