ปรมาจารย์พยัคฆ์กระเรียน (Tiger and Crane) | EP.1 ( FULL EP) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [ปรมาจารย์พยัคฆ์กระเรียน] [ตอนที่ 1 ตื่นตระหนกที่หมู่บ้านรู่อวิ๋น] [เมื่อนานมาแล้ว] [ฝูงปีศาจเข่นฆ่าทางแผ่นดินตะวันออก] [ในเวลาอันสั้นเลือดนองท่วมแผ่นดิน] [บ้านเมืองลุกเป็นไฟ] [เพื่อปกป้องความสงบสุขในใต้หล้า] [นักกำจัดปีศาจวัยเยาว์ห้าคน] [นำพากลุ่มนักปราบปีศาจ] [ไปยังหุบเขาเตียนเฟิง] [ดินแดนที่ปีศาจกำเนิด] [สังหารจักรพรรดิปีศาจ] [เสียสละตนเองเพื่อสรรพชีวิต] [แล้วเลือดของจักรพรรดิปีศาจ] [ก็กลายเป็นทะเลเพลิงเผาผลาญฟ้าดิน] [แบ่งแผ่นดินที่เดิมทีเป็นปึกแผ่น] [แตกเป็นฝูหลง เชียนอวี่และจวี้หลุน] [เพื่อต่อต้านทะเลเพลิง นักปราบปีศาจแห่งสามแคว้น] [ทำสัญญาเป็นพันธมิตรกัน] [ใช้มุกชาดสร้างค่ายกลหมื่นลี้] [ขัดขวางไม่ให้ทะเลเพลิงกล้ำกราย] [ปกป้องชาวประชาในแผ่นดิน] [ตราบจนบัดนี้] [ทุกสรรพสิ่งปลอดภัย] [โลกมนุษย์สงบสุข] เช่นนั้นปีศาจที่หนีออกมา จากหุบเขาเตียนเฟิงเมื่อห้าร้อยปีก่อนล่ะ ปีศาจพวกนั้น ในเวลาห้าร้อยปีนี้ ล้วนถูกนักปราบปีศาจของแต่ละแคว้น กำจัดจนสิ้นซากไปแล้ว เช่นนั้นปีศาจพยัคฆ์เก้าหาง ที่มีพลังปีศาจสูงส่งหาที่เปรียบมิได้ล่ะ ตอนนั้นก็ถูก ฉีอู๋จี๋บรรพบุรุษนักปราบปีศาจ ยิงตกลงไปในทะเลเพลิงแล้ว ยิงตกลงไปในทะเลเพลิง ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ ไฟของทะเลเพลิงเผาผลาญฟ้าดิน คนธรรมดาเข้าใกล้ไม่ได้ แม้แต่มารร้ายปีศาจร้าย ถ้าได้เจอมันก็จะสลายกลายเป็นเถ้าถ่าน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการตกลงไปในทะเลเพลิงเลย กายเนื้อและดวงวิญญาณก็จะแหลกสลายจนสิ้นซาก แล้วจากนั้นล่ะ ๆ ถ้าอยากรู้ว่าต่อไปเป็นอย่างไร ก็มาฟังตอนต่อไปครั้งหน้านะ [เมืองหลวงแคว้นฝูหลง] หยุดนะ
หยุดนะ หลีกหน่อย อย่าหนีนะ เร็ว หลีกไป หยุดนะ ๆ หยุดนะ อย่าหนีนะ หยุดนะ หลีกไป หยุดนะ – หยุดนะ – หยุดนะ หยุดนะ หลีกไป หลีกหน่อย หยุดนะ หยุด ทางนี้ ขอรับ เร็วเข้า เร็ว หลีกไป ไปเลย มีปีศาจ ปีศาจ นั่นปีศาจนี่นา หลบไปไกล ๆ หน่อย เร็ว ๆ ๆ [ฉีเสี่ยวเซวียน หัวหน้าค่ายขาว นักปราบปีศาจแห่งแคว้น] จับเอาไว้ ขอรับ ๆ ปล่อยข้านะ หัวหน้าค่าย ปีศาจตนนี้เจ้าเล่ห์เพทุบาย พวกเราวิ่งตามมาสามช่วงถนน เพราะท่านมองการณ์ไกลล่วงหน้า ถึงได้รู้ว่าเขาจะผ่านมาตรงนี้ กลับจวน ขอรับ ฮูหยิน ๆ ฮู ฮูหยิน ขอร้องเจ้านะ
ปล่อยพวกเขาเถอะ – ปล่อยข้าไปซะ – ขอร้องเจ้านะ ข้าจะฆ่านางซะ ต่อให้วันนี้เจ้าฆ่าคนร้อยคน เจ้าก็หนีไม่รอด ขอร้องท่านเถอะนะ ช่วยพวกเขาด้วยเถอะ ขอร้องเจ้าละ ปล่อยพวกเขาเถอะ ข้าขอร้องเจ้านะ อย่าฆ่าพวกเขา – เจ้าหุบปากไปเลย – ปล่อยพวกเขาไปเถอะ ข้าขอร้องเจ้า หุบปาก ปล่อยพวกเขาไปเถอะ ขอร้องเจ้าละ ท่านจะทำอะไร – ท่านจะทำอะไร – หยุดนะ อย่าเข้ามานะ เจ้าจะทำอะไร ข้าจะฆ่านางนะ ข้าจะฆ่านางจริง ๆ นะ ไปทางใต้ก็เป็นตำหนักเทียนกัง ของนักปราบปีศาจแห่งแคว้น ไปทางเหนือก็เป็นตำหนักพญายมแห่งคุกปีศาจ ข้างหน้ามีทหารคอยรักษาการณ์อยู่ เจ้าจะหนีไปที่ใด ลูก ลูก ฮูหยิน เด็กเป็นอย่างไรบ้าง [ท่านผู้เฒ่า พู่กันขนพังพอนจื่อจิน] ลูก เป็นอย่างไรบ้างลูก ลูก หลีกหน่อย หลีก ๆ นี่ นี่ หัวหน้าค่าย อ่าวฝูหลงมีสิ่งผิดปกติขอรับ กลับตำหนักเทียนกัง
[สามตำหนักใหญ่ในเมืองหลวงแห่งฝูหลง] คารวะผู้บัญชาการ [ฉีจื่อลู่ ผู้บัญชาการตำหนักเทียนกัง] อ่าวฝูหลงมีอะไรผิดปกติหรือ เรียนผู้บัญชาการ [เจี่ยงซีฉือ ประมุขใหญ่แห่งตำหนักตี้ซ่า] มุกชาดที่ เจดีย์อ่าวฝูหลงเกิดการแตกร้าว ค่ายกลติด ๆ ดับ ๆ [ฉีเยียนหราน หัวหน้าค่ายดำ นักปราบปีศาจแห่งแคว้น] ทะเลเพลิงที่ตรงนี้ เขื่อนอาจจะแตกได้ทุกเมื่อขอรับ พูดจาเหลวไหล มุกชาดเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ที่ฟ้าดินหล่อหลอมออกมา [โจวโหยวจิ่ว ผู้อาวุโสแห่งสภาผู้อาวุโส] [เฉิงซู่ ผู้อาวุโสแห่งสภาผู้อาวุโส] พลังภายนอกไม่อาจทำให้มันเสียหายได้ [ไป๋ซวี ผู้อาวุโสแห่งสภาผู้อาวุโส] [หลิวฉง ผู้อาวุโสแห่งสภาผู้อาวุโส] ค่ายกลมุกชาดยิ่งแข็งแกร่งไม่อาจทำลายได้ ปกป้องแผ่นดินมานานห้าร้อยปีแล้ว จะแตกร้าวง่าย ๆ ได้อย่างไร [เทียนกัง] ข้าน้อยมิได้โกหก เห็นมากับตาขอรับ รอยร้าวบนนั้น มีความยาวหนึ่งนิ้วกว่า ๆ ถ้าหากไม่รีบจัดการให้ทันเวลา เกรงว่าค่ายกล คงฝืนทนอยู่ได้ไม่นาน ห้าร้อยปีมานี้ไม่เคยได้ยิน เรื่องที่มุกชาดแตกร้าวมาก่อน ค่ายกลมุกชาด เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยของชาวประชา เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ ถ้าข่าวนี้แพร่ออกไป จะต้องทำให้ชาวบ้านแตกตื่นเป็นแน่ เจ้าตาถั่วมองผิดไปใช่หรือไม่ ข้าน้อยใช้ชีวิตเป็นประกัน ดูไม่ผิดแน่ขอรับ
ถ้ามุกชาดแตกร้าวจริง ๆ ช้าไปเพียงนิดก็จะเกิดอันตรายมากขึ้น ข่าวคราวจะเป็นเรื่องจริงหรือเท็จ ไปตรวจสอบดูก็จะรู้เอง เสี่ยวเซวียนพูดถูกแล้ว เอาแต่เถียงกันอยู่ที่นี่จะมีประโยชน์อะไร ก่อนที่เรื่องนี้จะตรวจสอบให้แน่ชัด ห้ามประกาศกับคนภายนอก ตามข้าไปที่อ่าวฝูหลง ขอรับ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก มุกชาดนี่เหตุใดถึงแตกร้าวอย่างไร้สาเหตุ เป็นอย่างที่สภาผู้อาวุโสกล่าวไว้ มุกชาดเป็นของศักดิ์สิทธิ์แห่งฟ้าดิน พลังภายนอกทำอันตรายไม่ได้แม้เพียงน้อย แล้วรอยร้าวนี่มาจากที่ใดกันแน่ มุกชาดเม็ดนี้ ฝืนทนได้ไม่เกินสิบวันแน่ พอมุกชาดแตก ทั้งค่ายกลก็จะเสื่อมผล เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยของทุกแว่นแคว้น เรื่องด่วนในตอนนี้ คือต้องหามุกชาดเม็ดใหม่ให้ได้ แล้วเปลี่ยนใหม่ซะ มุกชาดยากที่จะหา ร้อยปีถึงจะเกิดขึ้นมาหนึ่งเม็ด จะต้อง ขอความช่วยเหลือจากอีกสองแคว้นหรือไม่ สองแคว้นเชียนอวี่กับจวี้หลุน ไปกลับต้องใช้เวลาครึ่งเดือน เรารอนานขนาดนั้นไม่ได้ ก่อนหน้านี้ข้าให้ลูกน้อง ไปหามุกชาดเม็ดใหม่ในโลกมนุษย์ เพื่อเป็นการเตรียมพร้อมเอาไว้ ช่วงนี้มีรายงานมาว่า พบเห็นมุกชาดเม็ดใหม่ ที่ใกล้ ๆ กับเขาจิ๋วฉวี่ จะต้องให้คนไปเอามุกมา ท่านพ่อ ลูกยินยอมไปเอามุกมา ไม่ถึงห้าวันจะต้องกลับมาแน่ ไปเอามุกมิใช่เรื่องยาก เรื่องนี้ให้เสี่ยวเซวียนไป จะเหมาะสมมากกว่า เขานิสัยหนักแน่นมั่นคง รวมกับที่เพิ่งได้เป็นหัวหน้าค่าย ก็ถือว่าเป็นการฝึกครั้งแรก หลังจากขึ้นรับตำแหน่งก็แล้วกัน ประมุขใหญ่ มุกชาดเกี่ยวข้องกับความปลอดภัยของแผ่นดิน จะให้น้องชายที่ไม่มีประสบการณ์ รับหน้าที่นี้ได้อย่างไร
ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมา เขารับผิดชอบไหวหรือ ท่านย่า เสี่ยวเซวียนจะต้องเอามุกชาดกลับมา ภายในห้าวันให้ได้ขอรับ ก็ดี เรื่องนี้ก็ให้เสี่ยวเซวียนไปทำเถอะ เซวียนเอ๋อร์ เขาจิ๋วฉวี่สูงชันและอันตราย แล้วยังมีปีศาจปรากฏตัวอยู่เรื่อย ๆ เจ้าต้องระวังให้มากนะ มุกชาดนั่นส่วนใหญ่แล้ว จะแอบซ่อนอยู่ในก้อนหิน ตรานำทางนี้ จะขานรับกับมุกชาด ช่วยเจ้าให้หามุกชาดพบ ขอบคุณท่านย่าขอรับ มุกชาดเม็ดนี้เพิ่งจะกำเนิดขึ้น จะต้องดึงดูดปีศาจชั่วร้ายแน่ รีบกลับเมืองโดยเร็ว หลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดปัญหาขึ้น ขอรับ ช่วยด้วย ช่วยด้วย เพื่อป้องกันหลุมพราง พวกเจ้ารออยู่ที่นี่ ขอรับ ช่วยด้วย ช่วยด้วย เจ้าถูกแขวนขึ้นไปได้อย่างไร ข้าก็ไม่รู้ ถูกคนวางกับดัก ข้าจะตายแล้ว เจ้าเด็กน้อย ข้ายังไม่ทันได้ลงมือ เจ้าก็ติดกับแล้ว เจ้าเป็นใครกัน คนที่โหดเหี้ยมอำมหิต หน้าเนื้อใจเสือ อยู่ในเขาจิ๋วฉวี่ ก็ท่านหู่อย่างไรล่ะ [หู่จื่อ หนุ่มน้อยจากหมู่บ้านรู่อวิ๋น] ทั้งภูเขานี้เป็นของข้า เพื่อสหายทั้งหลาย ที่อยู่ทั่วทั้งภูเขานี้ อยากจะผ่านตรงนี้ไป เจ้าก็ต้องทิ้งอะไรเอาไว้บ้าง ไม่ต้องกระเสือกกระสนหรอก เชือกนี่ ข้าซื้อมาด้วยเงินก้อนใหญ่ ถ้าเจ้าทำขาดไป ข้ายังต้องไปคิดบัญชีกับพ่อค้านั่นอีก ถ้าเจ้าไม่อยากตาย
ก็รีบปล่อยข้าออกไปซะ ข่มขู่ข้าหรือ เห็นว่าเจ้าอายุยังน้อย เพิ่งเข้ามาในยุทธภพสินะ เสียดายที่มาพบข้า ท่านหู่ที่ฆ่าคนเป็นผักปลา กระหายเลือดเป็นชีวิตจิตใจ วันนี้อากาศดี ข้ากินเจ จะปล้นแค่ทรัพย์ ก็ถือว่าให้บทเรียนแรก ในการเข้าสู่ยุทธภพกับเจ้าก็แล้วกัน ค่าเรียนข้ารับไปแล้วนะ ไข่มุกนี่ไม่เลวเลย พี่ใหญ่ ไว้ชีวิตด้วย เอามา พวกเขาเป็นอะไรไป พวกเขาไม่เป็นไร พวกเขาก็แค่ดมกำยานสลบไปนิดหน่อย นี่ไม่มีผลร้ายกับร่างกาย แล้วก็ไม่ใช่กำยานสลบที่ดีอะไร คิดว่าอีกเดี๋ยวก็ฟื้นแล้ว อายุยังน้อย ไม่เล่าเรียนไม่มีวิชา แล้วยังมาเป็นโจรอีก กลับไปรับโทษกับข้า อย่านะจอมยุทธ์ ข้าไม่ใช่โจร ที่นี่มีคนแค่คนเดียว ไม่มีคนอื่น มีแค่ข้าคนเดียว ข้าเป็นแค่คนตัวเล็ก ๆ ในภูเขา ไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง พเนจรไปทั่ว ถ้าไม่ได้เป็นเพราะอดมาสามวัน ข้าก็ไม่ทำสิ่งแย่ ๆ เช่นนี้หรอก ข้าไม่กล้าแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่ข้ามาดักปล้น แล้วก็เป็นครั้งสุดท้ายแล้ว ข้ารับประกันแน่นอน ขอร้องท่านแล้ว ปล่อยข้าไปเถอะ ข้าผิดไปแล้ว ถ้าท่านปล่อยข้าไป ท่านก็เป็นดั่งพ่อแม่ของข้า ข้าขอร้องท่าน ปล่อยข้าไปเถอะ ขอร้องแล้ว พอได้แล้ว รีบไสหัวไปซะ
ขอบคุณจอมยุทธ์ หัวหน้าค่าย เมื่อครู่พวกเราเป็นอะไรไป ไม่เป็นไร แค่ถูกกำยานสลบเท่านั้น เดี๋ยวก็หายแล้ว จะอยู่ที่นี่นานไม่ได้ รีบออกเดินทางเถอะ ขอรับ เก็บนี่เอาไว้ให้ดี พวกเจ้าหาที่พักซะ รอให้ข้าได้มุกชาดกลับมาแล้ว ก็ไปเจอกันที่เมืองหลวง – ขอรับ – ขอรับ – ป้าสื่อ – หู่จื่อกลับมาแล้วหรือ กลับมาแล้ว ๆ พี่ใหญ่หวัง หู่จื่อ ร่าเริงจริง ๆ เลยนะหู่จื่อ เสียวหลี่ไปข้างนอกหรือ ใช่แล้ว เจ้าเด็กบ้านี่ไปไหนมา บอกว่าจะช่วยข้าซ่อมหลังคา อย่าแอบอู้นะ ได้เลยพี่ใหญ่เจี่ยง วางใจเถอะ หู่จื่อ ยังมีการเกษตรที่ไร่ของข้า รอให้เจ้ามาช่วยอยู่นะ จะไปเดี๋ยวนี้ลุงสือ เร็วเข้านะ หู่จื่อกลับมาแล้วหรือ กลับมาแล้ว ช้าหน่อยนะ หู่จื่อ หู่จื่อกลับมาแล้วหรือ หู่จื่อ ท่านย่า ข้ากลับมาแล้ว หู่จื่อกลับมาแล้วหรือ ท่านย่า ข้าซื้อยาแก้ปวดหัว มาให้ท่านด้วยนะ ท่านจับดูสิ นี่อะไร ข้าเลือกไม้เท้าใหม่มาให้ท่านด้วย
ต่อไปท่านก็ไม่ต้องเก็บ กิ่งไม้ผุ ๆ มาใช้แล้ว ก็ใช้อันนี้แหละ อันนี้ดี อันนี้ดี เสื้อของเจ้าน่ะ เย็บเสร็จแล้ว อย่าทำขาดอีกล่ะ ขอบคุณนะท่านย่า ข้าแก่แล้ว เป็นคนที่ใกล้จะลงโลงอยู่แล้ว ต่อไปอยู่ซ่อมให้เจ้าได้ไม่กี่ปีเท่านั้น จับไม้ดูสิ จะบอกความลับท่านให้นะ ตอนนี้ท่านดูแล้ว อายุแค่สิบแปดปีเท่านั้น จะเด็กกว่านี้ไม่ได้แล้ว ถ้าท่านเด็กกว่านี้ ข้าก็จะดูแก่ไปแล้ว ท่านย่า ท่านจับข้าดูสิ ช่วงนี้หล่อขึ้นอีกแล้วใช่หรือไม่ หู่จื่อของข้ามีตอนไหน ที่ไม่หล่อที่สุดบ้าง เหมือนท่านอย่างไรล่ะ พี่หู่จื่อ ๆ ๆ พวกเด็ก ๆ เรียกข้าแล้ว – ได้ ๆ ๆ – ข้าจะไปเอาอาหารมาให้พวกเขากินนะ ได้ ๆ วันนี้เป็นเด็กดีหรือไม่ เป็นเด็กดี ดูสิว่าข้าเอาอะไรมา อยู่นี่ ๆ ๆ ข้าจะเอา ๆ ๆ ได้ ๆ เอ้า ๆ ๆ
ขอบคุณพี่หู่จื่อ ขอบคุณพี่หู่จื่อ ขอบคุณพี่หู่จื่อ เล่นให้สนุกนะ ขอบคุณพี่หู่จื่อ ขอบคุณพี่หู่จื่อ ขอบคุณพี่หู่จื่อ ดี ไปเล่นเถอะ เสียวโก่วจื่อ พี่หู่จื่อ เป็นอะไรหรือ กินยาดี ๆ หรือยัง กินแล้ว ดี กินยาให้ดี ๆ ก็จะมีรางวัล มุกเม็ดนี้เป็นรางวัล ที่โก่วจื่อกินยาอย่างว่าง่าย ต่อไปถ้ากินยาดี ๆ ก็จะมีรางวัลทุกวันเลย ดีหรือไม่ ดี จะกินยาดี ๆ หรือไม่ กินยาหรือไม่ กินยาดี ๆ หรือไม่ กินยาดี ๆ กินยาดี ๆ กินยาดี ๆ กินยาดี ๆ กินยาดี ๆ ขอบคุณ ๆ ทั้งสองท่านค่อย ๆ เดินนะ แล้วมาอีกนะ ไปเถอะ กินเสร็จแล้ว ขึ้นตึก เร็ว ต้อนรับหน่อย
นายท่าน ท่านจะสั่งอะไรหรือ เอาสุราอาหารที่ดีที่สุดของพวกเจ้า มาให้หมด ได้ขอรับ ท่านรอสักครู่ นายท่าน กินให้อร่อยนะ เจ้าช้าก่อน ยังมีอะไรจะสั่งอีกหรือ อาหารของเจ้ารสชาติแย่เช่นนี้ เนื้อนี่เคี้ยวอย่างไรก็เคี้ยวไม่เข้า จะกินอย่างไร แล้วสุรานี่ก็ด้วย อย่างกับฉี่ม้าอย่างนั้น เป็นของที่คนดื่มหรือ เด็กเปรตที่ไหนกัน กล้ามาก่อเรื่องที่นี่ ข้าใช้เงินซื้อความสุข เกี่ยวอะไรกับเจ้าล่ะ รนหาที่ตาย [จ้าวซินถง นักล่าหัวปีศาจ] ยังมีใครที่ไม่กลัวตายอีก เข้ามาพร้อมกันเลย ไป ๆ ๆ เอาละ ตอนนี้คนก็ไปกันหมดแล้ว พวกเราสองคนควรจะคิดบัญชีกันได้แล้ว เจ้าไม่คิดจะให้ ข้าทำการค้าดี ๆ เลยใช่หรือไม่ การค้าหรือ การค้าที่กินวิญญาณกับหัวใจคนของเจ้า วันนี้มาถึงจุดจบแล้ว ใครน่ะ เจ้าเป็นใครกัน อย่าเพิ่งไปสิ เจ้าเป็นใครกันแน่ สิบปีแล้ว เจ้าอยู่ในความฝันข้ามาตลอด เจ้าเป็นใครกัน อย่าเพิ่งไปสิ อย่าเพิ่งไปสิ เจ้าเป็นใครกัน ไฟไหม้ รีบดับไฟเร็ว เอาน้ำมา ไฟไหม้แล้ว เร็วเข้า ๆ ๆ
น้ำ ๆ ท่านย่า ลุกขึ้นเร็ว รีบไป ท่านย่า ดูแลท่านย่าให้ดี ข้าจะไปช่วยคนอื่น รีบไปเร็ว ระวังหน่อย เป็นอะไรหรือไม่ มา ๆ ๆ รีบไป ไป ๆ ๆ รนหาที่ตายหรือ ชีวิตของข้าพวกเขาเป็นคนให้มา ผู้ใหญ่บ้าน หู่จื่อ นี่เกิดเรื่องอะไรขึ้น ไฟไหม้ทั้งหมู่บ้านเลย ไม่รู้สิ ไฟนี่รุนแรงเกินไปแล้ว ไม่เหมือนเป็นอุบัติเหตุนะ หู่จื่อ เจ้าว่าจะมีคนจงใจ วางเพลิงหรือไม่ ไม่ใช่ฝีมือคนหรอก ในที่สุดก็หาเจ้าเจอแล้ว เจ้าไปอยู่ไหนมา ข้าร้อนใจจะตายแล้ว เจ้ามาหาถึงที่นี่ได้อย่างไร ไม่ใช่ฝีมือคนหมายความว่าอย่างไร บ้านทุกหลังที่ไฟไหม้ อยู่ห่างกันมาก อีกทั้งดูจากความแรงของไฟแล้ว บ้านทุกหลังติดไฟขึ้นมาพร้อมกัน คนธรรมดา ต่อให้วรยุทธ์สูงส่งมากเพียงใด ก็ไม่อาจทำถึงขนาดนี้ได้ อีกทั้งตอนนี้ก็ไม่มีคนบาดเจ็บล้มตาย แล้วก็ไม่ได้ยินว่ามีใครเสียทรัพย์สิน หมายความว่าเป้าหมายในการวางเพลิงนี้ ไม่ใช่ทำเพื่อปล้นฆ่าชิงทรัพย์ ไม่ใช่ฝีมือคน แล้วจะเป็นสวรรค์ทำหรือ ในไฟนี้มีไอปีศาจ สร้างมาจากอาคมปีศาจ ปีศาจหรือ ปีศาจ เป็นเพราะมุกที่เจ้าขโมยมาจากข้า ถึงได้ดึงดูดปีศาจร้ายมา
ไม่ใช่ นี่ ข้าหรือ หู่จื่อ เขาพูดจริงหรือไม่ ผู้ใหญ่บ้าน อย่าไปฟังเขาพูดจาเหลวไหล เขาเป็นคนนอก ยังไม่รู้เลยว่าเป็นใคร พูดนิด ๆ หน่อย ๆ จะเชื่อง่าย ๆ ได้อย่างไร อีกอย่างต่อให้ขโมยมุกห่วย ๆ มา มุกห่วย ๆ อะไรกัน นั่นเป็นมุกชาดที่ใช้ปกป้องทะเลเพลิงนะ ถ้าถูกปีศาจร้ายแย่งไป ก็จะเพิ่มพลังได้ร้อยปีเลย ปีศาจนี่จะต้องได้กลิ่น ของมุกชาดแน่ ถึงได้จงใจวางเพลิงก่อความวุ่นวาย แล้วแอบค้นหา หู่จื่อ ไม่ว่าเป็นมุกอะไร เจ้ารีบคืนให้เขาไปซะ จะได้ไม่ต้องดึงดูดปีศาจอะไรมา ถ้าทำเรื่องเลวร้ายอะไรออกมาอีก จะทำอย่างไร ผู้ใหญ่บ้าน ตอนนี้มันไม่ได้อยู่กับข้า ไปหาสิ รีบพาจอมยุทธ์น้อยผู้นี้ไปหาเร็ว อีกอย่างนะ เรื่องของหมู่บ้าน คราวหน้าข้าจะคิดบัญชีกับเจ้า มุกนั่นมันร้ายกาจขนาดนั้นจริง ๆ หรือ ทำไมเจ้าไม่รีบบอกล่ะ ถ้ารู้ว่ามันดึงดูดปีศาจร้ายมาได้ ต่อให้เจ้าขอร้อง ข้าก็ไม่เอาหรอก เจ้าก็จริง ๆ เลย ของที่สำคัญขนาดนี้ ไม่ปกป้องให้ดี ปล่อยให้ข้าขโมยไปได้
ทำให้บ้านเรือนไหม้ไปตั้งหลายหลัง ตัวเองทำผิดแล้วยังโทษคนอื่นอีก เจ้าอยากจะได้มุกกลับคืนไป เลยมาแต่งเรื่องลึกลับ หลอกคนที่นี่หรือเปล่า ทำไมเจ้าถึงยังไม่รู้เรื่องรู้ความอะไรอีกนะ ข้าจะพูดกับเจ้าอีกครั้ง มุกชาดเป็นของศักดิ์สิทธิ์ ป้องกันแผ่นดินจากทะเลเพลิง ร้อยปีจะมีแค่เม็ดเดียว มุกชาดเม็ดนี้ เป็นมุกเม็ดสุดท้ายของเมืองฝูหลง ถ้าหายไปเพราะเจ้า เจ้าก็เป็นคนบาปของทั้งแผ่นดิน ไม่ร้ายแรงขนาดนั้นหรอก ไป เจ้าอย่ามา ใส่ร้ายข้าขนาดนั้น โทษนี้ข้ารับไม่ไหวหรอก ไม่สู้ให้เจ้าไปโทษนักปราบปีศาจพวกนั้นดีกว่า ทะเลเพลิงเกิดขึ้นมาห้าร้อยปีแล้ว พวกเขายังไม่ไปหา วิธีทำลายทะเลเพลิง ใช้มุกเฮงซวยพวกนี้ มาขังทุกคนเอาไว้ แล้วจะมีนักปราบปีศาจไปทำไมกัน เจ้า ในที่สุดไฟก็ดับได้สักที โก่วจื่อ รีบกลับบ้านกินข้าวซะ เลิกเล่นได้แล้ว มา ๆ ๆ เจ้าชื่ออะไรหรือ พูดกับเจ้าอยู่นะ เจ้านี่มันเย็นชาจริง ๆ โก่วจื่อ เป็นอะไรหรือ เป็นอะไร มี มี มีปีศาจ ๆ โก่วจื่อ กลางวันแสก ๆ ไม่มีปีศาจหรอก มีพี่หู่จื่ออยู่นะ มุกสีแดงเมื่อวาน ที่ให้เจ้าไปอยู่ที่ไหนหรือ พวกเราคืนให้กับ ท่านอาหน้าตายนี่ก่อนนะ พรุ่งนี้พี่หู่จื่อ
ค่อยให้ของที่สนุกกว่านี้กับเจ้านะ หายไปแล้ว ที่นี่ไม่มีกลิ่นอายของมุกชาด ไม่อยู่ที่นี่ โก่วจื่อ พวกเรามาคิดดี ๆ กันอีกทีว่า วางไว้ที่ไหน พอแล้ว ๆ ไม่คิดแล้วนะ ๆ มีพี่หู่จื่ออยู่นะ ผู้ใหญ่บ้าน หู่จื่อ นั่นน่ะ มุกอะไรนั่น หาเจอหรือยัง หาไม่เจอ เช่น เช่นนั้นจะทำอย่างไร เช่นนั้นปีศาจนั่น จะยังอยู่ที่หมู่บ้านเราหรือไม่ ปีศาจร้ายเจ้าเล่ห์ ถ้าไม่ได้มุกชาด ก็จะไม่จากไป ทุกคนกลับบ้านตัวเอง แล้วลงกลอนประตูบ้านให้ดี ปีศาจร้ายนี่ คืนนี้จะต้องทำอย่างอื่นอีกแน่ ข้าจะเฝ้าอยู่ที่นี่ เจ้าเป็นใครกันแน่ เจ้าอายุยังน้อย จะปราบปีศาจร้ายนั่นได้หรือ นั่นสิ ข้าน้อยคือนักปราบปีศาจแห่งแคว้น จากตำหนักเทียนกัง ฉีเสี่ยวเซวียน เขาเป็นนักปราบปีศาจหรือ ที่แท้ก็คือทายาทของบรรพบุรุษฉีอู๋จี๋ ผู้ขับไล่ปีศาจนี่เอง เสียมารยาทแล้ว ๆ เช่นนั้นพวกเราก็วางใจแล้ว อย่างไรก็รบกวน คุณชายฉี ช่วยจับปีศาจให้พวกเราด้วยนะ พวกเราไปกันเถอะ ไป วางใจแล้ว วางใจแล้ว ๆ ทำอะไร
เจ้าเป็นนักปราบปีศาจแห่งแคว้นจริง ๆ หรือ แล้วยังเป็นลูกหลานของฉีอู๋จี๋อีก ดูไม่ออกเลยสักนิดจริง ๆ นะ อย่าพูดจาเหลวไหล รีบหามุกชาดเถอะ เจ้าเก่งกาจเช่นนี้ ขนาดไอปีศาจยังได้กลิ่น เจ้าดมดูสักหน่อยสิว่า มุกชาดนี่อยู่ที่ใด ข้ารู้สึกได้ว่ามุกชาด ยังอยู่ในหมู่บ้าน แต่กลิ่นอายเบาบาง ไม่อาจจำแนกทิศทางได้ ไม่เช่นนั้นลองไปดูที่บ้านข้าดีหรือไม่ เมื่อวานโก่วจื่อ เล่นอยู่ที่บ้านข้าครู่หนึ่ง บางทีอาจตกอยู่ที่นั่นก็ได้ ไปสิ เชิญ ๆ รีบหาเข้าสิ เหม็นขนาดนั้นเลยหรือ ลืมซักรองเท้าน่ะ เหม็นนิดหน่อยจริง ๆ นะ ช่วงนี้ยุ่งไปหน่อย ก็เลยลืม… หาเจอแล้ว อยู่นี่ ต้องขนาดนี้เลยหรือ เจ้ายังต้องขอบคุณข้านะ ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะ กลิ่นชายชาตรีของข้า คอยกลบกลิ่นอายของมุกชาดนี่ ไม่แน่ปีศาจร้าย อาจจะตามกลิ่นแล้วมาเอาไปตั้งนานแล้วก็ได้ หยุดนะ เจ้าจะไปหรือ เอาของแล้วเจ้าก็จะไปเลยหรือ หมายความว่าอย่างไร เอาเงินพวกนี้ ไปช่วยชาวบ้านซ่อมแซมบ้านเรือนซะ ข้าขอบคุณแทน… ไม่ได้หมายความเช่นนี้ ถ้าเจ้าไปแล้ว ปีศาจจะทำอย่างไรล่ะ ปีศาจนี่มาเพราะมุกชาด ข้าเอามุกชาดไป เขาก็จะไปเอง แล้วถ้าเผื่อล่ะ
ถ้าเผื่อเขามาทำลายที่หมู่บ้านอีก เจ้าเป็นนักปราบปีศาจแห่งแคว้น ปราบปีศาจเดิมทีก็เป็นหน้าที่ของเจ้า ข้ามีเรื่องที่สำคัญกว่าต้องทำ เจ้ามันไม่รับผิดชอบ เสียแรงที่ผู้ใหญ่บ้าน ให้ความสำคัญกับเจ้าขนาดนั้น นักปราบปีศาจแห่งแผ่นดิน เจ้ากลัวจะสู้ปีศาจตนนั้นไม่ได้ใช่หรือไม่ โง่เง่า ข้าพูดถูกใช่หรือไม่ เจ้าปอดแหก เก่งจริงก็กลับมาสิ เจ้าปอดแหก ฉีเสี่ยวเซวียน ผู้ใหญ่บ้านให้ข้าเอาอาหารมาให้เจ้า อาหารหรือ ไม่ต้องหรอก กลับไปเถอะ ข้ายังมีเรื่องจะพูดด้วย ก่อนหน้านี้ข้าผิดเอง ไม่ควรจะขโมยของของเจ้า ทำให้เจ้าต้องเสียเวลา ขอโทษเจ้าด้วยนะ ไม่เป็นไร ครั้งต่อไป ก็อย่าขโมยอีกล่ะ เช่นนั้นเจ้ายกโทษให้ข้าแล้วหรือ เหตุใดที่ตัวเจ้า ถึงไม่มีกลิ่นเหมือนก่อน เจ้าบอกว่าข้าเหม็นไม่ใช่หรือ เลยอาบน้ำน่ะ กลิ่นของคน ไม่มีทางล้างออกหรอก นักปราบปีศาจแห่งแคว้น สมดั่งคำร่ำลือจริง ๆ มุกชาด พี่ใหญ่เย่ เอาไปซ่อมบ้านนะ หู่จื่อ นักปราบปีศาจคนนั้นให้มาน่ะ ซ่อมก่อนเถอะ อย่างไรก็ต้องมีที่อยู่นะ ใช่ มีจิตสำนึกขึ้นมาแล้วหรือ รู้จักกลับมาแล้วหรือ ทำอะไรน่ะ เขาเป็นปีศาจแปลงร่างมา เขาไม่ใช่ปีศาจ ปีศาจตนนี้พรางตัวเก่ง แต่กลิ่นของมัน ก็แยกแยะได้ง่ายอยู่นะ เจ้าต่างหากที่เป็นปีศาจ ข้าตกใจจะตายแล้ว
ข้าก็แค่ว่าเจ้านิดหน่อยเองไม่ใช่หรือ จะแทงข้าให้ตายหรือ ปีศาจตัวเมื่อครู่ แปลงร่างเป็นเจ้า โจมตีข้า แล้วยังขโมยมุกชาดไปอีก สมน้ำหน้า เจ้าเก่งมิใช่หรือ หลงกลปีศาจแล้วสินะ นักปราบปีศาจแห่งแคว้น ทำไมเจ้าไม่ดมดูสักหน่อยล่ะ เจ้าดมปีศาจเก่งมิใช่หรือ อย่าเพิ่งทะเลาะกันเลย ตอนนี้ปีศาจตนนี้อยู่ที่ใด ข้าจะรู้ได้อย่างไร ถ้าข้ารู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน ข้าจะฆ่าเขาตรงนั้นเลย เผาบ้านพวกเราเยอะขนาดนี้ แล้วยังปลอมเป็นข้า จนเกือบถูกคนแทงตาย มัน… เจ้าเป็นใครกัน ข้าคือนักล่าหัวปีศาจ จ้าวซินถงจากตำบลปาเป่า ช่วงนี้ปีศาจร้ายตัวนี้ ก่อคดีมากมายนับไม่ถ้วน ในเขตเขาจิ๋วฉวี่ ข้ามาก็เพื่อที่จะจับเขา เขาขโมยมุกชาดไป รีบหาเขาให้เจอโดยเร็วที่สุด ท่านผู้เฒ่า ท่านเป็นอะไรหรือไม่ เจ้านี่มันสมควรตาย เมื่อครู่เอวของข้า เกือบถูกเขาตีจนหักแล้ว ปี ปีศาจอะไรกันเนี่ย ข้าเป็นนักจับปีศาจนะ ท่านผู้เฒ่า ตกลงแล้วนี่เป็นปีศาจอะไรกันแน่ ถนัดในการเลียนแบบรูปลักษณ์ของมนุษย์ แล้วยังมองไม่เห็นจุดอ่อนอะไรเลย ยังมีเอกลักษณ์อะไรอีก สองตาสีแดง ถนัดใช้อาคมไฟ แยกร่างได้ เช่นนั้นก็เป็นปีศาจดูดเลือดไม่ผิดแน่ ดูจากเวลาในการบำเพ็ญแล้ว น่าจะเป็นระดับมารปีศาจ ปีศาจยังมีแบ่งระดับด้วยหรือ แน่นอนอยู่แล้ว ไม่ถึงหนึ่งร้อยปี เป็นระดับมารปีศาจ หนึ่งร้อยถึงสามร้อยปี เป็นระดับจ้าวปีศาจ
พลังปีศาจจะสูงขึ้นอีก แม้แต่นักปราบปีศาจแห่งแคว้น ก็ยังต้องถอยเลย ระดับมารปีศาจก็รับมือไม่ได้ง่าย ๆ นะ เจ้าเล่ห์เพทุบายมาก จะดูถูกไม่ได้ ต้องแทงทะลุหัวใจมัน โจมตีให้โดนในครั้งเดียว ถึงจะฆ่ามันได้อย่างสิ้นซาก ท่านผู้เฒ่า มุกชาดถูกแย่งไปแล้ว มุกชาดมีพลังหยางบริสุทธิ์มาก หลังจากที่ปีศาจร้ายปกติกินลงไป ก็ต้องใช้เวลาในการดูดซับ ระหว่างนี้ เขายังต้องสูบพลังชีวิตของมนุษย์ เพื่อเป็นการเพิ่มพลัง เกรงว่าตอนนี้ เขาจะยังซ่อนอยู่ในหมู่บ้าน พวกเราต้องรีบเข้าแล้ว ถ้ามุกชาดถูกเขาซึมซับเข้าไปจนหมด พวกเราก็ล้วนไม่ใช่คู่ปรับของเขา ที่แท้มุกชาดร้ายกาจเช่นนี้เลยหรือ เช่นนั้นถ้าคนกินเข้าไปล่ะ ก็จะตาย ไปไหนกันหมด ป้าสือ ลุงหวัง คนไปไหนกันหมด พวกเราไปหาข้างหน้ากันอีกเถอะ ผู้ใหญ่บ้าน พวกเขาเป็นอะไรหรือ ผู้ใหญ่บ้าน ๆ ท่านย่า ท่านย่า ข้าหู่จื่อนะ ท่านย่า ท่านได้ยินหรือไม่ นี่เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ พวกเขาล้วนถูกปีศาจดูดเลือดควบคุมเอาไว้ กำลังถูกสูบพลังอยู่ พวกเขาล้วนเป็นเด็ก คนแก่ คนป่วยทั้งนั้น ไม่มีพลังอะไรทั้งนั้น ข้าแข็งแรงมาก เจ้ามาสูบพลังข้าไปสิ เก่งจริงเจ้าออกมาสูบพลังข้าสิ อาศัยแค่พวกเจ้ายังกล้ากลับมาหาที่ตายหรือ บัดนี้ข้าได้มุกชาดมาแล้ว รอให้ข้าซึมซับมันได้หมด ก็จะทำลายสามตำหนักใหญ่
ในเมืองฝูหลงให้ราบคาบ ไม่ให้เหลือนักปราบปีศาจบนแผ่นดินอีกเลย พูดจาเพ้อเจ้อ เจ้าเอาแต่หลบอยู่จะเก่งกาจแค่ไหนกัน ไม่ถูก เจ้ามันไร้ค่า เจ้ามันเป็นปีศาจ พวกเจ้าเป็นปีศาจไม่มีศักดิ์ศรีหรือ หลบอยู่เบื้องหลัง ปีศาจยังอายเลย เจ้าไม่คู่ควรกระทั่งจะเป็นกระโถน หยุดนะ อย่าทำร้ายพวกเขา พวกเขาถูก ปีศาจดูดเลือดควบคุมเอาไว้แล้ว พวกเขาไม่ได้ทำผิดอะไร