ซับไทย | นักรบพเนจรสุดขอบฟ้า EP2 | ซีรีส์ย้อนยุค | จางเจ๋อฮั่น/กงจวิ้น/โจวเหย่ | ซีรีย์จีน | YOUKU
♪ถามกระบี่ ถามดาบ เมื่อใดบุญคุณและความแค้นจักจบสิ้น♪ ♪หวาดกลัวความเคียดแค้นชิงชัง จะทวีความวุ่นวาย♪ ♪ถามด้วยเล่ห์ ถามด้วยกลอุบาย ว่าผู้ใดเหนือกว่า♪ ♪ชะตาชีวิตผันผวน มิอาจคาดเดา♪ ♪ถามเส้นทาง ถามการเดินทาง สู่ขุนเขาอันไกลโพ้น♪ ♪สหายรู้ใจอยู่หนใด ช่างอ้างว้างเปล่าเปลี่ยว♪ ♪ถามสายฝน ถามแสงแดด ความในใจสุดแสนคณานับ♪ ♪มีเพียงแสงจันทร์ที่อยู่เคียงทุกคืนวัน♪ ♪ถามบุปผา พฤกษา ที่ผลิบานแย้มงาม♪ ♪ชีวิตที่ปิติยินดีแสนสั้นนัก เพียงไม่กี่ยามราตรีวสันต์♪ ♪ถามสารท ถามเหมันต พายุหิมะโหมกระหน่ำ♪ ♪เมฆหลากสีอันเปราะบางย่อมสลายไปตามกาลเวลา♪ ♪บุปฝาผลิบาน หากสวรรค์มีตา♪ ♪โปรดอย่าขบขัน ความโหดร้ายของชีวิต♪ ♪ยุทธภพคับแค้นเหลือคณา♪ ♪ผู้วายชนม์ ข้าลืมหมดสิ้น♪ ♪บุปผาร่วงโรย หากสวรรค์มีตา♪ ♪โปรดอย่าสมเพช ความโหดร้ายของชีวิต♪ ♪สิ้นวีรชน ชีวิตที่แสนสั้น♪ ♪ผู้วายชนม์ ข้าลืมหมดสิ้น♪ =นักรบพเนจรสุดขอบฟ้า= =ตอนที่ 2= ผู้ใจบุญผู้นี้ หน้าตางดงาม แต่กลับลงมือได้ร้อนแรงเสียจริง ข้าไม่เชื่อหรอก นายท่าน อาเซียง อย่าขายหน้าคนอื่นเลย วรยุทธ์ไม่เก่งกาจ สายตาเจ้าก็ไม่ดีด้วยหรือ
สาวใช้เสียมารยาท ขายหน้าเจ้าเสียแล้ว มิกล้า เป็นข้าที่บุ่มบ่ามเองต่างหาก ที่แท้ท่านก็มีวรยุทธ์เช่นกัน เช่นนั้นก็เป็นเพื่อนของข้าในยุทธภพแล้ว ขออภัยที่เสียมารยาท ทีแรกไม่ได้ต้อนรับเจ้าดีๆ ข้าน้อยจางเฉิงหลิ่ง จากพรรคจิ้งหูแห่งสมาคมห้าทะเลสาบ ไม่ทราบว่าสหายท่านนี้ เป็นศิษย์ของใคร มีนามว่าอะไร มิกล้า มิกล้า สหายร่างกายมีบาดแผลหรือป่วย ข้าไร้ความสามารถ ไร้สำนัก ไร้พรรคใดๆ นายน้อย พวกเราไปเถอะขอรับ อย่าไปสนใจเลย ในเมื่อสหายนี้ได้เดินทางมายัง ที่ของพรรคจิ้งกูในแคว้นเยว่แล้ว หากท่านไม่รังเกียจ ท่านก็เป็นแขกของเราแล้ว ไม่ว่าท่านจะมีบาดแผลหรือโรคใด หรือว่าพบเจอปัญหาใดก็ตาม ก็สามารถใช้เทียบชื่อข้า มาพักที่เคหาสน์จิ้งหูเราและรักษาโรคได้ นายน้อย ต่อให้เราจะมีเทียบชื่อ ก็ไม่อาจส่งให้ใครไปทั่วได้หมดนะขอรับ นายท่านบอกไว้แล้วว่าเทียบชื่อนี้มัน… ท่านพ่อได้บอกข้าเช่นนี้ ในบ้านพึ่งพิงบิดามารดา นอกบ้านพึ่งพาสหาย ผู้รักยุติธรรมควรจะ เฝ้าสังเกตและช่วยเหลือซึ่งกันและกัน เจ้าดูสิ เขาป่วยถึงเพียงนี้ ข้ามาบังเอิญพบเข้าเสียได้ นายน้อย ท่านรู้ได้อย่างไรว่าเขาเป็นผู้รักยุติธรรม ท่านดูการแต่งตัวของเขาสิ ถ้าหากว่าเป็นคนเลวเล่า นายน้อย พวกเรารีบไปกันดีกว่า ไม่เช่นนั้นจะไม่ทันแล้ว ขอบคุณคุณธรรมสูงส่งของคุณชาย มิใช่ว่าท่านมีธุระต้องรีบไปทำหรือ อย่าล่าช้าอยู่เลย จริงสิ ข้าเกือบลืมไป ข้ายังต้องรีบไปซื้อของหวานให้ท่านแม่อีก
สหาย อย่าได้เกรงใจไป ขุนเขานภามิเปลี่ยนแปลง สายธารายังคงหลากไหล เราอาจจะได้พบกันอีก =ผู้น้อยจางเฉิงหลิง พรรคจิ้งหู= ช่างเถอะ ครั้งจิ่วเซียวยังเป็นเด็ก ก็โง่พอๆ กับเขา นายท่าน ข้ากำลังจะลงมือจัดการกับเขาพอดี เพราะอะไรถึงไม่ให้จัดการเจ้าผีป่วยนั่น =หอชิงอวี้= =หอชิงอวี้= ฝีเท้าของเขาช่างลื่นไหลนัก ฝีเท้าของเขาช่างเรียบรื่นนัก ข้าละไม่ชอบใจจริงๆ อย่างเจ้านี่น่ะหรือ จะสามารถสู้กับฝีเท้าเก้าเมฆา ได้อย่างนั้นหรือ ฝีเท้าเก้าเมฆา สำนักไหนกัน เคหาสน์สี่ฤดู เคหาสน์สี่ฤดู เคหาสน์สี่ฤดูอะไร ทำไมข้าถึงไม่เคยได้ยิน ♪เจ้าตามข้า ข้าตามจ้า♪ ♪ยุทธภพมีตำนานมาหลายชั่วอายุคน♪ ♪น้ำทะเลสาบทั้งห้าพานบรรจบ♪ ♪ผู้ใดจะได้เป็นสุดยอดวรยุทธ์♪ ใครนะ ใครกัน =คนพายเรือ= =คนพายเรือ= เจ้าทำอะไรของเจ้า ไม่เห็นหรือว่าข้านอนอยู่ จะทำการค้าหรือไม่ ทำ ข้าจะไปเคหาสน์จิ้งหู ฟากละสามเหรียญ ไปไม่ไป ได้ ไปเถอะ เจ้าเด็กโง่ เงินสามเหรียญนี่พอไปกลับได้ยี่สิบรอบเลยนะ เจ้าบอกราคาข้ามา ข้าตกลงแล้ว นี่ก็คือการค้า ไม่ต้องสนว่าข้าจะโง่หรือไม่โง่ ช้าก่อน ข้าว่าเจ้าเด็กนี่เพี้ยนไปแล้วใช่หรือไม่ ดูท่าทางเจ้าเหมือนคนป่วยที่จะตายได้ทุกเมื่อ เจ้าซ่อนแผนชั่วร้ายอะไรไว้ ต้องการหลอกลวงข้าใช่หรือไม่ ไสหัวไปซะ ข้าไม่ทำการค้ากับเจ้า ไสหัวไป พระพุทธเจ้าจะไม่ปฏิเสธชายผู้มีวาสนา ในเมื่อไร้วาสนา เหตุใดต้องร้องขอ หากพี่ชายไม่รังเกียจ เหตุใดไม่ไปกับข้าเล่า ทำอะไร ทำอะไรกัน เจ้าเด็กอวดดีนี่ เจ้าคิดจะทำอะไร คิดจะแย่งการค้ากับข้าหรืออย่างไร เจ้าเข้าใจคำว่ามาก่อนได้ก่อนหรือไม่ เจ้าเด็กโง่ ไป ได้ ไปแล้วนะ มา หากมีวาสนาคงได้พบกันอีก มาเถอะๆ เร็วๆ ไม่ต้องกังวลกับการเดินทางข้ามแม่น้ำ ข้าจะไปต้อนรับเจ้าที่ริมแม่น้ำเอง นายท่าน เจ้าขี้โรคนั่นเป็นใครกัน ตัวแปร =เคหาสน์จิ้งหู= นี่ก็คือเจียงหนานในตำนาน ที่เต็มไปด้วยดอกซิ่งฮวาและฝนหมอก
เจ้าทำอะไร ทำอะไรน่ะ หากตายที่นี่จริงๆ ก็นับว่าคุ้มค่า เจ้าเด็กบ้า เจ้าอย่าหนีนะ เจ้ายังไม่จ่ายเงินเลย เจ้าขี้โรคชั่วร้าย เจ้าออกมาเที่ยวหลอกลวงต้มตุ๋นคนไปทั่วหรืออย่างไรกัน เขามีแต่กินแล้วไม่จ่าย แต่เจ้านี่นั่งเรือแล้วไม่จ่ายงั้นหรือ เจ้าไปฉี่แล้วส่องดูตัวเองบ้าง มีเจ้าเมืองที่ไหนเป็นอย่างเจ้ากัน (*เล่นคำ) อย่างมากก็เป็นแค่หมาขี้เรื้อนตัวนึงเท่านั้น รีบจ่ายเงินมา ถ้าไม่จ่ายเงินละก็ วันนี้ข้าจะเลาะกระดูกเจ้ามาทำน้ำแกงกินซะเลย ท่านบอกว่าข้านั่งเรือไม่จ่ายเงินหรือ ใช่ เจ้านั่นแหละ เช่นนั้นข้าก็จะไม่จ่ายแล้วกัน อย่าหนีนะ หยุดเดี๋ยวนี้ เจ้าเด็กโง่ ให้ตายเถอะ เจ้าเด็กบ้า ขออภัย ไม่แปลกใจเลย ฝีเท้าของพี่ชายฉวัดเฉวียนดุจเซียน ข้าน้อยยากจะลืม จึงมาเพราะอยากจะได้เห็นอีกสักครั้ง ฉวัดเฉวียนดุจเซียน ให้ตายเถอะ คุณชาย คงมีปัญหาทางสายตาแล้ว ไม่ไม่ไม่ ข้าตายังดีอยู่ ฝีเท้าย่างก้าวคล้ายเกล็ดหิมะที่ปลิวไปตามสายลม คล้ายดวงจันทร์ปกคลุมไปด้วยเมฆอันบางเบา งดงาม งดงามเสียจริง ข้าเห็นว่าพี่ชายก็เป็นนักดื่มเช่นกัน ฤดูใบไม้ผลิพอดี เหตุใดไม่ไปดื่มบนเรือกับข้าสักหน่อย ที่เรียกว่า สุไรหนึ่งไหท่ามกลางมวลบุปผา ดื่มอย่างเดียวดายไร้ญาติมิตร คุณชายสะกดรอยตามข้ามา แท้จริงประสงค์สิ่งใด อย่าได้ปิดบัง สะกดรอยตามหรือ มิใช่พี่ชายกล่าวไว้ว่า หากมีวาสนาคงได้พบกันอีกหรือ ข้าก็มาพบแล้วอย่างไรเล่า พูดจาไร้สาระยังจะพูดซะดูสวยงาม เช่นนั้นครั้งหน้าเรายังจะพบกันอีกหรือไม่ =เคหาสน์จิ้งหู= นายท่านของข้าเป็นคนจริงใจและใจบุญ คุณชายใหญ่กับคุณชายรอง ล้วนชอบผูกมิตรกับผู้มีพรสวรรค์รักษาคุณธรรม แม้เคหาสน์เราจะเล็ก แต่ก็มีผู้ที่มีวรยุทธ์ไม่น้อย แต่ละคนองอาจกล้าหาญ วรยุทธ์สูงส่ง คิดไม่ถึงว่าวันนี้นายน้อย ก็เรียนรู้ได้อย่างดีเหมือนกัน แต่ว่าวิสัยทัศน์น่ะ แตกต่างกันเหมือนฟ้ากับดิน ♪น้ำทะเลสาบทั้งห้าพานบรรจบ♪ ♪ผู้ใดจะได้เป็นสุดยอดวรยุทธ์♪ พรรคจิ้งหูเราละทางโลกไปนานแล้ว ใครอยากเป็นสุดยอดวรยุทธ์ =จางอวี้เซิน เจ้าสำนักพรรคจิ้งหู= พวกเราควรจะหวังให้เขาได้สมดังปรารถนา แต่ว่าท่านพ่อ ช่วงนี้เพลงกลอนนั่นดีตอนต้น เหลวตอนท้าย =จางเฉิงเฟิง บุตรชายคนโตของจางอวี้เซิน= มีครึ่งบทหลังออกมาอีก =จางเฉิงเฟิง บุตรชายคนโตของจางอวี้เซิน= ถ้อยคำแปลกประหลาด น่าสงสัยเป็นอย่างมาก ♪เมฆหลากสีมักสลายตัวง่าย หลิวหลีแตกเป็นผุย♪ ♪ผู้ใดจะเห็นใจผีหุบเขาชิงหยา♪ อะไรนะ เพลงกลอนนี้กำลังใบ้ถึงหลิวหลีเจี่ยนั่นใช่หรือไม่ เฉิงเฟิง เจ้าระวังคำพูดด้วย ท่านพ่อ ศิษย์พี่เติ้งปีนี้ก็มาชวนท่านไปเข้าร่วมงาน เทศกาลไหว้พระจันทร์ของสมาคมห้าทะเลสาบ ด้วยตนเองอีกแล้ว
=สงบและลึกซึ้ง= ไม่อย่างนั้น ปีนี้เราไปเยี่ยมลุงเกาที่เมืองเยว่หยางกันเถอะ =ความกรุณาสูงสุด= นั่นคืออาจารย์จาง จางอวี้เซินใช่หรือไม่ นานแล้วเหมือนกันที่เราไม่ได้เจอท่านลุงเกา สองท่านนั้นคือนายท่านกับคุณชายใหญ่เรา ท่านจอมยุทธ์เชิญทางนี้ ผู้นั้นคือใครกัน ท่านนั้นหรือ เขาคือขอทานคอยขอเงินจากคนอื่นกิน ที่ได้เทียบชื่อของเฉิงหลิ่งมา ไม่รู้เหมือนกันว่ารู้จักได้อย่างไร ข้าไม่อยากขัดความสุขเขา จึงให้พ่อบ้านหาที่พักให้เขา เฉิงเฟิง เจ้าต้องดูแลน้องชายทั้งสองให้ดี นับจากวันนี้ อย่าปล่อยให้เฉิงลวน และเฉิงหลิ่งออกจากเกาะเด็ดขาด ขอรับ ท่านพ่อ =โรงเก็บฟืน= ท่านจอมยุทธ์ ท่านจอมยุทธ์ ในเมื่อท่านเป็นสหายของนายน้อยเรา ท่านก็คือแขกคนสำคัญ แต่ห้องพักเรามีจำกัดจริงๆ ช่วงเวลานี้ท่านคงต้องพักในห้องเก็บฟืนนี้ ห้องเก็บฟืน หากท่านคิดว่าไม่ดี ห้องเก็บฟืนดีสิ ข้ายังมีเรื่องอยากขอร้องหน่อย ท่านจอมยุทธ์ เชิญท่านกล่าว น้ำเต้าใส่เหล้านี่น่ะ ด้านในว่างเปล่าไม่มีอะไรบรรจุ รับทราบขอรับ ประเดี๋ยวข้าน้อยจะนำสุราและอาหารมาส่งให้ ขอบคุณมาก เช่นนั้นข้าน้อยขอตัวขอรับ จัดการเรียบร้อยหมดแล้วพะยะค่ะ มีแค่นายทหารดื้อรั้นไม่กี่คน พยายามจะต่อต้าน ข้าน้อยได้ปลิดชีพพวกเขาแล้ว เอาศีรษะของพวกมันไปแขวนไว้ที่ประตูเมือง เพื่อเป็นตัวอย่าง พะยะค่ะ ทูลฝ่าบาท จากที่สายลับให้ข่าวมา ที่เจียงหนานมีคนใช้เด็กๆ ให้ร้องเพลงกลอนแปลกๆ ไปทั่วทั้งเมือง คล้ายว่าเป็นการบอกใบ้เบาะแสของหลิวหลีเจี่ย
ส่งคนไปตามสืบทันที ยังมีอีกเรื่องพะยะค่ะ สายลับที่ติดตามโจวจื่อซู ไม่นานหลังจากนั้นเขาก็หายตัวไป มีเตรียมการพร้อมไว้แต่แรกแล้วจริงๆ หาต่อไป ถึงเวลาแล้ว การทรมานสามสารทมาแล้ว ช่วยด้วย ช่วยด้วย ช่วยด้วย นายน้อย รีบตามข้าน้อยมาเร็ว =เคหาสน์จิ้งหู= รีบแอบเร็วเข้า ท่านไม่เป็นไรใช่หรือไม่ เจ้าขี้โรค ตาเฒ่า รีบพาเด็กออกไป ไป เร็ว จางอวี้เซิน ถ้าไม่อยากทุกข์ทรมาน ก็รีบส่งหลิวหลีเจี่ยออกมา ฝันไปเถอะ ดี เจ้าไม่กลัวตาย คงไม่กลัวที่จะเห็นลูกรักทั้งสองของเจ้าตายอนาถสินะ ท่านไม่เป็นไรนะ ด้วยเคารพ เจ้าเป็นใครมาจากไหนกันแน่ ไม่จ่ายค่านั่งเรือท่านไปหนึ่งครั้ง ช่วยหนึ่งชีวิตของท่าน พวกเราถือว่าหายกันแล้วนะ เจ้าขี้โรคว่าผิดแล้ว เจ้านั่งเรือข้าสองครั้ง ครั้งนี้ก็เป็นข้าพาย เจ้าก็ไม่ได้จ่ายเงินข้าอีก ข้าว่านะเจ้าขี้โรค พวกเรายังคงต้องหนีกันต่อ เราคงอยู่ที่นี่ต่อไม่ได้นานหรอก โรคของข้ากำเริบ เดินไม่ไหวแล้ว ท่านรีบพาเด็กคนนี้ไป ไม่ต้องสนใจข้า เจ้า ไม่ได้ พวกท่านช่วยข้าเอาไว้ ข้าไม่อาจทิ้งพวกท่านไปได้ หากท่านพ่อข้ารู้เข้าว่า ข้าทำเรื่องที่ไม่กล้าหาญเช่นนี้ คงตีข้าจนขาหักแน่ นี่เจ้าโง่ใช่หรือไม่ ตอนนี้พ่อของเจ้าคงตายแล้ว ไม่มีใครตีเจ้าแล้วละ เจ้ารีบหนีไปเองเถอะ ท่านพ่อข้าต้องไม่ตายแน่ ท่านพ่อข้าคือชิวเยว่เจี้ยน จอมยุทธแห่งจิ้งหู ข้าจะมิรู้เชียวหรือว่าพ่อเจ้าคือใคร ชิวเยว่เจี้ยนเคยช่วยชีวิตข้าไว้ ข้าพายเรือข้ามฟากอยู่หน้าบ้านเจ้ามาสามปีแล้ว ข้าน่ะต้องการหาโอกาส ใช้ชีวิตของข้านี้ตอบแทนเขา เจ้ารีบหนีไปเถอะ เจ้าไปหาสามจอมยุทธซานป่ายที่ทะเลสาบไท่หู หากเจ้าเจอคนของสมาคมห้าทะเลสาบ เจ้าก็บอกชื่อสกุลตัวเองซะ
ข้าไม่ไป ข้าเป็นวรยุทธ์ ท่านอาทั้งสอง พวกท่านรีบเคลื่อนย้ายลมปราณ รักษาบาดเจ็บเร็วเข้า ข้าจะปกป้องพวกท่านเอง เด็กโง่ เด็กคนนี้น่ะเป็นเด็กดี แค่โง่ไปหน่อยก็เท่านั้น เจ้าขี้โรค เจ้ายังลุกไหวหรือไม่ ข้าต้องการเวลาครึ่งก้านธูป ก็ได้ ข้าผีแขวนคอ สิบผีชั่วร้ายแห่งหุบเขาผี เอาหลิวหลีเจี่ยออกมาซะดีๆ แล้วข้าจะให้เจ้าตายอย่างไม่ทรมาน ผีบ้าอะไรละ เข้าไป ลุงหลี่ ลุงหลี่ ข้าจะฆ่าเจ้า คิดไม่ถึงว่า ชิวเยว่เจี้ยนจะมีลูกที่ เป็นเด็กไร้ประโยชน์อย่างเจ้า เจ้าผีแขวนคอชั่วร้าย กล้ามาทำเรื่องชั่วๆ ต่อหน้าข้า ข้าจะส่งเจ้าไปเป็นผีจริงๆ เจ้าขอทาน วรยุทธ์เจ้าไม่เลวนี่ ดาบดี นายท่าน พี่ชาย เจอกันอีกแล้ว เหลาหลี่ ลุงหลี่ ขาของข้า เกือบถูกเจ้าพวกผีแห่งความไม่เที่ยงเอาไปแล้ว ท่านจอมยุทธ ท่านจอมยุทธ พวกท่านรีบช่วยเขาเร็วเข้า ร้องอะไรกัน ข้ายังไม่ตายเสียหน่อย รอข้า รอให้ข้าหายใจเฮือกสุดท้ายนี้ เจ้าค่อยร้องก็ไม่สาย เจ้าขี้โรค เจ้าเด็กนี่ วรยุทธ์ใช้ได้นะ แกร่งกว่าท่านนิดหน่อย ข้าไม่ไหวแล้ว ตลอดชีวิตข้าคนนี้ไม่เคยติดหนี้บุญคุณใคร วันนี้ก็ถือว่าได้ตอบแทนด้วยชีวิตแล้ว ข้าตายตาหลับแล้ว
เจ้า เจ้านั่งเรือของข้าแล้วไม่จ่ายสองครั้ง ครั้งละสามตำลึง ไหนจะดอกเบี้ยอีก หากเจ้าไม่ใช่พวกคนเลวละก็ เจ้าก็ต้องคืนข้านะ ท่านอยากให้ข้าทำอะไร พูดมาเถอะ ข้าอยากให้เจ้า ข้าอยากให้เจ้าพาเด็กคนนี้ ไปส่งให้ถึงมือ จ้าวจิ้งแห่งสมาคมห้าทะเลสาบอย่างปลอดภัย ลุงหลี่ ไม่เอา ข้าไม่ไป เด็กโง่ เจ้าเป็นเด็กดี แต่ว่าพ่อของเจ้าสอนเจ้า สอนได้ดีเกินไป ต่อไป ต่อไป เจ้าขี้โรค เจ้าชื่ออะไร ข้าชื่อ โจวซวี่ โจวซวี่ ดี เด็กโง่ รีบคำนับเร็ว ต่อไปเจ้าต้องเชื่อฟังเขา คำนับเร็วเข้า ท่านอาโจว ดี โจวซวี่ เจ้าได้รับการคำนับนี้แล้ว ก็ต้องซื่อสัตย์ ข้าคนนี้ ข้าจดจำชื่อเจ้าไว้แล้ว เทพเทวาบนฟ้าคอยสอดส่องอยู่ หากวันข้างหน้าเจ้ากลับคำ ข้าที่อยู่ในโลกหน้า ข้าก็จะสาปแช่งบรรพบุรุษเจ้าสิบแปดชั่วคน ลุงหลี่ ลุงหลี่ ลุงหลี่ ลุงหลี่ ลุงหลี่ ลุง ข้ารับปากท่าน รีบเรียกคนพายเรือมา ขอรับ =แคว้นเยวี่ย= เกิดอะไรขึ้น รออะไรกันอยู่ เตรียมเรือ
ศิษย์พี่ เรือถูกแทงทะลุแล้ว =เติ้งควน ศิษย์พรรคเยว่หยาง= ศิษย์พี่ ลำนี้ก็ด้วย ศิษย์พี่ ลำนี้ก็ด้วย ศิษย์พี่ ศิษย์พี่ นายเรือถูกฆ่าตายทั้งครอบครัว เจ้ารู้ชื่อเขาหรือไม่ ข้ารู้แค่ว่าเขาแซ่หลี่ สหายหลี่เอ๋ย สหายหลี่ ท่านแววตาดียิ่งนัก ฝากฝังเด็กคนนี้ให้อยู่กับสหายโจวท่านนี้ เสียวเข่อเห็นว่าสหายโจวมีความเฉียบแหลมเด็ดขาด เป็นจอมยุทธผู้เปี่ยมด้วยเมตตาและคุณธรรม หากท่านในโลกได้รับรู้ คงวางใจได้ ขอบคุณท่าน… เวิน เวินเค่อสิง ที่แท้พี่ชายชื่อโจวซวี่ ซวี่ตัวใดหรือ ซวี่ที่มาจากปุยเมล็ดหลิว(*หลิวซวี่) ชื่อดีนี่ โจวผู้ยุติธรรม ร่างกายเบาหวิวราวปุยเมล็ดหลิว =ไว้อาลัยลุงหลี่= เป็นอะไรไป ท่านอาโจว ข้าไม่เป็นอะไร แค่จู่ๆ ก็เวียนหัวขึ้นมา คุณชาย ขออภัย อย่าฝืนเลย เจ้าหมดแรงแล้ว ต้องพักผ่อน ไม่ ท่านอาโจว ข้าเดินทางต่อได้ พักค้างสักคืนก็ไม่เป็นไร อาเซียง จุดไฟ ทำอาหารหน่อย ยังต้องรอท่านสั่งอีกหรือ ข้าทำเสร็จแล้ว รีบเข้ามาเถอะ สหายโจว คุณชายจาง เชิญ
นายท่าน นายท่าน นายท่าน พี่ชาย นายท่าน ท่านทานก่อน ข้าจะปรนนิบัติเขาเอง เจ้าขอทาน แม้เจ้าจะวรยุทธ์ดี แต่กลับขี้ขลาดเหลือเกิน ทำไม กลัวข้าจะวางยาในอาหารหรือ ไม่กินก็คืนมา ข้ายังหิวอยู่… หากพี่ชายไม่วางใจ เชิญทานอันนี้ ข้าไม่หิว เช่นนี้เอง ระแวงพวกเราขนาดนี้ แต่เพื่อเงินสามตำลึง กลับถูกเจ้าเด็กนั่นหลอกเอาได้ เจ้ารู้หรือไม่ว่าเด็กนั่นเป็นใคร ถึงกล้าติดตามคนเลวและทำเรื่องไม่ดีเช่นนี้ สาวน้อย เจ้าจะไปรู้อะไร เป็นสามัญชนควรจะรักษาสัจจะ เดินท่องคุณธรรมเป็นพันลี้ ไม่กลัวแม้ความตาย การทำคุณธรรมของสหายโจว ช่างมีความเป็นสุภาพบุรุษนัก หมายความว่าอย่างไรกัน นายท่าน อย่ามาอวดภูมิความรู้กับข้า ท่านอวดภูมิความรู้กับข้าข้าจะปวดหัวเอา ประโยคนี้มาจากที่ซือหม่าเชียน เขียนเอาไว้ในบันทึกประวัติศาสตร์ ความหมายก็คือ ต่อให้จะเป็นแค่สามัญชนธรรมดา เมื่อรับปากแล้ว ก็ต้องทำให้ได้ ด้วยเหตุนี้จึงไม่ลังเลที่จะเดินทางหลายพันลี้ ไม่สนเป็นตาย เรียกว่า จอมยุทธ์พเนจร ท่านพ่อข้าเคยสอนข้า ท่านอาโจว เฉิงหลิ่ง เฉิงหลิ่งขอบคุณท่านจริงๆ ไม่ต้องพูดอะไรพวกนี้กับข้า ทำไม เจ้าไม่ชอบกินแผ่นแป้งนี่หรือ ซาลาเปานี่ให้เจ้า รับนะ ข้าไม่กินของเจ้า
พอเถอะน่า จอมยุทธน้อย ชีวิตเจ้าข้าน่ะเป็นคนช่วยนะ ไม่เช่นนั้น ถ้าไม่อยากได้ชีวิตที่ข้าช่วยเอาไว้ ก็ลองตายดูสิ สาวน้อย เจ้าพูดน้อยลงหน่อย ปากร้ายขนาดนี้ ระวังจะขายไม่ออกละ คนในโลกนี่จะแยกดีร้ายไม่ได้จริงๆ ข้าเพิ่งช่วยชีวิตเขาไป แค่พูดไม่กี่คำ ก็ถลึงตามองแล้ว เจ้าเก่งนักก็ไปทำใส่ศัตรูสิ ท่าทางขี้ขลาด ที่ท่านพี่กู้พูดนั้นถูกต้อง ขออภัย เป็นความผิดข้า จางเฉิงหลิ่งขอคำนับแม่นางกู้ที่ช่วยชีวิต ข้าไม่ได้ให้เจ้าคุกเข่าเสียหน่อย พอแล้วๆ ลุกขึ้นเถอะ สหายโจว เจ้าปลอมตัวอยู่ใช่หรือไม่ คุณชายสกุลจาง ข้าชื่อจางเฉิงหลิ่ง ท่านจอมยุทธเรียกข้าเฉิงหลิ่งก็พอแล้ว อย่าได้เรียกข้าว่าจอมยุทธเชียว ข้าไม่ถูกกับคำว่าจอมยุทธ นายท่าน เจ้าเด็กโง่นี่ก่อนหน้านี้เอาแต่พูดถึงการช่วยเหลือผู้ยากไร้ ช่วยคนที่อ่อนแอ แต่ละอย่างที่พูดอย่างกับกำลังท่องหนังสือ ข้านึกว่าจะเก่งสักแค่ไหนกันเชียว ที่แท้ก็เป็นเพียงแค่ลมปาก เกิดเรื่องจริงๆ ขึ้นมา ก็ทำได้แค่วิ่งหนี ร้องไห้ขี้มูกโป่ง ข้าว่าวิถีจอมยุทธอะไรของเจ้าน่ะ เหมาะกับแค่ในละครเท่านั้นแหละ เจ้า ข้า ทำไม ลูกผู้ชาย ไม่ได้วัดกันที่ปากคอไว เก่งเหลือเกิน ลูกผู้ชายที่แม้แต่ดาบก็จับได้ไม่มั่นคง อาเซียง ข้ายังไม่ได้ขอบคุณผู้ใจบุญท่านนี้เลย ที่ให้ความช่วยเหลือในเวลาสำคัญ เจ้าเลิกเรียกข้าว่าผู้ใจบุญได้แล้ว ฟังแล้วทำเอาขนลุกไปหมด ข้าชื่อกู้เซียง
เราช่างมีวาสนาต่อกันจริงๆ ตอนที่ควรเจอก็เจอ ตอนที่ไม่ควรเจอ ก็เจอเช่นกัน วาสนาสวรรค์กำหนด สหายโจวและคุณชายจาง ก็มีวาสนาที่ลึกลับเช่นกัน คุณชายจาง บนตัวเจ้ามีแผลหรือ ข้า ข้าไม่เป็นไร ขอบคุณคุณชายเวินที่เป็นห่วง มีแผลต้องรีบรักษาให้เร็ว ตระกูลเสียวเข่อพอจะถ่ายทอดวิชาแพทย์มาเล็กน้อย หากเจ้าไม่รังเกียจ ข้ายินดี… ไม่ต้อง ข้าไม่เป็นไร เขาบอกแล้ว ว่าไม่ต้อง อย่าได้ปิดบังเพราะกลัวหมอเลย สหายโจว เด็กนี่ถ้าบาดเจ็บหนักจนตายเอา ก็ไม่ใช่กงการอันใดของข้า แต่บรรพบุรุษสิบแปดชั่วโคตรของเจ้าก็จะ… คุณชายเวิน หากท่านมีใจคิดอื่น ก็บอกมาตามตรงเสียดีกว่า ไม่จำเป็นต้องเสียแรงวุ่นวาย ถ้าเจ้าเป็นสหายมิใช่ศัตรู ก็อย่าได้บังคับกัน ได้ ♪ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีเทา ข้ามผ่านลำธารที่หนาวเหน็บ♪ ♪เงาจันทรในจอกเหล้ายามราตรี สะท้อนรอยยิ้มที่เศร้าสร้อย♪ ♪ผู้ใดให้ข้าควบอาชาข้ามผ่านลำธาร ทะเลสาบ ทั่วทั้งสี่ทิศ♪ ♪ผู้ใดกันหลงมัวเมาอยู่ในฝัน ตื่นขึ้นมาไม่พบเจอทางกลับบ้าน♪ ♪สายฝนในฤดูใบไม้ร่วมอันหนาวเหน็บ จุมพิตที่นอกหน้าต่างของข้า♪ ♪ผู้ใดเกลียดชัง ผู้ใดใส่ร้าย ข้าไม่สน ความโศกเศร้าของข้ายังคงอยู่♪ ♪สายสมแห้งฤดูใบไม้ผลิพัดพาความเขียวขจีไปตามลำธาร♪ ♪แต่ก็มิอาจทำให้ใจข้านั้นอบอุ่น♪ ♪หรือว่าสิ่งนั้นเป็นแสงสว่างของเรา โดยมิทันรู้ตัว♪ ♪ยังมิสายไปที่เรานั้นได้พบเจอกัน♪ ♪อย่าปล่อยให้ฤดูกาลผ่านเลยไปโดยมิทันได้ทำอันใด♪ ♪ละทิ้งการผจญภัยบนหลัง เพื่อชีวิตที่เงียบสงบ♪
♪ลำธารและภูเขานับพันลี้ แสงสว่างจากนครัวเรือนับหมื่น♪ ♪เรื่องราวในอดีตเลือนหายไปดั่งหมอกควันท่ามกลางพายุทราย♪ ♪ข้าจะใช้ช่วงเวลาที่เหลืออยู่กับเจ้าอย่างมีความสุข♪ ♪ภูเขาสูง แม่น้ำกว้างไกลเพียงใด เจ้ากับข้าอยู่เคียงข้างกันตลอดไป♪