EP.15 (FULL EP) | โรงละครพิศวง (The Theatre Stories) ซับไทย | iQiyi Thailand
คราวที่แล้วเล่าถึง ความลับของซินเจ็บป่วยรั่วไหล ที่แท้เขาก็เป็นตัวการ ปีนั้นเขียนเพลงซ่อนตัวไว้ ทำให้จวนหลานหลิงอ๋องถูกต่อย หลานหลิงจะไม่แก้แค้นได้อย่างไร ต่อสู้กับเขาทันที ทุกคนเหงื่อออกหมด หลานหลิงเป็นคนใจแคบที่มีชื่อเสียง ทุกคนต่างก็เคยทำให้เขาโกรธ พริบตาเดียวก็ถูกแก้แค้นแล้ว ซินเจ็บป่วยย่อมยากที่จะรอดพ้นจากภัยพิบัติ เกือบจะถูกทรมานจนเกือบตาย แต่โชคดีที่มิตรภาพของสองคนลึกซึ้งมาก ไม่มีความแค้นที่แก้ไม่ได้ สุดท้ายทั้งสองคน ก็ยังเป็นเพื่อนสนิทกัน เรื่องนี้แก้ไขได้แล้ว แต่ปมในใจของหลานหลิงยังไม่หายดี ยังคงขึ้นเวทีไม่ได้ขายตั๋วไม่ได้ ป๋ายเสี่ยวชิงทำได้แค่คิดหาวิธี ทำอย่างไรดี ดี เถ้าแก่ คิดบัญชี เดือนนี้เราขายเหล้าได้ไม่เลว กำไรแปดตำลึง ดีจังเลย ไป๋เลี้ยงหลานหลิงหนึ่งเดือน เสียเวลาสิบตำลึง กำไรบริสุทธิ์ ติดเงินสองตำลึง สองตำลึง อย่า อย่า อย่า หลานหลิงยังมีประโยชน์ เขาเป็นป้ายชื่อของบ้านเรา รับสมัครธุรกิจ ใช่ ธุรกิจที่เขาเคยพัง ก็สามารถซื้อบ้านกระท่อมเทียนหลงได้แล้ว อาหารร้านเขา ทำได้ไม่เลวเลย คุณลองชิมดู ได้สิ เจ้าก็กินเยอะ ๆ หน่อย สาว ๆ ดูก็รู้ว่าพวกเธอเป็นแฟนงิ้วของฉัน นี่คือภาพลายเซ็นของฉัน ให้ทิ้งที่อยู่ส่งข้อความไว้ไหม บ้าไปแล้ว
คุณป้า อา อา อา ท่านอา ท่านอา ทานให้อร่อยนะคะ คนนี้บ้าไปแล้วเหรอ นั่นสิ แม่นาง ไม่ได้จ่ายเงินใช่ไหม แม่นาง แม่นาง ขาดไปชุดหนึ่ง หลานหลิง เจ้าเห็นขนมของข้าหรือยัง ข้าไม่รู้ เจ้าไปหาที่อื่น เจ้าต่างหากที่หายโกรธ ทั้งครอบครัวของคุณหมดลมหายใจแล้ว บ้าไปแล้ว อย่า อย่า อย่า พระเจ้า อย่าตี คนอื่นบอกว่าตั๋วละครหมดอายุ ไม่ใช่คุณหมดอายุ คุณลูกค้า ใจเย็นก่อน ใจเย็นก่อน คุณนั่ง คุณนั่ง น่าโมโหจริงๆ คุณนั่ง คุณนั่ง คนนี้เป็นบ้าหรือเปล่า ใช่ใช่ใช่ เขาเป็นบ้า สมองเขามีปัญหา ขอโทษนะ ใครเปลี่ยนตั๋วให้เป็นสองเหรียญ ต่อให้ข้ายืนอยู่บนเวทีข้าก็ไม่พูดสักคำ ข้าก็ต้องมีค่าห้าเหรียญนะ ห้ามลดราคาเด็ดขาด หลานหลิงของข้าไม่มีวันลดราคา เงินสองอีแปะก็ขายไม่ได้ นั่นเป็นเพราะเจ้าขายถูกเกินไป ถูกไม่มีของดี ไม่ใช่ เจ้าจะขายเงินสองอีแปะไม่ได้ ต่อให้ข้าไม่พูดสักคำ ข้าส่งเสียงสักนิดก็ต้องมีค่าสามอีแปะมั้ง อันนี้ คุณหลาน
เขา เป็นคนที่มีความเป็นเอกลักษณ์จริง ๆ แต่เขาเป็นนักแสดงชื่อดังรุ่นหนึ่ง คุณยังชมเขาอยู่เลย เอาอย่างนี้ พวกเรายุบบ้านดีไหม อย่า อย่า อย่า ทำงานหนักทุกวัน ทำงานฟรี ฉันโมโหจะตายอยู่แล้ว คุณอย่าเพิ่งโกรธ ข้ามีวิธี จินเข่ออาเคยให้คาถาข้า จะต้องแก้ปัญหาของเจ้าได้แน่นอน คาถาอะไร เจ้าดูสิ ให้หลานหลิงขึ้นเวทีได้ไหม อันนี้ เจ้าดู อย่าโกรธเลย โกรธจนป่วยใครจะรักษา ชีวิตก็เหมือนฉากหนึ่ง ทุกคนมาเจอกันไม่ง่ายเลย ไม่ง่ายเลย อย่าโกรธเลย เสี่ยวหวง ต่อไปเรียนอะไรที่มีประโยชน์หน่อยนะ นี่มีประโยชน์แน่นอน พวกเราอาจจะแก้ไขไม่ได้ ปัญหา แต่ว่าพวกเราสามารถแก้ไขได้ เพราะปัญหานี้ เพราะปัญหานี้ เจ้าออกไปเดี๋ยวนี้ ไสหัวไป อย่าโกรธ อย่าโกรธ อย่าโกรธ เงินสองตำลึงของข้า แบ่งสองตำลึง แบ่งสองตำลึง แบ่งสองตำลึง ข้าบอกแล้วว่าเจ้าอย่าโกรธไปก็ไม่มีประโยชน์ ป๋ายเสี่ยวชิงนั่นเกือบจะตีฉันแล้ว คุณกลับไปลองศึกษาดู ยันต์ไม่รู้สึกอายอะไรของเจ้าเถอะ รีบให้หลานหลิงขึ้นเวที เจ้าคิดว่าข้าไม่เคยคิดหรือ ฉันลองมาหลายรอบแล้ว สุดท้ายล่ะ คุณคิดว่าชุดชั้นในของป้าหวังข้างบ้านใครขโมย คุณคิดว่าห้องน้ำชายของเมืองตง
ใครเอาประทัดมาระเบิด นายคิดว่าโรงอาบน้ำหญิงเมืองเป่ยมีเงาดำโรคจิตเหรอ นั่นใครน่ะ หลานหลิงเป็นคนทำทั้งหมด ทั้งหมดนี้เพื่อการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ เพื่อการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ งั้นคุณก็ไม่ต้องศึกษาแล้ว ที่ไม่อายไม่ใช่สถานที่นะ พวกเธอสองคนศึกษาอะไรกันอยู่ พวกเราสองคนศึกษากันว่าจะให้หลานหลิงขึ้นเวทียังไง เวทมนตร์ของเข่อเอ๋อร์ก็ไม่ได้ผล ข้าคิดไม่ออกแล้ว เรื่องแบบนี้ ยังไม่สามารถฉวยโอกาสได้ เวทมนตร์นั้นรักษามาตรฐานไม่รักษาต้นเหตุ พวกเรายังต้องค้นหาสาเหตุจากชั้นลึก ช่วงนี้ฉันอ่านหนังสือเล่มหนึ่ง ลึกซึ้งมาก พูดถึงเรื่องหลานหลิงเถอะ เหตุผลที่หลานหลิงขึ้นเวทีไม่ได้ แค่เห็นเวที ก็จะเกิดความเศร้า ดังนั้นจึงนึกถึง เสด็จอาตีก้นเขา ตีจนร้องไห้ ใช่ไหม ในหนังสือเขาเขียนไว้ว่า พวกเราน่ะ ห้ามหลีกเลี่ยงเรื่องที่เขาถูกตีก้น ต้องให้เขา เผชิญหน้ากับเรื่องที่ถูกตีก้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า นานวันเข้า เขาก็ไม่กลัวแล้ว เสี่ยวหวง คุณฟังเข้าใจหรือยัง พวกเจ้าสองคนช่างโง่จริง ๆ คำพูดขาว หมูตายไม่กลัวน้ำร้อน เจ้าพูดเช่นนี้แต่แรกข้าก็เข้าใจแล้วไม่ใช่หรือ ให้เขาดื่มด่ำ ที่ตีก้นทุกวัน จากนั้นเขาก็ชินแล้ว ใช่ เข้าใจแล้ว งั้นพวกเราควรทำยังไงดี ตีก้นเขาทุกวัน ทำไมเจ้าเพิ่งมาล่ะ รอเจ้าอยู่ที่นี่ รอฉันทำไม ฉันวาดรูปให้บ้านเรา เพิ่มบรรยากาศศิลปะ บรรยากาศด้านศิลปะ
เหล่าซิน คุณช่างมีน้ำใจจริง ๆ เปิดให้ทุกคนดูสิ มาแล้ว ซินไม่สบาย เจ้าวาดรูปตีก้นหมายความว่าอะไร นี่คือภาพวาดภูเขาสุ่ย ดูไม่ออกเลย ภูเขาใหญ่ทั้งสองลูกติดต่อกันไม่หยุด ไม้กระดานนั้น กระดาน นี่คือเส้นทาง นี่วาดอะไรกันเนี่ย เห็นได้ชัดว่าคุณมุ่งเป้ามาที่ฉัน เห็นได้ชัดว่าเจ้าไม่เข้าใจศิลปะ เถ้าแก่ ข้าแนะนำว่าภาพนี้แขวนไว้เป็นเวลานาน สามารถสร้างความรู้สึกได้ เถ้าแก่ เจ้าไม่ต้องสนใจ ซินป่วยนี่เป็นการเพิ่มสวัสดิการให้กับบ้าน ฉันชมเขายังไม่ทันเลย อาหารหลักมาแล้ว นี่คืออะไรอีก เสี่ยวหวงกำชับให้ฉันทำ ยาภูเขานี้ผสมกับหมั่นโถวบาน ใช่แล้ว เสบียง และเสบียง เข้ากัน มีประโยชน์มาก ข้าวนี้ผมกินไม่ได้ อย่านะ เดี๋ยวก่อน ดูรายการหลังอาหารเสร็จแล้วค่อยไป รายการอะไร ตีกลอง ตีก้นอีกแล้ว เป็นกลองหนัง อาจารย์ข้าส่ง กลองหนังสัตว์ที่ประณีตมาก ผมจะแสดงให้ทุกคนดู ตีกลองเล็ก ๆ ที่ฉันรัก กลองน้อย กลองน้อย ตีกลองเล็ก ๆ ที่ฉันรัก กลองน้อย ตีกลองเล็ก ๆ ที่ฉันรักขึ้นมา
กลองน้อย ข้าทนไม่ไหวแล้ว ดูเขาตกใจสิ เถ้าแก่ วิธีนี้ใช้ได้ไหม ได้ผลแน่นอน ตอนนี้เป็นช่วงพังทลาย ต่อไปก็เป็นช่วงก่อสร้างใหม่ ท่านรอข่าวดีจากพวกเราเถอะ ถ้าวิธีนี้ไม่ได้ผล เขาก็พิการแล้ว แล้วพวกเราจะทำยังไง ตีเหล็กตอนร้อนๆ รีบขายตั๋วเขา ตอนนี้ถ้าพวกเราผลักเขา เขาก็จะร้องออกมาได้แน่นอน ดี พวกเราก็ให้โอกาสเขาเป็นครั้งสุดท้าย คุณหลาน ก้น ก้นอีกแล้ว รีบเอาไป คุณหลาน นี่คือลูกท้อ เอาไป เอาไป เห็นได้ชัดว่าพวกเจ้ามุ่งเป้ามาที่ข้า จงใจหาเรื่องฉัน ตอนนี้ฉันมองอะไรก็มีแต่ก้น หันหน้าไป ไม่ใช่ หันไป อย่าเอาก้นมาที่ผม คุณหลาน ช่วงสร้างใหม่ของคุณนานเกินไปแล้ว งั้นป๋ายเสี่ยวชิงก็ขายตั๋วไปแล้ว คืนนี้คุณต้องขึ้นเวที ตอนเย็น หันไป ขึ้นเวที เติมน้ำมา ได้เลย ละครของพวกคุณจะเริ่มเมื่อไหร่ ถ้ายังไม่เริ่มอีก ฉันไปแล้วนะ ใกล้แล้ว ใกล้แล้ว คุณอย่ารีบร้อนลูกค้านะ อาหารมาแล้ว ลูกค้า ทำความสะอาดหน่อยได้ไหม ปอกใหม่ ได้ ข้า ข้า
ข้า เปิ่น ขอรับ ครับ ดี ดี ดี หยุดก่อน หยุดก่อน เสียงแกะร้องได้ไม่เลวเลยนะ เสียงแกะร้องแบบนี้ ไม่เคยโดนน้ำร้อนในสระเลย เรียกเสียงนี้ไม่ออกจริง ๆ แค่นี้ยังขายตั๋วอีกเหรอ ประเมินแย่ คุณลูกค้า คุณลูกค้า รอสักครู่ คุณให้โอกาสเขาอีกครั้ง เมื่อกี้เขา กินเมล็ดทานตะวันหน่อยสิ เหลืองครึ่งกิโล ข้าเป็นอะไรอีก ปรนนิบัติพู่กันหมึกกระดาษ ทำอะไรน่ะ เขียนประกาศรับสมัคร เปลี่ยนนักแสดง อะ อะไรนะ ยินดีต้อนรับทุกคนเข้าสู่บริษัทเต๋อฝูวาเซ่อของเรา งานรับสมัครนักแสดงใหม่ สโลแกนของพวกเราคือ ไม่มีเบื้องหลัง ดี ก่อนอื่น ขอเชิญนักแสดงคนแรกของพวกเราขึ้นเวที คล่องแคล่วดีนะ ใช้ได้เลย เขาคิดว่าจะเสี่ยงสองท่านี้ ไม่ได้ แนะนำตัวเอง แนะนำตัวเองให้ทุกท่าน สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเซี่ยบยองวอนค่ะ ทำไมเขาถึงใช้ก้นหันพวกเรา ทำไมสายตายังไม่ดี มามา โอเค เมื่อกี้ สายตาสั้น เป็นเรื่องเข้าใจผิด ต่อไปขอเชิญนักแสดงหมายเลข 2 ของพวกเราขึ้นเวที
สวัสดีค่ะทุกคน พวกเราคือ คณะเกวียนม้าพลัง ทุกคนที่เคยดูการแสดงของพวกเขา ไม่กล้าเชื่อเลย พวกเขาไม่เคยได้รับ การฝึกเพลงและการเต้นใด ๆ ทั้งสิ้น ขอเชิญผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 3 ขึ้นเวที ฝนผ่านท้องฟ้าแจ่มใส ภูเขาทะเลสาบเหมือนอาบ ลมบริสุทธิ์เรียนรู้การแต่งตัว มามาคนดี อยากจะทำให้ซีหูเปรียบเทียบซีจื่อ แต่งหน้าเข้มข้น เซียงอี๋ ลงไปเถอะ นั่งข้างล่าง ตอนนอนน้ำลายไหล กรรมการอ้วนคนนั้นตื่นก่อน แย่แล้ว แย่แล้ว ไม่มี ต่อไปขอเชิญนักแสดงหมายเลข 786 นำเพลงเล็ก ๆ มาให้ทุกคนฟัง แล้วแต่เลย เจ้าฟังมาก่อน โลกมนุษย์มักจะมีทิวทัศน์ที่ดีเหล้าหอมเต็มซอย มักจะมีความทะเยอทะยานมุ่งไปที่เมฆาเขียว นี่ ไม่เลวนี่ รอจนอ่านคลื่นลมในใต้หล้าหมดแล้ว ทำไมต้องเสียใจด้วย ภูผานทีไม่เป็นไร บ้านไม่เป็นไร จริงใจต่อกัน ยากที่จะลืม ต้นกล้าดี ไม่ง่ายเลยที่จะได้ชื่นชมกัน ดี ฉางกง ชื่อเป็นชื่อที่ดี ราคาคุยกันได้ ยินดีมาร้องงิ้วที่บ้านไหม ยินดี ดูท่าทางก็เป็นเด็กใหม่เหมือนกัน ราคาถูกหน่อย สามตำลึงละกัน ข้าให้จำนวนนี้กับเจ้า
ไม่ได้ อย่างน้อยตัวเลขนี้ ยังขึ้นราคาได้ดี อย่างน้อยห้าอีแปะ เซ็นชื่อ ตกลง โอเค ต้องการต่ำขนาดนี้เลยเหรอ เดี๋ยวก่อน มีปัญหา เป็นอะไรไป ห้าอีแปะ ต้องห่อกินห่ออยู่นะ ห่อให้คุณหมดเลย ถูกเกินไปแล้ว รู้สึกว่าถูกไม่ใช่ของดี เดี๋ยวก่อน ยังมีคำถามอีก ร้องงิ้วเป็นแค่งานอดิเรกของผม ผมไม่เคยขึ้นเวทีแสดงอย่างแท้จริง ผมไม่มีประสบการณ์ ประสบการณ์บนเวที เริ่มจากการเซ็นชื่อ ดี ดี ดี ไม่มีประสบการณ์ก็ร้องแบบนี้ ถ้าเป็นมืออาชีพร้องงิ้ว งั้นต้องร้องเป็นยังไงล่ะ สุดยอดเลย จะให้นักแสดงมืออาชีพเหล่านั้นมีชีวิตอยู่หรือไม่ คุณหลานหลิง เป็นคุณหลานหลิงตัวจริงหรือเปล่า ข้าไม่ได้ฝันอยู่ใช่ไหม คุณหยิกหน้าหน่อย เจ้าหยิกข้าทำไม ข้าหยิกหน้าของคุณชายหลานหลิงแล้ว ข้าหยิกหน้าของคุณชายหลานหลิงแล้ว ข้าบีบหน้าของคุณชายหลานหลิง สองคนนี้เป็นบ้าหรือเปล่า คุณหลานหลิง ท่านเป็นไอดอลของข้านะ ผมชอบร้องงิ้ว ทั้งหมดเป็นเพราะท่าน ท่านจะรับข้าเป็นศิษย์ ข้าไม่ต้องการเงินเดือนก็ได้ รับเขาไป ฝันไปเถอะ คนรวย ฝันไปเถอะ เจ้าคิดว่าใครก็ร้องงิ้วได้หรือ เสี่ยวชิง ต่อให้เจ้ารับเขาไว้ เขาจะอยู่ที่ไหน ห้องรับแขกของเราเต็มแล้ว
ยังต้องคิดอีกเหรอ ไปห้องฟืน ไปกับเสี่ยวหวง จินเข่อเอ๋อร์ พาเขาไปพักที่ห้องหลานหลิง ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าก็พักอยู่ในห้องของหลานหลิง ได้ยินกับตา รีบเรียนจบ ไป๋เสี่ยวชิง ข้าไม่เห็นด้วย ไป๋เสี่ยวชิง เจ้าหยุดเดี๋ยวนี้นะ ประคองข้าหน่อย ตัวเองอยากถอย ไป๋เสี่ยวชิง หยุดเดี๋ยวนี้นะ ข้าไม่เห็นด้วย ดี เอาอีก ดี เอาอีกอัน ท่านช้าหน่อย ท่านช้าหน่อย คลุมให้หน่อย รินชาให้นักแสดง เทเสร็จแล้ว เทเสร็จแล้ว ผมต่างหากที่เป็นนักแสดง ตั้งแต่เด็กผมก็ชอบฟังงิ้วที่คุณร้อง คุณเป็นไอดอลของผม หลบหน่อย ไอดอลสมัยเด็กของคุณไม่ใช่ผมเหรอ นักแสดง นี่คือเป็ดย่างปักกิ่ง นี่คือกุ้งอบน้ำมัน ปลาเปรี้ยวซีหูของคุณครับ ข้าวสวยของคุณ ตะเกียบของคุณ ดี ดี ดี ของฉันล่ะ เหมือนกัน อยู่ไหน เขากินเสร็จก็เป็นของคุณทั้งนั้น เชิญคุณทานข้าว ได้ เจ้าว่าหลานหลิงนี้ ทุกเดือนเจ้าให้เงินเขาเยอะขนาดนั้น เขาก็ขึ้นเวทีไม่ได้ สิ้นเปลืองมากเลย แล้วคุณมีวิธีอะไรล่ะ ผมว่าสิ่งที่สะดวกที่สุดก็คือเปลี่ยนคนเป็น ๆ
ทำให้เขาหายไปเลย ถ้าเขาวิ่งกลับมาจะทำยังไง งั้นความหมายของเจ้าคือ พวกเราขายเขาให้พ่อค้าต่างแดน ให้เขาขายให้กับเผ่ากินมนุษย์ จากนั้นก็กินเขาไป ควักหัวใจของเขา คว้าตับของเขา ฉีกปอดเขา ได้สิ แน่นอน จะปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นไม่ได้ ท่านหลานหลิง ถวายบังคม เรื่องที่เจ้าบอกว่าอยากคารวะข้าเป็นอาจารย์ จริงใจหรือเปล่า ใช่ ชั่วชีวิตนี้ ไม่มีความคิดอื่น แค่อยากคารวะท่านเป็นอาจารย์ ร้องงิ้วให้ดี เป็นศิลปินที่บริสุทธิ์ ปากเล็กๆ เจ้าพูดเก่งจริง ๆ ข้าเห็นว่าเจ้ามีพรสวรรค์ ข้าจะจัดการเจ้า แต่ว่า ผมมีเงื่อนไขหนึ่งข้อ คุณว่ามาเลย เพราะข้าประกาศต่อภายนอกว่า จะไม่รับศิษย์เด็ดขาด ดังนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างเราอาจารย์ศิษย์จะต้องเก็บเป็นความลับ โดยเฉพาะคนที่อยู่ในหอย เก็บเป็นความลับ จะต้องเก็บเป็นความลับ อาจารย์ โปรดรับการคารวะจากศิษย์ด้วย ในหนังสือของเจ้ามีแต่ตัวอักษร มีอะไรน่าดูกัน ยังไม่รีบนอนอีก ความสุขของนักวิชาการ เจ้าคิดไม่ถึง เจ้าน่ะ เจ้ายังเหนื่อยไม่พอ ให้เจ้าเป็นพ่อครัวทั้งวันลองดู ความสุขเพียงอย่างเดียวก็คือนอนหลับให้สบาย ช่วงเวลาแห่งความสุขมักจะสั้นเสมอ คุณไม่ได้นอนทั้งคืนเลยเหรอ ขยันจริงๆ เป็นแบบอย่างที่พวกเราเรียน อาจารย์ขาดออกซิเจนนิดหน่อย ผมตะโกนก็ขาดออกซิเจน อาจารย์
ศิษย์โง่เขลา ทำไมต้องฝึกเสียงไก่ด้วยล่ะ ทักษะพื้นฐาน ทักษะพื้นฐาน ความหมายตามชื่อ ก็ต้องเริ่มฝึกจากไก่ การฝึกนี้ สามารถเพิ่มพลังงานปอดของคุณได้อย่างรวดเร็ว เจ้าจะฝึกเฟิ่งกู้หวงไม่ใช่หรือ เจ้าต้องแสดงเป็นไก่ให้ดีก่อน ถึงจะบินขึ้นไปบนกิ่งไม้กลายเป็นเฟิ่งหวงได้ ท่านอาจารย์เป็นคนที่ไม่เหมือนใครจริง ๆ โดดเด่นโดดเด่น มิน่าล่ะถึงได้สร้างความวุ่นวายในด้านศิลปะ อาจารย์ งั้นไก่ตัวผู้ขันขัน ฉันต้องฝึกถึงเมื่อไหร่นะ คุณก็ฝึกต่อโอ่งนี้ คลื่นเสียงเมื่อไหร่ หายไปให้หมด โอ่งนี้เห็นก้น เจ้าก็พักผ่อนได้แล้ว ได้ ศิษย์จะจำไว้ อย่าพูดมาก ไปฝึกเถอะ บ้าหรือเปล่า ดึกดื่นไม่นอน มาทำอะไรที่นี่ ไก่เห่ากลางดึก บ้าก็กินยาสิ ขอโทษครับ ต้องลำบากในความทุกข์ ถึงจะเป็นคนเก่ง ผมกำลังเตรียมการแสดงอีกไม่กี่วัน ฝึกพลังงานปอดอยู่ คุณคิดจะตะโกนทั้งคืนใช่ไหม ไม่นอนแล้ว คมกระบี่ล้ำค่าออกมาจากการฝึก กลิ่นหอมดอกเหมยมาจากความหนาวเหน็บ ข้าจะฝึกจนกว่าโอ่งนี้จะแห้ง ไม่ต้องสนใจฉัน พวกคุณนอนของพวกคุณเถอะ พวกเราเต๋อวาเซ่อ นายบ้าไปแล้วเหรอ ฉันอัดไว้ให้ อาจารย์ ดื่มน้ำ อาจารย์ ข้ามีคำถามอยากจะถามท่านหน่อย ละครที่คุณให้ผมร้อง ผมร้องมาหลายร้อยรอบแล้ว โดยเฉพาะจอมอันธพาลคนนี้
ร้องเนื้อเพลง ท่วงท่า คุ้นเคยกันหมดแล้ว แต่มักจะรู้สึกว่าฉันเป็นจอมอันธพาล ไม่มีเอกลักษณ์อะไรเลย ไม่มีจุดความจำ คุณช่วยบอกผมหน่อยได้ไหมครับ ไม่ต้องเทแล้ว ดื่มไปสามกาแล้ว ท่านเล่าให้ข้าฟังหน่อยเถิด เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะ จอมเผด็จการอย่างฉันไม่มีเอกลักษณ์ ต้องการเอกลักษณ์ จอมเผด็จการคนนี้ ต้องร้องให้แตกต่างจากคนอื่น ทำไมไม่เหมือนคนอื่น จอมเผด็จการของคนอื่นจะร้องยังไง นั่นล้วนเป็นวีรบุรุษ พวกเรา จะร้องแบบนั้นไม่ได้ งั้นเราจะร้องยังไง อย่างเช่น เวลานี้ ข้างหน้ามีแม่น้ำใหญ่ขวางทาง ด้านหลังมีทหารไล่ล่าของศัตรู ท่านแม่ทัพจนตรอก ความเข้มแข็งทั้งหมดถูกทำลาย ใครก็มีด้านที่อ่อนแอและอ่อนแอที่สุด คุณก็แสดงด้านที่อ่อนแอที่สุด ในใจของเขาออกมา คนนี้ก็มีชีวิตอยู่ ด้านที่อ่อนแอที่สุด ฉันไปห้องน้ำก่อนนะ แสดงออกมา อาจารย์ ทำยังไงถึงจะแสดงออกมาได้ ด้านที่อ่อนแอที่สุดล่ะ เจ้าดูสิ แม่ทัพใหญ่ของเจ้า ก็ต้องแสดง ความสวยของผู้หญิง จะแสดงความสวยของผู้หญิงได้ยังไง คุณก็ให้เขา มากกว่าหูจี ยังเป็นผู้หญิงอีก ทำไมผู้หญิงมากกว่าหูจีอีกล่ะ ศิลปะมาจากชีวิต บนโลกนี้มีผู้หญิงมากมาย สังเกตว่ารู้หรือเปล่า ใช้สมอง ช่างเถอะ เจ้าไม่มี ไม่ใช่ ไม่ใช่ อาจารย์
อาจารย์ ฟังดูแล้วเหมือนจะมีเหตุผล สังเกตผู้หญิง แต่ฉันสังเกตใครดีนะ คุณเดินกลับหัวแบบนี้ไม่สะดวก เดินตรงมา เดินแบบนี้ พี่เข่อเอ๋อร์ เข้ามา ทำอะไรน่ะ ไม่มีอะไร คุณทำงานของคุณเถอะ คิดซะว่าฉันไม่มีตัวตน คุณไม่มีอะไรออกไปเถอะ ฉันต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว ได้ได้ได้ ผมอยากเห็นคุณเปลี่ยนเสื้อผ้า นี่เป็นจุดบอดความรู้ของผมเลย ผมมีคำถามอยากจะขอคำแนะนำจากคุณหน่อย ก็คือตอนที่คุณถอดท้อง ท่านี้ทำเองเหรอ ต้องการให้ข้าช่วยไหม อาจารย์ ศิษย์อยากพูดกับท่านอย่างจริงใจ ขอบคุณท่าน ขอบคุณฉันเหรอ ขอบคุณอะไรล่ะ ขอบคุณท่านที่ผ่านมา ที่ช่วยเหลือฉางกง ชาตินี้ฉางกงไม่ได้คิดอะไรอื่น แค่อยากคารวะท่านเป็นอาจารย์ ร้องงิ้วให้ดี สร้างต้นไม้ในด้านศิลปะ ห้าปีก่อนคุณเป็นคนชี้แนะผม ตอนนี้ยังพาข้าขึ้นจุดสูงสุดอีก ศิษย์ไม่มีอะไรตอบแทน อาจารย์ โปรดรับการคารวะจากศิษย์ด้วย อย่า อย่า อย่า รีบลุกขึ้น รีบลุกขึ้น ข้าแค่เรื่องเล็กน้อย ลุกขึ้น ลุกขึ้น อาจารย์ อีกไม่กี่วันข้าก็จะแสดงแล้ว ผมอยากแสดงให้คุณดูอีกสักท่อน คุณดูสิ เสร็จแล้ว มาทีละคน ข้าพูดก่อน ข้าทนไม่ไหวแล้วจริง ๆ
เรียนเสียงไก่เห่าทุกคืนก็ช่างเถอะ ตอนนี้เปลี่ยนเป็นเสียงดังอีกแล้ว เจ้าว่าข้าแอบ แอบ ใช้ความสัมพันธ์มากมาย ของอร่อยที่ฉันเอาออกมา คุณว่าเขาไม่ส่งเสียงสักคำ เอาไปให้ฉัน ยังบอกว่าศิลปินจะกำเริบเสิบสานอีก ผมจะบอกคุณให้นะ ผมรู้สึกว่าเขาอัปลักษณ์ เขายัง เขายัง เขาเป็นสตอล์กเกอร์โรคจิต เสียแรงที่ตอนนั้นฉันยังคุยกับเขาอยู่ เอาเป็นว่า เขาไม่ไป ฉันไป คุณดูพวกคุณโกรธขนาดนั้นสิ ใจเย็น ๆ ก่อน ผมก็รู้ว่าพวกคุณเหนื่อยมาก แล้วก็ทำความดีความชอบให้กับบ้านมามากมาย ลำบากมาก ลำบากมาก แต่คุณลองคิดดู วันมะรืนนี้พวกเราก็จะแสดงแล้ว ตั๋วขายหมดแล้ว ยังไงก็ต้องให้คนอื่น การแสดงครั้งแรกในชีวิต ใช่ไหม ผมสัญญานะ วันมะรืนนี้พอถึง ผมจะรีบให้เขาไป พวกคุณดูว่าได้ไหม ดูฉันสิ มะรืนที่คุณพูดถึง มะรืน ต้องไปสิ ไปแน่นอน ฉันทำได้แค่อดทนถึงวันมะรืนนี้แล้ว ไม่มีปัญหา พอแล้ว พอแล้ว พวกเราใจเย็นก่อนเถอะ ดีไหม ไป ไปทำงานกัน วันนี้ห้องแตงกวาเจ้าทำอาหารอร่อยอีกแล้ว เข่อเอ๋อร์ดีจริง ๆ เจ้าก็ไปทำงานสิ ไปเถอะ ไปเถอะ
สาเหตุและผลที่ตามมาก็เป็นแบบนี้ เขาก็ ทำตามที่ฉันสั่ง แต่เรื่องนี้ก็โทษคุณไม่ได้นะ คุณไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย ฉันตั้งใจ เป้าหมายของฉันก็คือให้เขาทำพัง ทำให้พวกเจ้าเกลียดเขา ฉางกงมีพรสวรรค์มาก อนาคตของเขามีความเป็นไปได้ที่ไม่มีที่สิ้นสุด แต่ฉัน แม้แต่เวทีก็ขึ้นไม่ได้ ฉันอิจฉาเขา อิจฉาจะตายอยู่แล้ว ฉันกลัวถูกแทนที่ ฉันกลัวจะตายอยู่แล้ว ดังนั้นข้าจึงใช้ความศรัทธาของเขาที่มีต่อข้า ชี้ทางให้เขา คุณหลาน ผมจะต้อง คิดหาวิธีให้คุณกลับมาบนเวทีอีกครั้งแน่นอน แต่ตอนนี้ การแสดงของฉางกงใกล้เข้ามาแล้ว ท่านจะทำอย่างไร อาจารย์ ฉางกง อาจารย์มีเรื่องจะพูดกับเจ้า เจ้าทำอะไรน่ะ อาจารย์ ฉันจะไปจากบ้านเต๋อฝูแล้ว ไม่สามารถเข้าร่วมการแสดงอีกไม่กี่วันได้แล้ว เจ้ารู้หมดแล้วหรือ ฉางกง อาจารย์ ฟังอาจารย์อธิบายก่อน การแสวงหาศิลปะของเจ้า ทำให้อาจารย์ซาบซึ้งมาก ต่อให้ข้าเลวแค่ไหนก็หลอกเจ้าไม่ได้แล้ว ที่จริงให้คุณเรียนเสียงไก่ตัวผู้ ให้คุณแสดงจอมเผด็จการเป็นผู้หญิง นั่นมัน อาจารย์ คำพูดของท่าน ข้าจะจำไว้ในใจ ท่านวางใจได้ สักวันหนึ่งรอให้ข้าประสบความสำเร็จแล้ว ข้าจะไม่ลืมท่านแน่นอน เจริญรุ่งเรือง พูดตามตรงนะ ฉันเปลี่ยนงานแล้ว เถ้าแก่อวี๋จากบ้านเทียนหลง จ่ายให้ฉันแล้ว เงินเดือนแปดเท่า อย่า อย่า
ผม ผมให้เถ้าแก่ไป๋ จ่ายเงินเดือนให้คุณสิบเท่า เถ้าแก่อวี๋จับคู่ผู้ช่วยให้ฉันเหรอ เสี่ยวหวง ต่อไปเสี่ยวหวงจะเป็นวัวเป็นม้าให้คุณ เถ้าแก่อวี๋เชิญอาจารย์ อาจารย์ที่ดีที่สุดในเมืองหลวงมาสอนพิเศษ ต่อไปข้าจะสอนเจ้าให้ดี ก่อนหน้านี้สอนก็ไม่นับ เถ้าแก่อวี๋ไล่นักแสดงหลักออกหมดแล้ว นักแสดงนำคนเดียวของฉัน พวกเราก็สามารถปลดเจ้าของได้ ขอให้ทุกอย่างราบรื่น เดินทางปลอดภัย ฉางกง อาจารย์ ที่จริงก่อนหน้านี้ที่ข้าสอนเจ้าล้วนเหลวไหลทั้งนั้น คุณร้องได้สมบูรณ์แบบมากแล้ว ไปจริง ๆ แล้ว เถ้าแก่คนนี้ต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ คุณหลาน คุณก็ถือว่าคุณไม่รู้ ไม่ ทำคนเดียวรับผิดชอบคนเดียว ข้าจะพูดความจริง เถ้าแก่ เคารพข้าสามส่วนมาโดยตลอด เถ้าแก่ เจ้าหาข้าหรือ เสี่ยวหวง เรื่องที่ฉางกงทำ เจ้าเป็นคนสอนใช่หรือไม่ ฉันสอนเอง ข้าว่าทำไมเขาทำตัวแปลก ๆ ทั้งวันเลย เอาแต่เลือกของแพงมาสร้างปัญหา ดึกดื่นไม่นอน ฝึกเสียงไก่ร้องอยู่ในสวน เสี่ยวหวง กว่าฉันจะรับคนแบบนี้มาได้ไม่ง่ายเลย คุณต้องทำให้ผมพังใช่ไหม ข้าคุ้มภัยแล้วเจ้า ข้า อย่า อย่า อย่า เสี่ยวหวง รีบไปขอโทษเถ้าแก่ เถ้าแก่ ข้าผิดไปแล้ว
ผิดตรงไหน พูดให้ละเอียดหน่อย ต้องการทัศนคติ ฉัน เห็นแก่ตัว ฉัน ไม่มีความรับผิดชอบ ผมเอง ไม่ควรผลักคนอื่นเข้าไปในหลุม ถ้ามีจิตสำนึกบ้าง ก็คงไม่เสียหายขนาดนี้ จริงใจมาก แต่ก็เป็นเพราะคุณหลาน ขึ้นเวทีไม่ได้ตลอด ฉันก็แค่รีบไปรักษามั่วซั่ว เสี่ยวหวงพูดถูก รากอยู่ที่คุณ งิ้วพรุ่งนี้ ถ้านายร้องให้ฉันฟัง บัญชีเก่านี้เราสองคนก็จบกัน ถ้าคุณร้องไม่ได้ เจ้าอย่าหาว่าข้าไป๋เสี่ยวชิงไม่เลี้ยงคนว่างงาน คุ้มภัยเจ้าด้วย นี่ ไอ๊หยา ทำไมสินค้าถึงมาที่ข้าล่ะ คุ้มภัยกลับ เหลืองครึ่งกิโล ฉางกง มา เจ้าอยู่ที่บ้านเทียนหลง เป็นอย่างไรบ้าง ฉันไม่ได้ไปบ้านเทียนหลง ถูกไล่ออกแล้ว ไม่มี เถ้าแก่อวี๋ไม่ได้เชิญฉันเลย ฉันน่ะ ดูออกแล้ว ข้าขัดขวางอาจารย์ ข้าไม่อยากทำให้เขาลำบากใจ ฉันก็ไปแล้ว สรุปแล้ว คุณดูออกแล้วเหรอ ข้าไม่ใช่คนโง่สักหน่อย อาจารย์ก็ไม่ง่าย แต่ต่อให้เขาเจอปัญหา ก็ยังเป็นห่วงข้าอยู่ดี แคร์แค่นี้ ก็คุ้มค่าที่จะให้ฉันยืนหยัดต่อไป ฉันก็เชื่อเขา สักวันหนึ่ง จะหา ความรุ่งโรจน์ของตัวเขาเอง ข้าก็หวังว่า สักวันหนึ่ง
เจ้าก็จะกลายเป็นนักแสดงชื่อดังรุ่นหนึ่ง ขอบคุณครับ