EP.18 (FULL EP) | พักร้อนนี้มีรัก 2 (Vacation of love 2) ซับไทย | iQiyi Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [โชคดี] [พักร้อนนี้มีรัก 2] [ตอนที่18] นายพูดว่าไงนะ นี่มันร้านของฉัน เขามีสิทธิ์อะไรมาทำร้ายฉันขนาดนี้ เธออย่าเพิ่งร้อนใจไปได้ไหมล่ะ ไม่ ฉันร้อนใจไม่ได้เหรอ ไม่ง่ายเลยนะกว่าฉันจะไล่เว่ยฉีไปได้ ฉันคิดแล้วคิดอีก แต่คิดไม่ถึงเลย ว่าบ้านฉันจะมีคนสอดแนมกันขนาดนี้ ซึ่งก็คือแม่ของฉันเอง ถ้าเธอเป็นแบบนี้ละก็ เธอยิ่งต้องหลบออกไปก่อนเลย ไม่งั้นจะเกิดเรื่องเอาได้ ทำไมต้องให้ฉันหลบด้วย นี่มันร้านของฉัน ถิ่นของฉัน ฉันพูดกับนายเลยนะ ถ้าเขาไม่ใช่แม่ฉันละก็ แม้แต่ประตู ฉันก็ไม่ยอมให้เข้า เธอว่าถ้าคุณน้ามา ตอนเราสองคนยังคุยกันไม่จบ พอคุณน้าร้อนใจขึ้นมา สั่งปิดที่นี่ทันที เราจะทำกิจการต่อยังไง ฉันคิดว่า เรื่องหนี้สินไม่ใช่เรื่องด่วน แม้ว่าเราจะเบี้ยวเงินไปก่อน ยังไม่ให้ กิจการก็ทำตามนี้ไป ถ้าเธอกับคุณน้าคุยกันไม่รู้เรื่อง ถ้าพวกเธอสองคนต่อสู้กันเองขึ้นมา ผลลัพธ์ก็คงจะไม่อาจคาดคิด ให้พูดอีกก็ เว่ยฉีนี่ก็คงเตรียมตัวมาดี ถ้าเขาไม่ได้เจอเธอ อารมณ์อาจจะยังคงที่อยู่ ถ้าเขาเจอเธอ พูดอะไรไม่เข้าหู เธอลองคิดดูว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น ฉันโคตรจะกล้ำกลืนเลย เราฝืนทนให้ผ่านคืนนี้ไปก่อน แล้วเดี๋ยวค่อย ๆ ปรึกษากันดีไหม งั้นฉันไม่อยากหลบไปข้างนอก ฉันจะอยู่ในห้อง แล้วล็อคกลอนไว้
ยังไงซะแม่ฉัน ก็ไม่รู้ว่าฉันอยู่ห้องไหน คงไม่เป็นไรหรอก เธอขี้เกียจขนาดนี้เลยหรอ ฉันไม่ได้ขี้เกียจนะ ฉันเป็นห่วงนายต่างหาก ฉันมีอะไรให้ต้องห่วงเหรอ คืนนี้ มีเรื่องมากขนาดนี้ คนเยอะขนาดนี้ แค่นายคนเดียว ต้องยุ่งจนเหนื่อยสายตัวแทบขาดแน่ เธอสบายใจได้ ไม่มีทางเกิดปัญหาอะไรขึ้นหรอก ขอเพียงทุกคนแบ่งงานกันอย่างชัดเจน กำหนดกลยุทธ์ในการเดินเกมให้แน่ ก็ไม่มีปัญหาแน่นอน งั้นคุณตั้งใจทำงาน อย่าดื้อ เป็นเด็กดีนะ ฉันแค่ ก่อนหน้านี้ในห้องไลฟ์ ทุกครั้งที่คุณพูดว่าจะไปทำงาน ฉันก็พูดอย่างนี้ตลอด ไม่คิดว่า พอมาพูดต่อหน้า จะน่าอายเหมือนกันนะ ไม่น่าอายหรอก ต่อไปค่อย ๆ ปรับตัวไปก็โอเคแล้ว มา โต้วโต้ว ดูสิ นี่คือศิลปะจัดวาง เต็มไปด้วยจินตนาการมาก ๆ เลย ลูกดูอันนี้ เหมือนกับพวกเส้นประสาท ในสมองคนเราเลยไหม มีความคิดเห็นเต็มไปหมด เหมือนไหม ไม่ค่ะ หนูว่ามันเหมือนกับ ความคิดในสมองมากกว่าอีก อืม ความคิดก็ได้เหมือนกันนะ เหมือนกันแหละ ลูกดูงานชิ้นนี้ ก็ใช้ความคิดของเราสร้างสรรค์ขึ้นมา อาจารย์เถียน คุณมาได้ยังไงเนี่ย วันนี้คนไม่พอน่ะ ฉันเลยมาช่วยงาน
จริงสิ ศาสตราจารย์เจิ้งจาก สถาบันวิจิตรศิลป์หลู่ซุนมาแล้วนะ คุณไปพบเขาสิ ไม่เป็นไรค่ะ พ่อไปทำงานเถอะค่ะ หนูเดินดูรอบ ๆ เองได้ ฉันไปกับหนู ไม่ต้องหรอกค่ะ ตรงทางเข้ามีพนักงานรักษาความปลอดภัย พวกค้ามนุษย์ไม่กล้าเข้ามาหรอกค่ะ ช่างพูดจริงนะ คุณช่วยผมดูแลเขาหน่อยนะ สบายใจได้ ฉันดูแลให้เอง โอเค ผลงานชิ้นนี้อยากจะสื่อว่า การเปลี่ยนแปลงของความสัมพันธ์ ระหว่างบุคคลในสมัยของสื่อยุคใหม่ พี่หลินคะ ทั้งพี่และพ่อของหนูล้วนก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้ว เรื่องของทั้งคู่ หนูไม่มีสิทธิ์เข้าไปยุ่ง ดังนั้นพี่ไม่ต้องมาเอาใจหนูหรอกค่ะ เป็นตัวของตัวเองก็พอ โอเคไหมคะ โอเคจ้ะ นี่คือผลงานเมื่อปีที่แล้ว มีชื่อว่า การเติบโต ของพ่อหนูเหรอคะ ใช่ หนูเปลี่ยนไปดูอีกด้านสิ คนนี้ใครคะ หนูที่โตแล้ว ฉันเดาว่า ในนี้ มีภาพซ้อนของแม่หนูอยู่ ตอนนี้คุณมีนักออกแบบในสังกัดกี่คนคะ จำนวนจริงหรือปลอมล่ะ หมายความว่ายังไง ถ้าในสังกัด จริง ๆ ก็มีไม่น้อยนะ นักออกแบบที่ต่ำกว่าระดับสองลงมาจากทั่วประเทศ ส่วนใหญ่ก็เซ็นสัญญาด้วยหมดแล้ว ส่วนพวกระดับท็อป ๆ ส่วนใหญ่จะไม่รับงานบนอินเทอร์เน็ตหรอก ทำไมล่ะ ก็เหมือนกับพวกแบรนด์เนมไงละ
ไม่ค่อยเปิดร้านออนไลน์ แค่งานออฟไลน์ยังรับไม่หวาดไม่ไหว คุณจะเปรียบเทียบแบบนี้ก็ไม่ถูกนะ ทำไมเหรอ การไปเดินที่ร้านเป็นไลฟ์สไตล์อย่างหนึ่ง มีผู้หญิงมากมายที่ไปเดินที่ร้าน จริง ๆ แล้วก็เป็นความสุขอย่างหนึ่ง ขึ้นอยู่กับการได้เลือก ไม่ได้ขึ้นอยู่กับการซื้อ ได้เลือกของที่ตัวเองชอบ จากตู้โชว์ที่มีของสวยงามเต็มไปหมด แต่ถ้าเป็นของตกแต่งจะไม่เหมือนกันหรอกนะ คุณช่วยพูดให้เฉพาะเจาะจงหน่อยได้ไหม พวกกระเป๋าและเสื้อผ้าเนี่ยจะชอบหรือไม่ชอบ คุณมองแค่แวบเดียวก็รู้แล้ว แต่ของตกแต่งมีหลากหลายสไตล์ เครื่องประดับที่ทำจากวัสดุต่าง ๆ เมื่อมาจับคู่กัน จะทำให้คนเป็นโรคกลัวการเลือกได้ง่าย ๆ เลยละ นั่นไม่ใช่ความสุข แต่เป็นความรับผิดชอบแล้ว คุณเคยคิดไหมว่า ถ้าคุณไปตอนนี้ จะพูดอะไรบ้าง ถ้าไม่เคยคิดไว้ละก็ ผมแนะนำ ให้คุณทนไว้ก่อน แม้ว่า ในใจของคุณตอนนี้ จะตระหนักถึงปัญหาของตัวเองแล้ว แต่ว่าลูกสาวของคุณไม่ได้รู้ด้วยนะ ถ้าเขาเจอคุณตอนนี้ คงจะยังกังวลอยู่แน่ ๆ จะไม่สบายใจได้ พวกคุณยังไม่เหมาะที่จะคุยกันตอนนี้หรอก คุณดูเขามีความสุขเข้าสิ กระโดดโลดเต้นใหญ่ ตอนที่ฉันไม่ได้อยู่ข้างกายเขา เขามีความสุขและอิสระจากใจจริงเลยละ ถ้าไม่เห็นก็จะไม่รำคาญใจ ไม่งั้นถอยไปก่อนไหม ต่อไป จะต้องแลกเปลี่ยนเชิงวิชาการให้เยอะขึ้น ครับ เพื่อให้พวกนักเรียนได้มีวิสัยทัศน์กว้างไกล ในตอนที่ยังเรียนอยู่ ฝึกการปฏิบัติทางสังคมเยอะ ๆ ครับ
เหมือนอย่างนิทรรศการนี้ ยิ่งมากยิ่งดี ได้ยินท่านพูดแบบนี้ ผมก็โล่งใจขึ้นเยอะเลยครับ ปีหน้า พวกเราหาโอกาสร่วมงานกันสักครั้งนะครับ ได้สิ งั้นเราก็ตกลงกันแล้วนะ คุณมานี่ อะไรเนี่ย พี่ – คุณทำฉันเจ็บนะ – พี่ชาย นี่มันที่สาธารณะนะ เฉิงมั่น คุณคิดจะทำอะไรกันแน่ ที่พูดไปเมื่อวานยังไม่ชัดพออีกเหรอ คุณฟังไม่เข้าใจ หรือแกล้งโง่กันแน่ คุณทำลูกสาวผมใกล้จะเป็นบ้าอยู่แล้ว คุณยังตามเขาไม่เลิกอยู่อีก ฉัน คุณเป็นโรคจิตหรือไง คุณไม่หาสักสองคน มาจับเขามัดกลับเซี่ยงไฮ้ไปเลยไหมละ พี่ วันนี้ แค่บังเอิญเจอจริง ๆ – อย่าเข้าใจผิด – อะไรนะ บังเอิญเจอ จริง ๆ ครับ คุณอย่ามาพูดว่าบังเอิญกับผม ฮาร์บินใหญ่ขนาดนี้ เราเจอกันบ่อยจริงนะ เมื่อวานที่โรงอาบน้ำนั้น เราทั้งคู่เคยไปกันมาก่อนแล้ว ก็ถือว่าแล้วกันไป วันนี้ ในสถานที่แบบนี้ คุณมาบอกผมว่าบังเอิญเจอ ทั้งชีวิตนี้ คุณเคยสนใจ ศิลปะตั้งแต่เมื่อไรกัน มาบอกผมว่าบังเอิญเจอ คุณคิดว่าในโลกนี้ นอกจากคุณแล้ว คนอื่นเป็นคนโง่หรือยังไง
ใจเย็น ๆ กันหน่อยได้ไหม ผมหาทนายไว้เรียบร้อยแล้ว เรื่องสิทธิ์การเลี้ยงดูบุตร ขึ้นอยู่กับความต้องการของลูก ตราบใดที่ลูกตัดสินใจแล้ว คดีความนี้คุณไม่มีทางชนะ พี่ครับ ฟังผมนะ อย่าทำให้มันแย่ขนาดนั้นเลย – คุณเป็นใคร – พวกเราก็ล้วนทำเพื่อ เรื่องของครอบครัวเรา เกี่ยวอะไรกับคุณไม่ทราบ คนนี้แหละค่ะ โต้วโต้ว ที่นี่ไม่ต้อนรับพวกคุณ เชิญพวกคุณออกไปด้วยค่ะ คุณคือใคร ฉันคือผู้ดูแล รปภ. พาพวกเขาออกไปด้วยค่ะ คุณผู้ชายครับ ออกไปเถอะครับ รอเดี๋ยวสิ เขาจัดการปัญหาครอบครัวกันอยู่นะ คุณไม่เห็นหรือไง อะไรกัน พวกคุณเป็นพนักงานรักษาความปลอดภัย หรือเป็นมาเฟียกันแน่เนี่ย ปล่อยนะ พอได้แล้ว โต้วโต้ว แม่รู้ว่าหนูยังโกรธแม่อยู่ ไม่เป็นไร แม่ให้เวลาหนู เอาไว้เรามาคุยกันดี ๆ นะ หนูไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ หนูหวังจริง ๆ ว่า นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่หนูจะได้เจอคุณ พอแล้ว ๆ เดี๋ยวก่อน ผมขอสามนาที จะรีบกลับมา ห้ามไปไหนทั้งนั้นนะ ผมคิดว่าความเห็นต่างทางการศึกษา สามารถแก้ไขได้โดยการสื่อสารและการแลกเปลี่ยน
แต่ถ้าเกิดความบาดหมางระหว่างพ่อแม่แล้ว อาจจะส่งผลต่อเขาไปทั้งชีวิต ดังนั้นผมคิดว่า เราควรใจเย็นกันหน่อยนะครับ คุณคงจะหวังให้ลูกสาวของคุณ เต็มไปด้วยความสดใสร่าเริง ให้เวลาเขาหน่อยเถอะครับ ให้เวลาแม่ของเขาอีกหน่อย อย่าให้ความโกรธเกลียดปักหลักฝังรากในใจเขาเลย [ร้านสินค้ารัสเซีย] [ร้านสินค้าขึ้นชื่อของรัสเซีย] เร็วเข้า อย่ามัวชักช้า กี่ขวดนะ ถ้างั้นผมรวมไปให้คุณลังหนึ่งแล้วกัน ได้ อีกเดี๋ยวผมใส่ไว้ให้นะ โอเค งั้นตามนี้นะ พ่อ อย่า อย่าเรียกฉันว่าพ่อ ฉันรับไม่ได้ ตอนนี้แกรู้จักเรียกฉันว่าพ่อแล้วหรือไง ตอนที่แกสาดเหล้าใส่คนอื่นเขา คิดอะไรอยู่ล่ะ เอาแค่พอประมาณเถอะน่า ไม่จบไม่สิ้นสักทีนะคุณ รีบเข้าเรื่องสำคัญ เรื่องสำคัญ คุณมีเรื่องสำคัญอะไรด้วยเหรอ ชุยเสวี่ย ไม่ใช่เรื่องสำคัญหรือไง คุณรีบโทรไปหาเขา โทรอะไรอีกล่ะ เขาบล็อกผมไปแล้ว จะให้ผมติดต่อเขายังไง ทำไมบล็อกล่ะ ใช้เครื่องฉัน ฉันมีวีแชทเขาอยู่ ใช้เครื่องฉันโทรหาเขา ไม่ใช่ แบบนี้มันไม่ดีมั้ง ไม่ดีเหรอ คุณว่าฉันทุบขวดไหนดี อย่า ๆ ๆ สวัสดี สวัสดี เฉิงเหมียวล่ะ ทำไมเขาไม่มาพร้อมเธอ ทำไม ไม่เจอคืนเดียว เหมือนไม่ได้เจอมาสามปี
ครั้งนี้จริงจังเลยนะ นายน่ะ น่าเบื่อจริง ๆ จริง ๆ เขาก็จะมาอยู่ ก่อนหน้านี้เขารับปากฉันว่าจะเข้าร่วมรอบออดิชัน งั้นเขาไปไหนแล้วล่ะ ถูกแม่เขาลากตัวไปแล้วน่ะสิ ทำไมล่ะ งั้นเธอรู้ไหมว่าเขาอยู่ที่ไหน อะไรกัน นายจะไปหาเขาที่บ้านเลยเหรอ อย่าหาว่าฉันไม่เตือนนะ แม่ของเขาอารมณ์ไม่ดีมาก ๆ นายก็ระวังหน่อย เธอมีที่อยู่เขาไหม มี ก่อนหน้านี้เคยส่งลิปสติกไปให้ เขาส่งที่อยู่จัดส่งพัสดุมาให้ฉันอยู่ ส่งไปให้แล้ว ทำไมเป็นร้านค้าล่ะ ฉันจะไปรู้ได้ไง ไม่งั้นนายก็ส่งข้อความไปถามเขาสิ ถามให้แน่ใจก่อนค่อยไปหา ช่างเถอะ ไปถึงก่อนค่อยว่ากัน อีกเดี๋ยวก็จะเริ่มแล้วนะ อย่าให้กระทบการแข่งละ ฉันรู้แล้วน่า เสี่ยวเสวี่ย คือว่า สะดวกโทรคุยกันไหม เห็นไหม เขาบล็อกคุณไปแล้ว ยังจะมาว่าผมอีก นี่มันเผาสะพานไม่เผื่อทางหนีให้เลยนะเนี่ย คุณยังไม่เผื่อทางหนีให้เขา มีหรือว่าเขาจะเผื่อทางหนีให้คุณ คุณอย่ามัวแต่พูดอยู่เลย แล้วจะทำยังไงล่ะทีนี้ จะให้ทำยังไงล่ะ ก็รอไปก่อนสักวันสองวัน รอให้เขาหายโกรธค่อยไปหาเขา รออะไรอีกล่ะ วันสองวัน ลูกโตขนาดนี้แล้ว ถ้าไม่รีบเข้าทีมมณฑลตอนนี้ จะรอให้ถึงวัยทองก่อนค่อยเข้าหรือไง วัยทองอะไรกัน ถ้าเหมียวเหมียวเข้าสู่วัยทอง ผมก็ไม่อยู่แล้ว
– วัยทองอะไรกัน – ไม่ชอบคุณพูดแบบนี้ที่สุด พ่อแม่คุยอะไรกันเนี่ย แกเงียบไปเลย มีที่ให้แกขัดด้วยเหรอ ไม่ใช่เพราะแกหรือไง เหล่าเฉียว คุณว่าเราไปที่ทำงานของชุยเสวี่ยกันดีไหม ที่ทำงานของชุยเสวี่ย ใช่ ผมไม่ไป หยุดตรงนั้น เดินมานี่ คุณกลัวว่าจะเจอชุยเสวี่ยใช่ไหม ในใจของคุณยังมีเขาอยู่ใช่ไหม คุณไม่กล้าไปเจอเขา ลูกอยู่ตรงนี้นะ คุณอย่าพูดจาไร้สาระได้ไหม หูเหมย คุณอยากไปคุณไปเลย โอเคไหม คุณอย่าลากผมไปด้วย ผมทนขายหน้าไม่ได้ ผมไม่ไปจริง ๆ โอเคนะ – คุณอย่าลากผมไปด้วย – คุณไม่ไป คุณไม่ไป มันเป็นเพราะคุณ คุณยังจะไม่ไปอีก จะเป็นเพราะผมได้ยังไง เป็นเพราะเหมียวเหมียวต่างหาก เหมียวเหมียวคือกุญแจสำคัญ แต่ต้นตอมาจากคุณ งั้นเอางี้ ครอบครัวเราทั้งสามคน ไปขอโทษเขาต่อหน้า ไป ไม่มีใครขยับเลยเหรอ ได้ งั้นฉันไปคนเดียว ยังไงซะ หูเหมยคนนี้นิสัยเป็นยังไง พวกแกก็รู้ดี พวกแกก็รอดูผลของมันแล้วกัน ไม่นะ หูเหมย คุณ หูเหมย คุณ
แกจะทำอะไร ไปห้ามแม่แกสิ หนูไม่ไป หนูดูร้านให้ แกยังจะดูร้านอะไรอีก นิสัยของแม่แกเป็นยังไง แกไม่รู้หรือไง – ฉันห้ามเขาอยู่ที่ไหน – หนูไม่ไป – เร็วเข้าสิ – ทำอะไรอยู่เนี่ย กระเป๋า ถือไว้ให้หน่อย ฉันจะล็อคประตู [ร้านสินค้ารัสเซีย] [ร้านสินค้าขึ้นชื่อของรัสเซีย] เร็ว ๆ หน่อยสิ ชักช้าจริง ๆ เข้ามา ป้าหม่า เฉิงซูล่ะ เขาไม่อยู่ค่ะ ไปรับหมูที่จะใช้ตอนปีใหม่ที่หมู่บ้านกับเจ้าตุ๊ต๊ะ จะกลับมาเมื่อไรล่ะ อันนี้บอกไม่ได้เลยค่ะ ก็คงเย็น ๆ โน่น หมูที่เชือดมาแล้วต้องเอามาชำแหละอีก แกยังกล้ากลับมาอีกเหรอ ทำอะไร ลิ่วจื่อ อย่าใจร้อน ๆ แกจะทำอะไร แกอยากให้ฉันแจ้งตำรวจเหรอ ทำตัวอย่างกับอันธพาล พวกแกนี่นะ มา นั่งตรงนี้ นั่งเลย ตามสบาย มาเถอะ ครับ มีป้าอยู่ด้วย กลัวอะไร รีบไปหาน้ำมาให้แขกสิ หิวน้ำเหรอ
ทำไมจะไม่หิว รีบไป เป็นอะไรกันหมดเนี่ย คุณป้าครับ อีกเดี๋ยว ห้ามโมโหเด็ดขาดนะครับ ร่างกายต้องมาก่อน เฉิงซานหมิน ทางนี้ ลุงครับ อ้าว ทำไมพวกเธอมาอยู่ด้วยกันได้ล่ะ ทำไมพวกเราจะอยู่ด้วยกันไม่ได้ล่ะ มาทำอะไรที่นี่ นี่มันร้านที่ลูกสาวของฉันเปิด มาไม่ได้หรือไง ฉันสิต้องถามคุณ ทำลับ ๆ ล่อ ๆ มาทำอะไรที่นี่ ลับ ๆ ล่อ ๆ อะไรกัน ผมมาส่งเนื้อน่ะสิ นายไปยืนอีกด้านไป มาตรงนี้ มา มานี่ พ่อหนุ่ม มานั่งนี่ เฉิงซานหมิน ฉันถามคุณหน่อย ช่วงนี้ คุณไปทำเรื่องผิดศีลธรรมอะไรมา ผมทำเรื่องผิดศีลธรรมอะไร ถ้าผมจะทำเรื่องผิดศีลธรรม ก็คือจัดการเขา เรื่องผิดศีลธรรมที่แย่กว่าการจัดการเขาล่ะ ถ้างั้นก็คือจัดการจนเละ จัดการอีกรอบไปเลย คุณมองอะไร คุณสิมองอะไร ฉันถามคุณ คุณเอาบ้านของครอบครัวเราไปจำนอง ได้เงินมาเท่าไร เงินล่ะ คุณเอาเงินไปไว้ไหนแล้ว เงินค่าบ้านของฉัน พอแล้ว ๆ ๆ
คนอยู่ตั้งเยอะนะ คุณดูคุณ ปากคุณนี่ พูดให้มันมีขอบเขตหน่อยได้ไหม คุณก่อเรื่องไว้เอง ยังจะไม่ให้คนอื่นพูดอีก เรื่องแย่ ๆ ฉันยังไม่ได้พูดเลยนะ ใครนะ เสี่ยวเลี่ยวไม่ได้ออกไปไหนใช่ไหม อยู่ในห้องครัวครับ ห้องครัวใช่ไหม ทำอะไร เฉิงซานหมิน ตาแก่นี่ แกกลับมาทำไม มองทำไม เก๊กจริงนะแก ฉันพูดกับแกอยู่นะ ไม่ได้ยินหรือไง ทำอะไรน่ะ ฉันแจ้งตำรวจจริง ๆ นะ ตาแก่นี่ ต่อให้ไปซ่อนในรูหนู ฉันก็หาคุณเจออยู่ดี คุณป้าครับ เขาอยู่ไหน เขา เขาทำไม นายอย่ามาโกหกฉัน ฉันเห็นกับตาว่าเขา เพิ่งเข้ามาจากห้องนี้ นายบอกฉันมานะว่าเขาไปไหน เขา เขาทำไม เสี่ยวเลี่ยว คนอย่างนายน่ะ ดูเหมือนจะจริงใจ นายอย่าบังคับฉันนะ ถ้านายบังคับฉัน ฉันพูดได้แต่คำที่ไม่น่าฟังนะ ทำให้นายทนไม่ได้เลยละ รีบบอกป้า เขาไปไหนแล้ว เขา เขาไปแล้ว ไปทางไหน ประตูหลังครับ ประตูนี้ใช่ไหม หลบไป
คุณป้า ระวังครับ พื้นลื่น แสร้งเป็นคนดี ไม่ใช่สักหน่อย พื้นลื่นจริง ๆ นะ เฉิงซานหมิน ตาแก่นี่ ฉันขอบอกเลยนะ ไปแล้วอย่ากลับมาอีก จะว่าไป แกคิดว่าที่นี่จะไป ๆ มา ๆ เมื่อไรก็ได้เหรอ ถอดเสื้ออีก แกกับฉันมาตัวต่อตัวกันเลย เดี๋ยวฉันตัวต่อตัวกับเขา ใจเย็นก่อน นายบาดเจ็บอยู่นะ ฉันบาดเจ็บ ฉันจะบอกให้ ถ้าฉันจัดการเขา ฉันต่อให้เขาแขนข้างหนึ่ง ขาข้างหนึ่งเลย ปล่อยนะ ปล่อย แกอย่าหนีสิ ถือว่าแกหนีเร็วหรอกนะ ไม่เป็นไร เรื่องเล็กแค่นี้ ฉันบอกให้นะ แผลแค่นี้ ฉันจัดการเขาได้สบาย ๆ พวกนายรู้ไหม คุณไปไหนมา บังเอิญเจอคนรู้จักน่ะ ทักทายกันนิดหน่อย คุณนี่ดีจังนะ ฉันโกรธจนเกือบจะระเบิดอยู่แล้ว คุณยังมีกะจิตกะใจไปคุยกับคนอื่นอีก ผิดไปแล้ว ๆ ๆ ผมผิดไปแล้ว พี่สาว ผมผิดไปแล้ว มา ๆ ๆ ดับหัวร้อนหน่อย
เมื่อกี้ทำได้ดีมากจริง ๆ ขอบคุณค่ะ ผมกลัวจริง ๆ ว่าเมื่อกี้คุณจะทนไม่ไหว ทะเลาะมันเสียตรงนั้น ผมบอกตามตรงเลย ฉันก็อยากอาละวาด แต่ฉันอดทนไว้ ยังดีที่คุณทนไว้ได้ ฉากรุนแรงแบบนี้ จะทำให้เด็กเกิดโรคเครียด หลังผ่านเหตุการณ์รุนแรงได้ง่าย ๆ เจ้านี้ รักษาไม่ง่ายเลย คุณเคยเป็นโรคนี้เหรอ ปัญหาส่วนตัว ขอไม่ตอบแล้วกัน ต่อไปคุณจะไปทำอะไร โดดตึก น่าเสียดายที่ฮาร์บินไม่มีดรอปทาวเวอร์ ฤดูหนาวก็ไม่มีบันจีจัมป์ ก็คือตอนนี้คุณอยากทำเรื่องน่าตื่นเต้น ตอนนี้ฉันมีแต่ความโกรธอยู่เต็มอก ถ้าไม่ได้ระบาย ฉันจะบ้าเอาได้ เรื่องน่าตื่นเต้นที่สุดที่ผมคิดได้ ก็คือ ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น ผมรู้ ว่าหล่อ เมื่อก่อนผมเคยแข่งแรลลี่ระดับนานาชาติ เกือบคว้าแชมป์มาแล้ว ถ้าคุณไม่ได้โม้จะตายหรือไง ถ้าคุณไม่เชื่อ ก็เดิมพันเพิ่มสิ ได้ แข่งหนึ่งรอบ นับตามวินาที แพ้หนึ่งวินาที วิดพื้นสิบครั้ง ต่อหน้าสาธารณชน ตามนี้เลย [ระยะทางที่ห่างจากคู่แข่ง] [จบการแข่งขัน] ชนะ ๆ ๆ คุณเห็นไหม ชนะ คุณเคยเล่นมาก่อนใช่ไหม เลิกพูดไร้สาระ [ชนะ]
วิดพื้น 40 ครั้ง เริ่มได้ หนูโอเคไหม [อืม] วันนี้แม่ของหนูไม่ค่อยเหมือนเดิมเลย ไม่เหมือนเดิมตรงไหนคะ เมื่อก่อนเราสองคนเกลียดแม่ขนาดนี้ แม่จะต้องบ้าคลั่งขึ้นมาทันทีแน่ วันนี้แม่ไม่พูดอะไร ก็หันหลังกลับไปเลย ปล่อยไป จินตนาการไม่ได้เลย 25 26 27 ทำต่อไป อย่าอู้ 28 29 คนนั้น เขาเป็นเพื่อนของแม่หนู พ่อว่า ที่เขาพูดมีเหตุผลไหม มีสิ มันก็ไม่ผิดนะ แล้วหนูควรทำตามที่เขาพูดไหม แล้วแต่หนู ไม่ว่าหนูจะทำอย่างไร ขอแค่อย่างเดียว จะต้องไม่แบกความทุกข์เอาไว้ ไม่ต้องรู้สึกน้อยใจ [นอกจากเรื่องพวกนี้] พ่อก็ไม่ต้องการอะไรแล้ว หนึ่ง สอง 40 ครั้ง ลำบากเลยนะคุณ คุณเคยเล่นมาก่อนไหมเนี่ย [ครั้งแรก คุณเชื่อไหม ครั้งแรก] เมื่อกี้ช่างมัน มาเล่นอีกตา ฉันไม่เล่นแล้ว ยังไงฉันก็ชนะแล้ว ไปเถอะ ตอนเย็นจะกินอะไรเหรอ คุณอยากกินอะไรล่ะ ยังไงไม่กินก็ไม่ได้อีก
อาหารรัสเซียได้ไหม อาหารรัสเซียที่ฮาร์บินดีมากเลยใช่ไหมล่ะ คุณสำรวจมาแล้วล่ะสิ มันไม่ได้ใกล้กับรัสเซียเหรอ งั้นอาหารฝรั่งเศสไหม ก็ได้ [อย่าฝืนขนาดนั้นเลย] งั้นเอางี้ อาหารตงเป่ยละกัน ได้ ได้หมดเลย ทำไมฉันรู้สึกเหมือนกำลังเลี้ยงลูกสาว คุณเลี้ยงฉันแล้วเหรอ ถ้าเกิดในอนาคตคุณมีลูก คุณคงเป็นพ่อที่ดี [แน่นอนอยู่แล้ว] แต่อาจจะไม่ใช่สามีที่ดีก็ได้ ทำไมล่ะ คุณมีแฟนมาแล้วกี่คน ไม่ได้นับใช่ไหม คุณเป็นคนประสบการณ์นิยมจริงเลยนะ พูดตามหลักเหตุผลนะ มีแฟนเยอะ ก็ไม่ได้หมายความว่าผมเจ้าชู้ แต่หมายความว่าผมเป็นคนที่มีประสบการณ์โชกโชน พูดจากสถิตินะ คนที่มีแฟนเยอะแบบนาย ต้องเป็นคนเจ้าชู้แน่นอน เจ้าชู้หมายความว่าไม่เคยเจอรักแท้ เข้าใจไหม รอฉันสักสองปีฉันจะทำให้บริษัทออกสู่ตลาดก่อน ไว้ฉันจะหาเวลาว่าง ฉันหาได้แน่นอน ชีวิตฉันอีกครึ่งหนึ่งถูกลิขิตไว้แล้ว นายบ้าไปแล้วเหรอ [ว้าว นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง หลัวเชา] วันนี้ฉันมีนัดตอนเย็น ฉันมาซื้อเบียร์ที่นี่ ฉันหมายถึงทำไมนายมาอยู่ที่ฮาร์บิน ฉันมาตั้งแต่ตอนที่ฉันย้ายทีมปีก่อนแล้วนะ แล้วนายมาตั้งแต่เมื่อไร เมื่อวาน กลับมาทำงานเดิมแล้ว งานเดิมอะไร ฉันมาทำธุรกิจ ฉันเลยพา เพื่อนของฉัน มาทำงานด้วย สวัสดีครับพี่สะใภ้ พี่สะใภ้อะไร ไร้สาระ เพื่อน เฉิงมั่น
– [นี่คือรุ่นน้องของฉัน หลัวเชา] – [สวัสดีค่ะ] ผู้ที่ขึ้นชื่อว่าแข่งรถได้ห่วยที่สุด นาย ตอนเย็นนายมีนัดยัง ไม่มี ไม่มีนะ เสี่ยวโม่จัดงานเลี้ยงที่บ้าน ตอนเย็นไปแสดงความยินดีขึ้นบ้านใหม่กัน ถ้าไม่มีนัด ดีเลย พวกเราก็ไปด้วยกันเลยสิ ชวนพี่สะใภ้ด้วยนะ บอกว่าไม่ใช่พี่สะใภ้ เพื่อน ปากนายนี่ไม่มีหูรูดเลย ฉันล้อนายเล่นน่ะ สมองนายมีปัญหาเหรอ นายเป็นบ้าไปแล้ว [ก็คือ นายเปลี่ยนใจแล้วใช่ไหม] ฉันจะบอกแกนะ เดี๋ยวก็เจอกับชุยเสวี่ยแล้ว แกจะต้องแสดงท่าทีจริงใจด้วย เข้าใจไหม แล้วตอนเจอหน้ากันต้องขอโทษด้วยนะ ทางที่ดีแกบีบน้ำตาให้ไหลออกมาสักสองสามหยดด้วย บีบไม่ออก ทำไมถึงบีบไม่ออก ไม่ใช่ เหมียวเหมียวมานี่เพื่อขอโทษ คุณจะให้ลูกมาร้องไห้ฟูมฟายทำไม มันไม่ได้แสดงถึงความจริงใจเหรอ ไม่ต้อง ชุยเสวี่ยน่ะ เธอเป็นคนที่จริงใจมาก แล้วเธอจะเสเเสร้งทำไม ใช่ ๆ ๆ ฉันมันเสเเสร้ง ฉันไม่สวยเท่าเธอ นิสัยก็ไม่ได้เรื่อง อะไรก็ไม่ได้เรื่อง การศึกษาก็ไม่ได้เรื่อง แสดงอะไรเนี่ย วันนี้พาลูกมาทำธุระนะ ถ้าคุณจะทะเลาะก็กลับไปทะเลาะที่บ้าน นี่มันสมาคม ก็คุณเป็นคนพูดเองไหม แล้วฉัน พ่อแกพูดเองใช่ไหม
ตลกจริง ฉันต้องมาโดนเขาโกรธเฉย คุณลุง มาหาใครครับ คุณลุง สวัสดีครับ ผมมาหา ผู้จัดการซุยเสวียที่ทำงานในสำนักงานของสมาคมครับ ผู้จัดการชุยเสวี่ย ชุยเสวี่ยเหรอ ใช่ครับ ชุยเสวี่ย แล้วคุณได้นัดกับเธอมาก่อนไหม ไม่ ไม่ได้นัดครับ [งั้น งั้นไม่ได้] ไม่นัดก็ไม่ได้ ไม่ใช่ คุณลุงครับ คือแบบนี้นะ พวกเรากับชุยเสวี่ยเป็นเพื่อนกันครับ และพวกเราก็เป็นเพื่อนสมัยเรียนด้วยครับ ใช่ ๆ โตมาด้วยกันค่ะ พวกเรามาเจอเธอ ไม่จำเป็นต้องนัดล่วงหน้าหรอก ใช่ งั้นคุณโทรศัพท์หาเธอเลย ถ้าเธอไม่อนุญาต ผมก็ไม่สามารถให้คุณเข้าไปได้ โทรหาเหรอ ไม่ใช่ครับ คุณลุง อากาศหนาวมากเลย โทรศัพท์ก็แบตหมดแล้ว โทรศัพท์ฉันเปิดตั้งนานก็เปิดไม่ติดเลย ใช่ แบตหมดพร้อมกันเลยเหรอ ไม่ใช่ครับ คุณลุง คือแบบนี้ ผมก็เป็นคนย่าปู้ลี่ [- ลุงช่วยเพื่อนบ้านคนนี้หน่อยสิ – ใช่] [- จริง – ลุงช่วยหยวน ๆ หน่อยนะคะ]
มีเรื่องด่วนจริง ๆ ไม่อย่างนั้นใครจะมายืนตากอากาศหนาวแบบนี้ ลุงว่าไหม [- ได้ ๆ – ช่วยหน่อยนะครับ] [หม่าปั๋วยวน] [ทิศ 12 นาฬิกา] ผู้จัดการชุยเสวี่ย ผมคือรปภ.จางครับ มีคนอยากพบคุณครับ ได้ครับ ผมจะให้เขาคุยสาย ขอบคุณครับ ชุยเสวี่ยเหรอ ฉันเฉิงเฉียวนะ วางแล้ว วางแล้ว เอ่อ อาจจะ เธออาจจะมีธุระด่วน เธอวางสายไปก่อนแล้ว โทรใหม่ โทรอะไร ดูเธอน่าจะยังโกรธไม่หายนะ เธอไม่อยากรับโทรศัพท์ ไม่ได้นะ งั้นโทร โทรไปเรื่อย ๆ เราต้องเจอเธอให้ได้นะ คุณอย่าทำแบบนี้ได้ไหม จริง ๆ แล้วก็ไม่ได้มีเรื่องใหญ่โตอะไร คุณทำแบบนี้ พอถึงเวลาก็ทะเลาะกัน แล้วจะทำยังไง ฉันเนี่ยนะทะเลาะ ทะเลาะอะไร แล้วพวกคุณล่ะ พวกผมทำไม เราสองคน ทำอะไรน่ะ ที่นี่เป็นหน่วยงานนะ ขอโทษค่ะ ๆ ขอโทษครับ คุณลุง
[- ลุงทำธุระก่อนเลยครับ ๆ ขอบคุณครับ – ขอโทษนะคะ] มานี่ ๆ เมื่อกี้คุณพูดบ้าอะไร เราสองคนทำไม เราสองคนมันเป็นอะไร ผมบอกคุณเลยนะ คุณพูดแบบนี้ ถึงเวลาคุณก็ปลีกตัวออกไป คุณจะให้ชุยเสวี่ยทำตัวอย่างไร คุณยิ่งเป็นแบบนี้ฉันยิ่งโมโห ฉันทำเพื่อใคร ไม่ใช่ฉันทำเพื่อเหมียวเหมียวเหรอ ฉันบอกคุณนะ ฉันจะไปหาเธอเพื่อตัดสิน ฉันไม่เชื่อแล้ว ฉันทำเพื่อครอบครัว แต่ฉันกลายเป็นคนผิดเฉย ดีจังเลยนะ เหมียวเหมียว อยู่ไหน อยู่ไหนเนี่ย ลุกขึ้นมาเถอะ พวกเขาไปไกลแล้ว ไม่ใช่สิ พวกคุณไปทำอะไรที่นั่นเหรอ ขอโทษ เมื่อคืนฉันสาดไวน์ ใส่หน้าผู้หญิงคนนั้นนี่ พ่อกับแม่ก็เลยให้ฉันไปขอโทษถึงหน้าบ้าน มันก็ควรจะเป็นอย่างนั้นนะ ยังไงคุณก็ผิดที่เริ่มก่อน เเล้วนายไปทำอะไรที่นั่น ฉันมาหาเธอไง เธอรับปากกับอวี๋เวยเวย ว่าจะมาเข้าร่วมการแข่งขันแล้ว ไม่ใช่เหรอ ใช่ไง กลัวเธอไม่มาน่ะ ก็เลย มาหาเธอไง ทำไมล่ะ เธอนี่นะ ทำไมขี้เกียจขนาดนี้ การแข่งขันครั้งนี้ถ้าเธอไม่เข้าร่วม ครั้งหน้าเปลี่ยนเมือง เธอก็มาไม่ได้อีก ฉันจะบอกว่า การแข่งของฉัน [นายจะใส่ใจขนาดนั้นไปทำไม]
ฉันเกลียดคนที่พูดอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ ที่สุดแล้ว พูดครึ่งไม่พูดครึ่ง ทำเหมือนกับว่ามีความลับ แท้จริงแล้วปลอมเปลือก สรุปนายจะพูดไหมเนี่ย เธอจะให้ฉันพูดอะไร ทำไมจะต้องให้ฉันเข้าร่วมการแข่งขันให้ได้ด้วย พูดมา พวกนายนี่ ลับหลัง มีผลประโยชน์ที่ไม่ให้คนอื่นรู้ใช่ไหม ไม่ใช่พวกฉัน ฉันและอวี๋เวยเวยมีจุดยืนไม่เหมือนกัน สำหรับเขาแล้ว เธอมาเเข่ง ก็อาจจะได้เป็นมือบินขั้นเทพ สำหรับสโมสรของเขา อาจจะสร้างมูลค่าให้กับกิจการ แต่สำหรับฉันแล้ว ในการแข่งขันก็มีคู่ต่อสู้เยอะมากแล้ว สรุป นายตั้งใจจะสื่ออะไรกันแน่ ฉันชอบเธอ อยากใช้โอกาสนี้ใกล้ชิดกับเธอ ฉันไม่ใช่แบบที่นายชอบหรอก ได้ งั้นฉันจะบอกความจริงกับเธอ เมื่อก่อนฉันมีอีกฉายา ที่สองตลอดกาล ทุกครั้งที่แข่ง จะแพ้ให้กับคนหนึ่งเสมอ อเล็กซ์ [อืม] ไม่ว่าเขาจะมีพรสวรรค์ เทคนิค หรือว่า สัญชาตญาณการบินบนสนามแข่ง ทั้งหมดนั่นก็เกือบจะสมบูรณ์แบบแล้ว [แต่พอฉันเห็นเธอ] ฉันก็เห็นความหวังที่จะเอาชนะเขาแล้ว ถ้าเธอนับถือฉันเป็นอาจารย์ ลบเขาทิ้งไป ในฐานะอาจารย์ ฉันรู้สึกว่า อาจจะสำเร็จได้ งั้น ฉันเป็นเครื่องมือแก้แค้นของนาย จะพูดอย่างนี้ก็ได้นะ แต่ว่าถ้าเธอไม่เห็นด้วย ฉันก็ฝืนใจเธอไม่ได้ ถ้าเธอเห็นด้วย
ฉันสามารถถ่ายทอดความรู้ที่ฉันมีให้เธอได้ ให้เธอได้ขึ้นแท่น เธอไม่ต้องห่วง รางวัลจะเป็นของเธอหมดเลย ฉันต้องการ แค่ชัยชนะที่ไม่ได้เจอมานานแล้ว ไง นายมาทำไม นายอย่าเพิ่งเข้าใจผิด ฉันน่ะ ไม่ได้มาหาเรื่องนะ ฉันมีเรื่องหนึ่งที่อยากจะพูดกับนายหน่อย หนี้ทั้งหมดของร้านนาย ได้ถูกใช้ไปหมดแล้ว แล้วไงต่อ นายไม่แปลกใจเหรอ คนแบบนาย ก่อเรื่องอะไรมา ฉันไม่แปลกใจเลย ไหนนายลองพูด ฉันเป็นคนยังไง มีความคิดลึกซึ้ง ไม่ยอมแพ้ ถ้ายังไม่ได้สิ่งที่ต้องการ แล้วนายคิดว่า ฉันต้องการอะไร เฉิงซูล่ะสิ [เฮ้ย ทำไมนายเป็นแบบนี้] เกิดอะไรขึ้น นายนี่ ทำไมโมโหขนาดนี้ ไปเจอเรื่องอะไรมา ปกติเวลานายพูดถึงเฉิงซู สายตาจะเต็มไปด้วยความรัก โดนปฏิเสธมาเหรอ จริง ๆ ก็ไม่จำเป็นแล้ว สำเร็จแล้วเหรอ งั้นยินดีด้วยนะ นายไม่ต้องดูแล้ว ฉันพูดกับนายอยู่นะ เว่ยฉี สรุปนายมีธุระอะไรไหม ฉันไม่มีเวลามาล้อเล่นกับนายที่นี่หรอกนะ ฉันเป็นเจ้าหนี้นายนะ นายต้องเกรงใจฉันหน่อยสิ ไม่งั้นฉันจะปล่อยให้เป็นขั้นตอนของศาลนะ นายจะทำอะไรมันก็สิทธิ์ของนาย เงินแค่นี้ทำไรพวกเราไม่ได้หรอก ถ้านายต้องการ ฉันคืนเงินให้นายตอนนี้เลยก็ได้ นายทำแบบนี้ ในฐานะอะไร
ในฐานะแฟนปัจจุบันของเฉิงซูหรือว่าในฐานะหุ้นส่วน เธอโกรธ นายเองก็ไม่ใช่ว่าไม่รู้ นายคิดว่า เธอเห็นด้วยที่นายช่วยเธอเหรอ นายนี่นะ ไม่เข้าใจเฉิงซูเลยจริง ๆ เฉิงซูน่ะ เป็นคนดีมากเลย ยิ่งเธอสนใจใคร เธอก็ยิ่งไม่ยอมติดหนี้บุญคุณใคร นายน่ะ ฉันให้เธอยืมเงินก่อนได้ รอมีกำไรแล้วค่อยให้ทยอยคืน มันก็ดีนะ เสียดาย ฉันไม่เห็นด้วย แล้วนายจะทำอะไรกันแน่ ฉันบอกนายเลยนะ ตั้งแต่ที่ฉันไม่ได้ก่อเรื่อง และก็ตั้งแต่ที่ไม่ได้กลัวกับปัญหาที่ต้องเจอ นายยั่วโมโหฉัน แบบนี้ให้ฉันตีนายสักทีไหม พอนายเจ็บ นายก็จะไปให้เขามาเห็นใจใช่ไหม เว่ยฉี ลูกไม้แบบนี้ มันเด็ก ๆ ไปหรือเปล่า ได้ ถ้านายต้องการ ฉันช่วยนายก็ได้ ทำไมเงินเยอะขนาดนี้เนี่ย พี่ พี่ ฉันเอง เธอมาคนเดียวเหรอ เข้ามา เข้ามาเร็ว ๆ พี่ รีบ ๆ พูด ข้างนอกนี่ เกิดอะไรขึ้นกันแน่ เว่ยฉีไปคุยกับเลี่ยวหรานแล้ว ฉันรู้สึกว่าต้องมีเรื่องเเน่ ไอ้คนนี้ทำไมถึงชอบทำตัวแย่ ๆ นะ ฉันจะไปหาเขา พี่อย่าเพิ่งใจร้อน
พี่ ทำอะไร แม่พี่อยู่ที่ห้องโถงใหญ่นะ เดี๋ยวฉันหาวิธีให้แม่ออกไปก่อน แล้วพี่ค่อยไป ฉลาดมาก ไป ไป พาไปข้างบนนั้นนะ ให้ฉันเริ่มเลยนะ ไปเลย ป้าหม่า หนูหาห้องส่วนตัวให้คุณป้าพักสักหน่อยดีกว่าค่ะ ไม่ต้อง ที่นั่นแม้แต่หน้าต่างสักบานก็ไม่มี อึดอัด งั้นเราไปห้องพักแขก ห้องพักแขกตรงนั้นมีหน้าต่างบานใหญ่อยู่นะคะ แช่บ่อน้ำได้ด้วย วิวสวยมากด้วย ไม่ไป ๆ ฉันจะรอตรงนี้ ถ้าป้ารอตรงนี้ กว่าบอสจะกลับมาก็ดึกมากแล้ว อีกอย่าง เดี๋ยวฉันก็ทำงานได้ไม่เต็มที่อีก ใช่ไหม ขอร้องนะคะ พวกเราไปรอที่สบาย ๆ ดีไหมคะ ไปเถอะค่ะ ไป ไป พักสบาย ๆ มา พวกเรากลับห้องกัน ไปค่ะ ป้าหม่า ไปค่ะ ทางนี้ มา มา ลงบันไดนะคะ ระวังค่ะ พวกเราขึ้นข้างบนกันค่ะ ไปข้างบนกันค่ะ ป้าหม่า ตรงนี้ไม่มีอะไรน่ามองแล้วค่ะ ชั้นบนดีกว่าค่ะ ชั้นบนดีมาก ไปค่ะ ต่อให้นายแบกความเจ็บปวดไป
เฉิงซูก็ไม่เข้าใจนายหรอก นายรู้ได้ยังไง ว่าเธอไม่เข้าใจนาย [ภาษาหิมะ] [บ้านภูเขาหิมะ] พี่ เราสองคนรู้จักกันมานานแค่ไหนแล้ว ดูก่อน นายเข้าใจเธอไหม จนถึงวันนี้ เราสองคน รู้จักกันมา 763 วันแล้ว ฉันอยู่เป็นเพื่อนเธอมา 5,800 ชั่วโมง แต่ในนั้นมีช่วงเวลาสองในสาม เราสองคนกำลังคุยกัน ฉันรู้ทุกอย่าง ที่เขาอยากให้ฉันรู้ พี่ชาย ถ้าเจ้าของไลฟ์สดคนนี้พูดในห้องไลฟ์แล้วละก็ เชื่อไม่ได้สักคำ นายรู้ไหม ฉันเชื่อที่เธอพูดทุกคำ ฉันรู้ว่าเมืองที่เธออยากไปที่สุด คือเมืองปราก สัตว์เลี้ยงที่อยากเลี้ยงที่สุด คือหมาพุดเดิ้ล นักร้องที่เธอชอบที่สุดคือหูเกอ คนที่เธอเกลียดที่สุด นายน่าจะรู้ว่าคือใคร สมองของนายนี่มีปัญหาหรือเปล่า นายควรจะไปหาหมอได้แล้วนะ ดูไลฟ์สดก็ดูไปสิ ทำไมต้องเอาชีวิตในไลฟ์มาอยู่ในชีวิตจริงด้วย นายเป็นแบบนี้ตลกมากเลย นายรู้ไหม น่าตลกตรงไหน ฉันชอบเธอ เธอก็ชอบฉัน เราสองคนเจอกันได้ นี่คือสิ่งที่ชะตาชีวิตได้ลิขิตไว้แล้ว เธอไม่ได้ชอบนาย นายไม่ต้องมาคิดเองเออเองได้ไหม เว่ยฉี ฉันจะพูดความจริงให้นะ ตั้งแต่ครั้งนี้ไป เพื่อที่จะไปตามนัดของเธอ ถึงแม้ฉันอาจจะไปสายหน่อย ไปไม่ทันหิมะแรกของปีนี้ แต่ว่าปีหน้า ปีต่อไป
ปีต่อ ๆ ไป ทุกปีที่เหลืออยู่จากนี้ไป หิมะแรกของวันนั้น ฉันจะไปจับมือเธอ นายจะบ้าเหรอ ฉันรู้ ตอนนี้นายพูดอะไร ฉันก็ไม่เชื่อทั้งนั้น นอกจากเฉิงซูจะมายืนข้างหน้าฉัน มาพูดต่อหน้าฉัน เธอ ♫บินมายังที่แสนไกลบินมายังที่แสนไกล♫ ♫ยังดีที่เธอพูด ยังดีที่ฉันยังไม่ลืม♫ เธออย่าคิดมากนะ ♫กาลเวลาได้ทำให้ความไร้สาระกลายเป็น ความเคลื่อนไหวของบทเพลงไปแล้ว♫ ฉันทำเพื่อ เพื่อกวนประสาท ♫ในทุกเมืองเต็มที่มีแต่ความเสียใจ♫ ♫บินมายังที่แสนไกลบินมายังที่แสนไกล♫ ♫ซุปร้อนของความทรงจำได้เหลือไว้ ให้ความทรงจำนั้นกลับไปชิม♫ ♫ขอให้ตั้งแต่นี้ไปฉันได้มีอิสระในที่กว้างขวาง♫ ♫และตั้งแต่นี้ไปเธอก็อย่าได้เจ็บป่วยอีกเลย♫