EP.15 (FULL EP) | ที่พักแห่งหัวใจ (Life is a Long Quiet River) ซับไทย | iQiyi Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] ♫ ในที่สุดก็มีคำตอบ ที่ที่ทำให้ฉันสุขใจก็คือบ้าน ♫ [ที่พักแห่งหัวใจ] [ตอนที่ 15] พี่ฉิน นี่พี่เป็นอะไรไป รถฉันพังน่ะ ฉันจำได้ว่าที่ตรงร้านนายนี่ เป็นร้านซ่อมรถไฟฟ้าไม่ใช่เหรอ ทำไมไม่มีแล้วล่ะ ร้านนั้นเจ๊งไปนานแล้ว ไม่งั้นพี่ฉิน ผมช่วยพี่ดูหน่อยดีไหม โอเค ๆ ๆ ถือร่มไว้นะ ๆ ขอบคุณนะ ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ฝนตกขนาดนี้ – อุปกรณ์ของนายครบดีนะ – พี่ฉิน พี่ฉินพี่ถือไว้ ถือไว้ มา ๆ ๆ ช่วยผมถือหน่อยนะ โอเค พี่ฉิน งานส่งอาหาร ของพี่นี่ไม่ง่ายเลยใช่ไหม เป็นไงบ้าง อันนี้น่ะ ที่จริงไม่ได้มีปัญหาอะไร แค่แบตเตอรี่มันเก่าน่ะ พี่รีบเปลี่ยนแบตเถอะ ได้ โอเค ไปแล้วนะ ขอบคุณนะ กัวเฉียง ฉันถามแล้วนะ ประมาณ 20 กว่าชุด
จากนั้น นายก็คิดชุดละ 20 หยวน ปริมาณเยอะหน่อย หมูไก่หนึ่งอย่าง ปูปลาหนึ่งอย่าง แล้วก็สองผักอย่าง แล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดคืออาหารของนาย จะต้องปลอดภัย ต้องระวังความสะอาด อย่าให้พวกเขาท้องเสีย ไม่ใช่ มื้อละยี่สิบกว่าหยวน พี่จะให้ผมเอากำไรจากไหน พอไหวน่า ยังไงนายก็ได้กำไรสักสิบหยวนได้นะ ที่ไหนกันล่ะ ถ้ายี่สิบกว่าชุด งั้นก็ 200 กว่าหยวนแล้วมั้ง ต่อให้น้อยกว่า 200 หยวน แต่ขอแค่พวกเขากินอย่างมีความสุข ถึงตอนนั้นคนแก่ก็มากันหมด คนแก่แถวนั้นก็จะมากันหมด นายต้องมองระยะไกลนะ ได้ครับ พี่ฉิน ออเดอร์นี่ผมรับเอง คุณปู่คะ กินได้ไหมคะ ดีมาก ดีมาก ดีมาก อาหารพวกนี้ทำจนเปื่อย อร่อยมากเลย ค่อย ๆ กินนะคะ ต้องการอะไรก็บอกฉันได้เลย โอเค โอเค ดีมาก เป็นไงบ้าง ถูกปากไหมคะ ดีมาก เอาแบบนี้ คุณกินไป เดี๋ยวฉันให้คุณดูนะ [ใบอนุญาตประกอบธุรกิจ] นี่คือใบอนุญาตเปิดร้านของเขา
เป็นร้านอาหารที่ถูกต้อง ทำข้าวกล่องโดยเฉพาะ ต่อไป ทุกวันเวลาประมาณสิบเอ็ดโมงครึ่ง ฉันจะส่งอาหารมาให้คุณ ได้ ๆ ๆ คุณรวมรวมหน่อยนะ ลงทะเบียนหน่อย ฉันว่า เราจ่ายกันอาทิตย์ละครั้ง ไม่มีปัญหา ไม่มีปัญหา พี่ชาย พี่หญิง กับข้าวนั่น รสชาติเป็นยังไงบ้าง ดีมาก ดีมาก รสชาติดีมาก เนื้อสองอย่าง ผักสองอย่าง พวกเรากินแล้วยังเอากลับไปกินตอนเย็นได้ กินไม่หมดก็กินคืนนี้ โอเคค่ะ อร่อย อร่อย ทำได้ดีมาก ดีมาก ดีมาก ถูกปากนะคะ ใช่ ดีมาก ดีมาก [ตอนนี้เวลานี้] [รอยยิ้มของพวกเขาทำให้ฉันพอใจมาก] [ได้ทำสิ่งเหล่านี้เพื่อพวกเขา] [ทำให้ฉันรู้สึกเป็นครั้งแรกว่าตัวเอง] [ถูกเมืองนี้ต้องการ] [อ้ายเหมิง] รีบเข้าไปกินข้าวเถอะ ขอบคุณนะ ไม่เป็นไร ขอโทษค่ะ นี่ ผมผิดเองครับ – ผมผิดเองครับ – ขอโทษค่ะ ๆ เอ่อ พวกเราไปตรวจที่โรงพยาบาลหน่อยไหม ไม่ต้องหรอกค่ะ
ฉันต้องไปส่งดิลิเวอรีค่ะ สวัสดีค่ะ มีดิลิเวอรีมาส่งค่ะ ค่ะ เซ็นหน่อยนะคะ คุณรอก่อนครับ ร้ายแรงมากใช่ไหม – พอไหวค่ะ – ไม่งั้น ไม่งั้นคุณไปซื้อยาที่ร้านขายยาสักหน่อย หรือว่าไปตรวจที่โรงพยาบาลก็ได้ เราสองคนแอดวีแชตกันได้ ถ้าคุณมีค่าใช้จ่ายอะไร คุณส่งมาให้ผมได้ ไม่ต้องหรอกค่ะ ไม่ได้ ๆ ๆ คุณฟังผมเถอะ ถ้าเผื่อล่ะ โอเคไหม งั้นก็ได้ค่ะ สวัสดีค่ะ มียาทาน้ำร้อนลวกไหมคะ มีค่ะ เท่าไรคะ 59.8 โอเค สวัสดีค่ะ มือฉันไม่ได้ร้ายแรงมาก [ฉันซื้อยาทาน้ำร้อนลวกที่ร้านขายยา] [แล้วก็ 59.8 หยวน ฉันจะส่งให้คุณนะคะ] [แดนฮั่น][แม่น้ำฉู่][ช้าง][องครักษ์ ] [ปืนใหญ่][แม่ทัพ][ช้าง][เบี้ย] รุกฆาต จบเห่แล้วใช่ไหม แพ้แล้ว แพ้แล้ว แพ้แล้ว เหล่าจาง วันนี้คุณใจลอยนะ เหล่ากู้ ลูกสาวของคุณรู้จักคนเยอะ ถ้าสะดวกคุณช่วยผมสอบถามหน่อยสิ เธอมีหมอแผนกประสาทวิทยาที่คุ้นเคยไหม แผนกประสาทวิทยาเหรอ คุณเป็นอะไรเหรอ ไม่ใช่ผม ยายแก่ของผมน่ะ
เธอแนะนำธุรกิจให้เจ้าของร้านของว่างคนนั้น เขาให้ค่าตอบแทนเธอไหม ข้าวหนึ่งชุดให้ฉันหนึ่งหยวน ถือว่าเป็นค่าส่งของของฉัน ใจของเธอไม่ดำ จะดำไม่ได้ นี่เป็นเงินที่ผู้สูงอายุ เก็บสะสมเอาไว้ จะเอาเปรียบพวกเขาไม่ได้ พี่คะ ยาย นัดบอดกลับมาแล้วเหรอ ฉันนัดบอดอะไร พี่ไม่ได้บอกว่ามีสาวหน้าแดงระเรื่อ หน้าตาอวบอิ่มคนหนึ่ง พี่จะไปนัดบอดไม่ใช่เหรอ เธอเอาแต่จ้องเรื่องนัดบอดของฉัน เธอแอบรักฉันแน่เลย ฉันว่า ยาย ไปแล้วนะ รักคุณนะ คนนี้ดีกว่าเถ้าแก่ร้านล้างเท้าอีก ไม่ว่าจะเป็นเถ้าแก่ที่ล้างเท้า หรือเถ้าแก่เก็งกำไรอสังหาริมทรัพย์ ก็ไม่เกี่ยวกับฉันหรอกค่ะ ถือโอกาสตอนที่ยังสาว รีบหาสักคน ไม่แน่อาจจะมีลูกอีกคนก็ได้ ทำไมเหรอคะ เหมือนวันนี้ฉันจะลืมกินยาน่ะ ลืมกินยาอะไรคะ ลืมกินยาที่ช่วยให้ตั้งครรภ์น่ะ ยาจีน จางติ้งกั๋วของพวกเราบอกว่า จะมีลูกหรือไม่มีก็ไม่เป็นไร ขอแค่เราสองคนโอเคก็พอแล้ว แต่ยังไงฉันก็อยากลองดูสักครั้ง ถ้าฉวยโอกาสตอนที่ฉันยังสาว รักษาตัวหน่อย แล้วสวรรค์ช่วยอีกหน่อย สามารถตั้งครรภ์ได้ ก็จะดีมากไม่ใช่เหรอ เธอว่าไหม [อาจจะเป็น] [โรคอัลไซเมอร์น่ะ] ไม่หรอกมั้ง คุณรู้ไหมว่าเมื่อวานเธอพูดกับผมยังไง พูดอะไรเหรอ เธอบอกว่า ทำไมคุณแก่ขนาดนี้ล่ะ ถ้าเด็กคนนี้คลอดออกมา จะเรียกคุณว่าปู่หรือพ่อดีล่ะ คุณว่านี่มันเรื่องใหญ่ไหม เธอคงไม่ได้
รู้สึกว่าเธอยังสาวอยู่ใช่ไหม ก็นั่นน่ะสิ ปวดหัวจัง ไม่ต้องร้อนใจ ๆ ผมกลับไปจะรีบถามชิงอวี๋ให้เลย ได้ มา ๆ ๆ ขอบคุณ ๆ ต่อ ๆ ๆ กินอันนี้ ได้ กินผักเยอะ ๆ นะ เสี่ยวซือ ช่วงนี้ไปทำงานที่นั่นสะดวกไหม สะดวกครับ ที่นี่ใกล้กับสนามบินผู่ตงมาก เดินไม่กี่ก้าวก็ถึงรถบัสสนามบิน นั่งรถไฟใต้ดินก็ต่อเดียว งั้นก็ดีนะ ใช่แล้ว ชิงอวี๋ แกรู้จักหมอแผนกประสาทวิทยาไหม เป็นอะไรเหรอคะพ่อ พ่อไม่สบายตรงไหนเหรอ พ่อไม่เป็นไร คุณยายจางเพื่อนบ้าน อาจจะ เป็นอัลไซเมอร์น่ะ เหมือนหนูจะไม่รู้จัก หมอแผนกประสาทวิทยานะคะ พี่คะ ไม่งั้นไปถามจ่านเสียงหน่อยไหม เขารู้จักคนเยอะ พี่ดูสิ ตอนนั้นที่กู้เหล่ยป่วย ก็ได้… เอาเถอะ ฉันไปถามเขาเองก็แล้วกัน มา กินข้าว กินข้าว ไม่ต้องไปส่งหรอกค่ะ ไม่เป็นไร ไป บ๊ายบายนะคะ แล้วเจอกันครับพ่อ โอเค
กลับไปรีบพักผ่อนนะ ลูกของผมยังเด็ก ไม่มีที่ให้ย้ายนี่ คุณจะให้ผมย้ายไปไหน ฉันจะบอกให้นะ คุณอยากขึ้นค่าเช่าห้องใช่ไหม ไม่ใช่เรื่องนี้สักหน่อย – นั่นหมายความว่าอะไร – ฉันจะบอกเธอให้นะ จะให้พวกเธอไสหัวไปไง ไม่อยากให้เช่าแล้วโอเคไหม คุณอยากให้เช่าก็ให้เช่า คุณบอกว่าไม่ให้เช่าก็ไม่เช่า คุณกู้ครับ ทำไมถึงโชคร้ายขนาดนี้นะ เถ้าแก่เขาชอบคุณที่สุด คุณพูดอะไรเขาก็ฟัง คุณช่วยผมเกลี้ยกล่อมเขาหน่อยสิ นายพูดอะไรน่ะ คือว่า ไปทำธุระก่อนเถอะ ฟังฉันนะ คุณพูดอะไรเนี่ย ครอบครัวใหญ่ขนาดนี้ แล้วเจอกันนะ แล้วเจอกัน ทุกคนจะเพิ่มเฟอร์นิเจอร์หน่อยไหม ใช่ คุณไม่ขึ้นค่าเช่าแล้วเหรอ ขึ้นค่าเช่าอะไร เป็นเพื่อนเก่ากันทั้งนั้น ค่าเช่าห้อง ออกไปข้างนอกพึ่งพาเพื่อน ไม่พูดถึงค่าเช่าห้อง คนกันเอง ขอบคุณนะ อยู่ไปก่อน จะกลัวอะไร ไม่มีปัญหา อาเฉียง เปิดประตู กัวเฉียง คุณอย่าเข้าใจผิดนะ ผมเข้าใจผิดอะไรเหรอ ฉันกับเขา พวกเราเป็นเพื่อนสนิทกันน่ะ รู้จักกันมาเกือบสิบปีแล้ว แล้วอยู่ในชุมชนเดียวกันด้วย เขา… เขาชอบคุณมากมาตลอดใช่ไหม นิดหน่อยน่ะ คุณโกรธใช่หรือเปล่า
เปล่านะ งั้นคุณหึงเหรอ ผมไม่ได้หึงสักหน่อย คุณหึงนั่นแหละ คุณอย่าเก็บกดไว้ ระวังจะเก็บกดจนบาดเจ็บภายในนะ ผมไม่มีทางหรอก อย่างมาก กลับบ้านไปต่อยกำแพง สักสองสามหมัดระบายสักหน่อย วางใจเถอะ สามีของคุณไม่ได้ใจแคบขนาดนี้ ฮัลโหล สวัสดีค่ะ ฮัลโหล สวัสดีครับ คุณเฝิงใช่ไหมครับ ตอนนี้คุณสะดวกคุยไหม คุณว่ามาค่ะ คืออย่างนี้ คุณเฝิง ผมอยากมอบของขวัญให้เพื่อน แต่ตอนนี้ผมหาคนไม่ได้ ไม่รู้ว่าคุณสะดวกช่วยไปส่งให้ผมไหม ค่าแรงนี่ ผมจะโอนวีแชตให้คุณทันที ได้ค่ะ ๆ ไม่มีปัญหา คุณจะส่งไปที่ไหนเหรอคะ ส่งไปที่ไว่ทานหยวนครับ เอาอย่างนี้ครับ คุณมาที่บริษัทผมก่อน ผมเอาของให้คุณ งั้นฉันจะไปในครึ่งชั่วโมงนะคะ [เฝิงเสี่ยวฉิน][โอนเงินสองร้อยหยวน] คุณโจวคะ รายงานครึ่งปีแรกฉันได้อ่านแล้ว พูดตามตรง กำไรของบริษัทค่อนข้างต่ำ การเติบโตไม่ค่อยดี ครึ่งปีหลังบริษัทจะขายไอพีโอ ราคาเป้าหมายที่พวกคุณกำหนดไว้ค่อนข้างสูง ฉันกลัวว่าตลาดจะรับไม่ได้ ผมรู้ครับ นี่จะต้องยากแน่นอน แต่ความสำเร็จอยู่ที่ความพยายามของคน คุณเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านนี้ ผมอยากฟังความคิดเห็น และคำแนะนำของผู้เชี่ยวชาญ คุณช่วยชี้แนะพวกเราหน่อยนะครับ ที่จริงการไอพีโอครั้งแรก ถ้าจะให้ได้ราคาดีก็มีอยู่สองข้อ ก็คือถ้าไม่ทำยอดขายและกำไร ของบริษัทให้มากขึ้น
สะท้อนถึงการเติบโตของบริษัท ไม่งั้นก็สร้างหัวข้อที่แปลกใหม่ ให้ตลาดสนับสนุนพวกคุณ สองอย่างนี้ต้องมีอย่างหนึ่งค่ะ สวัสดีค่ะ พัสดุของโจวเส้าคุน รบกวนเซ็นรับหน่อยค่ะ โจวเส้าคุนเหรอ ไซมอนโจวใช่ไหมคะ ฉันไม่ค่อยแน่ใจค่ะ งั้นคุณรอสักครู่นะคะ ขอโทษค่ะ ไซมอนโจว ขอโทษที่รบกวนนะคะ เหมือนที่ประชาสัมพันธ์จะมีพัสดุของคุณค่ะ พัสดุมาส่งที่นี่ได้ยังไง งั้นผมไปดูหน่อยนะครับ คุณโจวเส้าคุนใช่ไหมคะ ใช่ครับ พัสดุของคุณค่ะ เสี่ยวฉิน พี่คะ เธอมาได้ยังไงเหรอ ฉันมาส่งพัสดุน่ะ [กาแฟขี้ชะมด] นี่คือที่ทำงานของพี่เหรอ นี่คือบริษัทของพวกเรา งั้นฉันไปก่อนนะ พวกคุณทำงานเถอะ โอเค พวกคุณรู้จักกันเหรอ บังเอิญจัง กาแฟที่เพื่อนส่งมาเหรอคะ ครับ ผมงงมากเลย ทำไมถึงส่งมาที่นี่ได้เนี่ย แปลกจัง พวกเราต่อเถอะครับ เชิญค่ะ [คุณกู้ครับ] [ถ้าเป็นแบบนี้ละก็] [พวกเรานำสัญญาขายล่วงหน้า] [หลายฉบับของครึ่งปีหลัง] [มาเขียนไว้ในครึ่งปีแรกได้นะ] [ถ้าเป็นแบบนี้] [กำไรน่าจะเพิ่มขึ้นไม่น้อย] [ฉันคิดว่านี่เป็นวิธีที่ดี] [บริษัทเรา] [ก็กำลังทำกระจกหน้าจอกับด้านหลัง] [โทรศัพท์มือถืออยู่ไม่ใช่เหรอคะ] [ดังนั้นฉันคิดว่า] [ถ้าพวกเราทำแนวคิดนี้ออกไปได้] [จะต้องได้รับความนิยมจากตลาดแน่นอน] [ได้ครับ] ได้ยินมาว่า
โครงการกระจกหลันเซินนี่ ถูกคุณเอามาได้แล้วเหรอ อย่าใช้คำว่า “เอา” ได้หรือเปล่า งั้นฉันเปลี่ยนคำแล้วกัน ช่วงชิง ถูกคุณช่วงชิงมาได้แล้ว ขอบคุณครับ คนเราอยู่บนโลก ล้วนอาศัยความสามารถ ถึงเวลา ถึงตาของแจ็คแล้ว คุณกู้คะ คุณได้ยินหรือยัง ดูเหมือนว่าหลันเซินจะ ส่งงานให้อ้ายเหมิงทำแล้วค่ะ ทางอ้ายเหมิง แจ็คหลิวเป็นคนรับผิดชอบ ได้ยินว่าเจอไซมอนโจวสองครั้งแล้ว คุณกู้คะ ไม่รู้ว่าแจ็คหลิว เป็นคนปล่อยข่าวลือหรือเปล่า ตอนนี้บริษัทมีข่าวลือที่ไม่น่าฟังมากมาย เกี่ยวข้องกับคุณค่ะ เกี่ยวข้องกับฉันเหรอ พูดว่าอะไรฉันเหรอ บอกว่า วันนั้นคุณคุยกับไซมอนโจว ถูกบันทึกเสียงไว้ จุดอ่อนถูกอ้ายเหมิงรู้หมดแล้ว หนังสือเจตจำนงเขียนเหมือนกับพวกเราเลย ค่านายหน้ายังต่ำกว่าพวกเราสองจุด ส่วนสายลับ ก็คือพนักงานส่งพัสดุคนนั้น ญาติของคุณคนนั้น บอกว่าคุณเป็นคนให้เธอเอาข่าว ไปเปิดเผยให้อ้ายเหมิง ทำแบบนี้จะมีประโยชน์อะไรกับฉันล่ะ อีกอย่าง ถ้าฉันจะอัดเสียงทำไมไม่อัดเสียงเองล่ะ ยังจะต้องให้เขามาอัดเสียงอีก ฉันเป็นบ้าไปแล้วเหรอ ไม่ยังไงคุณกู้คะ สิ่งที่ควบคุมไม่ได้ที่สุดในโลก ก็คือปากของคน ตอนนี้บริษัท มีคนที่ไม่หวังดีกับคุณเยอะ มีช่องให้พวกเขาหน่อย สีขาวก็สามารถพูดเป็นสีดำได้ ดังนั้นสถานการณ์ตอนนี้ ไม่เป็นผลดีต่อคุณมากนะคะ เข้ามา คดีของหลานเซินเป็นยังไงบ้าง พวกเขาได้บอกไหมว่าจะเซ็นสัญญาเมื่อไร
ฉันเร่งมาสองครั้งแล้ว ตอนนี้ยังไม่ตอบกลับมาเลยค่ะ เอาอย่างนี้ เธอช่วยฉันถามไซมอนโจวหน่อยว่า คืนนี้เขาว่างไหม ถ้าว่างก็นัดเขาไปกินข้าวด้วยกันนะ โอเคค่ะ โอเค ได้ คุณหลิว คุณโจว เร็วครับ ๆ ๆ เชิญครับ มา – เชิญ – โอเค ขอบคุณค่ะ เชิญนั่งครับ คุณรอนานแล้วใช่ไหม เปล่าครับ ที่จริงวันนี้ก่อนที่คุณจะนัดผม ผมก็อยากเลี้ยงข้าวคุณอยู่แล้ว สุดท้ายเพิ่งวางสายไป คุณกู้ก็ส่งวีแชตมาบอกผมว่า คืนนี้กินข้าวด้วยกัน ผมบอกว่ามีนัดแล้ว เธอถามว่ามีนัดกับใคร ผมบอกว่ากับคุณหลิวไง เธอถามว่าคุณหลิวคนไหน ผมบอกว่าแจ็ค เธอบอกว่า งั้นก็ไปด้วยกันเถอะ ยังไงทุกคนก็สนิทกัน ดังนั้น คุณมาเลี้ยงข้าวเหรอครับ หายากนะ มีเรื่องอะไรต้องฉลองหรือเปล่า คุณเดาสิ คุณหลิวครับ ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ ธุรกิจนี้ ผมคิดว่าส่งให้เอ็มจีคิวจะดีกว่า [ร้านอู่คัง] รสชาติโอเคไหมคะ ไม่เลวครับ ผมไปห้องน้ำหน่อยนะครับ เป็นเพราะอะไรกันแน่ คุณกำลังขอคำชี้แนะจากฉันว่า ทำไมถึงได้
รอดพ้นการลอบกัดของคนทราม ได้อย่างปลอดภัยทุกครั้งเหรอ ผมแค่อยากรู้ ไซมอนรับปากผมไว้แล้วนี่นา คุณอยากรู้ไหมว่าเพราะอะไร กระจกหลันเซิน ตอนที่มันเป็นแค่ สตูดิโอเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง ฉันก็รู้จักบอสของพวกเขาแล้ว ซึ่งก็คือไซมอนในตอนนี้ ตอนนั้นฉันอยู่ฝ่ายสินเชื่อในธนาคารของรัฐ เงินทุนก้อนแรกของเขาฉันเป็นคนทำเอง บางทีคุณอาจจะคิดว่า ฉันจ้องแต่งานใหญ่พวกนั้น แต่ฉันจะบอกคุณให้นะ ฉันไม่เคยละทิ้งบริษัทไหนเลย ต่อให้เป็นบริษัทที่เล็กมาก ๆ กาแฟขี้ชะมดที่คุณซื้อให้ไซมอนครั้งที่แล้ว ที่จริงทุกปี ฉันจะฝากเพื่อน เอามาจากอินโดนีเซียให้เขาทุกปี อีกทั้งยังต้นตำรับกว่ากระป๋องนั่นของคุณอีก ทำอาชีพอย่างพวกเรา ความสัมพันธ์กับลูกค้าเหล่านี้ต้องรักษาไว้ ก็เหมือนกับเด็ก ๆ ต้องอาศัยการเลี้ยงดู ทุ่มเทแรงกายแรงใจเป็นเวลานาน ถึงจะมีความรู้สึกมั่นคงขึ้นมาได้ อย่างคุณน่ะ ลับหอกยามจวนตัว ถ้าจำเป็นก็ให้ผลประโยชน์สักหน่อย จะทำอะไรสำเร็จได้ล่ะ แจ็ค หลายปีแล้ว ทำไมคุณยังไม่พัฒนาขึ้นเลยล่ะ ผมได้ยินมาว่า หลังจากที่น้องชายคุณตาย ความสัมพันธ์ระหว่างคุณ กับน้องสะใภ้คุณเหมือนน้ำกับไฟ แต่ตอนนี้ดูแล้ว ความสัมพันธ์ของพวกคุณสองคน ไม่ได้แย่ขนาดนั้น ผมเดาหน่อยนะ ที่ครั้งนี้ผมแพ้ สาเหตุ เป็นเพราะเธอทั้งหมด [เอ็มจีคิว] [ทำไมเหรอ เสี่ยวฉิน] [คนนี้พี่รู้จักไหมคะ] [แจ็คหลิว]
[ทำไมเหรอ] [ฉันว่าแล้วบนโลกนี้] [ไม่มีเรื่องบังเอิญแบบนี้หรอก] [เซี่ยงไฮ้มีคนส่งของเยอะขนาดนี้ เขาไม่เรียก] [จะต้องเรียกฉันมาไกลขนาดนี้ให้ได้] [อีกอย่างบริษัทของเขาก็ไม่ไกลจากพี่มาก] [ยังให้เงินฉันสองร้อยหยวนอีกด้วย] [ฉันคิดว่าเขาอยู่ในวาณิชธนกิจ] [พี่ก็อยู่ในวาณิชธนกิจเหมือนกัน] [ฉันไม่รู้ว่าพวกพี่มีความแค้นส่วนตัวอะไร] [แต่ฉันก็ไม่อยากถูกคนอื่นหลอกใช้] [หรือพี่จะต้องมีปัญหาเพิ่มขึ้นเพราะฉัน] [ดังนั้นฉันถึงบอกพี่ว่า] [พัสดุนี้เขาเรียกให้ฉันมาส่งโดยเฉพาะ] [ได้ ฉันรู้แล้ว] [ใช่แล้ว] [จะยังไงพวกเราก็เป็นครอบครัวเดียวกัน] [เธอช่วยให้ฉันรอดพ้นจากการลอบกัดของคุณ] ฉันหวังว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้าย ถ้าต่อไปยังทำอุบายลับหลังฉันอีก อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ ผมไม่เชื่อหรอกว่า คุณ กู้ชิงอวี๋จะราบรื่นแบบนี้ต่อไปได้ตลอด คนเราน่ะ ยังไงก็ต้องมีจุดอ่อน อย่าให้ผมจับได้ก็แล้วกัน [บาร์ค็อกเทล] มีน้องสะใภ้ที่มีความคิดชัดเจน ก็ไม่เลวนะ ใช่ไหม เขาช่วยฉันได้มากจริง ๆ ยินดีด้วยนะ ทำสำเร็จเรื่องอีกแล้ว งั้นเธอคิดจะคืนดีกับเขาไหม ถ้าเปลี่ยนเป็นเธอ เธอจะทำไหม ที่จริง นอกจากเรื่องที่กู้เหล่ยเสียชีวิต เธอก็ยังเป็นเพราะเรื่องเด็กคนนั้นใช่ไหม [เฝิงเสี่ยวฉิน] [เรื่องนี้คงไม่ได้เข้าใจผิดใช่ไหมคะ] [ไม่หรอกครับ] [พวกเราตรวจสอบอย่างชัดเจนแล้ว] [แฟนของเฝิงเสี่ยวฉิน] [เกิดอุบัติเหตุก่อนแต่งงาน] [เสียชีวิตอย่างไม่คาดคิด] [แต่ว่า] [ตอนนั้นเธอท้องแล้ว] [เธอยืนยันว่า] [จะคลอดลูกออกมา]
[พี่] [ผมกำลังจะโทรหาพี่พอดี] [กู้เหล่ย] [มีเรื่องหนึ่ง ฉันอยากจะบอกนาย] [ผมมีเรื่องจะคุยกับพี่พอดี] [เสี่ยวฉินท้องแล้ว] [คือว่า] [พ่อกับคุณย่า] [ผมบอกพวกเขาแล้ว] [พวกเขาคิดว่า] [ก็คือให้พวกเราไม่ต้องถ่วงเวลาแล้ว] [แล้วผมกับเสี่ยวฉินก็ปรึกษากันแล้ว] [วางแผนว่า] [พรุ่งนี้จะไปจดทะเบียนสมรสก่อน] [แล้วก็ไปจองงานเลี้ยง] [ฉันถามนายนะ] [นายชอบเฝิงเสี่ยวฉินมากจริง ๆ เหรอ] [แน่นอนอยู่แล้ว] [พี่ครับ] [เรื่องนี้ผมคิดอย่างจริงจังแล้ว] [ชาตินี้ผมจะแต่งงานกับเสี่ยวฉินคนเดียว] [ใช่แล้ว เมื่อกี้พี่บอกว่ามีเรื่องจะคุยกับผม] [บริษัทเราแจกตั๋วขนมไหว้พระจันทร์] [ฉันอยากถามว่านายชอบไส้อะไร] [งั้นพี่รอผมก่อนได้ไหม] [ผมไปถามเสี่ยวฉินหน่อย] [แล้วเดี๋ยวผมโทรบอกพี่นะ] [โอเค บ๊ายบาย] [สูติบัตร] ความสัมพันธ์ของฉันกับเธอตอนนี้ ก็เหมือนกับแก้วที่แตกไปแล้ว ดูเหมือนว่าจะเอากาวติดไว้ได้ มองไม่เห็นรอยแตก แต่ความจริงแล้วรอยแตกยังอยู่ตลอด ต้องถือต้องวางอย่างเบามือ ไม่อย่างนั้นแค่แตะก็จะแตกอีก ไม่ต้องสนใจอะไรมากหรอก ขอแค่พวกเขาไม่หาเรื่องฉัน ฉันก็จะไม่ไปยั่วโมโหพวกเขา แต่ว่าคนแก่สองคนในบ้าน ฉันยังต้องดูแลให้ดี ไม่อย่างนั้นจะอธิบายกับกู้เหล่ยไม่ได้ เธอว่าใช่ไหม อีกอย่าง ฉันก็คิดว่า จะหางานที่มั่นคงทำได้นาน ๆ ได้ยังไง งั้นเธอไม่คิดจะส่งดิลิเวอรีแล้วเหรอ ฉันส่งดิลิเวอรีได้ไม่นานหรอก
ก็ใช่ ฮัลโหล แม่ มีอะไรเหรอคะ เสี่ยวฉิน เกิดเรื่องแล้ว ต้าเหนียนของเราไปซ้อมคนอื่นเข้า เกิดอะไรขึ้น [ตอนแรกแม่คิดว่า] [พวกเด็ก ๆ ทะเลาะกันที่โรงเรียน] คิดไม่ถึงว่า [เขาตีคนจนสมองกระทบกระเทือนเลย] แล้วตอนนี้ล่ะ ตอนนี้สถานการณ์เป็นยังไง [ตอนนี้] [ไปโรงพยาบาลแล้ว] [ยังสแกนเอ็มอาร์ไออะไรด้วย] ผู้ปกครองเขาบอกว่า ไม่เพียงแต่ให้พวกเราจ่ายค่ารักษาพยาบาล ยังต้องชดใช้ห้าหมื่นหยวนด้วย [ถ้าไม่ชดใช้] [เขาก็จะไปร้องเรียนที่สำนักการศึกษา] แล้วอาจารย์ว่ายังไง โรงเรียนว่ายังไงบ้าง ครูก็ยุ่งไม่ได้ ให้พวกเราคุยกันเอง ต้าเหนียนล่ะ [แม่เรียกเขามา] [หนูจะคุยกับเขา] [เขาอยู่ในห้องมาทั้งวันแล้ว] [วันนี้ยังไม่ได้กินข้าวเลย] [ในใจเขาก็ร้อนใจ] เขาก็ตกใจจะแย่เหมือนกัน แกอย่าว่าเขาเลย ยังไม่ว่าเขาอีกเหรอ ก่อเรื่องใหญ่โตขนาดนี้ยังไม่ว่าเขาอีกเหรอ แม่ยังจะตามใจเขาไปถึงไหน แม่ แม่ไม่ได้ช่วยเขา แม่ [แม่เรียกเขามา] [ฮัลโหล] [แม่] แกอย่ามาทำท่า เอ้อระเหยลอยชายมองฉันนะ ฉันถามแกแค่ประโยคเดียว แกยังอยากเรียนจบอย่างราบรื่นไหม นี่ไม่ใช่ครั้งสองครั้งแล้วนะ เทอมเดียวแกทำแบบนี้กี่ครั้งแล้ว คุณป้าครับ เสือน้อย แม่เธอโทรคุยกับใครอยู่เหรอ น้าเล็กไงครับ
แม่กำลังด่าน้าเล็ก เฝิงต้าเหนียน ฉันถามแกหน่อย ครั้งนี้แกโชคดีนะ อีกแค่นิดเดียว ถ้าแกเตะโดนขมับจริง ๆ จะทำยังไง จะมีคนตายนะ ใครให้เขาแย่งกระเป๋าผมล่ะ แล้วยังโยนลงถังขยะอีก แกบอกครูไม่เป็นเหรอ บอกครูมีประโยชน์เหรอ เศษสวะต่างหากที่ต้องฟ้องครู แกนี่ตลกจริง ๆ ตอนนี้แกไม่ใช่เศษสวะเหรอ ครอบครัวเรากลายเป็นเศษสวะกันหมดแล้ว [พ่อกับแม่ช่วยตามล้างตามเช็ดให้แก] [เงินห้าหมื่นหยวนที่ฉันหามา] [อย่างลำบากก็หายไปแล้ว] [แกวางโทรศัพท์ไว้ที่ไหนกัน] [ฉันพูดกับแกอยู่นะ] [แกหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเลย] เหมือนด่ากู้เหล่ยเลย น้องชายเธอคนนี้ชอบก่อเรื่องนัก พ่อแค่คิดว่านะ แกว่าน้องชายของเธอในอนาคตจะทำยังไง ถึงแม้ตอนนี้น้องสาวเธอจะอยู่ที่บ้านเรา แต่ถึงยังไงเด็กคนนั้น ก็ขยันมาก คนก็กระตือรือร้น แต่น้องชายของเธอคนนี้ไม่เหมือนกัน พ่ออายุปูนนี้แล้ว ต่อให้ฉันรำคาญ ยังจะรำคาญได้อีกกี่ปี แต่เสือน้อยยังเด็ก อนาคตเรื่องวุ่นวายนี้ ถ้าตกอยู่กับเสือน้อยจะทำยังไง งั้นพ่อต้องเตรียมใจไว้ให้ดีนะ น้องชายของเธอคนนี้ เธอต้องดูแลไปตลอดชีวิต เธอพูดอะไรกับแกหรือเปล่า เปล่านี่คะ เธอจะพูดอะไรกับหนูได้ล่ะ หนูก็แค่บอกว่า ด้วยนิสัยของเฝิงเสี่ยวฉิน พ่อว่าเธอจะไม่สนใจน้องชาย น้องสาวของเหรอ ยุ่งยากก็ยุ่งยากตรงนี้แหละ [เธอได้รับการศึกษามาดีนะ] [ฉันคิดว่าถ้าเปลี่ยนเป็นฉัน] [ฉันคิดว่าคงพูดเรื่องนี้ออกมาตั้งนานแล้ว] [จนถึงตอนนี้] [ก็ไม่รู้ว่าตอนแรกฉันทำผิดไปหรือเปล่า]
[บนโลกนี้ไม่มียารักษา โรคเสียใจภายหลังให้กิน] [ต่อให้มี] [เธอก็ไม่รู้จริง ๆ ว่าจะกินช่วงไหนดี] [ชีวิตนี่สับสนจัง] [ดังนั้น] [หลายปีมานี้] [ในบ้านมีแต่เธอที่รู้เรื่องนี้] [งั้นไม่ว่าเขาจะทำอะไร] [พูดอะไร] [สำหรับเธอ] [ก็คงยากที่จะสร้างความเชื่อใจแบบนั้นขึ้นมา] พูดมาสิ ควรทำยังไงดี ไม่ต้องรีบร้อน รีบร้อนก็ไม่มีประโยชน์ ถ้ามีเรื่องอะไรจริง อนาคตของคุณกับลูกสาว ต้องรีบจัดการให้เรียบร้อย ถึงตอนนั้นจะได้ไม่วุ่นวาย คุณอย่าพูดเหมือนกำลังจัดงานศพสิ ทำไมเขาต้องทำเรื่องไม่ดีด้วย พี่ครับ เข้ามาเถอะ พี่เขย คุณน้าคะ ขึ้นไปเถอะ แม่คะ เกิดอะไรขึ้น เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ เมื่อกี้ที่นายพูดหมายความว่ายังไง ฉันยังไม่ทันมีเรื่องอะไรเลย นายก็คิดจะตัดความสัมพันธ์กับฉันแล้วใช่ไหม พี่เขย พี่อย่าเพิ่งใจร้อนสิครับ ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น นายไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น หมายความว่าอะไร ตอนที่นายให้ฉันอนุมัติซื้อที่ดิน ทำไมนายไม่คิดจะตัดความสัมพันธ์กับฉันล่ะ พี่เขย ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้นจริง ๆ เอาล่ะ ไม่ต้องอธิบาย ใช่แล้ว หัวหน้าเก่อไง ถูกยึดทรัพย์แล้ว ยึดทรัพย์แล้ว นายแน่ใจเหรอ น่าจะถูกจับเข้าไปแล้ว จริงหรือเปล่าเนี่ย
คิดไม่ถึงจริง ๆ ทำไมเขาถึง… เดี๋ยวนายเอาเอกสารนั่นมาให้ฉันนะ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ รีบไป รีบไป รีบไป โอเค โอเค ฉันจะรอข่าวจากคุณนะ ขอบคุณ ขอบคุณ ฮัลโหล หัวหน้าหวังเหรอคะ ฉันเองค่ะ ฉันโทรหาคุณก็เพราะเรื่องของเหลาเก่อ อะไรนะคะ สถานการณ์ซับซ้อน สืบดูยาก ดังนั้นถึงได้ขอให้คุณช่วยไง คุณกับเขาเป็นเพื่อนเก่ากันมาหลายปีแล้ว คุณว่า ค่ะ คุณทำงานเถอะ คุณทำงานเถอะ แล้วเจอกันค่ะ แม่คะ เลิกโทรได้แล้ว เข้าห้องพักก่อนเถอะ จะไม่โทรได้ยังไง พ่อแกจะทำยังไง เมื่อเช้านี้ตอนที่เขาไป ไม่ได้เอาเสื้อผ้าไปเปลี่ยนสักชุด แม่ได้ยินคนอื่นพูดแล้ว มีคนถูกเรียกไปสอบถาม ใช้เวลาตั้งครึ่งปี ระหว่างนั้นไม่มีโทรศัพท์สักสาย รอให้ได้เจอกันอีกครั้ง ก็อยู่ในคุกแล้ว เย่ว์เย่ว์ แกว่าพ่อแก จะเป็นแบบนี้ไหม ไม่หรอกค่ะ แม่ พ่อหนูไม่มีทางเป็นแบบนี้ เข้าห้องไปพักก่อนนะคะ แม่ แม่ดื่มชาก่อนครับ เย่ว์เย่ว์ แกบอกมาสิว่ากู้ซิน เห็นสถานการณ์ของบ้านเราแล้ว ทำไมไม่ร้อนใจเลยสักนิด เขาก็ไม่โทรไปถามสถานการณ์ดูหน่อย แกดูแกสิ
อาหาร 24 ชุด ข้าว 24 ชุด วันนี้กินลูกชิ้นหัวสิงโตเหรอ – ลูกชิ้นหัวสิงโต – ดีจังเลย เธอจำไว้นะ พรุ่งนี้เพิ่มให้ฉันอีก 18 ชุด ทำไมเยอะขนาดนี้คะ ในชุมชนของพวกเราน่ะ เซ็นชื่อ คนแก่ที่อยู่คนเดียวมีเยอะมาก จะมีมากขึ้นเรื่อย ๆ มา ๆ ๆ ตรงนี้ค่ะ ตะเกียบอยู่ตรงนี้นะคะ – โอเค ๆ ๆ – มา ทุกคนมีหมด ไม่ต้องรีบ ค่อย ๆ ถือนะคะ กลับมาแล้วเหรอ พ่อ พ่อออกไปข้างนอกเหรอคะ ฉันออกไปข้างนอกหน่อย ยายบ้านจางหายตัวไปแล้ว บอกว่าออกไปตั้งแต่เช้า หาไม่เจอมาตลอด โทรศัพท์ก็โทรไม่ติด ลุงจางแจ้งตำรวจแล้ว ฉันจะไปดูหน่อย งั้นหนูไปกับพ่อด้วยแล้วกันค่ะ ฮัลโหล เหล่าจาง เป็นยังไงบ้าง หาเจอแล้วเหรอ ดีเลย ๆ
อยู่ที่ไหน เจียติ้งเหรอ [ยอมรออีกขบวน ไม่แย่งกันอยู่ที่หน้าประตู] ยายคะ ยายไปไกลขนาดนั้น ไปโรงพยาบาลสำหรับคนมีบุตรยาก ไปทำอะไรคะ ฉันไปจัดยาไง เมื่อกี้เธอเรียกฉันว่าอะไรนะ ฉันเรียกคุณว่ายายไงคะ ฉันแก่ขนาดนี้เลยเหรอ งั้น งั้นฉันเรียกคุณว่าอะไรดีล่ะ ก็ต้องเรียกพี่หญิงสิ ใช่ ๆ ๆ เรียกพี่หญิง ๆ โอเค ๆ ๆ พักหน่อยนะ ๆ ตอนนั้น เธอก็รักษาโรคที่โรงพยาบาลนี้แหละ เดิมทีพวกเราตกลงกันแล้ว จะมีลูกหรือไม่ก็ได้ สองคนก็ใช้ชีวิตเหมือนเดิม ฉันคิดว่าเขาไม่คิดถึงเรื่องนี้แล้ว ผ่านไปหลายสิบปีก็นึกออกขึ้นมาอีก แสดงว่าในใจเขายังไม่ปล่อยวางนะคะ เธอไม่ยอมอยู่บ้าน ถ้ามีเวลาว่างก็จะออกไปข้างนอก วันนี้ยังดี ถือว่าหาเธอเจอแล้ว ถ้าเกิดวันไหนเหมือนวันนี้ สมองเลอะเลือนไป เกิดเรื่องขึ้นจะทำยังไง [เซี่ยงไฮ้เข้าสู่เมืองสังคมผู้สูงวัย] [เซี่ยงไฮ้เข้าสู่เมืองสังคมผู้สูงวัย คาดว่าปี 2025] [ผู้สูงอายุมากกว่า 65 ปีในเซี่ยงไฮ้ ใกล้จะถึงสี่ล้านคน] [แค่คนแก่ที่อยู่คนเดียวอย่างพวกเราบนตึกนี้] [ก็มีเจ็ดแปดคนแล้ว] [มีแค่ไม่กี่คนที่จ้างแม่บ้านมา] [ส่วนใหญ่จะทำกับข้าวเองทั้งนั้น] [ไม่สะดวกมาก ๆ]
[ผู้สูงอายุร้อยปีมีถึง 1407 คน] [จำนวนผู้สูงอายุในเซี่ยงไฮ้ที่เพิ่มขึ้น ผู้ที่มีอายุครร้อย ปี ของเซี่ยงไฮ้ก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในเวลาเดียวกัน] [ถ้ามีบ้านพักคนชราที่สภาพค่อนข้างดี] [ก็ดีสิ] [ของเด็กเรียกว่าสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า] [ผู้สูงอายุเรียกว่าบ้านพักคนชรา] [บ้านพักคนชรา] [บ้านพักคนชราเอกชน] [คำคำนี้เหมือนฉันเพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรก] [จู่ ๆ ในใจก็มีทิศทางที่คลุมเครือขึ้นมา] [ค่าบริการของบ้านพักคนชราโดยทั่วไป จะรวมถึงค่าดูแล ที่พักและอาหาร] [ค่ารักษาพยาบาลเบื้องต้น และอื่น ๆ เป็นต้น] [อนาคตของการเปิด บ้านพักคนขราเอกชนค่อนข้างดี] [ไม่รู้ว่าจะทำให้คนแก่เหล่านี้] [พึ่งพาได้หรือไม่] อาจารย์คะ คุณเย่ เป็นลูกค้าประจำ ของร้านสะดวกซื้อที่ฉันเคยทำอยู่ค่ะ เขามีร้านหนึ่ง อยากเอาร้านค้ามาจำนอง แล้วก็กู้เงินหนึ่งล้านห้าแสน เปิดร้านแฟรนไชส์ฟาสต์ฟู้ด งั้นเหรอ ใช่ครับ ๆ เรื่องนี้ค่อนข้างเร่งรีบ นี่เป็นใบคำร้องขอกู้เงินที่ฉันเขียนให้เขา คุณดูหน่อยว่าได้หรือเปล่าคะ ดีจังเลย คุณเย่ ขอบคุณที่คุณเชื่อถือพวกเรานะครับ คุณวางใจได้ เรื่องนี้ผมจะรายงานเบื้องบนให้ทันที ถึงเวลาจะให้เสี่ยวเฝิงติดตามด้วย เสี่ยวเฝิง อาจารย์ซื้อของหวาน หลังอาหารมาให้เธอโดยเฉพาะ
มา ๆ นั่ง ๆ ๆ ครั้งนี้ทำได้ไม่เลวนะ ดูก็รู้ว่าตั้งใจแล้วเนี่ย หาลูกค้ามาด้วยตัวเอง นายดูสิ แต่ต้องพยายามต่อไป ขอบคุณค่ะอาจารย์ ฉันจะพยายามต่อไปแน่นอนค่ะ ดี นายต้องเรียนรู้จากเธอให้มาก ๆ นะ ครับ เธอกินสิ ๆ กินเค้กนี่ อร่อยมาก ค่ะ ใช้ได้นี่ เชี่ยนเชี่ยน เพิ่งมาบริษัทก็ทำออเดอร์ใหญ่ขนาดนี้ ผมก็ต้องสู้หน่อยแล้ว คุณว่าพ่อจะกลับบ้านได้เมื่อไรเหรอ อย่าฟุ้งซ่านเลย กินข้าวก่อนเถอะ เป็นอะไรเหรอ ไม่สบายเหรอ คลื่นไส้นิดหน่อยน่ะ คุณเป็นหวัดหรือเปล่า มา ดื่มซุปนี้ก่อนนะ อุ่นกระเพาะหน่อย [โรงพยาบาลสุขภาพแม่และเด็กเซี่ยงไฮ้] เจ็ดสัปดาห์แล้ว เกือบสองเดือนแล้ว เด็กคนนี้ทำไม… ไม่รู้อะไรเลยล่ะ หนูก็ไม่รู้สึกอะไรค่ะ แค่ง่วงนอนบ่อย ๆ หนูคิดว่าตอนกลางคืนนอนไม่หลับซะอีก แกก็เลอะเลือนแบบนี้ ต่อไป จะเป็นแบบนี้อีกไม่ได้อีกแล้วนะ แกจะเป็นแม่คนแล้ว ในท้องมีลูกแล้ว ต้องระวังตัวให้มากถึงจะถูก แกดูสิ ถ้าพ่อแกไม่เกิดเรื่อง ได้เห็นว่าแกท้องแล้ว เขาจะดีใจแค่ไหน
เสียใจไม่ได้ ท้องแล้วก็จะร้องไห้ไม่ได้นะรู้ไหม