EP.29 (FULL EP) | ที่พักแห่งหัวใจ (Life is a Long Quiet River) ซับไทย | iQiyi Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] ♫ ในที่สุดก็มีคำตอบ ที่ที่ทำให้ฉันสุขใจก็คือบ้าน ♫ [ที่พักแห่งหัวใจ] [ตอนที่ 29] ไม่ต้องคีบให้ฉันแล้ว คุณกินเองเถอะ ในจานฉันนี่เต็มแล้ว กินเยอะ ๆ นะ เสี่ยวติง ที่จริงฉันมีคำถามหนึ่งอยากถามคุณมาตลอด ก็คือ ฉันไม่รู้ว่า คุณ… คุณอย่าโกรธนะ ฉันแค่อยากรู้ว่าทำไมคุณ ถึงมี ความรู้สึกแบบนั้นกับฉัน ฉันไม่ได้มีความหมายอื่น ฉันแค่รู้สึกว่า ฉันแก่กว่าคุณหลายปี หน้าตาก็ไม่ใช่สวยอะไร ทั้งเคยแต่งงาน เคยมีลูก แล้วก็… สามีเก่าก็เสียไปอีก คือว่า… ฉันก็ไม่รู้ว่าคุณคิดยังไง ฉันก็แค่กลัวว่าคุณก็แค่ อยากล้อฉันเล่น หาความสุข ผมชอบพี่ คือว่า…คือว่าเรื่องนี้ฉันรู้ แต่ทำไมคุณถึงชอบฉันเหรอ ผมรู้สึกว่าคุยกับพี่แล้วสบายใจมาก พี่ทำให้ผมรู้สึก เหมือนสายลมอบอุ่นเย็นสบาย อีกอย่างผมอยู่กับพี่แล้วรู้สึกปลอดภัยมาก รู้สึกปลอดภัยเหรอ คือว่ารู้สึกว่าพูดกับพี่ได้ทุกเรื่อง สบายใจมาก แม่ผมมักจะบอกผมว่า หาภรรยาก็คือหาที่ความรู้สึก เมื่อรู้สึกใช่ก็จะอยู่กันได้ตลอดชีวิต จะหน้าตา อายุ อาชีพอะไร เรื่องพวกนั้นไม่สำคัญเลย เมื่อก่อนผมไม่ได้ใส่ใจ ตั้งแต่ได้เจอพี่
ผมก็เข้าใจความหมายของแม่ผมทันที คุณคงไม่ใช่ลูกแหง่หรอกนะ ไม่ใช่ ไม่ใช่ ไม่ใช่แน่นอน ผมสนิทกับแม่ผมมาก แต่ว่ายังไม่ถึงขั้นนั้น ปกติแม่ผมไม่ค่อยสนใจผม พี่ไม่ต้องกังวล ความสัมพันธ์แม่ผัวลูกสะใภ้เลย แม่ผมเป็นคนที่เข้ากับคนง่ายมาก กินสิ คุณก็กินด้วยสิ ได้ จากนี้ไม่ต้องสั่งเยอะขนาดนี้หรอก กินกันสองคน น้อยหน่อยก็ได้ ไม่งั้นจะสิ้นเปลือง – โอเคไหม – ได้ครับ ขอบคุณนะ เดี๋ยวก่อน ผมเปิดประตูให้พี่ ระวังหัวนะครับ ขอบคุณนะ ไม่เป็นไร ขอบคุณ ขอบคุณ ลาก่อน โอเค บ๊ายบาย คุณย่า ย่าไปไหนมาเหรอคะ ไม่ต้องสนหรอกว่าฉันจะไปไหน คุณน้า ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมถ่ายภาพกับถ่ายวิดีโอไว้เรียบร้อยแล้ว ช่วงนี้ผมจะช่วยขึ้นป้ายให้ ได้ ขอบใจนะ ขายบ้านเหรอคะ ขายทิ้ง เปลี่ยนไปที่เกาเฉียว ใกล้ ๆ บ้านลูกชายฉัน ราคาเดียวกัน ฉันก็จะได้ซื้อขนาดที่ใหญ่ขึ้นหน่อย ดูภาพที่เสือน้อยวาดครอบครัวเราสิ
– ดีมาก – หนูอยู่ไหนคะพ่อ ก็อยู่นี่ไง ฉันบอกเธอให้นะ ซื่อเหลียน ก่อนหน้านี้ฉันล้อเล่นกับเสือน้อย ในอนาคตถ้าเขาแต่งงาน ฉันจะซื้อห้องข้าง ๆ ให้เขา แล้วทุบติดกัน แบบนี้ทุกคนก็ยังได้อยู่ด้วยกันจริงไหม ใช่ไหม หนึ่งห้องนอนหนึ่งห้องรับแขก เขายอม ภรรยาเขาคงไม่ยอมหรอก งั้นก็ไม่เป็นไร เขาไม่ยอม ฉันก็ไปนอนหนึ่งห้องนอนหนึ่งห้องรับแขก ให้พวกเขาสองคนอยู่ที่นี่ พี่นี่คิดไกลจริง ๆ นะ ติดแล้ว ติดแล้ว ดู ตั๋วตั่ว ตั๋วตั่ว ตั๋วตั่ว แกดูสิพวกเราตั้งหลายคน กำลังรอวิดีโอคอลกับแก มา ยายคุยกับแกก่อนนะ ตั๋วตั่ว [คุณยาย] คิดถึงยายไหม [คิดถึงสิคะ] [ยายคะ ขอหนูดูทุกคนหน่อย] – ได้ ๆ – มา ๆ เร็ว ๆ [ลุงรอง] ตั๋วตั่ว
[- พี่สาว] – ตั๋วตั่ว เธอชินกับอาหารที่นั่นหรือยัง [- ชินแล้วค่ะ ดีมากเลย] – ดูสิ สวัสดีตั๋วตั่ว [พี่เขยก็อยู่ด้วยเหรอ] ตั๋วตั่ว ค่าขนมพอไหม ไม่พอก็บอกลุงนะ [พอค่ะ พอแล้ว ขอบคุณค่ะลุง] นายมองฉันแล้วยิ้มอะไร ต่อไปถ้านายโตแล้วไปเรียนต่างประเทศ นายก็ผูกแม่นายไปด้วย ให้เธอไปซักเสื้อผ้าทำอาหารให้ นายมีหน้าที่แค่อ้าปาก ยื่นมืออย่างเดียวก็พอ บ๊ายบาย บ๊ายบาย ตั๋วตั่วบ๊ายบาย บ๊ายบาย บ๊ายบาย เป็นอะไรไปเหรอพี่ เสี่ยวติง เสี่ยวติงส่งข้อความหาฉัน บอกจะพาฉันไปดู… เรือนหอของเขา พัฒนาถึงขั้นนี้แล้วเหรอ ที่ไหนกัน ก้าวแรกฉันยังไม่ได้เริ่มเลย ตอนที่เธอคุยกับเขารู้สึกไหมว่า เขาแปลกหน่อย ๆ พี่ ฉันไม่ได้คบกับเขา ฉันก็แค่ไปกินข้าวกับเขาแค่ครั้งนั้น อีกอย่างฉันรู้สึกว่าก็ปกติดีนี่ เขาชอบพี่ พี่ก็ให้โอกาสเขาสักครั้ง แล้วให้โอกาสตัวเองสักครั้ง มาแล้ว มาแล้ว พี่สะใภ้มาแล้ว
– น้องชาย – มา ๆ พี่ใหญ่ เป็นยังไงบ้าง ทำไมเสียวเก่อไม่มาล่ะ เธอพาลูกกลับบ้านแม่นะครับ รีบเข้าไปข้างใน ๆ มากันหมดแล้วเหรอ มาแล้ว มาแล้ว – แม่ – เร็ว รีบเข้าไปข้างใน ปลารมควันที่ทำให้เธอ เสี่ยวฉิน มีน้ำแข็งไหม น้ำแข็ง ไม่มีจริง ๆ ถ้าพี่ไม่รีบฉันจะทำให้พี่ดีไหม ไม่ต้องหรอก คือว่า เรื่องของผมเรื่องนั้น คุณไม่ได้บอกพี่คุณใช่ไหม เปล่า จะบอกได้ยังไง พี่วางใจเถอะ พี่ พวกพี่สองคนมีความลับกันด้วยเหรอ อย่าพูดเหลวไหล เกิดอะไรขึ้นเหรอ [คุณลุงชีวิตดี] พระเจ้า พี่ ฉันคิดมาตลอดว่าเขาเป็นหนอนหนังสือ ยังมีด้านแบบนี้ด้วย ดังนั้น คนเราตัดสินที่หน้าตาไม่ได้ แม่น้ำไม่สามารถวัดความลึกได้ พี่ ทะเล เธอดูเสร็จแล้วก็ลบเลยนะ อย่าเก็บเอาไว้ เก็บไว้ก็ไม่มีประโยชน์ [ผมจะไปรู้ได้ยังไง] [นั่นสิ คุณจะรู้ได้ยังไง] [เอาละ ปรบมือให้เขาหน่อย]
พี่ ผมกับเธอไม่ใช่แบบที่พี่คิดจริง ๆ กู้ซิน ตอนนี้นายเพิ่งมาอยู่ที่ทำงานใหม่ เป็นช่วงที่สำคัญที่สุด ห้ามมีเรื่องอะไรขึ้นอีกเด็ดขาดนะ การงาน ครอบครัวต้องรักษาไว้ให้ดี ผู้ชายเห็นผู้หญิงสวย ๆ คิดอะไรบ้างก็เป็นเรื่องปกติ แต่ทำได้แค่คิดเท่านั้นนะ ถ้านายมีอะไรกับเธอจริง ๆ ฉันคงบอกได้แค่ว่านายนี่ใช้ไม่ได้เลย กู้ซิน เรื่องซุนฉีครั้งที่แล้ว ก็เกือบจะเป็นเรื่องแล้วไม่ใช่เหรอ แต่ซุนฉีไม่เหมือนกับเธอ อย่างน้อยซุนฉีก็เรียนจบมหาวิทยาลัย มีงานที่ดี อยู่ที่นั่นก็มีฐานะ จะเกินเลยยังไงก็ไม่ทำอะไรที่เกินขอบเขต แต่เธอไม่เหมือนกัน ผมเข้าใจครับพี่ ฮัลโหล เธอรู้จริง ๆ เหรอ ฉันก็ว่าทำไมวันนั้นเธอพูดจาแปลก ๆ เขาพูดกับเธอเหรอ ก็ไม่ได้พูดตรง ๆ เธอแค่ถามว่าฉันผลงานฉันได้มายังไง แล้วจู่ ๆ ก็พูดถึง เรื่องกอล์ฟ งั้นตอนนี้จะทำยังไงดี ที่จริง วันนั้นพวกเราคุยกันแล้วไม่ใช่เหรอ เรื่องนี้ ทุกคนก็ทำเหมือนไม่เคยเกิดขึ้น ไม่ต้องกดดันอะไร พี่ทำได้ไหม พี่ไม่ต้องกังวลนะ ฉันทำได้แน่นอน ฉันไม่กังวล แล้วพี่อธิบายกับพี่ชิงอวี๋หรือยัง ว่าทุกอย่างเป็นเรื่องเข้าใจผิด บอกแล้ว งั้นก็ดี
พี่ พี่ทำอะไรเหรอ ฉันอยากเลือกเสื้อผ้าสวย ๆ สักชุด เสี่ยวติงนัดฉันไปดูหนังนะ ตอนแรกฉันไม่อยากไป วันนี้พอถูกพวกเขาก่อกวน ฉันคิดได้แล้ว ทำไมฉันถึงจะไม่ไปล่ะ ฉันก็ไม่ได้ทำอะไรผิด หนึ่งไม่ได้ทำผิดกฎหมาย สองไม่ได้ทำร้ายใคร ทำไมจะมีความรักไม่ได้ ฉันสนับสนุนพี่ [อ้ายเหมิง] ทุกคนวางงานในมือลงก่อน ฉันมีข่าวดีจะบอกทุกคน โปรเจกต์ของชิงเฟิง พวกเราได้มาแล้ว [คุณกู้] [เคสนั้นของชิงเฟิง] ไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น เดิมทีใกล้จะสรุปแล้ว สุดท้ายกลับเปลี่ยนใจกะทันหัน ได้ยินว่าประธานเสิ่น ของชิงเฟิงตัดสินใจด้วยตัวเอง ในที่สุดก็ได้ร่วมมือกันแล้ว ยินดีด้วยค่ะ เธอเองก็รู้ หลายปีมานี้อ้ายเหมิงไม่เหมือนก่อน ได้เซ็นออเดอร์ใหญ่ขนาดนี้ ฉันดีใจมากจริง ๆ อีกแค่วันเดียว เฟิงอิ๋นก็จะเซ็นสัญญากับชิงเฟิงแล้ว อาจารย์ คุณใช้วิธีไหนทำให้ ประธานเสิ่นประทับใจเหรอคะ เปิดเผยหน่อยได้ไหม ความลับจ้ะ แต่บอกตามตรงนะ เพื่อทำให้ประธานเสิ่นประทับใจ พวกเราลงแรงกันไปไม่น้อยเลย ยังไงซะออเดอร์ใหญ่ขนาดนี้ ขอแค่ทำสำเร็จ ไม่ว่าจะใช้วิธีไหน มันก็คุ้มค่า [เซลล์ซื่อจี้จุนตี่] [พี่ครับ ทางนี้รับห้องได้แล้ว กรุณารีบมาดำเนินการด้วยครับ] คุณมาดูนี่ ตึกที่สองนับจากทางนี้ไป
แล้วก็ห้องชั้นสิบที่อยู่ด้านทิศตะวันออกสุด ก็คือบ้านของเรา เดือนหน้าก็ส่งมอบกุญแจแล้ว ถึงตอนนั้นพวกเราจะย้ายเข้าอยู่ทันที รีบขนาดนี้เลย ไม่รีบแล้ว ฉันรอมา 20 ปีแล้ว นี่คือตำแหน่งของบ้านเก่า ถึงพวกเราจากองค์ชาย องค์หญิง กลายเป็นมาเป็นฮ่องเต้กับฮองเฮาแล้ว คุณลองดูสิเมื่อ 20 ปีก่อนคุณก็เป็นผู้ใหญ่มาก ทำไมตอนนี้กลับกลายเป็นคนโง่ซะแล้ว มีความรักคงทำให้โง่แหละมั้ง คุณรังเกียจฉันเหรอ ผมจะรังเกียจคุณได้ยังไง ผมชอบท่าทางต๊อง ๆ ของคุณแบบนี้ งั้นพวกเราไม่แยกจากกันไปตลอดชีวิตดีไหม อยู่ด้วยกันตลอดไป [ที่นี่แหละ] [เลขที่ 68 ถนนหยวนเซิน] [พวกเราไม่เจอกันไม่กลับนะ] [ฉันจะรอนายอยู่ที่บ้านเก่านะ] [จำไว้นะ จะรอจนกว่าจะเจอกัน] ฮัลโหล คุณน้า ค่ะ ได้ค่ะ ฉันรู้แล้ว ฉันจะไปคุยกับเขาค่ะ เสี่ยวเฝิง เรื่องนี้ผมคิดดูแล้วนะ ก็ยังเสี่ยงเกินไปอยู่ดี แต่ว่า ไม่ใช่ว่าทำไม่ได้นะ แต่ว่าค่าเหนื่อยนี่ต้องเพิ่มอีกหน่อย คุณอยากเพิ่มเท่าไรคะ ห้าแสน เรียกร้องเยอะไปนะคะ ก็ไม่เป็นไรนะ ผมนี่จะทำหรือไม่ทำก็ได้ แต่ว่าคนที่ลำบากกลับเป็นพวกคุณ โครงการใหญ่ขนาดนี้ สัญญาก็เซ็นไปแล้ว ถ้าเกิดปัญหาอะไรขึ้น น่าจะไปให้คำตอบยากจริงไหม
คุณหวง คุณรู้จักบริษัทเครื่องแต่งกายหงอวิ๋นไหมคะ ทำอะไร บริษัทคุณทำอุปกรณ์รักษาสิ่งแวดล้อม ตามหลักแล้ว ก็น่าจะไม่มีความเกี่ยวข้องกับบริษัทเสื้อผ้า แต่ที่น่าแปลกก็คือ พวกคุณมักสั่งซื้อสินค้าของหงอวิ๋นประจำ เดือนที่แล้วสามแสน เดือนก่อนหน้านั้นสี่แสน ครั้งที่มากที่สุดก็หกแสนกว่าหยวน แล้วที่บังเอิญกว่านั้นก็คือทุกครั้งที่ซื้อเสร็จ บัญชีส่วนตัวของคุณ ก็จะมีเงินเพิ่มมาก้อนหนึ่ง ฉันขอเดานะคะว่า นี่น่าจะเกี่ยวข้องกับหงอวิ๋นใช่ไหม เสี่ยวเฝิง ผมบอกคุณให้นะ คุณ… คุณอย่าพูดซี้ซั้วนะ ฉันพูดซี้ซั้วหรือเปล่า คุณหวงคุณก็รู้ดีแก่ใจนี่คะ พวกคุณตรวจสอบบัญชีส่วนตัวของผมเหรอ ผมบอกคุณให้นะ พวกคุณกำลังละเมิด ความเป็นส่วนตัวของผมนะ คุณรู้หรือเปล่า ผมฟ้องคุณได้นะ ทำงานที่ธนาคารก็สะดวกตรงจุดนี้แหละค่ะ คุณไปร้องเรียนฉันได้ ไม่เป็นไรค่ะ คุณหวง คุณลองค่อย ๆ คิดดูนะคะว่าจะทำยังไง ไม่ต้องรีบ เชี่ยนเชี่ยน สุดยอด กู้ซิน กู้ซิน นายแนะนำเชี่ยนเชี่ยนให้ฉัน สุดยอดมาก แล้วก็เก่งขึ้นเรื่อย ๆ อีก คุณน้า คุณชมเกินไปแล้วค่ะ ชมเกินไปอะไร มา ๆ ๆ หมดแก้ว หมดแก้ว ดี ๆ
ดี ดี เชี่ยนเชี่ยน ไอ้หมอนั่นเปิดบัญชีส่วนตัว ที่ธนาคารเธอจริง ๆ เหรอ ครั้งที่แล้วที่เปิดบัญชีให้บริษัท ก็เลยทำบัตรทองส่วนตัวให้เขาด้วย แล้วก็มีพวกสิทธิพิเศษบางอย่าง ห้องวีไอพีสนามบินเอย ล้างรถ ฟิตเนสอะไรแบบนี้ค่ะ ดี ถ้าเขาไม่ทำบัตรใบนี้ เธอก็คงจับจุดอ่อนเขาไม่ได้ เรื่องเล็กทำให้เสียการใหญ่ เห็นแก่ประโยชน์เล็กน้อยเสียหายหนัก ฉันเห็นวันนี้พี่ไม่ค่อยพูดเลย วันนี้คุณน้าจัดงานเลี้ยงให้เธอ เธอต่างหากที่เป็นตัวเอก ฉันจะพูดมากไปทำไม ฉันรู้สึกว่าพี่ไม่ค่อยแฮปปี้เลย เปล่า แต่ฉันคิดว่า เหมือนเธอจะไม่ค่อยเหมือนเมื่อก่อน ฉันก็เป็นแบบนี้มาตลอด งั้นเหรอ อีกอย่างฉันก็ไม่ใช่ภรรยาพี่ เปลี่ยนก็เปลี่ยนไปสิ มีอะไรสำคัญ เหล่าหวังข้างบ้านเปลี่ยนไปแล้ว เหล่าจางที่อยู่ชั้นบนเปลี่ยนไป ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับพี่สักหน่อย พี่ วันนี้เราสองคนมากินข้าว คุยเรื่องงานกับน้าของเก่อเย่ว์ ก็เลย… ไม่มีอะไรงั้นผม…ผมกลับก่อนนะ คุณไปก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันตามไป ได้ แบบนี้ดีเหรอ ถ้าเธออยากได้งานก็มาหาฉันได้ ฉันจะช่วยเธอ ขอบคุณพี่นะคะ แต่ว่าไม่จำเป็น เธอชอบกู้ซินจริง ๆ เหรอ ฉันไม่ชอบพูดจาอ้อมค้อม แล้วก็มีจุดหนึ่งที่ฉันเหมือนพ่อฉัน ก็คือให้ความสำคัญกับครอบครัวค่อนข้างมาก ฉันไม่อยากให้คนในครอบครัวฉัน เกิดปัญหาอะไรขึ้นอีก
เขามีภรรยา มีลูก เรื่องนี้เธอก็รู้ใช่ไหม เธอไม่ต้องห่วง เรื่องที่ฉันรับปากเธอฉันทำได้แน่ ฉันรับรองว่าภายในหนึ่งปี ผลงานของเธอในแต่ละเดือนจะอยู่แนวหน้า หนึ่งปีหลังจากนั้น ฉันเชื่อว่าด้วยความสามารถของเธอ เธอเองก็จะหาลูกค้าที่ดีต่อไปได้ พี่กรุณาอย่าพูดจาหยาบคายนะคะ อีกอย่าง คนที่ให้ความสำคัญกับครอบครัวแบบพี่ พี่ไม่กลัวว่าฉันแฉเรื่องนี้ออกมา ทำให้บ้านวุ่นวายเหรอ ทำให้เป็นเรื่องแล้วจะดีกับเธอตรงไหน แน่นอนว่า แค่ให้คำแนะนำกับเธอ ฟังหรือเปล่าแล้วแต่เธอ รอเดี๋ยวนะ ฉันตอบข้อความหน่อย งั้น มีบ้านมีรถ ข้อเสียคือไม่ชอบเขา ข้าราชการ ทะเบียนบ้านเซี่ยงไฮ้ แต่ว่า พี่ พี่ทำอะไรน่ะ เปล่า ฉันแค่รู้สึกว่าวันนี้แปลก ๆ เธอว่า ฉันก็ไม่ได้ชอบอะไรเสี่ยวติงมาก กลับรับปากไปดูหนังกับเขา กับฉันแล้วเขา… จริง ๆ แล้วก็ ดีกว่าคนแปลกหน้าไม่เท่าไร อีกอย่างฉันก็ไม่รู้สึกอะไรกับเขาเลย แปลกไหม ตอนที่พี่คบกับพี่เขย ก็เริ่มจากคนแปลกหน้าไม่ใช่เหรอ พอคุ้นกันแล้วก็โอเค มันไม่เหมือนกัน ฉันอยู่กับพี่เขยเธอ ในใจฉันก็มีความรู้สึก ใจเต้นตุ๊บ ตุ๊บ ตุ๊บ งั้นพี่ไม่ลองคบกับเขาหน่อย
พี่จะรู้ได้ยังไงว่า จะใจเต้นตุ๊บ ตุ๊บ ตุ๊บหรือเปล่า ฉันบอกพี่ตามตรงนะ เสี่ยวติงคนนี้มีพร้อมกว่าพี่เขยเยอะเลย ฉันรู้ ฉันกำลังนับนิ้วคิดถึงข้อดีของเขา ฉันคิดว่าตัวเองอายุ 30 กว่าแล้ว ต้องวางแผนเพื่อชีวิตครึ่งหลัง แต่ว่าฉันผ่านด่านในใจไปไม่ได้ ฉันรู้สึกเหมือน ย้อนกลับไปตอนอายุ 20 กว่า ที่แต่งงานกับผู้ชายเซี่ยงไฮ้ พึ่งพาเขาตลอดชีวิต ตอนนี้ฉันอายุ 30 กว่าแล้ว ฉันก็ยังทำแบบนี้ ก็ถอยหลังเข้าคลองไม่ใช่เหรอ พี่ยังมาคิดทบทวนตัวเอง ฉันรู้สึกว่าอนาคตสับสนไปหมด เธอมีผลงานระดับท็อปแล้วยังสับสนอีกเหรอ มันคนละเรื่องกัน มันคนละเรื่องยังไง ขอแค่เธอพยายามทำ อนาคตคงไม่ด้อยไปกว่ากู้ชิงอวี๋เท่าไรแน่ ฉันไม่เทียบกับเธอหรอก รีบนอนเถอะ พี่ ฉันไปอาบน้ำแล้ว ได้ ที่รัก ตื่นได้แล้ว ที่รัก ฉันไม่อยากไปทำงาน ฉันแค่อยากนอนติดอยู่บนเตียงกับคุณไปตลอด ผมก็อยากตัวติดกับคุณ เรามาพนันกัน ใครตื่นนอนก่อนคนนั้นแพ้ คนที่แพ้ปรับให้จูบอีกฝ่าย 100 ครั้ง เป็นไง แย่แล้ว เช้านี้ผมนัดกับคนอื่นไว้ ผมแพ้แล้ว ที่รัก คุณทำนิสัยแย่นะ คุณจงใจนี่
คุณไปทำงานเถอะ ฉันนอนต่ออีกเดี๋ยว งั้นผมไปอาบน้ำก่อนนะ [พี่คะ] [ขอบคุณคำแนะนำที่พี่ให้แต่ว่าฉันไม่ต้องการ ทุกคนต่างมีแนวทางชีวิตของตัวเอง] [พี่ไม่รู้จักฉันก็เหมือนกับการที่พี่ ไม่ได้รู้จักสามีตัวเอง] [น้องชายพี่แต่งงานกับผู้หญิงต่างเมืองคนที่พี่แต่งด้วย ก็ไม่ใช่คนดีเด่นในสังคม เราทุกคนก็ไม่ได้ต่างกัน] [ขอบคุณคำแนะนำที่พี่ให้] [แต่ว่าฉันไม่ต้องการ] [ทุกคนต่างมีแนวทางชีวิตของตัวเอง] [พี่ไม่รู้จักฉัน] [ก็เหมือนกับการที่พี่] [ไม่ได้รู้จักสามีพี่เลย] [น้องชายพี่แต่งงานกับผู้หญิงต่างเมือง] [คนที่พี่แต่งด้วยก็ไม่ใช่คนดีเด่นในสังคม] [เราทุกคนก็ไม่ได้ต่างกัน] [ผมเป็นพิธีกร ของงานแต่งงานในวันนี้ ซือหยวน] [ดี] [คุณลุงชีวิตดี] ทำไมคุณไม่อาบล่ะ ฉันจะไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้แหละ ที่รัก เงินกู้ก้อนนั้นของคุณ คืนไปหมดแล้วใช่ไหม คืนหมดแล้ว ทำไมเหรอ ก็แค่ถามดูเฉย ๆ แล้วตอนนี้คุณยังทำงานพาร์ตไทม์อื่นอยู่ไหม บางครั้งยังมีงานแปล นอกจากแปลยังมีอย่างอื่นอีกไหม อย่างอื่นแทบจะไม่มีแล้ว ทำไมเหรอ ฉันก็แค่ถามดูเฉย ๆ แค่กลัวว่าคุณจะเหนื่อยเกินไป ร่างกายจะรับไม่ไหว งั้นในเมื่อใช้หนี้เงินกู้หมดแล้ว งั้นจากนี้พวกงานพาร์ตไทม์ พวกนั้นคุณก็อย่าทำเลย เป้าหมายชีวิตของผม จะให้มีแต่ใช้หนี้ไม่ได้นี่ ผมไปแล้วนะ บ๊ายบาย สวัสดิการไม่เลวนี่ บ๊ายบาย บ๊ายบาย ภรรยามาส่งด้วยตัวเองเลยเหรอ ชิงอวี๋
ทำไมให้สามีตัวเองลำบากขนาดนั้น เงินที่เขาหาได้วันหนึ่ง ยังไม่พอให้คุณซื้อเครื่องสำอางเลย ก็จริงนะ ไม่ใช่เพื่อเงิน เป็น ความเชื่อใจระหว่างสามีภรรยา แจ็ค คุณรู้ไหมว่าทำไมคุณยิ่งทำยิ่งแย่ เพราะว่าคุณปากเสียเกินไป [ทุกท่าน ห้ามวู่วาม] [ความวู่วามคือปิศาจ] [ถ้าจะวู่วาม] [กลับไปวู่วามที่บ้าน] ฮัลโหล [คุณกู้ ชาร์ลีเกามาค่ะ] [สีหน้าดูไม่ค่อยดีเลย] เธอบอกเขาว่าอีกเดี๋ยวฉันมีประชุม อาจจะไม่ว่างไปเจอเขา โปรเจกต์นี้ประธานเสิ่นของชิงเฟิง ระบุเองว่าให้เป็นอ้ายเหมิง ถ้าเขามีความเห็นอะไร เธอก็ให้เขาไปหาประธานเสิ่นเอง [เขามาหาประธานจ้าวค่ะ] [ประธานจ้าวบอกให้คุณไปด้วย] [อยู่ที่ห้องทำงานเขา] รู้แล้ว เข้ามาได้ ชาร์ลี ประธานจ้าว เรียกฉันเหรอคะ นั่งสิ ชิงอวี๋ ฉันเห็นเธอเป็นเพื่อนมาตลอด คิดไม่ถึงว่าเธอจะแอบตลบหลังฉัน เธอหมายความว่าไง [บันทึกเสียงวันที่ 4 พฤษภาคม] [ถ้าพวกเราเอาแผนงานของเฟินอิ๋นมาได้] [ก็เท่ากับรู้หน้าไพ่ของพวกเขาแล้ว] [งั้นก็สะดวกขึ้นเยอะ] [เรื่องนี้] [ผมจะลองดู] [แต่ไม่สามารถรับประกันได้] [เรื่องนี้] [ห้ามไม่ให้ใครรู้เด็ดขาด] [เรื่องนี้คุณวางใจได้] [ฉันกับชิงอวี๋เป็นเพื่อนกันมาหลายปี] [ฉันไม่มีทางหักหลังเธอแน่นอน] [บันทึกเสียงวันที่ 4 พฤษภาคม]
ผู้ชายคนนี้เป็นสามีเธอใช่ไหม ชิงอวี๋ ฉันไม่คิดเลยว่าเธอกลับเป็นคนแบบนี้ ทั้ง ๆ ที่บอกว่าจะแนะนำโปรเจกต์ให้ฉัน ให้ฉันรับน้ำใจเธอก่อน จากนั้น ก็แอบลอบไปติดต่อกับอ้ายเหมิง เธอหมายความว่าไง ไม่ใช่ ฉันไม่รู้เรื่องว่านายพูดถึงอะไร ฉันก็ไม่รู้ว่านี่เกิดอะไรขึ้น นายคิดว่าด้วยตำแหน่งของฉันตอนนี้ ฉันต้องไปเอาใจอ้ายเหมิง เพื่อให้เปิดทางให้เหรอ ทั้งยังเสี่ยงขนาดนั้น นายจะอาศัยแค่ เทปบันทึกเสียงที่ไม่รู้ที่มาที่ไป แล้วก็ยืนกรานว่า ฉันเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้หรอกนะ ได้ งั้นเธอลองดูอันนี้ เดือนนี้บริษัทเทรดดิ้งชื่อเหว่ยเย่ โอนเงินห้าแสนหยวน เข้าบัญชีสามีเธอ และนิติบุคคลของบริษัทเหว่ยเย่เทรดดิ้งนี้ ชื่อหลูหง เป็นพี่สาวของซินดี้ เห็นได้ชัดว่า ห้าแสนนี้ ก็คือค่าตอบแทนที่ซินดี้ให้สามีเธอ ยังไม่ชัดเจนพออีกเหรอ ชาร์ลีนายคิดว่าฉันไม่มีเหรอ กับเงินแค่ห้าแสน แน่นอนว่าเธอไม่ได้ขาดห้าแสนนี้ แต่สามีเธอขาด เขาไม่เพียงแต่ร้อนเงิน ยังขาดงานที่ดีด้วย โอกาสที่ดี ดังนั้นเธอเลยวางแผนนี้ให้เขา อยากใช้สัญญาของชิงเฟิง เป็นใบผ่านทางให้เขา เขาจะได้ไปขอความชอบจากเจ้านาย ได้บรรจุไว ๆ ได้เลื่อนตำแหน่งเร็ว ๆ แบบนี้เขาถึงจะคู่ควรกับเธอชิงอวี๋ แล้วจะได้ไม่ถูกคนอื่นว่าไม่มีความสามารถ เกาะผู้หญิงกิน ฉันเข้าใจแล้ว ชิงอวี๋ ที่จริงทั้งหมดนี้ ล้วนเป็นหมากกระดานใหญ่ที่เธอวางไว้
ไม่ใช่เพื่อห้าเงินแค่ห้าแสน แล้วก็ยิ่งไม่ได้ทำเพื่อเอาใจใคร เธอทำงานในวงการมาตั้งหลายปี รุ่งเรืองก้าวหน้า ไม่มีอะไรขาด ความเสียดายเพียงอย่างเดียว ก็คือสามีของเธอไม่ดีพอ ดังนั้นเพื่อปูทางให้เขา เธอเลยเข้าตาจนยอมเสี่ยงทำเรื่องแบบนี้ ฉันพูดไม่ผิดใช่ไหม ยังไงซะฉันก็เขียนจดหมายร้องเรียน ไปที่หน่วยกำกับดูแลด้านการเงิน กับเฟิงอิ๋นแล้ว ครั้งนี้พวกเธอล้ำเส้นฉันก่อนนะ ฉันจะไม่ยอมรามือง่าย ๆ แน่นอน พวกเธอเอ็มจีคิว อย่ารังแกกันเกินไป ชาร์… บริษัทอุตสาหกรรมยาชิงเฟิง ยกเลิกสัญญากับเรา กับอ้ายเหมิงแล้ว ประธานหลูมีเรื่องอะไรเหรอ ฉันพบว่าคนเลวอย่างคุณนี่เลวจริง ๆ นะ วิธีการเดียวกัน คุณใช้ซ้ำครั้งแล้วครั้งเล่า คุณไม่รู้สึกเอียนบ้างหรือไง คุณหมายความว่าอะไรผมฟังไม่เข้าใจ เพื่อโจมตีฉัน คุณทำให้บริษัทชวดเคสใหญ่ไป คุณเอาผลประโยชน์ของบริษัทไปวางไว้ไหน คนอย่างคุณ เป็นคนต่ำช้าสิ้นดี พูดจาระวังหน่อยนะ อย่าพูดจาเหลวไหล เพราะว่าผมเชื่อใจคุณ ถึงได้มอบเคสชิงเฟิงที่ใหญ่ขนาดนี้ ให้กับคุณ แต่ตอนนี้ เคสหายไปในมือคุณ ไม่ว่าผมจะเชื่อคุณหรือเปล่า ผมจำเป็นต้องมีคำตอบให้สำนักงานใหญ่ แล้วก็มีคำตอบ ให้พนักงานทุกคนที่สาขาเซี่ยงไฮ้ ดังนั้นชิงอวี๋ ผมแนะนำให้คุณ เสนอตัวลาออกเอง ฉันรู้ว่าตอนนี้ฉันพูดอะไรไปก็ไม่มีประโยชน์ เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ประธานจ้าว ฉันอยากพูดอะไรสักอย่าง ฉันไม่เคยทำ
คุณทำงานไม่มีหลักการ ไม่มีขอบเขต ถูกคนร้องเรียน ทำเคสหาย แล้วยังจะมาด่าผมเหมือนคนบ้า คุณอย่าให้มันเกินไปนะ คุณเชื่อไหม ผมจะไปหาบอสตอนนี้เลย ให้คุณต้องรับผิดชอบผลที่จะตามมา แล้วรีบเก็บข้าวเก็บของออกไปทันที คุณไปสิ ทางที่ดีคุณไปตอนนี้เลยนะ คนอย่างคุณ ยังอยากจะเป็นพาร์ตเนอร์ คุณฝันไปเถอะ ก็พูดยากนะ พวกเราคอยดูก็แล้วกัน จูดี้ ปิดประตู เกิดอะไรขึ้น เคสชิงเฟิงชวดแล้ว เป็นไปได้ยังไง ฉันก็ไม่รู้ พวกเธอรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น เธอรู้เรื่องหรือยัง [ซือหยวน] [ซือหยวน] [สายไม่ได้รับ] [ซือหยวน] [ซือหยวน] [ต้องไปทำงานที่กว่างโจวกะทันหัน ประมาณสามวัน] [จ่านเสียง] [นายอยู่ไหน] ไปดื่มเป็นเพื่อนฉันสักแก้วสิ ขอร้องฉันสิ เชิญ ทานให้อร่อยนะครับ ที่นี่มีอันนี้ด้วยเหรอ ให้เขาไปซื้อที่ร้านน้ำชาฝั่งตรงข้ามมาให้ ก่อนที่เธอจะดื่มเหล้า กินโจ๊กสักชามรองท้องก่อน ไม่งั้นโรคกระเพาะเธอกำเริบ เข้าโรงพยาบาลอีก สามีเธอต้องฆ่าฉันแน่ ช่วงนี้นายออกกำลังกายไม่ใช่เหรอ นายยังกลัวเขาเหรอ เธอดูออกเหรอ ฉันไม่กลัวเขาอยู่แล้ว ซือหยวนสามคนมาฉันจะตีเขาให้หมด ดีสิ งั้นนายช่วยฉันต่อยเขาหน่อยสิ เกิดอะไรขึ้น ว่ามา
[รักษามารยาท] [ไฟประตูกระพริบ กรุณาอย่าลงจากรถ] ดังนั้นตอนนี้งานฉันก็ไม่เหลือแล้ว ยุ่งแล้ว รีบลาออกมาช่วยฉันเร็วขนาดนี้ แต่ตอนนี้ฉัน บริษัทฉันยังไม่ต้องรับเลขานะ ฉันคิดว่านะ ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเธอต้องสืบให้แน่ชัด เรื่องนี้เธอจะไปใส่ความเขาไม่ได้ เธอคิดจะเตร็ดเตร่อยู่ข้างนอกเหรอ หนีก็ไม่ใช่วิธีนะ งั้นนายสอนฉันหน่อย ฉันควรทำยังไง เธอตั้งใจจะนอนโรงแรมเหรอ ฉันบอกเขาไปแล้ว เรื่องนี้ไม่ยาก จู่ ๆ เธอกลับไปบอกเขาว่า ไม่ต้องไปทำงานต่างที่แล้ว ไม่ได้เหรอ ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่า เจอเขาแล้วจะพูดอะไร [สถานีถนนหลงหัวจง] [เวลาในตอนนี้] [คนที่เสียใจที่สุดน่าจะเป็นเขา] ถึงยังไงเขาก็เป็นคนที่ทำผิด ใช่ไหม เธอคิดให้ดีนะ ถ้าเธอไม่อยากให้อภัยเขา เธอก็พูดให้เด็ดขาดหน่อย อย่าเหลือทางออกให้เขา แต่ฉันคิดว่านะชิงอวี๋ การชอบใครสักคนจริง ๆ ไม่ใช่แบบนี้ คือไม่ว่าเขาจะทำอะไรผิด เธอก็จะอภัยให้เขา เพราะว่าเธอตัดใจจะทำลาย ความสัมพันธ์ที่กว่าจะได้มานี้ไม่ได้ ทำไมเธออยากร้องไห้ล่ะ เปล่า ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่ทะเลาะ คุณกลับมาแล้วเหรอ ประชุมที่กว่างโจวยกเลิกกะทันหัน คุณกินข้าวหรือยัง ฉันกินแล้ว คุณกินหรือยัง กินแล้ว ตอนบ่ายผม
โทรหาคุณตลอด ผมอยากบอกคุณว่า… คุณไม่ต้องพูดหรอก ฉันรู้แล้ว ไม่ ผมอยากบอกคุณ คุณไม่ต้องพูดแล้วจริง ๆ ฉันเข้าใจทุกอย่าง เราสองคนตกลงกันแล้วนี่ จะพิจารณาปัญหาในมุมมองของอีกฝ่าย ที่จริงฉันกลับมุมคิดดูนะ ห้าแสนนั้นคุณไม่อยากยืมฉัน ฉันเข้าใจ กลับกันถ้าฉันเป็นผู้ชาย ฉันก็ไม่อยากให้ภรรยาฉันใช้หนี้แทนฉัน ดังนั้นเรื่องนี้เราสองคนไม่ต้องพูดถึงแล้ว