EP.33 (FULL EP) | ที่พักแห่งหัวใจ (Life is a Long Quiet River) ซับไทย | iQiyi Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] ♫ ในที่สุดก็มีคำตอบ ที่ที่ทำให้ฉันสุขใจก็คือบ้าน ♫ [ที่พักแห่งหัวใจ] [ตอนที่ 33] ในตู้เย็นยังมีกุ้งนะ เอาแบบนี้ ทำ… กุ้งผัด เสือน้อยชอบ โอเค แล้วก็ เสี่ยวฉิน พรุ่งนี้ก็ตามต้าเหนียนกลับมาด้วยนะ มากินด้วยกัน เสี่ยวฉิน ทำไมไม่ขึ้นไปล่ะ จะต้องให้ลงมาคุย ทำไมเหรอ พี่ก็อยู่ด้วยเหรอ เชฟฟางจะกลับไปไม่ใช่เหรอ จะกลับไปบ้านสองสามวันนี่ แล้ว ข้าวจะทำยังไง ไม่มีใครทำแล้ว เรื่องเล็กขนาดนี้ ก็…สั่งข้างนอกเอาสิ ฉันรู้ แต่ฉันกลัวว่าสั่งจากข้างนอก ถ้าไม่สะอาดล่ะ เธอก็สั่งอันที่แพง ๆ ต้องผ่านสุขอนามัยแน่นอน ได้ ไม่มีอะไรแล้วใช่ไหม พ่อสามีฉันให้มาถามพี่ ว่าชอบกินอะไร เขาจะจัดเมนูอาหารที่บ้าน ไม่เห็นต้องเกรงใจขนาดนั้น คนกันเอง ฉันไม่เลือกกิน กินได้หมด อย่างน้อยพี่ต้องบอกมาสักอย่าง ฉันจะได้กลับไปบอกได้ เธอบอกมาสักอย่างสิ เขาถามว่านายอยากกินอะไร นายจะให้ฉันบอกอะไรล่ะ ได้ ฉันขอคิดก่อนนะ ขอคิดก่อน ปลากะพงนึ่ง
มีเหลือกินเหลือใช้ทุกปี เป็นไง ได้ งั้นก็เอาตามนี้นะ พี่จะกลับไปไหม ฉันยังไม่แน่ใจเลย นายอยากดูหนังเรื่องนี้ไหม อยาก อยาก ฉันชอบดู ฉันชอบดู ไปเถอะ ๆ เสี่ยวฉิน เธอมีเรื่องอะไร จะคุยกับจ่านเสียงส่วนตัวไหม ไม่งั้นให้ฉันหลบไปก่อนไหม ไม่ต้อง ๆ พูดจบหรือยัง ยังมีธุระ งั้นเธอว่ามาสิ ไม่เป็นไรคนกันเองทั้งนั้น จะกลัวอะไร ว่ามาเถอะ มีเรื่องอะไร เสี่ยวฉิน ฉันรู้ว่าเธออยากพูดอะไร เธออยากพูดเรื่องขึ้นเงินเดือนกับฉันใช่ไหม แค่ฉันเดาก็รู้แล้วว่า เธออยากได้ขึ้นเงินเดือน เดิมทีฉันก็อยากขึ้นให้เธออยู่แล้ว งั้นบอกเธอล่วงหน้าแล้วกัน ตั้งแต่เดือนหน้าไป คอมมิชชันของแต่ละเดือนเท่าเดิม ฐานเงินเดือนฉันเพิ่มให้เธอพันหยวน เป็นไง เธอยังไม่ดีใจ ไม่พอใจ งั้นเพิ่มให้เธออีกพัน สองพันพอหรือยัง มีความสุขแล้วเนอะ ไป ไปดูหนัง สามพัน ห้ามต่อรอง ต้องขึ้นให้ฉันสามพัน ถ้าพี่ไม่ขึ้นให้ฉันสามพัน รับรองฉันจะเป็นก้างขวางคอพี่ พี่อย่าคิดจะได้ดูหนังกับพี่ฉันสบาย ๆ เฝิงเสี่ยวฉิน ตกลง ดูง่ายนะเธอเนี่ย แค่เดาก็ถูกเลย
[เขาน่ะไม่ได้คิดร้ายอะไร] [ก็แค่อยากหาเงินให้มากขึ้น ฉันเข้าใจเขา] [ยังไงซะคนต่างถิ่นอยากหาเงินมากหน่อย] [ก็ให้เขาไปเถอะ] อยู่ห่าง ๆ หน่อย เดี๋ยวตาเสีย แม่ครับ แม่อารมณ์ไม่ดีหรือเปล่า เปล่านี่ เสือน้อย แม่ถามลูกหน่อย ถ้าจางจื่อรุ่ยเพื่อนสนิทของลูก เขาไม่อยากเป็นเพื่อนสนิทกับลูกแล้ว เขาอยากไปสนิทกับเหอรุ่ยหาง แล้วลูกจะทำยังไง เป็นไปไม่ได้ครับ ผมเคยบอกเขาไปแล้ว จะเป็นเพื่อนสนิทกันตลอดไป ถ้าเขาเปลี่ยนใจล่ะ แม่ก็แค่ยกตัวอย่าง แล้วถ้าหากล่ะ ลูกจะทำยังไง งั้นผมก็จะเขียนจดหมายให้เขา ในจดหมายผมจะบอกว่าผมชอบเขามาก อยากเป็นเพื่อนที่ดีกับเขาตลอดไป แบบนี้ถ้าเขาเห็นจดหมาย ก็ไม่มีทางเมินผมแน่ เสี่ยวฉิน ตุ๋นซุปแล้วหรือยัง ตุ๋นแล้วค่ะ พ่อคะ ปลานี่พ่อช่วยจัดการให้หนูหน่อย ดีปลาข้างในนี่ หนูทำแตกตลอดเลย ได้ อันนี้เธอไม่ต้องทำ ฉันจัดการเอง ๆ ฉันไปเอาแว่นตาก่อน เสือน้อยนี่นะ เอาแว่นตาฉันไปอยู่เรื่อย [พี่คะ ที่จริงฉันอยากบอกพี่นานแล้วว่า ฉันชอบพี่] เป็นอะไรเหรอคะ บาดนิดหน่อย ไม่เป็นไร ๆ ฉันไปพันแผลหน่อย ใส่เบตาดีนหน่อยนะคะ
– คุณอากลับมาแล้ว – ซื่อเหลียนมาแล้วเหรอ มาแล้ว มาแล้ว มาแล้ว มา ๆ ๆ เจ้าตัวน้อยล่ะ – เขาหลับแล้วค่ะ – รีบนั่ง รีบนั่ง มา ดื่มชา พี่รอง ลูกเขยยังมาไม่ถึงเหรอ ยังเลย คนที่สำคัญต้องมาสุดท้าย แม่ แม่ ช้าหน่อย ระวังหน่อย แม่ครับ วิ่งช้า ๆ หน่อย เขาแย่งอมยิ้มกระต่ายผมอีกแล้ว เฝิงต้าเหนียน วันนี้มีแขกสำคัญมาที่บ้าน แกทำตัวดี ๆ หน่อย โอเค ผมรู้แล้ว ฉันช่วยนายถืออันหนึ่งแล้วกัน ได้ ได้ ฉันต้องซื้อของเพิ่มอีกหน่อยไหม ช่างเถอะ ฉันกลัวจะไม่พอ เท้านายเป็นอะไร พอฉันรู้สึกตื่นเต้น ขาก็จะเป็นตะคริวนิด ๆ ตื่นเต้น ตื่นเต้นอะไร คือว่าตื่นเต้นมาก เถ้าแก่จ่านเคยเจองานใหญ่มาตั้งมาก งานเล็กแค่นี้ยังตื่นเต้นอีกเหรอ
ไม่เหมือนกัน วันนี้มาเป็นลูกเขย ฐานะไม่เหมือนกัน นายก็คิดว่ามาเล่นไพ่นกกระจอก จริงด้วย วันนี้ชุดคุณย่าดูมีชีวิตชีวามาก แม่ไม่เคยสวยขนาดนี้มาก่อนเลย พวกเรากลับมาแล้ว กลับมาแล้ว สวัสดีครับคุณย่า สวัสดีครับคุณลุงคุณป้า สวัสดีครับพี่น้อง เถ้าแก่จ่าน วันนี้คุณหล่อมากเลยนะ งั้นเหรอครับ สดชื่นมากเลย สวัสดีครับคุณย่า สบายดีนะครับ ก็แค่มากินข้าว ซื้อของมาตั้งเยอะแยะ ไม่เป็นไรครับ มาครั้งแรกนี่ พี่รอง พี่รอง ทำไมเหรอ หมากล้อมล่ะ เชี่ยนเชี่ยน เอามาให้ฉัน นั่ง ๆ แวะมาหาบ่อย ๆ นะ ครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ผมไม่มีอะไร ผมจะแวะมาบ่อย ๆ นะ – หมากล้อมล่ะ – เถ้าแก่จ่าน เชิญดื่มชา อยู่ตรงนั้น ครับ ขอบคุณครับ ๆ ขอบใจเก่อเย่ว์ งั้นผมว่าง ๆ ก็จะแวะมานะครับ ได้สิ
ผมไม่เกรงใจนะ ไป เล่นหมากล้อมกัน อากู้ คุณปลูกดอกไม้ เยอะขนาดนี้เลยเหรอครับ ปกติว่าง ๆ ก็ปลูกไว้ ผมก็ชอบปลูกดอกไม้ วันหลังผมขอคำแนะนำจากคุณอา [เหล้าจีน] หัวหน้ามาตรวจงาน เมื่อวานเธอมาหาฉัน นอกจากขอให้ขึ้นเงินเดือน ยังมีเรื่องอื่นอีกไหม ไม่มีอะไร แต่ละครั้งมีแขกมาบ้านเยอะขนาดนี้ เธอทำกับข้าวเองหมดเลยเหรอ ไม่อย่างนั้นล่ะ เธอเหนื่อยแย่เลย เถ้าแก่จ่าน ในห้องครัวควันเยอะ ไปเถอะ รีบกลับเข้าไปนั่งเถอะ ครับ ไม่ต้องเกรงใจนะ บ้านพวกคุณอบอุ่นกันจริง ๆ ไม่ต้องเกรงใจนะ จัดการเองเลย ครับ ๆ ๆ ยังมีกับข้าวอีกเหรอ คนก็มาพร้อมกันแล้ว แม่ งั้นก็ลงมือกินกันเลยเถอะ ได้ มา มา ๆ ๆ – ขอบคุณครับอาจารย์กู้ – ขอบคุณทุกคน คุณย่าสุขภาพแข็งแรงนะครับ เถ้าแก่จ่าน ช่วงนี้ซื้อบ้านที่ไหนเหรอ ช่วงนี้หลังจากที่มีนโยบายจำกัดการซื้อ ผมก็ไม่ได้ซื้อบ้านเลยครับ งั้นก็ให้พ่อแม่เธอซื้อสิ
ชื่อพวกเขามีสองชุดแล้ว ซื้อไม่ได้ครับ เถ้าแก่จ่าน ได้ยินว่าเธอเปิดบ้านพักคนชราเหรอ ครับ เฝิงเสี่ยวฉินของคุณแนะนำให้ผมเปิด ตอนนี้เธอช่วยผมดูแลอยู่ ตอนนี้ธุรกิจไปได้ดีมาก งั้น เปิดบ้านพักคนชรา ก็ไม่ได้เงินเยอะเท่าซื้อขายบ้านใช่ไหม จะบอกยังไงดีครับ คือว่าเอามาเทียบกันไม่ได้ครับ บ้านพักคนชราน่ะ มันมีคุณค่าทางสังคม เถ้าแก่จ่าน ตอนนี้แนวคิดเธอต่างไปนะ ผมน่ะก็ขอบคุณชิงอวี๋มากครับ ทุกคนเองก็รู้ แต่ก่อนผมไม่ได้คิดจะก้าวหน้า ตั้งแต่ผมคบกับชิงอวี๋ ตั้งแต่ความคิด รูปแบบของผม พัฒนาขึ้นไปมาก คุณดูสิ สองวันก่อนสำนักงานแขวงมาหาผม บอกว่าจะมีการเลือก บุคคลดีเด่นแห่งปีอะไรเนี่ย ผมว่าถ่อมตัวไว้หน่อยดีกว่า สมาคมอุตสาหกรรมเมืองก็มาหาผมอีก บอกว่าอยากให้ผมเข้าร่วม… พอแล้ว พอแล้ว ฉันให้นายผ่อนคลายหน่อย ไม่ได้ให้นายปลดปล่อยตัวเอง ติดดิน ๆ ชิงอวี๋ เธอสองคนจะแต่งงานกันเมื่อไร คุณอา ไม่เร็วขนาดนั้นหรอกค่ะ พวกเธอสองคนมีพร้อมทุกอย่าง เรื่องแต่งงานทำไมเร็วหน่อยไม่ได้ ชิงอวี๋ของเรานี่เก่งจริง ๆ ผู้หญิงเขายิ่งอายุเยอะก็ยิ่งหายาก ชิงอวี๋ของเรานี่กลับกันเลย คุณป้าครับ จะพูดแบบนั้นไม่ได้นะครับ ชิงอวี๋ เป็นผู้หญิงที่เก่งที่สุด ในบรรดาผู้หญิงที่ผมเคยเจอมา อยู่ระดับสูงกว่าผมเยอะ
– ดีที่สุด ๆ – มา ๆ ๆ มีเหลือกินเหลือใช้ทุกปีที่พี่ต้องการ มา อาหารครบแล้ว ลำบากอาจารย์เฝิงแล้ว กู้ซิน คุณเห็นแหวนฉันไหม คีบปลาให้คุณย่าหน่อย ฉันหาแหวนไม่เจอ คุณวางไว้ที่ไหน เมื่อกี้เข้าห้องน้ำก็วางเอาไว้ที่ห้องน้ำ งั้น เมื่อกี้ตอนที่เธอออกมา ต่อมาใครเข้าต่อ ต้าเหนียน ไม่เป็นไร ๆ ไม่ต้องกังวลนะ อยู่บ้านไม่หายไปไหนหรอก กินข้าวก่อนเถอะ กินข้าวก่อน – ได้ ๆ กินข้าวก่อน – ทำไมล่ะ คนกันเองทั้งนั้น ของหายเราก็ต้องหาสิ ของอะไรหาย ต้าเหนียน เมื่อกี้เธอเห็นแหวนของเก่อเย่ว์ไหม คุณป้าใหญ่ ที่นี่คนตั้งเยอะ คุณมีสิทธิ์อะไรมาสงสัยแค่น้องชายฉัน เก่อเย่ว์ออกมาเขาก็เข้าไปต่อ ฉันไม่ถามเขา ฉันจะถามใครล่ะ พี่สะใภ้ ทำเกินไปนะ แม่ เกินไปยังไง แหวนไม่ใช่ของพวกเธอ พวกเธอก็ยังไงก็ได้ เอาละ เอาละ
นี่ แหวนนี่มันจะมีปีกบินไปได้หรือไง ฉันบอกเธอให้นะ แหวนวงนั้นแพงมากนะ พอได้แล้ว ขายหน้าไหมเนี่ย เอาอย่างนี้ ฉันจะพิสูจน์ให้คุณเห็นตอนนี้เลย ต้าเหนียน ล้วงกระเป๋า พี่ ต้าเหนียน – เสี่ยวฉิน – ต้าเหนียน เป็นไปได้ยังไง อย่า อย่า ไม่จำเป็น ต้าเหนียน เด็กไม่มีทางขโมยแหวนหรอก เขาเด็กขนาดนี้ – จะเอาแหวนไปทำไม – ต้าเหนียน ไม่ต้องค้นแล้ว ไม่มีใครสงสัยนาย… ใช่อันนี้หรือเปล่า อันนี้ แต่ว่า แม่ ผม ผมไม่ได้เอาไป ผมไม่ได้เอาไปนะพี่ แหวนเป็นของฉัน แหวนเป็นของฉัน พี่คะ เรื่องนี้พี่รู้ใช่ไหม ฉันมีเพื่อนคนหนึ่ง สามีของเธอทำธุรกิจ ของก็อปแบรนด์เนม เธอมักจะโพสต์รุ่นพวกนั้นลงโมเมนต์ มีวันหนึ่งฉันเห็นแบบที่ชอบ ฉันก็เลยซื้อมาวงหนึ่ง วันนั้นเลิกงานฉันบังเอิญพบกับพี่ [เขาให้ฉันช่วยซื้อวงหนึ่ง แล้วให้ฉันเก็บเป็นความลับ] [เมื่อกี้ฉันทำงานบ้าน] [ฉันไม่สะดวกใส่แหวน] [ฉันเลยเอาไปใส่ในกระเป๋าน้องชายฉัน]
[ฉันไม่ได้บอกน้องชายฉัน เขาก็เลยไม่รู้] [คุณไม่เชื่อก็ลองถามลูกชายคุณดู] เชี่ยนเชี่ยนพูดถูก ผมให้เธอซื้อเอง หาเจอแล้ว หาเจอแล้ว ฉันหาแหวนวงนั้นเจอแล้ว เก่อเย่ว์ เธอดูสิ อันนี้ใช่ของเธอหรือเปล่า ใช่ไหม ใช่ ๆ ๆ แม่ เข้าใจผิดแล้ว ๆ ดูสิ พี่สะใภ้ ทุกคนต่างเป็นครอบครัวเดียวกัน พี่ไม่ควรสงสัยต้าเหนียน เอาละ ต้าเหนียนขอโทษด้วยนะ ฉันขอโทษเธอแทนป้าใหญ่ด้วย ชิงอวี๋ คุณกลับไปเถอะ ขอโทษจริง ๆ นะ วันนี้ฉันไม่คิดว่า บรรยากาศในบ้านจะแย่ขนาดนี้ ไม่เป็นไร ใครก็เป็นแบบนี้กันทั้งนั้น แต่ละบ้าน ก็มีใช้ชีวิตแบบเถียงกันแบบนี้แหละ แต่วันนี้นายมาวันแรก ข้าวนายก็ยังกินไม่ทันอิ่ม พวกเราออกไปกินข้าวกัน ไม่ต้อง ๆ ฉันกินอิ่มแล้ว ไว้ฉันค่อยมากินคราวหน้าก็ได้ ฉันรู้สึกว่า เฝิงเสี่ยวฉินน่าสงสารมาก ถึงจะบอกว่าแต่ละครอบครัว มีปัญหาต่างกันไป คนในครอบครัวเดียวกัน ก็ควรที่จะเข้าอกเข้าใจกันหน่อย จริง ๆ แล้วเขาก็ลำบากมาก เหมือนนายจะรู้จักเขาดีนะ ก็ไม่เชิง คือว่ารู้จักกันมานาน
อีกอย่างช่วงนี้ก็เปิดบ้านพักคนชรา มากน้อยก็รู้จักบ้าง ฉันไปแล้วนะ เธอรีบขึ้นไปเถอะ ไม่ดีหรอก เธออย่าไปเลย บ๊ายบาย ฉันไม่เป็นไร [บ้านพักคนชรายังไม่สาย] ฮัลโหล ฮัลโหล เสี่ยวฉินยังไม่นอนใช่ไหม [เธออยู่ที่ “ยังไม่สาย” หรือเปล่า] [ไปหาต้าเหนียนแล้วใช่ไหม] ฉันบอกเธอให้ไม่ต้องห่วงเขานะ เมื่อกี้ฉันเล่นหมากรุกกับเขา เขาสบายดี พี่ พี่อยู่บ้านหรือเปล่า สะดวกให้ฉันไปหาพี่ไหม ฉันก็คิดว่าเธอมาหาฉันดึก ๆ ดื่น ๆ ทำไม เพื่อเรื่องแค่นี้เหรอ เธอน่ะ อย่าใส่ใจเลย อย่าว่าแต่ต้าเหนียนไม่ได้เอาแหวนไปเลย ต่อให้เอาไปก็เป็นเรื่องของเขา ไม่เกี่ยวกับเธอ เข้าใจไหม ไม่ต้องแบกทุกอย่างไว้กับตัวเอง จริงไหม พี่ไม่เข้าใจ ใช่ ฉันไม่เข้าใจ ฉันน่ะ ก็แค่ทนไม่ได้ที่เห็นเธอลำบากใจ มา ไม่เป็นไรนะ พี่โทรหาพี่สาวหรือยัง โทรแล้ว ขอเขาแต่งงานหรือยัง ยังเลย แหวนก็ซื้อมาหลายปีแล้ว ไม่รู้จะเอ่ยปากยังไง แค่ซื้อแหวนจะมีประโยชน์อะไร เรื่องนี้จำเป็นต้องมีพิธีหน่อย ต่อให้ในใจรู้ดีแค่ไหนพี่ก็ต้องพูด และต้องเป็นทางการหน่อย อย่าทำเหมือนครั้งที่แล้ว ทำลูกโป่งอะไรพวกนั้น
วุ่นวาย ทำให้คนหัวเราะเยาะเอา วุ่นวายไปหมด พูดอย่างกับเธอเข้าใจดีงั้นแหละ เธอเข้าใจ เธอสอนฉันสิ ได้ ฉันสอนพี่ ฉันชอบพี่นะ เริ่มมาก็รุกขนาดนี้เลยเหรอ เธอรอก่อน รอเดี๋ยว ได้ ได้ ฉันต้องถ่ายไว้ถ่ายไว้ เธอพูดดี ๆ นะ มา เตรียมตัว เริ่ม ฉันชอบพี่ ชอบพี่มากจริง ๆ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเริ่มตั้งแต่เมื่อไร จู่ ๆ ก็เหมือนว่ามีวันหนึ่ง ในใจ ก็รู้สึกว่าพี่ต่างจากคนอื่น [พอคิดว่าจะสารภาพรักกับพี่] [ฉันก็ตื่นเต้นมาก] [จะสารภาพรักกับพี่ยังไงดี] [ฉันไม่มีอะไรคู่ควรกับพี่สักอย่าง] [ฐานะก็ไม่คู่ควรกับพี่] [ครอบครัวก็ไม่คู่ควรกับพี่] [ชาติกำเนิดก็ไม่คู่ควรกับพี่] แต่ก็อดไม่ได้ที่จะบอกพี่ว่า ที่จริง ที่จริงพี่เป็นคนที่ดีมากคนหนึ่ง พี่ไม่ได้หลักลอยแบบที่เห็น บางครั้งพี่อาจจะรู้สึกว่าฉัน คอยตามพี่อย่างหน้าไม่อาย แต่ฉันก็ไม่มีทางเลือก คือว่าในใจเป็นห่วงพี่มาก บางครั้งก็จงใจหาเรื่องทะเลาะกับพี่ ด่าพี่ [แล้วก็ตั้งใจว่าพี่] [อบรมพี่ บอกว่าพี่เชื่อถือไม่ได้] [แต่ในใจฉันรู้สึกว่าพี่เป็นคนดี] [ฉันคิดว่าพี่คนนี้] [เป็นคนที่จิตใจดีที่สุด] น่าเชื่อถือที่สุด มีความรับผิดชอบที่สุดที่ฉันเคยเจอมา
พี่มีข้อเสียมากมายที่พี่ไม่รู้ โง่น่ะก็โง่แทบตาย ถูกคนรังแก ก็ยังช่วยคิดหาวิธีให้เขาอีก หัวรั้น [บางครั้งฉันก็สงสารพี่มาก] [แล้วก็เอ็นดูพี่มาก] [เห็นพี่มีคนที่ชอบ] [ฉันก็ดีใจเหมือนพี่] แต่พี่ก็ไม่ต้องกดดันนะ ฉันจะบอกพี่ว่า ฉัน… ฉันคิดว่าพี่เป็นคนที่ คู่ควรจะถูกรักที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมา คือฉันแค่อยากให้พี่รู้ว่าฉันชอบพี่ ไม่ได้มีความหมายอื่น ถ้าพี่มีความสุข ฉันก็ดีใจมากเหมือนกัน เป็นไงบ้าง พูดได้ไม่เลวใช่ไหม สุดยอดไปเลย ฉันเกือบถูกเธอหลอกแล้ว ฉัน… ฉันก็ พูดกับเขาแบบนี้ เขาต้องตอบตกลงแน่ใช่ไหม แน่สิ ขอบใจนะ ขอบใจ ♫ ทุกดาวที่ก่อนอรุณ ♫ ♫ ก็มีความเหงาเป็นเพื่อน ♫ ♫ ความลับเก็บไว้ในดึกที่เงียบ ♫ ♫ ก็อยากให้คนอื่นรับฟัง ♫ ♫ เมื่อใจสองดวงได้มาพบกันในที่สุด ♫ ♫ เมื่อคุณค่อย ๆ ใกล้กันกับฉัน♫ ♫ เมื่อความเหงาเข้ามาอย่างแรง♫ ♫ คุณให้ความสำคัญกับฉัน ♫
♫ เลยฉันอยากเชื่อ ♫ ♫ ท่ามกลางม่านหมอก ♫ ♫ มีไฟหลอดหนึ่ง♫ ♫ จะสว่างสำหรับฉัน ♫ ♫ ดวงใจที่ดึงดันนั้น ♫ ♫ เพราะเธอ ♫ ♫ เปิดมา ♫ ♫ โลกใบหนึ่ง ♫ [หนึ่งเดือนต่อมา] ตื่นได้แล้ว เสือน้อย รีบตื่นได้แล้ว เชี่ยนเชี่ยนรีบตื่นเถอะ วันนี้พี่ตื่นสายแล้ว ต้าเหนียน ตื่นได้แล้ว ช้าหน่อย มานั่งตรงนี้ไม่ดีนะ เร็ว รีบไปเข้าห้องน้ำ เข้าห้องน้ำเสร็จแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้า จัดกระเป๋าหนังสือหน่อย ต้าเหนียน รีบตื่นได้แล้ว ถ้ายังไม่ตื่นอีก ฉันจะไปถลกผ้าห่มแล้วนะ ผมไม่ต้องไปทำงาน ไม่ต้องไปโรงเรียน ไม่ไปทำงานไม่ไปเรียน แกไม่ต้องตื่นเช้าเหรอ แกตื่นเช้ายังท่องศัพท์ภาษาอังกฤษได้ ใช่ นายลุกขึ้นมาทำฟิกเกอร์ก็ได้ ช่วยมาโปะค่าใช้จ่ายที่บ้านได้ ตอนนี้พวกเราออกมาอยู่ข้างนอก ค่าใช้จ่ายเยอะกว่าเมื่อก่อน [นายเป็นลูกผู้ชาย]
[- ต่อไปเรื่องเลี้ยงครอบครัว] – น่ารำคาญจริงๆ [ต้องพึ่งนายแล้ว] แล้วทำไมต้องให้ผมย้ายมาด้วย แกไม่ย้ายมาได้ไหมล่ะ กินฟรีอยู่ฟรีที่นั่น “ยังไม่สาย” ทำไมถึงต้องเลี้ยงแกด้วย ถอดเสื้อผ้าเองสิ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ตื่นสิ แม่กู้อิ๋น ได้ยินว่าโรงเรียนพวกเขา จะขึ้นค่าอาหารอีกแล้ว จะขึ้นอีกแล้วเหรอ อาหารก็ไม่ได้ดี ทำไมต้องขึ้นด้วย นั่นสิ เสือน้อย คุณปู่ คุณปู่ คุณปู่ เสือน้อย เสือน้อย ไปเข้าเรียนเถอะ ไว้เจอกันนะคะ มา เสือน้อยกำลังโต จะต้องกินสารอาหารให้ครบนะ รีบไปเถอะ ลาก่อนครับ คุณปู่ คุณปู่ พ่อไม่ต้องมาทุกวันหรอก ถ้าพวกเรามาถึงเร็วกว่านี้ พ่อจะไม่มาเสียเที่ยวเหรอ ไม่เป็นไร ได้ งั้นฉันไปก่อนนะคะ คือว่า วันนี้ฉันมารับเสือน้อยดีไหม อยากพาเขาไปเล่นที่บ้านหน่อย กินข้าวเย็นเสร็จฉันก็จะส่งเขากลับไป ค่ะ กินข้าวเย็นเสร็จแล้วฉันมารับเอง ได้ ๆ เร่งด่วนไหม ตอนนี้ยังไม่แน่ใจ ทางฝ่ายสืบเรื่องความเชื่อมโยงได้แล้ว ก็ลำบากนิดหน่อย งั้นทำยังไงดี ทางคุณน้ากับหัวหน้าหวังต้องการให้
หาแพะรับบาปคนหนึ่ง [เอาเรื่อง] [โยนไปลงที่เขาทั้งหมด] หาใครล่ะ คุณมาสักที สรุปว่าเรื่องนั้นเป็นยังไง จะทำยังไงดี คุณไม่ต้องห่วง คือ อย่าเพิ่งร้อนใจไป อย่าใจร้อนเหรอ ผมจะไม่ร้อนใจได้เหรอ ฝ่ายตรวจสอบก็เวียนมาหาผมทุกวัน ตรวจอันนี้เสร็จก็ไปตรวจอันนั้น ตรวจอันนั้นเสร็จก็มาตรวจอันนี้ ถามจนผม จนผมแทบบ้าแล้ว คุณรู้ใช่ไหม ตอนแรกพวกคุณบอกเองนะ ปลอดภัยแน่นอน ผมถึงได้รับปากใช่ไหม ตอนนี้กลายเป็นแบบนี้ พวกคุณจะไม่สนใจผมไม่ได้นะ คุณวางใจได้ กำลังคิดหาวิธีอยู่ เรื่องนี้จะรีบร้อนไม่ได้ ต้องค่อย ๆ จัดการไป ตอนนี้คุณแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง ถ่วงเวลาได้ก็ทำไป คุณก็ทำเป็นไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น ทุกอย่างจะผ่านไปได้ จริงหรือเปล่า ฉันจะหลอกคุณทำไม คุณกลับไปก่อนเถอะ ตอนนี้ตรวจสอบเข้มมาก ฉันก็ปวดหัวเหมือนกัน คุณอยู่นี่มีแต่จะเพิ่มปัญหา ต้าเหนียน กินข้าวเสร็จแกก็ ไม่รู้จักช่วยเก็บโต๊ะหน่อย แกดูสิเตียงก็ไม่ปู จะทำเดี๋ยวนี้แหละ เสือน้อยล่ะ ไปหาปู่เขาอีกแล้วเหรอ กินข้าวเสร็จฉันจะไปรับ พี่ ผมกินเสร็จแล้ว กินมะเขือเทศอีกหน่อย พี่ พี่อย่าใจอ่อนนะ เป็นอะไรไป ตอนนี้พวกเราย้ายออกมาแล้ว งั้นก็ใช้ชีวิตของตัวเอง
ไม่เกี่ยวอะไรกับพวกเขาแล้ว จะเป็นไปได้ยังไง เสือน้อยแซ่กู้ กู้เหล่ยก็ตายไปแล้ว เขามีหลานชายคนเดียว จะไม่ให้คนแก่ไม่เจอหลานไม่ได้ ฉันกลัวว่าด้ายเส้นนี้ผูกไว้ตลอด สุดท้ายก็พัวพันจนแก้ไม่ออก คนที่ลำบากคือพี่ สุดท้ายพี่ก็ต้องแต่งงาน เรื่องของตระกูลกู้ก็ควรผ่านไปได้แล้ว ถึงแม้ตอนนี้พวกเราจะลำบากไปหน่อย แต่รอให้พวกเรามีบ้านของตัวเองแล้ว ทุกอย่างก็จะดีขึ้น จริงสิ เธอวางแผนจะซื้อบ้านใช่ไหม ฉันมีลูกค้าคนหนึ่งทำอสังหาริมทรัพย์ ขายราคาคนในให้ฉัน จริงเหรอ แล้วราคาคนในเท่าไรเหรอ แปดแสน แปดแสน สองห้องหนึ่งห้องรับแขกแปดแสน เขาบ้าไปแล้วเหรอ แล้วเงินหลายล้านนั่นยกให้เธอฟรี ๆ เหรอ เขากู้เงินธนาคารไม่ได้ ฉันช่วยเขาจัดการ โครงการนั้นตั้งหลายร้อยล้าน ให้ค่าตอบแทนฉันหน่อยจะเป็นอะไรไป นี่ค่าตอบแทนเล็กน้อยเหรอ ค่าตอบแทนหลายล้านเลยนะ เธอล้อเล่นอะไร พี่ วงการเราก็แบบนี้แหละ พี่ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันไม่วางใจ เฝิงเชี่ยนเชี่ยน เธออย่าทำอะไรลับหลังฉันนะ ไม่มี พี่ ไม่เป็นไรจริง ๆ ช้า ๆ หน่อย แม่ไม่ได้ทำของอร่อยให้หลานกินใช่ไหม แม่เอาแต่ผัดหมี่ เพราะน้าเล็กชอบกินบะหมี่ มา กินน่องไก่ มา แกดูสิเนี่ย ชักช้าอืดอาด
ลูกเร็วหน่อยได้ไหม คุณปู่ ผมไม่อยากกลับ เสี่ยวฉิน ไม่งั้นให้เสือน้อยนอนสักคืนเถอะ พรุ่งนี้ยังต้องไปเรียนอีก รีบไปเถอะ บอกลาคุณย่าทวดกับคุณปู่ ลาก่อนครับคุณย่าทวด ลาก่อนครับคุณปู่ – เสือน้อย – ลาก่อน ลาก่อนนะ – อีกสองวันค่อยพาเขามาส่งใหม่ – ได้ – กลับแล้วนะคะ – เดินทางปลอดภัยนะ แสงของบ้านหลังนี้ แล้วก็ชั้นนี่ก็เหมาะกับคุณมาก คุณน้า บ้านคุณยังขายไม่ได้เหรอ ตอนแรกขายไปแล้ว เธอดูสิเซ็นสัญญาไปแล้ว สุดท้ายบ้านลูกค้าเกิดเรื่องนิดหน่อย ก็เลยไม่ซื้อแล้ว บ้านคุณตอนนี้ราคาเท่าไรคะ สามล้านแปดแสน ทำไม เธออยากซื้อเหรอ ฉันอยากซื้อก็ซื้อไม่ไหว จะเอาเงินมาจากไหนเยอะขนาดนั้น ไปแล้วนะคะ โอเค บ๊ายบาย [สถานีข่ายเสวียนลู่] ช่วงนี้ ธุรกิจ “ยังไม่สาย” เป็นไงบ้าง ก็ดีนะ ดีมากเลย คนเยอะขึ้นเยอะเลย แล้วก็มีบริษัทประกันโทรหาฉันด้วย บอกว่าจะร่วมมือกับ”ยังไม่สาย” เธอคิดว่าร่วมมือด้วยดีไหม
ที่จริงก็บอกตามตรงนะ สองสามวันนี้ฉัน ก็มีบริษัทประกันโทรหาฉันหลายสาย ส่วนใหญ่ก็แนะนำประเภทประกันเกษียณ รุ่นพวกเราเนี่ย ในอนาคตส่วนใหญ่ ก็คงต้องเข้าพักบ้านพักคนชรา ดังนั้นต้องคิดทางออกให้ดี ฉันก็คิดว่านี่ก็มีแนวโน้ม ดูเหมือนว่า ลงทุนบ้านพักคนชราเนี่ยถูกแล้ว แต่เฝิงเสี่ยวฉินนั่นแปลกมาก เธอรู้ไหม เขาบอกฉันว่า ถ้าร่วมมือกับบริษัทประกันนี้ มาตรฐานก็จะสูงขึ้น คนแก่หลายคนในชุมชนก็จะเข้ามาไม่ได้ บอกว่า อย่า อย่าลืม ปณิธานแรกของเราตอนทำบ้านพักคนชรา เฝิงเสี่ยวฉินนี่แปลกคนจริง ๆ บางครั้งเธอคิดว่าเขาทำธุรกิจ ฉลาดมาก ๆ แต่บางครั้งเขาก็บริสุทธิ์มาก ฉันนี่นับถือเขาจริง ๆ ความมุ่งมั่นของเขา น่านับถือ ได้เรียนรู้จากเขา ฉัน…ฉันแค่พูดตามเหตุผลนะ ไม่…ไม่ได้มีความหมายอื่น ฉันรู้ เธอก็รู้ว่าคนอย่างฉัน ดีก็คือดี ไม่ดีก็ไม่ดี เธอ…เธอไม่ได้คิดมากใช่ไหม ฉันเปล่านะ จะเป็นไปได้ยังไง ก็ควรเป็นแบบนี้แหละ ถ้านายมีอะไรจริง ๆ ก็คงไม่บอกฉันหรอก นายสามารถชมเขาอย่างเปิดเผยได้ ก็แสดงว่าในใจนายเปิดเผยจริงใจ ฉันก็คิดว่า ชมผู้หญิงคนอื่นต่อหน้าแฟนตัวเอง กลัวเธอเข้าใจผิด เดี๋ยวก่อน ผู้หญิง ผู้หญิงคนอื่นหรือ เธอเป็นเด็กผู้หญิง เฝิงเสี่ยวฉินเป็นน้า
ดีจริง ๆ แฟนฉันใจกว้างขนาดนี้ ดีมาก นายเพิ่งรู้เหรอ พ่อ ไม่ใช่ ทำไมพ่อปิดไฟ แล้วมานั่งตรงนี้คนเดียว นอนไม่หลับ เป็นอะไรเหรอคะ ก็ตัดใจจากเสือน้อยไม่ได้ วันนี้พ่อก็รับเขามา เล่นมาทั้งวันแล้วไม่ใช่เหรอ พ่อ เรื่องนี้พ่อต้องคิดให้ดีนะ เสือน้อยเป็นหลานของพ่อ ไม่ใช่ลูกชายพ่อสักหน่อย ต่อให้เป็นลูกชายของพ่อ ก็คงไม่อยู่กับพ่อทุกวันหรอก จริงไหม งั้นแกช่วยพ่อวิเคราะห์หน่อย ที่เธอย้ายออกไปครั้งนี้ แค่ทำให้เห็น หรืออยากย้ายออกไปจริง ๆ หนูว่าเธอไม่ได้อยากทำให้เห็นหรอก ไม่ งั้นนี่ แล้วต่อไปจะทำยังไงล่ะ แล้วพ่อยังอยาก เชิญพวกเขาสามพี่น้องกลับมาเหรอ ไม่ ๆ พ่อไม่ได้หมายความแบบนั้น แล้วพ่อหมายความว่ายังไง ยังไงซะเสือน้อย ก็คงย้ายกลับมาคนเดียวไม่ได้ เฝิงเสี่ยวฉินนั่น หนูว่าครั้งนี้เธอก็ตัดสินใจเด็ดเดี่ยว ว่าจะย้ายออกไปแล้ว [ร้านเสียนอวิ๋น] [ยินดีต้อนรับ] เสี่ยวฉิน ฉันมีเพื่อนคนหนึ่ง เขาบอกว่าตอนที่เขาอยู่กับแฟนเขา แฟนของเขาเหมือนหัวหน้ามาก พูดจามั่นคงน่าเชื่อถือ เหมือนทำรายงานเลย เธอ เธอคิดว่านี่ปกติไหม พี่เสียง เธอเป็นแบบนี้ก็ดีไม่ใช่เหรอ พี่ชอบให้เธอ หาเรื่องทะเลาะกับพี่ทุกวันเหรอ
นายรู้เหรอว่าฉันหมายถึงใคร ไม่ใช่ชิงอวี๋ของพี่เหรอ เชี่ยนเชี่ยน โทรศัพท์เธอดังตลอด จะรับหน่อยไหม เดี๋ยวฉันออกไปรับ [1382107777] [เลื่อนเพื่อกดรับ] [1382107777] [เบอร์มือถือของกู้ซิน] ใครโทรหาเธอ ดังตลอดเลย เสี่ยวซ่ง ว่ามา [เว็บQCC] [รุ่ยเย่ซิงหลง] [ผู้รับผิดชอบบริษัทรุ่ยเย่ซิงหลง] [เกาจิ่งหง] [บริษัท][สถานะ] [หนูน้อย ขอตาเล็กดูหน่อย] [ท่าทางดูแข็งแรงจริงๆ] ทำยังไงดี เขาโทรหาฉันตลอดเลย ฉันไม่รับสาย แต่เขาก็โทรตลอด ฉันกลัวว่าเขาจะจนตรอก ทำเรื่องอะไรที่เกินขอบเขต [แผนกการเงินบริษัทหวนเป่า หัวหน้าหวง] อย่าไป อย่าไป ฉันไปเอง ฉันจะปล่อยให้เขา ไปอาละวาดที่ออฟฟิศไม่ได้ ในที่สุดคุณก็ปรากฏตัวสักที คือว่าเราไปคุยกันที่อื่น ทำอะไร ๆ ที่นี่ดีมากนี่ ทำไมไม่รับโทรศัพท์ผม ตอนเช้าฉันประชุมตลอดเลย ไม่สะดวก งั้นคุณบอกมา เรื่องนั้นสรุปจะทำยังไง บอกคุณแล้วไม่ใช่เหรอ กำลังคิดหาวิธีอยู่ คุณคิดว่าผมโง่เหรอ คิดหาวิธี ๆ คิดจนป่านนี้คิดออกหรือยัง คุณอย่าคิดนะว่า ผมไม่รู้ว่าพวกคุณคิดยังไง พวกคุณ พวกคุณอยาก
ใช้ประโยชน์แล้วถีบหัวส่งใช่ไหม ก็คืออยาก ให้ผมเดือดร้อนคนเดียวใช่ไหม พวกเราเปล่า เปล่าเหรอ ผมบอกคุณให้นะ ถ้าผมลำบาก คุณก็อย่าหวังจะได้สบาย ต่อให้ผมตาย ก็จะต้องเอาคุณไปตายด้วยรู้ไหม เด็กผู้หญิงอย่างคุณนี่เลวจริง ๆ เริ่มแรกก็ขุดหลุม ให้ผมกระโดดลงไป ใช่ไหม ใช่ไหม ฉันขุดหลุมให้คุณตอนไหน ฉันก็ทำงานเหมือนกัน ฉันเก่งขนาดนั้นที่ไหน ตอนแรกคุณก็รับปากเอง ความเสี่ยงสูง ผลตอบแทนสูง คุณก็รู้ดีนี่ ทำไมตอนที่ฉันโอนเงินให้ คุณทำไมไม่บอกว่าฉันขุดหลุมพรางล่ะ ตอนนี้เกิดเรื่องแล้วคุณกลับมาโทษฉัน ฉันจะทำอะไรได้ ฉันเอาปืนมาจ่อหัวคุณ บังคับให้คุณทำเหรอ ตอนนี้คุณพูดแบบนี้ใช่ไหม คุณอย่าไปนะ คุณอย่าไป คุณกลับมานะ คุณมานี่นะ คุณห้ามไป คุณห้ามไป กลับมานี่ ห้ามไปนะ คุณรอก่อน ทำอะไรน่ะ คุณคิดจะทำอะไร ในที่สุดคุณก็โผล่มาแล้ว ทำอะไร ทำอะไร พวกคุณคิดจะทำอะไร อะไร – เงินผมจะทำยังไง – คุณพูดอะไร เงินผมจะทำยังไง คุณพูดอะไรน่ะ ผมบอกคุณให้นะ พวกคุณสองคน
ไม่มี…ไม่มีจุดจบที่ดีแน่ – ปล่อยผม – ไม่เป็นไรใช่ไหม ไม่เป็นไร