EP.18 (FULL EP) | เกียรติยศนายตำรวจ (Ordinary Greatness) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [เกียรติยศนายตำรวจ] [ตอนที่ 18] [เป็นอาจารย์เพียงหนึ่งวัน] ทำอะไรน่ะ เรื่องของหนูไม่เกี่ยวกับพ่อ แกลองพูดอีกทีสิว่าไม่เกี่ยวกับฉัน จะให้หนูพูดร้อยครั้งก็ได้ เรื่องของหนูไม่เกี่ยวกับพ่อ พ่อไม่ต้องมายุ่งกับหนู ฉันเป็นพ่อแก ถ้าไม่เกี่ยวกับฉัน แล้วจะเกี่ยวกับใคร นี่เป็นสถานที่ที่เด็กดีเขามากันเหรอ ไม่เกี่ยวกับฉันงั้นเหรอ พ่อมายุ่งกับหนูทำไม พ่อมีสิทธิอะไรมายุ่งกับหนู ก็เพราะว่าฉันเป็นพ่อของแก พอไหมล่ะ พ่อเป็นพ่อหนูเหรอ ตอนนี้พ่อคิดได้แล้วเหรอว่าเป็นพ่อหนู พ่อเป็นพ่อหนู พ่อเคยทำอะไรเพื่อหนูบ้าง ตอนที่หนูเสียใจและกลัวที่สุด พ่ออยู่ไหนกัน หนูนอนไม่หลับ หลบอยู่ในผ้าห่มร้องห่มร้องไห้ทั้งคืน พ่ออยู่ที่ไหน ตอนที่หนูขอให้พ่อกับแม่ไม่หย่ากัน ทำไมพ่อไม่นึกถึงหนูบ้าง ทำไมล่ะ ตอนนี้รู้สึกว่าหนูทำให้พ่อขายหน้าแล้วสินะ ถ่อมาทำท่าทำทางเป็นพ่อแท้ ๆ มาสั่งสอนหนู สายไปแล้ว เจียเจีย ๆ เจียเจีย เจียเจีย เจียเจีย ถูก ๆ แกพูดถูก แกพูดถูก แกฟังพ่อพูดสักประโยคหน่อยนะ พอพูดเสร็จ แกอยากจะทำอะไรก็ได้ โอเคไหม แกฟังพ่อพูดให้จบก่อน แกฟังพ่อพูดให้จบก่อน ที่แกพูดถูกทั้งหมดเลย พ่อเองที่ผิด พ่อเองที่ไม่ดี
แกโกรธอะไรแกลงที่พ่อได้เลย มา ๆ มา แก แกจะตีพ่อก็ได้ โอเคไหม แต่พ่อมีลูกสาวแค่แกคนเดียว พ่อมีแค่แกที่เป็นญาติคนเดียวแล้ว นี่พวกเรา… เมื่อก่อนพวกเราก็ดีกันไม่ใช่เหรอ แกยอมเล่นกับพ่อมาตั้งแต่เด็ก ขี่คอพ่อเดินไปทั่ว ขี่หลังอะไรพวกนี้ ตอนนี้พวกเราเป็นอะไรไป ถ้าแกอยากไปทำงาน ไม่มีปัญหา แต่ว่าสถานที่แบบนี้จะเป็นสถานที่ให้แกมามั่วได้เหรอ พอแกเข้าไปแล้ว มันก็… ทั้งชีวิตแกก็จะพังไปหมดเลยนะ แกรู้ไหม แกชอบวาดรูปไม่ใช่เหรอ นี่มัน นี่มันก็ดีไม่ใช่หรือไง แก แกไป… ถ้าหากว่าฝีมือที่นี่ไม่ถึง แกไปปักกิ่ง แกไป แกไปเรียนต่อต่างประเทศก็ได้ ถ้าพ่อไม่มีเงิน พ่อก็จะไปขอทาน พ่อก็ พ่อก็จะขายไต พ่อจะขายไต พ่อจะขายตับ พ่อจะ พ่อจะสนับสนุนแก โอเคไหม ตอนนี้หนูโตแล้ว หนูไม่ต้องการพวกคุณสักคนแล้ว หนูอยากเรียนวาดรูปก็จริง หนูจะใช้วิธีไหน พ่อก็ไม่ต้องยุ่ง ถึงยังไงหนูก็หาเงินเองได้ พ่อไปเถอะ มาโผล่ในสถานที่แบบนี้ จะส่งผลไม่ดีต่อนายตำรวจเฉินอย่างพ่อเอานะ เฉินเจียเจีย แกรอฉันนะ เฉินเจียเจีย ฉันจะบอกแกให้นะ ถ้าแกกล้าก้าวเข้าไปประตูนี้แค่ก้าวเดียว
ฉันจะพังที่นี่เลย แกเชื่อไหม เอาสิ แกไปสิ แกลองไปดูสิ แกไปสิ พ่อคิดว่าหนูไม่รู้เหรอ ว่าการที่มาโผล่ในสถานที่แบบนี้ เป็นสิ่งที่เด็กดีไม่ควรทำ แต่หนูมีทางเลือกอื่นไหมล่ะ หนูมีทางเลือกอื่นไหม พ่อบอกหนูสิ หนูมีบ้านไหม หนูไม่มี เจียเจีย [พี่คะ มาแล้วเหรอ] [เข้าไปดื่มสักแก้วสิคะ] [เข้าไปดื่มสักแก้วสิคะ เร็วเข้า] [เตรียมเหล้าไว้ให้คุณเรียบร้อยแล้วค่ะ] [พวกกุ๊ยแบบนี้นะ] [พวกเราจับมาได้แล้ว] [แค่ขั้นตอนก็ต้องจัดการตั้งสองวัน] [แล้วพอจับคนมาได้สองวัน ก็ต้องปล่อยไปแล้ว] [ไม่สู้ว่า] นายขู่พวกเขาที่นั่นสักหน่อย ให้พวกเราแยกย้ายก็จบแล้ว เข้าใจไหม ส่งกุญแจมาให้ฉัน เพราะฉะนั้นเรื่องแบบนี้ ตำรวจอย่างพวกเราดูแลไม่ทั่วถึงหรอก และก็ไม่ใช่เรื่องที่ครอบครัวตำรวจอย่างเรา จะควบคุมได้ ไม่อย่างนั้นจะเรียกว่าการปกครองโดยรวมได้ยังไง จริงไหม ผู้กำกับครับ ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่ ผู้กำกับ เกิดเรื่องเหรอครับ วันนี้ตอนกลางวัน นายอยู่กับอาจารย์ของนายตลอดเลยใช่ไหม ใช่ครับ เขามีท่าทีที่ผิดปกติอะไรไปไหม ผู้กำกับครับ เกิดอะไรขึ้นกับอาจารย์ผมเหรอครับ คือว่าตอนนี้ฉันติดต่อเขาไม่ได้ โทรหา ก็ไม่รับ ส่งข้อความไป ก็ไม่ตอบ ตอนบ่ายที่มา เขากลับมาขอลาแล้วก็ลุกลี้ลุกลน ฉันก็ค่อนข้างเป็นห่วง
วันนี้ก่อนกลับสถานี เขารับสายโทรศัพท์จากใครก็ไม่รู้ อารมณ์ตอนนั้นไม่ค่อยดี คุณ คุณอย่ามองผมสิครับ ไม่ใช่นะครับ ผู้กำกับ นี่ผมไม่ได้จะปัดนะครับ คนอย่างพี่เฉินนั่น ตัวเขาเองก็เป็นคนรักษาหน้าตาอยู่แล้วใช่ไหมล่ะครับ เรื่องแบบนี้ถ้าผมเข้าไปยุ่ง ผมว่ามันไม่เหมาะสม มีเรื่องอะไรผมเองครับ ผู้กำกับครับ ผมเป็นลูกศิษย์เขา ถ้ามีเกิดอะไรขึ้นอะไรจริง ๆ อาจารย์จะว่าอะไรก็ไม่เป็นไรครับ เรื่องนี้ เบาะแสเดียวในตอนนี้ ที่จะสามารถหาตัวอาจารย์ของนายเจอ ก็คือภรรยาเก่าและลูกสาวของเขา แต่ว่าเรื่องนี้ฉันเดาว่า น่าจะประมาณว่า… เขาตัดไม่ขาดกับสองแม่ลูกของเขา โดยเฉพาะภรรยาเก่าคนนั้นของเขา เขา หลังจากหย่าร้างไปก็… ก็เอาแต่ตีตัวออกห่างจากเพื่อนร่วมงานอย่างพวกเรา ก็ไม่มองหน้าฉันแล้วเหมือนกัน เขาไม่เคยเจอผมนี่ครับ เรื่องนี้ผมจัดการได้ [มาแล้วค่ะ] คุณน้าซั่งหรือเปล่าครับ มาหาคุณนายเหรอ รอแป๊บนะ [เข้ามาสิ] นายมาหาใครเหรอ สวัสดีครับ คุณน้าซั่ง ผมมาจากสถานีตำรวจปาหลี่เหอ ผมเป็นลูกศิษย์ของเฉินซินเฉิง ผมอยากมาเจอน้องเจียเจียสักหน่อยครับ เขาไม่อยู่บ้าน อาจารย์ของนายไปหาเจียเจียแล้วไม่ใช่เหรอ อาจารย์ผมไปหาเจียเจียแล้วเหรอครับ ใช่สิ แต่ว่าตอนนี้เขาขาดการติดต่อไป พวกเราติดต่อเขาไม่ได้เลยครับ น้องเจียเจียก็ไม่ได้กลับมาเหรอครับ ไม่ได้กลับมานะ ฉันคิดว่าเจียเจียอยู่กับอาจารย์ของนายซะอีก [ใครน่ะ] มาหาเจียเจียน่ะ ไปก่อนเถอะ
ตอนนี้ฉันไม่สะดวกที่จะคุยอะไรเยอะกับนาย คุณน้าซั่ง ตอนนี้พวกเรามีภารกิจฉุกเฉิน ต้องติดต่ออาจารย์ของผมให้ได้ แต่ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าเขาอยู่ไหน นายรีบไปเถอะ อาจารย์ครับ รับโทรศัพท์เถอะนะครับขอร้องละ รับโทรศัพท์ ๆ รับโทรศัพท์ ฮัลโหล ฮัลโหล ฮัลโหลครับ อาจารย์ อาจารย์ อาจารย์ อาจารย์พูดสิครับ อาจารย์ อาจารย์อยู่ไหนเนี่ย ผม ผมต้าเหวยไงครับ ฮัลโหล ฮัลโหล รับสิ ๆ รับสิ ฮัลโหลครับ ฮัลโหล อาจารย์ ผมต้าเหวย อาจารย์ อาจารย์อยู่ไหนน่ะ เดี๋ยวผมจะไปหาอาจารย์ ว่า ว่าไงนะครับ ถนนป่างเผิงเหรอครับ [พี่ครับ กลับไปนอนที่บ้านเถอะ] [ปิดร้านแล้ว] พี่ครับ พี่ครับ พี่ครับ อาจารย์ อาจารย์ พี่ครับ นายรู้จักเขาเหรอ ใช่ครับ ๆ ใช่ คุณไปทำงานคุณเถอะครับ เดี๋ยวผมดูแลเขาเอง อะไรกันล่ะ
ยังไม่ได้เช็กบิลเลย ผมจ่ายเองครับ 56 โอเคครับ สแกนที่นี่ใช่ไหมครับ สแกนตรงนี้ก็ได้แล้ว โอเค ได้แล้ว – เอาเขากลับไป – คุณไปทำงานคุณเลยครับ – เดี๋ยวผมพาเขากลับไป – เร็ว ๆ นะ อาจารย์ อาจารย์ลุกขึ้นมาได้แล้วครับ คนเขาเลิกงานแล้ว ขอฉันอีก… ขอฉันอีกหนึ่งขวด มา มา ขอเหล้าให้ฉันอีกขวด อาจารย์ครับ ไม่เอาแล้ว เรากลับบ้านกันเถอะ กลับบ้านกัน กลับบ้าน หลี่ต้าเหวย นาย นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง มารับอาจารย์ไงครับ พอดีเลย มา พอ ๆ พอ พอได้แล้วครับ นั่งลง ดื่มเป็นเพื่อนฉันสักแก้วหน่อย อาจารย์ อาจารย์ดื่มไปครึ่งกิโลกรัมแล้วนะครับ วันนี้เรากลับกันก่อน กลับครับ กลับ ไม่สิ หลี่ต้าเหวย นายทำอะไรเนี่ย ผมไม่ได้ทำอะไร นายบอกฉันได้เลย ไม่มีอะไรครับ
ฉันจะบอกนายให้นะ ฉันมีเงิน ฉันเลี้ยงได้ ไว้วันหลังอาจารย์ค่อยเลี้ยงเหล้าผมแล้วกันครับ ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร นี่มันอะไรเนี่ย จ้าวจี้เหว่ย วันนี้นายนอนโซฟาละกันนะ ได้ ๆ ได้ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย พวกนายไม่ต้องยุ่งหรอก อย่าขวางประตูสิ นอนลงเลยครับ นอนบนหมอนเลยครับ อาจารย์ อาจารย์หาอะไรครับ อยากดื่มน้ำใช่ไหมครับ เดี๋ยวผมไปเติมให้นะครับ ไม่เป็นไร ๆ ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ต้าเหวย ไม่เป็นไรจริง ๆ เหรอ อาจารย์ครับ น้ำครับ น้ำมาแล้ว อาจารย์ค่อย ๆ ครับ ค่อย ๆ ค่อย ๆ นะครับ ระวังสำลักครับ ต้าเหวย อาจารย์นายเขาไม่เป็นไรใช่ไหม แค่ดื่มเหล้าเยอะไปน่ะ นี่เขา… เจอ เจอเรื่องอะไรมาหรือเปล่า ต้าเหวย นายมีอะไรให้พวกเราช่วยไหม ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ฉันแค่รู้สึกว่า เดิมทีอาจารย์ฉันไม่ได้มีเรื่องว้าวุ่นใจที่สถานีเท่านั้น ทางบ้านนั้นก็มีเรื่องว้าวุ่นใจเต็มไปหมดเลย
ไม่ง่ายเลยจริง ๆ ไม่เป็นไรหรอก พวกนายนอนเถอะ เหว่ยเหว่ย ลำบากนายต้องนอนโซฟาแล้ว [แม่เจียเจีย] นายนี่ยังไงเนี่ย เจียเจียยังไม่กลับบ้านอีก คุณน้าครับ ผมคือหลี่ต้าเหวย ลูกศิษย์ของเฉินซินเฉิง ที่เราเพิ่งเจอกัน เฉินซินเฉิงล่ะ ตอนนี้อาจารย์ผมไม่สะดวกรับโทรศัพท์ งั้นนายถามเขาสิ ลูกสาวจะตายอยู่แล้ว ตกลงว่าเขาจะสนใจหรือไม่กันแน่ สนใจสิครับ ต้องสนใจอยู่แล้ว งั้นนายรีบให้เขารับโทรศัพท์สิ คุณน้าครับ ไม่งั้นเอาแบบนี้ดีไหม คุณมีอะไรคุณบอกผมมาก่อน ถ้าไม่ได้เดี๋ยวผมจะไปหาน้องเจียเจียเอง ทำอะไรน่ะ พี่หลี่ พี่ก็ถึงแล้วเหรอ ดื่มเยอะ ๆ หน่อยนะ นี่เธอมาดื่มเหล้าที่นี่แล้วเหรอ ไม่สิ ฉันจ่ายเงินจ้างให้เธอมาทำอะไรกัน รีบ ๆ เลย ทางนั้นมีแขกมา รีบไปเลย เร็วสิ ขอโทษทีนะ สาวคนนี้ผมนัดไว้แล้ว คุณนัดแล้วเหรอ สุดหล่อ คุณนี่ตาถึงมากเลยนะ นี่คือสาวที่เพิ่งมาของเราเลยค่ะ แต่ว่าถ้าเรียกมาที่โต๊ะเดี่ยว ๆ ต้องเสียค่าใช้จ่ายเพิ่มนะคะ ผมรู้ คุณไปเถอะ โอเคค่ะ นี่เป็นนามบัตรของฉันนะคะ ถ้ามาอีก ก็มาจองโต๊ะกับฉันนะคะ
ดูแลแขกดี ๆ ล่ะ พี่เสียวเหว่ย เธอไม่ต้องกลัวไปหรอก ฉันชื่อหลี่ต้าเหวย เป็นลูกศิษย์ของพ่อเธอ ทำอะไรน่ะ ถ้ายังทำแบบนี้อีกฉันจะตะโกนแล้วนะ เธอตะโกนสิ ให้เจ้านายพวกเธอรู้เลยว่า เธอเรียกตำรวจมา เจียเจีย ฉันจะเป็นลูกศิษย์ของพ่อเธอ มันก็หลายเดือนแล้วนะ ที่แต่ไหนแต่ไรไม่เคยเห็นเขา ทุกข์ขนาดนี้อย่างในคืนนี้เลยสักครั้ง เกี่ยวอะไรกับคุณด้วย แล้วจะเกี่ยวอะไรกับฉันอีก ฉันพูดไปแล้วไม่ใช่เหรอ นั่นคืออาจารย์ของฉัน คือพ่อของเธอ ขนาดพ่อยังเป็นได้ไม่ดีเลย ยังจะเป็นอาจารย์ได้เหรอ เธออายุน้อยแค่นี้ จะต้องพูดโหดร้ายขนาดนี้ไปทำไมกัน ไม่ว่าจะพูดยังไง นั่นก็พ่อของเธอ ถ้าคนที่ให้แค่สเปิร์มตัวเดียว ก็เรียกว่าพ่อ งั้นเขาก็ใช่ ถ้าเธอยังพูดแบบนี้อีกเชื่อไหมว่าฉันจะฟาดเธอ คุณฟาดมาสิ ถ้าคุณไม่ลงมือ ฉันจะพูดต่อไป เห็นเขาแบบนั้น เขาก็ไม่ควรจะเป็นพ่อคน เจียเจีย เธอโตแล้วนะ ถ้าเธอคิดว่าพ่อเธอไม่มีอนาคตละก็ เธอมีอนาคตก็จบแล้วไม่ใช่หรือไง ทำไมต้องใช้วิธีแบบนี้มาทรมานเขาด้วยล่ะ เพราะงั้นฉันถึงได้มาไงล่ะ เธอคิดจะทำอะไรกันแน่น่ะ ไม่ทำอะไร ฉันมีพ่อคนหนึ่งเป็นแบบนี้ โทษใครไม่ได้หรอก ในเมื่อเขาไม่มีทางจะปกป้องฉันได้ ฉันก็ทำได้แค่ต้องพึ่งพาตัวเองแล้ว เธอมีปัญหาอะไรหรือเปล่า ไม่มี สิบเท่าไรแล้ว ไม่ต้องยุ่งกับฉัน 18 19
เธอว่าในช่วงอายุที่ดีขนาดนี้เธอจะทำอะไรไม่ได้ เพื่อจะให้พ่อเธอโกรธ เธอเลย… มันจำเป็นไหมล่ะ งั้นพวกคุณมาโจมตีฉันสิ คุณจะฟาดฉันอีกด้วยไม่ใช่เหรอ คุณเอาเลยสิ นี่ทำไมมันวนกลับมา… ได้ ฉันไม่โกรธแล้ว ใครใช้ให้ฉันเป็นพี่เธอกัน คุณเป็นพี่ชายใคร เธอไง พ่อเธอคืออาจารย์ของฉัน เธอคือลูกสาวของเขา ฉันไม่ใช่พี่ชายเธอแล้วใครจะเป็นพี่ชายเธอล่ะ ไปเถอะ พี่จะไปส่งเธอที่บ้าน กลับได้แล้ว เจียเจีย นี่นายกำลังล้อเล่นกับฉันหรือไงกัน เหวยเหวย อย่าเป็นแบบนี้ เหว่ยเหว่ย เอาแบบนี้ ต้าเหวย เอามือออกจากฉัน รักษาระยะปลอดภัยกับฉันหนึ่งเมตรด้วย นายใส่กุญแจมือฉันก็ได้แล้วนี่นา มา มา ๆ เดินแบบนี้ ไม่เป็นไรหรอก ต้าเหวย อย่ามาล้อเล่นกันฉัน ฉันลงพื้นที่อยู่นะ นี่ก็ตรวจนี่ไง นี่มันสถานบันเทิงหรือเปล่าล่ะ มีอนาจารหรือเปล่า มียาเสพติดหรือเปล่า มาตราการป้องกันอัคคีภัยสมบูรณ์หรือเปล่า มีคนทำกิจกรรมผิดกฎหมายหรือเปล่า นี่คือขอบข่ายงานที่ต้องรับผิดชอบของตำรวจ ต้าเหวย นี่ไม่ใช่ว่านายจะให้ฉันแอบอ้างชื่อส่วนรวม แสวงหาประโยชน์ส่วนตัวหรือไง ถ้ามีคนเอาเรื่องฉันไปรายงานต่อทางการเข้าจริง ๆ ล่ะ งั้นตอนนี้ในปีหน้าฉันก็คงไม่ได้เป็นตำรวจแล้ว จ้าวจี้เหว่ย ฉันถามนายนะ เรื่องนี้สำคัญ หรือว่ามิตรภาพเพื่อนของเราสำคัญ
เรื่องนี้สำคัญ ล้อเล่นอะไรกัน เรื่องไหนจะสำคัญกว่าที่ฉันเป็นตำรวจอีก งั้นก็ได้ งั้นเอาแบบนี้ นายไปเดินข้างหน้า ไม่ต้องเข้าไป นายก็ลาดตระเวนอยู่แถว ๆ นี้อีกสักสองรอบ นี่น่าจะได้นะ พี่ใหญ่ ได้ ขอแค่ไม่ต้องให้ฉันเข้าไป ทำ ทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น งั้นเอาแบบนี้ นายก็ไปเดินอยู่หน้าประตูผับ ไม่ได้รับอนุญาตจากฉันห้ามไปไหนนะ ไม่สิ ต้าเหวย วันนี้เธอเข้าไปไม่ได้นะ ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน ฉันเป็นพี่ชายเธอ ฉันก็ต้องยุ่งกับเธอสิ หน้าด้านจริง ๆ เลย ถ้าเธอจะเข้าไปละก็ ฉันจะไปหาบอสพวกเธอ คุณคิดจะทำอะไรกันแน่ นี่ต้องถามตัวเธอเอง เรามีปัญหาอะไรก็แก้ปัญหาอันนั้น ฉันไม่อนุญาตให้เธอใช้วิธีนี้ทรมานอาจารย์ของฉัน เกี่ยวอะไรกับคุณด้วย ฉันบอกแล้วไง ว่านั่นคืออาจารย์ของฉัน ฉันไม่ยอมให้ใครมาทำแบบนี้กับเขาหรอก เจียเจีย เธอมาแล้วเหรอ ฉันกำลัง… ทำไมยังไม่เข้าไปอีกล่ะ – จะเข้าไปแล้วค่ะ – วันนี้เธอจะไม่ไปแล้วครับ พี่ชายที่เป็นตำรวจของเธอไม่ยอมให้เธอเข้าไป ไม่สิ ถ้าคุณยังเป็นแบบนี้อีกฉันจะตะโกนนะ เธอตะโกนสิ จะแจ้งความเหรอ ฉันก็เป็นตำรวจไง นั่นก็เป็นตำรวจเหมือนกัน แจ้งความสิ
จะแจ้งความเรื่องอะไร พวกเราจะจัดการเอง อยู่ที่ไหนล่ะ บอสคะ บอสดูนั่นสิ เจียเจีย คุณเป็นบอสที่นี่ใช่ไหมล่ะครับ คุณเป็นใครล่ะ ผมคือตำรวจของสถานีตำรวจปาหลี่เหอ นี่คือน้องสาวผม เข้าใจหรือยัง มีอะไรเข้าใจผิดกันหรือเปล่าคะ พวกคุณคุยกันต่อเถอะค่ะ คุณบ้าหรือไง คุณไม่ใช่พี่ชายฉันสักหน่อย ไม่มีความสัมพันธ์กับฉันเลย เขาเอาฉันไม่อยู่ คุณยิ่งเอาฉันไม่อยู่เลย ขอโทษนะ ฉันต้องไปทำงานแล้ว พวกเราดำเนินกิจการอย่างถูกกฎหมาย มีอะไรต้องกลัวกันล่ะ ฉันรู้ว่าในใจพวกเธอคิดยังไงกัน นี่ก็ดีอยู่ไง ใครก็ไม่อยากโดนตำรวจ เพ่งเล็งอยู่ทั้งวี่ทั้งวันหรอกใช่หรือเปล่าล่ะ ฉันบอกแล้วไง พวกเราคือธุรกิจบริการ ต้องยิ้ม รอยยิ้มน่ะ รอยยิ้ม เอาละ พวกเธอ พวกเธอไปทำงานเถอะ เร็วเข้า ๆ ลงมือได้แล้ว ลงมือได้แล้ว เจียเจีย เธอดูสิ เธอดูสิว่าวันนี้เกิดอะไรขึ้น มา จริง ๆ เลย ฉันว่าทำไมพี่ชายเธอคุ้นตาจังเลยนะ เขาไม่ใช่คนนั้นที่จองตัวเธอก่อนหน้านี้เหรอ เธอดูนี่สิ ไม่รีบบอกก่อนแต่แรก เอาแบบนี้ วันนี้น่ะ ถือว่าเธอทำงานหนึ่งวัน ฉันจะให้เธอ 200 หยวน
อีกแป๊บจะโทรหาเธอนะ แล้วเธอก็ ไปเก็บข้าวเก็บของหลังเวทีนะ กลับไปก่อนเถอะ ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปน่ะ เธอก็ไม่ต้องมาทำงานแล้ว – บอสคะ – นายมัวทำงานชักช้าลีลาอะไรอยู่น่ะ – หมายความว่ายังไงคะ บอส – รีบทำเข้าสิ ไม่ได้หมายความว่ายังไง ฉันพูดว่า ฉันใช้เธอไม่ได้แล้ว เมื่อกี้ฉันเพิ่งจะรู้ว่า ที่แท้พี่ชายของเธอก็เป็นตำรวจนี่เอง ทำไมตอนเธอมาถึงไม่บอกล่ะ เขาไม่ใช่พี่ชายของฉันค่ะ บอสครับ เซ็นชื่อหน่อย ใช่ห้องหมายเลขสามไหม ท่านประธานหลี่ที่อยู่ในห้องหมายเลขหกครับ เอาผลไม้ให้เขาหนึ่งจาน – เขา – โอเค เขาไม่ใช่พี่ชายฉันจริง ๆ นะคะ บอส ฉันกับเขาไม่ ไม่เกี่ยวข้องกัน คำพูดของเธอน่าสนใจจริง ๆ หมอนี่มาหาถึงหน้าประตูแล้ว เธอยังจะบอกว่าไม่เกี่ยวข้องกับเธออีก เธอคิดว่าฉันเป็นเด็กสามขวบหรือยังไงกัน ไม่เกี่ยวกันจริง ๆ ค่ะ เสียวหลี่ เตรียมเหล้าให้ห้องหมายเลขสามหรือยัง เจียเจีย จะไปไหน ฉันจะขับรถไปส่งเธอ อย่าตามฉันมา ถ้าคุณยังตามฉันมา ฉันจะตะโกนให้จับไอ้หื่นกามแล้วนะ
ตะโกนสิ ตะโกน ๆ ตำรวจอยู่ที่นี่แล้วนะ รีบตะโกนเข้า ตะโกนดัง ๆ ขึ้นรถ คุณเป็นอะไรกับฉันกัน คุณไม่ต้องมายุ่งกับฉัน ฉันจะบอกเธอให้นะ เธอทำอย่างอื่นฉันไม่มีสิทธิ์ยุ่งกับเธอ แต่ถ้าเธอทำให้อาจารย์ฉันเสียใจ ฉันก็ต้องยุ่งกับเธอ นั่นคืออาจารย์ของฉัน เธอรู้บ้างไหม ฉันไม่อนุญาตให้ใครคนไหนทำแบบนี้กับเขา ถึงจะเป็นเธอก็ไม่ได้ ขึ้นรถ ฮัลโหล แม่คะ [เสี่ยวเจี๋ย] สองวันนี้หนุยุ่งหน่อย ๆ ไม่ได้โทรหาแม่เลย ยังสบายดีไหมคะ วันนี้แม่จะไปลี่เจียงกับอาเหลียงของหนูแล้วแหละ อาเหลียงของหนูเหมารถน่ะ ป้าใหญ่กับลุงเขยของหนูก็ไปนะ ดีมากเลยนะคะ มีป้าใหญ่ มีคุณอาเหลียงไปเป็นเพื่อนแม่ หนูก็สบายใจ [แม่กับป้าใหญ่ของหนู] แล้วก็พวกอาเหลียงของหนู วางแผนว่าจะไปสิบสองปันนา ความหมายของป้าใหญ่ของหนูกับอาเหลียงของหนูคือ [จะให้แม่พักอยู่อีกหลายวันหน่อยน่ะ] จริงสิ แม่คะ เมื่อวานหนูโอนเงินเข้าบัตรแม่อีก 5,000 หยวน แม่ควรจะใช้ที่ไหนก็ใช้เลยนะคะ อย่าได้ตระหนี่ไป [หนูจะให้ค่าเช่าห้องแม่ต่ออีกหนึ่งเดือน] [แม่อยู่ที่นั่นเที่ยวกับพวกคุณป้าใหญ่ให้สนุกเถอะค่ะ] ต่อเหรอ อาเหลียงของหนูบอกว่าเขาจะช่วยจัดเตรียมห้องชุดให้ [แม่คะ หนูต่อให้แม่ดีกว่านะ] [อาศัยอยู่ที่บ้านของพวกเราเองยังไงก็สะดวกกว่านะคะ] ลูกสาวแม่หาเงินได้แล้วนะ เมื่อวานเงินเดือนเพิ่งจะออกค่ะ หนูไม่ได้ยุ่งกับการจัดการเงินนั่นหรอกค่ะ
แม่วางใจเถอะ พอถึงปลายปีพวกเรายังจะได้กลับมาอีกก้อนนะคะ คุณปล่อยฉันนะ จะให้ปล่อยเธอคงไม่ได้หรอก ฉันต้องคุ้มครองความปลอดภัยของเธอ รู้ไหม เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ เซี่ยเจี๋ย ว่าแล้วเธอต้องอยู่ นี่คือ พี่เซี่ยเจี๋ย เจียเจีย เธอโตขนาดนี้แล้วเหรอ ฉันเกือบจะจำเธอไม่ได้แล้วนะ พวก พวกเธอรู้จักกันเหรอ งั้นฉันไม่พูดมากแล้วละกัน พี่เซี่ยเจี๋ยของเธอตอนนี้ก็เป็นเหมือนกับฉัน เป็นตำรวจของสถานีตำรวจปาหลี่เหอเหมือนกัน พี่เซี่ยเจี๋ย พี่เป็นตำรวจแล้วเหรอ ใช่เลย เธอรู้สึกว่าพี่ไม่เหมือนตำรวจเหรอ เหมือนสิ นี่พวกเธอ… พี่เซี่ยเจี๋ย พี่รีบบอกกับหลี่ต้าเหวยเลยค่ะ ว่าให้หนูไป ไม่ต้องตามหนูทั้งวัน ได้ ฉันไม่ตามเธอแล้วก็ได้ งั้นเธอพูดกับพี่เซี่ยเจี๋ยของเธอ เธอพูดกับเขาให้ดี ๆ ว่าทำไมเธอถึงไม่ไปเรียนพิเศษ ทำไมจะต้องไปทำงานที่ร้านเหล้า ทำไมจะต้องทำให้อาจารย์ของฉันเสียใจด้วย ฉันทำงานมันก็เรื่องของฉัน ไม่เกี่ยวกับพ่อของฉัน พอแล้ว นายยังจะถามอีก เจียเจีย ไปนั่งพักที่ห้องของพี่สักพักเถอะ โอเคค่ะ เธออย่าลืมว่าต้องโทรศัพท์หาแม่ของเธอนะ อย่าให้ท่านเป็นห่วง รู้แล้ว ไม่ต้องให้คุณบอกหรอก ฮัลโหล มีอะไรเหรอ [หลี่ต้าเหวย นายไปไหนน่ะ] ฉันอยู่ที่ซูเปอร์มาร์เก็ต มาซื้อขนมให้เจียเจียหน่อยน่ะ พวกของกินพวกเครื่องดื่ม
งั้นก็ดีเลย เจียเจียบอกว่าเขาวาดรูปได้ พวกเรายังอยากให้นายช่วยออกไปซื้อ พวกอุปกรณ์วาดรูปให้เขาหน่อยน่ะ [ได้สิ ต้องการอะไรบ้าง] เขาบอกว่าวาดภาพสเก็ตช์ ต้องการดินสอดำ 3H HB 2B 4B จริงสิ ยังมีกระดาษสเก็ตช์ด้วย ขนาดกี่นิ้วก็ได้ ได้ ฉันจะซื้อกลับไปให้เธอ [วางแล้วนะ] นายกลับมาแล้วเหรอ นายดูสิเจียเจียวาดให้ฉัน – เหมือนไหม – ฉันดูหน่อย ใช้ได้นะเนี่ย เจียเจีย มีความสามารถนี้ด้วย เธอวาดให้ฉันสักอันสิ ใช้กระดาษ ดินสอเฉพาะทางวาดให้นาย จะต้องเหมือนกว่าแน่นอน อันนั้นไม่เสมอไปค่ะ พี่เซี่ยเจี๋ยสวยก็เลยวาดง่าย เขาขี้เหร่เกินไป เริ่มวาดก็ยากมากแล้วค่ะ พูดอะไรเนี่ย เด็กคนนี้ ฉันลำบากลำบนซื้อกระดาษ ดินสอเฉพาะทางมาให้เธอ มา มา ๆ ดูสิ ดูว่าของทั้งหมดถูกต้องหรือเปล่า เล่มนี้ถูกไหมล่ะ ปากกานี้ถูกไหม นายแบบมาแล้ว เธอว่ามือทั้งสองข้างของฉันทำแบบนี้ดีแล้ว หรือว่ามือหนึ่งชี้ฟ้า ไม่ต้องขยับแล้วค่ะ แบบนี้มีความแข็งแกร่งหน่อยใช่ไหมล่ะ หรือว่าแบบนี้ อย่าขยับ ยิ่งขยับยิ่งขี้เหร่ เด็กคนนี้ทำไมพูดจาไม่น่าฟังเลย
เธอนี่นะ เซี่ยเจี๋ย เธอ เธอว่าเสื้อของฉันได้ไหม ต้องจัดให้เรียบร้อยหน่อยไหม นายอย่าพูดไร้สาระน่า ให้เขาวาดให้ดี ๆ ได้หรือปล่า หรือว่าเธอเอาสมุดมาให้ฉัน ให้ฉันดูเหมือนมีวัฒนธรรมหน่อย เธอรีบวาดเลย เจียเจีย วาดเขายิ่งขี้เหร่ยิ่งดี โอเคแล้ว คุณขยับได้แล้วค่ะ ฉันดูหน่อย ไม่ให้ ภาพที่เธอวาดก็คือฉัน เธอไม่ให้ฉันดูเหรอ ไม่ให้ เธอวาดอะไรน่ะ – พี่คะ – พี่ดูหน่อย หลี่ต้าเหวย นี่เหมือนนายเกินไปแล้ว เธอให้ฉันดูหน่อย ไม่ให้ พวกเธอสองคน พวกเธอสองคนระวัง อย่าชนกันล่ะ เอามาให้ฉัน ยัยเด็กคนนี้ เธอดูสิว่าฉันจะจัดการเธอยังไง เธอรอฉันก่อนนะ พวกคุณมาได้ยังไงครับ เจียเจีย ไม่ได้ส่งข้อความให้แม่เหรอ แม่คะ แม่รับปากแล้วไม่ใช่เหรอคะ ว่าวันนี้จะให้หนูนอนค้างกับพี่เซี่ยเจี๋ย เจียเจีย อยู่ที่บ้านคนอื่น สถานที่เล็กขนาดนี้ ตอนกลางคืนกลัวว่าหนูจะนอนไม่หลับน่ะ ฉันกับแม่ของหนูไม่สบายใจ ก็เลยมารับหนูกลับ คุณอวี๋ ถ้าคุณจะพูดแบบนี้ละก็ ผมเกรงว่าจะต้องโต้แย้งคุณนะครับ ถึงแม้ว่าที่นี่ของพวกเราจะเล็ก แต่เจียเจียกับพวกเราเล่นด้วยกัน มีความสุขมากครับ
อีกอย่างปีนี้เขาอายุ 18 แล้ว เขามีสิทธิที่จะตัดสินใจ ว่าคืนนี้จะพักอยู่ที่ไหน คุณว่าใช่ไหมครับ คุณน้าซั่ง เจียเจีย แม่ว่าลูกกลับบ้านพร้อมกันกับแม่ดีกว่า ลูกไม่อยู่บ้าน แม่ไม่วางใจเลย คุณน้าซั่งคะ ฉันคือเซี่ยเจี๋ยค่ะ คุณยังจำฉันได้ไหมคะ ตอนที่ยังเด็กเจียเจียมาเล่นด้วยกันกับฉันบ่อย ๆ พวกคุณวางใจเถอะค่ะ พวกเราจะดูแลเจียเจียให้ดีแน่นอน ใช่ครับ พวกเราทุกคนเป็นตำรวจ อยู่ด้วยกันกับตำรวจปลอดภัยที่สุดแล้ว ใช่ไหมครับ อย่างงั้น ก็พักอยู่ที่นี่เถอะ เชื่อฟังพวกพี่ ๆ นะ อย่าสร้างปัญหาให้คนอื่น รู้ไหม รู้แล้วค่ะ งั้นพวกเราไปกันเถอะ เดินทางปลอดภัยนะครับ ทำให้ลำบากแล้วนะ ไม่เป็นไรครับ เดินทางปลอดภัยค่ะ เดินทางปลอดภัยครับ ลาก่อนครับ เจียเจีย ไม่เอา เจียเจีย เจียเจีย อย่ามาแตะต้องตัวหนู เจียเจีย เธอตื่นสิ เจียเจีย เจียเจีย พี่คะ ไม่เป็นไร ๆ ไม่ต้องกลัว เธออยู่ที่บ้านของพี่ มีเรื่องอะไรเหรอ นี่เพิ่งจะตีห้านะ เช้าตรู่ขนาดนี้ พวกนายสองคนทำอะไรเหรอ
ไป ไป ๆ ไปนอนไป ฉันจะเข้าห้องน้ำ เข้าไปพูดข้างใน พูดมาเถอะ เรื่องอะไร พูดสิ คือว่าเจียเจีย เจียเจีย เจียเจียเป็นอะไรเหรอ นายรับปากฉันก่อน ว่านายจะใจเย็น ๆ หน่อย ได้ไหม เธอก็พูดมาเถอะน่า เหตุการณ์อะไรที่ฉันไม่เคยเจองั้นเหรอ งั้นนายต้องรับประกัน ว่าจะไม่หุนหันพลันแล่นแล้วก็ฟังฉันพูดให้จบ ได้ ๆ ได้ ฉันรับประกัน เธอรีบพูดมาเลย เมื่อกลางดึกเจียเจียฝันร้ายเลยตกใจตื่น ให้ฉันดูโทรศัพท์ของเขา [คุณครูให้ทำการบ้านใหม่เหรอ] [ใช่ค่ะ] [ไม่เลวจริง ๆ ] [รู้สึกว่าดูเหมือนจะพัฒนาขึ้นแล้ว] [หอมจริง ๆ เลย] [หนาวหรือเปล่า] [คุณจะทำอะไร] [อย่ามาแตะต้องตัวหนู] [หนูจะบอกแม่ของหนู] ฉันจะฆ่าเขา อย่าเป็นแบบนี้สิ เมื่อกี้นายรับปากฉันแล้วว่าจะใจเย็น ๆ เธอจะให้ฉันใจเย็นได้ยังไง ฉันจะไปจัดการเขา ฉันจะไปจัดการเขา นายจะทำอะไร หลี่ต้าเหวย จัดการเขาไง ถ้านายทำให้เป็นเรื่องใหญ่ขึ้นมา แล้วนายจะให้เจียเจียทำยังไง เขากำชับฉันครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่ให้ฉันบอกคนอื่น
นายอยากให้ทั้งโลกรู้หมดงั้นเหรอ นายเคยคิดแทนเขาบ้างไหม ไม่สิ พวกนายเป็นอะไรเหรอ หลี่ต้าเหวย นายใจเย็น ๆ หน่อย โอเคไหม ฉันกลับห้องก่อน นายดูเขาเอาไว้ อย่าให้เขาใจร้อน มีอะไรเหรอ ไม่มีเรื่องอะไรใช่ไหม นายนอนเถอะ ไม่ ไม่เป็นไรจริง ๆ ใช่ไหม นอนเถอะ งั้นฉันนอนต่ออีกหน่อยนะ ต้าเหวย ต้าเหวย เซี่ยเจี๋ย ต้าเหวยออกไปแล้ว เกิดเรื่องอะไรขึ้น เกิดเรื่องอะไรขึ้น ตามไปเถอะ ไป ไป ๆ ไปทำอะไร เซี่ยเจี๋ย เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ ขับรถของฉัน ฉันจะไปเอากุญแจ ไม่ใช่สิ ฉันต้องถามให้ชัดเจน เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ หลี่ต้าเหวยกำลังจะทำผิดพลาด เขาจะไปต่อยคน ต่อยคน เขาต่อยใครเหรอ พวกนายรีบไปตามเขากลับมาก่อนได้ไหม กลับมาแล้วฉันค่อยจะบอกรายละเอียด ไปเถอะ ไห่ซั่งหลัวหลาน บ้านเลขที่เท่าไร โอเค ได้ รักษาการติดต่อเอาไว้ ที่นี่แหละ สวัสดีครับ สวัสดีครับ พวกเราเป็นตำรวจจากสถานีตำรวจปาหลี่เหอครับ
ไม่ทราบว่าคุณอวี๋อยู่บ้านไหมครับ เขาไปวิ่งที่สวนสาธารณะเหอปินแล้วค่ะ ขอบคุณครับ ไป ทำอะไรน่ะ วิ่งไม่ดู… นาย พวกเราเคยเจอกันแล้ว ผมชื่อหลี่ต้าเหวย เป็นพี่ชายของเฉินเจียเจีย ใช่ ฉันรู้แล้ว ที่ไหนล่ะ ๆ นี่มี มีเรื่องอะไรเหรอ มีอะไรงั้นเหรอ ผมจะสั่งสอนคุณแทนเจียเจียเอง นายทำอะไรเนี่ย ขวางเขาไว้เร็วเข้า ทำอะไรงั้นเหรอ คุณทำอะไรตัวเองก็รู้อยู่แก่ใจ – ฉันทำอะไรไปล่ะ – ต้าเหวย ต้าเหวย ใจเย็น ๆ มีเรื่องอะไรทำไมไม่คุยกันดี ๆ นายปล่อยฉันนะ นี่นายเป็นอะไรไปเนี่ย นายไม่รู้ว่าไอ้เดรัจฉานคนนี้ทำอะไรไว้ ฉันทำอะไรงั้นเหรอ เขาลวนลามเจียเจีย ฉัน ฉันจะเตือนนายนะ นายอย่ามาพูดจาใส่ร้ายป้ายสีคนอื่นสิ ใส่ร้ายป้ายสีงั้นเหรอ ปล่อยฉัน นายจะทำอะไร ยังไม่ตีคุณเลยนะ คุณตีผมเหรอ ใจเย็น ๆ ใจเย็น ๆ หลี่ต้าเหวย – ตำรวจตีคนแล้ว – อย่าตีนะ
– ตำรวจตีคนแล้ว – อย่าตีนะ สวัสดีค่ะ อันนี้ ร้านค้าให้เช่าค่ะ คุณต้องการดูหน่อยไหมคะ ขอบคุณค่ะ พี่คะ ทำไมพี่ถึงตื่นเช้าขนาดนี้ล่ะ เรื่องของหนูทำให้พี่นอนไม่หลับหรือเปล่าคะ ไม่ใช่หรอก เจียเจีย พี่ตื่นเช้าเพราะต้องไปทำงาน นั่งสิ งั้นก็ดีเลยค่ะ พี่คะ พี่ไม่ต้องเป็นห่วงหนูนะคะ หนูไม่เป็นไร จะไม่เป็นไรได้ยังไง ในเมื่อพี่รู้แล้ว ก็จะต้องช่วยเธอคิดหาวิธีแน่นอน เจียเจีย เรื่องนี้แม่ของเธอรู้หรือเปล่า หนูไม่กล้าบอกท่าน เธอกลัวว่าท่านจะเป็นห่วงเหรอ อีกอย่างถ้าแม่รู้แล้วจะมีประโยชน์อะไรล่ะคะ ต่อหน้าคนคนนั้น แม่ทำได้เพียงแค่กล้ำกลืนฝืนทนด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม ถึงแม้จะเป็นแบบนี้ เขาก็มักจะ ทำให้แม่อับอายขายหน้าอยู่บ่อย ๆ งั้นทำไมแม่ของเธอ ถึงยังอยู่ด้วยกันกับเขาล่ะ หนูก็ไม่รู้ค่ะ ทุกครั้งที่หนูถามคำถามนี้กับแม่ แม่ก็มีแต่ร้องไห้