EP.24 (FULL EP) | เกียรติยศนายตำรวจ (Ordinary Greatness) ซับไทย | iQIYI Thailand

    [รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [เกียรติยศนายตำรวจ] [ตอนที่ 24] [พุ่งไปดั่งลูกธนู] เสี่ยวลี่คนนี้เนี่ยนะ จะว่าไปก็เป็นเด็กที่น่าสงสารคนหนึ่ง ตอนเด็กเขาอยู่กับแม่ อย่างกับของล้ำค่าเลย แต่พอแม่เขาเสียนะ พ่อของเขาก็หาแม่เลี้ยงมาให้เขา ไม่ทันไรก็ตกจากฟ้าสู่ดินเลยแหละ ความหมายของคุณก็คือ แม่เลี้ยงคนนี้ทารุณกรรมเขาเหรอครับ จะบอกว่าทารุณกรรม เราก็ไม่มีหลักฐานอะไรน่ะสิ และก็ไม่เคยเห็นแม่เลี้ยงเขาตี หรือว่าลงมือ แต่นี่ก็ทนไม่ไหว เขาไปนินทาให้พ่อเขาฟัง พ่อของเขาอารมณ์รุนแรง พอลงมือขึ้นมาก็รุนแรงมาก หลังจากนั้นเด็กคนนี้ก็ไม่รักดีแล้ว คนแซ่เยว่นี่เหรอ อยู่ที่เดียวกับเรานี้ก็ถือว่านานอยู่นะ สี่ห้าปีเห็นจะได้ เขาคนนี้นะ พวกเราก็ไม่ค่อยรู้จักสักเท่าไหร่หรอก ฉันรู้แค่ว่าเขามีรถหนึ่งคัน เขาก็อาศัยรถคันนั้นทำมาหากินนั่นแหละ เขาไม่ค่อยไปมาหาสู่กับใครสักเท่าไร แล้วเขาเคยทำอะไร ที่ผิดกฎหมายไหมครับ ก็ไม่เคยหรอกนะ เขาก็แค่อยู่กับแฟนข้างนอก สัก สูบบุหรี่ ไป ๆ มา ๆ อยู่บนถนน กับพวกวัยรุ่นกลุ่มหนึ่ง คุณว่าหนุ่มโสดอย่างเขา พาผู้หญิงมาบ้านบ้าง คุณว่าก็ปกติใช่ไหมล่ะ แต่ว่ามีครั้งหนึ่ง เพื่อนบ้านคนหนึ่งของเขาบอกว่า เห็นตอนกลางคืนเขาพาเด็กผู้หญิงคนหนึ่งกลับมา แต่ว่าคำพูดของเขาคนนี้นะ คุณจะฟังเขาหมดก็ไม่ได้ เขากับคนแซ่เยว่นี้ ทั้งสองคนเคยทะเลาะกัน เพราะเรื่องจอดรถด้วยแหละ รถของเขานั่น

    ทุกครั้งที่กลับมาก็ไม่จอดไว้ที่หน้าประตูบ้านตัวเอง ชอบมากินพื้นที่จอดรถของผม มีครั้งหนึ่งทำเอารถผมติดอยู่ข้างใน ผมออกไม่ได้ ก็เลยไปเคาะประตูบ้านเขา ให้เขาขยับรถหน่อย แต่ก็โทษผมแหละ ผมก็แค่กวาดสายตาไปในบ้านของเขานิดหน่อย แต่ว่าคุณไม่เห็นสายตานั้นของเขา สายตานั้นมัน… อะไรที่เรียกว่าสายตาพิฆาต มัน มันก็คือสายตาแบบนั้นแหละ ต่อมา คนแซ่เยว่นี้เป็นคนยอมรับผิดเอง ทั้งสองคนก็ไม่มีอะไรกันแล้ว เขาจะแก้แค้นหรือไม่ นี่ก็ไม่ชัวร์หรอกนะ อาจารย์ครับ เยว่เวยคนนี้บอกว่า ไม่มีเด็กผู้หญิงสักคน จะสามารถหนีออกมาจากที่นั่นของเขาได้ ถ้าสิ่งที่เขาพูดนี้เป็นจริง บ้านหลังนั้นของเขา ก็จะเป็นสถานที่ก่ออาชญากรรมที่แรกเลย ผมจำได้ว่าตอนที่เราไปดู บ้านหลังนั้นของเขาสะอาดเรียบร้อยมากเลย คนรักสะอาดมักจะโรคจิต ผมเคยเห็นที่ไหนนะ ที่เขาบอกว่าคนที่มีอาการโรคจิต มีจุดเด่นอย่างหนึ่ง ก็คือจะรักสะอาดแบบผิดปกติ อาจารย์ครับ อาจารย์เป็นอะไรไป เปล่า ฉันก็แค่คิดว่า นายดูเด็กคนนี้สิ ไม่มีแม่ น่าสงสารจริง ๆ ไม่มีพ่อ ก็น่าสงสารเหมือนกัน อาจารย์คิดถึงเจียเจียอีกแล้วเหรอครับ ฉันมันคนไร้ค่าคนหนึ่ง ไม่รู้เลยจริง ๆ ว่าควรจะทำหน้าที่พ่อให้เหมาะสมยังไง เจียเจียเป็นอะไรอีกล่ะครับ ก็เปล่าหรอก ฉันก็แค่รู้สึกว่า ช่วงนี้อารมณ์ของเด็กคนนี้ไม่ค่อยนิ่งเลย เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ฉันเองก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร อาจารย์ก็อย่ากังวลมากเกินไปเลยครับ ไม่แน่อาจจะควรหาแฟนได้แล้ว

    ใคร เปล่า ไม่ใครครับ ไม่เหมือน พอแล้ว ไม่คิดแล้ว ยุ่งเรื่องของเราต่อดีกว่า สถานีตำรวจหลินฉ่างใช่ไหมครับ ผมโทรจากสถานีตำรวจปาหลี่เหอเมืองผิงหลิงครับ ตอนนี้เรามีผู้ต้องสงสัยทำผิดกฎหมายอยู่คนหนึ่ง ชื่อเยว่เวย ใช่ครับ เวยของคำว่าเวยเฟิง ข้อมูลในบัตรประชาชนของเขามันขึ้นว่า อยู่ในการปกครองของพวกคุณ พวกคุณรู้จักคนนี้ไหมครับ เขาเป็นคนเก็บตัว ไม่ค่อยออกจากบ้าน ไม่ชอบคบค้าสมาคมกับใคร แตะต้องไม่ได้ อีกอย่าง เกือบสิบกว่าปีที่ไม่ได้กลับบ้าน หัวหน้าหลัวครับ พวกนี้พออยู่เดี่ยว ๆ มันก็ไม่ทำไมหรอก แต่พอมารวมกัน ก็จะได้กลิ่นอะไรที่คุ้นเคยแล้วใช่ไหมล่ะ อีกอย่าง เงินสองร้อยหยวนนั่นที่หลิวเสี่ยวลี่พูดถึง ถ้าหากว่าเธอไม่ได้เป็นคนขอจริง ๆ แต่เป็นเยว่เวยที่ยัดเยียดให้เขาเอง เยว่เวยคนนี้เคยเป็นตำรวจกองหนุนมาก่อน ความหมายของเรื่องนี้ก็จะต่างกันแล้ว นี่มันบ่งบอกว่า เยว่เวยมีเซนส์ในการระวังตัวอย่างมาก เขารู้ว่าสามารถใช้วิธีไหนได้บ้าง ที่จะหลบหนีการลงโทษทางกฎหมายได้ ความหมายของคุณก็คือ สงสัยว่าเบื้องหลังนี้ซ่อนคดีใหญ่ไว้อยู่งั้นเหรอ เรื่องนี้ ผมก็บอกไม่ถูกหรอก แต่ว่า ผมมักจะรู้สึกมีบางอย่างผิดปกติไป โดยเฉพาะหลังจากที่ผมได้ยินว่าเขาเคยเป็นตำรวจกองหนุน ความรู้สึกแบบนี้ยิ่งชัดเจนขึ้น คุณลองคิดดูนะ ตามหลักการ เขาเคยเป็นตำรวจกองหนุน เคยพบเจอตำรวจ ประสบการณ์ในช่วงนี้ พอเจอกันเขาก็ควรจะคุยกับพวกเรา ทำเป็นตีสนิทไม่ใช่หรือไง แต่ตอนที่เขาเจอผม

    ประสบการณ์ในช่วงนี้เขาไม่ได้พูดถึงแม้แต่คำเดียว ตอนที่เขาอยู่ที่นี่กับผม ก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้ คุณดูสิ แต่ว่า ถ้าหาก เบื้องหลังนี้ซ่อนคดีใหญ่ไว้อยู่จริง ๆ ยังไงพวกเราก็น่าจะเจอเบาะแสร่องรอย ที่หลงเหลือไว้บ้างอยู่มั้ง เช่นศพ หรือว่าคนที่หายตัวไป แต่ว่าพวกเราไม่พบอะไรสักอย่างเลยนะ บางทีผมอาจจะคิดมากเกินไป แต่ว่า ผมว่าเรื่องแบบนี้ คิดมากดีกว่าคิดน้อย คุณว่าไหม ก็ได้ งั้นเดี๋ยวเราจะตรวจสอบคดีนี้ ให้ละเอียดอีกที เหล่าหลัว มีอีกเรื่องหนึ่ง ผมยังสังเกตว่า สถานที่ที่เยว่เวยคนนี้อยู่ แทบจะไม่มีกล้องวงจรปิดเลย เราสามารถ ติดไว้สักตัวที่ปากทางเข้าออกบ้านเขา จะได้ไหมครับ ผม… เหล่าหลัว ผมรู้ คือว่า คดีของพวกคุณค่อนข้างเยอะ ค่อนข้างยุ่ง กล้องวงจรปิดนี้เชื่อมไปที่พวกเราก็ได้ เดี๋ยวพวกเราเฝ้าเอง ก็ได้ เดี๋ยวเรื่องนี้ผมจะคิดหาวิธีแก้ปัญหาให้พวกคุณเอง ขอบคุณมากครับ ขอบคุณมาก อาจารย์ดูสิครับ ชีวิตเขาก็ค่อนข้างจะเป็นกฎเป็นเกณฑ์อยู่นะครับ วัน ๆ ก็แค่ขับแท็กซี่เถื่อน พอไม่มีธุระ ก็จะไปพวกร้านสปาเท้า เที่ยวกลางคืน เพื่อผ่อนคลาย เขาเป็นคนโสดคนหนึ่ง ไปสถานที่แบบนี้เพื่อแสวงหาความตื่นเต้นก็เป็นเรื่องปกติ นายว่า

    ถ้าเขาอยากขับแท็กซี่เพื่อหาเลี้ยงชีพจริง ๆ ละก็ ทำไมถึงไม่ลงทะเบียนเปิดบัญชี สมัครแอปเรียกรถที่มันได้มาตรฐาน จะต้องขับแท็กซี่เถื่อนให้ได้ หรือเป็นเพราะว่าไม่อยากถูกแพลตฟอร์มหักค่าคอมมิชชั่น แต่ว่าก็มีความเป็นไปได้อีกอย่างหนึ่ง ก็คือ เมื่อสมัครแอปเรียกรถที่ได้มาตรฐานแล้ว สถานที่พักระหว่างเดินทางพวกนี้ แพลตฟอร์มจะรับรู้ได้ เจียเจีย นึกยังไงถึงได้โทรหาพ่อเนี่ย ทำไมล่ะ งั้นก็ได้ ๆ งั้นลูกอย่าเพิ่งไปนะ ลูกรอ ลูกรอพ่อก่อนนะ เดี๋ยวพ่อจะกลับไปเดี๋ยวนี้แหละ โอเค ๆ โอเค อาจารย์ครับ เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเจียเจียเหรอครับ เปล่า เปล่า จริงสิ ฉันมีธุระด่วน ต้องกลับบ้านก่อน – นายช่วยบอกในสถานีให้ฉันด้วย – ได้เลยครับ ได้เลย มีเรื่องอะไรให้ช่วยอาจารย์บอกผมได้เลยนะครับ รอฉันกลับมาก่อนค่อยว่ากัน เจียเจีย พ่อคะ เจียเจีย เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า เปล่าค่ะ แล้วทำไมอยู่ดี ๆ ถึงได้จะย้ายออกล่ะ พ่อทำอะไรผิดไปหรือเปล่า ไม่ใช่ค่ะ พ่อ หนูก็แค่อยากออกไปอยู่คนเดียว พี่หลิงบอกว่าให้หนูไปพักอยู่กับเขาได้ เอางี้นะ ลูกนั่งลงก่อน

    เราค่อย ๆ นั่งคุยกันนะ เจียเจีย ลูกอย่าทำร้ายจิตใจพ่อขนาดนี้เลยได้ไหม ได้ไหม ลูกดูสิพ่ออยู่คนเดียวมาตั้งหลายปีแล้ว ไม่ง่ายเลยกว่าจะได้ลูกกลับมา นี่ถึงจะเหมือนครอบครัวไง ใช่ไหม นี่จู่ ๆ ลูกมาบอกว่าลูกจะย้ายออกอีกแล้ว ลูกคิดดูสิพ่ออายุปูนนี้แล้ว ลูก ลูกจะยังอยู่กับพ่อได้อีกสักกี่ปี ถ้าพ่อทำเรื่องไหนได้ไม่ดี ลูกบอกพ่อมาตรง ๆ เลย พ่อจะได้ปรับปรุงให้ไง นี่เจียเจียเจอเรื่องอะไรมาหรือเปล่าครับ เปล่านี่ ฉันก็ไม่รู้ ฉันไม่รู้อะไรสักอย่างเลย ฉันรู้แค่ ฉันเป็นพ่อที่ไม่ได้เรื่องเลย ลูกตัวเองแท้ ๆ แต่ตัวเองกลับไม่เข้าใจเลยสักนิด ไม่มีหลักการอะไรสักนิดเลย อาจารย์ครับ อาจารย์อย่าคิดแบบนี้เลยครับ อาจารย์ลองคิดดูนะ อาจารย์กับเจียเจีย ก็ไม่ได้อยู่ด้วยกันมาตั้งหลายปีแล้ว นั่นก็ต้องมีระยะปรับตัวซึ่งกันและกัน ไม่แน่เขาก็แค่ไม่สบอารมณ์อะไรก็เท่านั้นเองครับ งั้นเหรอ รอไปอีกหน่อยแล้วกันครับ ไม่แน่ผ่านไปสักพักพอปรับตัวได้แล้วก็ดีขึ้นเองครับ ถ้าไม่ได้จริง ๆ เดี๋ยวผมจะลองปรึกษากับเซี่ยเจี๋ย ให้เขาย้ายไปอยู่กับพวกเรา ไปอยู่กับเซี่ยเจี๋ยอีกสักพัก ครั้งที่แล้วที่เจียเจียอยู่กับพวกเรา ก็อยู่อย่างมีความสุขดี ทำไมอยู่ที่นั่นกับพวกนาย ถึงแก้ปัญหาได้ แล้วอยู่กับฉันถึงเกิดปัญหาปรับตัวไม่ได้ล่ะ อาจารย์ครับ คือมันเป็นแบบนี้นะครับ อายุของเจียเจียไล่เลี่ยกับพวกเรา เวลาคุยกันมันก็ค่อนข้างราบรื่น

    ถ้าเขาอยู่กับพวกเรา ไม่แน่เขาอาจจะ บอกพวกเราว่า ทำไมถึงได้อยากย้ายออกไป ถึงตอนนั้นอาจารย์จะได้แก้ปัญหาได้ถูกจุดไงครับ ใช่ไหมล่ะ 038 038 บ้านเลขที่ 118 ถนนเจี้ยนคัง มีคนกรีดข้อมือจะฆ่าตัวตาย พวกคุณรีบไปดูหน่อย รับทราบครับ รับทราบ เร็วเข้าสิ รีบเปิดประตูเร็วเข้า เหล่าหม่า เร็วสิ เหล่า… คุณเป็นคนแจ้งความใช่ไหมครับ ใช่ครับ ใช่ ๆ คนยังอยู่ข้างในเหรอครับ ผมเรียกมาตั้งนานเขาก็ไม่ขานรับ เปิดประตู อาจารย์ครับ ผมเอง แก๊สพิษทั้งนั้นเลย อย่าเข้าไป ข้างในมีแก๊สพิษ อันตราย รีบโทร 120 เร็วเข้า ๆ โทรครับโทร ตื่นสิ ตื่นสิ คุณเจอเรื่องอะไรมา ถึงขั้นต้องทำแบบนี้เลยหรือไง ตื่นสิ ตื่นสิ มา ลุกขึ้นมา รีบลุกขึ้นมา พวกคุณเป็นใครกัน อย่าดึงผม ผมคือตำรวจจากสถานีตำรวจปาหลี่เหอ – อย่าดึงผม – ได้รับแจ้งก็เลยมาช่วยคุณ อย่าดึงผม

    ผมไม่อยากอยู่แล้ว ไม่มีคนมาสนใจความเป็นความตายของผม ไม่มีคนสนใจคุณงั้นเหรอ พวกเราไม่ใช่คนหรือไง พวกเรามาช่วยคุณอยู่นี่ไม่ใช่หรือไง อาจารย์ อาจารย์พูดน้อย ๆ หน่อย เดี๋ยวสูดแก๊สพิษเอา เลิกเอะอะได้แล้ว – อย่าดึงผม – เหล่าหม่า นี่นายทำอะไรเนี่ย มา ๆ มา พิงนี่ ๆ มา ๆ มา พิงนี่ ค่อย ๆ ดูสภาพนายสิ – โทรหา 120 หรือยัง – อย่าดิ้น โทรแล้วครับ โอเค เลิกดิ้นได้แล้ว อีกเดี๋ยวรถพยาบาลก็มาแล้ว รองเท้าเขาล่ะ รองเท้านายล่ะ เดี๋ยวผมไปเอามาให้เขาเอง อยู่ไหนน่ะ มา ๆ มา ใส่รองเท้าก่อน ได้แล้ว ๆ ใส่รองเท้าซะ มา ๆ มา ใส่รองเท้า คุณอย่าขยับ คุณอย่าขยับสิ

    ดิ้นอะไรอยู่นั่น ใส่รองเท้าให้คุณอยู่เนี่ย ทำอะไรน่ะ งั้นคุณใส่เอง คุณใส่เองสิ ทำอะไรน่ะ ไม่ใช่รองเท้าของผม ทำไมจะไม่ใช่รองเท้าของนาย อวี้ฉินซื้อให้นายไม่ใช่หรือไง ผมไม่ใส่ มีเรื่องอะไรเหรอครับ พวกเขาเป็นเพื่อนกันมาสามสี่ปี สองวันนี้อวี้ฉินจากไปแบบไม่ลา – ตอนนี้ก็หาคนงานไม่ได้อีก – เดี๋ยวผมไปเอารองเท้าอื่นมาให้ เขาเลยรู้สึกไม่สบายใจ นายดื่มเหล้าแค่นี้ นายดูสภาพนายสิ คุณไม่สบายใจแต่คุณจะฆ่าตัวตายไม่ได้ คุณไม่อยากมีชีวิตต่อไปคุณก็อย่ามาทรมานตำรวจแบบนี้สิ คุณดูคุณสิ เอาละ ๆ เอาละ พอแล้ว เลิกดิ้นได้แล้ว นี่ไม่ใช่รองเท้าของอวี้ฉินหรือไง โอเค มา เราจะใส่รองเท้านะโอเคไหม มา อาจารย์ครับ ผมทำเองครับ นายกดเขาไว้ ๆ คุณดูสิ คุณออกแรงอะไรกัน เรามาใส่รองเท้ากันก่อนนะ ไม่อยากจะมีชีวิตอยู่แล้ว อย่าไม่อยากมีชีวิตอยู่เลยน่า มีชีวิตอยู่นี่ดีจะตาย ใช่ไหมล่ะ นายดูตัวนายสิ ถ้าไม่ใช่ตำรวจละก็ นายก็ไม่มีชีวิตแล้ว นายยังจะกลิ้งไปกลิ้งมามั่วซั่วอยู่นี่อีก เอาละ รถพยาบาลมาแล้ว ยกเขาขึ้นมาเถอะ

    – ให้ผมตายก็จบแล้ว – เร็ว ๆ เร็ว ตายบ้าตายบออะไร ตายเหรอ พอแล้ว ๆ เลิกมุงได้แล้วครับ กลับบ้านเถอะครับ ๆ กลับบ้านเถอะ กลับไปเลยครับ ไม่มีอะไรให้ดูแล้วครับ แยกย้ายเถอะครับ ขำอะไรน่ะ ไม่ ไม่ได้ขำครับ นายคิดว่านายไม่พูดแล้วฉันจะเดาไม่ออกเหรอ นายคิดว่าคนนั้นเมื่อกี้นี้ เหมือนฉันเอามาก ๆ เลยใช่ไหมล่ะ อาจารย์ครับ นี่ ไม่ใช่แค่หน้าตาเหมือนนะครับ ดื่มหนักแบบนั้นก็เหมือนครับ ปิดแล้ว ๆ ปิดแล้วครับ อาจารย์ของนายดื่มเหล้าจนเมาตั้งแต่เมื่อไรกัน อาจารย์อย่างฉันไม่ดื่มเหล้ามาแต่ไหนแต่ไรละ เมื่อกี้ตอนที่ฉันมองเขา ฉันก็รู้สึกเหมือนกัน เมื่อกี้พอฉันเข้าไปในห้อง เขานอนกองอยู่ เห็นเขานอนกองอยู่ที่พื้นก็ทำฉันตกใจไปรอบหนึ่ง ฉันว่าทำไมฉันถึงมานอนกองอยู่บนพื้นได้ สองพี่น้อง แต่อาจารย์ว่า คนนี้อายุมากตั้งขนาดนี้แล้ว ยังจะอยากอยู่อยากตายอีก ก็เพราะปล่อยวางไม่ได้จริง ๆ ไง ก็จะเป็นเหมือนแบบเขานั่นแหละ ก็ใช่ครับ บาดแผลนั่นบนมือเขาผมดูแล้ว ที่จริงก็ไม่ได้ลึก คาดว่าก็คงอยากจะเรียกร้องความสนใจ ไป ไปปิดหน้าต่าง ดูก็รู้ว่าเป็นแรงงานต่างเมือง

    อยู่ตัวคนเดียวและลำบาก ก็ไม่ง่ายเลยละ อาจารย์ครับ เท้าเขาเปื้อนขนาดนั้น อาจารย์ก็ยังจะใส่รองเท้าให้เขาอีก นี่ก็เป็นเรื่องที่อีกเดี๋ยวฉันต้องไปล้างมือเท่านั้นเอง สามารถช่วยพวกเขาได้ ให้ความอบอุ่นพวกเขาหน่อย นี่ก็ไม่เท่าไรหรอก มา มา ๆ รีบเข้ามา เซี่ยเจี๋ย เซี่ยเจี๋ย เจียเจียมาแล้ว – เจียเจีย ยินดีต้อนรับนะ – เจียเจียมาแล้วเหรอ ยินดีต้อนรับ ฉันเอาเตียงใหญ่เปลี่ยนเป็นเตียงเดี่ยวสองเตียงแล้ว รอบนี้เธออยากอยู่นานเท่าไรก็ได้ทั้งนั้น ครั้งนี้ห้าคนแล้วนะ ถึงแม้จะมีใครไปเข้าเวรที่สถานีตอนกลางคืน โต้วตี้จู่นี่ก็ยังมีคนพอ โต้วตี้จู่ ฉันว่านายก็คือเจ้าบ้านนะ ทำไมเขาถึงเป็นเจ้าบ้านล่ะคะ เจียเจีย นี่เธอไม่รู้เหรอ เขารับใช้ไปซื้อของให้พวกเรา ทำรหัสรับเงินไว้เฉพาะหนึ่งอันเลยนะ ไปครั้งหนึ่งเก็บห้าถึงสิบหยวน งั้นก็เป็นเจ้าบ้านจริง ๆ นะคะ เจียเจีย หลังจากนี้เธอมาร่วมกับเรากำจัดเจ้าบ้านคนนี้กัน ถ้าหนูมีเพื่อนดี ๆ อย่างพวกพี่แบบนี้ก็ดีสิคะ ตอนนี้เธอ ก็มีพวกเราเป็นเพื่อนแล้วไม่ใช่หรือไง ไปเถอะ เข้าห้องกัน เอามาให้พี่ หอพักผู้หญิง ไม่ได้เชิญห้ามเข้า ก็ได้ งั้นไม่รบกวนแล้ว ไปวิ่งแล้วนะ งั้นฉันไปเข้าเวรที่สถานีละ กลับไปพักที่ห้องก่อนละกัน

    เก็บกวาดนี่สักหน่อยแล้วกัน เจียเจีย เราสองคนนั่งกันหน่อยเถอะ เจียเจีย อันที่จริงมีหลายครั้งที่ฉัน ก็รู้สึกพ่ายแพ้อย่างหนักเหมือนกัน อึดอัดอยู่ในใจก็เป็นทุกข์เอามาก ๆ พี่เซี่ยเจี๋ย หนูรู้สึกว่าพี่ก็ดีมากเลยนี่คะ มองโลกในแง่ดีมาก ใช่ไหมล่ะ มองคนอื่นก็เป็นแบบนี้หมดแหละ แต่ว่าความจริงแล้วใครจะไปรู้กันล่ะ ช่วงวัยเด็กและวัยรุ่นของฉันน่ะ ไม่ค่อยเหมือนกับเด็กคนอื่น ๆ สักเท่าไร ตอนฉันยังเล็ก แม่ฉันปกป้องฉันจนเกินไป พอโตมาหน่อยน่ะ ก็พึ่งพาฉันจนเกินไป แล้วหลังจากนั้นอีก เขาก็อยากกุมฉันไว้ในกำมือ ด้วยวิธีการของเขา อันที่จริงฉันต่อต้านเอามาก ๆ มาตลอด เพราะงั้นฉันเลยรีบสอบตำรวจ ฉันอยากเป็นตัวของตัวเอง แล้วก็อยากเป็นตำรวจที่ดีด้วย เหมือนพ่อฉันแบบนั้นน่ะ แล้วก็คิดว่า บางทีแบบนี้แม่ฉันก็อาจจะปล่อย ๆ ก็ได้ แต่ความจริงแล้ว ความสัมพันธ์ของเราสองคน จนถึงวันนี้ก็ยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงจริง ๆ จัง ๆ เลย เจียเจีย เธอบอกพี่ได้ไหม ว่าทำไมเธอถึงไม่อยากอยู่กับพ่อ เพราะว่า… เพราะว่าพ่อหนูตอนอยู่ต่อหน้าหนู เขามักจะชอบระมัดระวัง กลัวว่าจะทำให้หนูไม่มีความสุข แต่เขายิ่งเป็นแบบนี้ หนูก็ยิ่งรู้สึกว่ากดดันมาก ๆ ทุกข์เอามาก ๆ

    แล้วมันก็จะไปทำเขาเสียใจอย่างน่าประหลาดใจ ยิ่งเขาชดเชยแบบนี้ ก็ยิ่งเตือนว่าหลายปีที่ผ่านมาหนูขาดอะไรไป พี่ว่าหนูจะสื่อสารกับเขาได้ยังไง แล้วเขาพูดอะไรอีกบ้าง ที่จริงก็ไม่ได้พูดอะไรแล้วค่ะ เจียเจียเขาก็กลัวว่าจะทำร้ายคุณ เขาไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่ข้าง ๆ คุณมาตั้งหลายปีขนาดนี้ เพิ่งจะได้อยู่ด้วยกัน พวกคุณสองคนอาจจะต้องการช่วงเวลาปรับตัวกัน ตั้งแต่เล็กจนโต ฉันก็คิดนะ ว่าติดค้างเด็กคนนี้สุด ๆ เพราะงั้นถึงได้คิดหาวิธีไปชดเชยให้เขา ผลคือเย็นไปก็ไม่ได้ ร้อนไปก็ไม่ได้ มากไปไม่ได้ น้อยไปยิ่งไม่ได้ ก็ ก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว เธอรู้ไหมล่ะ อาจารย์ครับ อาจารย์ก็เหนื่อยมากไปแล้วนะ ผมฟังยังเหนื่อยเลย เห็นท่าทางของอาจารย์ที่วิตกกังวลทั้งวัน มันจะไม่พาโรคหัวใจมาเหรอครับ เรื่องนี้น่ะ ไม่ต้องโทษเจียเจียเลย ทำไมพูดกับอาจารย์แบบนี้น่ะ ฉันว่าเด็กอย่างนายน่ะ ถ้าสามวันไม่โดนตี ต่อไปนายก็คงซนจนไปรื้อกระเบื้องหลังคา อาจารย์ดูสิ ที่อาจารย์พูดครั้งนี้ก็ถูกแล้ว บอกให้เปลี่ยนหน้าก็เปลี่ยนหน้า นี่พิสูจน์ให้เห็นอะไร ไม่ได้มองว่าผมเป็นคนนอก ก็เป็นลูกศิษย์ของอาจารย์แล้วไงครับ นี่มันหลักการอะไร ก็ปกติไง ปกติก็โอเคแล้วครับ ตอนอาจารย์อยู่ต่อหน้าเจียเจียก็ต้องปกติ พอ พอ ๆ นายพูดไร้สาระน้อย ๆ หน่อย หลี่ต้าเหวย เรื่องนี้จะโทษอาจารย์นายทั้งหมดก็ไม่ได้นะ ฉันคิดว่ามันถึง ช่วงพิเศษของชีวิตเจียเจียแล้ว

    พบเจอกับปัญหาที่พิเศษ ความสัมพันธ์ที่พิเศษ เพราะงั้นเลยรีบร้อนไม่ได้ [คุณน่ะ ค่อย ๆ พูดครับ] [แฟนของคุณมีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ] [แฟนเก่าน่ะค่ะ] [แฟนเก่าเหรอครับ] [ฉันพูดกับเขาชัดเจนแล้ว] [เราสองคนเลิกกันแล้วนะ] แต่ฉันรู้สึกเหมือนกับว่าจะเกิดเรื่องอะไรกับเขาน่ะค่ะ เหมือนว่าจะเกิดเรื่องเหรอครับ จะเกิดเรื่องอะไรได้ครับ ฉันเองก็พูดไม่ถูกเหมือนกัน เป็นความรู้สึกแบบหนึ่งน่ะค่ะ ที่ฉันเลิกกับเขา เขาไม่เต็มใจเอามาก ๆ แล้วจากนั้นเขาก็มาหาฉันแล้วบอกว่าจะกลับไปบ้านเกิด อยากจะยืมรถของฉัน ฉันคิดว่าพวกเราก็คบหากันมาตั้งหลายปีขนาดนี้ ฉันเลยไม่ได้คิดมากมายขนาดนั้น ฉันก็เอารถให้เขายืมไปน่ะค่ะ หลังจากนั้นเขาก็โทรมาหาฉันอีก อารมณ์ดูตื่นเต้นมากเลยค่ะ – แล้วก็พูดอะไรที่มัน – ข้อพิพาทเล็ก ๆ สับสนวุ่นวายน่ะค่ะ ฉันรู้สึกว่ามันไม่ค่อยปกติ ฉันก็เลยโทรกลับไป ผลคือเบอร์นี้โทรไม่ติดอยู่ตลอดเลยค่ะ ถึงยังไงฉันก็รู้สึกว่ามันไม่ถูก ฉันกระสับกระส่ายไปทั้งตัวเลย ฉันคิดว่าเหมือนว่าเขาจะเกิดเรื่องแล้ว ฉันก็เลยมาที่นี่น่ะค่ะ แล้วเวลาปกติเขาก็โทรหาคุณแบบนี้ไหมครับ เวลาเขาเมาก็โทรค่ะ งั้นคุณอธิบายละเอียด ๆ หน่อยได้ไหมครับ ว่าครั้งนี้มันมีตรงไหนที่ไม่ปกติกันแน่ ฉันพูดไม่ถูก ฉันแค่รู้สึกว่ามันไม่ปกติ ฉันรู้สึกว่าตรงไหนมันก็ไม่ถูกไปหมด ฉันแค่รู้สึกว่าเขาเกิดเรื่องแล้วน่ะค่ะ เดี๋ยวก่อน มีอะไรที่ไม่ถูก บอกผมมาเถอะครับ แฟนของฉัน เป้าต้าเฉวียน

    ตอนนี้ก็ไม่ใช่แฟนของฉันแล้วค่ะ เขาโดนเพื่อนหลอกให้เล่นการพนัน ติดหนี้การพนันอยู่ล้านกว่า พอฉันโกรธก็เลิกกับเขาเลย ผมจำได้ว่าเมื่อกี้คุณพูดว่า คุณให้เขายืมรถไป ในเมื่อเลิกกันแล้ว ทำไมยังให้เขายืมรถล่ะครับ เขาคนนี้น่ะ ที่จริงก็ใช้ได้อยู่หรอก ดีต่อฉันด้วย ถึงแม้ว่าเราสองคนจะคบกับต่อไปไม่ได้ เพราะเรื่องหนี้การพนัน แต่ว่า ความผูกพันหลายปีที่ผ่านมายังคงอยู่ เช้าวันนี้ตอนตีห้ากว่ามาเคาะประตูบ้านฉัน บอกว่าอยากยืมรถฉันกลับบ้านเกิด ตอนนั้นฉันก็ใจอ่อน ก็เลยให้เขายืมรถไป ดังนั้นที่คุณกังวลใจในตอนนี้ก็คือ เขาคิดที่จะไม่คืนรถให้คุณเหรอครับ ไม่ใช่ค่ะ ไม่ใช่ ฉันรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่น่าจะง่ายขนาดนี้ เพราะว่าเขาโทรหาฉัน พูดจาแปลกประหลาดเอามาก ๆ แปลก ๆ ยังไงครับ รายละเอียดน่ะฉันก็จำไม่ค่อยได้แล้วค่ะ ประมาณว่า บนโลกใบนี้รู้สึกผิดต่อตัวเองมากที่สุดบ้าง โลกนี้ไม่ยุติธรรมกับเขาบ้าง ยังบอกอีกว่าเขาไม่มีทางหันหลังกลับมาอะไรแบบนั้นน่ะค่ะ สภาพจิตใจของเขาในตอนนั้นเป็นยังไงบ้างครับ เขาตื่นเต้นมาก แล้วก็ร้อนรนหน่อย ๆ ตอนนั้นฉันนึกว่าเขาดื่มเหล้าเข้าไปเสียอีก ต่อมาก็รู้สึกว่ามันไม่ถูกต้อง ปกติเวลาเขาดื่มเหล้าจะพูดไม่ชัด ถึงแม้ว่าวันนี้เขาจะพูดสะเปะสะปะ แต่ว่าการออกเสียงของเขายังชัดเจนมาก ๆ เพราะงั้นต่อมา ฉันก็เลยโทรไปหาเขา แต่ว่าโทรศัพท์น่ะ ก็โทรไม่ติดอีกเลย พี่สาว ไม่ต้องรีบนะ ถ้าพวกเรารู้รถ ก็จะจัดการได้ง่าย คุณช่วยบอกป้ายทะเบียนรถหน่อยครับ

    ผิง E0825T ค่ะ ขอบคุณครับ ผมเห็นแล้ว เหล่าเฉิน มีข่าวอะไรรายงานผมด้วยนะ ขอบคุณ แล้วเจอกันนะ อาจารย์ครับ รถคันนั้นของเขาเกิดเรื่องจริง ๆ ครับ เกิดเรื่องอะไรขึ้น มีข่าวเกี่ยวกับรถคันนี้ในรายงานอุบัติเหตุทางจราจรครับ ผมเพิ่งโทรคุยกับตำรวจจราจรเสร็จ และได้ตรวจสอบว่าเป็นความจริงแล้วด้วยครับ ในวันนี้รถคันนี้ จะขึ้นทางด่วน ตอนเวลา 12 นาฬิกา 20 นาที ตอนจะผ่านด่านใช้ความเร็วสูงเกินไป ชนเข้ากับเสากั้นจราจร รถชนพัง คนก็บาดเจ็บ ส่งไปโรงพยาบาลแล้วครับ งั้นคนขับใช่เป้าต้าเฉวียนไหม ปัญหาก็อยู่ตรงนี้แหละครับ ตอนนี้ตำรวจจราจรก็กำลังหาอยู่ คนคนนี้เพิ่งจะถูกส่งตัวไปโรงพยาบาลได้ไม่นาน ตำรวจจราจรเผลอแค่แป๊บเดียวก็ไม่เจอเขาแล้วครับ พวกเราต้องไปกองบังคับการตำรวจจราจรกัน พี่เฉา เจ้าหมอนี่ไม่รู้ว่าเป็นอะไร พอขึ้นทางด่วน ก็เหมือนเป็นบ้าเลย ช่วงหัวก็ชนเข้ากับแบริเออร์นี่ พี่ดูสิ เอารถไปชนจนอยู่ในสภาพไหนแล้วเนี่ย คนนี่ก็เจ็บไม่น้อยเลย เลือดไหลท่วมหน้า ตัวคนก็เกือบจะพุ่งทะลุออกไป จากกระจกหน้ารถนี่ บาดเจ็บจนขนาดนี้แล้ว พวกเราเลยส่งเขาไปโรงพยาบาล เผลอแป๊บเดียว คนก็หายไปแล้ว หนีไปแล้ว ดูสิครับ บนรถมีเขาคนเดียวเหรอ มีเขาคนเดียวครับ ตอนที่พวกเราไป

    เขายังติดอยู่ในรถ เป็นพวกเราที่ช่วยชีวิตเขาออกมาครับ นี่มันไม่เหมือนเลือดของคนคนเดียวเลยนะ ต่อให้เขาเอารถไปชนรุนแรงยิ่งกว่านี้ แต่ดูจากแค่รอยเลือด ก็ยังรู้สึกว่าน่าสงสัยอยู่ดี หยางซู่ เราสองคนต้องไปโรงพยาบาล เช็กกล้องวงจรปิดหน่อย เขายืมรถตั้งแต่เช้าตรู่ 11 โมงกว่าโทรสายแปลก ๆ เที่ยงกว่า ๆ รถชนจนเป็นแบบนี้ ระหว่างช่วงเวลานี้ต้องเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแน่ ๆ เซียวกั่ว รบกวนนายหาคน มาวินิจฉัยรอยเลือดให้เร็วที่สุดที ถ้าผลออกแล้ว โทรบอกฉันทันทีเลยนะ ได้เลย ลำบากแล้วนะ เกรงใจไปแล้วครับ ได้เลย ไปแล้วเหรอ – ขอบคุณครับ – ขอตัวนะ อาจารย์ครับ กล้องวงจรปิดของโรงพยาบาลและที่อยู่รอบ ๆ ทั้งหมด จัดการเรียบร้อยหมดแล้วครับ หยางซู่ ครั้งนี้พวกเราอาจจะเจอเข้ากับคดีใหญ่แล้วก็ได้นะ ถ้าไขคดีนี้ได้ขึ้นมา เกียรติคุณขั้นหนึ่งเป็นของนายนะ อาจารย์ จะเป็นของผมได้ยังไงล่ะครับ ต้องเป็นของอาจารย์สิครับ เราสองคนนี่ใครตามใครกัน เอาละ ดูเถอะ เล่นเลยนะครับ นายดูตรงนี้ ดูคนนี้ คนนี้ทำไมครับ ใส่หมวก หน้าก็เห็นไม่ชัด ยังจำได้ไหมตอนที่พวกเราอยู่ที่โรงพยาบาล มีผู้หญิงคนหนึ่งบอกว่าเขาทำเสื้อคลุมหาย

    เป็นเสื้อฮู้ด สีชมพู เสื้อฮู้ดที่ผู้ชายคนนี้ใส่อยู่เล็กไปหน่อยนะ ดูเหมือนจะเป็นทรงผู้หญิงนะ นายดูบนหัวเขาสิ นั่นคืออะไร ขาว ๆ หน่อย น่าจะใช้ผ้าพันแผลที่เป็นผ้าก๊อซพันไว้ อาจารย์ อาจารย์สุดยอดไปเลยครับ คนตัวเล็กขนาดนี้อาจารย์มองเห็นชัดหมดเลยเหรอครับ ครั้งนี้ตามง่ายแล้ว สวมเสื้อฮู้ดของผู้หญิง พันผ้าพันแผลบนหัว เขาเดินออกจากประตูใหญ่ โรงพยาบาลแล้วเลี้ยวซ้ายใช่ไหม ใช่ไหมล่ะ หยางซู่ ไป เอากล้องวงจรปิดที่อยู่ริมถนนฝั่งซ้ายของโรงพยาบาล ทั้งหมดมาให้ฉัน ได้ครับ ผมจะไปจัดการอีกที เย็นวันนี้มีแข่งบอลใช่ไหม ใช่ครับ ช่วงนี้ชุมชนมักจะแจ้งความเข้ามา พูดเรื่อง แผงขายอาหารตอนกลางคืนที่รบกวนประชาชน ต้าซู่ ยังไม่ไปอีกเหรอ [เมื่อกี้นี้พี่สะใภ้ของคุณโทรศัพท์มาบอกว่า] พี่จาง กลับมาแล้วเหรอคะ งั้นตอนเย็นพวกเราไปกินด้วยกันเถอะ – สารวัตรเกา – เลิกงานแล้วเหรอ โต้วเอ่อร์ พวกเราไปกินก๋วยเตี๋ยวเนื้อกันเถอะ โอเคไหม โอเค สารวัตรเกากลับมาแล้วเหรอครับ กลับมาแล้ว เหนื่อยแล้วนะครับ เป็นยังไงบ้าง ไปแล้วนะ หยางซู่ เจี้ยนจวิน ยังไม่ไปเหรอ ตรงนี้ครับ ตรงนี้

    กรอไปข้างหน้าช้า ๆ หน่อย ออกมาแล้วครับ บนตัวเขามีกระเป๋ามากกว่าหนึ่งใบ เขาเลี้ยวไปทางขวาแล้ว ไม่มีแล้วครับ เดินไปข้างหลังอีกก็จะเป็นจุดบอดกล้องวงจรปิดทั้งหมดครับ ภาพที่บันทึกจากกล้องวงจรปิดพวกนั้นยังไม่ทันได้ปรับ ไป ไปดูที่ร้านอุปกรณ์กีฬาร้านนี้กัน คลุมหัวเหรอครับ มี มีคนแบบนี้ครับ คนคนนั้นอธิบายไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น ดูเหมือนคนจิตไม่ค่อยปกติเท่าไร ซื้อเชือกกระโดดหนึ่งเส้นและดัมบ์เบลหนึ่งคู่ จากร้านของเราไป อันนี้คุณจำได้ชัดเจนไหมครับ ชัดเจนครับ คนคนนั้นสีหน้าท่าทางไม่ค่อยปกติ แล้วยังสวมเสื้อฮู้ดที่ไม่พอดีตัวอีก หลบ ๆ ซ่อน ๆ ผมยังกระซิบกับเสี่ยวหม่าอยู่เลยว่า ผู้ชายคนนี้ซื้อของพวกนี้ ไม่ใช่ว่าจะเอาไปทำเรื่องไม่ดีหรอกนะ ขอโทษนะครับ สวัสดีครับ เขาซื้อดัมบ์เบลแบบนี้เหรอครับ -ใช่ ใช่ ๆ แบบนี้ครับ – ขอบคุณครับ เตรียมภาพที่ได้จากกล้องวงจรปิดของพวกคุณที่นี่ไว้ แล้วเดี๋ยวผมจะส่งคนมารับนะครับ หยางซู่ พวกเราไปกัน ไม่สิ อาจารย์ครับ ไม่รับตอนนี้เหรอครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว ไม่ทันแล้ว ฮัลโหลครับ ผู้กำกับ [ผมมีเหตุการณ์ที่เร่งด่วนมาก] [ต้องการรายงานต่อท่านทันทีครับ] ตำรวจจราจรลากรถกลับมาที่กองตำรวจจราจร พาเขาไปส่งที่โรงพยาบาล ตามอุบัติเหตุทางจราจรปกติ

    แต่พวกเราพบว่า ภายในรถของเขามีร่องรอยเลือดเป็นจำนวนมาก ไม่ใช่ของเขาเพียงคนเดียวแน่นอน ตอนบ่ายเวลา 15.05 นาที เป้าต้าเฉวียนหนีไปจากโรงพยาบาล หลังจากนั้นเขาก็เข้าไปที่ร้านอุปกรณ์กีฬาแห่งหนึ่ง ซื้อเชือกกระโดดหนึ่งเส้น ดัมบ์เบลหนึ่งคู่ เพิ่งได้รับข้อมูลมาว่า รอยเลือดวินิจฉัยแล้วว่าเป็นของคนสองคน วันนี้ช่วงเช้าเวลาตีห้า เป้าต้าเฉวียนยืมรถไป จนถึงเวลาประมาณเที่ยง ระหว่างที่โทรศัพท์หาเฉียวต้าเหมย เป็นไปได้มากว่าใช้รถคันนี้ รับผู้โดยสารอีกคนด้วย หลังจากนั้นสภาพจิตใจของเขาก็ตกอยู่ในสภาพที่ฮึกเหิม ผมสงสัยเป็นอย่างมากว่า คนคนนี้ตอนนี้ได้เข้าสู่ช่วงเวลา ที่ยากลำบากที่ไม่มีทางให้ไป ตอนนี้ในมือของเขาถือดัมบ์เบล ถือเชือกกระโดดอยู่ เขาสามารถทำได้ไหม เขาใช้เป็นอาวุธทำร้ายได้ ก็พูดได้ว่า มีความเป็นไปได้มากว่าเขาจะก่อเหตุอย่างต่อเนื่อง ในสถานการณ์ที่รุนแรงอย่างเช่นตอนนี้ ผมคิดว่าพวกเราควรจะรายงานกรมทันที ให้ทั้งเมืองจับกุมชายคนนี้ เรื่องนี้ เกาเฉาคุณคิดว่ายังไงบ้าง ก่อนอื่นเลยนะครับ ผมเห็นด้วยกับคำแนะนำของเจี้ยนจวินทั้งหมดครับ ตอนนี้มีบางคน ที่มีความผิดติดตัวรุนแรงมาก อยู่กับคนอื่นก็ค่อนข้างจะไม่ราบรื่น ก็เลยตอบโต้สังคม เรื่องแบบนี้มักจะเกิดขึ้นบ่อย ๆ อีกอย่างทั้งหมดนี้ก็จะสร้างผลกระทบ ที่ร้ายแรงมากให้กับสังคม ดังนั้นเรื่องนี้ พวกเราต้องให้ความสำคัญจริง ๆ สารวัตรเฉิง คุณรายงานไปที่กรมทันที เสร็จแล้วให้รอแผนจัดการเดียวกันจากกรมตำรวจนครบาล คุณถือโอกาสแจ้งให้เหล่าหลัวที่อยู่ข้างบ้านคนนั้น ทราบสักหน่อยนะ ได้ครับ เกาเฉา ระดมกำลังคนในสถานีทั้งหมดทุกคน ให้กลับมาทำงาน

    การปฏิบัติการน่ะ ให้คุณเป็นคนสั่งการคนเดียว จริงสิ แล้วก็ให้จื้อเจี๋ยคนนั้น ติดต่อกับเขตชุมชนนั้น และกองกิจการตำรวจที่นั่น แล้วก็ให้เรียกระดมกำลัง ทีมป้องกันทั้งหมดมาด้วย ป้องกันเหตุฉุกเฉินนั้นไว้ก่อน เมื่อผู้ต้องสงสัยปรากฏตัว จะต้องโจมตีอย่างไม่ลังเล เข้าใจแล้วครับ ผู้กำกับ พวกเราไม่จับเป้าต้าเฉวียนเหรอครับ จับและไม่จับ จับยังไง อันนี้คงต้องรอแผนจัดการเดียวกันจากกรมตำรวจนครบาล หน้าที่สำคัญของพวกเราตอนนี้คือ ปกป้องความปลอดภัยในชีวิตของประชาชน ป้องกันเหตุฉุกเฉินนี้ไว้ก่อน อาจารย์ เข้าใจแล้วค่ะ การสนับสนุนด้านอื่น ๆ ให้เหล่าตำรวจที่จะกลับมาปฏิบัติงานตอนกลางคืน มีอาหารร้อน ๆ ทานทุกคน ไปจัดการเถอะ [ทั้งหมดระวังตัวด้วย] [ก่อนหน้านี้ครึ่งชั่วโมง] [เป้าต้าเฉวียนอยู่ที่ถนนวงแหวนรอบที่สอง] ปรากฏตัวแถวถนนเหยาเจีย ได้ปล้นรถแท็กซี่คันหนึ่ง ป้ายทะเบียนรถคือผิง EA0352 ตอนนี้อยู่ที่ถนนวงแหวนรอบที่สอง มีแนวโน้มว่าจะมุ่งหนีออกนอกเมือง [ทุกทีมที่อยู่ระหว่างทางระวังเรื่องการสกัดกั้นด้วย] ทีมเล็กทุกทีมโปรดทราบ ทีมเล็กทุกทีมโปรดทราบ สิบนาทีก่อน พบรถแท็กซี่ที่ผู้ต้องสงสัยทิ้งไว้ อยู่ที่ถนนวั่งเฉิงทางทิศตะวันตก จากการวิเคราะห์ของฝ่ายสั่งการ ผู้ต้องสงสัยพบว่ามีการปิดถนน หมดหวังที่จะออกนอกเมือง ก็เลยทิ้งยานพาหนะ แล้วกลับเข้ามาในเมือง คนนี้เป็นบุคคลอันตรายระดับสูง พวกเราจะต้องเพิ่มความระมัดระวัง เพิ่มความระมัดระวัง จะต้องไม่ให้เขา มาทำผิดกฎหมายในเขตปกครองของพวกเราอีก หยิบบัตรประจำตัวประชาชนออกมาด้วยครับ

    คุณผู้ชาย สวัสดีครับ แสดงบัตรประจำตัวประชาชนหน่อยครับ เดินไปข้างหน้า เดินไปข้างหน้า ๆ จอดด้านข้างหน่อยครับ ครับ เปิดฝากระโปรงหลังหน่อย เปิดฝากระโปรงหลังหน่อยครับ อาจารย์ครับ สารวัตรเกา คุณพูดมาได้เลย เจี้ยนจวิน ทางคุณฝั่งนั้นเป็นยังไงบ้าง ตอนนี้ทุกอย่างปกติ ไม่มีการเคลื่อนไหวอะไร [ได้ คุณก็จับตาดูอีกสักพักนะ] [เดี๋ยวสักพักผมจะไปดู] สารวัตรเกา ผมพาหยางซู่ออกไปลาดตระเวน ที่นี่เงียบเกินไป [ไม่ใช่สิ งั้นทางพวกคุณยังมีใครอีก] จื้อกัง เสี่ยวเฉียน พวกเขาสองสามคนจะไหวไหม ไหว ไม่เป็นไร ผมก็แค่ไปวนดูรอบ ๆ เดี๋ยวสักพักก็กลับแล้ว อาจารย์ครับ นี่พวกเราจะไปที่ไหนกันเหรอครับ ที่ที่สร้างผลงาน สถานีตำรวจของพวกเราน่ะ ครั้งที่แล้วเครียดมาก หรือว่าจะเป็นเรื่องของปีที่แล้ว ปีที่แล้วก็เป็นฆาตกรต่อเนื่องคนหนึ่ง ที่หนีหัวซุกหัวซุนมาในเขตปกครองของพวกเรา ทุกสถานีรีบเรียกระดมกำลัง นั่นเรียกว่าเครียดเลยแหละ แล้วผลสุดท้ายนะ คนก็ยังถูกทีมตำรวจอาชญากรจับไป ทุกคนต่างก็เศร้าเอามาก ๆ นี่มีอะไรให้เศร้าเหรอ นี่เป็นงานของทีมตำรวจอาชญากรไม่ใช่เหรอ อย่ารีบร้อนพูดถึงอันนี้เลย ตอนนี้พวกเราไม่มีเรื่องอะไรพอดี สู้คิดดูดีกว่าว่า คนคนนี้เขาจะหนีหัวซุกหัวซุนไปที่ไหน ฉันว่านะ ท้ายที่สุดแล้วอาจจะยังอยู่ที่เขตปกครองของเราก็ได้

    ที่นายพูดหมายความว่ายังไง นี่ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ พวกนายคิดดูนะ ภายในหนึ่งวัน ก่อเหตุถึงสองครั้ง ตอนนี้เข้าตาจนแล้ว น่าจะกลับไป ที่ที่เขารู้สึกคุ้นเคยมากที่สุดใช่ไหมล่ะ ที่ที่อันตรายที่สุดมักจะปลอดภัยที่สุด ไม่แน่ว่าบางที ตอนนี้ก็อาจจะหลบซ่อนอยู่ในสถานีใดสถานีหนึ่ง ของพวกเรานี่แหละ ฉันตกใจหมดเลย อยากพูดอะไรเหรอ ฉันกำลังคิดว่า ในเมื่อในหนึ่งวันเขาก่อเหตุถึงสองครั้ง เหยื่อรายที่สองหาพบแล้ว ถ้าอย่างงั้นเหยื่อรายแรกล่ะ ตอนนี้ผู้บัญชาการต่างก็สั่งการด้วยตัวเอง งั้นเบาะแสจำนวนมากจะต้องอยู่ในกำมือแล้วแน่นอน พวกเราอย่ากังวลไปเลย ในเมื่อผู้บัญชาการต่างก็สั่งการด้วยตัวเอง งั้นพวกเราก็วางใจเถอะ ฉันไปเข้าห้องน้ำนะ ฉันไปด้วย งั้นพวกเราก็ทำได้แค่รอสินะ นายตำรวจเฉา พี่เฉียว พวกคุณมาได้ยังไงคะ หาเขาเจอแล้วใช่ไหมคะ ยังครับ พวกเรากำลังหาเขาอยู่น่ะครับ ไม่มีอะไรหรอกครับ ก็แค่แวะมาดู เขาไม่ได้กลับมาใช่ไหม ไม่ค่ะ วางใจเถอะครับ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก งั้นคุณก็พักผ่อนเร็วหน่อย ปิดประตูดี ๆ ได้ค่ะ ไม่มีอะไรก็ดี งั้นก็ขอบคุณพวกคุณนะคะ ปิดประตูดี ๆ นะครับ โอเคค่ะ โอเคค่ะ ๆ อาจารย์ ตอนนี้เอายังไงดีครับ หยางซู่

    เอารถไปจอดไว้ตรงนั้น ไกล ๆ หน่อย แล้วก็กลับมา กลับมาเหรอครับ ความหมายของอาจารย์ก็คือพวกเรานั่งเฝ้าอยู่ที่นี่ เพื่อรอจับกระต่ายที่วิ่งชนต้นไม้ตาย ถูกต้อง รู้แล้วเหรอ งั้นทำไมไม่บอกเขาล่ะครับ บอกอะไรเขาล่ะ ถ้าเขายังปล่อยมือจากคนรักเก่าอย่างผู้ต้องสงสัยไม่ได้ล่ะ ถ้าไม่มีล่ะครับ ถ้าเป้าต้าเฉวียนกลับมาจริง ๆ ล่ะ เขาจะไม่เป็นอันตรายเหรอครับ งั้นพวกเราจะทำอะไรกินล่ะ รีบไปเถอะ กลับมาแล้วไปหาฉันที่ห้องครัวเล็ก ๆ ตรงฝั่งขวามือตรงนั้น ที่อยู่ด้านในสุดของลานบ้าน ครับ ผู้กำกับ เกาเฉา เกาเฉา มา มา ๆ รอเดี๋ยวนะครับ จู่ ๆ ผมก็คิดเรื่องหนึ่งออก คุณวางกำลังคนเฝ้าติดตามที่บ้านของเหยื่อสาวคนนั้นหรือยัง คือแบบนี้ครับ ผมได้เอาเบาะแสที่เราสืบมาทั้งหมดที่อยู่ในมือของพวกเรา ส่งมอบให้หัวหน้าหลัวไปแล้วครับ พวกเขาน่าจะวางกำลังคนเฝ้าติดตามแล้วครับ อยู่ที่หัวหน้าหลัวเหรอ คุณดูสิ เจี้ยนจวินบอกว่าเขาถึงสถานที่ที่กำหนดแล้ว พวกเขาอยู่ที่ไหนกัน เจี้ยนจวินกับจื้อกังอยู่ที่ศูนย์กลางอี้ต๋าตรงนั้นนี่ครับ ผมเพิ่งไปมาเมื่อกี้ เจี้ยนจวินบอกว่าเขาไปดูบริเวณรอบ ๆ ไปบริเวณรอบ ๆ เหรอ แย่แล้ว จบกัน จบกัน ๆ

    คุณรีบไปหาหัวหน้าหลัวเลยนะ ถามเกี่ยวกับสถานการณ์การวางกำลังคน เฝ้าติดตามที่บ้านของเหยื่อสาว ได้ครับ ผมรู้แล้ว ผมไปเดี๋ยวนี้เลย รีบไป รีบไป ๆ เจ้าเด็กคนนี้ อาจารย์ พวกเราควรจะรายงานกับสถานี เพื่อขอกำลังสนับสนุนใช่ไหมล่ะครับ ฉันรายงานผู้กำกับไปเรียบร้อยแล้ว พวกเรามาถึงสถานที่ที่กำหนดกันแล้ว สถานที่ที่กำหนด ผู้กำกับมีคำสั่งเหรอครับ นายทำไมพูดจาไร้สาระมากขนาดนี้ ถึงตอนนั้นฉันจะบุกอยู่ข้างหน้าเอง นายแค่ช่วยฉันก็พอ ผู้กำกับครับ ย่านใจกลางเมืองหลายแห่งที่พวกเราตระเวนตรวจตรา เริ่มไม่ค่อยมีคนแล้วครับ กำลังทำตามคำสั่งการของท่าน ทยอยกลับที่เดิมเพื่อรอรับคำสั่งครับ ผู้กำกับ หัวหน้าหลัวตอบกลับมาแล้วครับ บอกว่าคนของพวกเขา ได้วางกำลังคนเฝ้าติดตาม แถวบ้านของเหยื่อสาวเรียบร้อยแล้วครับ แต่ว่าไม่เห็นพวกเจี้ยนจวินเลยครับ พวกเขาวางกำลังคนไว้กี่คน แปดคนครับ แปดคน หยางซู่ตอบกลับมาแล้ว เขาอยู่ในห้องครัวที่ลานบ้านของตระกูลเฉียว คุณรีบบอกหัวหน้าหลัว บอกเขาเรื่องตำแหน่งของเจี้ยนจวิน จะต้องร่วมมือกัน ดูแลซึ่งกันและกัน ได้ครับ ผมรู้แล้ว ๆ หยางซู่พวกนายสองคน อย่าผลีผลามเด็ดขาด อย่าผลีผลามเด็ดขาด พวกหัวหน้าหลัวเขามีคนแปดคนอยู่ที่นั่น นายจะต้องปฏิบัติการร่วมกันกับพวกเขา ระวังความปลอดภัยด้วย ได้ยินหรือยัง อาจารย์ เมื่อกี้ผู้กำกับส่งข้อความมาให้ผมครับ เขาให้ผมบอกอาจารย์ว่า จะต้องร่วมมือกันกับทีมตำรวจอาชญากร จับกุมด้วยกัน

    ร่วมมือยังไง พวกเราออกไปตอนนี้ แล้วเปลี่ยนให้คนของทีมตำรวจอาชญากรเข้ามาเหรอ ถ้าเป้าต้าเฉวียนมาตอนนี้ล่ะ จะไม่เป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่นเหรอ อาจารย์ นายอย่ามาอาจงอาจารย์ได้ไหม นายกลัวหรือไง ผมไม่ได้กลัวจริง ๆ ครับ ผมเพียงแค่คิดว่าพวกเราควรจะต้อง ปฏิบัติการตามคำสั่งของผู้กำกับ ฉันมีตรงไหนที่ไม่ได้ทำตามคำสั่งของผู้กำกับงั้นเหรอ ผู้กำกับได้บอกไหมว่า ไม่ให้พวกเรารออยู่ที่ห้องครัวน่ะ นายดูที่นั่งข้างคนขับสิ ดูเหมือนจะมีคนนะ นายย้อนกลับไปดูอีกที ว่าเขาได้ลงรถหรือเปล่า