EP.3 (FULL EP) | สูตรรักข้ามเวลา (The Heart of Genius) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [สูตรรักข้ามเวลา] [ตอนที่ 3] ฉันจะบอกความจริงเธอให้ งานอดิเรกของฉันคือ ขี่มอเตอร์ไซค์ แทงสนุ๊ก เต้นดิสโก้ แล้วก็เดินป่า ไม่สิ จะเป็นไปได้ยังไง ตั้งแต่หนูเล็กจนโต คุณไม่เคยไปแม้แต่ เซี่ยงไฮ้กวางโจว ตั้งแต่เล็กจนโต ตั้งแต่เล็กจนโต เธอรู้จักฉันเหรอ ฉันจะบอกเธอให้ ฉันไม่ใช่แค่เคยไปเซี่ยงไฮ้ ฉันยังเคยทำงาน ที่เซี่ยงไฮ้ตั้งสองปี ฉันจะพูดภาษาเซี่ยงไฮ้ ให้เธอฟังสองประโยคเอาไหมล่ะ เธอดู ฉันพูดภาษาเซี่ยงไฮ้ได้ มาตรฐาน เกินมาตรฐานอีก ผิดแล้วใช่ไหม ฉันจะบอกเธอให้ เธอน่ะฝัน รีบ รีบไปเถอะ ไม่ได้ เอาใหม่อีกรอบนะ อะไร เมื่อกี้ไม่นับ ทำไมยังตื้อฉันอีก ตื้อฉันอยู่ได้ อีกเดี๋ยวฉันมีธุระ เธอไปเถอะ โอเคไหม จ้าวเซิง ฉันเลิกเรียนแล้วนะ เราไปกันเถอะ เหยาเหยา ไปกัน ๆ ๆ เลิกเรียนแล้วเหรอ ไปกันเถอะ เธอปล่อย เธอปล่อยฉันนะ ปล่อย ห้ามพูดนะ
นี่ใครน่ะ เธอก็มาเรียนเต้นเหรอ เธอเงียบไปเลย คือเขา เขา เพื่อน เพื่อนบ้านผม ลูกของเพื่อนบ้าน คุณช่วยคนอื่นเลี้ยงลูกด้วยเหรอ ผม เธอห้ามพูด คือว่า ผม ผมเก่งเลขใช่ไหมละ เลยจัดสอนพิเศษ ช่วยสอนเลขให้พวกเขาฟรี ๆ เลิกเรียนแล้ว ๆ ไปกันเถอะ ๆ ๆ เลิกเรียนแล้ว ไม่ต้องพูดล่ะ ไปกินอะไรกันดี พ่อเธอใช้ได้เลยนะ แฟนสวยขนาดนี้ เจอกันแต่ละครั้งก็ไม่ซ้ำเดิม เจ๋งเลย ฉันไม่มีพ่อที่หลงระเริงแบบนี้หรอก ฉันไปได้หรือยัง ฉันต้องไปเรียนวิชาหมากล้อมแล้ว นายไปเถอะ ทางที่ดีไปแล้วไม่ต้องกลับมา โทรศัพท์ก็ไม่ต้องโทร ให้ฉันหานายไม่เจอไปทั้งชีวิตเลย สิ่งที่เธอพูด ทำไมฉันฟังไม่รู้เรื่องล่ะ ขอโทษนะ เผยจือ ฉันคิดถึงคนเลวคนหนึ่ง ที่ชื่อเหมือนนาย วันนี้ขอบใจนายนะ เธอรู้ได้ไงว่าฉันชื่อเผยจือ อาจารย์โรงเรียนประถมหงซิงของเรา พูดถึงนายทุกวัน บอกว่านายเป็นนักเรียนที่ดีที่สุด ในโรงเรียนสาธิต ใช่ไหม ฮวาเจวี่ยน แน่นอนสิ อาจารย์ของเรา วันหนึ่ง แทบอยากจะพูดเป็นร้อยรอบ ที่แท้ความรู้สึกทางมือก็ดีมาก
รีบไปเรียนเถอะ จริงสิ เธอยังไม่ได้บอกเลย ว่าเธอชื่ออะไร ฉันชื่อหลินเจาซี หลินเจาซี ยินดีที่ได้รู้จักเธอนะ ลาก่อน เธอกับเผยจือ มีบางอย่างในโลกสตรอว์เบอร์รีนะ ไม่ใช่เรื่องของเธอ ไม่สิ พวกเธอสองคนมีบางอย่างกันใช่ไหม หลีกไป ฉันถามเธอนะ หลีกไป [โลกสตรอว์เบอร์รี 2010] [หลินเจาซี 15 ปี] หลี่เจียหมิง หวังซั่ว หลินเจาซี เผยจือ หวังกุ้ยฉี หลี่หมิง [โรงเรียนมัธยมนำร่องเมืองอันผิง] [พิธีมอบรางวัลนักเรียนสามดี] ขอให้เราปรบมืออย่างอบอุ่นด้วย สำหรับเกียรติที่พวกเขาได้รับ ขอแสดงความยินดีด้วยครับ หวังว่านักเรียนที่นั่งอยู่ จะเอาพวกเขาเป็นแบบอย่าง เรียนรู้จากพวกเขา พยายามต่อไป สู้ ๆ เอาละ ต่อไปขอเชิญ นักเรียนที่ได้รับรางวัลหันขวากลับเข้าที่นั่ง จี้เจียงหล่อจังเลย จี้เจียง คนไหนเหรอ คนนั้นไงที่ตัวสูง ๆ ผมสั้น ๆ คนนั้นที่หันหน้าเข้าหาเราอยู่ คนที่ตีแบดเหรอ เขาดูมึนจัง ใช่ไหมล่ะ ฉันก็คิดแบบนั้น เธอดูจางเลี่ยงของเรา หล่อไม่แพ้จี้เจียงเลย
อีกอย่าง เรียนเก่งที่สุดในโรงเรียน ฐานะทางบ้านก็ดี คนที่เรียนเก่งที่สุดในโรงเรียน ไม่ใช่เผยจือเหรอ คนนั้นไม่นับ นั่นมันมนุษย์ต่างดาว ฉันได้ยินมาว่า ถ้าจำนวนขีดตัวอักษรของชื่อทั้งสองคน เท่ากัน จะยิ่งเพิ่มโชคชะตาไปอีกเท่า จำนวนขีดตัวอักษรของฉันจี้เจียง ต่างเป็นสิบสองขีด หรือนี่จะเป็นบุพเพสันนิวาสเหรอ ก็ต้องดู ค่าพื้นฐานของโชคชะตาพวกเธอ ถ้าอัตราความน่าจะเป็นโดยพื้นฐาน น้อยมาก ๆ อย่างเช่นมีแค่ 1% ต่อให้เพิ่มเป็น 2% อัตราความน่าจะเป็นที่พวกเธอจะอยู่ด้วยกัน ก็ยังคงน้อยมาก หลินเจาซี เธอกู่ไม่กลับละ หล่อจัง ๆ พ่อ พ่อ หนูจะเปลี่ยนชื่อ เปลี่ยนสิ เปลี่ยนเป็นอะไร หลินตงซี ของอะไรนะ [*ตงซี พ้องเสียงกับคำว่าสิ่งของ] หลินตงซี พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันออก พระอาทิตย์ยามอัสดง มีศิลปะมากใช่ไหม แกเป็นไข้เหรอ เปล่าค่ะ หนูไม่ได้จะเปลี่ยนในบัตรประชาชนเสียหน่อย ต่อไปพ่อเรียกหนูแบบนี้นะ ตอนอยู่บ้าน ตั้งชื่อเล่นให้ตัวเอง หลินตงซี หลินตง ของเล็กน้อยหรือว่า… ไม่ใช่ของเล็กน้อย คือหลินตงซี หนูจะบอกพ่อให้ พ่อห้ามตกหล่นสักคำเลยนะ
คือทิศตะวันออกจากลมทิศตะวันออก ซีจากหลินเจาซี งั้นนักเรียนหลินตงซี แกทำการบ้านเสร็จหรือยัง ยังไม่ได้ทำ หนูจะไปทำเดี๋ยวนี้ละ พ่อเรียกหนูว่าหลินตงซีนะ หลินตงซี ซีซี นักเรียนหลินตงซี พ่อจะแนะนำให้แกรู้จักหน่อยนะ ทำไมคะ ไปไหนแล้ว เข้ามาสิ นี่คือเผยจือ พวกแกอยู่ชั้นเดียวกัน น่าจะเคยเจอนะ เราสองคนเข้ากันได้ดีมาก ต่อไป เขาจะมาบ้านเราทุกสุดสัปดาห์ พ่อจะสอนเลขเขา เข้ามาสิ สวัสดี อัต อัตราความน่าจะเป็น ทวีคูณขึ้นจริง ๆ สวัสดี ฉันจำเธอได้ ม.ต้นเราน่าจะอยู่โรงเรียนเดียวกันใช่ไหม ตอนประถมก็ใช่ คือ ไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน ทำไมฉันถึงจำ ว่าเธอชื่อหลินเจาซี ไม่ใช่ ๆ คือฉันชื่อ ชื่อเล่นฉัน ชื่อเล่นหลินตง ชื่อเล่นหลินตงซี ฉัน ฉันพานายเข้าไปนะ V เป็นเซตจำกัดไม่ว่าง เรียกว่าเซตจุดยอด พ่อ พ่อ พ่อ พ่อ หนูอยากฟังพ่อสอนด้วย แกฟังไม่รู้เรื่องหรอก ทำไมหนูจะฟังไม่รู้เรื่องล่ะ ตั้งแต่เล็กจนโต พ่อไม่เคยสอนหนูเลย
อีกอย่างหนูก็อยู่ม.ปลายแล้ว หนูฟังรู้เรื่อง แกไม่ชอบฟังพ่อพูดจู้จี้ไม่ใช่เหรอ ตอนนี้หนูยอมแล้วค่ะ พ่อสอนสิ หนูเอาของมาแล้วด้วย ได้ ๆ แกนั่งฟังตรงนี้นะ ตั้งใจฟังนะ Ψ เป็นปัจจัยสำคัญใน E ถึง V กลุ่มคู่เรียงลำดับหรือคู่ไม่เรียงลำดับ ฟังก์ชันของ V คูณ V เรียกว่าฟังก์ชันสหสัมพันธ์ E เป็นเซตไม่เรียงลำดับของ V เป็นเซตจำกัดหลายเท่าของ V ทำไมล่ะ พ่อสอนสิ ปัจจัยสำคัญสามารถ เกิดการรวมแล้วซ้ำกันได้ เรียกว่าอินเตอร์เซกชัน ปัจจัยสำคัญของมันเรียกว่าขอบไร้ทิศทาง เรียกย่อ ๆ ว่าขอบ นายรู้จักพาร์ทิชันกราฟไหม ก่อนหน้านี้เคยดูมาบ้างครับ พาร์ทิชันกราฟน่าจะเป็น ถ้ากราฟอย่างง่ายของ n ขั้น และระดับของแต่ละจุดคือ di แล้วแบ่งจำนวนเต็มย่อย k คือ แบ่งส่วน n เป็น ∑di ตรงนี้เรียกว่าพาร์ทิชันกราฟ เป็นอะไรไป สุดหล่อไปแล้วเศร้าใจเหรอ ไม่เป็นไร อาทิตย์หน้าเขาก็มาแล้ว
เมื่อกี้ที่พ่อสอนหนูฟังไม่รู้เรื่องเลย เรื่องปกติ ไม่ใช่เรื่องที่เด็กอายุเท่าแก ควรจะเข้าใจ แต่เผยจือฟังเข้าใจนะ เขาไม่เหมือนกัน เขามันอัจฉริยะ แกไม่พอใจเหรอ ไม่พอใจ พ่อสอนแกตั้งแต่แรกได้นะ ที่แท้เธอกับเผยจือ มีเรื่องเยอะแยะมากมายขนาดนี้ ในโลกสตรอว์เบอร์รีเลยเหรอ ไม่ได้มาห้องนี้หลายปีแล้ว คิดถึงอยู่หน่อย ๆ นะ ตอนนั้นมีฉันแค่คนเดียว ฉันจำได้ว่าตอนเจอที่นี่ครั้งแรก เป็นเพราะเพิ่งมาถึงบ้านเด็กกำพร้า ไม่รู้ทาง เหมือนเจ้าหัวโตจะเป็นคนเจอฉัน หลังจากนั้นก็กลายเป็น ฐานลับของเรา หลอดไฟดวงนี้ดับแล้ว หลินเจาซี เธอยังอยู่ไหม หลินเจาซี ไม่อยู่ เธอห้ามกลัวเด็ดขาดนะ นายต่างหากที่กลัว ฉันจะกลัวได้ยังไง ให้ตายสิ ใครน่ะ ฉันเอง เจ้าหัวโต เจ้าหัวโต นายรู้ได้ยังไง ว่าฉันอยู่ที่ฐานลับ ทำไมพวกนายไม่เปิดไฟล่ะ อย่าพูดถึงเลย หลอดไฟระเบิดแล้ว ตรงนั้นมีกล่องวงจรไฟ ข้างในมีไฟแช็ก เทียน แล้วก็น้ำตาล เป็นของพวกนายแล้วนะ ขอบคุณนะ เจ้าหัวโต คิดไม่ถึงว่านายจะเจ๋งไปเลย ฉันเห็นแก่พวกนาย ที่วันนี้หนีออกไปโดยเฉพาะ เลยมาขอบคุณพวกนาย ในกลุ่มพี่น้องของฉัน สภาพพวกนายสองคนดีที่สุดละ
ถ้ามีพวกนายอยู่ ก็คงไม่ถึงตาเจ้าเกี๊ยวหรอก นายหมายความว่ายังไง เจ้าเกี๊ยวถูกคนรับไปเลี้ยงแล้ว ไปมีความสุขกับพ่อแม่แล้ว เจ้าเกี๊ยวถูกคนรับไปเลี้ยงแล้วเหรอ ใช่ ทั้งคู่เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยด้วยนะ ต้องการเงินก็มีเงิน ต้องการวัฒนธรรมก็มีวัฒนธรรม พวกเขายังบอกว่า จะรักษาเจ้าเกี๊ยวด้วย จริงเหรอ เจ้าเกี๊ยวชีส โชคดีกว่าเจ้าเกี๊ยวสตรอว์เบอร์รีอีก สตรอว์เบอร์รี สตรอว์เบอร์รีอะไร ไม่มีอะไร ฉันแค่พูดเล่น ๆ น่ะ ในกลุ่มน้องชายของฉัน ฉันใส่ใจเจ้าเกี๊ยวที่สุด ตอนนี้เจ้าเกี๊ยว ไปมีความสุขกับพ่อแม่แล้ว ฉันก็ไม่มีอะไรให้กังวลอีก ฉันไปก่อนนะ เดี๋ยวก่อน นายรู้ไหมว่าศาสตราจารย์ที่รับเลี้ยงเจ้าเกี๊ยว แซ่อะไร แซ่จี้นะ ทำไมเหรอ ไม่มีอะไร สาม สอง หนึ่ง ชีส ฉันมันเป็นควายจริง ๆ ฉันมันเป็นควาย เพราะฉันเอง ๆ รู้แบบนี้คงไม่ลากนายออกไปด้วยหรอก ไม่อย่างนั้นพ่อแม่นาย ต้องเลือกนายแน่ มาพูดเรื่องพวกนี้ตอนนี้ จะมีประโยชน์อะไรล่ะ นายอย่า อย่าร้องไห้สิ พ่อ พ่อฉัน ก็ไม่เอาฉันแล้วไง ความจริงแบบนี้ก็ดีออก โลกสตรอว์เบอร์รี พ่อฉันผิดหวังในตัวฉันมาตลอด
อยู่ที่นี่ พ่อฉันก็ไม่ต้องเป็นห่วงแล้ว ทำไมเขาต้องผิดหวังในตัวเธอด้วย อาจจะเพราะฉันขี้ขลาดมั้ง ฉันว่าเธอกล้าหาญออกนะ ไม่กลัวที่จะเปิดโปง คนโกหก นั่นอาจจะเป็นเพราะว่า ฉันอยู่ในโลกคู่ขนาน ยังไงก็ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ในใจคิดเพียงอยากกลับไป ตอนนี้มานึกดูก็กลัวเหมือนกัน ยังไงฉันก็รู้สึกว่าเธอเจ๋งกว่า ในโลกสตรอว์เบอร์รีฉันก็เป็นแค่ เด็กขี้ขลาดที่ไม่กล้าแตะวิชาเลข ทำไมล่ะ โง่ไง เธอยังโง่เหรอ ฉันดูเหมือนไม่โง่เหรอ ตอนฉันเด็ก ๆ ขนาดค่ายฝึกของจางซูผิง ก็สอบไม่ติด ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเอกคณิตศาสตร์อะไรเลย พ่อ กลับมาแล้วเหรอ สอบไม่ติดค่ะ สอบไม่ติดก็สอบไม่ติดสิ ก็แค่ค่ายฤดูร้อน เข้าข้างในเถอะ เดี๋ยวฉันทำกับข้าวให้เธอเอง เร็วสิ วันนั้นพ่อฉันไม่ได้พูดอะไรเลย แถมยังปลอบฉันนิดหน่อย แต่ฉันเห็นได้จากสายตาของเขา เขาท้อใจยิ่งกว่าฉันอีก ฉันกับเผยจือ เริ่มอยู่โรงเรียนเดียวกันตั้งแต่ประถม เปรียบเทียบเขากับพ่อของฉันแล้ว ฉันเข้าใจดี ฉันเป็นแค่คนธรรมดา ขอบคุณครับอาจารย์ เผยจือรู้จักพ่อฉัน ตอนม.ปลาย อาจเป็นแรงดึงดูด ระหว่างอัจฉริยะมั้ง พวกเขากลายเป็น อาจารย์และเพื่อนต่างวัยอย่างรวดเร็ว เขาเหมือนเป็นลูกของพ่อฉัน มากกว่าฉันอีก ฉันได้ยินว่าต่อมาเผยจือไปเมืองนอกแล้วนี่ เขาไปเยอรมัน ก่อนไปไม่ได้พูดอะไรไว้เลย พ่อฉันก็หดหู่ เพราะเรื่องนี้อยู่พักหนึ่ง
เธอไม่คิดหาวิธีตามหาเขาเหรอ หาแล้ว แต่หาไม่เจอ ความจริงฉัน ความจริงฉันชอบเลขมากนะ อาจเป็นเพราะอิทธิพลของพ่อฉัน แต่ฉันฝืนแล้วก็ ไม่มีพรสวรรค์แบบนั้น ฉันก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร คนอย่างฉันที่เรียนเลข ความน่าจะเป็นของความสำเร็จอาจจะ มีแค่ 1% มั้ง 1% แล้วยังไง ก็ดีกว่า 0 นะ อีกอย่างฉันคิดจริง ๆ ว่า สมองเธอดีมาก ไม่เหมือน อย่างที่เธอพูดไว้เลย ถึงฉันจะไม่เข้าใจเลข แต่ฉันคิดว่าของแบบนี้ ไม่ใช่ว่า ยิ่งไอคิวสูงก็ยิ่งประสบความสำเร็จหรอก ไม่อย่างนั้นทุกคน เทียบไอคิวด้วยกันก็พอแล้ว ยังต้องวิจัยอะไรอีก ไอคิวคือเงื่อนไข เธอมีเงื่อนไขพอนะ เธออย่านิยามตัวเอง เร็วนักสิ ระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์คน แต่ตอนนี้ฉันก็คิด เรื่องระยะยาวแบบนั้นไม่ออก ตอนนี้ฉันอยากกลับบ้าน ฉันแค่อยากกลับบ้าน พ่อฉันยังนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย หมดสติไม่ฟื้น ฉันต้องกลับไป ตอนนี้เป็นเวลา ที่เขาต้องการฉันที่สุด คุณอาเป็นอะไรกันแน่ เขาโดนโจรปล้น ตีที่หัว แล้วจับคนร้ายได้ไหม ไม่ได้ เพราะงั้นนาย นายเข้าใจความรู้สึกฉันใช่ไหม ฉันต้องกลับไป
อีกอย่างฉันไม่สามารถ เป็นแบบเหมือนก่อน ที่อ่อนแอต่อไปได้แล้ว ฉันต้องมีสติ เข้าใจ ก่อนหน้านี้ฉันคิดว่า อย่างมากก็แค่ใช้ชีวิต ในโลกใหม่อีกครั้ง ตอนนี้แม้แต่พ่อแม่ก็ไม่มีแล้ว ฉันก็ไม่มีทางอื่นให้ถอย ต้องกลับไป ห้ามยอมแพ้ ห้ามยอมแพ้ สัญญา พวกเราพยายามให้เต็มที่ กลับบ้านด้วยกัน พยายามให้เต็มที่ กลับบ้านด้วยกัน ตื่นได้แล้ว ทำไมพวกเธอมาที่นี่อีกแล้ว แม่หลี่ตามหาพวกเธอไปทั่ว ทำเวลาเร็วเข้า ไปที่ห้องทำงานของครูใหญ่ มีคนจะรับเลี้ยงพวกเธอแล้ว อย่ามัวชักช้า รีบลุกขึ้นแล้ว ทำเวลาเร็วนะ อีกเดี๋ยวจะทำยังไง แม่หลี่คงหวังให้เรา ถูกรับเลี้ยงแน่นอน งั้นเราก็ไม่ควร มีพ่อแม่ต่างกัน ในโลกที่ต่างกันนะ อีกอย่าง เธอก็ยังมีพ่อเธอ ถึงตอนนี้เขาจะไม่ยอมรับเธอ มีอะไรให้น่าเป็นห่วงล่ะ อยากให้ใครมารับเลี้ยงนายน่ะยาก ไม่อยากให้ใครมารับเลี้ยงนายก็ไม่ง่ายนะ นั่นสิ เข้ามา มา เข้ามา แม่หลี่สวัสดีค่ะ แม่หลี่สวัสดีครับ สวัสดี สวัสดี ฉันแนะนำให้พวกคุณนะคะ ตั่งอ้ายหมิน หลินเจาซี นี่คือคุณผู้ชายเจี่ย คุณผู้หญิงเจี่ย สวัสดีคุณอาคุณน้าสิ คุณอาคุณน้าสวัสดีค่ะ
น่ารักจริง ๆ น่ารักจริง ๆ สวัสดีพวกเธอนะ ๆ มา นั่ง นั่ง ๆ ๆ รีบนั่ง ๆ อาจารย์หลี่ ฉันขอถามคำถามเด็ก ๆ สองสามข้อได้ไหมคะ ได้อยู่แล้วค่ะ เชิญถามได้เลย ฉันอยากถามพวกเธอสองคน ความฝันของแต่ละคน คืออะไรเหรอ พูดไปสิ ผมอยากเป็นนักแสดง เป็นนักแสดงดีเลย มีความทะเยอทะยาน งั้น งั้น งั้นเธอล่ะ สาวน้อย หนูยังไม่ได้คิดค่ะ เด็กยังเล็ก ยังไม่ได้คิด ใช่ ยังเล็ก ไม่เป็นไร ๆ ค่อย ๆ คิดนะ แล้วเงินค่าขนมของพวกเธอเดือนหนึ่ง ใช้จ่ายเท่าไรเหรอ ทุกเดือนบ้านเด็กกำพร้า จะให้เงินติดกระเป๋า พวกเราคนละ 50 หยวน ปกติพวกเรา จะเอาไปซื้อหนังสือหรือไม่ก็เครื่องเขียน มากเกินก็เก็บออมไว้ค่ะ เป็นเด็กดีจริง ๆ อ่านหนังสือ ดีนะ แถมไม่ใช้จ่ายฟุ่มเฟือย
นั่นสิ แถมยังเก็บออมเป็น งั้นบอกเราหน่อยได้ไหม ว่าเธอชอบอ่านหนังสืออะไร นั่นสิ ปรากฏการณ์แห่งวิญญาณ ความจริงและวิธีการ อัตถิภาวนิยม เป็นมนุษยธรรมอย่างหนึ่ง แนว ๆ นี้ค่ะ ลึกซึ้งอยู่นะ ลึกซึ้งมากเลย ฉันไม่เคยได้ยินชื่อหนังสือพวกนี้เลย ลึกซึ้งมาก ลึกซึ้งอยู่นะ พูดอะไรไร้สาระ เธออ่านหนังสือพวกนั้นที่ไหน หนูเคยอ่านค่ะ หนูยังท่องได้สองสามท่อนด้วยนะ ยังท่องได้สองสามท่อนด้วย เธอท่องได้เหรอ ตัวตนและองค์ประกอบ ที่เกิดขึ้นในจิตสำนึก ความแตกต่างระหว่าง ตัวตนและอีกฝ่าย ความแตกต่างระหว่างพวกมัน เป็นปัจจัยลบโดยทั่วไป เราจะนำ ปัจจัยลบเหล่านี้ มองเป็นข้อบกพร่องที่เหมือนกัน ของทั้งสองฝ่าย แต่ว่า ปัจจัยลบเหล่านี้ คือจิตวิญญาณที่เป็นเอกลักษณ์ของพวกมัน จิตวิญญาณที่เคลื่อนไหวอย่างหนึ่ง เคยอ่านจริง ๆ เคยอ่านจริง ๆ ด้วย บางครั้งหนู ยังคิดถึงความหมายของชีวิต บางครั้งคิดว่า การมีชีวิตไม่มีความหมาย คุณอาคุณน้า พวกคุณคิดว่ายังไงคะ ฉัน ฉัน หลินเจาซี หลินเจาซีปกติเธอชอบพูดเล่นน่ะค่ะ ใช่ไหม ใช่ไหม ชอบพูดเล่นใช่ไหม
แล้ว แล้วเด็กน้อยตั่งอ้ายหมินล่ะ ปกติเธอมีงานอดิเรกอะไรเหรอ นั่นสิ เธอมีงานอดิเรกอะไรเหรอ ผมชอบวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ วิทยาศาสตร์ธรรมชาติดีนะ วิทยาศาสตร์ธรรมชาติดีนะ งั้น เธอลองพูดมาสิ เธอพูดให้เราฟังหน่อยสิ งั้นพวกคุณเคยได้ยิน ปฏิกิริยาการเกาไหมครับ ไม่ ไม่เคยได้ยิน ก่อนอื่นตัดสมอง ของกบตัวหนึ่งออกไป จากนั้นใช้กระดาษ ชุบกรดซัลฟิวริกความเข้มข้นต่ำ ทาที่ท้องของกบ หลังจากที่กบถูกกระตุ้น จะใช้ขาหลังของมัน ไปเกาส่วนที่ถูกทา เหมือนกับใกล้ตาย นี่เป็นเพราะในไขสันหลังของกบ ก็มีศูนย์รวมประสาท นี่ก็คือปฏิกิริยาการเกา ตั่งอ้ายหมิน พูดไร้สาระอะไรน่ะ ที่ผมพูดคือเรื่องจริงนะครับ นั่งลง อย่าพูดซี้ซั้ว ไม่เชื่อคุณก็เอากบมาลองสักตัวสิครับ เงียบเลย เด็กสองคนนี้ คุณดูสิ ไม่เป็นไรครับ ดีมาก ๆ ๆ ขอโทษด้วยนะคะ ๆ คุณดูสิ รบกวนคุณด้วยนะคะ ขอโทษนะคะ เด็กสองคนนี้ของฉัน ปกติไม่เป็นแบบนี้นะ คือ พวกเขาไม่มีปัญหาทางจิต ไม่เป็นไรค่ะ อาจารย์หลี่ ความจริงเราสองคน ก็มองออกแล้ว
เด็ก ๆ ไม่อยากไป กับเราเลย ใช่ เข้าใจได้ค่ะ เราไม่บังคับ ขอโทษด้วยนะคะ ๆ ไม่เป็นไรค่ะ งั้นเราไปก่อนนะคะ งั้นเราไปก่อนนะครับ อาจารย์หลี่ รบกวนคุณแล้วนะคะ ลาก่อนค่ะ คุณส่งเท่านี้ก็พอครับ ครับ ลาก่อนครับ ๆ ปฏิกิริยาการเกาของนายเมื่อกี้ เจ๋งไปเลย ได้ยินเหล่าลู่พูด เขารู้เรื่องนั้นด้วยเหรอ ป.ตรีเขาเรียนหมอนะ เมื่อกี้ของเธอต่างหากที่เจ๋ง ฉันเข้าใจในแต่ละคำ พอเอามารวมกันกลับฟังไม่รู้เรื่องเลย ตอนนี้พอใจหรือยังล่ะ แม่หลี่ เราไม่อยากไปจาก บ้านเด็กกำพร้า เธอเงียบเลย หลินเจาซี เป็นความคิดเธอหรือเปล่า ใช่ค่ะ ฉันไม่เข้าใจจริง ๆ เธอคิดยังไงกันแน่ พวกเธอคิดจะอยู่ที่ บ้านเด็กกำพร้าไปตลอดชีวิตเหรอ หนูคิดว่าบ้านเด็กกำพร้า ก็ไม่แย่อะไรนะคะ บ้านเด็กกำพร้าจะเลี้ยงเธอได้ถึงอายุเท่าไร ต่อไปจะทำยังไง ได้ ฉันทุ่มสุดตัวเลย ฉันจะส่งพวกเธอเรียนจบม.ปลาย มหาลัย มหาลัยจะทำยังไง หนูทำงานไปเรียนไปได้ไหมคะ เธอเพิ่งจะอายุ 11 ปี เธอรู้ไหมว่า สภาพสังคมเป็นยังไง
เธอรู้ไหมว่าเด็กสาวคนหนึ่ง ไม่มีการศึกษา ไม่มีครอบครัว ต่อสู้ในสังคม ต้องเผชิญหน้ากับอะไร ฉันเคยเป็นเด็กกำพร้า ฉันรู้ว่ามันลำบากขนาดไหน เพราะงั้นฉันยิ่งไม่อยาก ให้เธอเดินทางนี้ แม่หลี่ หนูก็ไม่ได้ตั้งใจยั่วโมโหคุณนะคะ หนูแค่มีความคิดของตัวเอง เธอมีความคิดของตัวเองใช่ไหม ได้ ๆ ๆ เธอมากับฉัน มา เธอดูอันนี้ อันนี้เธอเขียนเมื่อปีที่แล้ว [หวังว่าฉันจะได้ไปอยู่] [ครอบครัวที่อบอุ่น] [ที่นั่นมีพ่อแม่ที่รักฉัน] [ฉันจะตั้งใจเรียน] [ก้าวหน้าทุกวัน] [โตแล้ว] [ตอบแทนพ่อแม่ที่เลี้ยงดูฉัน] [ตอบแทนเหล่าคุณน้าที่บ้านเด็กกำพร้า] [ไปช่วยหลาย ๆ คน] [ที่เหมือนกับฉัน] เมื่อก่อนเธอก็มีความคิดของตัวเอง ฉันไม่รู้ว่าทำไม ตอนนี้เธอถึงเปลี่ยนไป เธอคิดว่าตัวเองโตแล้ว จริง ๆ แล้วไร้เดียงสามาก เธอปฏิเสธ สภาพแวดล้อมการเจริญเติบโตที่ดี จะช่วยคนอื่นที่โชคร้าย ในอนาคตได้ยังไง หนูคิดว่า ต่อให้เติบโตในบ้านเด็กกำพร้า เพียงแค่ขยัน ก็จะกลายเป็นผู้ใหญ่ที่มีประโยชน์ได้ นั่นต้องทุ่มเท ความขยันเป็นสิบเท่า เธอไม่ควรได้รับสิ่งนี้ แม่หลี่ ขอโทษนะคะ หนูขอโทษสำหรับความเอาแต่ใจของหนูในวันนี้ หนูเข้าใจความหวังดีของคุณ แต่หนูก็ยังยืนกราน
ในความคิดของตัวเอง ความคิดอะไร มา นั่งพูดสิ หนูรู้ คุณคิดว่าช่วงนี้ หนูกับฮวาเจวี่ยนผิดปกติ ความจริงเรามี เป้าหมายของตัวเองค่ะ หลายวันนี้พยายาม เพื่อไปสู่เป้าหมายนี้ตลอด เป้าหมายอะไร สอบเข้าค่ายฝึกคณิตศาสตร์ โอลิมปิกของจางซูผิง กลายเป็นทีมคณิตศาสตร์โอลิมปิก เป็นตัวแทนสมาชิกในทีม ได้เหรียญทองในการแข่งคณิตศาสตร์ โอลิมปิกจิ้นเปย ทุกคนต้องเข้าร่วมอย่างกระตือรือร้นนะ เหรียญทองคณิตศาสตร์โอลิมปิก เราอยากพิสูจน์ อยากพิสูจน์ ให้เด็ก ๆ เหล่านั้นที่มีพื้นเพ เหมือนกับหนู แม้ว่าจะโตในบ้านเด็กกำพร้า แม้ว่าจะไม่มีภูมิหลังอะไร ♫ทุกวัน ทุกคืน ทุกเรื่องราว♫ แม้ว่าจะต้องทุ่มเท มากกว่าคนทั่วไปถึงสิบเท่า ♫เป็นร่องรอยของฉัน♫ พวกเราก็จะได้ คะแนนที่ดีเหมือนกัน ♫และยังเป็นของเธอที่คลายกับฉัน♫ เราไม่ได้แย่ไปกว่าใคร ๆ ถึงกับดีกว่าด้วยซ้ำ ♫เช่นนั้นก็ปล่อยวางทุกอย่าง♫ ♫บางทีอาจจะดีขึ้นได้♫ ♫ความท้าทายเหล่านั้น ความเสียใจเหล่านั้น การเปลี่ยนแปลงเหล่านั้น♫ แม่หลี่ ฮวาเจวี่ยนเขาไม่ยอมไป ♫ติดตามฉันอย่างใกล้ชิด♫ เธอชอบมาทำอะไรอยู่ที่นี่ ♫ไม่ว่ายังไงก็นิยามฉันไม่ได้♫ กลับไปห้องตัวเองเลย ไป หลินเจาซี เอาหนังสือให้ฉัน ♫แต่ไม่มีอะไรเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง♫
ไปสิ ไป หนูหวังว่า ♫ใช่แล้ว ฉันก็จะดีขึ้น♫ คุณจะให้เวลาเราอีกสักหน่อย ให้พวกหนูสู้อย่างแน่วแน่ อีกสั่งครั้งนะคะ ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นยังไง ♫พาฉันกลับไปสู่ความตั้งใจเดิม♫ รอให้การแข่งจิ้นเปยจบลง เราจะเชื่อฟังคุณทุกอย่างเลย ♫ฉันไม่อยากอยู่เงียบ ๆ♫ แม่หลี่ หนูอยากเป็น ♫หลงใหลอยู่ในความฝัน♫ ตัวอย่างให้เด็ก ๆ ในบ้านเด็กกำพร้า ♫ความปรารถนาเดียวของฉัน♫ ขอร้องล่ะค่ะ ♫แต่เคียงข้างเธอ♫ ♫พาฉันกลับไปหาตัวเอง♫ ♫กลายเป็นหนึ่งเดียวคนนั้น♫ ♫ใส่กาลเวลาของฉันลงในจิตใจของเธอ♫ ♫ไปสู่โชคชะตาทีดีกว่า♫ ♫คืนฉันให้กับตัวเอง♫ ♫บางวัน บางแห่ง ถนนทุกสาย♫ ไป ♫เมื่อเธอเดินมาหาฉัน♫ ♫ตอนนั้นฉันโชคดีแค่ไหน♫ ตอนที่คุณลุงหลู่ซวิ่น ยังมีชีวิตอยู่ ♫เมื่อเราโต้ตอบกัน♫ ตอนที่ฉันยังเด็ก ♫ทุกอย่างจะดีขึ้น♫ ไม่รู้เลยว่าหลู่ซวิ่นคือใคร คิดว่าคุณลุงก็คือคุณลุง เหมือนคุณลุงของคนอื่น ๆ ♫ความสวยงามเหล่านั้น ความมหัศจรรย์เหล่านั้น♫ คุณลุงเสียแล้ว ♫ตอนแรกเริ่มเหล่านั้น♫ ♫เป็นประสบการณ์ที่ฉันรักเธอ♫ ศพของเขา นอนอยู่ในสุสานสากล ♫ใช่แล้ว ฉันอยากแบ่งปันกับเธอมากมาย♫ ในห้องจัดงาน หลายคนมาไว้อาลัยเขา ♫ความสุขที่แสนทรมานนี้♫
เคารพแด่เขา บางคนถึงกับร้องไห้อย่างไร้เสียง กลอนนับไม่ถ้วน แขวนไว้เต็มผนัง พวงหรีดเล็กใหญ่ กองไว้เต็มห้อง ♫พาฉันกลับไปสู่ความตั้งใจเดิม♫ ♫ฉันไม่อยากอยู่เงียบ ๆ♫ ออกแรงหน่อย ♫หลงใหลอยู่ในความฝัน♫ ออกแรงฝั่งนี้ ใช่ ♫ความปรารถนาเดียวของฉัน♫ เธออย่าตามฉันมา ขำอะไรน่ะ ♫แต่เคียงข้างเธอ♫ เธอออกไป ออกไป เธออย่าตาม อย่าตามฉันมาสิ ♫พาฉันกลับไปหาตัวเอง♫ หลายปีมานี้ผลการแข่งขันคณิตศาสตร์โอลิมปิก ในเมืองของเราไม่เป็นที่น่าพอใจ ใกล้จะถึง การแข่งขันคณิตศาสตร์โอลิมปิกจิ้นเปยแล้ว ♫กลายเป็นหนึ่งเดียวคนนั้น♫ คุณมีแผนอะไรไหม อธิการบดีซุนครับ ตอนนี้โรงเรียนที่สำคัญหลายแห่ง ♫ใส่กาลเวลาของฉันลงในจิตใจของเธอ♫ เชื่อมโยงการรับสมัครกับคะแนนคณิตศาสตร์โอลิมปิก ♫ไปสู่โชคชะตาทีดีกว่า♫ บังคับให้ผู้ปกครองส่งลูกไปเรียนคณิตศาสตร์โอลิมปิก สิ่งนี้ละเมิด ความตั้งใจเดิมของการศึกษาคณิตศาสตร์โอลิมปิก อีกอย่างยังทำลาย ความสงสัยที่เป็นธรรมทางการศึกษา ภายนอกโต้เถียงกันอย่างมาก จุดนี้เราควรจะต้องระวังแล้ว ไม่ว่ายังไง เราก็ไม่สามารถ เป็นทีมสุดท้ายไปได้ตลอด คราวที่แล้วผมไปประชุมที่ต่างจังหวัด ทุกคนต่างหัวเราะเยาะเราแล้ว อธิการบดีซุน อยู่ในช่วงจวนตัวครับ ผมมีปัญหาที่นี่ ไม่ต้องห่วง ผมได้เชิญเทพผู้ยิ่งใหญ่มาให้คุณแล้ว ซูผิง อธิบดีครับ
จางซูผิง ยินดีต้อนรับครับ ๆ ๆ สวัสดีครับ อาจารย์จาง แผนนี้ละเอียดมาก ในรายละเอียดมากมาย เป็นสิ่งที่เราไม่เคยพิจารณามาก่อน นับถือเลยครับ เพียงแต่ วิธีที่คุณปฏิบัติต่อนักเรียน ดุเดือดไปหน่อยไหมครับ ดูเหมือนคุณจะไม่เชื่อผม ไม่ได้หมายความแบบนั้นครับ ความสามารถทางธุรกิจของคุณผมเข้าใจอย่างชัดเจน ได้แชมป์ทีมมาหลายครั้ง เรียกได้ว่าเป็น โค้ชแชมป์คณิตศาสตร์โอลิมปิกระดับโลก เพียงสำหรับผมแล้ว จะพิจารณามากหน่อยน่ะครับ ที่ผมมาครั้งนี้ เพราะอธิการบดีคุณเชิญผมมา ก่อนมาผมก็ได้เสนอ เงื่อนไขของผมแล้ว ข้อแรก ต้องตัดสินใจได้เองอย่างสมบูรณ์ ข้อสอง สิทธิการใช้ฐานโอเอซิส เป็นเวลาสามเดือน ข้อสาม ต้องการความช่วยเหลือเล็กน้อย จากภาควิชาคณิตศาสตร์ มหาวิทยาลัยซานเว่ย ทั้งสามข้อนี้ อธิการบดีซุนรับปากผมแล้ว ในส่วนที่คุณกังวล ไม่มีอะไรมากไปกว่า ปัญหาทางจิตใจของนักเรียน และการยอมรับจากผู้ปกครอง ขอโทษที่ต้องพูดตามตรง พวกนี้ไม่สำคัญเลย ไม่มีความกดดัน จะเอาคะแนนมาจากไหน เราต้องให้นักเรียนและผู้ปกครอง เข้าใจเรื่องหนึ่ง คณิตศาสตร์โอลิมปิกไม่ใช่ทางลัด คิดจะพึ่งพา คณิตศาสตร์โอลิมปิกเพื่อให้เรียนต่อสบาย ๆ นั่นเป็นไปไม่ได้หรอก พูดจากบางมุมมอง มันโหดยิ่งกว่าการสอบเข้าอีก นักเรียน ผ่านปิดเทอมหน้าร้อนไป
พวกเธอก็จะขึ้นป.หกแล้ว ครูหวังว่าพวกเธอ จะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในปิดเทอมหน้าร้อนนะ แต่ห้าม ละเลยการเรียนเด็ดขาด โดยเฉพาะการบ้านปิดเทอมหน้าร้อน ต้องตั้งใจทำให้เสร็จนะ ไม่ใช่ว่ามารีบทำ ตอนใกล้จะเปิดเทอม ช่วงปิดเทอมหน้าร้อน ครูจะทำการสุ่มเยี่ยมบ้าน เช็คความคืบหน้าการเรียน ของพวกเธอทุกคน แล้วก็ ลู่จื้อเฮ่า หลินเจาซี แล้วก็ตั่งอ้ายหมินนักเรียนห้องเราสามคน ลงชื่อเข้าค่ายฝึกคณิตศาสตร์โอลิมปิก พวกเขากล้าหาญมาก เราก็หวังว่า พวกเขาจะเข้าค่ายได้อย่างราบรื่นนะ เราทุกคนมาปรบมือ ให้กำลังใจพวกเขาหน่อย เอาละ อย่าลืมเอาของที่อยู่ในโต๊ะ กลับบ้านด้วยนะ ครูขอประกาศอย่างเป็นทางการ ปิดเทอมหน้าร้อนเริ่มต้นแล้ว พวกเธอสองคนก็สอบเข้าค่ายฝึกเหรอ ทำไม ไม่อนุญาตเหรอ เปล่า เล่นปิดเทอมหน้าร้อนไม่ดีเหรอ ต้องหาบททดสอบให้ตัวเองด้วย แถมยังต้องเรียน นายก็ลงชื่อแล้วไม่ใช่เหรอ พ่อฉันบอกว่า ถ้าฉันได้เข้าร่วมจิ้นเปย เขาจะซื้อคอมพิวเตอร์ให้ฉัน สู้กับสัตว์ร้าย ไปกันเถอะ พวกเธอสองคนไหวเหรอ ไหวอะไรล่ะ สอบไม่ติดอย่ามาร้องไห้ขี้มูกโป่งนะ เขาพูดอะไรน่ะ ฉันว่านายกลับไป เปลี่ยนผู้จัดการเถอะ ค่าจ้างทั้งหมดของคนงานที่ทำงานให้คุณ เป็นเวลาเจ็ดวันคือทองคำแท่ง ทุกคืนคุณต้อง จ่ายเงินให้คนงานหนึ่งครั้ง ห้ามติดค้างและห้ามจ่ายเกิน อยากถามว่าทองคำแท่ง ต่ำสุดต้องตัดแบ่งกี่ครั้ง ถึงจะทำให้เป็นจริงได้
A สองครั้ง B สามครั้ง C สี่ครั้ง D หกครั้ง น่าจะเลือก เลือก A เลือก A สองครั้ง สองครั้งแบ่งได้แค่สามส่วน สามส่วนจะจ่ายยังไง นายโง่หรือไง ใครใช้ให้นายแบ่งเท่ากัน ดูให้ดีนะ ในอัตราส่วน 1 ต่อ 2 ต่อ 4 แบ่งเป็นสามส่วน หนึ่ง สอง สี่ ตอนวันแรก ให้เขาหนึ่งอัน ตอนวันที่สองให้เขาสองอัน เอากลับมาหนึ่ง วันที่สามนายก็ให้ไปอีกหนึ่ง วันที่สี่ นายให้สี่อัน เอาหนึ่งกับสองกลับมา วันที่ห้า วันที่หก สุดท้าย เอาหนึ่งอันที่อยู่ในมือนาย ให้เขาไป นั่นสิ ทำไมฉันถึงคิดวิธีนี้ไม่ออกนะ โง่ไง ไม่สิ ข้อนี้ตอนเด็กฉันต้องทำได้แน่ ทำไมโตขึ้นแล้วทำไม่ได้ล่ะ นายไม่ได้แตะเลข มานานเท่าไรแล้ว หลังจากสอบเข้ามหาลัยก็ไม่เคยแต่อีกเลย เงินฉันก็ขี้เกียจนับ อย่างนั้นก็ถูกแล้วไง เธอสอนฉันหน่อยสิ ไม่งั้นเธอเข้าค่ายนั่น
คนเดียวก็ไม่มีประโยชน์ ขาดไปหนึ่งคน ก็ถ่ายรูปไม่ได้ ฉันสอนไม่ได้ แต่มีคนที่สอนได้ เธออย่าพูดถึงพ่อเธอนะ ฉันกลัวเขาถีบฉัน ไม่งั้นฉันทนไม่ไหวนะ ไม่งั้นเธอก็ถ่าย รูปนั้นไม่ได้หรอก ฉันพูดถึงเผยจือ เรียงสามใบ ตองสอง คุณวางสิ สามดอกจิกหนึ่งใบ โจ๊กเกอร์เล็กหนึ่งใบ โจ๊กเกอร์ใหญ่หนึ่งใบ เหลือหนึ่งใบ ระเบิด ลูกวางสิ ๆ ๆ แจ็ค แหม่ม คิง เอช ชนะแล้วครับ เอากลับไปเลย ๆ ห้ามวางไพ่ต่อกันสี่ใบ ผมวางทีละใบนะ พ่อมีอีกหนึ่งใบ ไม่ใช่แจ็คก็เป็นหก ใบไหนก็สู้ไม่ได้ ลูกรัก ลูกเก่งจริง ๆ ล้างไพ่ ๆ บอกแล้วว่าห้ามนับไพ่ แกยังนับไพ่อีก แกไม่เล่นตามกฎนี่ ขอโทษครับ เป็นสัญชาตญาณ ควบคุมไม่ได้ แกขอโทษอะไรล่ะ นับไพ่ได้เป็นความสามารถของแกนะ คุณมีความสามารถคุณก็นับไพ่สิ เล่นกับลูกก็แพ้ไม่เป็น ตาหน้าพ่อจะจับไพ่ใบใหญ่แล้วระเบิดเลย พ่อจะให้แกนับ วางหมากต้องจิตใจแน่วแน่ นายจดจ่อไม่พอ จางเลี่ยง ฉันต้องออกไปแป๊บหนึ่ง
ไม่ได้ เล่นเสร็จแล้วถึงจะไปได้ กระดานนี้ฉันต้องชนะนาย นายแพ้แล้ว ฉัน นายจดจ่อไม่พอ คนแพ้ต้องเก็บกระดานหมาก เผยจือ ยังไงฉันก็ต้องชนะนายให้ได้ เทพเผย ๆ ๆ ช่วยฉันด้วย ๆ ช่วยฉันด้วย มีอะไร นายได้ยินค่ายคณิตศาสตร์โอลิมปิก ของจางซูผิงไหม เคยได้ยิน ฉันอยากสอบอันนั้น นายสอบคณิตศาสตร์โอลิมปิกฉันหน่อยสิ ฉันสอนไม่เป็น พี่เผย เทพเผย แค่นายเต็มใจ นายสอนได้เข้าใจแน่นอน เด็กน้อยน่าสงสารแสดงได้ดีจริง ๆ หลินเจาซี เธอก็จะเรียนเหรอ เธอไม่ต้องแล้ว เธอเป็นอัจฉริยะเมื่อเทียบกับฉัน นายสอนฉันคนเดียวก็พอ โรงเรียนประถมหงซิงยังมีอัจฉริยะอีกเหรอ เผยจือ ไม่อนุญาตให้นายอยู่กับ พวกเรียนห่วย ๆ พวกนี้นะ เจ้านี่ใครกัน เพื่อนนักเรียนฉัน และก็เป็นเพื่อนบ้านฉัน จางเลี่ยง จางเลี่ยง นายคือจางเลี่ยง จางเลี่ยงของเรา เรียนเก่งที่สุดในโรงเรียน ฐานะทางบ้านก็ดี แต่จี้เจียงก็หล่อนะ เขาดูมึนจัง คนที่เรียนเก่งที่สุดในโรงเรียน ไม่ใช่เผยจือเหรอ ที่แท้นายก็ น่ารังเกียจตั้งแต่เด็กแบบนี้ เผยจือ
นายอย่าเล่นกับพวกเขาเลย โง่แล้วจะไม่มีคุณสมบัติ เป็นคู่ต่อสู้ฉันนะ ฉันจำได้ว่า ม.ปลายเขาอยู่ห้องพวกนายนะ ใช่ เป็นเบ๊ตลอดชาติ ห่างไกลจากเทพเผยเยอะ เผยจือ เดี๋ยวแม่ฉันขับรถมารับฉัน กลับบ้านด้วยกันเถอะ ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวฉันกลับเอง พวกเขาเป็นเพื่อนฉัน เพื่อน ฉันเป็นเพื่อนนักเรียนของนาย เป็นเพื่อนบ้าน พวกเขาเป็นเพื่อนนาย โรงเรียนขยะ นักเรียนขยะ ก็เหมาะจะเป็นเพื่อนนายแหละ นายเรียนแค่ประถม หรือว่าเรียนความรู้สึกหยิ่งในศักดิ์ศรี โรงเรียนพวกนาย ไม่สอนศีลธรรมหรือไง ทำไม นายคิดว่าโรงเรียน ยังไงก็ไม่แบ่งชนชั้นเหรอ แน่นอนสิ แต่สมองต้องแบ่งสินะ พวกนายสมองไม่ดี ก็เป็นขยะ ไอ้บ้านี่ ช่างเถอะ ๆ ช่างเถอะ ๆ ๆ อย่าทะเลาะกับคนโง่เลย ใครโง่มาแข่งกันเดี๋ยวก็รู้ จางเลี่ยง นายอย่าก่อกวนนะ ฉันจะดูว่าเพื่อนที่นายเลือก มีความคิดแบบไหน เป็นยังไง อัจฉริยะโรงเรียนประถมหงซิง กล้าเล่นไหม ทำไมจะไม่กล้าล่ะ พี่ซีเท่สุด คิดจะแข่งยังไง ทำชุด แบบทดสอบความฉลาดของเวคส์เลอร์สำหรับเด็ก หรือแบบทดสอบเชาวน์ปัญญาของราเวน อะไรนะ คิดว่าไอ้เด็กนี่ไม่เคยได้ยินหรอก
ไม่ต้องยุ่งยากขนาดนั้น เรามาเล่นเกมกัน สู้ ๆ นะ ตรงนี้มีถั่ว 17 เม็ด เราสองคนสลับกันหยิบ แต่ละคนหยิบได้ 1-3 เม็ด ห้ามไม่หยิบ คนที่หยิบไปเม็ดสุดท้ายเป็นคนชนะ ใครเริ่มก่อน โยนเหรียญ เวียนกันเถอะ รอบแรกฉันเริ่มก่อน ได้ งั้นเธอเริ่มก่อน ผลัดกันหยิบสิ่งของ จากกองสิ่งของที่มีทั้งหมด m ชิ้น กติกาก็คือแต่ละครั้งหยิบได้ n ชิ้น นี่คือเนื้อหาของแบชเกม นายเคยเรียนใช่ไหม เธอก็เคยเรียนเหรอ ดูถูกเธอเกินไป เกมนี้ถือว่าเธอชนะ ทำไมถึงชนะแล้วล่ะ ถั่ว 17 เม็ด แต่ละครั้งหยิบได้แค่ 1-3 เม็ด ถ้าสุดท้ายเหลือ 4 เม็ด ผู้เล่นคนแรกในรอบต่อไปต้องแพ้ ตามนี้ไปเรื่อย ๆ จนถึงจุดคว้าชัยชนะ เหลือให้อีกฝ่ายไป 4 8 12 16 ต่างชนะทั้งนั้น เพราะงั้นหลินเจาซี เธอหยิบหนึ่งเม็ด ในครั้งแรก
ก็ชนะแล้ว พวกเธออย่าได้ใจไป ถั่ว 17 เม็ดง่ายไปแล้ว มีบางอย่าง รอฉันตรงนี้แป๊บหนึ่งนะ หลินเจาซี เธอใช้ได้เลยนะ ก็แค่พื้นฐาน จางเลี่ยงคนนี้ เห็นชัด ๆ ว่าออมแรง อยากแกล้งทำใหญ่ ไม่งั้นเราแอบหนีไปตอนนี้เถอะ เขากลับมาก็อาจจะโกรธ ไม่ต้องหรอก นายอย่าลืมสิ เขาก็เป็นคนสำคัญ ในภาพนั้นด้วย เข้าใจสักหน่อยก็ไม่เสียหายอะไร ฉันก็อยากจะเห็น ว่าเขาจะใช้ลูกไม้อะไรได้อีก พวกเธอคุยอะไรกันน่ะ ไม่ได้คุยอะไร ไปกันเถอะ เจี่ยปิง หลิวซวี่ จางเลี่ยง ฉื่อเจ๋อ เฉินเฉิงเฉิง พวกเราคือ ห้าพยัคฆ์ไร้เทียมทาน ฮวาเจวี่ยน พวกเขาเดบิวต์เป็นวง แย่งงานนายน่ะ ไม่ใช่ ขอฉันขำแป๊บหนึ่ง ขำไปเถอะ อีกเดี๋ยวจะทำให้พวกเธอร้องไห้ ไป เจ้าเด็กนี่ ทำไมโกรธแค้นขนาดนี้ เด็กผู้ชายก็แบบนี้แหละ ทึ่มนิดหน่อย ใช่ไหม เทพเผย ทึ่มมากใช่ไหม เชิญนั่ง นายอยากเล่นหมากล้อมกับฉันเหรอ คือเกมเดียวกับเมื่อกี้ ไม่แบ่งดำขาว
แต่ละครั้งหยิบได้ 1-5 เม็ด คนที่หยิบเป็นคนสุดท้ายชนะ กล้าเล่นไหม ไม่ถูกสิ คนที่เทหมากเป็นพวกนาย ใครจะไปรู้ว่ามีหมากกี่ตัว การคาดการณ์โดยประมาณเป็นทักษะพื้นฐาน เราไม่ได้นับ ไม่เชื่อพวกนายก็สามารถ เพิ่มหมากต่อไปได้เรื่อย ๆ ความจริงนายอยาก แข่งนับเลขเร็วกับฉัน ฉันคิดแบบนี้แหละ ไม่งั้นตานี้ฉันเล่นแทนเธอเอง เผยจือ การทดสอบนี้ เป็นการต่อสู้ระหว่างหงซิง นายจะช่วยศัตรู ที่นี่ไม่มีศัตรู ฉันก็ไม่คิดว่า นี่คือการแข่งบททดสอบของหงซิง ไม่อย่างนั้นตัวแทนที่จะทดสอบ ก็คงไม่ใช่นาย ไม่เป็นไร ฉันเล่นเองได้ พวกเขาจะไปไหน เธอดูอยู่นี่นะ ฉันจะไปดู เริ่มเลย ให้เธอเล่นก่อน หยุดก่อน โรงเรียนประถมหงซิงกับโรงเรียนสาธิต สู้กันแล้ว โรงเรียนสาธิต ยืนขึ้นไปกับฉัน ฉันว่าพวกนายจะไปทำอะไร ยังเรียกคนไปอีก โรงเรียนประถมหงซิง ลุกขึ้นมานะ