EP.1 (FULL EP) | ตัวร้ายที่รัก (Mr. Bad) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [ตัวร้ายที่รัก] [ตอนที่ 1] [นิยายเล่มแรกของฉัน] [เขียนเมื่อฤดูร้อนตอนอายุ 22] [เมื่อเริ่มเรื่องมา] [นางเอกหนานซิงก็เหมือนกับฉัน] [เพิ่งเรียนจบจากมหาวิทยาลัย] [แสงแดดสดใสสาดส่องบนถนน] [ทุกอย่างเต็มไปด้วยความไม่รู้และงดงาม] [เขากำลังมองฉันอยู่เหรอ] นี่เธอ เธอก็ไปงานแจกลายเซ็น ของลู่จื่อเฉินเหมือนกันเหรอ ฉันก็เหมือนกัน ฉันให้เธอดูนะ [“วันที่เจ็ดหลังจากการฆ่านางฟ้า”] ฉันชอบหนังสือเขา [ฉันก็ชอบ] ในเมื่อ พวกเราชอบสิ่งเดียวกัน งั้นเราไปด้วยกันไหม ได้สิ [นี่คือการเข้ามาตีสนิทแบบที่เขาว่ากันเหรอ] เธอเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยแถวนี้เหรอ ฉันเรียนอยู่ที่ม.ซูเจียง ฉันเป็นนักกีฬาน่ะ ไม่น่าบุคลิกถึงดีขนาดนี้ เธอเรียนยิมนาสติกใช่ไหม ฉันได้ยินมาว่า ม.กีฬามีวิชาเอกลีลาศ เธอคงไม่ได้เรียนสาขานั้นใช่ไหม งั้นฉันก็เดาไม่ถูกแล้ว ว่าเธอเรียนสาขาอะไร ที่จริงแล้วฉันเรียน… คุณไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร ๆ แกน่ะ หยุดนะ จับขโมย งานแจกลายเซ็นจะเริ่มแล้ว ฉัน…ฉันไปก่อนนะ เราตกลงว่าจะไปด้วยกันนี่ ฉันนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ล็อกประตูหอ ขอตัวก่อน ลาก่อน ๆ เจ็บจัง เพราะงั้นรุ่นพี่ แล้วสุดท้ายพี่ ก็เลยพาเธอไปส่งรพ.ใช่ไหม ใช่สิ
ฉันพาเธอไปส่งรพ.ก่อน แล้วก็ไปสถานีตำรวจ ไปให้ปากคำ งานแจกลายเซ็นก็เลยไม่ได้ไป ไม่ได้ไปงานแจกลายเซ็นเหรอ รุ่นพี่ งี้พี่ก็ได้ธงเกียรติคุณอีกแล้วสิ ที่ห้องโค้ชจะไม่พอแขวนแล้วนะ [ยืนหยัดเพื่อความถูกต้อง ผดุงความยุติธรรม] [กำจัดคนพาลผดุงความสงบ กล้าหาญช่วยเหลือ] เพราะงั้นพอพี่เรียนจบ วางแผนว่ายังไงเหรอ โค้ชเขาอยากให้พี่ กลับมานำทีมตลอด ฉันวางแผนไว้ตั้งนานแล้ว พรุ่งนี้ ฉันจะไปสัมภาษณ์ที่บริษัท ของลู่ต้าต้า ลู่จื่อเฉิน เอ็กซ์คัลเจอร์ พี่จะไปสัมภาษณ์เป็นนักเขียนเหรอ เขาสนใจนิยายพี่เหรอ อะไรเล่า นิยายห่วย ๆ พวกนั้น จะเอาไปให้เขาดูยังไง ฉันไปสัมภาษณ์เป็นผู้ช่วยประธาน ผู้ช่วยประธาน พระเจ้า งั้น… คิดไม่ถึงว่าวันหนึ่ง ติ่งอย่างพี่ จะได้ทำงานไปด้วย ตามกรี๊ดไอดอลตัวเองไปด้วย เธอน่ะสิติ่ง แต่ว่าได้ทำงานให้ไอดอลตัวเอง ก็มีความสุขมากจริง ๆ นั่นแหละ ไม่ใช่ รุ่นพี่ พี่เพิ่งเรียนจบ งานก็ยังไม่เคยทำ พี่จะสัมภาษณ์ผ่านได้ยังไง – กัวจื่อหาว – กัวจื่อหาว ฉันไม่เคยทำงาน ฉันก็เรียนรู้ได้นี่ โอกาสมาอยู่ตรงหน้าแล้ว
ยังไงซะฉันก็ต้องลองดู อีกอย่าง ได้ทำงานร่วมกับ ไอดอลของตัวเอง ตอนทำงานจะมีความสุขขนาดไหน ใช่น่ะสิ นายไม่เข้าใจหรอก พรุ่งนี้ต้องตั้งใจสัมภาษณ์นะ วิ่งช้า ๆ หน่อย พวกเธอวิ่งช้า ๆ หน่อย ระวังล้ม ผมวิ่งไม่เร็วเท่าไรหรอก อรุณสวัสดิ์ค่ะ แม่ หนูกลับมาแล้ว ยังไม่กลับเหรอเนี่ย พ่อ หนูซื้อส้ม ที่พ่อชอบที่สุดมาให้กิน หวานมากเลย มองอะไร นายไม่ได้ชอบกินส้มสักหน่อย เอาละ ฉันซื้อแอปเปิลมาให้ กินเยอะ ๆ นะคะ [“วันที่เจ็ดหลังจากการฆ่านางฟ้า”] [ลู่จื่อเฉิน] [เขาชื่อลู่จื่อเฉิน] [“VOGUE” นักเขียนราชาวรรณกรรม ยุคของลู่จื่อเฉิน] [เป็นนักเรียนที่เก่งที่สุด] [ในประวัติศาสตร์ของโรงเรียนเรา] [จะต้องเขียนเนื้อเรื่องนิยายสอบสวน ให้คนรู้สึกความรู้สึกร่วม] [ต่อมาก็กลายเป็นนักเขียน] [ที่เก่งที่สุดในยุคนี้] [เขาก็เป็นคนที่ฉันนับถือที่สุด] [รุ่นพี่ลู่ เจอกันพรุ่งนี้นะคะ] [หนังสือใหม่อ่านก่อนใคร] [“วันที่เจ็ดหลังจากการฆ่านางฟ้า”] มีคอมเมนต์ใหม่ [“พีดีรีดดิ้ง” วันนี้แจ้งให้ทราบล่วงหน้า จะมีแขกรับเชิญลึกลับจะมาไลฟ์] [คอมเมนต์] [สมัยนี้ คิดไม่ถึงเลยว่า]
[ยังมีนักเขียนใช้นามปากกาตัวเอง] [มาตั้งเป็นชื่อนางเอกอีก] [นักเขียนนี่เปิดเผยดีจริง ๆ] แล้วทำไมล่ะ เดิมทีก็แค่เขียนเล่น ๆ [แฟนฟิคชั่นอันนี้] [มีลู่จื่อเฉินเป็นตัวเอก] [ใช้ยุคกลางสมัยราชวงศ์หมิงเป็นภูมิหลัง] [แนวนิยายกำลังภายใน] [ลู่จื่อเฉินในหนังสือ] [เป็นหนุ่มมากความสามารถ] [ประมุขแห่งยุทธภพ] [มีอนาคตไกล] [เมื่อจากเจอนางเอก] [หนานเสี่ยวซิงแล้ว] [ก็รักเธอแบบหัวปักหัวปำ] [นักเขียน คุณอยากจะคบ] [กับลู่ต้าต้าของเราขนาดนั้นเลยเหรอ] มีความรักแล้วทำไมล่ะ นิยายกำลังภายในมีความรักไม่ได้เหรอ อีกอย่าง นิยายจะ ลามไปถึงตัวจริงได้ยังไง ฉันน่ะนับถือกับลู่ต้าต้า โอเคนะ นับถือ [เห็นด้วยกับความเห็นข้างบน] [ในนิยายแม้แต่ตัวร้ายที่ดูเข้าท่าสักคน] [ก็ไม่มี] [พอเปิดฉากมา] [ก็ถูกนางเอกกับลู่ต้าต้าสาดความหวานเข้าใส่] [นางเอกนี่จริงจังเหรอเนี่ย] [เธอถือสิทธิ์อะไรคิดว่าตัวเอง…] [เห็นด้วยกับข้างบน] [ความสัมพันธ์ตัวละครแย่แบบนี้] [นักเขียนคงไม่ใช่ผู้หญิง] [ประเภทที่วัน ๆ] [ผมก็ไม่สระน้ำก็ไม่อาบหรอกนะ] [ก็เพราะตัวเธอนั่นแหละมีปัญหา] [ถ้าเกิดว่านับถือจริง ๆ] [ทำไมไม่จัดคู่ต่อสู้] [ที่สมน้ำสมเนื้อมาให้ลู่ต้าต้าล่ะ] พอแล้ว พวกคุณว่าตัวร้ายที่ฉันเขียนปวกเปียก ใช่ไหม ได้ งั้นพวกคุณเตรียมพร้อม รับกับราชาปีศาจ ที่ไร้เทียมทานได้เลย [ถ้าบอกว่า]
[ลู่จื่อเฉินเป็นจอมยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่] [ที่นำพาแสงสว่างและความหวัง] [มาให้ยุทธภพ] [เช่นนั้นคนผู้นี้] [ก็คืออสรพิษร้ายที่ซ่อนตัวอยู่ในหุบเหว] [ที่กำลังรอคอยจังหวะ] [เขาก็คือพญายมที่เอาชีวิตมนุษย์] [มาล้อเล่นตามความต้องการ] [คือหนามที่ทิ่มแทงหัวใจคน] [คือความหวาดหวั่นที่มีไปทั่วทิศ] [วรยุทธ์ของเขาเหนือกว่าผู้ใด] [ลำพังแค่กำลังของคนคนเดียว] [ก็ไล่ทำลายสำนักใหญ่ต่าง ๆ] [เที่ยวไล่เข่นฆ่าพร้อมทั้งชิงกระบี่ล้ำค่า] [ของเจ้าสำนักแต่ละสำนักด้วยตัวคนเดียว] [ทำให้สำนักใหญ่ต่าง ๆ ที่คงอยู่มานับร้อยปี] [ต้องอับอายต่อยุทธภพ] ดาบเขี้ยวมังกรนี้ ข้าจะไม่… เดิมทีข้าเองก็ไม่ใช้ดาบ เพียงแต่หญิงรับใช้บอกว่า ทำครัวแล้วขาดฟืน ที่จับถนัดมือสักอัน ได้ยินว่าบรรพจารย์ของสำนักนี้ ทำดาบวิเศษที่ทนน้ำทนไฟ เช่นนั้นก็ขอยืมใช้สักสองวันนะ [มีคนเคยบอกว่า] [หากคนผู้นี้จิตใจมีเมตตา] [ก็จะเป็นโชคดีของสรรพชีวิตในโลก] [ส่วนเขากลับเป็น] [คนที่เลวทุกกระเบียดนิ้ว] [เป้าหมายที่เขาลงเขาครั้งนี้] [ก็เพื่อที่จะพัง] [งานแต่งงานของหนานเสี่ยวซิงกับจอมยุทธ์ลู่] ไหน ยิ้มให้ข้าหน่อยสิ [เขา คือคุณชายเจ้าสำราญ] [เซียวอู๋ตี๋] หล่อเกินไปแล้ว แม่ กลับมาเมื่อไรเนี่ย แม่เลิกงานก็กลับมาเลย เซียวอู๋ตี๋ที่แกเขียนนี่ มีเสน่ห์กว่าลู่จื่อเฉิน พระเอกของแกอีกนะ ทำไมล่ะคะ นี่แกดู ก่อนอื่นเลย หล่อ วรยุทธ์ก็ดี แล้วก็ยังฉลาดเป็นกรด
น่าสนใจกว่า ลู่จื่อเฉินที่เป็นจอมยุทธ์ผดุงคุณธรรมอีก แล้วก็จีบสาวเป็นด้วย แต่เซียวอู๋ตี๋เป็นคนเลวนะคะ แต่ว่าเขาหล่อนี่ ไม่ได้ เขาร้ายกาจเกินไป คนแบบนี้ยิ่งเก่งเท่าไร ก็ยิ่งเป็นอันตรายเท่านั้น แกอบรมเอาก็ได้นี่ คนที่หล่อหลอมผู้ชาย คนแรกคือแม่ คนที่สอง…ก็คือภรรยาของเขา เป็นผู้หญิงทั้งนั้น นี่แม่จะมาถกเรื่องนี้ กับแกทำไมเนี่ย แม่จะไปทำผลงานของแม่แล้ว ศึกษาเมนูอาหารของแม่ พักสายตา มาช่วยแม่หน่อย ไม่ได้ค่ะ เดี๋ยวหนู อยากออกไปข้างนอกหน่อย ตอนฉันเป็นเด็กนะ คุณงมหาพวกเศษเหรียญ ไปสักเหรียญสองเหรียญ ก็ยังเอาไปซื้ออะไรได้ ตอนนี้เหรียญจะไปมีค่าอะไร มิจฉาชีพเดี๋ยวนี้ก็อยู่ยากนะ ข้า… ได้โปรดคุ้มครอง ให้การสัมภาษณ์ของฉันพรุ่งนี้ราบรื่น ได้กลายเป็นผู้ช่วยของอาจารย์ลู่ด้วยเถิด อธิษฐานหรือ อธิ…อธิษฐานแล้วขอแบบนี้เนี่ยนะ เจ้า เจ้าก็ต้องแสดงออกถึง… สุดท้ายก็ตกไปอยู่ในมือคุณอยู่ดี ข้าเคยบอกไปหลายหนแล้ว ข้าไม่ต้องการเงิน อันนั้นน่ะศักดิ์สิทธิ์มาก พอเจ้าโยนลงไป เดี๋ยวก็รู้เอง ฉันก็บอกไปหลายรอบแล้ว อย่าคิดจะอยากได้มัน ได้ ทั้งสองท่าน ถ้ากระผมมองไม่ผิดละก็ ทั้งสองคนน่าจะเป็นคู่รักกันใช่ไหม – ใช่ค่ะ – ใช่ครับ ที่นี่คือน้ำพุวิเศษของที่นี่
น้ำพุเซียน ท่านเทพธิดาน่ะ ชอบคุ้มครอง คู่รักที่มีความรักแน่นแฟ้น เป็นที่สุด พวกเราคงไม่ต้องขอหรอก คนโสดถึงจะขอพร จริง ๆ เลย มีแฟนแล้วแน่นักหรือไง ถ้าฉันมีแฟนได้ ฉันก็อยากมีแฟน ฉันเองก็อยากจะมี ความรักที่ลึกซึ้งตราตรึงใจ ความรักที่ลึกซึ้งตราตรึงใจ [ที่นี่ที่ไหน] [ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง] [ฉันกำลังฝันอยู่เหรอ] [คนนี้คือใคร] [ทำไมก็มาอยู่ที่นี่เหมือนกัน] ที่แท้ก็ฝันนี่เอง ทำไมถึงเป็นคุณเนี่ย ฉันยังฝันอยู่เหรอ นายเป็นใครเนี่ย ทำไมนายมาอยู่ที่นี่ คนเป็น ๆ นายไม่เป็นไรใช่ไหม นายเป็นอะไรหรือเปล่า คือว่า… ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉัน…ฉัน มือถือ พาไปส่งรพ.ก่อนแล้วกัน ตอนนี้นี่มันสถานการณ์แบบไหนกันเนี่ย พล็อตแบบนี้ ไม่ใช่ว่ามีแต่ในนิยายเหรอ หนุ่มหล่อชุดโบราณ นางเอกยื่นมือช่วยเหลือ พระเอกหลงรักตั้งแต่แรกเห็น สุดท้ายก็พลีกายมอบชีวิต พลีกายมอบชีวิต จะโอเว่อร์เกินไปหน่อยหรือเปล่า ไม่ได้ จะต้องเริ่มจาก – ที่นี่คือที่ไหน – เป็นเพื่อนไปก่อน [ข้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร] ทำไมในเวลาแบบนี้ ฉันยังคิดเพ้อเจ้ออยู่อีก โรงพยาบาล ส่งเขาไปที่โรงพยาบาลก่อน
นาย… ฟื้นตั้งแต่เมื่อไร พลีกายมอบชีวิต นายฟื้นแล้ว ทำไมไม่พูดอะไรสักคำ ลำบากให้ฉันต้องแบกนายมาตั้งไกล แอบฟังคนอื่นพูด สนุกมากหรือไง น่าเบื่อ ลาก่อน ไม่รอให้ข้าพลีกายมอบชีวิตหรือ ทำอะไรเนี่ย ฉันบอกนายไว้เลยนะ ละแวกนี้ ฉันเป็นผู้กล้าชื่อดัง นายอย่ามาคิดอะไรกับฉันนะ ผู้กล้า เจ้าเป็นผู้กล้าพรรคไหน สำนักไหนกัน มหาวิทยาลัยกีฬาซูเจียง นายลองไปถามดูก็ได้ ตั้งแต่อธิบดีจนถึงรปภ. มีใครไม่รู้จักฉันหนานซิงบ้าง [หนานซิง] [ในยุทธภพไม่เคยได้ยิน] [นามนี้มาก่อนเลย] [สตรีนางนี้แต่งตัวแปลกประหลาด] [พูดจาก็แปลกพิลึก] [จะต้องรับมืออย่างระมัดระวัง] ตำรวจที่สถานีตำรวจ ต่างบอกว่าฉันเป็นมือปราบอาชญากร ฉันบอกนายให้นะฉันฝึกขว้างจักรนะ วันนี้ฉันไม่ได้เอาจักรมา ไม่งั้นพอฉันขว้างจักรไปฉันก็… ไม่สิ ฉันจะร้อนตัวอะไร ฉันช่วยนายไว้นี่ เจ้าบอกว่าเจ้าช่วยข้า เจ้าช่วยข้าที่ไหน น้ำตื้นขนาดนี้ ข้าจะจมอยู่ในนั้นได้อย่างไร ต่อให้ข้าจมอยู่ในนั้นจริง ๆ แล้วเหตุใดตอนที่ออกมา ผมข้า เสื้อผ้าก็แห้งหมด ฉันก็เลยบอกว่ากำลังฝันไง เจ้าพูดเหลวไหลอะไรอยู่ ฉันไม่ได้พูดเหลวไหล ตอนแรกฉันก็แค่ จะไปเก็บเหรียญของฉัน เหรียญฉัน เห็น ๆ อยู่ว่าอยู่ตรงก้นนี่
ทำไมหายไปแล้วล่ะ เจ้ากำลังหาสิ่งนี้หรือ คืนฉันมานะ นายเอาเหรียญฉันไปได้ยังไง นี่ของฉันนะ พูดจาเลื่อนลอย เจ้าจะพิสูจน์อย่างไร ทำไมนายเป็นคนแบบนี้นะ เนรคุณเหรอ ฉันหวังดีพานายไปส่งรพ. ตอนนี้นายยังจะมาเอาเหรียญฉันอีก อยากให้ข้าคืนให้เจ้าก็ได้ ตอบคำถามข้ามาก่อน นายให้ฉันตอบ ฉันก็ต้องตอบหรือไง มีสิทธิ์อะไร นายเนี่ยนะ ดึก ๆ ดื่น ๆ มาใส่ชุดโบราณเดินอยู่ในสวน ทำลับ ๆ ล่อ ๆ จะมาหลอกใคร [เหตุใดนางจึงบอกว่า] [ที่ข้าใส่คือชุดโบราณ] ข้าใส่ชุดโบราณไม่ดี แล้วนี่เจ้าแต่งตัวอะไร ฉันออกมาเดินเล่น ฉันก็แต่งตัวง่าย ๆ ต้องให้ใส่ชุดเป็นทางการหรือไง อีกอย่างนี่มันศตวรรษที่ 21 แล้วนะ แต่ละคนก็ต่างมีอิสระในการแต่งตัว โอเคนะ ฉันอยากจะใส่อะไร นายยุ่งอะไรด้วย [ศตวรรษที่ 21] [เป็นเลขปีหรือ] [หรือว่าข้า] [มาอีกยุคสมัยหนึ่ง] นายนี่ยังไงกันแน่ จู่ ๆ ก็โผล่มา เอาเหรียญคืนฉันมา [ดูท่านางจะไม่รู้เรื่องจริง ๆ] [หากยังจะพัวพันกับนางต่อไป]
[เกรงว่าจะเป็นการเผยพิรุธ] [นำปัญหามาให้] เอาไป รีบเอาคืนฉันซะก็สิ้นเรื่อง ตอนนี้คุยกันดี ๆ ได้แล้ว พวกเรายังคุยกันไม่รู้เรื่องเลย นายเอาเหรียญฉันไปทำไม ทำไม… เลิกตามข้าได้แล้ว แต่ยังไงซะก็ต้องคุยกันให้รู้เรื่องนี่ เจ้าคงจะไม่ ตามวอแวข้าไม่เลิกหรอกนะ ใครจะตามวอแวนายกัน ไม่ได้ใจข้า ขอแค่ได้ตัวข้า ก็ได้ใช่หรือไม่ เหลวไหล ข้าพูดเหลวไหลหรือ ไม่ใช่ว่าเมื่อครู่ ตอนที่ข้าหลับอยู่ เจ้าคิดเช่นนั้นอยู่ไม่ใช่หรือ ฉัน… ไม่คิดจริง ๆ หรือ ก็ถือเสียว่า ข้าตอบแทนที่เจ้าช่วยข้า ไม่ได้ ฉันก็แค่จินตนาการ พล็อตนิยายเท่านั้น ฉันไม่เคยคิดเลย [หลอกง่ายเกินไปแล้ว] ว่าจะทำอะไรนาย จริง ๆ นะ นายอย่าคิดจริงล่ะ ไปไหนแล้ว [ที่นี่คือที่ใดกันแน่] [วนมารอบหนึ่งแล้ว] [ก็ไม่เห็นเหมือนกับ] [ที่เดิมของข้าเลย] [หากได้ตำราประวัติศาสตร์ของที่นี่] [ข้าก็จะสามารถรู้ได้ว่า] [ตอนนี้ข้าอยู่ในสมัยไหน] หนุ่มหล่อ ไฟแดงเดินไม่ได้นะ ไฟแดง [ไฟแดง นี่อะไรอีก] ไปได้แล้วหรือ ไปได้แล้ว อย่าเพิ่งด่วนดีใจไป
เจ้ายังจะได้เจอนางอีก เพราะว่าตัวของพวกเจ้า ถูกกำหนดให้อยู่ด้วยกัน [ดูท่าแล้ว] [จะมายังโลกนี้] [อย่างราบรื่น] ที่นี่คือห้องสมุดซูเจียง หนังสือประวัติศาสตร์ที่คุณจะหา ก็อยู่ในนี้หมด แต่ดึกขนาดนี้ก็ปิดไปแล้วแหละ พรุ่งนี้คุณค่อยมาใหม่ก็ได้ ไม่เป็นไร ขอบคุณท่านทั้งสอง หนุ่มหล่อ นี่คุณเล่นเป็นต้าต้าสไตล์โบราณเหรอ [สไตล์โบราณ] ฉันเห็นว่าชุดที่คุณใส่นี่ สวยมากเลย ฉันขอถ่ายรูปกับคุณได้ไหม ได้ไหมคะ [นี่อะไรอีกเนี่ย] [ช่างเถอะ ตกลงไปก่อนค่อยว่ากัน] ได้สิ เร็ว ๆ มองทางนี้ [ที่แท้นี่ก็คือการถ่ายรูป] [มหัศจรรย์มาก] แบบนี้ ใช่ เรียบร้อย ขอบคุณนะ พวกเราไปก่อนนะ บ๊ายบาย บ๊ายบาย [โชคยังดีที่ไม่ได้เผยพิรุธ] [ไม่สนแล้ว] [ทำงานสำคัญก่อน] กลับมาแล้วเหรอ เป็นอะไรไป รอบนี้กับใครอีกล่ะ อย่าให้พูดเลย อันธพาลคนหนึ่ง เจอครั้งหน้าหนูต้องชกเขาแน่ งั้นแม่ก็ไม่ห่วงแล้ว อันธพาลทั่วไป ไม่ใช่คู่ปรับของแกเลย แม่ นี่แม่ทำอะไรอีกเนี่ย จานเด็ด นี่แม่ทำตามตำราเรียนทำอาหารใหม่เลยนะ เทียบได้กับมิชลินสามดาว [วันนี้] [งานแจกลายเซ็นหนังสือใหม่ของเขา]
[ก็ดึงดูดแฟนคลับกลุ่มใหญ่] [มาที่งาน] [จากนี้พวกเราจะลองมาดู] [ภาพที่ส่งมาจากหน้างานกันค่ะ] [สวัสดีครับทุกคน ผมลู่จื่อเฉินครับ] นี่เทพบุตรของแกนี่ [ลู่ต้าต้าคะ] [ผลงานชิ้นเอกของนักเขียนหนุ่มหนังสือใหม่ของลู่จื่อเฉิน “วันที่เจ็ดหลังจากการฆ่านางฟ้า” จำหน่ายแล้ว] [คดีในหนังสือเล่มใหม่] [จะช่วย] [สปอยล์ให้พวกเราฟังหน่อยได้ไหมคะ] [ผมบอกได้แค่ว่า] [ครั้งนี้หมาเหลิ่งกับซูอวี่] [ผลงานชิ้นเอกของนักเขียนหนุ่มหนังสือใหม่ของลู่จื่อเฉิน “วันที่เจ็ดหลังจากการฆ่านางฟ้า” จำหน่ายแล้ว] [จะได้เจอกับความท้าทายที่ยากที่สุด] [งั้นตอนนี้ได้รับ] [ผลตอบรับที่ดีขนาดนี้] [มีใครที่คุณ] [อยากขอบคุณมากที่สุดไหมคะ] [แน่นอนว่าต้องเป็น] [พาร์ตเนอร์ที่ผมร่วมงานด้วยนานที่สุด] [ซีอีโอของบริษัทเรา] [เย่ฉิง ซีอีโอเย่] ฉันเห็นซีอีโอเย่ของเรา – หล่อมากเลย – อยู่ที่ข้างเวทีของเราตลอด พรุ่งนี้แกก็จะต้องไปสัมภาษณ์งาน กับเทพบุตรของแกแล้วใช่ไหม รู้สึกยังไง เขาคงไม่ได้สัมภาษณ์หนูมั้งคะ ถ้าเป็นเขาละก็ หนูตื่นเต้นตายแน่เลย [ก่อนอื่น] [ผลงานชิ้นเอกของนักเขียนหนุ่มหนังสือใหม่ของลู่จื่อเฉิน “วันที่เจ็ดหลังจากการฆ่านางฟ้า” จำหน่ายแล้ว] [ฉันต้องขอขอบคุณหัวหน้าทุกคน] [ที่ให้การสนับสนุนเอ็กซ์คัลเจอร์ของเรา] [แล้วก็จื่อเฉินเป็นอย่างมาก] [อีกอย่างในวันนี้] [ฉันก็ต้องขอบคุณ] [แฟนหนังสือที่มาที่งานทุกคนอย่างมาก] ผู้หญิงคนนี้ น่าจะเป็นแฟนเขามั้ง แม่หมายถึงรุ่นพี่เย่ฉิงเหรอคะ เป็นไปไม่ได้ เขาเป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน
แค่ทำบริษัทด้วยกันแค่นั้น ดูไม่เหมือนว่าจะเป็นแค่ เพื่อนร่วมฉันกันเท่านั้น ระหว่างพวกเขาสองคน จะต้องมีความสัมพันธ์กันแน่นอน [มาแลกเปลี่ยนและใกล้ชิด] [กับลู่ต้าต้าของเรา] [ดีไหมคะ] [ดีค่ะ] ถัง [หนังสือประวัติศาสตร์] ซ่ง หยวน หมิง ที่แท้ รัชสมัยต้าหมิงของข้า ได้กลายเป็นประวัติศาสตร์ไปแล้ว [ประวัติศาสตร์จีนยุคใหม่] [กบฏหลี่จื้อเฉิง] [ทหารชิงฝ่าด่าน] [ยุคแห่งการเดินเรือ ปฏิวัติอุตสาหกรรม] [เผาทำลายฝิ่นที่เมืองหู่เหมิน สงครามฝิ่น] [กบฏไท่ผิงเทียนกั๋ว] [การปฏิวัติซินไฮ่ ขบวนการ 4 พฤษภาคม จลาจลหนานชาง] [ยุคนี้ห่างจากยุคของข้า] [เหตุการณ์สะพานมาร์โคโปโล ต่อต้านสงครามสำเร็จ] [ก่อตั้งประเทศจีนใหม่] [ผ่านมา 500 ปีแล้ว] [500 ปี] เหตุใดข้าถึงได้มาอยู่ในยุค 500 ปีให้หลังนี้ได้ ทำไมโลกนี้ ถึงกลายเป็น สภาพแบบนี้ ข้าต้องรู้ให้ชัดก่อน [แกต้องจัดการ] [แต่งตัวแกหน่อย] [แต่งหน้าอ่อน ๆ เอย] [แล้วก็เปลี่ยนชุดกระโปรงอะไรแบบนี้] [อย่างน้อยก็ให้เขาสังเกตเห็นแก]
[จริงไหม] ทำไมรู้สึกว่าธรรมดาไปหมดเลย ทำไม หาชุด ที่จะใส่พรุ่งนี้ไม่ได้เหรอ แม่ แม่มีวิชาอ่านใจเหรอ แม่จะช่วย ให้หนูยืมชุดหน่อยได้ไหม ไม่ได้ ขี้งกจัง ไปเถอะ ไปดูที่ตู้เสื้อผ้าแม่กัน ไปกัน สวัสดีค่ะ ฉันคือหนานซิง ฉันมาสัมภาษณ์ค่ะ [เอ็กซ์คัลเจอร์] [สู้ ๆ] [เธอทำได้] หนานซิง จบคณะกีฬา ไม่เคยเรียนวิชาอะไร ที่เกี่ยวกับสำนักพิมพ์เลย ไม่เคยค่ะ แล้วเคยทำงานไหมครับ ตอนสมัยมหาวิทยาลัยฉันเคยทำพาร์ตไทม์ค่ะ ตำแหน่งที่จะสมัคร ผู้ช่วยประธาน คุณช่วยบอก เหตุผลที่มาสมัครตำแหน่งนี้ ว่าคืออะไร เพราะว่าฉันเป็นนักอ่านที่อ่านงานอาจารย์ลู่ มาหลายปี ฉันชอบหนังสือของเขามาก ดังนั้นฉันหวังว่า จะได้อยู่ข้างกาย ทำงานและเรียนรู้กับเขา ไม่ต้องตื่นเต้นครับ นั่งลง ๆ งั้นคุณคิดว่า จุดเด่นคุณอยู่ที่ไหน ฉันคิดว่า การที่จะอยากเป็นผู้ช่วยประธาน คุณสมบัติเด่นที่จำเป็นก็คือ ใจกล้าแต่รอบคอบค่ะ ฉันใจกล้ามาก ๆ ตั้งแต่เด็กฉันก็ ใจกล้ากว่า เด็กผู้ชายทั่วไป เด็กผู้ชายหลายคน… ท่านประธาน
พวกคุณคุยต่อกันเลย ทำเหมือนว่าผมไม่ได้อยู่ [รุ่นพี่ลู่] [เขามาอยู่นี่ได้ยังไง] นอกจากใจกล้าแต่รอบคอบแล้ว คุณคิดว่าคุณยังมี จุดเด่นอย่างอื่นอีกครับ ฉันเป็นนักกีฬาค่ะ อาชีพนักกีฬาสอนฉันว่า ไม่ชนะ จะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด ไม่ละทิ้ง ไม่ล้มเลิก คุณเป็นนักกีฬาเหรอ ไม่ละทิ้ง ไม่ล้มเลิก แล้วทำไมคุณ ถึงได้ทิ้งอาชีพนักกีฬาล่ะ ฉัน… [พูดสิ หนานซิง] [ทำไมตื่นเต้นขนาดนี้นะ] [เธอพูดสิ] ฉัน… คุณเย่ ทำไมคุณก็มาด้วยล่ะครับ ฉันมาหาเขาค่ะ ทำไมนายถึงมาอยู่นี่ได้ ฉันก็แค่แวะมาดู พวกคุณต่อกันเลย หนานซิง ที่จริงผมก็แปลกใจมาก ทำไมคุณถึงจะล้มเลิก อาชีพนักกีฬาของคุณ ก็แค่สัมภาษณ์ผู้ช่วยคนหนึ่ง นายเป็นประธานบริษัท ออกหน้าด้วยตัวเอง แล้วก็ยังจ้องเด็กผู้หญิงคนหนึ่งไม่วางตาอีก ทำไม ต้นฉบับเขียนเสร็จแล้วเหรอ ถึงได้ว่างขนาดนี้ ไม่อยากได้ ผู้ช่วยคนใหม่ขนาดนี้เลย เธอก็รู้นี่ ฉันไม่ชอบให้คนแปลกหน้า มาลอยหน้าลอยหน้าอยู่ตรงหน้าฉัน แล้วจะทำยังไงได้ล่ะ ให้ฉันกลับมาเฝ้านายต่อเหรอ เป็นพี่เลี้ยงให้นายตลอด 24 ชม. เป็นแบบก่อนหน้านี้ก็ดีอยู่แล้วนี่ ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว ตอนนี้ฉันชินกับการ รับเงินเดือนของซีอีโอแล้ว
เอาละ ไม่คุยเรื่องนี้กันแล้ว ฉันตัดสินใจเอง จะไปไหน ก็เชื่อฟังเธอไง กลับไปเขียนต้นฉบับ เซ็นเสร็จแล้วค่อยไป แต่ละแผนกรออยู่ พวกเราคุยกันแล้วไม่ใช่เหรอ ขอแค่เธอเช็กแล้วก็พอ ยังไงซะก็ไม่พลาดหรอก ถ้าตามที่นายว่า งั้นตำแหน่งประธาน ก็ควรให้ฉันเป็นสิ ถ้าเธออยากเป็นจริง ๆ งั้นก็ดีเลย งั้นฉันก็สบายมากเลย จากนี้ฉันก็จะอยู่บ้าน ตั้งใจเขียนต้นฉบับของฉันก็พอ พรุ่งนี้อย่าลืมมาประชุมนะ เสียวฉู่ ประชุมวันศุกร์ เปลี่ยนเวลาจากบ่ายโมงเป็นบ่ายสองนะ พี่เจียว เวลานั่น จะต้องปรับใหม่หรือเปล่า จะต้องปรับใหม่อยู่แล้ว สวัสดีครับบอส บอสคะ ฉันกำลังจะ… เดี๋ยวเย็น ๆ ส่งให้ผม เซ็นเรียบร้อยแล้ว ได้ โอเค ลองดู เซ็นเรียบร้อยแล้ว รออันนี้อยู่เลย ขอบคุณครับคุณเย่ จริงด้วยครับ คุณเย่ สถานการณ์ยอดขายในเขตพวกนี้ เยอะกว่าที่คาดการณ์ไว้ ตอนนี้ช่องทางหลัก ช่องทางรองของตัวแทนจำหน่าย ก็มาเร่งเอาของ หวังว่าจะรีบเอาไปเติมให้ ได้ คอยดูเอาไว้หน่อย ได้ ไปทำงานเถอะ ได้ครับ อันนี้เซ็นแล้ว
ค่ะ แล้วก็อันนี้เอาไปให้ หัวหน้าหลิวแผนกธุรกิจ ค่ะ ไม่มีปัญหา ดี ไปเถอะ บ๊ายบาย ทำไมถึงพูดไม่ออกนะ โง่หรือเปล่าเนี่ย [คณะสื่อสารมวลชนในประเทศจีน] เธอดูเขาสิ หล่อมากเลย หล่อมากจริง ๆ [สำรวจจักรวาล] [500 ปีมานี้] [ความรู้ที่มนุษย์] [สั่งสมมาทั้งหมด] [ไม่สามารถอธิบายได้เลย] [ว่าทำไมข้าถึงมาโผล่อยู่ที่นี่] [สรุปว่านี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่] เพราะว่าฉันอยากจะลอง ความเป็นไปได้ในชีวิตให้มากขึ้น นี่ฉันก็ ตอบได้ดีนี่ คุณจะเพิ่มอันนี้ใช่ไหมคะ [รักเธอเต็มหัวใจ ร้านชานมกุหลาบ หนึ่งหยวนฟรีหนึ่งแก้ว เครื่องรางการเดต] ครับ นายลองดมดู สวัสดีค่ะ ชานมแก้วหนึ่งค่ะ ทางเรา มีกิจกรรม “รักเธอเต็มหัวใจ” แล้วก็วันนี้เพิ่มอีกหนึ่งหยวน ก็จะให้อีกหนึ่งแก้ว จะเอาไปฝากแฟนสักแก้วไหมคะ [ยังจะเพิ่มความสะเทือนใจให้ฉันอีกเหรอ] คุณคะ เอาเพิ่มอีกแก้วไหมคะ ได้ค่ะ ค่ะ ยังไงซะฉันก็ดื่มไหว – ขอบคุณค่ะ – ขอบคุณครับ เอาหลอดเพิ่มอันหนึ่ง ไม่เป็นไรหรอก
เจอโชคร้ายเดี๋ยวโชคดีก็มา วันนี้ฉัน ก็คงจะไม่แย่ไปกว่านี้แล้ว เดี๋ยวก็จะโชคดีแล้ว ช่วยด้วย เลิกสวีตกันได้แล้ว มาช่วยกันหน่อยได้ไหม นี่สรุปว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ใครจะให้คำตอบข้าได้บ้าง [ช่วยด้วย เลิกสวีตกันได้แล้ว] [มาช่วยกันหน่อยได้ไหม] [ช่วยด้วย เลิกสวีตกันได้แล้ว] [มาช่วยกันหน่อยได้ไหม] [ช่วยด้วย เลิกสวีตกันได้แล้ว] [มาช่วยกันหน่อยได้ไหม] [ช่วยด้วย เลิกสวีตกันได้แล้ว] [มาช่วยกันหน่อยได้ไหม] คุณคะ กุหลาบฟรีรับไว้สักดอกไหมคะ [ทำไมข้า] [ถึงมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่] [หรือว่าจะเป็นนาง…] นาย ทำไมนาย นามอะไร ฉันแซ่หนาน หนานซิง หนานซิง เจ้าคือคำตอบที่ข้าตามหาหรือ [หนุ่มหล่อชาวจีน]