บทเพลงแห่งจันทรา (Song of the Moon) | EP.10 (FULL EP) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [บทเพลงแห่งจันทรา] [ตอนที่ 10] หลิ่วเซา ลู่หลี ลู่หลี เจ้าอยู่ที่ไหน ลู่หลี ที่นี่บ้านข้าไม่ใช่หรือ ข้ากลับมาได้อย่างไร เป็นท่าน ท่านเป็นคนเปลี่ยนชะตาหลังอายุสิบแปดของข้า ถูกต้อง เป็นข้าเอง ได้เจอจอมปีศาจ หลบเข้ามาสำนักอู่หยางโหว ช่างเป็นชีวิตที่แสนจะเลิศเลอเสียจริง แต่ว่า… ก็ต้องขอบคุณท่าน ที่ทำให้ข้าได้เจอลู่หลี เช่นนั้นหรือ เจ้าไม่ใช่เขาอีกแล้ว ข้าคือเขา ถ้าเจ้าไม่เชื่อ เจ้าก็ดูเองได้ คนหนึ่งเวทนาสวรรค์ คนหนึ่งก่อกวนสามภพ เจ้าไม่ใช่เขานานแล้ว สองคนนี้คือ… ลู่หลี เจ้าเห็นหรือยัง เป็นข้า นางถูกลิขิตมาให้ฆ่าเจ้า หลิ่วเซา ทำไมเป็นเช่นนี้ ไม่จริง นี่เป็นภาพมายา ลู่หลี ต้องเป็นภาพมายาแน่ ๆ นี่มันเรื่องอะไรกัน ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ นั่นสิ พวกเขาจะไม่เป็นอันตรายหรือ หลิ่วเซา ข้าเชื่อใจเจ้า เจ้า… จะหนีรอดได้หรือไม่ ทั้งหมดเป็นภาพลวงตา ข้าต้องออกไป พี่ใหญ่ พี่ใหญ่ เป็นอย่างไรบ้าง พี่ใหญ่
เป็นอย่างไรบ้าง เป็นอย่างไรบ้าง พวกเจ้าสองคนเป็นอย่างไรบ้าง ทุกคนไม่เป็นไรใช่หรือไม่ เมื่อครู่ ผู้ทะลวงภาพมายา ฝึกได้สำเร็จเป็นใครกัน ข้าหรือ แต่ข้ายังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ ลู่หลี เป็นเจ้าใช่หรือไม่ ไม่ใช่ข้า เป็นเจ้า จากอัคคีวิญญาณไปถึงหญ้าจักรพรรดิ และจากหญ้าจักรพรรดิไปถึงกระบี่โอบจันทร์ ความจริงได้พิสูจน์แล้ว ว่าเจ้าเหมาะสมจะดึงกระบี่มากกว่าผู้อื่น ในเมื่อเป็นเช่นนี้ หลิ่วเซาไปดึงกระบี่เถอะ และให้เจ้ารับช่วงต่อตำแหน่งอู่หยางโหว – ลู่หลี – เป็นไปไม่ได้ นับแต่นี้ไปลู่หลีคืออู่หยางโหว ท่านเจ้าสำนัก นี่… รู้จักคนอื่นคือผู้มีปัญญา รู้จักตนเองคือผู้รู้แจ้ง ชนะคนอื่นคือผู้มีกำลัง ชนะตนเองคือผู้ไร้เทียมทาน ข้าเชื่อใจเจ้าได้ ขอบคุณท่านเจ้าสำนัก หญ้าจักรพรรดิครึ่งนี้ข้ายกให้เจ้า แต่ท่านเจ้าสำนัก นี่เป็นหญ้าจักรพรรดิต่อชีวิตของท่านไม่ใช่หรือ ต่อชีวิตข้าคนเดียว ไม่สู้ต่ออนาคตของโลก ศิษย์รับคำสั่ง ข้าหวังว่า หญ้าจักรพรรดินี้ จะช่วยเพิ่มพลังวิญญาณ ให้หลิ่วเซา ดึงกระบี่โอบจันทร์ออกมา นับจากนี้โลกมนุษย์เรา จะคุกเข่าให้เพียงบิดามารดา จะไม่ยอม ให้เผ่าพันธุ์อื่นใดมากดขี่อีก ศิษย์รับคำสั่ง ปราบปีศาจปกป้องผู้คน ท่านเจ้าสำนัก ศิษย์อู่หยางโหวสองคนนั้น ออกมาจากแท่นโอบจันทร์แล้วขอรับ ได้ยินว่าศิษย์หญิงคนนั้น ผ่านการฝึกกระบี่โอบจันทร์แล้ว
ก็หมายความว่า นางดึงกระบี่โอบจันทร์ได้จริง ๆ ท่านพี่นี่ไม่เลวเลย ท่านบอกว่า… นางชื่ออะไรนะ หลิ่วเซาหรือ ท่าทางสามภพ คงไม่สงบสุขอีกแล้ว สามภพนี้ เดิมก็ไม่เคยสงบสุขอยู่แล้ว ให้วุ่นวายเสียหน่อย ก็ไม่ส่งผลเสียอะไรต่อเรา ใช่หรือไม่ [หอฉิวเทียน] ข้าเห็นเซียนผู้นั้น ถึงแม้หน้าตาเหมือนเจ้า แต่นั่นคือภาพมายา ที่กระบี่โอบจันทร์สร้างขึ้นมาใช่หรือไม่ คนที่เจ้าเห็น คือข้า เพราะข้ารู้ว่าตอนนั้นเจ้าก็ติดอยู่ข้างในเช่นกัน จึงใช้พลังที่หักล้างกันของพวกเรา เค้นความสามารถของเจ้าออกมา ทำลายภาพมายา เจ้าไม่กลัวข้าโดนบีบคอตายหรือ กลัวสิ ข้ากลัวแน่นอน แต่ข้ากังวลมากกว่า หากเราสองคนผ่านค่ายกลนี้ไม่ได้ คงจะตายในนั้นจริง ๆ ถ้าเจ้ายังไม่หายโกรธ มา บีบคอข้าเลย เอาสิ ข้าไม่บีบคอเจ้าหรอก ข้ากลัวมือตนเองจะสกปรก หากเจ้ากล้าหลอกลวงข้า ข้าจะดึงกระบี่โอบจันทร์ออกมา แทงเจ้าเสีย ลู่หลี เจ้าเห็นหรือยัง นางถูกลิขิตมาให้ฆ่าเจ้า ไม่จริง สิ่งที่ข้าเห็นตอนนั้น เห็นชัดว่ากระบี่โอบจันทร์กำลัง ย้อนกลับมาทำร้ายเทพเย่าหลิง หลิ่วเซาดึงกระบี่ จะไม่มีปัญหาจริง ๆ หรือ ลู่หลี คิดอะไรอยู่ ไม่มีอะไร
เจ้าจะดึงกระบี่เมื่อไร ท่านเจ้าสำนัก ให้ข้าหลอมพลังจากหญ้าจักรพรรดิคืนนี้ พรุ่งนี้ช่วงเที่ยงวัน ดึงกระบี่ยามที่พลังไพศาลแข็งแกร่งที่สุด เพื่อเจ้า และเพื่อข้าด้วย ข้าต้องดึงกระบี่โอบจันทร์ให้ได้ ได้ ข้ามีธุระต้องออกจากสำนักไป รอข้ากลับมานะ เจ้าจำไว้ ต้องรอข้ากลับมาก่อนค่อยดึงกระบี่ เข้าใจหรือไม่ เรื่องสำคัญเพียงนี้ ข้าจะรอเจ้าแน่นอน ลู่หลีเป็นอะไรไป ทำไมกระบี่โอบจันทร์ถึงให้ข้าเห็น เซียนที่มีหน้าตาเหมือนลู่หลีกันนะ ท่านอาจารย์ หลิ่วเซาผ่านการฝึกขั้นสุดท้าย ของสำนักอู่หยางโหวแล้ว เชื่อว่านางจะสามารถดึงกระบี่โอบจันทร์ได้ ดีมาก ข้ากลับมาครั้งนี้เพื่อขอคำชี้แนะจากท่าน หลิ่วเซาดึงกระบี่โอบจันทร์ จะมีอันตรายหรือไม่ กระบี่โอบจันทร์เป็นกระบี่ที่ท่านเทพทิ้งไว้ จะมีอันตรายได้อย่างไร เช่นนั้นท่านอาจารย์ทราบหรือไม่ว่า การฝึกขั้นสุดท้ายของกระบี่โอบจันทร์คืออะไร แค่การฝึกของกระบี่เล่มเดียว ขาดเจ้านายควบคุม ก็เป็น เพียงแค่ ภาพมายาลวงใจคนเท่านั้น แต่ภาพมายาที่ปรากฏ เป็นเหมือนความฝัน ถ้าไม่ได้มาจากความทรงจำของตนเอง ก็มาจากความทรงจำของกระบี่ ในภาพมายาของข้า หลิ่วเซาใช้กระบี่โอบจันทร์สังหารข้า แต่กลับย้อนมาทำร้ายตนเอง กระบี่เมื่อหมื่นปีก่อน ทำไมถึงมีความทรงจำของเจ้าสองคนได้ เช่นนั้นหมายความว่า ในภาพมายา แค่ใช้ใบหน้าของพวกเราสองคนมาแทน แต่จริง ๆ เป็นภาพมายา ที่กระบี่โอบจันทร์สร้างมาจาก ความทรงจำของสองเทพ ใช่ว่าจะเป็นเรื่องจริงทั้งหมด แต่ในนั้นมีข้อหนึ่งไม่น่าผิดพลาด
ถ้าแม้แต่ท่านเทพเย่าหลิง ก็เคยโดนกระบี่โอบจันทร์ย้อนมาทำร้าย เช่นนั้นหลิ่วเซาล่ะ หลิ่วเซาจะเป็นอันตรายหรือไม่ ตราบใดที่ไม่ใช้พลังวัตร ก็จะไม่ย้อนกลับมาทำร้าย หลิ่วเซาจะดึงกระบี่โอบจันทร์ โดยไม่ใช้พลังวัตรได้อย่างไร ท่านอาจารย์ ท่านยังมี… ท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์ ท่าน… ท่านอาจารย์ ในห้องของศิษย์น้อง ข้าเจอเพียงสิ่งนี้เจ้าค่ะ ไปเถอะ เจ้าค่ะ ถ้าเจ้ากับหลิ่วเซารอดได้แค่คนเดียว ข้าจะเลือกเพียงศิษย์ของข้า เจ้าจำไว้ ต้องให้ข้ากลับมาก่อนค่อยดึงกระบี่ เข้าใจหรือไม่ ลู่หลียังไม่กลับมา ข้าอยากจะดึงกระบี่โอบจันทร์ ได้ ข้าจะช่วยเจ้า หลิ่วเซา ที่จริงข้ามีอีกเหตุผลที่อยากจะดึงกระบี่โอบจันทร์ ข้าอยากรู้แจ้งถึงชาติกำเนิดของตนเอง เจ้าอยากได้กระบี่โอบจันทร์ถึงเพียงนั้น เหตุใดจึงมิยอมกลับมาเสียที เจ้าคิดว่าเขาจริงใจต่อเจ้าหรือ เขาแค่ต้องการให้เจ้า ช่วยเขาดึงกระบี่โอบจันทร์ก็เท่านั้น อาจารย์ของพวกเราคือหลูเซิง หลิ่วเซา ที่แท้เขายังไม่ได้บอกเจ้าสินะ ดูเหมือนเขายังมีเรื่องอีกมากมาย ที่ปิดบังเจ้าเอาไว้ เขาปิดบังอะไรข้าไว้จริง ๆ หรือ พี่ใหญ่ยังไม่กลับมาจริง ๆ ด้วย เมื่อคืนวานก็หายไปทั้งคืน เป็นไปได้อย่างไร หลิ่วเซาดึงกระบี่เป็นเรื่องสำคัญเพียงใด ทำไมตอนนี้จึงยังไม่เห็นแม้แต่เงาของเขาล่ะ
ข้ารู้สึกได้ราง ๆ ว่าลู่หลีมีปัญหา เช่นนั้นข้าจะไปหาอีกรอบ ข้าจะไปกับเจ้าด้วย ไป ๆ ๆ ข้าไปละ ลู่หลียังมีอีกหลายเรื่องที่ยังไม่บอกเจ้า ศิษย์พี่ไม่ต้องเป็นห่วง พวกเราแค่ต้องอดทนอีกสักวัน ทุกอย่างที่ข้าทำไปก็เพื่อวันนี้ หลังจากนางได้กระบี่โอบจันทร์แล้ว ข้าจะไม่สนใจผู้หญิงคนนั้นอีก ข้ารู้ ความสัมพันธ์ที่มีมาแต่วัยเด็กของพวกเรา หลิ่วเซานั่นจะมาเทียบเท่าได้อย่างไรกัน เพียงแต่ ยังต้องอาศัยนางเพื่อชัยชนะ ลำบากเจ้าแล้วจริง ๆ หลังจากนางดึงกระบี่โอบจันทร์แล้ว ข้าจะโผล่ไปชิงกระบี่ แล้วบอกว่านางสมรู้ร่วมคิดกับแดนปีศาจ คิดคดทรยศ ดีหรือไม่ ลู่หลี ลู่หลี ลู่หลี ลู่หลีล่ะ เจ้าเล่นลูกไม้อะไรอีกแล้วใช่หรือไม่ ให้คนมาปลอมตัวเป็นเขา ลู่หลีอะไรกัน ศิษย์น้องลู่อยู่ไหนล่ะ เจ้ากับศิษย์น้องลู่สนิทสนมกันถึงเพียงนี้ ข้าจะหาคนมาปลอมตัวเป็นเขาได้อย่างไร เช่นนั้นเขา… นี่มันถุงเงินของลู่หลี ลู่หลี ลู่หลี เจ้าออกมาเดี๋ยวนี้ มาอธิบายกับข้าให้ชัดเจน ลู่หลี เจ้าออกมาเดี๋ยวนี้ [ห้องโถงอวี้อวี่] ตัวข้า จะอยู่ด้านนอกสำนัก เพื่อคุ้มกันเจ้าด้วยตนเอง ขอบคุณท่านเจ้าสำนัก เจ้าจำไว้ ต้องให้ข้ากลับมาก่อนค่อยดึงกระบี่ เข้าใจหรือไม่ หลังจากนางดึงกระบี่โอบจันทร์แล้ว ข้าจะโผล่ไปชิงกระบี่
ลู่หลี คนไหนตัวจริง คนไหนตัวปลอมกันแน่ ไม่ได้ ข้าต้องสงบจิตใจ ดึงกระบี่โอบจันทร์ออกมาก่อน หลิ่วเซา รอข้าก่อน หลิ่วเซา อย่าดึงกระบี่เด็ดขาด ผนึก ผนึกที่ท่านเทพเย่าหลิงทิ้งไว้ แต่ข้าจะทำลายได้อย่างไรเล่า หรือว่า… ต้องใช้พลังวัตรในกายข้า หลิ่วเซา หลิ่วเซา อย่านะ หลิ่วเซา ปล่อยกระบี่ไปเสีย วันนี้ด้วยพลังเทพแห่งข้า จะผนึกกระบี่โอบจันทร์ไว้ ณ ที่นี้ พันปีหมื่นปี ผู้ไร้ซึ่งพลังเทพแห่งข้า ไม่อาจได้แตะต้อง ที่แท้… ข้าคือกุญแจเปิดผนึกเทพเย่าหลิง ปล่อยไปเร็วเข้า [ตำหนักเซียน ศิลาจารึกสี่ฤดู] พลังเทพเย่าหลิง ได้ปรากฎในโลกอีกครั้งแล้ว ไม่รู้ว่า จะเป็นโชคดีหรือหายนะกันแน่ วันนี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ไม่นึกว่าแสงอาทิตย์จะส่องมาถึงใต้มหาสมุทรได้ พันปีมานี้ ไม่สิ เป็นเรื่องแปลกที่ไม่เคยมีมาก่อนในหมื่นปีนี้ เหตุใดฟ้าจึงได้แปลกถึงเช่นนี้ได้ นี่คือ… ผลแก้ว ไม่นึกว่าต้นสาละจะทำลายขีดจำกัดของแดนปีศาจได้ ผลแก้วที่เก็บพลังวิญญาณของโลกไว้ เซียนหญิงน้อยของท่าน ดึงกระบี่โอบจันทร์ออกมาแล้วจริง ๆ หรือ หลิ่วเซา หลิ่วเซา พลังย้อนกลับ จะให้หลิ่วเซาถือกระบี่ต่อไปไม่ได้ เขาแค่คิดจะให้เจ้าช่วยเขา
ดึงกระบี่โอบจันทร์ก็เท่านั้น หลิ่วเซา หลิ่วเซา อย่าเข้ามานะ เจ้ามาเอากระบี่โอบจันทร์ใช่หรือไม่ เจ้าเอากระบี่โอบจันทร์มาให้ข้าเถอะ เจ้าทนพลังย้อนกลับของมันไม่ไหวหรอก ข้าทนไม่ไหว แล้วเจ้าทนไหวหรือ ขอโทษด้วย อันที่จริง… ศิษย์น้อง ยินดีกับเจ้าด้วย ที่ได้กระบี่โอบจันทร์มา ท่านมาได้อย่างไร เจ้าลืมแล้วหรือ เจ้าเคยรับปากท่านอาจารย์ ว่าพวกเราได้กระบี่โอบจันทร์แล้วก็จะกลับไป ยามนี้ เจ้าทำภารกิจสำเร็จแล้ว พวกเราก็จะได้กลับไปรายงานผล ไป๋เฟิ่ง หัดเคารพตนเองเสียบ้าง เรื่องของข้ากับหลิ่วเซา ไม่เกี่ยวกับท่าน เจ้าได้กระบี่แล้ว ยังจะเสแสร้งอะไรอีก เจ้าไม่คิดให้ดี ๆ ล่ะ เพราะผู้หญิงคนนี้ เจ้าทำให้ข้าน้อยใจถึงเพียงใด ท่านพูดอะไรน่ะ ดังนั้น เจ้าก็ทำไปเพียงเพื่อกระบี่โอบจันทร์สินะ ลู่หลี เจ้าหลอกใช้ข้ามาตลอด เจ้าอย่าไปฟังนาง เจ้าทำเช่นนี้กับข้าได้อย่างไร สิ่งที่เจ้าสาบานไว้ใต้ต้นสาละก่อนหน้านี้ บัวนัยนาหงส์นับพันนับหมื่นเป็นพยานได้ หลิ่วเซา สิ่งที่เขาต้องการ มีเพียงกระบี่โอบจันทร์ เพราะมีเพียงเจ้าที่แก้ผนึกกระบี่โอบจันทร์ได้ ดังนั้นเขาถึงได้ดีต่อเจ้าเพียงนี้ ดังนั้น… ข้าเปล่านะ ภาพมายาที่ปรากฏในกระบี่โอบจันทร์เป็นความจริง เจ้าหลอกใช้ข้ามาตลอด เจ้าทำร้ายข้ามาตลอด ข้าไม่เคยคิดจะทำร้ายเจ้า เจ้าอย่าทำให้ศิษย์น้องลำบากใจเลย
จริง ๆ เขาไม่จำเป็นต้องทำร้ายเจ้า ด้วยมือตนเองด้วยซ้ำ เจ้ารู้หรือไม่ เจ้ากับพลังวิญญาณ ของกระบี่โอบจันทร์นั้นหักล้างกัน ผลของการดึงกระบี่โอบจันทร์ มีเพียงความตายของเจ้า เลิกปั่นหัวนางได้แล้ว หลิ่วเซาจะไม่ตาย ข้าจะไม่ให้นางตาย คืนกระบี่ให้ข้า หลิ่วเซา กระบี่เล่มนี้เจ้าแตะต้องมันไม่ได้ หลิ่วเซา ข้าเปล่าเลย ข้าไม่เคยคิดจะชิงกระบี่จากเจ้า หลิ่วเซา [ทุกอย่างที่ข้าทำไปก็เพื่อวันนี้] [ขอแค่ได้กระบี่โอบจันทร์มา] [ข้าจะไม่มีวันสนใจผู้หญิงคนนั้นอีก] [ข้าจะโผล่ไปชิงกระบี่] อย่านะ ลู่หลี ลู่หลี ท่านถอยไปนะ นางทำร้ายเจ้าถึงขนาดนี้แล้ว เจ้ายังมีใจจะสนใจนางอีกหรือ เพราะเจ้าคนเดียว เป็นเพราะเจ้า ลู่หลีถึงได้ทำกับข้าเช่นนี้ หลิ่วเซา อย่า หลิ่วเซา ช่างน่าสนุกยิ่งนัก นี่คือการเตรียมตัว นำกระบี่โอบจันทร์ กลับคืนสู่เผ่าภูตวารีของข้าสินะ ลู่หลี หลิ่วเซา หลิ่วเซา หลิ่วเซา เฮอน่า ข้าขอโทษ ข้านึกถึงได้เพียงแต่เจ้า อย่าได้กังวลไป ไม่เป็นอะไรหรอก หลิ่วเซา เจ้าต้อง… เชื่อข้านะ เฮอน่า พาข้าไป พาข้าไปที หลิ่วเซา
♫ ในวันที่ฝนพรำ โบกพัดไร้ควัน ♫ ♫ กลับกลายเป็นวงกลม ♫ ได้ ♫ วงทั้งสองด้าน ครวญหาถ้อยคำ ♫ ♫ ราตรีไม่หลับใหล ♫ ♫ เงาจันทร์จางหาย ผู้คนอาวรณ์ ♫ ♫ เงาฝั่งตรงข้ามคล้ายกับรังไหม ♫ ♫ สัญญาจากเจ้า อยู่ในอุ้งมือของข้า ♫ ♫ ข้าคะนึงถึงเจ้า ไกลออกไปถึงเมฆสีขาว ♫ ♫ ใกล้สุดขอบฟ้าก็ยัง นึกถึงใบหน้าอ่อนเยาว์ของเจ้า ♫ ♫ เจ้าไม่ได้ยินเสียงหิมะตกในฤดูหนาวหรือ ♫ ลู่หลี ลู่หลี ลู่หลี ♫ เมื่อดอกไม้หยุดร่วงโรย เราทั้งสองก็ยังคงคิดถึงกัน ♫ ♫ สิ่งต่าง ๆ ในโลกหมุนเวียนไป ด้วยความเข้าใจ ♫ ♫ หลังพลาดซึ่งคืนวันที่ได้ดูแลกัน รูปลักษณ์ที่มิได้โรยราของข้า ♫
♫ วันนั้นบุปผาร่วงโรยในเรือนอันเงียบงัน วันที่พบอุปสรรค ♫ ♫ ภพชาตินี้ดุจปมในใจ เมื่อคราแรกที่เจ้าหันกลับมา ♫ [นี่มันเกิดอะไรขึ้น] [กระบี่โอบจันทร์ล่ะ] [หลิ่วเซาล่ะ] [กระบี่โอบจันทร์ล่ะ] เรียกรวมพลทันที ต้องตามหาลู่หลีและหลิ่วเซาให้พบ ไม่ต้องสนใจสิ่งอื่น จะปล่อยให้กระบี่โอบจันทร์ ตกอยู่ในมือปีศาจชั่วมิได้เด็ดขาด ขอรับ ♫ ข้าคะนึงถึงเจ้า ไกลออกไปถึงเมฆสีขาว ♫ [สิ่งที่ข้าทำมาทั้งหมดก็เพื่อวันนี้] ♫ ย้อนมองภพก่อนของเจ้า ยังคงไว้ซึ่งปรารถนาในรัก♫ [รอให้นางได้กระบี่โอบจันทร์มาแล้ว] [ข้าจะไม่มีวันสนใจผู้หญิงคนนั้นอีก] ♫ เจ้าไม่ได้ยินเสียงหิมะตกในฤดูหนาวหรือ ♫ [เจ้าทำไปก็เพื่อกระบี่โอบจันทร์ใช่ไหม] [ข้ามาก็เพื่อเอากระบี่โอบจันทร์] ไม่นะ อย่าชิงกระบี่โอบจันทร์ของข้าไป ♫ รอบุปผาปลิดปลิว ข้าและเจ้าระลึกถึงกัน ♫ อย่า หลิ่วเซา ไม่ต้องกลัว มีข้าอยู่ ♫ สิ่งต่าง ๆ ในโลกหมุนเวียนไป ด้วยความเข้าใจ ♫ จะไม่มีใครมาแย่งของของเจ้าได้ ลู่หลี ลู่หลี
♫ หลังได้ดูแลกันในช่วงชีวิตที่เหลือ รูปลักษณ์ที่มิได้โรยราของเจ้า ♫ อย่าชิงกระบี่โอบจันทร์ของข้าไป หลิ่วเซา ข้าคือเฮอน่า ♫ วันนั้นบุปผาร่วงโรยในเรือนอันเงียบงัน วันที่พบอุปสรรค ♫ ลู่หลี ♫ ช่วงเวลาในภพชาติ ช่วงเวลาที่ผ่านไปพริบตา ♫ ลู่หลี ♫ ช่วงเวลาของใครกัน ♫ ลู่หลี ลู่หลี เจ้าจะไปหาหลิ่วเซาอีกใช่ไหม ข้าจะไม่ยอมปล่อยให้เจ้าไปหานาง ตัวเจ้ายังดูแลตัวเองไม่ได้ กลับไปพบอาจารย์กับข้าเถอะ มิเช่นนั้นหากทำกระบี่โอบจันทร์หาย เจ้ากับหลิ่วเซาก็คงยากที่จะพ้นผิด ข้าจะพาเจ้าไปหลบก่อน ต่อให้เจ้าตามหานางเจอแล้วจะเป็นอย่างไรเล่า นางจะยกกระบี่ให้เจ้าหรือ ให้ได้หรือ เรื่องของข้ากับนาง เดิมก็ไม่เกี่ยวกับท่าน ไม่เกี่ยวกับข้า สิ่งใดกันที่เรียกว่าไม่เกี่ยวกับข้า ความรู้สึกที่ข้ามีให้แก่เจ้า เจ้าน่าจะรู้อยู่แล้วนี่ ใจของท่านจะเป็นเช่นใด เดิมก็มิได้เกี่ยวข้องกับข้า แต่หากว่าท่านทำร้ายหลิ่วเซา ก็เท่ากับเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับข้า ข้าจะไม่มีวันให้อภัยท่าน เจ้าชอบนางถึงขนาดนี้เชียวหรือ ใช่ น่าเสียดาย ที่พวกเจ้าถูกลิขิตให้ไม่อาจคู่กัน คำสาปกลืนวิญญาณจะเอาชีวิตเจ้าได้ กระบี่โอบจันทร์ก็จะเอาชีวิตนางไป เจ้าฟังศิษย์พี่เถอะนะ ศิษย์พี่เองก็ทำไปเพราะปรารถนาดีกับเจ้า กระบี่โอบจันทร์ พลังวิญญาณของกระบี่โอบจันทร์ กลับย้อนทำร้ายหลิ่วเซาได้ พลังวิญญาณหักล้างซึ่งกันอยู่
นี่มิใช่การย้อนทำร้ายของอาวุธทั่วไป พลังวิญญาณของหลิ่วเซา พิเศษถึงเพียงนี้ แต่เหตุใดจึงเป็นนาง ที่ดึงกระบี่โอบจันทร์ขึ้นมาได้ [กระบี่โอบจันทร์จะเอาชีวิตของหลิ่วเซา] ที่แท้ท่านก็รู้แต่แรกอยู่แล้ว ช่างไม่ยุติธรรมต่อหลิ่วเซายิ่งนัก ที่หลิ่วเซาต้องพบความลำบากในวันนี้ เป็นเพราะช่วยข้าดึงกระบี่ออกมา ข้าจะไปถามท่านอาจารย์ ว่าเขาคิดจะทำอะไรกันแน่ ไปถามแล้วจะได้อะไรขึ้นมา ถึงอย่างไรหลิ่วเซาก็ไม่ให้อภัยเจ้าหรอก เพราะนางเคยเห็นด้วยตาตัวเอง ว่าข้ากับท่านวางแผนทำร้ายนางใช่หรือไม่ ศิษย์พี่ ท่านวางแผนรอบคอบเช่นนี้ ก็หวังให้หลิ่วเซาเข้าใจผิดมิใช่หรือ แต่สิ่งที่นางเห็นคืออะไร สิ่งที่นางเห็นด้วยตาตนเอง คือตัวท่าน แล้วตัวข้าที่นางเห็นด้วยตาตนเองเล่า ใช่ข้าหรือไม่ ท่านทำให้ข้ารู้สึกผิดหวังมากจริง ๆ เซียนเวิง กระบี่โอบจันทร์ได้ถูกหลิ่วเซาดึงออกมาแล้ว แต่หลังจากนั้น นางกับศิษย์อีกคนหนึ่งนามลู่หลี ได้หายตัวไปพร้อมกัน จนบัดนี้ก็ยังหาตัวไม่พบ ข้าได้ส่งคนออกไปค้นหาแล้ว พบว่า เรื่องนี้ เหมือนว่าจะข้องเกี่ยวกับโลกปีศาจ [กระบี่โอบจันทร์ได้ออกมาแล้ว] [บุญคุณความแค้นที่เกี่ยวพันถึงกันกับกระบี่] [หากมิได้เทียบเท่าข้าคงมิอาจควบคุมได้] [อย่าเพิ่งสนใจกระบี่] [รอเสียก่อนเถอะ] รอ รออะไร [รอให้มีเซียนชั้นสูง ที่สามารถควบคุมมันได้ปรากฏตัว] เข้าใจแล้ว ตำหนักเซียนมิได้มีเทพเซียนชั้นสูงถือกำเนิด มานับหมื่นนับพันปีแล้วมิใช่หรือ ศิษย์ของว่านอู๋เซียนเวิง ท่านเซียนลั่วเกอ ว่ากันว่ามีความสามารถไร้รูปลักษณ์ มีพรสวรรค์ในการฝึกฝนเป็นเทพชั้นสูงได้ บัดนี้ เขากำลังเก็บตัว เพื่อมุ่งหวังขึ้นเป็นเซียนชั้นสูง
ดูเช่นนี้แล้ว อีกไม่นานลั่วเกอ คงได้ฝึกฝนจนเป็นเซียนชั้นสูง กลายเป็นผู้นำแห่งตำหนักเซียนได้ [หลิ่วเซาเป็นเพียงหญิงสาวธรรมดา] [แต่กลับถูกกระบี่โอบจันทร์ ของเทพจันทราย้อนทำร้าย] [และไม่ได้รับผลกระทบจากขลุ่ยเมี่ยวอิน] [หลิ่วเซา] [บนตัวของเจ้า มีความลับเท่าใดที่ซ่อนอยู่กันแน่] [การย้อนทำร้ายของอาวุธเทพ] [ข้าเองก็ไร้ความสามารถ] [ที่ช่วยเจ้าได้] [ก็ทำได้เพียงเท่านี้] หลิ่วเซาผู้นี้ ไร้หนทางช่วยเหลือแล้วจริง ๆ หรือ อย่างน้อยด้วยพลังของแดนปีศาจเรา ก็ไม่มีหนทางที่จะช่วยนางได้ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็วางใจแล้วละ แม่ทัพอาฝู ท่านหมายความว่าอย่างไร เหมือนว่าท่านพี่จะชอบนางอยู่บ้าง มักจะใช้เวลาไปกับเรื่องของนางอยู่เรื่อย แค่เห็นข้าก็หงุดหงิดนัก ถึงแม้ข้าจะไม่ชอบนางเท่าใดนัก แต่กระบี่โอบจันทร์ที่ตัวของนาง ยังนับว่ามีประโยชน์อยู่บ้าง ในเมื่อกระบี่โอบจันทร์ อยู่ที่วังปีศาจของเรา เรื่องที่จะต้องทำในวันหน้า ก็จะทำได้ง่ายขึ้น