EP.2 (FULL EP) | วุ่นนัก โจทย์รักแรก （First Love）ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [วุ่นนัก โจทย์รักแรก] [ตอนที่ 2] [อาบน้ำด้วยกันงั้นก็ถูกเห็นหมดน่ะสิ] [หรือว่าในสายตาเขา] [ฉันไม่ใช่ผู้หญิง] [หุ่นแบบนี้] [ถ้าเกิดเขาทำมิดีมิร้าย] [ฉันก็ไม่มีแผนสู้กลับซะด้วยสิ] [หลูหวานหว่านเธอบ้าไปแล้วเหรอ] [คิดอะไรเลอะเทอะ] [จะทำเรื่องผิดกฎหมายไม่ได้] [โดยเฉพาะทำเรื่องผิดกฎหมายเพื่อคนเลวแบบนี้] เร็ว ๆ ฉันไม่มีเวลารอ ตอนเธอจามไม่รู้จักกลั้นหรือไง จากมุมของการแพทย์ จามกับไอมันกลั้นไม่ได้ ดังนั้นฉันไม่ได้ตั้งใจ ไปอาบน้ำ พี่ก่อน พร้อมกัน จะบ้าหรือไง ไม่รู้เหรอว่าชายหญิงแตกต่างกัน ทำไมฉันต้องอาบน้ำกับพี่ด้วย แบบนี้มันเป็นการคุกคามทางเพศแล้ว ฉันฟ้องรุ่นพี่ได้… [ห้องอาบน้ำ] ถ้าเธอไม่อยากอาบก็ไปได้ทันที แต่ถ้าเป็นหวัดก็อย่ามาโทษฉันล่ะ ของฉัน อาบเสร็จก็เปลี่ยนซะ ขายหน้าชะมัด พี่ตามฉันมาทำไม บอกแล้วไงว่าเราจะอยู่ด้วยกันไม่ได้ อีกสิบนาทีพี่ค่อยออกมาไม่ใช่เหรอ เธอขาสั้น เดินช้า ไม่เกี่ยวกับฉัน พวกเธอดูสิ นั่นมันรุ่นพี่เหรินชูกับหลูหวานหว่านไม่ใช่เหรอ เขาสองคนกำลังเดตกันล่ะมั้ง พวกเขาใส่ชุดคู่ ชุดที่หลูหวานหว่านใส่เป็นชุดผู้ชาย น่าจะชุดของรุ่นพี่นะ รุ่นพี่อยู่ห่าง ๆ ฉันได้ไหม นี่มันรุ่นพี่เหรินชูไม่ใช่เหรอ หล่อจัง คนที่ตามหลังอยู่คือหลูหวานหว่าน เขาตามรุ่นพี่เหรินชูทำไม
เขาใจกล้าดีเนอะ เธอดูสิในมหาลัยเรา ใครบ้างที่กล้าเดินตามหลังรุ่นพี่เหรินชูต้อย ๆ แบบนี้ คลั่งรักจริง ๆ เลย ต้องขอบอกเลยว่า พลังของความรักนี่มันยิ่งใหญ่จริง ๆ นะ [ความรักที่ไหนกัน] [มันคือศักดิ์ศรี] [ฉันเดินตามเขาที่ไหนกัน] [ฉันจะให้พวกเธอดูว่าใครกันแน่ที่เดินตามหลังใคร] หลีกไป เข้าเรียนแล้ว คะแนนสอบครั้งที่แล้ว ออกมาแล้ว ส่งไปข้างหลังหน่อย อาจารย์ ไม่ได้ห้ามให้พวกเธอมีแฟน แต่ในฐานะที่เป็นนักศึกษา อย่ากลับลำดับความสำคัญเด็ดขาด โดยเฉพาะนักศึกษาแพทย์อย่างพวกเธอ ในอนาคตต้องทำงานกับ ความเป็นความตายของชีวิตที่สำคัญที่สุด อย่าให้การคบกับเดือนมหาลัย มาถ่วงการเรียนหนังสือ [ฉันไม่ได้มีความรักสักหน่อย] [จะร้อนตัวไปทำไม] อาจารย์ซ่ง เหรินชู เข้ามา นั่งนั่นสิ ฉันเห็นภาพหลอนแล้ว หล่อจังเลย หล่อจังเลย เขา… – เขายิ้มให้เธอ – เขายิ้มให้ฉัน ทุกคนเงียบหน่อย ต่อไปเหรินชูจะเข้ามานั่งฟังเซคของเราเรียน ตอนนี้เตรียมเรียนได้ เฉียวเฉียว เปลี่ยนที่กัน เปลี่ยนที่ หลูหวานหว่าน เธอเป็นอะไร บนเก้าอี้มีตะปูเหรอ ไม่ต้องหัวเราะแล้ว
เปิดหน้าสือไปที่หน้า 108 บทที่ 11 หนามที่ทิ่มหลัง กับตะปูก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอก นี่คืออะไร การปฏิบัติงานเพื่อสังคม มันเป็นตัวเลือกอ้างอิงของการสอบตรงต่อโท ไม่ส่งผลกระทบกับนายหรอก แน่นอนว่า วิชานี้ของมหาลัยเรา หลัก ๆ คือติวกวดวิชาให้เด็ก ๆ ในสถานกำพร้า ไม่เหมาะกับนายหรอก สายตาหยิ่ง ๆ ของนายกวาดมาแล้ว ไม่สร้างความเสียหายเพิ่มเติมก็ดีแล้ว ใครจะกล้าให้นายมาติวล่ะ ผมจะซ่อมวิชาการปฏิบัติงานเพื่อสังคม ผมไม่ยอมรับการสอบตก ช่างมันเถอะน่า แค่ยิ้มนายยังยิ้มไม่เป็นเลย ถ้าสร้างปมวัยเด็ก ให้ดอกไม้ของชาติจะทำยังไง ผมยิ้มเป็น งั้นนายยิ้มให้ฉันดูหน่อย วันหลัง วันหลังนี่มันวันไหน ถ้านายอยากไปจริง ๆ [สุดสัปดาห์ให้ไปเดินดูนอกมหาลัยเยอะ ๆ] [คุยกับคนกับแปลกหน้าเยอะ ๆ] [ลองทำตัวให้เข้ากับคนอื่น] เห็นผีแล้ว ไม่รู้ว่าประสาทตาของฉันมีปัญหา หรือมุมปากเขาชักกระตุก ต้องไปเช็กประสาทซะแล้ว เอาละ วันนี้พอแค่นี้ เลิกเรียนได้ เธอไม่เรียนคาบอิสระภาคค่ำเหรอ ไม่แล้ว ฉันขอหลบก่อน [ร้านผลไม้เสี่ยวหลู] แม่คะ หวานหว่านกลับมาแล้ว กินส้มไหม เพิ่งมาถึงเลย
เดี๋ยวแม่ปอกให้นะ อันเจียเซียนกลับมาพร้อมหนูไหม สาลี่วันนี้หวานมาก หนูไปเรียกเขา เอาไปให้แม่เขากินสักหน่อยสิ มา หนูไม่ไป หนูไม่รู้ว่าเขากลับมาหรือเปล่า พ่อกับแม่ก็เปิดกว้างกันทั้งนั้น พวกหนูสองคนก็โตมาด้วยกัน คบกันก็ดีออก พ่อกับแม่ไม่คัดค้านหรอก แม่ หนูจะคบกับอันเจียเซียนได้ยังไง เขามีแฟนแล้ว เขามีแฟนแล้ว ก็ดีเหมือนกัน ที่จริงแม่ก็รู้สึกแต่แรกแล้วว่า พวกหนูไม่ค่อยเหมาะสมกัน เด็กคนนี้ทำอะไรไม่เด็ดขาด เวลาที่เห็นเขาดูแลหนู แม่ถึงรู้สึกว่ามันฝืนที่คู่ควรกับหนู หลูหวานหว่านของเราน่ะออกจะเก่ง เด็กดี กอด ๆ กอด ๆ หวานหว่านกลับมาแล้ว พอดีเลย พ่อกำลังจะออกไปซื้อกับข้าวพอดี วันนี้พ่อจะทำมื้อใหญ่ให้ลูกสาวของพ่อ อบข้าวด้วยนะ แม่ไปอบข้าวก่อนนะ ฉันจะรีบฮึดสู้ขึ้นมา ขายพวกเธอไปให้หมดเลย [ชาร์ตอันดับ 1 ร้านผลไม้เสี่ยวหลู] [ร้านผลไม้เสี่ยวหลู] สวัสดีครับ สาลี่นี้ขายยังไง นี่มันนอกมหาลัย ฉันหลบอะไร นี่มันบ้านฉัน จะกลัวอะไร มาทำอะไร ให้ผลไม้สมาชิก ร้านผลไม้เธอ คะแนนสูงที่สุดในเน็ต อยู่ดี ๆ พี่ จะให้ผลไม้คนอื่นเนี่ยนะ ฉันกำลังอยู่ในโหมดเป็นมิตร
วิชาการปฏิบัติงานเพื่อสังคมของฉันมีปัญหานิดหน่อย อาจารย์ผู้ช่วยบอกให้ฉันหัดทำตัวให้เป็นมิตร พี่สอบตกเหรอ ไม่ถือว่าสอบตก แล้วได้เท้าไหร่ 59 ที่พี่สอบตกคือ… วิชาการปฏิบัติงานเพื่อสังคม แล้วพี่มาเรียนวิชาของภาควิชาคลินิคเราทำไม ฉันกำลังคิดว่าจะเรียนโทสาขาวิทยาศาสตร์ คอมพิวเตอร์และเทคโนโลยี หัวข้อคือการจำแนกการเคลื่อนไหวร่างกายของเอไอ ต้องศึกษาความสัมพันธ์ของ ระบบประสาทในโครงสร้างร่างกายเอไอ เลยอยากเสริมความรู้ที่เกี่ยวข้อง งั้นพี่ไปเรียนภาควิชาคลินิคเซคสองไหม คุณภาพนักเรียนเซคพวกเขาสูงกว่าเรา เหมาะกับพี่ ภาควิชาคลินิคเซคสอง คนที่คะแนนดีที่สุดคืออันเจียเซียน นี่มันวันอะไรเนี่ย รุ่นพี่ รุ่นพี่มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงครับ รุ่นพี่เห็นหลูหวานหว่านไหม ที่นี่คือบ้านของเขา หวานหว่าน ฉันหาเธอจนทั่วเลย ฉันอยากเลี้ยงข้าวเธอ วันนั้นในร้านอาหาร ฉันผิดเอง ที่ทิ้งเธอไปก่อน ขอโทษด้วยนะ วันนั้นดีที่เธอเกลี้ยกล่อมฉัน ฉันคืนดีกับเหลียงเซี่ยแล้ว ฉันไม่ไปแล้ว พวกนายคืนดีกันได้ก็พอแล้ว นายไม่จำเป็นต้องขอโทษฉัน เราเป็นอะไรกัน งานเลี้ยงของนายกับเหลียงเซี่ย คนแปลกหน้า… ฉันไป งั้นก็ได้ ยังไงเหลียงเซี่ยก็จองที่ในร้านไว้แล้ว ดีมาก [ไม่ได้ ๆ] [วันนั้นที่พูดจาซี้ซั้วในห้องน้ำ] [เขาต้องได้ยินแน่] [ถ้าพูดออกไปจะทำยังไง] เดี๋ยวก่อน ฉันไปด้วย ดีใจกับพวกเธอด้วยนะที่คืนดีกันแล้ว หวานหว่าน คนนี้คือรุ่นพี่เหรินชูใช่ไหม ฉันเพิ่งเคยเห็นตัวจริงเขาครั้งแรก
ใช่ ดังเหมือนกันนะเนี่ย แต่ว่า หวานหว่าน เธอไม่โทษฉันจริง ๆ เหรอ จริง ฉันไม่โกรธเธอเลยจริง ๆ เหลียงเซี่ยกังวลว่าเธอจะไม่มีความสุข อันที่จริง เขาแคร์เพื่อนสนิทอย่างเธอมากนะ ไม่ว่ายังไง เราเองก็ผิดที่ปิดบังเธอ วันนี้เลยมาขอโทษเธออย่างเป็นทางการ มา ขอให้พวกเธอคบกันดี ๆ นะ ใช่ นายอย่ารังแกเหลียงเซี่ย นมถั่วเหลืองก็ไม่ต้องส่งแล้ว คนอื่นจะได้ไม่เข้าใจผิด ใช่ หรือว่ารุ่นพี่เหรินชูจะเข้าใจผิด หวานหว่าน ข่าวลือของเธอพวกนั้น เธอกับรุ่นพี่เหรินชู เป็นเรื่องจริงเหรอ ใช่ พวกเธอคบกันเหรอ ตอนไหนน่ะ เปล่านะ พี่พูดเพ้อเจ้ออะไร คืนข้อความ กินข้าวซะ อย่าพูดมาก งั้นกินข้าวเถอะ ชิมอันนี้สิ ฉันรู้ มันคือการทดสอบ ดีมาดีตอบ กินรากบัวเยอะ ๆ มีรุ่นพี่อยู่ด้วย นายก็อย่ารีบไปเลย พี่นั่นแหละขี้เหร่ หวานหว่าน ในเมื่อจะจีบเดือนมหาลัย ก็ควรหัดแต่งเนื้อแต่งตัวหน่อยสิ ลิปสติกแท่งนี้เป็นของใหม่ ฉันให้เธอ จำได้ว่าเมื่อก่อนตอนที่เราออกไปเที่ยวด้วยกัน ก็ชอบทำแบบนี้
ใส่ลิปสติกสองสามแท่งไว้ในกระเป๋า ตอนนี้ก็เหมือนกัน ใช่ ตอนนั้นเพราะฉันเพิ่งย้ายโรงเรียนมา โดนเมินจากผู้หญิงคนอื่น โชคดีที่มีเธอ โชคดีที่ช่วงเวลาแบบนั้นผ่านไปแล้ว ใช่แล้ว หวานหว่าน ฉันได้ยินเรื่องของเธอกับรุ่นพี่เหรินชู ก็ดีใจแทนเธอมากเลย เหรินชู เขาเป็นคนที่เก่งที่สุดในมหาลัยของเรา ฉัน… หวานหว่าน ต่อไป เราสี่คนมารวมตัวกันบ่อย ๆ ได้นะ เราจะช่วยเธอสแกนให้ คนซื่อบื้ออย่างเธอ ถ้าโดนหลอกขึ้นมาจะทำยังไง ไม่ใช่สิ ฉันต่างหากที่ซื่อบื้อ เธอต้องชอบรุ่นพี่เหรินชู มาตั้งนานแล้วใช่ไหม เธอน่ะตาถึงและใจกล้ามากนะ ฉันได้ยินมาว่าคนในมหาลัยชอบเขาเยอะเลย แต่ไม่มีใครกล้าจีบเขา เธอไม่ได้ซื่อบื้อ เธอรู้อยู่แล้วว่าฉันชอบอันเจียเซียนแค่ไหน เธอกลับสารภาพรักกับเขา แถมปิดบังฉันตั้งสองปี ฉันต่างหาก ที่เป็นคนซื่อบื้อที่ถูกเธอปั่นหัว ฉัน… เหลียงเซี่ย ฉันเห็นว่าเธอเป็นเพื่อนสนิท ก็เลยไม่ถือสา แต่ไม่ได้แปลว่า ฉันจะยอมรับ ฉันจะไม่เสียใจ เธอพอสักทีได้ไหม หวานหว่าน เราไปกันเถอะ เธอหนาวไหม นิดหน่อย มา สวมเสื้อโค้ทนะ วันนี้ฉันทำได้ดีไหม รอยยิ้มฉันปกติไหม เด็ก ๆ เห็นแล้ว น่าจะรับได้นะ
ระหว่างนั้นมีอยู่แป๊บนึง ที่ฉันเหม่อ น่าจะไม่เห็นชัดมาก รุ่นพี่ ขอบคุณนะ พี่กลับไปก่อนเถอะ ได้ ฉันรู้แล้ว ♫ เธอมาพร้อมกับแสงสว่าง ♫ รุ่นพี่ทำอะไร ไม่ชอบก็ไม่ต้องดู กลับบ้าน ♫ สองหัวใจพบกันครั้งแรก ♫ ปล่อยฉันลงไป ♫ เธอมาพร้อมกับแสงสว่าง พัดความเศร้าและหยาดฝนให้จางหายไป ♫ ขอทางหน่อย ♫ ราวกับมองเห็นท้องฟ้าที่สดใส การรอคอยกำลังดำเนินต่อไป ♫ ♫ ระยะห่างที่แสนใกล้ แสงสะท้อนเพียงชั่วพริบตา ♫ ♫ ไม่อาจห้ามใจให้หยุดสำรวจ เรื่องราวช่างไพเราะน่าฟัง ♫ ♫ หากกดปุ่มหยุดลงเบา ๆ ในครั้งนั้นที่เจอกัน ♫ ♫ บางทีอาจพลาดช่วงเวลาดอกไม้ผลิบาน ♫ ♫ รัศมีวัยเยาว์เมื่อแรกเห็น หรือจะถูกลิขิตเอาไว้นะ ♫ ♫ ไม่มีใครสามารถเทียบได้อีกแล้ว ♫ ♫ ดาวตกที่เปล่งประกายครั้งแรก หยุดนิ่งลงที่ดวงตาของเธอ ♫
♫ ฉันเจอเครื่องนำทางของหัวใจโดยพลัน ♫ รุ่นพี่ ขอบคุณนะ ♫ ในชีวิตเต็มไปด้วยร่องรอยที่เธอสลักไว้อย่างเงียบ ๆ ♫ หลูหวานหว่าน ผู้หญิงอะไรตัวหนักขนาดนี้ เบากว่าบาร์เบลของรุ่นพี่ละกัน ♫ ในที่สุดก็มีช่องว่างที่แสงส่องผ่าน ♫ ปล่อยฉันลงไป ♫ ความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจน ใครกันที่สังเกตมันเห็นได้ก่อน ♫ รีบปล่อยฉันลงไปสิ ♫ ความโชคดีที่มีค่า ♫ [ร้านผลไม้เสี่ยวหลู] ♫ เธอมาพร้อมกับแสงสว่าง ♫ [อันเจียเซียน：ฉันและคนของฉัน] [อันเจียเซียน：ฉันและคนของฉัน] [กู้เฉียว] หวานหว่าน เธอได้เล่นโมเมนต์ไหม อันเจียเซียนลงรูปแฟนแล้ว ก่อนหน้านี้ฉันเห็นพวกเธอสามคนออกไปเที่ยวกัน ก็รู้สึกว่าเหลียงเซี่ยแปลก ๆ บอกให้เธอระวัง เธอก็ไม่ฟัง มิตรภาพที่บริสุทธิ์อะไรกัน ระหว่างชายหญิงจะมีมิตรภาพที่บริสุทธิ์ได้เหรอ เธอกับอันเจียเซียนยังไม่บริสุทธิ์เลย ยังหวังให้เขาบริสุทธิ์อีกเหรอ คนตั้งเยอะแยะไม่ชอบ มาชอบคนที่เพื่อนสนิทชอบ ต่อไปเธอไม่ต้องไปมาหาสู่กับพวกเขาแล้ว รูปคู่นี้เห็นแล้วก็คลื่นไส้ [ปล่อยเพื่อส่ง] เธอวางใจเถอะ ฉันจะมองไปข้างหน้า ลืมอันเจียเซียนให้ได้ นั่นใช่หลูหวานหว่านไหม ฉันเพิ่งเคยเห็นตัวจริงเขาครั้งแรก
หน้าตาก็งั้น ๆ แหละ งั้น ๆ เหรอ ฉันคิดว่าสวยกว่าเธอละกัน [ทำไมเขามาอยู่ที่นี่ล่ะ] [ทำไมเมื่อกี้ฉันไม่สังเกตเห็น] รุ่นพี่กับหลูหวานหว่านคบกันอยู่ไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงนั่งแยกกัน สองคนนี้ทะเลาะกันละมั้ง สงครามเงียบเหรอ พี่มาอยู่ที่นี่ได้ไง ชัดเจนมาก กินข้าวไง มีเหตุผล [ฉันจะทำเค้กให้พี่] [เป็นการขอบคุณที่ช่วยฉันกู้หน้า] [ต่อไปเราสองคนจะได้เลิกแล้วต่อกัน] [พี่ส่งที่อยู่มาให้ฉัน] [ฉันจะได้ส่งเค้กไปให้] รุ่นพี่เหรินชู เราขอนั่งด้วยได้ไหมครับ ไม่มีที่นั่งแล้ว ตรงฉันมีที่นั่งนะ สามคนนี้ใจกล้าจริง ๆ กล้านั่งข้างแฟนรุ่นพี่ด้วย นั่นสิ ไม่กลัวตายจริง ๆ นั่ง ขอบคุณครับรุ่นพี่ ขอบคุณ ขอบคุณครับรุ่นพี่ รุ่นพี่ นี่คือสมุดของรุ่นพี่ รุ่นพี่หญิงบอกว่าจะทำเค้กให้รุ่นพี่ เค้ก ทำไมเธอไม่ส่งวีแชตมาให้ฉัน ฉันไม่มีวีแชตพี่นี่ ฉันไม่ได้อยากแอดวีแชตพี่นะ อย่าเข้าใจผิดล่ะ ฉันจะให้ฟ่านอี้ส่งที่อยู่ไปให้เธอ ทำไมไม่บอกฉันตรง ๆ ล่ะ เลี่ยงพิรุธ รุ่นพี่ โลเคชันที่พี่ส่งมาให้ถูกต้องใช่ไหม เหมือนฉันจะมาถึงร้านคาราโอเกะเลย ถูกต้อง อยู่นี่
อยู่นี่ ๆ ๆ วันนี้เรามาให้กำลังใจเหรินชูสอบตรงต่อโทกัน ถึงเขาจะไม่ต้องการกำลังใจ แต่เราก็ต้องการโอกาสฉลอง ในเมื่อเธอมาแล้ว ก็เข้าร่วมด้วยกันสิ ช่างเถอะ ฉันแค่มาส่งเค้ก คนอื่นยังมาไม่ถึงเลย ไหน ๆ ก็มาแล้ว ร้องสักเพลงไหม แค่เพลงเดียว – ไปเถอะ – ช่างเถอะ ไปเถอะน่า ♫ ไม่ชอบเธอแท้ ๆ แต่ทำไมใจถึงเต้นกับเธอได้ ♫ ♫ ฉันค่อย ๆ เข้าใกล้เธออย่างควบคุมตัวเองไม่ได้ ♫ ♫ บรรยากาศและลมหายใจที่น่าแปลกนี่ ♫ ♫ ความรักที่ทำให้คนหยุดหายใจและตัวร้อนขึ้น ♫ ♫ ทำไมนะ ทำไมนะถึงได้โดนเธอพันผูกหัวใจเอาไว้แล้ว ♫ ♫ ชายคล้องม้าเธอยิ่งใหญ่เกรียงไกร ♫ ♫ ม้าดีควบเร่งฝีเท้าราวสายลมกรด ♫ ♫ ชายคล้องม้าเธออยู่ในใจฉัน ♫ หวานหว่าน
♫ ฉันยินดีหลอมละลายบนแผ่นอกกว้างของเธอ ♫ หวานหว่าน หลูหวานหว่าน คิดไม่ถึงว่าเธอหน้าตาสวยจิ้มลิ้มแบบนี้ จะร้องออกมาได้… ขึงขังขนาดนี้ – รุ่นพี่ – มา ๆ ๆ หลูหวานหว่านอยู่ที่นี่ด้วย อีเฟิง ฉันบอกไงแล้วว่าคืนนี้เรามีเค้กกิน มา นั่ง – รุ่นพี่ – อย่าบอกนะว่าทั้งมหาลัยรู้หมดแล้ว ว่าฉันทำเค้กให้เขา เหนื่อยไหมเพื่อน ไม่เหนื่อย ไม่เหนื่อย เหรินชูล่ะ พวกนายน่าจะมาด้วยกันสิ รอฉันหน่อยสิ ส้นสูงตั้งขนาดนี้ [สนิทกันขนาดนี้] [หรือว่าจะเป็นแฟนตัวจริง] [ซวยแล้ว] [ไม่ใช่ว่าได้ยินข่าวลือแล้ว] [จะมาจับมือที่สามหรอกนะ] เหรินชูทำไมนายเพิ่งมา นายไม่รู้ว่าเมื่อกี้ฉันเจออะไรมา หลูหวานหว่านเขา… หลูหวานหว่านล่ะ หลูหวานหว่านที่เขาลือกันก็มาด้วยเหรอ มองไม่เห็นฉัน มองไม่เห็นฉัน มองไม่เห็นฉัน หมอบอยู่ตรงนี้แกล้งทำตัวเป็นเห็ดหรือไง มานี่ ไม่ต้องอาย เธอใช่ไหม โกหก ใช่เธอแน่ ๆ
ไม่ใช่ฉันจริง ๆ เธอจำคนผิดแล้ว – ฉันไม่ใช่มือที่สาม – พี่สะใภ้ ว่าไงนะ ขอแนะนำให้รู้จัก ลูกพี่ลูกน้องฉัน หวังซินอวี่ สวัสดีค่ะพี่สะใภ้ ฉันมาจากสถาบันสอนเต้นข้าง ๆ ค่ะ ฉันได้ยินมาว่าพี่ชายฉันมีแฟน ก็เลยอยากดูว่า เด็กสาวแบบไหนกันที่ทำให้เขาใจสั่น ในที่สุดวันนี้ก็ได้เจอเธอแล้ว สวัสดี ฉันไม่ใช่พี่สะใภ้ ให้ตายสิ น่ารักจังเลย บอกฉันหน่อยสิว่าพวกเธอรู้จักกันได้ยังไง เหมือนกับที่ในเน็ตบอกไหม เรามาถ่ายรูปกัน มา สอง หนึ่ง ทำไมพี่ถึงกลับก่อนล่ะ วุ่นวายเกินไป กลับบ้านไปทำแบบฝึกหัดดีกว่า เธอสระผมเหรอ เปล่านะ ยังมันอยู่เลย เธอขับรถเป็นไหม ฉันดื่มเหล้า เธอไปส่งฉันกลับบ้านหน่อย พี่ดื่มเหล้าตอนไหน เค้กไวน์เชอร์รี คำนวณจากระดับการระเหยของดีกรีแอลกอฮอล์ ปริมาณแอลกอฮอล์ในร่างกายฉันคือ 25 มิลลิกรัม ซึ่งถือว่าดื่มเหล้าแล้ว เข้มงวดจริง ๆ สมแล้วที่เรียนคณิตศาสตร์ ขออธิบายก่อนว่า ฉันเรียนขับรถตอนปิดเทอมฤดูร้อนหลังสอบเข้ามหาลัย หลังจากนั้นก็ไม่ได้แตะรถอีกเลย รถพี่มีประกันไหม
เท้าซ้ายคือคันเร่งหรือเท้าขวาคือคันเร่งนะ เท้าเดียว หลูหวานหว่าน วันนี้เธอสระผมจริง ๆ สินะ ฉันเป็นเยาวชนดีที่ยึดหลัก ห้าเน้นหนัก สี่งดงาม สามรัก ฉันสระผมแล้วจะทำไม ไม่ได้สระเพื่อพี่สักหน่อย เราคุยเรื่องอื่นกันได้ไหม หลูหวานหว่านเธอร้องเพลงได้แย่มาก พี่พูดจาปากเสียแบบนี้ คนที่บ้านรู้ไหม พวกเขาวางใจให้พี่ออกมาคนเดียวได้ไง ฉันว่านะ คนแบบพี่น่ะ การปฎิบัติงานเพื่อสังคมจะผ่านได้ตอนไหนกัน สอบซ่อมแล้ว ผ่านแล้ว จริงสิ ขอบคุณลูกอมที่เธอให้ ตอนช่วงเวลาสำคัญช่วยให้ฉันรับมือ กับเด็กหลายคน ฝีมือฉัน มันก็ต้องดีเลิศอยู่แล้ว แต่ว่า พี่ไม่อยากทำตัวเป็นมิตรต่อไปเหรอ พลังงานของคนเรามีจำกัด เป็นมิตร อ่อนโยน อดทน สิ่งเหล่านี้เก็บไว้ให้แค่เพื่อนแท้ ส่วนที่เหลือก็เป็นเพื่อนธรรมดาหรือคนทั่วไป ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาทั้งสองฝ่าย ดูทางสิ งั้นเราถือว่าเป็นเพื่อนธรรมดากันใช่ไหม แน่นอน เพื่อนธรรมดาที่ทำขนมอร่อยมาก ฉันคำนวณเวลาแล้ว ถ้าขับตามปกติ ทัน เป็นเพราะเธอขับช้า เธอคงไม่ได้ตั้งใจใช่ไหม ถ้ารู้แบบนี้ ฉันจะทิ้งรุ่นพี่ ให้กลับเองไปเลย หลูหวานหว่าน เธอทำอะไรน่ะ ฉันเช็กความปลอดภัยของล็อกประตูน่ะค่ะ เดตกันจนดึกดื่นขนาดนี้ คราวหน้าระวังหน่อยนะ
มา รีบเข้ามา รีบเข้ามา ป้าจะเปิดประตูให้ เข้ามาเถอะ ขอบคุณค่ะคุณป้า รู้เบอร์โทรศัพท์คุณป้า ก็ไม่รีบโทรแต่แรก ก็เธอไม่ได้ถามฉัน เราจบกันแล้ว เร็วเข้า เร็วเข้า ขอบคุณค่ะคุณป้า ดึกขนาดนี้ ทำไมเธอเพิ่งกลับมา ฉันนึกว่าดึกดื่นเธอจะไม่กลับหอซะแล้ว เมื่อกี้ตอนที่คุณป้าดูแลหอมาตรวจ ฉันช่วยเธอแก้ตัวให้แล้ว ถ้าฉันไม่กลับมาฉันจะไปอยู่ที่ไหน นอนละนะ [หวานหว่าน] [เมื่อไหร่เรา] [สี่คนจะนัดกัน] [หรือไม่ก็พาแฟนมาด้วย] [เราสองคนจัดงานเลี้ยงเพื่อนสนิทกัน] [ฉันเชิญเธอนะ] พลังงานของคนเรามีจำกัด เป็นมิตร อ่อนโยน อดทน สิ่งเหล่านี้เก็บไว้ให้แค่เพื่อนแท้ ส่วนที่เหลือก็เป็นเพื่อนธรรมดาหรือคนทั่วไป ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาทั้งสองฝ่าย [เหลียงเซี่ย] [เหลียงเซี่ย] [ที่ฉันยินดีให้เธอกับอันเจียเซียนเป็นเรื่องจริง] [แต่ที่ไม่อยากเห็นพวกเธอพลอดรักกัน ก็เป็นเรื่องจริงเหมือนกัน] [ฉันยังต้องเรียน] [ต้องทำขนม] [ต้องทำความรู้จักเพื่อนใหม่] [ฉันยุ่งมาก] [ความสามารถและรอยยิ้มของฉันมีจำกัด] [ขอโทษนะ] [ต่อไปเราเป็นแค่เพื่อนธรรมดากันเถอะนะ] โอเค ๆ ๆ เข้ามา เข้ามา เข้ามา เข้ามา เข้ามา นายกับหลูหวานหว่านกลับเร็วสุด ทำไมเพิ่งมาถึงตอนนี้
อ้อมทางนิดหน่อย ถ้านายไม่สนใจหลูหวานหว่าน นายก็รีบแก้ข่าวตั้งแต่เนิ่น ๆ สิ ฉันเห็นเด็กคนนั้น ดูร้อนรนตลอดเวลา นายก็อย่าแกล้งเขาเลย ห่วยมาก อะไรห่วยมาก ร้องเพลง ขับรถ ปีนกำแพง นายส่งโทรเลขหรือไง พูดให้จบประโยคได้ไหม หวานหว่าน หวานหว่าน ทำไมเธอยังนอนอยู่อีก เกิดเรื่องใหญ่แล้ว หวานหว่าน รีบตื่นสิ รีบตื่น รีบตื่นสิ มีอะไร วันนี้ตอนเช้าฉันไปอ่านหนังสือที่มุมภาษาอังกฤษ เพื่อน ๆ เขาลือกัน ว่าเมื่อคืนเธอกับรุ่นพี่เหรินชูไปค้างคืนกันข้างนอก เธอว่าไงนะ ได้ยินมาจากไหน ไม่รู้ว่าใครไปฟังคุณป้าดูแลหอพูดมา บอกว่าเมื่อคืนกลางดึกรุ่นพี่เป็นคนมาส่งเธอ ข่าวลือมาลือไป ใส่สีตีไข่จนเป็นแบบนี้แล้ว เรื่องค้างคืนนี่หนักกว่า เรื่องสารภาพรักก่อนหน้านี้เยอะเลยนะ ยังไม่หมดแค่นี้นะ เหรินชูมานั่งเรียนที่เซคเรา ต่อไปก็ถือว่า ได้เจอหน้ากับหวานหว่านตลอดเวลา ไม่งั้นให้เธอซ้ำชั้นเลยดีไหม ยังไงคะแนนเธอก็ไม่ค่อยดีอยู่แล้ว ให้ฉันตีเธอให้ตายเลยดีไหม ทำไงดี อย่าทำขนาดนั้น อย่า ๆ ๆ ใจเย็น ๆ นะ เธอจะให้ฉันใจเย็นได้ยังไง เรื่องวุ่นวายใหญ่โตขนาดนี้ หนักจนกระทบต่อชีวิตของฉันแล้ว
พอฉันเดินออกไป ก็มีคนคอยมาจู้จี้จุกจิกฉัน เสียงซุบซิบพวกนั้น มันดัง อย่างกับเอาแตรมาเป่าข้างหูฉันเลย ฉันอยากจะแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินก็ไม่ได้ [หนังสือแผนงานชมรมเบเกอรี่] ใช้ไม้อ่อนไม่ได้ ก็ต้องใช้ไม้แข็ง หลูหวานหว่าน เธอจะทำอะไร หนังสือแผนการสยบข่าวลือ เซ็นชื่อซะ