EP.1 (FULL EP) | เล่ห์ลวงรักต้องห้าม（Unchained Love）ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [เล่ห์ลวงรักต้องห้าม] [ตอนที่ 1] [ประเพณีเก่าแก่ในระบบศักดินา จักรพรรดิเคารพสวรรค์ ความตายเหมือนดั่งมีชีวิต นางสนมนางกำนัลก่อนจักรพรรดิสวรรคต ล้วนต้องตายไปพร้อมพิธีฝังพระศพ] [เรียกอย่างไพเราะ : ขึ้นสวรรค์ หญิงสาวถูกฝังผู้บริสุทธิ์เหล่านี้ เรียกว่าสตรีสักการะสวรรค์] [เรียกว่า ขี่มังกรขึ้นสวรรค์เป็นแขกของฮ่องเต้ได้เลื่อนขั้นก่อน หญิงสาวผู้น่าสงสารสักการะสวรรค์] รัชศกหลงฮวาปีที่ 15 จักรพรรดิหยวนเจินสวรรคต ราชวงศ์ต้าเย่เผชิญพายุกะทันหัน องค์รัชทายาทอ๋องหรงพระชนมายุเยาว์วัย ราชสำนัก วังหลัง กองกำลังทุกฝ่าย ต่างต้องการแย่งชิงอ๋องหรง ยึดกุมระบอบบ้านเมือง แต่ในนั้น กองกำลังที่ทำให้ผู้คนเกรงกลัวที่สุด ก็คือกรมเจาติ้งที่นำโดยขันที เซียวตั๋ว ข้า…ข้าน้อยเช็ดให้ท่านขอรับ ผู้…ผู้คุมตราประทับเซียวได้โปรดอภัย [กรมเจาติ้ง ผู้คุมตราประทับ เซียวตั๋ว] ผู้คุมตราประทับเซียวโปรดไว้ชีวิต ผู้คุมตราประทับเซียวโปรดไว้ชีวิต ผู้คุมตราประทับเซียว เรื่องเมื่อใดกัน [กรมเจาติ้ง ขันทีราชพิธี เฉาชุนอั้ง] ไม่ถึงยามเฉินก็สิ้นลมแล้วขอรับ คราวนี้ฮ่องเต้จากไปอย่างเร่งด่วน แล้วก็ไม่ทิ้งพระราชกฤษฎีกาไว้ด้วย บนพระราชสุสานหลวงวุ่นวายไปหมด ไม่รู้ว่าศาลาในได้รับข่าวได้เช่นไร ท่านนักปราชญ์มหาสำนักโจวเฉิงเต๋อ สั่งให้พวกขุนนางศาลาใน ทั้งหมดขวางอยู่ที่ประตูวัง บอกว่าต้องการพบท่าน ชนเสาแล้วหลายครั้ง โชคดีที่ท่านได้สั่งการไว้แล้ว ให้ทุกคนขวางอยู่นอกประตูวัง
ชนตายแล้วหรือยัง ยังไม่มีขอรับ ให้คนของเราขวางเอาไว้แล้ว ไม่ต้องขวาง ให้เขาชน ชนจนหัวแตกแล้วค่อยเชิญเข้าวัง ฮ่องเต้สิ้นพระชนม์ ไม่ทันถึงหนึ่งก้านธูป ข่าวก็แพร่ไปถึงศาลาในแล้ว ช่างบังเอิญเหลือเกิน สายของศาลาในก็ช่างกล้า เดินกร่างเข้าไปในพระราชสุสานหลวง รนหาที่ตาย เฉาชุนอั้ง เจ้าไปวังเฟิงอี้กับวังเฉิงหยวน ด้วยตัวเองสักเที่ยว เชิญฮองเฮา เจ้ากุ้ยเฟยและฝ่าบาทอ๋องหรง ไปหารือเรื่องพระราชพิธีบรมราชาภิเษก ที่พระราชสุสานหลวงกับข้า ถ่ายทอดลงไป ลั่นระฆังมรณะ แขวนธงขาวนำวิญญาณ การฝังสตรีสักการะสวรรค์ ต้องจัดการโดยเร็ว ขอรับ [ฤดูใบไม้ผลิอบอุ่นแสงแดดเจิดจ้า] [หอบรรพชน เซ่นไหว้] [นางกำนัลข้างกาย ถงอวิ๋น] – ดูอย่างไร – ถงอวิ๋น ถงอวิ๋น ถงอวิ๋น นายหญิง ท่านเพิ่งไปที่ใดมาหรือ บ่าวยังไม่ได้รวบรวมเงินให้ท่านเลย [พระสนม ปู้อินโหลว] ไม่ต้องรวบรวมแล้ว รอเจ้ารวบรวมเสร็จข้าก็หมดหวังพอดี เจ้าฟังข้านะ เจ้ารีบไปกองพระราชวัง เอาเงินที่เจ้ารวบรวมพวกนี้ ยัดให้เจ้าหน้าที่ทั้งหมด เจ้าก็บอกว่านายหญิงของเจ้า แอบหนีไปแล้ว ตอนนี้เจ้าไม่กลับเสียชุ่ยย่วนแล้ว ให้พวกเขารีบมอบหมายงานให้เจ้า ท่านเตรียมตัวหนีจริง ๆ หรือ
จะสำเร็จหรือเจ้าคะ พอแล้ว รีบไปเถอะ มิเช่นนั้นจะเปลี่ยนแปลง นายหญิง ท่านวางใจเถอะ ท่านตายไม่ได้หรอก ถึงแม้บ่าวไม่มีวิธีช่วยท่าน แต่มีคนที่มีวิธีช่วยท่านได้ เจ้าส่งข่าวไปบ้านข้าหรือ ใช่เจ้าค่ะ ครั้งนี้ถงอวิ๋นฉลาดใช่หรือไม่ มือหนึ่งรวบรวมเงิน มือหนึ่งขอความช่วยเหลือ ย่อมมีหนทางหนึ่งที่ สามารถช่วยชีวิตท่านได้เสมอ พอแล้ว รีบไปเถอะ พระสนมปู้ ถึงเวลาแล้ว เชิญขอรับ [เสียชุ่ยย่วน] ปล่อยข้า ปล่อยข้า จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ ราชามังกรหวนคืนสู่สรวงสวรรค์ [หัวหน้าขันที เหยียนซุนหลาง] ผู้ไม่มีบุตร ไม่ควรออกจากที่นี่ – รับสั่งให้ตาย – ปล่อยข้า ข้าไม่เป็นสตรีสักการะสวรรค์ ข้าไม่ต้องการเป็นสตรีสักการะสวรรค์ ร้องไห้อันใด นี่คือความโชคดีในการได้ สร้างบุญกุศลให้แก่บรรพบุรุษ [พระสนม หลี่ผิงหรู] หากรู้ว่าเป็นเช่นนี้ ยามนั้นก็จะไม่เข้าวัง เป็นสตรีสักการะสวรรค์ ลงไปรับใช้จักรพรรดิ ราชสำนักต้องมีรางวัลแน่ จากนี้คนในครอบครัวจะได้รับตำแหน่ง ควรคิดถึงความดี ของเหล่าเหนียงหนียงใช่หรือไม่ นี่ก็ไม่ได้ไร้ประโยชน์ บุญคุณแห่งการเลี้ยงดูอบรบ เห็นหอคอยสถูปเจดีย์นั่นหรือไม่ นั่นคือที่ล้ำค่า อตีดจักรพรรดิในราชวงศ์ต้าเย่ หลังหวนคืนสู่สวรรค์
สตรีสักการะสวรรค์ทุกคนในหอคอยได้รับบุญกุศล เช่นนี้เหนียงเหนียงทุกท่านโปรดสงบจิตสงบใจ เมื่อเข้าหอคอยแล้ว ชีวิตนี้ก็ถือว่าได้เคยเดินผ่าน อย่างสว่างไสวรอบหนึ่ง ข้าอยากกลับบ้าน ข้าอยากกลับบ้าน เหตุ…เหตุใดเจ้าถึงไม่ร้อง ข้าหิวแล้ว เช้านี้ตอนที่หัวหน้าห้องเครื่อง มาส่งเครื่องเช้า ข้าไม่ควร เสียดายเงินสามตำลึงห้าสลึงนั่น ติดสินบนก็ติดสินบนแล้ว ตอยากได้แตงกวาดองเพิ่ม นั่นก็ดีนะ เจ้า เจ้ายังมีกะจิตกะใจกินข้าวอีก ยืนอยู่นี่ทำไมกันเล่า ไปเอาม้านั่งมาสิ ขอรับ บ่าวสุนัข หลายปีนี้เข้าออกวัง จนเหมือนเข้าออก จวนของตนเอง มากเสียยิ่งกว่านายท่าน ไม่อยากมีชีวิตแล้วหรือ ในวังนอกวังนี้ ทุกที่ล้วนเป็นหูเป็นตาของกรมเจาติ้ง เจ้าอยากตายก็อย่าเป็นภาระข้า ได้ยินมาว่าท่านโจวภักดีและกล้าหาญ ปรารถนาที่จะฝังไปพร้อมฮ่องเต้ นี่ยังไม่ฝังนี่ เซียวตั๋ว ตอนฮ่องเต้ยังมีชีวิตอยู่ เจ้าเอาใจเจ้านาย กดขี่ลูกน้อง [คณะรัฐมนตรี โจวเฉิงเต๋อ] ก้าวข้ามหน้าที่ ฮ่องเต้สิ้นพระชนม์ เหลือไว้เพียงฝ่าบาทอ๋องหรง ทายาทองค์เดียว เจ้าอย่าคิดว่า อย่าคิดว่า เจ้าดูแลฝ่าบาท กรมเจาติ้งของเจ้า จะปิดแผ่นฟ้าด้วยฝ่ามือ ทำตามอำเภอใจได้ เช่นนั้นจากมุมมองของท่านโจว ทำอย่างไรถึงจะดีหรือ เจ้าจงมอบร่างพระราชโองการออกมาเดี๋ยวนี้ ข้าจะเชิญโจ้วไทเฮามาโดยทันที เสนาบดีผู้หวงแหนชีวิตอีกชีวิตหนึ่ง ช่วยเหลือยุวกษัตริย์
ฮ่องเต้เพิ่งหวนคืนสวรรค์ ท่านก็ทนไม่ไหวที่จะ สำเร็จราชการแทนจักรพรรดิ ช่างจงรักภักดีเสียจริง จริงอยู่ ท่านเป็นห่วงงานราชการมาโดยตลอด วันที่ 15 เดือนก่อน จวนของท่านทำบุญวันเกิด แล้วบังเอิญเชิญ ผู้จัดการสอบเข้าราชสำนักในปีนี้ หกท่านให้มาร่วมงานเลี้ยง ท่านสั่งให้นักขับร้องหญิงถือโอกาสมอบสุรา ยัดบันทึกลำดับรายชื่อของผู้ที่สอบผ่าน ให้แก่พวกเขา เซียวตั๋ว ข้าโจวเฉิงเต๋อ เป็นนักปราชญ์มหาสำนักที่สง่าผ่าเผย กรมเจาติ้งของเจ้า ไม่คิดว่าจะจัดเตรียมพรรคพวก ไว้ในจวนของข้า ขันทีอย่างข้า มีคุณสมบัติอันใดกัน ใต้เท้า ข้าเป็นผู้คุมตราประทับกรมเจาติ้ง ที่ฮ่องเต้ทรงแต่งตั้ง ดูแลภายในพระราชสำนัก ตรวจการณ์ขุนนางนับร้อย ที่ดำเนินการคืออำนาจพิเศษของฮ่องเต้ ที่ควบคุมคือลายพระหัตถ์สีชาด ข้าก็คือพระเนตรของฮ่องเต้ พระหัตถ์ของฮ่องเต้ เจ้าว่าข้า มีคุณสมบัติเพียงพอหรือไม่ ทหาร ท่านนักปราชญ์มหาสำนักโจวเฉิงเต๋อ รับสินบน ยักยอกเงิน ใช้อำนาจเพื่อประโยชน์ส่วนตน ส่งตัวเข้าคุกหลวงทันที ไร้ระเบียบที่สุด ชาติจะไม่เป็นชาติ ชาติจะไม่เป็นชาตินะ [พระสนม จางอวี้จิ่น] หลี่เหม่ยเหริน เจ้าพักสักหน่อยได้หรือไม่ ร้องไห้จนทำให้คนรำคาญแล้ว ข้ากลัว เจ้าไม่กลัวหรือ กลัวอะไร หรือไม่อีกเดี๋ยว ก็ต้องออกไปแล้ว
กงกง ฮองเฮาตรัสว่า หลานสาวของนาง พระสนมจาง หนี้บุญคุณที่ท่านดูแล นี่คือรางวัลจากเหนียงเหนียง พระสนมจาง พระสนมจาง พระสนมจาง ผู้ใต้บังคับบัญชาทำพลาดแล้ว เจ้าไม่ได้อยู่ในรายชื่อสตรีสักการะสวรรค์ กลับไปเถิด ขอบคุณเหยียนกงกง พระสนมจาง พระสนมจาง พี่จาง ข้าขอร้องท่าน ได้โปรดช่วยข้า ท่านพาข้าไปด้วยเถิด ถอยไป พระสนมจาง พระสนมจาง เจ้าคิดจะทำทำอะไร ไม่มีชาติกำเนิดที่ดี ขอทายาทไม่ได้ยัง ทั้งยังต้องสูญเสียชีวิตน้อย ๆ เจ้าจะโทษใครได้เล่า พรุ่งนี้เมื่อถึงเวลาเที่ยง ก็ต้องเข้าหอคอยอุทิศชีวิต พอเข้าหอคอยสถูปเจดีย์ ก็ไม่สามารถออกมาได้แล้ว เหล่าเหนียงเหนียงน่าจะ รู้ กงกง กงกง กงกง ท่านดูสิเหล่านี้พอหรือไม่ กงกง กงกง กงกง กงกง ท่านดูของข้าเถอะ กงกง กงกง ท่านดูของข้าหน่อยเถิด อินโหลว กรมเจาติ้ง ขันทีพวกนี้ ใช้การสังหารคนเพื่อปล้นเงินทอง ข้าไม่มีเงิน และไม่มีช่องทาง เจ้าไม่เหมือนกัน ท่านพ่อของเจ้าเป็นพระอาจารย์หลวง ครอบครัวของเจ้า
ต้องมาช่วยเจ้าแน่ ข้าขอร้องเจ้าล่ะ เจ้าก็ช่วยข้าด้วยได้หรือไม่ หากท่านพ่อของข้าเห็นว่าข้าสำคัญจริง ๆ ก็คงไม่ให้ข้า เข้าวังแทนท่านพี่ลูกภรรยาเอกหรอก แม่ข้ากับน้องสาวข้า ยังคงรอข้าอยู่ที่บ้าน ข้าไม่อยากตายจริง ๆ ข้ายังอยากจะกินปลากุ้ยฮวา ที่แม่ข้าทำอีกสักคำหนึ่ง พวกเราทำผิดอันใดกันแน่ เหตุใดถึงต้องตายด้วย พวกเราไม่ตายหรอก เจ้าอย่าหลอกข้าเลย ข้ารับปากเจ้า พวกเราต้องไม่ตายแน่ ๆ ไม่เด็ดขาด ปล่อยข้า ปล่อยข้า พวกเจ้าจะทำอะไรท่านแม่ของข้า ท่านแม่ ท่านแม่ [วังเฟิงอี้] [จำได้ว่าตอนที่เจ้าเพิ่งเข้าวัง] ชอบสวมกระโปรงผ้าไหมสีแดง ฮ่องเต้เก็บเจ้าเอาไว้ ในก้นบึ้งของพระทัย นอกจากเจ้า ก็ไม่มีใครสวมสีแดงได้อีก แต่ต่อให้สีสดใสอีกสักเพียงใด ก็มีวันที่ไม่เหมาะสมกับโอกาสได้เช่นกัน [ฮองเฮาหรงอัน] ฮ่องเต้รักความมีชีวิตชีวาของเจ้า ไม่สู้เจ้าลงไปอยู่กับฮ่องเต้ ชุดไว้ทุกข์นี้ เหลือไว้ให้ข้าเถิด ข้าขอบอกเจ้า นับแต่วันนี้ ลูกชายของเจ้า เรียกข้าว่าเสด็จแม่ได้เท่านั้น คุกเข่าให้ข้าได้เท่านั้น หรงอัน เจ้ามันนางงูพิษ ข้าจะฆ่าเจ้า ข้าจะฆ่าเจ้า มาสิ เจ้ามาสิ ไม่คิดว่าเจ้า เชิญขอรับเหนียงเหนียง เหนียงเหนียงไม่เหมือนกับบ่าว ตกลงกันแล้วมิใช่หรือ
ขอเพียงสนับสนุนอ๋องหรง ขึ้นครองบัลลังก์ แม้ว่าฮ่องเต้ไม่อยู่แล้ว มีข้าน้อยอยู่ ท่านยังเป็นเจ้าของหกวัง เหตุใดต้องรีบร้อนตัดสินใจในเวลานี้ด้วย ข้าก็แค่ทนดูไม่ได้ นางแพศยาแซ่เจ้าผู้นั้น มีชีวิตอยู่อย่างภาคภูมิใจ วันนี้อากาศหนาวเสียจริง อังให้ข้าอุ่นหน่อย ข้าน้อยเป็นเพียงแค่คนพิการ ร่างกายสกปรกโสมม ไม่กล้ากระทำการไม่เคารพนบนอบ ต่อเหนียงเหนียง แต่เจ้าคือคนรับใช้ของข้า แม้แต่คำพูดของนายท่าน เจ้าก็กล้าไม่เชื่อฟังหรือ ตอนนี้ฮ่องเต้สิ้นพระชนม์ แต่ในราชสำนักมีสายตาหลายคู่ ล้วนจ้องมองที่วังเฟิงอี้ ความสะเพร่าเพียงครั้งเดียว ประหารชีวิตข้าน้อยเป็นเรื่องเล็ก ทำลายชื่อเสียงดีงาม ของเหนียงเหนียงนั้นเป็นเรื่องใหญ่ เจ้ากุ้ยเฟยตายแล้ว รออ๋องหรงขึ้นครองราชย์ ข้าก็จะเป็นไทเฮาของราชวงศ์นี้ รออ๋องหนานย่วนเข้าเมืองหลวง มาสำเร็จราชการแทน ตำแหน่งในราชสำนักของเขา ข้าจะดูว่าใครยังกล้าไม่เคารพต่อข้าอีก ข้าอยากทำอันใด ก็จะทำอันนั้น อ๋องหนานย่วนอวี่เหวินเหลียงสือ พระองค์ร่วมมือกับเขาเมื่อใดกัน หึงหวงแล้ว ตอนนี้เป็นช่วงเวลาสำคัญ เขากุมอำนาจทางทหารของซีสู่อยู่ในมือ แน่นอนว่าต้องพึ่งเขา หลายปีนี้ใครใช้ให้เจ้า มุ่งไปที่ตาแก่นั่นกัน ทุกเรื่องของกรมเจาติ้งล้วนมอบให้เขา หากไม่ปิดบังการดำเนินการของเจ้า วันหน้าเจ้าทิ้งข้า ข้าจะไปร้องไห้ได้ที่ใดกัน หัวใจของข้าน้อย หันเข้าหาเหนียงเหนียงอย่างแน่นอน เจ้าวางใจเถอะ ที่ข้าทำทั้งหมด ก็ล้วนเพื่อเจ้า เหนียงเหนียง พิธีฝังศพมีแต่เรื่องจุกจิกหยิบย่อย ข้าน้อยเกรงว่าผู้ใต้บังคับบัญชาจะไม่รอบคอบ จำต้องไปดูด้วยตนเอง
โปรดอภัยที่ข้าน้อยจำต้องขอตัวก่อน วังเฟิงอี้หนาวเหน็บ เจ้าก็ทนใจแข็งทิ้งข้าไว้ลำพังได้ลงคอ ทำการใหญ่ให้สำเร็จ อนาคตยังอีกยาวไกล [กรมเจาติ้ง] เหตุใดผู้คุมตราประทับถึงได้โมโหเพียงนี้ หรือว่าฮองเฮาสำเร็จแล้ว เฉาชุนอั้ง ตรวจสอบวังเฟิงอี้ให้ข้าสักรอบ ผู้ที่ถูกห้ามเข้าออกวังภายในครึ่งปี ลองดูว่าผู้ใดกล้าส่งจดหมาย ให้ฮองเฮากับอ๋องหนานย่วนลับหลังข้า หาข้ออ้างสักข้อ ถามเกี่ยวกับการเข้าคุกหลวง อย่าทำให้วังเฟิงอี้ตื่นตระหนก ขอรับ [ฮองเฮาร่วมมือกับอ๋องหนานย่วน] [เช่นนั้นก็ให้นางฝังไปพร้อมกับอ๋องหนานย่วน] [กรมเจาติ้ง] ข้าพูด ข้าพูดทั้งหมด ข้าพูด ข้าพูดทั้งหมด ไม่ต้องรีบพูด เรื่องที่ควรทำ ทำไปทีละเรื่อง ๆ โทษที่ควรได้รับ ก็มาทีละอย่าง ๆ อาตั๋ว ข้าปีนขึ้นมาตำแหน่งนี้อย่างสุดชีวิต เพื่อให้ได้มีโอกาสแก้แค้นให้เจ้า เจ้ารอข้าอีกสักหน่อย อาตั๋ว ข้าต้องฆ่าอ๋องหนานย่วนได้แน่ ทำให้ไวหน่อย – ขอรับ – ขอรับ พ่อบุญธรรม ห่างจากวันที่อ๋องหนานย่วน เข้าเมืองหลวงอีกไม่กี่วันแล้ว เวลาของพวกเราเหลือไม่มากแล้ว ต้องส่งคนไปลอบฆ่าระหว่างทางหรือไม่ขอรับ อวี่เหวินเหลียงสือระแวงระวังอยู่เสมอ ยามที่เขาอยู่ที่ซีสู่ ก็อยู่อย่างสันโดษ ท่ามกลางการปกป้องอย่างแน่นหนา ไม่ว่าอย่างไรคนของเรา ก็ไม่สามารถเข้าถึงตัวเขาได้ ยามนี้เขาจากบ้านของเขามา ย่อมระมัดระวังมากยิ่งขึ้น
แทนที่จะลงมือ ไม่สู้รอให้เขาลงหม้อ แล้วปลิดชีพในคราวเดียว พ่อบุญธรรมคิดจะลงมือ หลังจากที่อ๋องหนานย่วนเข้าเมืองหลวง แต่เขาร่วมมือกับฮองเฮาแล้ว หลังจากเข้าเมืองหลวงแล้ว ฉันเกรงว่าคงไม่ใช่โอกาสที่ดี อ๋องหนานย่วนอยากเป็นอ๋องผู้สำเร็จราชการ ผู้เดียวที่พึ่งได้ก็คืออ๋องหรง ขอเพียงอ๋องหรงอยู่ในกำมือข้า ข้าก็จะสามารถหลอกล่อ ให้เขาเข้าสู่แผนการณ์ได้ แต่ยามนี้อ๋องหรง อยู่ภายใต้การควบคุมของฮองเฮา แม้ตัวท่านจะอยู่ในตำแหน่งสูง แต่สุดท้ายก็เป็นขันที หลายปีมานี้ท่านจัดการราชกิจแทนฮ่องเต้ ย่อมทำให้ขุนนางใหญ่จำนวนไม่น้อย ในราชสำนักขุ่นเคือง หากว่าชิงตัวอ๋องหรงมาอีก เกรงว่าขุนนางบุ๋นบู๊ทั้งราชสำนัก คงจะไม่ยอม ขาดไปคนหนึ่ง ขาดไปคนหนึ่งที่มีฐานะในวัง ทัดเทียมพอที่จะสามารถ พูดเรื่องที่ถูกต้องเหมาะสมกับฮองเฮาได้ ท่านผู้คุมตราประทับ เข้ามา ท่านผู้คุมตราประทับ อ๋องฝูส่งคนมาเชิญท่านขอรับ [กรมเจาติ้ง หัวหน้าหน่วยกองปราบ เสอชีหลาง] ผู้ใดนะ ท่านอ๋องโคมไฟ มู่หรงเกาก่ง คนไร้ประโยชน์ ที่ทำเป็นแต่โคมผู้นั้นน่ะหรือ ไม่ใช่สิ ช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อเช่นนี้ เขาวิ่งมาก่อเรื่องอันใดกัน มาก็ดี ในเมื่ออ๋องฝูอยากพบข้า อย่างนั้นก็ไปพบเขาเถอะ [จวนอ๋องฝู] พี่ชายองครักษ์ ท่านยกเว้นให้ข้าสักนิด ข้าออกไปรับกระดาษทำโคม เพียงนิดเดียวก็กลับ [อ๋องฝู มู่หรงเกาก่ง] พี่ชายองค์รักษ์ได้โปรดยกเว้นให้ข้าเถิด น้ำใจเล็กน้อย ท่านอ๋องอย่าทำให้กระหม่อมลำบากเลย
ยามนี้ภายนอกไม่ค่อยสงบนัก ฮองเฮาเหนียงเหนียงมีรับสั่ง ให้กระหม่อมมาคอยปกป้องท่านอ๋อง หากไม่มีคำสั่งของเหนียงเหนียง ท่านอ๋องก็ไม่สามารถออกจากวังได้ – ข้าออกไปนี้ – มา มา ท่านอ๋อง ท่านอ๋อง กระดาษมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ ร้านขายกระดาษร้านนี้ช่างบังอาจนัก [หัวหน้าขันทีจวนอ๋องฝู ซุนไท่ชิง] ท่านอ๋อง กระดาษที่ท่านสั่งเอาไว้ก่อนหน้านี้ วันนี้เพิ่งจะจัดคนมาส่งให้ ไฉน นี่คือไม่สามารถเข้าไปได้แล้วหรือ ไม่ ๆ เป็นกระดาษที่ข้าต้องการ เข้ามาเถิด ให้พวกเขาเข้ามาเถิด คนงานของร้านขายกระดาษผู้หนึ่ง เหตุใดจึงเกิดมาผิวเนียนเนื้อนุ่มเช่นนี้ เขาก็แค่พนักงานร้านค้าเท่านั้น ส่งกระดาษเสร็จ ข้าก็ไล่เขากลับแล้ว รบกวนพี่ชายองค์รักษ์ ยกเว้นให้ข้าสักหน่อยเถิด ข้าเข้าใจแล้ว เสด็จพี่ต้องการเตือนข้าว่า นับตั้งแต่เด็กข้าก็ไม่มีฐานะ ที่จะได้เป็นนายท่าน พวกท่านเองก็หมายความเช่นนี้ ได้ ถ้าอย่างนั้นข้าคำนับพวกท่านเป็นนายท่าน พวกท่านพอใจแล้วใช่หรือไม่ นายท่าน นายท่าน นายท่าน ต้องถึงขั้นนี้เลยหรือ เพียงเพราะกระดาษหนึ่งคันรถนี้ ถึงกับต้องสร้างความลำบากให้แก่ท่านอ๋อง ข้า พอแล้ว พอแล้ว พอแล้ว เปิดทาง เปิดทาง
ขอรับ มา มา มา รีบเข้าไป รีบเข้าไป ท่านอ๋อง ท่านอ๋อง ลุกขึ้นเถิด ท่านอ๋อง ถึงขั้นนี้เลยหรือ [เซ่นไหว้] เร็วเข้า เข้าไปข้างในนะ เข้าไปข้างใน ช้า ๆ หน่อย ท่านอ๋อง ถอยออกไป ทำให้ผู้คุมตราประทับเซียวต้องขุ่นเคืองแล้ว ฮองเฮาเหนียงเหนียงส่งทหารมา กักบริเวณพระบรมวงศานุวงศ์ ที่อยู่ในเมืองหลวง ทำได้เพียงลำบากผู้คุมตราประทับเซียว ให้ต้องเข้าจวนมาด้วยวิธีนี้ กระหม่อมถวายบังคมท่านอ๋อง ข้า ข้าอยากจะขอให้ผู้คุมตราประทับเซียว ขอให้ผู้คุมตราประทับเซียวช่วยข้า ช่วยข้าช่วยคนคนหนึ่ง [เสียชุ่ยย่วน] ทำสิ เร็ว เร็ว เกิดอะไรขึ้น เป็นอาหารที่ผู้ใดทดสอบ กงกงโปรดระงับความโกรธ เป็นอาหารที่ข้าน้อยทดสอบ แต่ในอาหารไม่มีพิษนะขอรับ เช่นนั้นเกิดอะไรกับนาง นี่ เกรงว่าจะติดโรคท้องร่วงขอรับ กงกง ทำอย่างไรดีขอรับ หรือว่าพวกเราตามหมอหลวงมาสักคน ตามหมอหลวงอันใดกัน เรื่องนี้ไม่ว่าใครก็ไม่อาจปากมาก ไม่อาจทำให้ถูกสงสัยว่า เป็นเพราะอาหารไม่สะอาด หากผู้คุมตราประทับเซียนรู้เข้า พวกเราทั้งหมดคงแบกรับผลที่ตามมาไม่ไหว แล้วจะทำอย่างไรดีเล่า ลบพวกนางออกจาก บันทึกรายนามสตรีสักการะสวรรค์
แล้วส่งไปยังสุสานจักรพรรดิทันที ไม่ว่าใครก็มิอาจให้รู้ได้ หากตายไปกลางทาง ก็ฝังเสีย ขอรับ ไป เด็ก ๆ เด็ก ๆ เจ็บ หามไป ๆ ลากออกไป เร็วเข้า เหยียนกงกง ฮูหยินปู้ ให้ปู้อินโหลวอยู่ก่อน ข้าอยากเจอเขา ขอรับ แม้จะพูดว่าเกิดมาเป็นลูกอนุ แต่ข้าก็มองดูเจ้าจนเติบใหญ่ เห็นเจ้ารับโทษ ข้าย่อมเจ็บปวดใจ [ฮูหยินปู้] หากท่านพ่อของเจ้ารู้ว่า เจ้าจะต้องถวายตัวเป็นสตรีสักการะสวรรค์ คงร้อนใจจนกินข้าวไม่ลง ทั้งยังนอนไม่หลับ ลำบากท่านพ่อแล้วจริง ๆ ไม่ใช่ว่าท่านพ่อไม่ช่วยเจ้า ความจริงเป็นเพราะไม่สามารถ ทำลายกฎเกณฑ์ในวังได้ กฎเกณฑ์จะใหญ่ไปกว่า ชีวิตบุตรสาวของตนเองได้หรือ ดูพวกนางสิ ครอบครัวไหนกันที่ไม่ใช้เงินเล็กน้อย มาทำให้เรื่องสำเร็จได้ ขันทีจอมละโมบในกรมเจาติ้งเหล่านั้น พวกเขาคงไม่สนใจ ว่าอะไรคือกฎหรือไม่ใช่กฎ ผู้อื่นสามารถติดสินบนกรมเจาติ้งได้ แต่นายท่านของพวกเราทำไม่ได้ ยามนี้กรมเจาติ้งกับศาลาใน กำลังต่อสู้กับอย่างดุเดือด ได้ยินว่าแม้แต่ท่านโจว ยังเข้าคุกหลวงไปแล้ว แม้ว่าท่านพ่อของเจ้า จะสนิทสนมกับศาลาใน แต่หากลงมือจัดการกับ กรมเจาตี้งในตอนนี้ เกรงว่าแม้แต่ชีวิตก็คงรักษาเอาไว้ไม่ได้ ชเช่นนั้นท่านแม่ อยากให้ข้าทำเช่นไรหรือ
อินโหลว การที่ตระกูลปู้สามารถถวายตัวเจ้า ให้เป็นสตรีสักการะสวรรค์เช่นนี้ได้ เป็นเกียรติยศที่สกุลอื่น อยากขอก็ขอไม่ได้ แม่รู้ว่าเจ้าเป็นเด็กดี แม่เล็กของเจ้าสุขภาพไม่ดี เจ้าก็รู้ ข้าคิดว่า เจ้าควรทำตัวรู้ความสักนิด อย่าให้ชีวิตที่เหลือของเขา อยู่อย่างไม่สงบสุข ใช่หรือไม่ ไม่สู้ เจ้าไปรอรับใช้ฮ่องเต้อย่างสงบเถิด เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ในจวนมีมากมายนัก ข้าจะกลับแล้ว จำเอาไว้ ต้องเชื่อฟัง ฮูหยิน ท่านจะไปไหน ไยท่านจะไปแล้วเล่า นายหญิง ฮูหยิน คนนี้ พระสนมปู้ มีโรคภัยไข้เจ็บ ตามกฎแล้ว ไม่สามารถเป็นสตรีสักการะสวรรค์ได้ ได้ยินว่าเหยียนกงกงต้องการ ซื้อกิจการหลายแห่งในเมืองหลวง บังเอิญแล้ว หลานชายของตระกูลทางแม่ข้า มีที่ดินเล็ก ๆ พร้อมเหลาสุราต้องการขาย คงจะดีหากเหยียนกงกงไปเยี่ยมชม ฮูหยิน เด็กคนนี้สุขภาพแข็งแรงเสมอมา ขอรับ โรคภัยไข้เจ็บมาจากไหนกัน ต้องรีบไปปรนนิบัติ ฮ่องเต้ผู้ล่วงลับแล้ว ยากที่จะซ่อนความภักดีต่อราชา ความขลาดกลัวเพียงชั่วครู่เท่านั้น ขอรับ ตระกูลปู้ล้วนซื้อสัตย์เที่ยงธรรมทุกรุ่น ยังต้องขอให้เหยียนกงกงทุ่มเท ความภักดีทั้งหมดต่อตระกูลปู้ด้วย ข้ากับฮูหยิน ก็มีมิตรภาพต่อกันมาแต่เก่าก่อน
ย่อมต้องแบ่งเบาภาระของฮูหยิน ครอบครัวอื่นต่างกระตือรือร้น มาไถ่ตัวบุตรสาว กงกง ฮูหยินปู้คนนี้หมายความว่าอย่างไรกัน แผนของหญิงผู้นี้ คำนวณได้ดีมาก และไม่ใช่บุตรสาวของตน มีอะไรที่ต้องเสียใจกันเล่า สักวันหนึ่ง เป็นสตรีสักการะสวรรค์แล้ว ผู้ชายในครอบครัว ก็อาจได้เลื่อนยศเป็นขุนนาง ลูกสาวอนุตายไปคนหนึ่ง แลกกับลูกชายตนได้อำนาจ เจ้าว่าคุ้มค่าหรือไม่ คุ้มค่า ผู้คุมตราประทับเซียวคิดว่าอย่างไร ท่านอ๋องจะให้กระหม่อม ไปช่วยสตรีสักการะสวรรค์ผู้หนึ่งหรือ ใช่ นางไร้เดียงสาและอ่อนแอ ไม่คุ้นเคยกับวิถีแห่งโลก อีกทั้งข้ากับนางยัง ข้ากับนางยังเกี่ยวพันกันอย่างลึกซึ้ง เป็นเรื่องจริงที่ข้ามิอาจทนมองเห็นนาง กลิ่นหอมจางหายหยกแหลกสลาย ท่านอ๋อง คำพูดนี้พูดไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ หากมีใครรู้ จะเป็นโทษหนักที่อาจทำให้ทั้งวังวุ่นวายได้ ผู้คุมตราประทับเซียวของข้า คงแบกรับไม่ไหว เฉากงกง ไฉนถึงได้พูดจาเสียมารยาท กับท่านอ๋องเล่า ยังดี กาดตามองไปทั่วทั้งเมืองหลวง ใครไม่รู้บ้างว่า ผู้คุมตราประทับเซียวอยู่ภายใต้คนหนึ่งคน อยู่เหนือคนนับหมื่น และเรื่องใหญ่ ๆ น้อย ๆ ภายในวัง ล้วนมีท่านคอยดูแล ข้าเชื่อว่าเรื่องนี้ คงจะไม่สร้างความลำบาก ให้แก่ผู้คุมตราประทับเซียว หากวันนี้องค์หญิงเหอเต๋อยังอยู่ ไทเฮาคงได้รับความโปรดปรานเช่นแต่ก่อน นางกับท่านอ๋องมีมารดาคนเดียวกัน มีความเกี่ยวพันทางสายเลือดใกล้ชิด เหตุใดท่านอ๋องถึงไม่ตรัสกับองค์หญิงตามตรง
หว่านหว่าน นางอยู่ไกลถึงอารามถานซี สวดมนต์ไหว้พระเป็นเพื่อนถงไทเฮา ไกลเกินความสามารถของข้า อีกทั้งเสด็จพี่ยังส่งทหารมา กักบริเวณพระบรมวงศานุวงศ์ทั้งหมด ท่าน ท่านดูข้าสิ ญาติสกุลมู่หรง ล้วนถูกกักบริเวณอยู่ในจวน ข้า ผู้คุมตราประทับเซียว ข้าไม่อาจขอความช่วยเหลือจากที่ใดได้แล้ว กู่อวี่หูชิว หายาก น่าเสียดาย ชาดีเช่นนี้หายากนัก หล่อเลี้ยงด้วยน้ำ ดิน ฝน น้ำค้างอย่างดี จึงสามารถขยายได้ คิดไปแล้วเรื่องมากมายในใต้หล้านี้ ก็เหมือนกับชา การได้มาซึ่งสิ่งที่ต้องการ ย่อมไม่อาจได้มาโดยไร้เหตุผล ท่านอ๋อง ท่านว่าใช่หรือไม่ ใช่ ใช่ ผู้คุมตราประทับเซียวต้องการสิ่งใด ขอเพียงข้ามีในครอบครอง ข้าจะต้องมอบให้แน่นอน เงื่อนไขหนึ่งข้อ ข้ารับปาก ท่านอ๋องจะไม่ถามหรือว่าเงื่อนไขอันใด รับปากทันทีเช่นนี้ ไม่กลัวว่าเมื่อผ่านวันนี้ไปแล้ว จะไม่เสียใจภายหลังหรือ ขอให้ผู้คุมตราประทับเซียววางใจได้เลย ข้าไม่เสียใจ ถ้าอย่างนั้นก็ขอให้ท่านอ๋อง จดจำคำสัญญาในวันนี้เอาไว้ให้ดี ขอบคุณมากผู้คุมตรา… สตรีนางนั้นมีชื่อแซ่ว่าอะไร ปู้อินโหลว ปู้อินโหลว ใช [เสียชุ่ยย่วน] คนอะไร ปากก็พูดไปเป็นอย่าง ๆ เดิมทีก็รีบเร่ง เฝ้ารอให้ท่านตาย ในยามกลางคืนนางจะหลับได้สนิทหรือ
พี่น้องในตระกูลไร้ความสามารถ คงไม่ง่ายที่จะได้โอกาส เป็นญาติของสตรีสักการะสวรรค์ ข้าไม่ตาย พวกเขาคงนอนหลับไม่สนิท นายหญิง บ่าวผิดไปแล้ว ท่านสั่งให้บ่าวรออยู่ในห้อง ไม่ว่าที่ใดก็ห้ามไป ถงอวิ๋นไม่ควรไม่ฟังคำของท่าน ต้องโทษข้า ล้วนต้องโทษข้า ข้ายังมีเรื่องสำคัญ จะมอบให้เจ้าไปทำ นายหญิง เพียงท่านสั่ง จะขึ้นสวรรค์ หรือลงนรก ถงอวิ๋นย่อมต้องทำแทนท่านให้ได้ เมื่อเดือนก่อนเล่นไพ่ เฉากุ้ยเหรินแพ้ข้าเป็นเงินสามเฉียน ใบสัญญานี้ข้าซ่อนไว้บนคานของห้อง จงจำเอาไว้ว่าเจ้าต้องไปเก็บ พ่อครัวเจี่ยงหัวหน้าห้องเครื่อง มีสัมพันธ์อันดีกับจูเสวี่ยนซื่อ หากว่าเจ้ากินไม่อิ่ม ก็อ้างชื่อของนาง ไม่แน่ว่าอาจจะได้ข้าวเพิ่มอีกสองชาม อีกอย่าง ข้ารวบรวมเงินได้สี่ห้าตำลึง ยังมีเครื่องประดับอีกหลายชิ้น ก็ซ่อนเอาไว้ในหีบ ในห้องของข้า ของเหล่านี้ ข้าคงไม่ได้ใช้แล้ว ให้เจ้าทั้งหมด นายหญิง นี่ล้วนเป็นสิ่งที่ท่านซ่อนไว้ที่ก้นหีบ ท่านอย่าใจกว้างเช่นนี้สิ ของเหล่านี้นับเป็นอะไรได้ ท่านแม่ของข้าบอกแล้วว่า ป้ายหยกชิ้นนี้ใช้สักการะท่านเทพมัจฉา จะต้องอำนวยพรให้ข้าได้แน่ สำหรับข้า นี่คือการที่เหนือศีรษะมีคน ผู้ซึ่งแข็งแกร่งกว่าใครให้พึ่งพิง พญายมพบข้าแล้ว ยังต้องเกรงใจ สำหรับตัวข้า ชีวิตนี้นับว่า ไม่ว่าดีหรือร้ายก็ยอมรับแต่โดยดี ชีวิตหน้าเมื่อวนเวียนกลับมาอีก ย่อมต้องโชคดีอย่างแน่นอน แต่เจ้าไม่เหมือนกัน ชีวิตนี้ยาวนานนัก
วันข้างหน้าต้องใช้ชีวิตให้ดี ๆ นอนก็ต้องหลับให้เต็มอิ่ม ข้าวก็ต้องกินเยอะ ๆ ได้ยินหรือไม่ ถงอวิ๋นทำใจจากท่านไม่ได้ ถึงเวลาแล้ว เหนียงเหนียงทุกท่าน เคลื่อนขบวนเถิด ข้าไม่ไป – ข้าไม่อยากไป – ข้าไม่อยากไป เจ้ารีบไปเถิด นายหญิง นายหญิง รีบไป ไม่ต้องร้องแล้ว นายหญิง เคลื่อนขบวนเถิด [เสียชุ่ยย่วน] [หอคอยสถูปเจดีย์] ♫สายลม พัดผ่านก้นบึ้งฤทัย♫ ♫พัดพาอดีตของเรา♫ ♫ถอนหายใจสะอื้นกี่ครา♫ ♫มิอาจหลีกหนีการจากพราก♫ ♫กระจกสร้างระลอกคลื่นได้เช่นไร♫ ♫สายลม มิอาจพัดพาความเหงา♫ ♫มิว่าทุกข์สุขใดในโลก♫ ♫ดูเบาบางลงตามอำเภอใจ♫ ♫ถามวันกลับไม่แน่ชัด♫ ♫ในความหรูหราไร้แก่นสารจะต่อสู้ทุกขณะได้เช่นไร♫ ♫สายลมพัดแล้ว ฝนตกราวหมอกควัน♫ ♫แม้เส้นทางข้างหน้าจะขรุขระ♫ ♫สายลมพัดแล้ว ยากไปต่อ♫ ♫เป็นหรือตายจะอยู่เคียงข้างเจ้า♫