บทเพลงแห่งจันทรา (Song of the Moon) | EP.19 (FULL EP) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [บทเพลงแห่งจันทรา] [ตอนที่ 19] เจ้าก็คือนายใหม่ของพวกเขาหรือ ไม่ใช่ เช่นนั้นเหตุใดเจ้าจึงมาที่แห่งนี้ ท่านเซียนเซี่ยอยู่ในตำหนักยวนจิ้ง คุ้มกันเผ่าทั้งหมดของข้าให้ไม่ตาย ในขณะเดียวกัน ก็อยากแจ้งเรื่องหนึ่งให้ท่านเซียนทราบ เรื่องอะไรหรือ เผ่าภูตวารีของข้า เคยเป็นราชาปีศาจของแดนปีศาจทั้งดินแดน ข้าได้ตรวจสอบอย่างชัดเจนแล้ว ในช่วงเวลานี้ เหล่านี้เป็นคนที่ฆ่าคนภายนอก พวกเขาสมควรตาย ผู้ที่สมรู้ร่วมคิดควรได้รับการลงโทษสถานเบา ไม่ฟังคำสอน ผู้ที่ยังคงมีความพยาบาทอยู่ในใจ ไม่อาจอภัยให้ได้ ปีศาจน้อยที่เหลือ จะยกย่องให้ข้าเป็นราชา ถูกข้าควบคุม จะไม่ก่อเหตุข้ามอาณาเขตอีก ข้าไม่รู้ว่านายใหม่ของพวกเจ้าคือใคร แต่ตอนนี้ หากพวกเจ้าไม่ยกย่องข้าเป็นราชา ก็ต้องรอความตายเพียงเท่านั้นแล้ว คารวะราชาปีศาจอาภรณ์ขาว เรื่องนี้ มิใช่เจ้าพูดแล้วก็จบ ท่านเซียน เรื่องเล็กแบบนี้ ก็ส่งให้ข้าจัดการเถอะ ถอยไป หลิ่วเซา พี่ใหญ่ พี่ใหญ่จริงด้วย พี่ใหญ่ พี่ใหญ่ พี่มาได้ถูกเวลาจริง ๆ เป็นพี่ใหญ่ของข้า พี่ใหญ่ ใครเป็นพี่ใหญ่ของเจ้า ข้าคือลั่วเกอ เจ้า ไม่ใช่หรือ เกิดเหตุอันใดหรือ เขตอาคมของสำนักอู่หยางโหวล่ะ นับตั้งแต่เจ้าสำนักอุทิศตน ไร้ผู้คนเสริมความแข็งแกร่งของเขตอาคม เหล่าปีศาจก็มาบุกรุกสำนักอู่หยางโหว
ของพวกเราอีกครั้ง กระทั่งวันนี้ เขตอาคมก็ถูกทำลายไปแล้ว สำนักอู่หยางโหวจึงประสบความหายนะในครั้งนี้ แม้แต่หัวหน้าอารักขาฟางก็… หัวหน้าอารักขาฟางก็ประสบเคราะห์ร้าย ลูกศิษย์ของสำนักอู่หยางโหวได้รับบาดเจ็บ จำนวนมาก แม้ว่าพวกเราจะหนีออกมาได้ ก็ไม่รู้ว่าควรไปอยู่แห่งหนใด ถ้ายังเป็นเช่นนี้ต่อไป โลกมนุษย์นี้ก็จะกลายเป็นแดนของปีศาจ แล้วจริง ๆ แม้แต่สำนักอู่หยางโหวก็ค้ำจุนไว้ไม่ไหวแล้วหรือ พี่ใหญ่ พี่ใหญ่ไปไหนหรือ ทิศทางนั้น น่าจะเป็นสำนักอู่หยางโหว [สำนักอู่หยางโหว] เขตอาคม คือเขตอาคม ท่านเซียนเป็นผู้สร้างเขตอาคมขึ้นมาใหม่แล้ว มีเขตอาคมแล้ว สำนักอู่หยางโหว ก็จะมีโอกาสได้ลุกขึ้นใหม่อีกครั้งแล้ว พูดได้ถูกต้อง ใช่ ถูกต้อง ดีเหลือเกิน มีความหวังแล้ว ไป ไป ไป [พี่ใหญ่] [พี่ใหญ่] [พี่ใหญ่] พี่ใหญ่ พี่ใหญ่ นี่… สร้างเขตอาคมขึ้นใหม่หรือ นี่ต้องใช้พลังเซียนมากน้อยเพียงใดกันหรือ แข็งแกร่งกว่าเขตอาคมของเจ้าสำนักเสียอีก ข้าน้อยเลื่อมใสอย่างยิ่งนักจริง ๆ หากเจ้าคิดอยากทำ ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ เอาละ ต้องมีสักวันหนึ่ง ข้าจะทำให้ชื่อเสียงศักดิ์ศรีของ สำนักอู่หยางโหวประจักษ์ขึ้นมาใหม่ เป็นประมุขของโลกมนุษย์ เพื่อให้โลกมนุษย์ปราศจากปีศาจ วิญญาณชั่วร้ายอีกครั้ง เป็นโลกที่สันติสุขและเจริญรุ่งเรือง
เจ้าก็คุยโม้โอ้อวดต่อไปเถอะเจ้า เจ้าดูเจ้าสิเสี่ยวเสวี่ย เหตุใดเจ้าถึงไม่เชื่อข้าล่ะ เจ้าดู เขตอาคมนี้สร้างใหม่เสร็จหมดแล้ว ไม่ใช่หรือ จริง ๆ ด้วย เฮอน่า ก็เป็นคนที่น่าสนใจที่มีอารมณ์นิสัย เหมือนกับเจ้า นับว่าใช่กระมัง [ใครจะเชื่อเล่า] ไม่เชื่อเจ้าถามพี่ใหญ่ของข้าได้ ไม่ใช่ พี่ใหญ่ พี่ใหญ่ พี่ใหญ่ของข้าไปแล้วหรือ ไปแล้ว กลับไปสู่เขาซีอิ่น ทีละก้าวทีละก้าวในชั่วพริบตา สุดยอดขนาดนี้เชียวหรือ เพียงแต่ เหมือนเขาจะโมโหเล็กน้อย เป็นเพราะว่าเจ้า แอบช่วยให้เฮอน่าหนีไปใช่หรือไม่ ที่จริงเฮอน่าเคยช่วยเหลือพวกเรามากแล้ว เพียงแต่… ตอนนี้เขาเป็นลั่วเกอ จำเรื่องราวในอดีตของลู่หลีไม่ได้แล้ว พี่สะใภ้ ในที่สุดข้าก็เชื่อแล้ว ท่านเซียนลั่วเกอท่านนี้ ก็คือพี่ใหญ่ลู่หลีของข้า แม้ว่ามีความสามารถเหนือกว่าเมื่อก่อน ร้อยเท่าพันเท่า ดูเหมือนนิสัยก็เปลี่ยนไปแล้ว แต่… ก็ยังเป็นเหมือนกับเมื่อก่อนไม่ใช่หรือ มักจะพูดหรือทำให้ผู้อื่นโมโหเป็นประจำ แต่เมื่อวนเวียนหนึ่งรอบวงกลม ก็ดูแลปกป้องพวกเราทุกคนไว้เป็นอย่างดีไงเล่า ความรู้สึกของข้าไม่ผิดแน่นอน มักจะพูดหรือทำให้ผู้อื่นโมโหเป็นประจำจริง ๆ เขากลับเขาซีอิ่นไปในชั่วพริบตา ข้าต้องทำเช่นไร คลานกลับไปด้วยความหิวโหยหรือ หรือว่า กินให้อิ่มท้องแล้วค่อยกลับไป ไป ๆ ๆ น่องไก่ชิ้นใหญ่ของข้ากำลังรอเจ้าอยู่นะ
ไปเถอะ แล้ว ๆ ๆ แล้วก็ยังมีขาหมูด้วยใช่หรือไม่ ยังมีขาหมูด้วย ท่านพี่ ท่านพี่ ท่านพี่ ท่านพี่ เทพธิดา ทันทีที่ท่านเซียนกลับมาก็ปิดตัวเองไว้ในห้อง บอกว่าไม่พบปะผู้ใดทั้งสิ้น ไม่พบปะ เจ้าคือผู้ใดหรือ ไยถึงไม่เจอหลิ่วเซา ข้าคือนางกำนัลที่เจ้าตำหนักอู๋จี๋เซียนเวิง รับสั่งให้มาปรนนิบัติท่านเซียน ชื่อไป๋เฟิ่ง หลิ่วเซานางก็ไม่อยู่ คาดว่าอยู่ที่สำนักอู่หยางโหวต่อแล้วละ หรือว่า ลืมเรื่องของข้าไปแล้วจริง ๆ ที่เทพธิดาหมายถึงคือ… ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อันใด แต่ว่า เจ้าอย่าบอกพวกเขาละว่าข้าเคยมาที่นี่แล้ว [พิษของบัวฟ่านเทียน] [ถอนออกไปแล้วแท้ ๆ] [เหตุใดบาดแผลยังไม่หายดีเสียที] [แม้แต่พลังวิญญาณ] [ก็มีสัญญาณของการอ่อนลงอย่างต่อเนื่อง] [ท่านเซียน] [ท่านเซียน] [ท่านอยู่ข้างในหรือไม่] [เซียนเวิงส่งข้ามาปรนนิบัติท่าน] [ลู่หลี] [ใช่เจ้าหรือไม่] [คราวนี้ข้าจะต้องครอบครองเจ้าไว้ให้ได้] หลิ่วเซา เจ้าออกไปซะ ออกไป [หลิ่วเซา] [หลิ่วเซาอีกแล้ว] [คนที่อยู่ข้างกายเจ้า] [ต้องเป็นข้าเท่านั้น] ไม่มีใครอยู่เลยสักคน น่าเบื่อจริง ๆ [ท่านพี่เจ้าคะ] [ได้ยินว่าท่านพี่พาคนชั่วร้าย] [กลับมาที่เขาซีอิ่นของเราหนึ่งคน] [เช่นนั้นข้า]
[ฝึกวิชาอาคม] [สู้กับเขาเล่น ๆ ได้หรือไม่] [ไม่ได้] [คน ๆ นี้ร้ายกาจเจ้าเล่ห์] [เจ้าอย่าคิดแม้แต่จะเข้าใกล้] [ข้ากำหนดเขตต้องห้าม] [ในสถานที่กักขังเขาไว้หนึ่งเส้นแล้ว] [เพียงเจ้าเข้าไปภายในบริเวณสิบฟุต] [ข้าก็สามารถรู้ได้ในทันที] ท่านพี่โกหกข้าอีกแล้ว ไม่มีเขตต้องห้ามอะไรเลย [เทพธิดาน้อยท่านนั้นที่มาจากข้างนอก เป็นท่านใดหรือ] พูดคุยเป็นเพื่อนข้าได้หรือไม่ พูดมาเถอะ เจ้าไปทำเรื่องชั่วร้ายอะไรที่มีความร้ายแรง จนมิน่าให้อภัย จึงต้องโดนจับกุมให้อยู่ในนี้งั้นหรือ หากข้าบอกว่าข้าเป็นผู้บริสุทธิ์ เทพธิดาเชื่อหรือไม่ แม่ทัพองครักษ์เผ่าภูตวารี อาฝูจวิน น้องชายของราชาปีศาจอาภรณ์ขาว หากเจ้าบอกว่าเจ้าเป็นผู้บริสุทธิ์ เกรงว่าบนโลกนี้ ก็ไม่มีคนชั่วร้ายแล้วละ เจ้ารู้จักข้า พี่ชายของข้าน่ะ ไม่ให้ข้าทำความเข้าใจทุกสิ่งทุกอย่าง ที่เกี่ยวข้องกับโลกปีศาจ ราวกับว่าโลกปีศาจนี้มีความโกรธแค้นกับข้า อย่างไรอย่างนั้น แต่ว่าเพียงแค่ข้าอยากรู้ ก็ไม่มีสิ่งใดที่ข้าไม่อาจรู้ได้ ข้าไม่เพียงแค่รู้จักเจ้า อีกทั้งยังรู้ด้วยว่า เจ้ากับพี่ชายของเจ้าต่างกันโดยสิ้นเชิง เจ้าน่ะ แม้จะมีนามว่าแม่ทัพภูตวารี แต่ปกติไม่อยู่ในน้ำ อาวุธของเจ้าคือมีดโค้งเรียวยาวหนึ่งเล่ม นอกเหนือจากนี้ ท่วงท่าของเจ้าโหดและดุดัน ข้าเห็นว่าขณะนี้เจ้า เหมือนว่าจะว่างมากนะ หรือว่า เจ้าสำแดงฤทธิ์ออกมาเล่น ๆ หน่อยได้หรือไม่ สำแดงเสร็จแล้ว เทพธิดาต้องตกรางวัลให้
ได้ ต้องมีแน่นอน เทพธิดาน้อยรู้สึกเช่นไร ไม่เลวจริง ๆ กลยุทธ์ของเจ้า แตกต่างจากตำหนักเซียนโดยสิ้นเชิงจริง ๆ แล้วเทพธิดาวางแผนให้รางวัลอะไรกับข้า ให้รางวัล ให้เจ้ามอบของขวัญวันเกิดให้ข้าหนึ่งชิ้น ข้าถูกกักขังอยู่ที่นี่ เกรงว่าจะยาก นี่เป็นเรื่องของเจ้า เช่นนั้นอย่างน้อยเทพธิดาควรบอกข้า ว่าเจ้าชื่ออะไร นั่นก็เป็นเรื่องของเจ้า ข้าชอบคนฉลาด หากเจ้าเป็นคนฉลาดละก็ คราวหน้า ข้ายังจะมาเล่นกับเจ้าอีก [คนฉลาด] [น่าสนใจ] นายท่าน ไถเหล่า เตรียมพร้อมหมดแล้วใช่หรือไม่ เตรียมพร้อมหมดแล้ว นายท่านรีบใช้หรือ ใช่ หลิ่วเซากลัวว่าข้าปะทะกับลั่วเกอจะเสียเปรียบ ตั้งใจขวางอยู่ด้านหน้าเขา ง่ายต่อข้าหลบหนี แต่คนเหล่านั้นที่ตำหนักเซียน มีอคติต่อเผ่าปีศาจมาโดยตลอด และไม่ชอบหลิ่วเซา นางปกป้องข้าเช่นนั้น เกรงว่าจะถูกผู้อื่นพาลใส่ด้วย เช่นนี้ดูเหมือนว่า นายท่านทำได้แค่ไปตำหนักเซียนหนหนึ่งแล้ว และสามารถดู ว่าเยี่ยมแม่ทัพอาฝูได้หรือไม่ ก็ไม่รู้ว่าท่านเซียนขี้งกคนนี้ คลายความโมโหแล้วหรือยัง ท่านเซียน หลิ่วเซากลับมาแล้ว หลิ่วเซามายอมรับผิดต่อท่านเทพ หลิ่วเซายอมรับ ก่อนหน้านี้หลิ่วเซาไม่ได้ปกป้องท่านเซียน แต่ขัดขวางท่านเซียนทำให้เฮอน่าหนีไป ข้ารู้ ท่านเซียนโกรธเป็นฟืนไฟเป็นเพราะเผ่าปีศาจข้ามเส้น แต่ว่าท่านเซียน ท่านเคยคิดหรือไม่ สำนักอู่หยางโหวนี้ ทุกปีสังหารปีศาจกำจัดภูตผีปีศาจ
แต่ว่าโลกมนุษย์ก็ยังไม่สงบสุข ไม่ใช่เพราะสำนักอู่หยางโหวไม่แข็งแกร่งพอ แต่เป็นเพราะเผ่าปีศาจไม่มีท่านประมุข ไม่มีใครสามารถยับยั้งราชาปีศาจของพวกเขาได้ ใช่ วันนี้ท่านเซียนควรชือดไก่ให้ลิงดู แต่วันหน้า หากพวกเขาทำผิดพลาดอีก ท่านเซียนก็ฆ่าอีก ต่อต้านความรุนแรงด้วยความรุนแรง เช่นนั้นเหตุใดท่านเซียนต้องฝึกฝนจิตใจให้บริสุทธิ์อยู่ตลอดด้วยเล่า เจ้าคือใคร เข้ามาได้อย่างไร ข้า ข้า ข้าพูดจบแล้ว ข้า ข้าจะคุกเข่าอยู่ที่นี่หนึ่งชั่วยาม เพราะข้าคิดว่าความผิดของข้า คุกเข่าหนึ่งชั่วยามก็เพียงพอแล้ว เช่นนั้นข้าคุกเข่าลงแล้วนะ ข้า ข้าคุกเข่าลงแล้ว ท่านเซียน ใครให้เจ้าลุกขึ้น บอกว่าจะคุกเข่าหนึ่งชั่วยามเต็มมิใช่หรือ คุกเข่าลง ไม่ใช่ เหตุใดนางจึงอยู่ที่นี่ได้ เมื่อคืนนี้พวกเจ้าทำอะไรกันทั้งคืนน่ะ อยู่ที่นี่ทั้งคืนเลยหรือ เจ้าสนใจมากหรือ แน่นอนข้าสนใจมากน่ะสิ เจ้าออกไปก่อนเถอะ ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากข้า ภายหลังห้ามเข้าออกตำหนักฉงหัว เสแสร้ง เสแสร้งต่อไป พูดแล้วต้องทำให้ได้ คุกเข่าตรงนี้ครบหนึ่งชั่วยามค่อยมาพบข้า ท่านกับนาง ไป๋เฟิ่งหญิงเลวคนนี้ ทั้งคืนนี้ นางอยากทำอะไรน่ะ ใครให้เจ้าเข้ามา ยังเหลืออีกอีเคอถึงจะครบหนึ่งชั่วยามไม่ใช่หรือ ออกไป มารินน้ำชาเถอะ มาแล้ว ใครให้เจ้านั่งหรือ ไป๋เฟิ่งนั่นน่ะ แม้ว่าเป็นศิษย์พี่ของลู่หลี แต่ไม่ใช่คนดีอะไร นางอยู่ที่นี่ได้อย่างไรหรือ เซียนเวิงส่งนางมาปรนนิบัติดูแลที่ตำหนักฉงหัว
ข้าก็ยากที่จะโต้แย้ง ในเมื่อเจ้าสนใจเช่นนั้นละก็ ข้าสามารถให้นางไม่มาตำหนักฉงหัวได้ แค่รับผิดชอบพื้นที่เขาซีอิ่นก็พอ เช่นนี้ยังพอได้ เฮอน่ามาตำหนักเซียนหรือ เพิ่งได้รับข่าวคราว ดูเหมือนว่าเขามาถึงตำหนักลี่เทียนแล้ว ยังบอกว่าจะพบข้าเสนอความคิดเห็น มาเร็วเช่นนี้เลย เป็นเพราะกลัวว่าเจ้าอยู่ที่นี่จะรู้สึก ไม่เป็นธรรมหรือ ท่านก็รู้ว่าคนอย่างเฮอน่า ภักดีเป็นพิเศษ เขาปฏิบัติต่อลู่หลีก็เช่นนี้เหมือนกัน บางทีเจ้าพูดถูก ต่อต้านความรุนแรงด้วยความรุนแรงไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาระยะยาว เจ้าพูดจนข้ายอมแล้ว โลกปีศาจต้องการประมุขหนึ่งคน ถ้าเจ้าสามารถพูดโน้มน้าวใจผู้อื่นที่ตำหนักลี่เทียนได้ ข้าสามารถพิจารณาเรื่องสอนวิชาอาคมกับเจ้า ให้เจ้าเฝ้าปกป้องคนเหล่านั้นที่เจ้าอยากปกป้อง จริง ๆ แล้ว คนที่ข้าอยากปกป้องที่สุดก็คือท่าน แต่ว่า ดูเหมือนว่าท่านก็ไม่ต้องการ ข้ากระหายน้ำจะแย่แล้ว พวกเจ้าเผ่าวารีเป็นบุคคลที่มีพรสวรรค์จริง ๆ นึกไม่ถึงว่าจะกล้ามาต่อรองกับข้าถึงประตูเซียน หรือคิดว่าพวกข้าคนของตำหนักเซียน จะลืมอดีตที่ราชาปีศาจทำ ไปแล้วจริง ๆ หรือ แม้ว่าราชาปีศาจคนเก่ามีข้อบกพร่องอยู่บ้าง แต่เผ่าข้าอาศัยอยู่ในน้ำ มานานหมื่นปีแล้ว เผ่าปีศาจของพวกเจ้าทำลายโลกมนุษย์ ยามใดจะเคยคิดยุติเพียงเท่านี้ เมื่อวานซืน หากไม่ใช่ท่านเซียนลั่วเกอ มาถึงด้วยตนเอง แม้แต่สำนักอู่หยางโหวพวกเจ้าก็คงถูกทำลายแล้ว ท่านเซียน วันนี้ข้ามาที่นี่ก็เพื่อการนี้ เช่นนั้นเจ้าลองพูดความคิดเห็นของเจ้า เขตกลุ่มปีศาจ หลังจากเผ่าของข้าหลบซ่อนไปในน้ำ แตกเป็นเสี่ยง ๆ ต่างคนต่างรุกล้ำ
แบ่งพรรคพวกออกเป็นสี่กลุ่มใหญ่โดยประมาณ ตอนที่อ๋าวเหิ่นยังมีชีวิตอยู่ ตระกูลของนางนั้นยิ่งใหญ่ ตั้งแต่อ๋าวเหิ่นตาย ระหว่างพวกเขาไม่เพียงแต่ขัดแย้งกัน บวกกับช่วงนี้ไม่รู้ได้รับการบงการของผู้ใด รุกรานซ้ำแล้วซ้ำเล่า รุกรานเผ่าพันธุ์มนุษย์ แล้วในมือเจ้าคือสิ่งใด โลกปีศาจของข้ามีกฏหนึ่งที่ไม่ได้เป็นลายลักษณ์อักษร หากยอมศิโรราบให้ผู้ใด ผู้นั้นก็จะได้รับพลังปีศาจหนิงจู สาบานด้วยเลือด เพื่อสวามิภักดิ์ชั่วชีวิต ไม่คิดทรยศตลอดกาล ความหมายของเจ้าคือ เจ้าแย่งเผ่าปีศาจกลุ่มหนึ่งกลับคืนมาแล้ว ใช่ ปีศาจธรณีทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือถูกข้าปราบแล้ว ข้าเฮอน่าขอให้คำสาบาน จะกอบกู้เกียรติยศของเผ่าข้ากลับคืนมาอีกครา ขึ้นเป็นราชาปีศาจที่แท้จริง สั่งการและควบคุมกลุ่มปีศาจ ห้อยู่ร่วมกับมนุษย์อย่างสันติ นี่ก็คือเงื่อนไขต่อรองของเจ้าหรือ แล้วเจ้าอยากได้อะไร ปีศาจไม่รุกรานมนุษย์ มนุษย์ไม่รุกรานปีศาจ ถึงแม้เป็นตำหนักเซียน ก็จะต้องมองเผ่าข้าอย่างเท่าเทียม แค่เหล่านี้หรือ ข้ายังต้องการน้องชายข้า อาฝูจวิน เผ่าปีศาจของพวกเจ้าไม่มีสัจจะเลย ใครจะรู้ว่าเจ้าเตรียมแผนอะไร เกอเอ๋อร์ เจ้าคิดอย่างไร ความคิดเห็นของราชาปีศาจเมื่อครู่นี้ หากมีผู้ใดเห็นด้วย ยกมือขึ้น ดูเหมือนจะมีแค่เจ้าคนเดียวที่เห็นด้วย ลองพูดความคิดเห็นของเจ้าสักหน่อย ขอถามเซียนเวิงว่าท่านรู้สึกหรือไม่ ในสามพิภพ โลกปีศาจอยู่ท้ายสุด แม้จะสูญหาย ก็ไม่เสียดาย นิสัยปีศาจเลวทรามต่ำช้า เป็นที่รู้กัน แต่เหตุใดโลกมนุษย์มีสี่ฤดู ฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง ฤดูหนาว ความหนาวเย็นอันขมขื่นของฤดูหนาว
ก็ควรละทิ้งใช่หรือไม่ ไม่มีฤดูหนาวซ่อนไว้ข้างใน แล้วจะมีน้ำที่กระเพื่อมและลมในฤดูใบไม้ผลิได้อย่างไร แม่หนูน้อย ไม่ควรหลอกลวงข้า สี่ฤดูเช่นนี้ สามพิภพก็เป็นเช่นนี้ โลกปีศาจดำรงอยู่มานับหมื่นปี หลักการดำรงอยู่ของตนเองกับสิ่งมีชีวิตทั้งหมด มีความสัมพันธ์กัน แต่ปีศาจโหดเหี้ยมและกระหายเลือดก็เป็นความจริง ข้าทนไม่ได้ที่เห็นพวกเขาได้ใจ หลิ่วเซาไม่มีความสามารถ แต่ข้ารู้ ทุกครั้งที่มีสงครามเซียนและปีศาจ คนที่ตายไม่ได้มีเพียงแต่ปีศาจ แต่ยังมีลูกศิษย์ตำหนักเซียนด้วย หากโลกปีศาจรวมเป็นหนึ่งเดียว สามพิภพก็สามารถหลีกเลี่ยง การบาดเจ็บล้มตายเช่นนี้แล้ว ข้าเห็นด้วยกับสิ่งที่หลิ่วเซากล่าว เจ้าตำหนักซาง ค่อนข้างมีเหตุผล ผู้อาวุโสเซียนเวิง หรือท่านไม่อยากลดการเสียสละที่ไม่จำเป็นให้น้อยลงหรอกหรือ แต่เหล่านี้ เป็นเพียงความคิดเห็นของพวกเจ้าเอง ข้าก็รู้สึกว่า ไม่ควรใช้ความคิดเห็นของผู้เดียวในการตัดสินใจ ควรให้ทุกคนในตำหนักเซียนมาตัดสินใจเอง ข้ารู้ ในทุกปี ตำหนักเซียนจะส่งคน ลงไปยังโลกมนุษย์ เพื่อช่วยสำนักอู่หยางโหวกำจัดปีศาจ ข้าเคยอยู่สำนักอู่หยางโหว รู้ว่าผู้ที่เสี่ยงในการกำจัดปีศาจก็คือทุกท่าน บอกว่ามีประสบการณ์มากมาย แต่ในทุกปีมีผู้บำเพ็ญเพียรของตำหนักเซียน ตายเพราะเหตุนี้มากเพียงใด พวกเจ้าก็รู้ ถ้าหาก เป็นจริงเหมือนอย่างที่เฮอน่ากล่าว โลกปีศาจก็มีราชาปีศาจ กลุ่มปีศาจไม่ก่อกบฏอีก ได้รับการควบคุมแล้ว เช่นนั้นพวกเจ้า ก็ไม่ต้องเสี่ยงอันตรายอีกแล้วนี่ ถึงแม้ว่าเขาล้มเหลว หรือว่า ยังจะแย่ยิ่งกว่าบัดนี้หรือ ฉะนั้นเหตุใดไม่ให้เขาลองดูสักครั้งล่ะ เช่นนั้นหากทุกท่านในที่นี่ เห็นด้วยกับข้อเสนอของเฮอน่า ยกมือขึ้น
ศิษย์พี่ 35 ต่อ 35 เท่ากัน เท่ากันก็ถือว่าไม่มีประโยชน์ แยกย้ายเถอะ ข้าให้เวลาเจ้าสามปี ข้าต้องการจดหมายยอมจำนนของสี่เผ่าจากโลกปีศาจ หากมี น้องชายของเจ้าก็จะอิสระ เกอเอ๋อร์ ดีเลย บัดนี้ 36 ต่อ 35 หลิ่วเซาชนะ เรื่องนี้เป็นความรับผิดชอบตำหนักเซียน ปัญหาความสุขและประโยชน์ของสามพิภพ ไม่เกี่ยวแพ้ชนะ ขึ้นอยู่กับชนะใจคน เจ้าไม่ต้องขอบคุณข้า ราชาปีศาจธรณีน่ะ เป็นสิ่งที่เจ้าควรได้รับ เช่นนั้นข้าก็ไม่พูดขอบคุณมากมายแล้ว หลิ่วเซา หลิ่วเซา กลับเขาซีอิ่นกับข้า เช่นนั้นข้าก็ไปด้วยเถอะ ข้าก็อยากพบอาฝู ไม่ได้ น้องชายเจ้านั้นเล่ห์เหลี่ยมแพรว พราวแต่ไหนแต่ไร ไม่พบดีเสียกว่า เช่นนั้นข้าขอคุยกับหลิ่วเซาอีกสักสองสามคำ ไม่ได้ ท่านเซียน ข้าอยาก ราชาปีศาจมีกลุ่มปีศาจสี่เผ่า ที่จะต้องปราบให้อยู่หมัด น่าจะยุ่งมากใช่หรือไม่ เช่นนั้นวันนี้ข้าก็ไม่ขอให้เจ้าอยู่ต่อแล้ว -ข้าไปก่อนนะ -ไป ไปละ ข้าว่า เจ้าจะสงบนิ่งบ้างหน่อยไม่ได้หรือ ข้าค่อนข้างสงบนิ่งนี่ ข้านึกสิ่งที่ลู่หลีพูดขึ้นได้ประโยคหนึ่ง อยากฟังหรือไม่ ไม่อยาก ลู่หลีนี้น่ะ เขาเคยบอก
เมื่อก่อนเขาชอบกินปลาชิ้นน้ำส้มสายชูที่สุด ข้ารู้สึกว่าขณะนี้ท่านเซียนน่ะ ก็ชอบกิน ปลาชิ้นน้ำส้มสายชูที่สุด ขออภัย เมื่อครู่ข้าก้มหน้าอยู่เลยพลาดไป รังแกแม่หนูน้อยไม่ลง ก็เลยรังแกข้า ลู่หลีก็เช่นนี้ นี่ท่านเซียนตามหมื่นปีมามีเรื่องอันใดหรือ อีกสองวันก็จะถึงวันเกิดของลั่วหนิง ข้ารับปากว่าจะให้ ดอกไม้ที่หายากที่สุดในสามพิภพกับนาง เวลานี้นึกถึงข้าแล้วหรือ พูดเถอะ อยากได้ดอกไม้อะไร เจ้ามีอะไร มีเยอะมากมายเลย ฟังให้ดี ดอกโบตั๋นแดง ดอกโบตั๋นเขียว ดอกเฟิงซิ่นจื่อ ดอกซิ่วฉิวหลากสี ดอกเปอเซียนซิลค์ทรี ดอกเหอฮวน ดอกบัว ดอกฉุยซือหลาน แค่นี้ ไม่พอใจหรือ เช่นนั้นเจ้านี้ต้องการ เปลี่ยนแนวคิดใหม่ เป็นตระกูลรากหญ้า เช่นนั้นก็มีเพียงข้าวฟ่างหางสุนัขแล้ว อันนี้เทพธิดาน้อยน่าจะไม่เคยเห็น ยังไม่พอใจหรือ เช่นนั้นก็ไม่มีแล้ว นี่ นี่ตั้งแต่สวรรค์ลงมาถึงพื้นดิน มีดอกไม้ใดกันที่เทพธิดาน้อยของเราไม่เคยเห็น ข้ามีวิธีแล้ว ตามข้ามา ดี ต่างก็ลืมวันเกิดของข้ากันแล้วจริง ๆ หรือ เดือนนี้ อย่าคิดว่าข้าจะสนใจเจ้า ท่านพี่ ท่านพี่งานยุ่งเช่นนี้ ไม่นึกเลยว่าจะเจียดเวลามา คิดว่า จะต้องเตรียมของขวัญวันเกิด ที่งดงามประณีตเป็นพิเศษเพื่อน้องสาวแน่นอนใช่หรือไม่ ไอหย๊า
คราวก่อนท่านพี่พูดอย่างไรนะ บอกว่าจะให้ดอกไม้ ที่หายากที่สุดในสามพิภพ ที่ข้าไม่เคยเห็นมาก่อนกับข้า ของขวัญล่ะ ทำไมเล่า ไม่อยากได้แล้วหรือ ถ้าไม่อยากได้ข้ากลับไปแล้วนะ แน่นอนว่าอยากให้ท่านมา วันนี้วันเกิดข้านะ ข้าไม่ได้โง่ ดอกไม้ที่หายากที่สุดล่ะ หลิ่วเซา [สำนักอู่หยางโหว] [เวลายังไม่สิ้นสุด] [ดอกบานสะพรั่ง] [ล้างความเสแสร้งทางโลก] [กุมมือ] [ผมขาว] นี่ นี่จะสวยเกินไปแล้ว นี่คือเกล็ดหิมะหรือ หลิ่วเซา เจ้ารีบดู ข้าไม่เคยเห็นเกล็ดหิมะ ที่ใหญ่เช่นนี้ ที่สวยงามเช่นนี้มาก่อนเลย นี่ไม่ใช่เกล็ดหิมะ นี่คือดอกไม้ที่ไม่มีวันสิ้นสุด ดอกไม้ที่ไม่มีวันสิ้นสุด หลิ่วเซาเมื่อครู่ที่เจ้าพูด เป็นภาษาดอกไม้ของดอกไม้ไม่มีวันสิ้นสุดนี้หรือ สวยจังเลย ชอบหรือไม่ ข้าชอบมากเลย พี่ดีต่อข้าที่สุดแล้ว ลั่วหนิง หลิ่วเซาเตรียมโต๊ะอาหาร เพื่อเจ้าอยู่ที่สวนดอกไม้ ลองดูว่าถูกปากเจ้าหรือไม่ อืม ไป หลิ่วเซา พวกเราไปกัน ท่านพี่รีบตามมา [ไปละ] [ไปกินของอร่อยกัน] [น่ารังเกียจ] [ทั้งหมดนี้ควรเป็นของข้า] [หลิ่วเซา เจ้ากินอันนี้] [อืม] [มา พวกเรา ดื่ม]
[นึกไม่ถึงว่าเขาซีอิ่นจะมีปีศาจปะปนเข้ามา] [ยังไม่มาเข้าพบแม่ทัพอาฝูอีก] เจ้าเป็นใคร เผ่าภูตวารี อาฝูจวิน น้องชายของราชาปีศาจอาภรณ์ขาว เจ้าเก็บซ่อนกลิ่นอายปีศาจในตัวเจ้าได้ดีถึงเพียงนี้ ใช้ของวิเศษของหลูเซิงอย่างนั้นหรือ น่าเสียดาย ที่แม้จะหลอกผู้อื่นได้ แต่หลอกข้าไม่ได้ ถือแม้บัดนี้ข้าตกต่ำเพียงใด แต่ก็เป็นสายเลือดของราชาปีศาจ ดูพลังปีศาจในร่างกายของเจ้า เห็นได้อย่างชัด ๆ เจน ๆ ข้าไม่มีกลิ่นอายปีศาจอะไรทั้งนั้น เจ้าอย่าคิดโกหกข้า ข้าไม่ได้โง่ขนาดนั้น ค่อนข้างน่าสนใจ พลังปีศาจในร่างกายของเจ้านี้เป็นของอ๋าวเหิ่น เจ้าแค่ออกแรงเพียงเล็กน้อยแต่ก็ได้รับผลมากมายมิใช่หรือ เจ้าอยากทำอะไรกันแน่ ท่านอาจารย์หลูเซิงของเจ้า พิ่งตายไปเร็ว ๆ นี้ใช่หรือไม่ เจ้ารู้ได้อย่างไร ข้าไม่เพียงแค่รู้ ข้ายังรู้ว่าใครฆ่าเขา ใคร วันนี้ที่เขาซีอิ่น มีคนสำคัญมากคนหนึ่ง จะฉลองวันเกิดใช่หรือไม่ เป็นน้องสาวของท่านเซียนลั่วเกอ เทพธิดาน้อยลั่วหนิง เจ้ารีบบอกข้า ใครกันแน่ที่ฆ่าท่านอาจารย์ของข้า เจ้าช่วยข้ามอบของขวัญให้เทพธิดาน้อยเสียก่อน หลังงานสำเร็จ ข้าจะบอกเจ้า ช้าหน่อย ๆ ๆ หลิ่วเซา ข้าชอบเจ้ามากเลย ขอบคุณเจ้า ที่ฉลองวันเกิดที่มีความสุขเช่นนี้ให้กับข้า เทพธิดาน้อยลั่วหนิงของพวกเรามีความสุขก็พอแล้ว ข้าจะบอกกับเจ้านะ ไม่เป็นไรใช่หรือไม่ เป็นสิ
ท่านพี่ ท่าน ท่านชอบนาง ข้ารู้ พูดเหลวไหลอะไรน่ะเจ้า ท่านพี่ ท่านพี่กลับมาได้ ข้าดีใจมากเลย ในที่สุดทุก ๆ วันข้าก็ไม่ต้อง มองไปยังด้านนอก นับวันเวลาคิดถึงท่านแล้ว ข้าคิดถึงท่านมากเลย เจ้าไม่ตายเป็นเรื่องที่ดีมากเลย ข้า ตาย หลิ่วเซา ท่านพี่ข้าดีมาก ๆ เลย เจ้าว่าใช่หรือไม่ ไม่ใช่ ตกลง ไม่ใช่ท่านพี่ ของเจ้าเสียหน่อย แต่คือลู่หลีของข้า ใช่ ตาถึงมาก เจ้ารู้หรือไม่ เจ้าอยู่โลกมนุษย์ 20 กว่าปีนั้น อยู่เคียงข้างข้านานขนาดนั้น บัดนี้เจ้าควรจะ ใช้เวลาอยู่กับน้องสาว ให้ดี ๆ ใช้เวลาอยู่กับน้องสาวให้ดี ๆ ใช้เวลาให้ดี ๆ ไม่ต้องส่ง ไม่ต้องมาส่งข้านะ ลั่วหนิง ลาก่อน