EP.1 (FULL EP) | ทางรัก ทางฝัน ของฉันและเธอ (Road Home) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [ปักกิ่ง ปี 2018] [นอกวงแหวนรอบที่ห้า] ขอโทษนะครับ นี่ มันสะอาดนะครับ [เยว่ฝู] น้ำที่เพิ่งตักมาเอง ขอโทษนะครับ ขอโทษจริง ๆ ไม่เป็นไรค่ะ ๆ นี่ร้านพี่เฉินไม่ใช่เหรอ ลู่เหยียนเฉินเหรอ ใช่ครับ เขาเอง ทำไมเหรอ พวกคุณสนิทกันเหรอ ก็พอใช้นะ ฉันได้ยินว่าเขาอยู่ที่ชายแดนนี่นา เขากลับมาแล้ว ทำนี้ทำงานที่นี่เหรอ ไม่ใช่ เสี่ยวเชา ลูกชายบอสพวกนายกลับมาหรือยัง กลับมาแล้ว ตอนนี้อยู่ปั๊มน้ำมันข้าง ๆ น่ะ ได้ รู้แล้ว ไปไหมครับ นาย ยังจำได้ไหมว่าฉันเป็นใคร จำได้ ต่อให้กลายเป็นเถ้าถ่านฉันก็จำเธอได้ [ทางรัก ทางฝัน ของฉันและเธอ] [ตอนที่ 1] พี่เฉินทำไมอยู่ที่ปั๊มน้ำมันล่ะ มีภารกิจเหรอ ปั๊มน้ำมันจะมีภารกิจอะไรได้ รอคนน่ะ ตอนเย็นให้พี่ชายนายมาหาฉันหน่อย พี่ชายผมอยู่ที่เหล่าโกว อีกสองวันจะให้เขาไปหานะ งั้นก็ช่างเถอะ อีกสองวันฉันจะกลับฉีหนิง ผู้กองลู่ ไปแล้วนะ
ผู้กองลู่ แฟนเก่าเหรอครับ ไม่ใช่ [ฮัลโหล สวัสดีค่ะ] หวงถิง ฉันกุยเสี่ยวเองนะ [กุยเสี่ยวเหรอ] วันนี้ฉัน เจอพี่ชายเธอด้วย [เธอเจอลูกผู้พี่ฉันเหรอ] [แม่ฉันยังไม่รู้เลยว่าเขากลับมาแล้ว] [เธอไปเจอได้ยังไงล่ะ] ก็แค่ตอนบ่ายเจอที่ปั๊มน้ำมันน่ะ เขาอยู่กับ… น่าจะเป็นเพื่อนร่วมงานมั้ง ไม่ได้คุยกันเยอะน่ะ เธอ… มีเบอร์โทรศัพท์ของเขาไหม [11 ปีก่อน] นายรู้สึกไหมว่าพวกเรามีวาสนาต่อกันมากเลย ดูออกได้ยังไง นายดูสิ ชื่อตัวสุดท้าย ของนายคือเฉิน ฉันคือเสี่ยว เฉินเสี่ยว แสงอาทิตย์ตอนเช้า เข้ากันมากเลยใช่ไหม ทำไมนายไม่ขับรถล่ะ ขับรถมันสะดุดตาเกินไป ไปหรือยัง ไปแล้ว พี่เฉิน ยังดีที่ไม่ถูกเห็น กลัวคนอื่นเห็นเหรอ ไม่กลัว มีอะไรต้องกลัวด้ว นายคิดอะไรอยู่น่ะ ฉันพูดอยู่ตั้งนาน นายก็ไม่สนใจฉัน ฉันกำลังคิดว่า เสื้อเธอเปียกได้ยังไง บอกคุณอาว่าอย่าซัก เขาไม่ฟังฉัน ยังซักจนได้ เสื้อผ้ายังตากไม่แห้งก็ใส่แล้ว ไม่หนาวหรือไง นี่เป็นชุดที่ฉันซื้อมาใหม่ ฉันอยากใส่ให้นายดูนี่นา ทำไมเหรอ ไม่สวยเหรอ ก็พอได้ พอได้เหรอ
หนาวจะตายอยู่แล้ว บอกแค่พอได้เองเหรอ นายยังไม่เคยชมฉันเลย ชมว่าฉันสวยสิ เร็วเข้า รีบชมว่าฉันสวยสิ นายเร็วเข้าสิ นายชมว่าฉันสวยสิ [ปี 2018] [กุยเสี่ยว] [เธอ เธอจะหาเขาไปทำไม] [ตอนแรกเขาขอร้องให้เธอคืนดีด้วยตั้งกี่ครั้ง] [เธอลืมแล้วเหรอ] [เธอรู้ไหมว่าตอนนั้นเธอใจร้ายแค่ไหน] [กว่าเขาจะกลับมาได้สักครั้ง] [อยากจะเห็นหน้าเธอสักครั้ง เธอก็ไม่ยอม] [แต่เดี๋ยวฉันส่งเบอร์โทรให้เธอก็แล้วกัน] [จะโทรไม่โทรเธอก็ดูเอาเองนะ] [ฉันรู้สึกว่านี่ก็ผ่านไปแปดปีกว่าแล้ว] [ไม่จำเป็นต้องติดต่อหรอก] ฮัลโหล [พี่] [ฉันเองนะ หวงถิง] [พี่กลับมาแล้วเหรอ] ลาพัก ก็เลยแวะมาทำธุระด้วย [งั้นพี่จะกลับมากินข้าวที่บ้านไหม] [แม่ฉันเรียกให้พี่มาน่ะ] ไม่ไปแล้วละ รถไฟรอบวันพรุ่งนี้ [พี่] มีอะไรก็พูดมา [พี่ ตอนบ่ายเจอกุยเสี่ยว] [ที่ปั๊มน้ำมันหรือเปล่า] [เธอเพิ่งมาขอ] [เบอร์โทรพี่จากฉันน่ะ] [ไม่รู้ว่าจะติดต่อพี่หรือเปล่า] รู้แล้ว ♫รอคอยได้พบใครคนหนึ่ง♫ ♫ที่รู้จักชื่นชม♫ ♫ในค่ำคืนที่มีเหล้าและสายลม♫ ดึกขนาดนี้แกไม่นอน มาทำอะไรอยู่ที่นี่น่ะ หนูดูว่าองุ่นสุกหรือยัง องุ่นนี่ไม่อร่อยสักหน่อย เปรี้ยวจะตาย ♫ดวงจันทร์ครึ่งดวง♫ ถ้าแกอยากกิน พรุ่งนี้ฉันจะไปซื้อให้แก
หนูชอบกินเปรี้ยว ๆ นี่ ♫แสงจันทร์♫ เด็กคนนี้นี่ ♫เธอจะต้องเคยแอบลบ♫ ♫ช่วงเวลาที่ยาวนาน♫ ♫ตระหนักถึงชีวิตในความเงียบ♫ ♫ในเวลาที่สับสนเช่นนี้ถึงจะมีแสง♫ ♫ในค่ำคืนที่ไม่มีใครรู้จัก♫ ♫ในที่ที่รู้สึกผ่อนคลาย♫ ♫ผ่อนคลาย♫ ♫เธอจะต้องเคยแอบไป♫ ♫ในที่แสนไกล♫ ♫นำอากาศสดชื่นของหน้าร้อน♫ ♫และใบไม้ที่ร่วงโรยยามใบไม้ผลิ♫ [สองปีต่อมา] ♫ในค่ำคืนแห่งฝันที่น่าตื่นตะลึง♫ [ฉีหนิงเมืองฉีหนิง] ♫ความเจ็บปวดวัยเยาว์ไม่มีอะไรน่ากังวล♫ ใช้ของฉันโทร นี่เป็นเบอร์ที่ได้มาเมื่อสองปีก่อน ก็ไม่รู้ว่ายังจะใช้ได้หรือเปล่า ลองก่อนก็แล้วกัน สวัสดีครับ ใครเหรอครับ ฉันกุยเสี่ยวเองนะ นาย ยุ่งอยู่ไหม ไม่ยุ่ง เธอว่ามา ตอนนี้ฉันอยู่ที่ฉีหนิง มาทำงานต่างเมือง เจอปัญหานิดหน่อย [ทำรถหายน่ะ] ที่อยู่ ส่งที่อยู่มาที่มือถือฉัน ได้ ฉันจะส่งให้นายเดี๋ยวนี้แหละ ทำไมไม่ขึ้นไปล่ะ ขึ้นรถสิ ฉันไปส่งนายก่อน ฉันนัดคนเอาไว้ ได้ เพื่อนเธอคนนั้นจะมาจริง ๆ เหรอ ก็น่าจะนะ ไม่งั้น พวกเราโทรหาอีกทีก็แล้วกัน ไม่ต้องโทรแล้ว ถ้าหากทำภารกิจอยู่ โทรบ่อยไม่ดีหรอก
ถ้าไม่มาจริง ๆ ก็ช่างเถอะ พวกเราแจ้งตำรวจก็แล้วกัน เข้าไปรอเถอะ เธอเข้าไปก่อนเถอะ ฉันนั่งอยู่ข้างในจนปวดเอวแล้ว ฉันออกมาสูดอากาศหน่อย ได้ ฉันเข้าไปแล้วนะ ♫ได้ยินไหม♫ ♫หลายปีมานี้♫ ♫ฉันเฝ้ารอจากส่วนลึกของจิตวิญญาณ♫ ขึ้นรถ ♫สัมผัสถึงจิตใจ♫ เถ้าแก่ที่ปั๊มน้ำมันบอกว่า ให้พวกเราไปดูที่ทุ่งหญ้าก่อน ♫บาดแผลที่หายดี♫ ไม่แน่อาจจะหารถเจอเลยก็ได้ ♫รอให้ใจคุณข้ามผ่านความว้าวุ่น♫ ขึ้นรถ ฉันยังมีเพื่อนอีกสามคน ฉันจะไปเรียกพวกเขา รอก่อนนะ เร็ว ไปเถอะ คนมาแล้ว ในที่สุดก็มาแล้ว มีคนดูแลแล้ว สวัสดีค่ะผู้กองลู่ พวกเรานั่งหลังเอง – ได้ – ได้ [เขาก็ยังเป็นเหมือนเมื่อก่อน] [ไม่ว่าจะฤดูไหน] [เขาก็จะเปิดกระจกหน้าต่าง] ปิดกระจกหน้าต่างหน่อยได้ไหม เพื่อนกุยเสี่ยวนี่เท่เกินไปแล้วนะ เขาเป็นผู้กองหน่วยสวาต ไม่เท่ จะสยบอาชญากร ปกป้องพวกเราได้ยังไง รถหายไปเมื่อ สองชั่วโมงก่อน เดิมทีคิดจะแจ้งตำรวจ คิดถึงนายขึ้นมา ก็เลยลองโทรถามดู เถ้าแก่ที่ปั๊มน้ำมันบอกว่า จากประสบการณ์ของเขา รถอาจจะอยู่ที่ ในป่าไม่ไกลจากที่นี่ โจรขโมยรถพวกนั้น ขโมยรถที่ผ่านมาไม่มีที่เก็บ
ก็จะไปโยนไว้ที่นั่น เธอดูสิขโมยนี่ฉลาดจริง ๆ นะ ที่นั่นไม่มีกล้องวงจรปิด ต่อให้หารถเจอ ก็มองไม่เห็นว่าใครขโมย ผู้กองลู่ คุณรู้จักทางไหมคะ รู้จัก รู้จักก็ดี งั้นพวกเราไปกับคุณก็พอ หิมะตกหนัก คุณค่อย ๆ ขับนะคะ ผมแจ้งความให้พวกคุณแล้ว อีกเดี๋ยวผู้รับผิดชอบก็จะมา เพื่อนเธอคนนี้นี่เย็นชาเกินไปแล้วนะ ทำฉันตกใจจนไม่กล้า ขอบคุณเขาเลย เขาก็เป็นแบบนี้ตลอดแหละ ฉันลงไป คุยกับเขาหน่อยนะ ค่อย ๆ นะ ไม่หนาวหรือไง รถคันนี้ของเธอเหรอ ขอบใจนะ ที่ช่วยฉัน ไม่ต้องเกรงใจ อยู่ที่นี่มากี่ปีแล้ว เก้าปี ยังไม่เลื่อนตำแหน่งอีกเหรอ เลื่อนแล้ว ยังจะกลับไปไหม เลื่อนตำแหน่งแล้ว ก็จะขอย้ายกลับไปได้ใช่หรือเปล่า ไม่กลับไป จะอยู่ที่นี่ ทำไมอยู่ ๆ ถึงมาล่ะ ผู้หญิงที่อยู่บนรถคนนั้น ทำธุรกิจระหว่างประเทศ เธอมาทำธุรกิจ ฉันก็เลยตามมาท่องเที่ยว วันที่หิมะตก มาเที่ยวเหรอ หิมะตกก็เป็นเอกลักษณ์ของที่นี่นะ ผู้กองลู่ ผู้กองลู่ นี่ก็คือคนที่แจ้งตำรวจ ฝากคุณด้วยนะครับ
รถคันนี้เป็นของเธอ แล้วก็ยังมีอีกสองสามคัน ถูกขโมยมาเหมือนกัน รถสองสามคันนี้แจ้งความไว้นานแล้ว หัวขโมยเจ้าเก่านี่ถูกจับแล้ว ไม่เคยถาม เรื่องที่ซ่อนรถได้เลย ที่แท้ก็ซ่อนไว้ที่นี่เอง ผมหาเจอโดยบังเอิญ ฝากคุณด้วยนะครับ – ผมยังมีธุระ ไปก่อนนะ – ครับ งั้นคุณไปทำธุระเถอะ สวัสดีค่ะ ฉันเป็นเจ้าของรถ ครับ ถ้าสะดวกละก็ คุณขับรถกลับไป กับผมหน่อย เพื่อบันทึกคำให้การ สะดวกค่ะ ๆ ครับ ขอบคุณนะคะ ไม่ต้องเกรงใจครับ ต่อไปพวกคุณจะไปไหนครับ พวกเราอยากอยู่ที่ตำบลสักสองสามวัน แล้วค่อยไปดูเมืองฉีหนิงค่ะ ทำธุรกิจก่อนแล้วค่อยท่องเที่ยว ผู้กองลู่เมื่อกี้ คุณสนิทกับเขาหรือเปล่าคะ รู้จักมาหลายปีแล้ว แต่ว่าปีหนึ่ง ก็ได้เจอกันไม่กี่ครั้ง เขาอยู่ที่เขตเมืองฉีหนิง ไม่ค่อยมาที่นี่หรอก พ่อหนุ่มน่ะ นิสัยดี เป็นแนวหน้าของหน่วยสวาตมาตลอด แนวหน้าลำบากใช่ไหมคะ แน่นอนอยู่แล้ว แล้วก็อันตรายมากด้วย แต่ว่าตอนนี้เขากลายเป็นครูฝึกแล้ว ยังสอนคนกู้ระเบิดด้วย เวลาที่มีภารกิจ เขาก็เป็นแนวหน้าในการต่อต้านการก่อการร้าย ปกติ เขาก็สอนวีรบุรุษออกมามากมาย ปกป้องประชาชน เป็นลูกผู้ชายที่แท้จริง กู้ระเบิดเหรอคะ เขาทำงานกู้ระเบิดเหรอ
ใช่แล้ว ทั้งกองของพวกเขาล้วนเป็น ทหารยอดฝีมือในการต่อต้านการก่อการร้าย ในทีมกู้ระเบิด สร้างผู้เชี่ยวชาญมาตั้งหลายสิบคน หน่วยงานภายในแย่งตัวกันไปหมดเลย ผู้กองลู่ กู้ระเบิดเวลาใน 30 วินาที ไม่มีเหงื่อสักหยด นี่ไม่ใช่การแสดงละครนะ แต่เป็นเรื่องจริง เธอมาซ่อมหลังคาเหรอ ระวังหน่อยนะ เหล่าลู่ คุณลุงบ้านอดีตผู้กอง รอนายอยู่นะ ทำไมเหรอ แค่มาสูดอากาศ ก็มาถึงนี่เลยเหรอ เดิมทีคิดจะไปดูคุณลุงก่อน คิดไปแล้ว ก็ไม่เอาดีกว่า นายไม่รู้อะไร พวกเขาทำฉันร้องไห้ซะ ร้องไห้กับฉันได้นะ อย่าร้องไห้ต่อหน้าครอบครัวพวกเขา ฉันเข้าใจ ไม้สองสามแผ่นนี้มันใช้ไม่ได้แล้ว เอากล่องเครื่องมือในรถ กับแผ่นไม้ที่พวกเราเอามา มาให้ฉันหน่อย ปิดช่องโหว่นี่ก่อนแล้วกัน ไม่งั้นหิมะตกหนักขนาดนี้ ของที่วางไว้ด้านล่าง ถ้าหิมะละลายจะต้องเปียกแน่ ได้ มีงานทำอีกแล้ว ระวังอันตรายด้วยนะ ขอบคุณนะ นี่ผมให้คุณอาเป็นการส่วนตัวครับ ไม่ได้ ๆ คุณอาครับ ผมมาที่ฉีหนิงตั้งหลายปีแล้ว ได้ครอบครัวคุณอาดูแลเสมอ ใกล้จะตรุษจีนแล้ว ก็ถือว่าผมเป็นแสดงความกตัญญู ต่อคุณอาในฐานะลูกนะครับ ปกติเขาก็ไม่ใช้เงินอะไร ยังเก็บไว้ไม่น้อย คนก็ตายไปแล้ว
เสี่ยวเฉิน ไม่จำเป็นจริง ๆ เรื่องนี้นายอย่าใส่ใจนักเลย ต่อไปนายยังอยู่ที่ฉีหนิง ก็ต้องฝากนายคอยดูแลด้วยนะ เหลวไหล ยังต้องให้นายเตือนอีกเหรอ เดี๋ยวฉันจะกลับไปที่กอง นายล่ะ อืมใช่แล้ว นายยังต้องไปรับเสี่ยวหนานให้ฉันด้วย นัดผู้กองลู่หรือยัง ยังเลย ฉันเป็นคนเลี้ยง ให้เธอนัดเขา ไม่ได้ให้เธอจ่ายเงิน ไม่ว่าจะเงินเท่าไรก็ไม่อยากนัดเขา ทำไมเธอใจร้ายขนาดนี้นะ เมื่อวานหิมะตกหนักขนาดนั้น เขามาช่วยเธอโดยเฉพาะ อีกอย่างไม่ใช่แค่ฉันคนเดียว เสี่ยวโจว หลินเหยา ก็อยากเลี้ยงข้าวเขาทั้งนั้น ที่ผ่านมาเขาไม่ชอบกินเลี้ยงอะไร ไม่ใช่กินเลี้ยง แต่เป็นเลี้ยงขอบคุณ พวกเราแค่เคารพวีรบุรุษไม่ได้หรือไง ไม่ว่ายังไงฉันก็มีเบอร์ เธออย่าโทรนะ ไม่ใช่ ฉันไม่สนิทกับเขา กุยเสี่ยว เธอมีอะไรต้องอายด้วย เธอนี่ไม่รู้ความจริง ๆ เขาช่วยเธอตั้งเยอะขนาดนั้น รับแล้ว ฮัลโหล สวัสดีค่ะ ผู้กองลู่ ฉันคือไช่หยาหย่านะคะ เพื่อนของกุยเสี่ยว เมื่อวานพวกเราเจอกันแล้ว สวัสดีครับ [ใช่ค่ะ] [เมื่อวานมือถือกุยเสี่ยวไม่มีสัญญาณ] [เลยใช้โทรศัพท์ของฉันโทร] [คุณอย่าถือสานะคะ] [ฉันเซฟเอาไว้แล้ว] ไม่เป็นไรครับ เจอปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ ไม่มีปัญหาอะไรค่ะ ก็แค่อยากจะเลี้ยงข้าว
ขอบคุณคุณสักหน่อย คุณไม่รู้หรอกว่ารถคันนั้น มันสำคัญกับฉันมากแค่ไหน สามีฉันเพิ่งให้ฉันมาน่ะค่ะ ถ้าหายไปนี่บ้านแตกได้เลยค่ะ ขอบคุณคุณมากจริง ๆ ไม่ต้องวันหลังแล้ว เย็นนี้เลยแล้วกัน เดี๋ยวฉันจะส่งที่อยู่โรงแรม เดี๋ยวฉันจะส่งที่อยู่โรงแรม ไปให้คุณนะคะ ได้ค่ะ เปลี่ยนเสื้อผ้าสิ ไปกินข้าวกัน ปิดประตู ทักษะในการหลบหนีของอานี่สูงจริง ๆ นี่ก็เรียกทักษะในการหลบหนีเหรอ งั้นนายก็ดูถูกฉันเกินไปแล้ว กลับบ้านเหรอ กินข้าว กินกับใคร เพื่อนเก่าคนหนึ่ง นอกจากเพื่อนร่วมงานแล้ว อายังมีความเพื่อนด้วยเหรอ นายสูงขึ้นแล้วนะ สูงนำเพื่อน ๆ ของพวกนายไปแล้ว ก็นั่นน่ะสิ คาดเข็มขัดนิรภัย ห้องนี้ค่ะ นี่ลูกใครเหรอเนี่ย คุณบอกผู้ปกครองเขาหน่อยนะ มีเด็กหลงมา เดี๋ยวผู้ปกครองจะเป็นห่วง คุณน้าครับ ผมมากับลู่เหยียนเฉิน พ่อผมไปโทรศัพท์ ให้ผมรอแขกอยู่ที่นี่ ฉันไปห้องน้ำหน่อยนะ คุณน้าครับ ห้องน้ำออกไปเลี้ยวขวา เดินไปสุดทางก็ถึงแล้วครับ คุณอาคุณน้า เชิญนั่งครับ เด็กคนนี้รู้ความเกินไปแล้ว พ่อผมสอนดีครับ [เลิกกันเมื่อสิบปีก่อน] [เด็กนี่โตขนาดนี้] [สมเหตุสมผลมาก] [เขาบอกว่าต่อไปก็จะอยู่ที่นี่] [ก็หมายความว่ามีครอบครัวแล้ว] [ทุกอย่างสมเหตุผลสมผลมาก]
[ดังนั้นกุยเสี่ยว] [เธอยังคิดจะมาหาเขาทำไม] มองอะไรเหรอ ห้องน้ำหญิงอยู่ข้างล่าง กลับมา ฉันจะพาเธอไปเอง ไม่ต้อง ฉันบอกให้เธอกลับมา ได้ยินไหม [ก็แค่ตอนแรกฉันทิ้งนายไม่ใช่หรือไง] [ลูกนายก็มีแล้ว] [ยังทำท่าเหมือนฉันติดค้างนาย] [ทำไมกัน] ไม่ได้ยิน ไม่ได้ยิน แล้วหันหลังกลับมาทำไม ผู้หญิงเขา ไม่อยากสนใจนายไม่ได้เหรอ อย่าถือสาเลยนะครับคุณ ผู้กองลู่ของพวกเราน่ะ ไม่ใช่สิ อดีตผู้กอง สองวันนี้เพิ่งจะส่งหนังสือขอลาออก ว่างซะใจสั่น ก็เลยพิลึกพิลั่น นายบอกว่า ตอนนี้ฉันเป็นคนว่างงานแล้ว ทำไม รู้สึกว่าไม่คุ้มที่จะเลี้ยงข้าวฉันหรือไง คุณครับ คือคุณอย่าถือสาเลยครับ ผู้กองลู่ของพวกเรา ชอบพูดจาทิ่มแทงมากเลย ฉันรู้ ที่จริงแล้ว ผู้กองลู่น่ะ ตอนนี้กำลังลังเลว่า จะกลับปักกิ่งดีไหม กำลังลังเลอยู่เลย ก็จะบอกว่าเป็นคนว่างงานก็ไม่ได้ อย่างมากก็แค่ว่างงานช่วงสั้น ๆ อาจจะไม่กลับไปก็ได้ พาลูกเมียกลับปักกิ่ง ก็วุ่นวายอยู่นะ ทำเรื่องทะเบียนบ้านก็ลำบากเหมือนกัน ถ้านายมีตรงไหน ที่ต้องการให้ช่วย ก็มาหาฉันได้ ดูเหมือนลูกชายนายจะหาเรื่องอีกแล้วนะ ไม่ขนาดนั้นหรอก เขากลัวนายขนาดนั้น จะแกล้งนายได้ยังไง แต่ก็ไม่แน่หรอก
ช่วงนี้โตแล้ว เลยกล้าหาญชาญชัยไปหน่อย คุณครับ คือแบบนี้นะครับ คุณครับ อย่าถือสาเลย เด็กนั่นน่ะเป็นลูกของผม ลูกชายผม รู้ว่าในกองมีคนโสดเยอะ พอพวกพี่น้องไปดูตัว ก็ชอบแกล้ง เรียกคนนั้นคนนี้ว่าพ่อ ทำผู้หญิงหนีไปหลายคนแล้ว ขอโทษด้วยนะครับ ที่แท้ไม่ใช่ลูกนายเหรอ น่าเสียดายจัง เขาน่ารักมากเลย เขาน่ารักเหรอ เจ้าเด็กบ้านั่นผีเห็นยังปวดหัวเลย ใช่แล้ว ผมแนะนำหน่อยนะครับ ผมชื่อฉินหมิงอวี่ อยู่ในกองของผู้กองลู่เหยียนเฉิน เจ้าเด็กบ้านั่นเป็นลูกของผมครับ ชื่อฉินเสี่ยวหนาน กุยเสี่ยวค่ะ จะไปห้องน้ำไม่ใช่เหรอ อยู่ ๆ ก็ไม่อยากไปแล้ว พ่อครับ สวัสดีครับพวกคุณ เจ้าเด็กนี่ก่อเรื่องอีกแล้วใช่ไหม ครับ เข้าใจผิดกันหมดเลย มา รีบขอโทษน้ากุยเสี่ยวเร็ว คุณน้าครับ ผมผิดไปแล้ว ไม่เป็นไร ๆ อย่ายืนอยู่เลย รีบนั่งเถอะ นั่งสิ ผู้กองลู่ รีบนั่งเถอะค่ะ ฉันไม่ค่อยรู้เรื่อง ร้านอาหารที่นี่ เลือกมาจากคอมเมนต์น่ะค่ะ อาหาร ฉันก็ให้เถ้าแก่ทำอาหารขึ้นชื่อมา ไม่มีปัญหาใช่ไหมคะ ผู้กองลู่คุณไม่กินอะไรบ้างไหมคะ เขาไม่มีหรอก ไม่มีครับ
รู้แล้วค่ะ ทานให้อร่อยนะคะ ผู้กองลู่ ในอดีตคุณกับกุยเสี่ยวของพวกเรา เป็นเพื่อนบ้านกัน เพื่อนที่โรงเรียนหรือว่า… เพื่อนที่โรงเรียน ไม่สนิทกัน หิมะที่ฉีหนิงเยอะดีจังนะคะ ผู้กองลู่ของพวกเรา พูดไม่ค่อยเก่ง คุณดูสินั่งมาสักพักแล้ว ก็พูดไม่กี่ประโยค แต่ว่าผู้กองลู่น่ะ เป็นคนที่ข้างนอกดูเย็นชาแต่ใจดี จะต้องเห็นพวกคุณ เป็นเพื่อนแล้วแน่นอน ถึงได้ยอมมา ใช่ไหม ผู้กองลู่ เพื่อนที่โรงเรียนไง คุยกันหน่อยสิ ดื่มด้วยกันสักแก้วสิ – ดื่มของนายไปเถอะ… – ผู้กองลู่ขับรถ… นั่นสิครับพ่อ กินของพ่อไปเถอะ ผมเห็นว่า ผู้กองลู่ใกล้จะกลับปักกิ่งแล้ว ก็เลยดูแลเพื่อน ๆ แทนเขาหน่อย ถ้านายยังอายอยู่ ฉันจะลุยเองแล้วนะ มา อีกเดี๋ยวก็ต้องขับรถกันหมด งั้นพวกเราก็ใช้ชาแทนเหล้านะครับ ผมดื่มให้ทุกคนแก้วหนึ่ง ต่อไปทุกคนมาที่ฉีหนิง ขอแค่มีปัญหาอะไร ก็บอกได้เลย โอเคไหมครับ แล้วก็หวังว่า พวกคุณที่อยู่ปักกิ่งบ่อย ๆ จะดูแลผู้กองลู่ให้ผมด้วยนะครับ แน่นอนอยู่แล้วค่ะ บุญคุณเท่าน้ำหยดเดียว ก็ต้องตอบแทนดุจสายธาร ยิ่งไม่ต้องพูดถึงผู้กองลู่ ที่ช่วยพวกเรามากขนาดนี้ ต่อไปพวกเราช่วยเหลืออะไรได้
ก็ต้องช่วยแน่นอนค่ะ ต้องช่วยแน่นอนครับ ขอแค่ผู้กองลู่พูดมา เรียกปุ๊บมาปั๊บ ขอบคุณทุกคนนะครับ ใช่แล้ว พวกคุณสี่คน ขับรถมาคันเดียวใช่ไหมครับ ใช่ค่ะ ผู้กองลู่ ไปส่งหน่อยสิ สี่คนขับรถคันเดียว เบียดเกินไปไม่ปลอดภัย จะรบกวนเกินไปหรือเปล่าคะ ไม่รบกวนครับคุณน้า พวกเราอยู่ที่ฝั่งตะวันตก พวกคุณอยู่ฝั่งตะวันออก ถึงแม้จะไม่ใช่ทางผ่าน แต่นี่ถึงจะแสดงความจริงใจ ที่จะไปส่งแขกนะครับ งั้นฉันกับผู้กองลู่ ไปเอารถที่ลานจอดก่อนนะคะ พวกนายรออยู่ที่นี่เดี๋ยวนะ ได้ เธอไปกับฉันด้วยกันสิ ไม่งั้นฉันต้องถูกเขา เย็นชาใส่แน่ ฉันรอพวกเธออยู่ที่นี่นะ ไม่ได้ ข้างนอกหนาวมาก ไปเป็นเพื่อนฉันด้วย ไป ผู้กองลู่ รถฉันอยู่ทางนั้นค่ะ ของคุณล่ะคะ ทางนั้นครับ ไม่ไกลนะคะ อย่าออกมานะ ลู่เฉิน กุยเสี่ยว เธอเป็นอะไรไหม ถูกผลักสองสามที พวกเขาจะทำอะไรน่ะ เหล่าลู่ ระวัง พ่อครับ ผมใช้มือถือคุณอาคนนั้น โทรแจ้งตำรวจแล้ว ทำได้ไม่เลว กลัวเหรอ เปล่า กลัวอะไร ฉันใช้เสื้อคลุมเธอไว้ เพราะกลัวเธอจะตกใจ คิดไม่ถึงว่าเธอจะไม่รู้เรื่องสักนิด
เลยสักนิด ดึงมันออกเอาเอง แล้วดูทุกขั้นตอนเลย เอ้า ยังมีหิมะไหม ไม่มีแล้ว ผู้กองลู่ ได้เจอกันอีกแล้วนะครับ พวกนี้มอบให้คุณแล้วนะครับ พวกขโมยรถน่ะ ครับ ขอบคุณพวกคุณมากครับ ถามชัดเจนแล้ว เป็นเพื่อนของ พวกคนขโมยรถก่อนหน้านี้ พวกเขากินข้าวอยู่ที่นี่พอดี แค่มองก็รู้เลยว่าเป็นรถของกุยเสี่ยว คิดจะแก้แค้น ให้เพื่อนที่ถูกจับ คิดไม่ถึงว่าจะมาเจอพวกเรา ผู้กำกับหลิว อยู่ ๆ ก็จับคนให้คุณ 13 คน ต้องเลี้ยงข้าวมื้อใหญ่ ผมกับผู้กองลู่แล้วนะ แน่นอนครับ โรงอาหารกองตำรวจกินได้เต็มที่เลย รถคันนั้นของพวกคุณ ควรจะมอบธงแดงให้จริง ๆ รักษากำลังตำรวจของมณฑลพวกเรา นั่นก็เป็นการรักษา ทรัพยากรของประเทศเหมือนกัน รบกวนคุณแล้วค่ะ ไม่รบกวน ดีใจมาก ๆ เลยครับ เมื่อกี้มีเด็กที่แจ้งความ คือคนไหนเหรอ ผมครับ ลูกผมครับ กฎเดิม กฎเดิม กลับไปบันทึกคำให้การกับคุณนะครับ นายขับรถไช่หยาหย่า ส่งผู้ชายสองคนกลับไป ฉันขับรถส่งพวกเธอกลับไป ได้ ผมจะไปกับอาลู่ครับ ตอนนี้รู้จักเรียกอาลู่แล้วเหรอ [สร้างภาพลักษณ์ของกองสันติบาล]
ถ้าอาให้ผมเรียกอาว่าพ่อ ผมก็ไม่รังเกียจครับ ทำ ทำไมเหรอ พ่อสองคนไม่ได้เหรอ หัวหน้าฉิน ขอบคุณนะคะ ไป น้าครับ น้าอย่าโกรธนะครับ อาลู่เป็นคนหน้าตาย เป็นแบบนี้กับทุกคนแหละครับ ไม่โกรธหรอก ชินมาตั้งนานแล้ว