EP.1 (FULL EP) | พารักกลับบ้าน (Take Us Home) ซับไทย | iQIYI Thailand
[พารักกลับบ้าน] [ตอนที่ 1] [ซูเปอร์เกิร์ล] [ลดราคา ลดพิเศษ] ออกเดินทาง สวัสดีค่ะคุณลุง ลองดูใบปลิวที่หนูให้สิคะ อย่าลืมให้ลูกสาวคุณส่งด้วยกันนะคะ [รักอย่างอิสระ เสียวอวี่ร้องอย่างง่ายดาย] ได้สิ ๆ ๆ ลาก่อนค่ะ ๆ ๆ ขอบคุณค่ะพี่ชาย – อาจารย์เจิ้ง – อาจารย์เจิ้ง ลาก่อนค่ะอาจารย์เจิ้ง เจิ้งหนานอิน อาจารย์เจิ้ง ชุดนักเรียนล่ะ ในกระเป๋า เอามา [ผู้ชายที่ทำตัวเคร่งครัด คนนี้ชื่อเจิ้งซีเจวี๋ย] [เผชิญหน้ากับโอกาส อย่าลังเล เผชิญหน้ากับศึกชี้ขาด อย่าเกรงกลัว พี่ม.3สู้ ๆ] [ชั้นเรียนยอดเยี่ยม ธงแดงเคลื่อนที่] [เป็นลูกชายของลุงรองของฉัน] [จบมหาวิทยาลัยเมื่อปีก่อน] [เป็นครูฟิสิกส์ในโรงเรียนมัธยมหลงเฉิงที่ 1] เหมือนกับอะไรดี ดูซิเธอใส่ชุดอะไรของเธอ ร้อนจะตาย ดึงกระโปรงลงมา ยังมีหน้ามาบอกว่าร้อนอีก ดึงลงมา ใช้ได้แล้วสินะ ตุ้มหูคู่ใหญ่ขนาดนี้ เหมือนนักเรียนซะที่ไหน เป็นนักเลงหรือไง ถอดออก
ถอดออก กลับบ้าน ต่อไปเธอนั่งด้านข้างได้ไหม เหมือนกับอะไรดี ฉันอยากนั่งยังไงก็นั่งอย่างนั้น ไม่เหมือนผู้หญิงเลยสักนิด ทำไมพี่ถึงหยาบคายแบบนี้นะ ฉันนะเหรอหยาบคาย ตุ้มหูคู่ใหญ่ของเธอไม่หยาบคายหรือไง ฉันจะบอกให้นะ ฉันเป็นอาจารย์ของเธอ ฉันมีหน้าที่ เจิ้งซีเจวี๋ย เมื่อกี้อยู่ต่อหน้าเพื่อนฉันเลยไว้หน้าพี่ อย่าคิดว่าเป็นครูแค่ไม่กี่วันแล้วเจ๋งนะ เอาแต่ปั้นหน้าสั่งสอนฉัน ได้ ถ้าเธอแน่จริง กลับถึงบ้านลองพูดแบบนี้อีกรอบสิ จะบอกพี่ให้นะ ยังไงพี่ก็ผยองได้อีกไม่นานหรอก วันนี้พี่ใหญ่จะกลับมาแล้ว ฉันไม่เชื่อหรอก วันนี้แม่บอกฉันตอนเช้า พี่จะถึงบ้านตอนบ่าย ฉันได้ยินว่าเธอจะแต่งงาน กับผู้ชายคนหนึ่งแล้ว แต่งไปอยู่เยอรมัน ช้าหน่อยสิ พี่นี่ไร้อนาคตจริง ๆ ได้ยินว่าพี่ใหญ่จะกลับมาก็ตกใจขนาดนี้ ฉันอิจฉาเธอจริง ๆ อยากทำอะไรก็ทำ เหมือนฉันเสียที่ไหน วัน ๆ ถูกพี่จับตามองเหมือนนักโทษ อยากทำอะไรก็ต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ เธอหมายความว่ายังไง มีอะไรปิดบังฉันหรือเปล่า ไม่มี เธอมีแฟนเหรอ เปล่า เจิ้งหนานอิน ฉันขอเตือนเธอนะ ตอนนี้เธออยู่ม.6 ถ้าให้ฉันรู้เข้าว่าเธอกับเด็กผู้ชายคนไหน รู้แล้วน่า
ทำไมวัน ๆ ถึงเอาแต่บ่นอย่างนี้นะ พี่กับเฉินเยียน วัน ๆ พลอดรักต่อหน้าฉันได้ แต่คนธรรมดาอย่างฉันไม่มีสิทธิ์ ยังไงพี่ก็ผยองได้อีกไม่นานหรอก ฉันจะบอกพี่ตามตรงก็ได้ เรื่องของพวกพี่ ฉันบอกพี่ตงหนีหมดแล้ว พี่กลับไปรอโดนเชือดได้เลย เธอพูดไปเถอะ ทำไม ฉันยังมีความรักไม่ได้หรือไง ได้สิ แต่ไม่ใช่กับเฉินเยียน เจิ้งซีเจวี๋ย ฉันจะฟ้องแม่ พี่หยุดเดี๋ยวนี้นะ [ปี 2005] ตุ๋นเนื้อไก่กิน กุ้งทอด หมูผัดซอส [ท่อบ้า ทำไมน้ำไหลน้อยแบบนี้นะ] ยังมีปลาไหลอีก เร็ว ๆ จะเบียดพี่ทำไม ทำอาหารให้ตงหนีเพิ่มอีกสักสองอย่างดีกว่า ไม่ต้องแล้วมั้งครับ วันนี้ทำอาหารสิบกว่าอย่างแล้ว เฉินเยียนเองก็เพิ่งมาบ้านเราเป็นครั้งแรก พอดีกับที่ตงหนีและอาเล็กของเธอก็อยู่ ถือเป็นการทานอาหารร่วมกันทั้งครอบครัว งั้นเพิ่มเนื้อแดดเดียวก็ได้ครับ ดี ๆ ๆ ตงหนีชอบกินอันนี้ ป่านนี้แล้ว ตงหนีน่าจะลงจากเครื่องบินนานแล้ว ทำไมเธอยังมาไม่ถึงบ้านอีก อาเล็ก ขอกล้วยให้หนูสักผลสิคะ กินเป็นอย่างเดียว ช่วงนี้ที่โรงเรียนเป็นยังไงบ้าง ราบรื่นดีไหม ก็เหมือนเดิม จะมีอะไรไม่ราบรื่นกัน ฉันขอถามนายหน่อย เคยคิดจะเปลี่ยนที่บ้างไหม
ถึงแม้บริษัทของฉันจะเล็ก – แต่ว่า – พี่สาม พี่ลืมไปแล้วเหรอ พี่เคยพูดว่า ไม่มีใครเหมาะจะเป็นอาจารย์มากกว่าผมแล้ว ใช่ พอได้แล้วอาเล็ก หมูไม่เคยเจอใครที่ไม่เหมาะจะเป็นอาจารย์ มากกว่าอาแล้ว หนานอิน อย่าพูดไร้สาระ ก็มันจริงนี่คะ พ่อ หนูจะบอกให้นะ วัน ๆ อาเล็กอยู่ที่โรงเรียน อย่างหมดอาลัยตายอยาก อย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้ นักเรียนพวกนั้นไม่เพียงไม่ฟัง แม้แต่การบ้านก็ไม่ส่ง พี่กลับมาแล้ว พี่กลับมาแล้ว กลับมาแล้ว ๆ ๆ ฉันคิดถึงพี่จะตายอยู่แล้ว – อาสะใภ้สาม – พอได้แล้ว คิดถึงจะแย่ – อาสาม – สาวน้อย ๆ กลับมาแล้วเหรอ อาเล็ก ๆ ๆ เธอแต่งตัวทันสมัยขนาดนี้เลยเหรอ ซีเจวี๋ย ๆ มาเร็ว ให้พี่ดูหน่อย เจิ้งซีเจวี๋ย นายนับวันยิ่งหล่อขึ้นเรื่อย ๆ เลยนะ หล่อเหลาสง่างาม ก็พอใช้ได้
ตอนนี้ถึงตานายแล้ว เรียบร้อยแล้ว พี่นะเหรอ ปราดเปรื่องทั้งบุ๋นบู๊ พระคุณแผ่ไพศาล อะไรของนาย หรือไม่ควรพูดว่า พี่ นับวันพี่ยิ่งสวยขึ้นเรื่อย ๆ เลยนะ – จริงด้วย – ผมยังพูดไม่จบนะ ยัยเฒ่าเจ้าเล่ห์ พี่ เจิ้งซีเจวี๋ยว่าพี่แก่ ฉันจะบอกนายให้นะ เจิ้งซีเจวี๋ย จะให้โอกาสนายอีกครั้ง หากไม่พูดให้ดี ฉันจะดึงหูของนายไปผัดกินกับกระเทียม พี่ ฉันจะตีเขาแทนพี่เอง เธอออกไปนะ ๆ ๆ นายอย่าหนีนะ [นี่คือลูกพี่ลูกน้องของผม] [เจิ้งตงหนี] [นอกจากอาเล็กกับผมแล้ว] [ก็ถือเป็นสมาชิกนอกครอบครัว คนสุดท้ายในครอบครัวอาสาม] [ฐานะทางยุทธภพของตงหนีในครอบครัวนี้] [เป็นเหมือนเล่งฮู้ชงในสำนักหัวซาน] [เป็นศิษย์พี่ใหญ่ของทุกคน] [เลิกเล่นได้แล้ว ล้างมือกินข้าวได้แล้ว] เดี๋ยวก่อน ฉันยังมีของขวัญด้วยนะ ยังมีของขวัญอีกนะ ๆ มาช่วยหน่อย เร็ว เร็ว ๆ ๆ ช่วยหน่อย ทำไมจู่ ๆ เธอถึงปวดท้องล่ะ กินอะไรผิดสำแดงไปหรือเปล่า [อันนี้ให้เธอ กระต่ายน้อย]
[หมวก ดูสิ มา] วันนี้ครอบครัวฉันอยู่กันพร้อมหน้า ไม่ใช่แค่พี่สาวฉัน อาเล็กของฉันก็อยู่ เดิมทีคิดจะถือโอกาสนี้ ให้พวกคุณได้พบหน้ากัน [มา ๆ ๆ อันนี้ของอา] [มา อาสาม อันนี้ของอา] ก็ได้ งั้นผมกินข้าวเสร็จจะไปหาคุณนะ พี่ กำลังแจกของขวัญอยู่ พี่มัวทำอะไรอยู่ พี่โทรศัพท์หาเฉินเยียนอีกแล้วใช่ไหม คุณรอผมนะ วาง ๆ ๆ – พี่กลับมาทั้งที – บ๊ายบาย เหมาะมากจริง ๆ นี่ดูลายตาไปหน่อย พี่ดูสิ กระโปรงที่พี่ซื้อให้ฉันสวยไหม ทำไมเธอเอาออกมาอีกแล้ว สวย ใช้ได้ใช่ไหม สวยใช่ไหม ของนาย พี่แน่ใจเหรอว่าอันนี้ให้พี่ นี่คืออะไร เธอลองถามเขาเองสิ พี่รู้ได้ยังไงว่าผมชอบชุดนี้มาตลอด นี่แพงมากสินะ เดี๋ยวพี่สาวของนายก็จะไปหาเงินที่เยอรมันแล้ว ไม่กลัวแพงหรอก พี่พูดภาษาเยอรมันได้ไหม ฉันแค่โลดแล่นไปในโลกนี้ ต้องไขว่คว้าความสุขทั้งมวลมาลิ้มลอง สุดยอด พี่ นี่หมายความว่ายังไง แนะนำตัวเองเหรอ เปล่า ฉันแค่โลดแล่นไปในโลกนี้
ความสุขทั้งมวล ฉันต้องคว้ามาลิ้มลอง พี่ พี่สอนฉันหน่อยสิ พูดยังไง นี่มันคำพูดในบทละครกวีเรื่อง “เฟาสต์” ของเกอเธ่ไม่ใช่เหรอ เดาถูกแล้ว ยังมีประโยคหลังอีก ประโยคหลัง แค่ประโยคแรกหนูก็ฝึกตั้งครึ่งเดือน ยังมีประโยคหลังอีกเหรอ มา ๆ ๆ กินข้าว ๆ เนื้อแดดเดียว อาสะใภ้สาม อาช่างรู้ใจหนูจริง ๆ ตะเกียบ ๆ ตะเกียบ ๆ ได้เลย ๆ ภาษาต่างประเทศทั้งนั้น เห็นหรือยัง ตงหนี ของพวกนี้แพงจะตาย เธอเองอยู่ข้างนอกก็ลำบาก อย่าเอาแต่ซื้อของพวกนี้เลย ของพวกนี้ที่เยอรมันถูกมาก ฟางจิ้งฮุยเอากลับมาตั้งเยอะ อาสะใภ้สามกินให้เต็มที่เลย ฟางอะไรนะ ฟางจิ้งฮุย ยังไงเธอก็ควรแนะนำฟางจิ้งฮุยคนนี้ ให้เรารู้จักหน่อยนะ จริงด้วย ๆ ใช่แล้ว ๆ หนูจะให้ทุกคนได้เห็นว่าอะไร ที่เรียกว่าบุพเพสันนิวาสที่แท้จริง เร็ว ๆ ๆ ทำไมเฉินเยียนยังไม่มาอีก เธอไม่สบาย ไม่มาแล้วครับ มา พี่สาม
-อย่าแย่ง – ฟางจิ้งฮุย มหาวิทยาลัยอุตสาหกรรมมิวนิคเยอรมัน ปริญญาเอกสาขาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม – หล่อมาก – สง่างามจริง ๆ ชาติตระกูลดี หน้าตาหล่อเหลา แถมมีบ้านหลังใหญ่ ฟ้าครามเมฆขาว รถยนต์สนามหญ้า พี่ หล่อมาก ทำไมถึงต้องแต่งกับพี่ เธอควรถามว่าทำไมพี่ถึงต้องแต่งกับเขา งั้นทำไมพี่ถึงแต่งกับเขา ตอนที่ร้านเสื้อผ้าของพี่สาวเธอ กิจการกำลังรุ่งเรืองในปักกิ่ง ฟางจิ้งฮุยกลับประเทศเพื่อเยี่ยมญาติ จึงมาเที่ยวที่ร้านกับเพื่อนของเขา เธอเดาดูซิว่าเกิดอะไรขึ้น หนึ่งเดือนให้หลัง มาหาฉันที่ร้านทุกคืน ตามตื๊อไม่เลิก ทั้งร้องทั้งตะโกนให้ฉันแต่งงานกับเขา ฉันถูกเขาตามตื๊อจนดิ้นไม่หลุดแล้ว คิดไปคิดมา งั้นแต่งก็ได้ งั้น งั้นนี่ก็เป็นเรื่องดีสิ นี่ต้องยินดีกับเธอด้วยนะ ตงหนี พี่ งั้นต่อไปพี่ต้องแต่งไปอยู่เมืองนอกแล้วสิ เดี๋ยวอาสะใภ้สามจะให้อั่งเปาซองใหญ่กับเธอ เธอเป็นเด็กคนแรกของครอบครัวเราที่แต่งงาน จะทำแบบลวก ๆ ไม่ได้ งั้นดูเหมือนว่าตั้งแต่นี้ไปฉันต้อง เริ่มสะสมเงินอั่งเปาแล้ว แน่นอน ยินดีด้วย ตงหนี นายไม่แปลกใจเลยเหรอ พี่ทำอะไรผมก็ไม่เคยแปลกใจ มา ๆ ๆ พวกเรามายินดีพร้อมกัน
มา ๆ ๆ ยินดีด้วย ตงหนี ตงหนี เรื่องนี้เธอบอกพ่อแม่ของเธอหรือยัง ยังค่ะ ที่จริงแล้วฉันว่า พวกเขาเองก็คิดถึงเธอ อีกอย่าง การแต่งงาน ก็ถือเป็นเรื่องใหญ่ในชีวิต ใช่ไหมล่ะ ใช่ อีกเดี๋ยวเธอกลับไปที่โรงงานเหล็ก บอกแม่เธอสักคำ เอาล่ะ กินข้าวเสร็จหนูจะไปโรงงานเหล็ก ประกาศให้หวังฉ่ายเสียกับเจิ้งเหยียนรับรู้ ดูซิว่าจะได้อั่งเปาซองใหญ่กลับมาไหม พี่รักเขาไหม ไม่รังเกียจ เขาไร้เดียงสามาก ฉันพูดอะไรเขาก็เชื่อ จุดนี้เหมือนกับนายมาก ดูเหมือนไม่เคยออกจากโรงเรียนมาก่อน ตงหนี ตามไปดูแลตอนเรียนลำบากมาก ถึงแม้มิวนิคเป็นเมืองเอกของบาวาเรีย แต่จำนวนประชากร มีพอๆ กับเมืองเล็กชั้นที่สี่และห้าของเรา อีกอย่าง ทุนการศึกษาของเขาก็ไม่มาก งานหนักพี่ต้องเป็นคนทำทั้งหมด พี่เองก็ขับรถไม่เป็น ที่นั่นไปซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ต สิบกว่ากิโลกรัม ก็ต้องแบกกลับมาเอง พี่สาวของนายเป็นพวกทนความลำบากไม่ได้หรือไง ตอนอายุยี่สิบต้น ๆ ตามพีทไปร้องเพลงที่สิงคโปร์ คืนหนึ่งวิ่งรอบสามที่ สีหน้าแบบไหนที่ยังไม่เคยเห็นบ้าง ฉันรู้ว่า นายเหมือนกับคนพวกนั้น คิดว่าเงินทุนที่ฉันใช้เปิดร้านในปักกิ่ง มาจากผู้ชายที่มีเงินพวกนั้น ไปยุโรปกับฉันเถอะ พี่คิดว่าไปต่างประเทศง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ หากตอนนี้มีโอกาส มาวางอยู่ตรงหน้านายล่ะ โอกาสอะไร
ของปลอมสินะ ของปลอมเข้าเรียนไม่ได้ ของจริง เป็นไปได้ยังไง ทำไมจะเป็นไปไม่ได้ นายลืมไปแล้วเหรอว่าก่อนจะกลับหลงเฉิงปีก่อน นายทิ้งของทั้งหมดเอาไว้ที่ฉัน มีคะแนนสอบคัดเลือกเข้าเรียนปริญญาโท ที่ต่างประเทศของนาย แล้วยังมีเอกสารทั้งหมดในการขอทุนของนายอีก อีเมลตอบกลับล่ะ อยู่ในอีเมล 163 นายคงไม่เคยเปิดดูเลยสินะ [มหาวิทยาลัยโหลดโฮลท์] พี่ พี่ช่วยผมขอทุนในโรงเรียนที่อังกฤษได้จริงเหรอ ใช่แล้ว แต่น่าเสียดายที่เป็นแค่ทุนครึ่งเดียว แต่นายวางใจเถอะ มีฉันอยู่ทั้งคน ตอนนี้ควรจะขอบคุณฉันได้หรือยัง ตงหนี นี่พี่ช่าง ฉันสุดยอดไปเลยใช่ไหมล่ะ บ้าบิ่นจริง ๆ แต่ไม่ว่ายังไง ผมก็ต้องขอบคุณพี่ แต่ว่า ผมล้มเลิกความคิดที่จะไปเมืองนอกนานแล้ว นายอยากไปเรียนต่อปริญญาโท ที่เมืองนอกมาตลอดไม่ใช่เหรอ เลิกคิดตั้งแต่ปีก่อนแล้ว เพราะอะไร เพื่อพนักงานเล็ก ๆ ของบริษัทไฟฟ้านั่นนะเหรอ เจิ้งซีเจวี๋ย นายโง่หรือยังไง นายรู้จักเธอดีแค่ไหน นายรู้ไหมว่าเมื่อก่อนเธอทำอะไร เธอเคยเป็นแฟนกับใครมาก่อนนายรู้บ้างไหม ผมไม่เคยถามมาก่อน และผมเองก็ไม่อยากถามเรื่องไรสาระพวกนี้กับเธอ ผมแค่ชอบเธอด้วยใจจริง ครั้งแรกที่ชอบใครคนหนึ่ง ก็อยากอยู่ร่วมกับเธอให้ดีไปตลอดชีวิต เมื่อก่อนเธอเป็นยังไงไม่เกี่ยวกับผม และยิ่งไม่เกี่ยวกับพี่ นายไม่เคยทำความเข้าใจมาก่อน แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าไม่เกี่ยวกับฉัน ฉันว่าเฉินเยียนคนนี้ ดูเหมือนจะไม่ธรรมดา พี่หมายความว่ายังไง
พี่เคยเจอเธอแล้วเหรอ แน่นอน ลงจากเครื่องก็ไปพบเธอแล้ว พี่พบเธอทำไม ช่วยเฝ้าประตูให้น้องชายฉัน หากเธอเป็นนางฟ้าที่จุติลงมาบนโลก ก็แล้วไป แต่ถ้าไม่ใช่ นายก็ไปยุโรปกับฉันเสียดี ๆ เจิ้งตงหนี พี่เผด็จการเกินไปแล้ว นายเพิ่งรู้เป็นครั้งแรกหรือไง หนานอิน เข้ามา เธอฟ้องอะไรพี่สาวเธอหรือเปล่า บอกที่อยู่เธอเหรอ – เธอเพิ่งเคยเจอเขากี่ครั้งเอง – ทำอะไร ทำอะไร ฉันจะบอกนายให้นะเจิ้งซีเจวี๋ย ที่ฉันกลับมาครั้งนี้ ข้อแรกเพื่อเอาพาสปอร์ต ข้อสองเพื่อพานายไปเรียนหนังสือที่เมืองนอก พี่พูดอะไรกับเธอ ไม่ได้พูดอะไรเลย แค่เอาจดหมายตอบรับเข้าศึกษาให้เธอดู พี่ทำเกินไปแล้วนะ แล้วเธอพูดว่าไง เธอบอกว่าแล้วแต่ซีเจวี๋ย ผมรู้อยู่แล้ว เธอไม่มีทางทิ้งผม และเธอก็ไม่มีทางบังคับผม ผมจะไปหาเธอ นายรอเดี๋ยว พี่จะทำอะไร ไปโรงงานเหล็กกับฉันก่อน เธอไม่สบาย ผมจะไปหาเธอ – ผมจะไปหาเธอ – ไปโรงงานเหล็กเป็นเพื่อนฉันก่อน ผมไม่ไป นายไม่ไปฉันก็ไม่ไป ก็ได้ งั้นฉันจะไปพบพวกเขา คนเดียว พี่ พี่ นี่พี่ หนานอิน บอกอาสะใภ้สามด้วยว่า
ไม่ต้องรอพี่ กลางคืนก็ไม่ต้องรอพี่กลับ ไม่รู้ว่าวันนี้คนที่ถูกตี จะเป็นพี่หรือแม่ของพี่ [ยังจะใช้ชีวิตต่ออีกไหม] พี่รอเดี๋ยว พี่ชนะแล้ว พอใจหรือยัง แกกลับมาได้ยังไง ป้าใหญ่ ซีเจวี๋ยก็มาด้วยเหรอ กลับมาต้องเลือกเวลาด้วยเหรอ ซีเจวี๋ยนั่งก่อนสิ ยังไม่กินข้าวใช่ไหม ฉันจะผัดไข่ให้พวกเธอ ลุงใหญ่ ไม่ต้องหรอกครับ พวกเรากินแล้ว เพิ่งกินเสร็จ ตงหนีก็เอาแต่เร่งเร้าผม ให้ผมกลับมาเป็นเพื่อนเธอ กลับมาทำไม ใช้ชีวิตข้างนอกไม่รอดแล้วหรือไง ตรงกันข้าม กลับมาเพื่อจะบอกพวกคุณว่า หนูพบผู้ชายคนหนึ่ง จะไปเยอรมันกับเขา ต่อไปหนูคงไม่กลับมาแล้ว คิดจะหลอกใคร ใครจะเอาแก ตาบอดหรือไง ฉันเลี้ยงแกมาจนโต แกยังไม่เคยกตัญญูกับฉันสักวัน ก็คิดจะหนีไปไกลโพ้นแล้ว ไม่ได้ ฉันไม่อนุญาต ดึกแล้ว มา รู้จักลูกเขยของพวกคุณหน่อย ปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยในยุโรปอันโด่งดัง [ทะเบียนสมรส] ฉันบอกแล้วว่าพวกคุณดูถูกเธอเกินไป ตอนที่ไปร้องเพลงที่สิงคโปร์ แค่อ้าปากก็มีคนให้เงินแล้ว ใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย อีกอย่างนักศึกษาปริญญาเอกพวกนี้ ล้วนเป็นหนอนหนังสือ คงถูกเธอปั่นหัวจนหัวหมุน ดื่มเยอะเกินไปอีกแล้วสินะ เจิ้งเหยียน คุณเคลื่อนไหวช้าแล้ว ฉันเกลียดผู้หญิงที่ใช้ผู้ชายเป็นบันไดที่สุด แล้วคุณรู้ไหมว่าแม่ของฉัน เกลียดคนแบบไหนที่สุด เธอบอกว่าเธอเกลียดคนที่อยู่ในโคลนตม
แล้วยังบังคับคนอื่นให้จมอยู่ ในโคลนตมกับเขาด้วย อย่างเช่นคุณ พี่พูดให้น้อยลงหน่อยเถอะ คุณมันคนใจแคบ คุณคงไม่เชื่อหรอกใช่ไหม ทำไมฉันจะไม่เชื่อ ทำไมฉันจะไม่เชื่อ หากเธอไม่ได้คิดแบบนี้ จะปล่อยให้ผู้จัดการเผยลวนลามเธอได้ยังไง เธอมันแพศยา ฉัน เป็นผู้ชายแท้ ๆ วัน ๆ เอาแต่ระแวงคนอื่น ยังจะให้ฉันรินน้ำชาให้คุณอีก ฝันไปเถอะ พอแล้ว ๆ พี่สะใภ้ใหญ่ พี่สะใภ้ใหญ่ ยังอยากใช้ชีวิตด้วยกันอีกไหม เธอไม่รินให้ฉันแล้วเธอคิดจะรินให้ใคร ใครที่วัน ๆ ช่วยเธอเลี้ยง ลูกชู้ พี่ใหญ่ พอได้แล้วพี่ใหญ่ ตงหนีเป็นลูกของคุณ เด็กยังอยู่ที่นี่นะ พอได้แล้ว หนานอิน ๆ คุณอยากทรมานฉันไม่ใช่เหรอ คุณมาทรมานฉันสิ – ไป – คุณเข้ามาสิ ซีเจวี๋ยพวกเราไปกันเถอะ ใครอยากตายก็ปล่อยเขาไป ฉันจะตีคุณให้ตาย ตงหนี ไปเถอะ อาสามจะพาเธอไปดูหนัง คุณตีฉันเหรอ อาสาม พวกคุณไปกันก่อนเถอะค่ะ อย่ามาสนใจเรื่องในครอบครัวของเราเลย กระโปรงของกระต่ายน้อยเปียกแล้ว อย่าลืมรีบเปลี่ยนให้เธอด้วยนะคะ ไม่งั้นเธอจะเป็นหวัดเอาได้
เด็กคนนี้ ซีเจวี๋ย ไปเถอะ ไม่รู้จักจบสิ้น วัน ๆ พูดอยู่ประโยคเดียวไม่รู้จักจบสิ้น ตี ตีสิ มา งั้นพวกเรากลับบ้านกัน นายลืมไปแล้วเหรอ ที่นี่ถึงจะเป็นบ้านของฉัน งั้นพวกเราไปกินซุปลูกชิ้นเนื้อกันเถอะ ร้านของครอบครัวเหล่าเจ้ายังอยู่นะ ดีเหมือนกัน ทุกครั้งที่อยู่ข้างนอก เมื่อถึงหน้าหนาว ก็อยากกินซุปลูกชิ้นเนื้อของเหล่าจ้าว มาแล้ว ขอบคุณครับลุงจ้าว ขอบคุณค่ะ ฉันกินไม่ได้เยอะขนาดนั้น นายกินก่อนสักสองคำ ได้ แม่หนู ไม่ได้มานานแล้วสินะ สามสี่ปีแล้วค่ะ นี่เธอยังเหมือนเดิมเลยนะ ฉันจำได้ว่าตอนพวกเธอเด็ก ๆ ทุกครั้งที่ซื้อซุปหนึ่งชาม ก็จะให้น้องชายของเธอกินก่อนสองสามคำเสมอ เป็นพี่สาวที่ดีจริง ๆ นายรู้ไหมว่าทำไมทุกครั้ง ฉันถึงให้นายกินก่อนสองสามคำ กลัวว่าผมกินชามเดียวจะไม่อิ่มนะสิ ไม่ใช่สักหน่อย เพราะฉันเกลียดรสชาติผักชี ผักชีทั้งหมดลอยอยู่บนซุป เพราะงั้นให้นายกินก่อนสองคำ ก็ช่วยฉันกำจัดได้แล้ว ผมรู้อยู่แล้ว อีกอย่าง ทุกครั้งพี่จะบังคับให้ผมรีบกิน เพราะพี่ชอบของที่ร้อนจัด เรื่องนี้นายก็จำได้เหรอ ฉันจำได้ว่าตอนเด็ก ๆ มีอยู่ครั้งหนึ่งพ่อพาฉันไปดูเตาหลอมที่โรงงาน นายไม่รู้หรอกว่ามันน่าตื่นเต้นแค่ไหน เหล็กหลอมละลายเป็นน้ำ สีทองอร่าม คิดว่าเป็นบ่อน้ำเสียอีก
หากใครไม่ทันระวังตกลงไป ก็จะหายไปในพริบตา ไม่เหลือร่องรอยอะไรเลย ตอนนั้นฉันคิดว่า นี่เป็นเรื่องที่วิเศษมาก อบอุ่นขนาดไหน ฟางจิ้งฮุยมักพูดกับฉันเสมอ ทิวทัศน์ยามค่ำคืนของจัตุรัสโอดิน ในมิวนิคสวยมาก ที่จริงไม่ว่าจะเป็นยุโรปหรือว่าบาหลี หรือว่าโตเกียว จะมีทิวทัศน์ยามค่ำคืนแบบไหน ที่จะเทียบได้กับที่ฉันเคยเห็นมา พี่ต้องไปเยอรมันจริง ๆ เหรอ มิวนิคอยู่ติดกับเทือกเขาแอลป์ ฝนตกหนักตลอดปี ตอนเช้ากับตอนกลางคืนอุณหภูมิต่างกันมาก เป็นเพราะที่นั่น ห่างจากหลงเฉิงมากพอเหรอ ฉันต้องการสถานที่ใหม่ทั้งหมด หาเงินให้ได้มาก ๆ ทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่จำนวนมาก สรุปว่า คนเราต้องรู้จักออกไปเผชิญโลกภายนอกใช่ไหมล่ะ นายเองก็เหมือนกัน ไม่งั้นจะไปสอบการคัดเลือกเข้าเรียน ปริญญาโทในต่างประเทศทำไม นายรู้ไหมว่า มีกี่คนที่แม้จะเป็นความฝัน ก็อยากมีโอกาสแบบนี้ ขอทุนนั่นฉันต้องใช้ความพยายามมากแค่ไหน ตกฟางจิ้งฮุยสิบคนคงติดเบ็ดหมดแล้ว บนโลกนี้ ยังมีใครที่คิดแทนนายเหมือนฉันอีกบ้าง นายเต็มใจอยู่ที่ในที่ที่ไม่มีอนาคต อย่างหลงเฉิงไปชั่วชีวิตเหรอ เพื่อเฉินเยียนที่ไม่รู้ หัวนอนปลายเท้าคนนั้นเนี่ยนะ ถูกต้อง เพื่อเธอ แต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมด พี่ยังจำวันหยุดฤดูหนาวที่ฉันเพิ่งสอบคัดเลือก นักศึกษาปริญญาโทในต่างประเทศเสร็จได้ไหม มีอยู่วันหนึ่งอาสามไข้ขึ้นสูง คืนนั้นที่ส่งเขาไปโรงพยาบาล หนานอินเดินตามหลังผมตลอด ตกใจจนร้องไห้ไม่หยุด จู่ ๆ ผมก็รู้สึกว่า ตัวเองนั้นแย่จริง ๆ
เอาแต่คิดว่าจะไปเมืองนอก เห็นแก่ตัวจริง ๆ ถ้างั้นนายเต็มใจที่จะเป็นอาจารย์มัธยม เผลอแป๊บเดียวก็เกษียณแล้วอย่างนั้นเหรอ คอยเฝ้าอาสามกับอาสะใภ้สาม แล้วยังมี หนานอินอีกคนไปชั่วชีวิตเหรอ พี่ไม่ใช่เด็กกำพร้า พี่ไม่มีวันเข้าใจหรอก ฉันต่างกับเด็กกำพร้าเสียที่ไหน แต่ทุกครอบครัว ไม่ใช่ว่าเด็กทุกคน จะต้องประสบความสำเร็จนี่ ในครอบครัวเรา มีพี่คนเดียวก็พอแล้ว อาสามกับอาสะใภ้สามยังไม่แก่ถึงขนาด ขาดคนดูแลไม่ได้ ฉันว่านายทำเพื่อผู้หญิงคนนั้นมากกว่า พี่จะพูดยังไงก็ได้ ยังไงตอนนี้ผมก็ไม่อยากไปเมืองนอก ที่นี่ห่างจากบ้านอาสามไม่ไกล ผมไม่ส่งพี่แล้วนะ ผมจะไปหาเฉินเยียน เธอไม่สบายแล้ว พรุ่งนี้ฉันบินตอนเที่ยง อีกเดี๋ยวผมก็กลับมาแล้ว ฉันว่านายไม่แน่ว่าจะกลับมาได้ พรุ่งนี้ผมต้องไปส่งพี่แน่นอน ไปก่อนนะ ฉันจะพูดกับนายเป็นครั้งสุดท้าย เธอไม่มีทางอยู่กับนาย อย่างสงบสุขไปชั่วชีวิตหรอก เป็นอะไรคะ เป็นอะไร ที่รัก ถูกพี่สาวน้องสาวรังแกมาอีกแล้วเหรอ วันนี้คุณเองก็ถูกรังแกด้วยสินะ มีพี่สาวคนไหนที่จะไม่ปกป้องน้องชายบ้าง ที่จริงฉันเองก็อยากมีพี่ชายสักคน มีพี่น้อง มาช่วยฉันพิจารณาคุณ ขอโทษนะ ความคิดเปลี่ยนไปแล้ว ทำไมไม่คุยกับฉัน หลังสอบการคัดเลือกเข้าศึกษา ปริญญาโทในต่างประเทศเสร็จ ผมก็ถอดใจอย่างสมบูรณ์ เพียงแต่เอกสารพวกนั้น เก็บไว้ที่โรงเรียนมาตลอด ไม่คิดว่าตงหนีจะเอาไป เธอเอาอีเมล กับคะแนนของผมไปขอทุนลับหลังผม ผมไม่รู้เลยสักนิด เฉินเยียน
ผมไม่ได้คิดจะบิดบังคุณ แต่ผมไม่รู้อะไรเลยจริง ๆ ฉันเชื่อคุณค่ะ จริงเหรอ เพราะซีเจวี๋ยของฉันไม่มีวันพูดโกหก คุณอยู่ที่นี่ บ้านอยู่ที่นี่ ผมไม่อยากไปเมืองนอกอะไรนั่นหรอก เพียงแต่พี่สาวของผมเธอไม่ยอมถอดใจ คิดว่าน้องชายของเธอนั้นสุดยอด สมควรเป็นดอกเตอร์กลับมาถึงจะถูก แต่ยังไงนี่ก็เป็นโอกาสที่ดี คุณจะลองพิจารณาดูหน่อยไหม ไม่คุยเรื่องนี้แล้ว ยังไงพรุ่งนี้เธอก็ไปแล้ว เรื่องนี้ก็เป็นอันล้มเลิก คุณยังปวดท้องอีกไหม คุณนั่งลงก่อน เร็วเข้า ฉันไม่ปวดแล้วค่ะ ฉันเห็นคุณก็ไม่ปวดแล้ว ผมจะรินน้ำให้คุณ พอคุณหายผมก็จะกลับแล้ว คุณจะกลับไปอีกเหรอคะ ตงหนีจะไปพรุ่งนี้ไม่ใช่หรือไง คืนนี้เธอให้ผมกับหนานอินคุยเป็นเพื่อนเธอ เป็นอะไร ตรงนี้เป็นอะไร ทำไมถึงคันแบบนี้ มีผื่นขึ้นแล้ว มะม่วง ฉันไม่รู้ เพื่อนร่วมงานเป็นคนซื้อ ผมช่วยหยิบยาให้คุณนะ คันจะแย่แล้ว คุณกินยาหมดแล้วเหรอ ฉันเองก็ไม่รู้ ทำไมถึงคันแบบนี้นะ แบบนี้ไม่ได้การ หรือพวกเราไปโรงพยาบาลกันดี ห้าทุ่มแล้วทำไมเจิ้งซีเจวี๋ยยังไม่กลับมาอีก ถูกเฉินเยียนคนนั้นรั้งไว้อีกแล้วสิ เธอช่วยฉันจับตาดูพวกเขาหน่อยนะ มีอะไรให้รีบรายงานฉันทันที ไม่มีปัญหา แต่ว่าพี่คะ ทำไมพี่ถึงรังเกียจเฉินเยียนล่ะ ทำไมฉันถึงรังเกียจเฉินเยียนเหรอ เปล่านี่ ฉันไม่ได้รังเกียจเธอ งั้นพี่ทำไปเพียงเพราะต้องการให้พี่ไปเมืองนอก เขาบอกแล้วว่า ไม่มีเฉินเยียนเขาก็ไม่ไป ฉันรู้
พี่รู้แล้วพี่ยังจะแยกพวกเขาอีกเหรอ นี่พี่เผด็จการเกินไปหน่อยแล้ว นี่เรียกว่าแยกที่ไหนกัน ฉันมีเหตุผลของฉัน อธิบายให้เธอฟังลำบาก ได้ ถ้าพี่ไม่พูดฉันก็ไม่ช่วยพี่แล้ว ฉันนอนแล้ว ราตรีสวัสดิ์ค่ะพี่ เธอไม่ช่วยฉันก็ได้ แต่เธอจะไม่ช่วยพี่ซีเจวี๋ยของเธอเหรอ หมายความว่ายังไง หมายความว่ายังไง พวกเราสามคนอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก ฉันทำอะไรล้วนทำเพื่อพวกเธอ เพื่อพี่ซีเจวี๋ยของเธอ เพื่อครอบครัวนี้ เข้าใจไหม นี่เธอยังไม่เชื่อฉันอีกเหรอ ฉันเชื่อ ฉันไม่เชื่อพี่แล้วจะเชื่อใคร นอนเถอะ ราตรีสวัสดิ์ เธอลืมเขาไม่ได้ เธอเอามาให้ฉัน [เซ่นไหว้] อาสะใภ้สาม ทุกคนบอกให้ผมเข้มแข็ง แต่ผมก็ยังอยากร้องไห้ ทำยังไงดีครับ เธออยากร้องก็ร้องเถอะ อาจะร้องเป็นเพื่อนเธอเอง มา ซีเจวี๋ย เธอกลับบ้านกับอาดีไหม ตงหนี ต่อไปเธอ นอนเตียงเดียวกับหนานอินนะ ซีเจวี๋ย เธอนอนเตียงหลังเล็ก ของพี่ตงหนีเตียงนี้ เดี๋ยวฉันจะทำม่านกั้นให้เธอก็เป็นอันใช้ได้ เธอเข้ามานั่งสิ เล่นกับพวกเธอ เป็นเพราะนาย ต่อไปต้องนอนเบียดกับกระต่ายน้อยแล้ว น่าเบื่อ [แผนกฉุกเฉิน โรงพยาบาลในเครือมหาวิทยาลัยแพทย์หลงเฉิง] นายทำอะไร ถุงเท้าน้ำหยด นายกลัวเสียงดังรบกวนอาสามกับอาสะใภ้สาม พอพวกเขาโกรธก็ไล่นายไปใช่ไหม มองอะไร ฉันเองก็ไม่มีบ้านเหมือนนาย
พวกเขาทะเลาะกันอีกแล้วเหรอ นายรู้สึกว่าโชคชะตาของตัวเองก็ไม่ได้ เลวร้ายนักใช่ไหมล่ะ พี่คะ หนูฝันเห็นปีศาจตัวหนึ่ง ตาสีแดงจมูกสีเขียว แล้วยังมีกีบเท้ามากมายอีก เอาละ ไม่ต้องร้องแล้ว พวกนั้นเป็นของปลอม เป็นแค่ฝัน ไม่ร้องแล้วนะ บางครั้งก็รู้สึกว่า บ้านเกิดของฉันไม่ใช่หลงเฉิง แต่เป็นทางด่วนเส้นนี้ เด็กโง่ มีบ้านที่ไหนอยู่บนทางด่วนกัน ตงหนี เธอดูทางด้านขวานี่สิ ตอนนั้นเธอเกิดที่นี่ เป็นไปได้ยังไงคะ ที่นี่ห่างจากหลงเฉิงตั้งหลายสิบกิโล ที่นี่ขึ้นกับเขตชิงผิง ที่จริงแล้วโรงงานเหล็กหลงกังมีสาขา ที่ใหญ่มากอยู่ที่นี่ ก่อนที่เธอจะเกิด พ่อของเธอเคยทำงานอยู่ที่นี่หลายปี หนูคิดว่าพ่อทำงานที่โรงงานหลัก ของหลงกังมาตลอด ที่จริงแล้วแรกเริ่มพ่อของเธออยู่ที่หลงเฉิง แต่ตอนนั้น พ่อของเธอรักแม่ของเธออย่างบ้าคลั่ง และทำร้ายคู่แข่งอีกคนที่อยู่ ในโรงงานอย่างรุนแรง ตอนนั้นหมัดเดียวเกือบต่อย อีกฝ่ายตกลงไปในหม้อโลหะร้อนขนาดใหญ่ เพราะเรื่องนี้ พ่อของเธอจึงถูกลงโทษ จากนั้นก็ถูกย้ายมาที่นี่ แต่ไม่มีใครคาดคิดว่า แม่ของเธอกลับรับรัก พ่อของเธอ จากนั้นก็ตามมาถึงที่นี่ ภายหลัง ทั้งสองก็ช่วยกันหาเส้นสาย จนได้กลับไปหลงเฉิงพร้อมกัน จากนั้นก็แต่งงาน และให้กำเนิดเธอ ทำไมคุณไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้ฉันฟังเลย เจ๋งจริง ๆ โรแมนติกจริง ๆ พ่อคะ
ตอนที่พ่อหนุ่ม ๆ พ่อเคยมีเรื่องกับคนอื่น เพื่อจีบแม่บ้างไหมคะ พอเลย พอเลย ๆ ๆ แม่ของเธอเป็นคนธรรมดา ไม่ต้องแย่งชิง มีแค่ลุงใหญ่กับป้าสะใภ้ในตอนนั้นของลูก ที่คู่ควรกับเรื่องแบบนี้ ♫ ดอกไม้ร่วงโรยด้วยรักสายลมพัดด้วยน้ำตา ♫ [ตอนที่ทุกคนฟังเรื่องเล่า] [ล้วนจดจำชายหญิงที่โรแมนติกคู่นี้ได้] ♫ ความคิดถึงจะมอบให้ใคร ♫ ♫ แต่งอีกเพลงดอกไม้ร่วงโบยบิน ♫ ♫ ดอกไม้โบยบินควันจางหายรักนิรันดร์ ♫ ♫ หลงใหลเธอนั้นพาซีดเซียว ♫ [แต่คนที่ฟังไม่มีทางถามต่อว่า] [ชายหญิงคู่นี้กลายเป็นพ่อแม่แบบไหน] ♫ ทุกห้วงคำนึงรอฤดูใบไม้ผลิหวนมา ♫ ของคุณเรียบร้อยแล้วค่ะ ขอบคุณค่ะ อาจะบอกเธอให้นะ ช่วงนี้แม่ของเธอสุขภาพไม่ค่อยดี ไม่งั้นจะต้องมาส่งเธอแน่นอน หนูรู้ค่ะ ทำไมพี่ยังไม่มาอีกนะ ต้องถูกเฉินเยียนรั้งตัวไว้อีกแน่ ๆ โทรศัพท์ไปกวนเขาให้ตาย หยุดโวยวายได้แล้ว ในเมื่อพี่ไม่มา แสดงว่าจะต้องมีธุระ ไม่เหมือนลูกที่ไม่รู้จักกาลเทศะ ไม่ได้ ต้องโทร สร้างความวุ่นวายจริง ๆ เด็กคนนี้ ตงหนี อาจะบอกเธอให้นะ
หากไปแล้วไม่ชิน อยากกลับบ้าน จำไว้ว่าให้รีบกลับมา เธออยู่ข้างนอกอย่าทรมานตัวเอง เธอจำเอาไว้นะ บ้านของเธออยู่ที่หลงเฉิง ไม่ใช่ทางด่วนอะไรนั่น จำไว้นะ อาสะใภ้สามด่าหนูให้มาก ๆ หน่อยสิคะ ให้เหมือนกับที่ด่าหนานอิน หากอาเป็นแม่หนูก็คงดี พูดไร้สาระอะไรของเธอ เอาละ ๆ พอแล้ว ๆ ได้เวลาแล้ว ควร ควรเข้าไปได้แล้ว ไปก่อนนะคะ หนูเข้าไปแล้วนะ ไปเถอะ ๆ ๆ พี่ บ๊ายบาย ไปเถอะ บ๊ายบาย พี่ วางใจเถอะค่ะ ฉันจะจับตาดูพวกเขาแทนพี่แน่นอน บ๊ายบาย ซีเจวี๋ย คุณไม่ต้องวุ่นวายเรื่องพวกนี้แล้ว รีบไปส่งพี่สาวของคุณเถอะค่ะ ไม่ต้องหรอก ไม่ง่ายเลยที่เธอจะได้กลับมาสักครั้ง หากคุณยังไม่รีบไปจะไม่ทันแล้วนะ ไม่เป็นไรจริง ๆ ไม่มีน้ำแล้ว ผมจะไปเอาน้ำนะ ตงหนี ลาก่อน อันนี้ พวกเราอาศัยกฎการรักษาสมดุลของโมเมนตัม [มุมมองกว้างได้ความละเอียด สะสมให้มากปล่อยออกมาให้น้อย] สร้างแบบจำลอง แก้ไขตัวอย่างปัญหาการชนกันที่ซับซ้อน
[เผชิญหน้ากับโอกาส อย่าลังเล เผชิญหน้ากับศึกชี้ขาด อย่าเกรงกลัว พี่ม.3สู้ ๆ] หากครูหยิบลูกบอลขึ้นมาหนึ่งลูก แล้วปล่อยลงไปที่ลูกเหล็กสี่ลูก จะเกิดปฏิกิริยาอะไรขึ้น ถูกต้อง แรงจะถูกส่งกลับไปกลับมา แล้วถ้าครูยกลูกบอลขึ้นสามลูก ด้านนี้เหลือลูกบอลแค่สองลูกแล้ว ไม่พอแล้ว จะทำยังไง จะหยุดยังไง – ตรงกลางไม่ขยับ – ยืมหนึ่งลูก ยืมมาหนึ่งลูก ตรงกลางไม่ขยับ ใครจะให้ครูยืมหนึ่งลูกบ้าง มา ใครจะให้ครูยืม ทุกคนดูให้ดี ๆ นะ เป็นแบบนี้ ใช่ไหมล่ะ ลูกบอลสามลูกปล่อยลงไป ลูกบอลสามลูกก็เด้งขึ้นมา รักษาความสมดุลของโมเมนตัม หรือว่าจะสั่งอย่างอื่นเพิ่ม ไม่ต้อง ๆ ของที่นี่ราคาสูง ฉันจะแนะนำตัวก่อนก็แล้วกัน ฉันเคยหย่าร้าง มีลูกสาวอายุสิบขวบหนึ่งคน บ้านที่ฉันอยู่นั้นเล็ก ลูกพักอยู่กับยาย ตอนนี้คุณพักอยู่ที่ไหน ผม ผมอยู่ในหอพักโรงเรียน หอ คือว่า โรงเรียนของเราเป็นแบบนี้ครับ มีแค่อาจารย์ที่แต่งงานแล้วเท่านั้น ที่จะได้พักในบ้านพัก คุณเคยแต่งงานแล้วไม่ใช่เหรอ หลังจากหย่า โรงเรียนก็เอาบ้านพักกลับครับ เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ยินว่า
บ้านพักคืนกลับได้ด้วย โรงเรียนถามหาจากผม ผมจะไม่คืนก็คงไม่ได้ ถ้างั้น คุณว่าแบบนี้ดีไหม อีกเดี๋ยวฉันขอไปดู ที่พักของคุณได้ไหม พวกเราก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้ว ขอดูสักหน่อยจะได้สบายใจ หรือว่า วันนี้พอแค่นี้เถอะครับ