บทเพลงแห่งจันทรา (Song of the Moon) | EP.30 (FULL EP) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [บทเพลงแห่งจันทรา] [ตอนที่ 30] [พวกเราเข้ามานานเกินไปแล้ว] [ต้องรีบตามหารอยแตกนั้น ให้เจอเร็วที่สุด] [หากช้ากว่านี้] [เกรงว่าจะออกไปไม่ได้แล้ว] [ข้าได้รับผลกระทบจากพลังหยินหยาง] [จึงมิอาจใช้พลังวารีได้] [ลั่วเกอ] [ต้องพึ่งท่านแล้วละ] [หากท่านเซียนลงมือ] [ก็พอจะฝืนเปิดเขตอาคม] [ไว้ได้พักหนึ่ง] [พวกเขามาแล้ว] ข้าจะไปขวางพวกเขาก่อน ศิษย์น้อง ลั่วเกอ ทำอย่างไรดี เฮอน่า เจ้าไปก่อน เร็วเข้า ได้ ลั่วเกอ รีบออกมา ท่านทำอะไร ลั่วเกอ นี่มันหมายความว่าอะไร เฮอน่า ฝากหลิ่วเซาด้วยนะ ลั่วเกอ ข้าต้องอยู่ขจัดกลิ่นอายความชั่วร้าย ลั่วเกอ [พิษก็นับว่าถอนแล้ว] [แต่หากหลิ่วเซาฟื้นขึ้นมา] [จะต้องโวยวายกลับไปช่วยลั่วเกอแน่] [บัดนี้ข้าบาดเจ็บ] [ทั้งยังช่วยพวกเขาไม่ได้อีก] ท่านพี่ ท่านบาดเจ็บอีกแล้วหรือ หลิ่วเซาผู้นั้นมีอะไรดีกันแน่ ถึงทำท่านเดือดร้อนครั้งแล้วครั้งเล่า ลั่วหนิงมาแล้วหรือ ไถเหล่าบอกท่านใช่ไหม ข้าจะให้นางเห็นท่านกลับมาไม่ได้ หากนางรู้ว่า ลั่วเกอยังอยู่ในถ้ำหยินหยาง ไม่แน่ว่าอาจก่อเรื่องอะไรขึ้น นางคือน้องสาวของลั่วเกอ มีบางเรื่อง ที่ควรให้นางรู้ หากลั่วเกอตายวันนี้ ก็มีแต่ผลดีกับเรา
อาฝู ระหว่างสามพิภพมีความเชื่อมโยงผูกพันกัน หากเกิดอะไรขึ้นกับลั่วเกอ ก็ไม่เป็นผลดีใดกับโลกปีศาจ แม้ว่าจะทำไปเพื่อลั่วหนิง เจ้าเองก็มิควรทำให้นางเสียใจ เหตุใดถึงไม่ควร ลั่วเกอเป็นตัวขัดขวาง วันที่เผ่าเราจะได้ลืมตาอ้าปากอีกครั้ง เจ้าเป็นเช่นนี้ตลอด ข้ากังวลว่าสักวันเจ้าจะต้องเสียใจ รู้แล้วน่า ข้าให้ไถเหล่าหลอมยาใหม่ น่าจะเป็นประโยชน์ต่อมือท่าน ท่านเซียน เดิมทีพลังเซียนท่านเสียหาย อันที่จริงไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่เพื่อเรา เป็นศิษย์ตำหนักเซียนเหมือนกัน [ข้าจะไม่ทอดทิ้งพวกเจ้า] [อีกทั้งกลิ่นอายความชั่วร้ายของถ้ำ จะส่งผลกับศิลาจารึกสี่ฤดูได้ตลอดเวลา] ข้าทำได้เพียงใช้พลังเซียนของข้าสร้างค่ายกล จึงจะขจัดได้คราเดียว ชำระความแค้นของศิษย์ร่วมสำนัก ก็เป็นความปรารถนาของซื่อเวย ซื่อเวยยินดีทุ่มเท พลังอันน้อยนิดทั้งหมดที่มี ข้าได้หาศิษย์น้องพบแล้ว ความปรารถนาสำเร็จแล้ว บัดนี้เซี่ยลิ่งฉี มิขอให้ท่านเซียนปกป้อง หากท่านเซียนมีงานให้ทำ แม้นตายหมื่นครั้ง ข้าก็ไม่ปฏิเสธ ศิษย์พี่พูดอะไร ศิษย์พี่เซี่ยเป็นผู้ซื่อตรง เกลียดชังความชั่ว ท่านเซียนย่อมปกป้องท่านแน่นอน พูดไปแล้วก็น่าละอาย เมื่อ เมื่อก่อนข้า… ในเมื่อพวกเจ้าอยากช่วย มิสู้เราแยกย้ายกันลงมือ ใช้พลังเซียนของข้าสร้างค่ายกลให้เรียบร้อย เซี่ยลิ่งฉี พันปีที่ผ่านมา มีเจ้าปกป้องสามพิภพ เป็นโชคดีของตำหนักเซียน วันหน้าตำหนักเซียนยังมีเรื่องอีกมากมาย ที่รอเจ้าอยู่ เซี่ยลิ่งฉีจะทำงานที่ท่านมอบหมายให้สำเร็จ ลั่วเกอ หลิ่วเซา เฮอน่า ลั่วเกอเล่า
เขายังอยู่ในถ้ำ บอกว่าจะขจัดกลิ่นอายความชั่วร้าย ให้พวกเราออกมาก่อน เขตต้องห้ามที่ไป๋เฟิ่งสร้าง บนกระพรวนวันเพ็ญก่อนหน้านี้ ข้าได้คลายมันแล้ว ลั่วเกอ ลั่วเกอท่านยังสบายดีไหม [ข้าสบายดี] ทำไมท่านถึงไม่ออกมา เจ้าไม่ต้องเป็นห่วง ข้าอยู่ที่นี่ต่อ ก็เพื่อโปรด ความแค้นของศิษย์ตำหนักเซียนเหล่านี้ เจ้าพักผ่อนเถอะนะ ไม่ต้องเป็นห่วงข้า เพราะพลังวิญญาณที่หักล้างกัน ส่งผลต่อท่านใช่หรือไม่ สรุปคือ ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ท่านจะออกมา จะต้องออกมาแน่นอนใช่หรือไม่ แล้วถ้าหาก… หากข้าออกไปไม่ได้เล่า [ถูกขังอยู่ที่นี่] เจ้าจะรอข้าไหม หากท่านออกมาไม่ได้ ข้าจะหาสามีใหม่ เจ้ากล้าหรือ ดังนั้นก็ทำเพื่อข้า ท่านรีบออกมาเข้าใจไหม ได้ ข้าจะออกไปแน่นอน เจ้าจะไปแล้วหรือ หากว่าเจ้าจะไปถ้ำหยินหยาง รอข้าสักสองวันได้หรือไม่ ให้ข้าพักผ่อนสักหน่อย แล้วจะไปกับเจ้า แม้ท่านจะไม่ยอมพูด แต่ข้าก็รู้ว่าท่านบาดเจ็บสาหัส ท่านรักษาตัวอยู่ที่นี่ให้ดีเถอะ แล้วเจ้าเล่า ท่านวางใจ ข้าจะไม่ทำอะไรวู่วาม ข้าจะกลับตำหนักเซียน ขอความช่วยเหลือจากเหล่าเซียนอาวุโส เช่นนั้นก็ดีแล้ว ผู้ที่ปิดผนึกถ้ำในปีนั้น คือบิดาของซางอวี้หรง อดีตเจ้าตำหนักซาง เจ้าไปหาซางอวี้หรง เขาจะต้องช่วยเจ้าคิดหาวิธีแน่นอน ได้ ไม่ว่าอย่างไร ข้าจะต้องช่วยลั่วเกอออกมาให้ได้
ทำได้แน่นอน [เจ้าตำหนักซาง ผู้อาวุโสเซียนเวิง] หลิ่วเซา เจ้ารู้ความผิดหรือไม่ ข้ามิทราบ เจ้าสัญญาว่าจะไม่พบกับลั่วเกออีก ไม่เพียงผิดคำพูด ยังพาลั่วเกอเข้าไปในถ้ำหยินหยางอีก บัดนี้เจ้าออกมาแล้ว เหตุใดเขาจึงยังไม่ออกมา เขา… เขา… ลั่วเกอส่งข้อความให้กับข้า บอกว่าเขาจะขจัดกลิ่นอายความชั่วร้าย ของถ้ำหยินหยางเสียหน่อย ทั้งจะได้ฝึกฝน และจะได้… ทำให้ศิลาจารึกสี่ฤดูมั่นคง เหลวไหล หากมิมีใครบุกเข้าถ้ำ กลิ่นอายความชั่วร้ายจะปั่นป่วนได้อย่างไร หากครั้งนี้ลั่วเกอต้องสูญเสียตบะอีก หลิ่วเซา ภาระนี้เจ้าจะรับผิดชอบไหวหรือ เราไปถ้ำหยินหยางกันเถอะ ต้องรีบช่วยลั่วเกอออกมาให้เร็วที่สุด [ค่ายกลเทียนขุยที่ข้าให้พวกเจ้าสร้าง] [สามารถขจัดกลิ่นอายความชั่วร้ายทั้งหมด] [ที่ครอบคลุมในขอบเขตของค่ายกลได้] [หลังจากสร้างตาค่ายกลเสร็จ] [ค่ายกลเทียนขุย] [จะเริ่มทำงานเองทันที หลังผ่านไปหนึ่งชั่วยาม] [ในที่สุดก็สร้างเสร็จแล้ว] [ศิษย์น้อง] [เจ้าดูสิว่าบนตัวคนพวกนี้ มียาถอนพิษหรือไม่] หาเจอแล้ว ศิษย์พี่ หาเจอแล้ว ศิษย์น้อง นี่คือขวดที่สี่ที่เราหาเจอ ศิษย์น้องนี่เก่งจริง ๆ เราไปรวมตัวกับลั่วเกอกันเถอะ ไป เจ้าค่ะ ไปสิ เจ้าเป็นอะไรไป ไปสิ เจ้าอย่าหลอกข้าสิ รีบได้สติสิ ข้าคือศิษย์พี่ ข้าคือศิษย์พี่
เมื่อครู่ข้า… ศิษย์น้องเล็ก ปณิธานของเจ้าแน่วแน่กว่าผู้อื่น ผนวกกับเคยฝึกพลังภายในเหมันต์วิสุทธิ์ ดังนั้น ตลอดพันปีมานี้ จึงรักษาสติไว้ได้อยู่บ้าง แต่ว่า… แต่ว่าข้าอยู่ที่นี่มาหนึ่งพันปีแล้ว พิษกำยานสุริยันจันทรา ได้เข้าสู่ไขกระดูกนานแล้ว มิอาจกำจัดให้สิ้นได้ สามารถขาดสติได้ตลอดเวลา ถึงขั้นทำร้ายคนที่อยู่รอบข้าง ใช่หรือไม่ พวกเจ้าสามารถรวบรวม น้ำศักดิ์สิทธิ์สุรีย์สลัวเพิ่ม จากสภาพร่างกายของเจ้า ใช้เพียงเล็กน้อยก็สามารถฟื้นฟูได้ ข้าไม่กลัว ข้าได้พบกับพวกท่านอีกครั้ง ก็ดีใจมากแล้ว แม้ว่าจะต้องเปลี่ยนกลับไปอีก อย่าพูดเหลวไหล มีท่านเซียนลั่วเกออยู่ เราจะต้องไม่เป็นอะไรแน่ ไม่เป็นอะไรนะ ครั้งนี้ ข้าจะไม่ทิ้งเจ้าไว้ที่นี่คนเดียวอีกแล้ว [หลิ่วเซา] [เจ้ามาได้อย่างไร] [ข้ารู้ว่าพลังเซียนท่านเสียหาย] [ข้าจึงพายอดฝีมือผู้หนึ่งมาช่วยท่าน] [ยอดฝีมือหรือ] ลั่วเกอ เจ้าควรรักษาตัวอยู่ที่ตำหนักฉงหัว เหตุใดถึงกลับมาอีก ยังบอกว่าจะพายอดฝีมืออะไรมาอีก [ลั่วเกอ] คิดไม่ถึงละสิ ว่าจะมีสักวันที่ท่านต้องการให้ข้ามาช่วย ซางอวี้หรง อาศัยแค่วิชาตงหัวเผาสมุทรของเจ้า เกรงว่าคงไม่พอ ที่นี่ยังมีเซียนอีกผู้หนึ่งมิใช่หรือ หลิ่วเซา เจ้าถอยไปก่อน ตงหัวเผาสมุทร เขาฝึกมาร้อยกว่าปีก็ยังไม่สำเร็จไม่ใช่หรือ ซางอวี้หรงฝึกฝนวิชานี้สำเร็จ ตั้งแต่ห้าร้อยปีก่อนแล้ว ระวัง พวกเขาตามมาแล้ว ถูกขังอยู่ที่นี่พันปี การหนีออกไปคือจิตอุปาทานของพวกเขา
ขอเพียงเขตอาคมมีช่องโหว่ พวกเขาก็จะหนีอย่างไม่คำนึงถึงสิ่งใด ท่านเซียน ท่านบาดเจ็บ ให้พวกข้าจัดการเอง หลิ่วเซา โจมตีรอยแยกนั้น แม้แต่ท่าสายฟ้าฟาดก็เปิดไม่ออก หลิ่วเซา เจ้ามีกระบวนท่าอื่นอีกไหม หากเจ้ามี ก็รีบใช้ออกมา ช่วยกันหน่อย [หลิ่วเซา] [รวมปราณที่ไป่ฮุ่ย ใช้หยางส่งเสริมหยิน] [พนมมือดุจโพธิฯ ประสานมือดุจบุปผา] [ว่างเปล่าราวอากาศธาตุ จิตจมสู่ชี่ไห่] [ใจเคลื่อนไปตามมือ สุขแห่งฟ้าบังเกิดพลัน] นี่คือ… พลังเย่าหลิง ลั่วเกอ รีบออกมา ช่วยข้าค้ำรอยแยกเขตอาคม เซี่ยลิ่งฉี รีบออกมาสิ ศิษย์น้อง รีบไป พวกท่านรีบกลับมา ข้าจะต้านไม่อยู่แล้ว เร็วสิ เร็วสิ เร็วสิ ซื่อเวย ซื่อเวย ศิษย์พี่ ครั้งนี้ไม่ต้องรอข้าอีกแล้วนะ ซื่อเวย ซื่อเวย ♫ บีโกเนียสีแดง หนึ่งคำมั่นสัญญา หนึ่งการแบ่งบานและเหี่ยวแห้ง ♫ ♫ กิ่งก้านโดดเดี่ยว ทำให้เกิดลมแรงฝนหนัก ♫ [ไม่ต้องสนใจข้า ท่านไปก่อน จะไม่ทันแล้ว]
♫ พืชพรรณไม่ใช่มนุษย์ผลไม้ไร้หัวใจปลูกลึก ♫ [ข้าจะไม่มีวันทิ้งเจ้าไว้ที่นี่] – ถ้าจะไปก็ต้องไปด้วยกัน – รีบไปสิ ♫ ไม่อาจลืมเลือน ความไร้เดียงสาแรกพบในวัยเยาว์ ♫ ศิษย์น้อง ♫ ผีเสื้อออกจากดักแด้ ไม่อาจขึ้นสู่สวรรค์บนฟ้า ♫ ท่านเซียน ข้าขอร้องท่าน ศิษย์น้องข้ายังอยู่ในนั้นอยู่เลย ♫ ปีกเขียว จมดิ่งลงในความฝันไร้ซึ่งร่องรอย ♫ ท่านช่วยข้าช่วยนางออกมาได้หรือไม่ ข้าเพิ่งจะตามหานางพบ ท่านช่วยข้าช่วยนางออกมา ♫ โดนแผดเผาเพราะความโลภ หายไปในเขาวงกต ♫ [นางยังไม่ตาย] [นางยังอยู่ในนั้นอยู่เลย] [ท่านช่วยข้าช่วยนางออกมา] ♫ ช่วงเยาว์วัย เฝ้ารอลมฤดูใบไม้ผลิอย่างยากเย็น ♫ [นางยังอยู่ด้านในไม่ได้ออกมาเลย] ♫ ลงสู่โลกมนุษย์หลายครา ♫ ♫ แลกมาซึ่งการกลับมาพบเจอบนโลก ♫ นางยังอยู่ด้านในไม่ได้ออกมาเลย ข้าขอร้องท่าน ♫ ดื่มความเศร้าอันขมขื่น ♫ ข้าขอร้องท่าน ข้าขอร้องท่าน ♫ กลับตาลปัตรฝันที่ถูกต้องและผิด ♫
ข้าขอร้องท่าน ข้าขอร้องท่านล่ะ ♫ เนรเทศนับพันปี ♫ ♫ รอให้หัวใจลุกเป็นไฟจากกองขี้เถ้า ♫ ♫ ในช่วงที่เย็นที่สุดก็ยังพบเห็นบีโกเนียสีแดง ♫ นางยังอยู่ด้านในไม่ได้ออกมาเลย ยังคงอยู่ในนั้น ♫ ปรารถนากางปีกโบยบิน ♫ ♫ ไฉนต้องสู้กับฟ้าดิน ♫ ขอโทษ ♫ อยู่ร่วมโลกเพียงชั่วขณะ เป็นวันเวลาที่ดี ♫ ข้าช่วยนางไม่ได้ แต่ว่าศิษย์น้องเจ้า ช่วยศิษย์ร่วมสำนักทุกคนเอาไว้ ♫ ลงสู่โลกมนุษย์หลายครา ♫ ♫ แลกมาซึ่งการกลับมาพบเจอบนโลก ♫ ♫ ดื่มความเศร้าอันขมขื่น ♫ ♫ กลับตาลปัตรฝันที่ถูกต้องและผิด ♫ ศิษย์น้อง ศิษย์น้อง ♫ เนรเทศนับพันปี ♫ ♫ รอให้หัวใจลุกเป็นไฟจากกองขี้เถ้า ♫ ♫ ในช่วงที่เย็นที่สุดก็ยังพบเห็นบีโกเนียสีแดง ♫ ข้าจะไปหาศิษย์พี่ ขอความเมตตาแทนนักพรตเซี่ย หวังว่านางจะลดโทษของนักพรต ดี เซี่ยลิ่งฉี
ถ้าหากเจ้าไม่ถือสา สามารถพักที่ตำหนักฉงหัวของข้าก่อนก็ได้ ส่วนทางด้านเจ้าตำหนักจั๋ว ข้าจะอธิบายให้ชัดเจน ไม่ต้องหรอก ในใจของซื่อเวย ข้าเป็นศิษย์พี่เซี่ยที่เที่ยงตรง กล้าทำกล้ารับ ข้าจะทำให้นางผิดหวังไม่ได้ นับแต่วันนี้ไปข้าจะกลับไปที่บ่อละลายกระดูก โทษทัณฑ์ที่ข้าสมควรได้รับ ข้าจะรับมันเอง สำหรับความผิดที่ข้าเคยได้ทำ นี่คือน้ำศักดิ์สิทธิ์สุรีย์สลัว ที่ข้ากับซื่อเวยรวบรวมมาหลายวันนี้ บัดนี้นาง มิอาจได้ใช้แล้ว ดังนั้นน้ำศักดิ์สิทธิ์นี้พวกเรา ขอมอบให้ท่านเซียน ท่านนำมันไปใช้รักษาตัว ก็นับว่าซื่อเวย ได้ทุ่มเทพลังน้อยนิดที่มี เพื่อสรรพชีวิตในสามพิภพแล้ว นักพรตเซี่ย ข้าเสียใจด้วย [ลั่วเกอ] [หากข้าถูกขังพันปี] ท่านจะเป็น เหมือนเซี่ยลิ่งฉีไหม ไม่หนีไปไหน มุ่งมั่นตามหาข้า ข้าเองก็ทำไม่ได้ ที่ให้เจ้าถูกขังพันปี ความเจ็บปวดพันปีช่างน่าเศร้ายิ่งนัก ดังนั้นข้าอยากตามหา วิธีกำจัดพลังวิญญาณหักล้างกัน แต่ว่าชิ้นส่วนพลังเทพเย่าหลิง หลอมรวมอยู่ที่ตัวเจ้าหมดแล้ว ข้าจะทำเพื่อเจ้า คิดหาหนทางอื่นให้ ข้าต้องการผนึกพลังเทพให้เร็วหน่อย จะให้ลั่วเกอบาดเจ็บเพราะข้าอีกไม่ได้ [ลั่วเกอออกมาแล้วอย่างนั้นหรือ] [ถูกต้อง] ผู้นำแห่งสามตำหนักซางอวี้หรง ใช้วิชาตงหัวเผาสมุทร ช่วยลั่วเกอออกมา คิดไม่ถึงว่าเขาจะโชคดีจริง ๆ ท่านเซียนไม่เป็นอะไรแล้ว ท่านกลับตำหนักเซียนได้ตลอดเวลา ไปอยู่พร้อมหน้าเขา แล้วบาดแผลของท่านเล่า เป็นเพียงแผลเล็กน้อย ไม่ควรค่าให้เอ่ยถึง
ถ้าบาดแผลท่านไม่รักษาให้ทันกาล เช่นนี้… จะเป็นอันตรายหรือไม่ เทพธิดาลั่วหนิงไม่จำเป็นต้องลำบาก [พิณสือกู่เซ่อ] เทพธิดา หากท่านมีใจอยากช่วยข้า สามารถถอนคำสาปเผ่าภูตวารีข้าได้หรือไม่ ข้า… ข้าทำได้จริง ๆ หรือ ตำนานกล่าวว่าเทพธิดาเจ๋อสุ่ย ใช้พิณสือกู่เซ่อ ถอนคำสาปได้ เทพธิดาน่าจะเป็นผู้สืบทอดพลังเซียนเจ๋อสุ่ย หากเทพธิดามีใจ รบกวนเทพธิดาลองดูสักครั้ง ตกลง พิณสือกู่เซ่อ ลั่วหนิง ราชาปีศาจ ข้าเกรงว่า จะถอนคำสาปนี้ไม่ได้แล้ว ถึงในใจคิดอยากถอนคำสาป แต่มือกลับรู้สึกไม่มีเรี่ยวแรงเสียได้ อาจเป็นเพราะชะตาฟ้าลิขิต มีคนคิดว่า ข้าไม่มีคุณสมบัติมากพอ หรือว่าแม้แต่ผู้สืบทอดของเทพธิดาเจ๋อสุ่ย ก็มิอาจถอนคำสาปได้งั้นหรือ ท่านว่า ข้ากลับมาอย่างเปิดเผยขนาดนี้ ท่านเซียนเวิงเขา… ข้าจะพูดอย่างไรดี ไม่ต้องอธิบาย ข้ามีเรื่องจะปรึกษาเจ้า หลิ่วเซา ในที่สุดเจ้าก็กลับมา… ในห้องหนาวมากหรือ เช่นนั้นข้ากลับก่อนนะ หลิ่วเซา เจ้าเป็นอะไรไป ไม่เป็นอะไรนะ ผู้อาวุโสสมุนไพร ข้าอยากผนึกพลังเทพ ต้องการให้ท่านช่วยถึงจะทำได้ ลั่วหนิง พี่ชายเจ้าออกมาจากถ้ำหยินหยางอย่างปลอดภัย กลับตำหนักเซียนแล้ว ข้ารู้ เมื่อครู่พี่ชายเจ้าบอกข้าแล้ว พี่ชายข้า ใช่ เขาเป็นห่วงพี่ชายเจ้ามากเลยสินะ
เจ้ามาที่นี่อีกทำไม ข้ากำลังคิดถึง เรื่องคำสาปในเผ่าของพวกเจ้า ในเมื่อเรื่องนี้ เกิดขึ้นจากราชาปีศาจกับเทพธิดาเจ๋อสุ่ย ข้าคิดว่า ต้นสาละ น่าจะพอรู้อะไรอยู่บ้าง แต่ว่า ข้ารู้สึกได้ถึงการมีอยู่ของวิญญาณต้นไม้ และรู้สึกได้ว่า มันเป็นมิตรกับข้ามาก แต่มันไม่ยอมบอกอะไรกับข้าเลย อย่างไรเสียคำสาปนี้ สะกดพวกข้ามาหมื่นปีแล้ว ไม่ว่าจะใช้วิธีการใด ข้าจะต้อง ลบล้างมันให้จงได้ ห้ามใช้วิธีการชั่วร้ายผิดศีลธรรม จะเชื่อฟังคำพูดจากเทพธิดาน้อยของเรา ไม่ใช้วิธีการชั่วร้ายผิดศีลธรรม ดีไหม เจ้าก็ขานรับคำพูดของข้าไปเท่านั้น แต่ที่จริงในใจไม่ได้คิดเช่นนี้เลยสักนิด ใช่ไหมเล่า เปล่าสักหน่อย ก็ข้ามี… เจ้าจับตาดูอยู่ไม่ใช่หรือ มีประโยชน์หรือ แม้ว่าข้าคอยดูเจ้าอยู่ เจ้าจะฟังข้าหรือ ข้าเอาความเจ้าเล่ห์ของเจ้าอยู่หรือ เอาเถอะ ข้าจะกลับตำหนักเซียนแล้ว ทำไมเจ้าต้องกลับไปอีกเล่า ข้าเห็นพี่ชายเจ้า ก็เป็นกังวลกับเรื่องนี้อยู่ทุกวัน ในเมื่อเรื่องนี้ เกิดขึ้นจากเทพธิดาเจ๋อสุ่ย ในฐานะที่ข้าเป็นผู้สืบทอดพลังเซียนของนาง ก็น่าจะมีโอกาสแก้ไขเรื่องนี้ ข้าคิดว่า จะกลับไปหาท่านพี่ และ… เหล่าผู้อาวุโสของตำหนักเซียนเพื่อสอบถาม ไม่แน่ว่าอาจมีเบาะแสอะไร เรื่องของเผ่าภูตวารี เจ้าถามพวกผู้เฒ่าของตำหนักเซียน จะไปมีความหมายอะไร เรื่องของแดนปีศาจมอบให้ข้าจัดการเอง เจ้าก็เป็นเทพธิดาน้อย อย่างมีความสุขของเจ้าไป ไม่ดีหรือ ไม่ดี
ใครจะไปรู้ว่า ในใจเจ้าอาจกำลังคิดอยากถอนคำสาป แล้วทำเรื่องฟั่นเฟือนเสียสติอะไรอีกบ้าง เอาละ ข้าไม่คุยกับเจ้าแล้ว ข้าจะกลับไปจริง ๆ แล้ว ห้ามไป ใครจะรู้ว่าครั้งนี้ที่เจ้าไปแล้ว จะกลับมาอีกเมื่อไร ห้ามหรือ จะใช้วิธีไหนห้ามดีเล่า เจ้าขังข้าเลยสิ ไม่ให้ข้าออกไปใช่ไหม เปล่า อาฝู เจ้าจำไว้ เจ้าไม่ใช่ราชาปีศาจเมื่อหมื่นปีก่อน ข้าเองก็ไม่ใช่เทพธิดาเจ๋อสุ่ย ดังนั้น เจ้าอย่ามัวแต่คิดเลียนแบบราชาปีศาจ เข้าใจหรือยัง เข้าใจแล้ว ไม่ว่าสุดท้ายเจ้าจะหาวิธีได้หรือไม่ เจ้าต้องรับปากข้าเรื่องหนึ่ง ก็คือห้ามกลับมาหาข้าช้าเกินไป สามวัน ห้าวัน เจ็ดวัน แล้วแต่อารมณ์ข้า อย่างน้อยให้ข่าวคราวข้าหน่อยสิ นานที่สุดครึ่งเดือนนะ ห้ามเอาแต่หนีหน้าข้า เทพธิดาน้อยอะไรกัน นี่มันนางมารน้อยชัด ๆ อยากมาก็มา อยากไปก็ไปทุกที เห็นข้าเป็นอะไรกันแน่ นี่เป็นการไหว้แม่ทูนหัวตัวน้อยชัด ๆ ต้นแม่ แม้แต่เจ้าก็ตามรังแกข้าเหมือนนางด้วยหรือ เชื่อไหมว่าข้าจะผ่าเจ้ามาทำฟืนให้ดู ต้นแม่นี้ เป็นแม่ทูนหัวตัวน้อย เหมือนลั่วหนิงไม่มีผิด ไปคราวนี้ ก็ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนจึงจะกลับมา หากเป็นเช่นนี้ต่อไปคงไม่เข้าที ต้องรีบแต่งงานกับนางแล้ว รอให้นางลงมาครั้งหน้า ข้าจะทำให้นางดีใจก่อน จากนั้นค่อยไปปรึกษาเรื่องนี้กับท่านพี่
ทำเช่นนี้นี่แหละ ดังนั้นที่เจ้าเรียกเราสองคนมา ก็เพื่อ… หาทางบำรุงร่างกายให้หลิ่วเซาหรือ ใช่ ในร่างกายนางเหลือไข่มุกยันต์เพียงหนึ่งเม็ด ทั้งยังประสบกับเรื่องมากมายเช่นนั้น กระทบต่อการบำเพ็ญตบะของนาง ดังนั้น ข้าต้องการให้พวกท่านช่วย บางทีอาจมองเห็น ในสิ่งที่ข้ามองไม่เห็น แม้จะเป็นเพียง เบาะแสเล็กน้อยก็ตาม ท่านนี่ โลภเกินไปหรือเปล่า พลังวิญญาณนางเสียหายไปแล้ว ก็ยากที่จะกลับไปฝึกฝนอีกครั้ง หรือว่าท่านอยากเร่งรัดฝืนธรรมชาติ แต่ว่า เอาผู้อาวุโสสมุนไพรไปตุ๋นยาสิ อย่างน้อยตบะของหลิ่วเซา อาจเพิ่มขึ้นหนึ่งถึงสองขั้น ทะ…ท่าน…ท่านเซียนไตร่ตรองด้วย อย่าใช้สายตาเช่นนี้มองข้าสิ ผู้อาวุโสสมุนไพร ท่านอยู่มาหมื่นปีแล้ว นานมากแล้ว คุ้มค่าแล้ว ทะ…ท่าน…ท่านเซียน ผู้อาวุโสสมุนไพร ข้าจำความดีที่ท่านมีต่อหลิ่วเซาได้ ท่านเซียน เวลาถึงวันเทศกาลอย่าลืม… เผาเงินกระดาษให้ข้าเยอะ ๆ หรือทองคำก้อนก็ได้ ท่านเตรียมยาตามรายการนี้ให้ดี บางทีท่านอาจมิต้องรับเงินกระดาษแล้ว เจ้าเอาข้าไปตุ๋นเสียยังดีกว่า [ผู้เฒ่าเซียนเวิงโกรธเคืองเจ้าตำหนักซาง] [ท่านเซียนลั่วบุกถ้ำหยินหยางอย่างกล้าหาญ] บันทึกเขาซีอิ่นฉบับพิสดารของข้า ได้เขียนเพิ่มอีกแล้ว หลิ่วเซา เจ้ายังคิดถึงเรื่องผนึกพลังเทพอยู่หรือ ข้ามีน้ำตากึ่งปีศาจแล้ว ตอนนี้สิ่งที่ยังไม่มีคือ การช่วยเหลือของผู้บำเพ็ญเซียน ตบะขั้นนักพรตขึ้นไปสามคน ซางอวี้หรงน่ะพูดง่าย แต่ถ้าจะเกลี้ยกล่อมเจ้าตำหนักจั๋ว ข้าไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร เรื่องนี้มันไม่ง่ายเลย มิสู้ให้ซางอวี้หรงไปพูดแทนเจ้า
สองวันมานี้จั๋วชิวเสียน สนิทสนมกับซางอวี้หรงมาก เจ้าคงไม่ ผนึกพลังเทพ เพื่อท่านเซียนจริง ๆ หรอกนะ หากบอกเขาว่าข้าคิดอย่างไร รังแต่จะเป็นการเพิ่มความกังวลโดยใช่เหตุ เช่นนั้นข้าว่าช่างมันเถอะ [ท่านบูรพาจารย์อาวุโส] [ท่านเซียนขอเชิญ] [พวกเจ้าสองคนนี่นะ] [ทรมานข้าทั้งวัน] [ตอนนี้ยังขาดวัตถุดิบยาตัวใดบ้าง] [เจ้าจะเร่งรัดอะไรนักหนา] [ยาวิเศษนี้] [บางอย่างข้าก็ยังไม่เคยเห็นเลย] ศิลาดาราพันมายา เถาวัลย์วิเศษพันพิฆาต เจ้าดูสิ ข้าจะไปหามาให้เจ้าได้จากที่ไหน ท่านเซียนลั่วเกอ ยาวิเศษเหล่านี้มิเพียงบำรุงร่างกาย แต่ยังสามารถ เพิ่มพลังเทพเย่าหลิง ของหลิ่วเซาให้แข็งแกร่ง เจ้าไม่กลัวว่า จะทำให้พลังวิญญาณที่หักล้างกันของพวกเจ้า ยิ่งรุนแรงขึ้นหรือ ท่านหมายถึงเถาวัลย์วิเศษพันพิฆาต ก็อยู่ที่บ่อละลายกระดูกเองมิใช่หรือ ก็ใช่ แต่ต้องใช้พลังของเทพจึงจะสามารถหาพบ แล้วศิลาดาราพันมายาเล่า สิ่งนั้นหายากยิ่งกว่า นั่นเป็นของสะสมของราชาปีศาจ เมื่อหมื่นปีก่อน ราชาปีศาจ [ท่านเซียน] [ราชาปีศาจขอเข้าพบขอรับ] ข้านึกว่าท่านเซียน จะให้พบในตำหนักลี่เทียน หรือตำหนักฉงหัวเสียอีก วันนั้นข้ากับหลิ่วเซาถึงคราวจนตรอก เป็นเจ้าที่ยืนอยู่ตรงหน้าเรา ตอนนั้นเจ้าบอกว่า เราเป็นสหายกัน ที่แท้ท่านก็จำได้ หลังจากที่ข้าขึ้นเป็นเซียนก็นึกขึ้นได้ สหายของลู่หลี ก็เป็นสหายของข้าด้วย ก่อนหน้านี้ข้ามิได้ตั้งใจเอ่ยถึง แต่มิได้ลืมเลือน ที่จริงในใจข้า
ก็เห็นพวกท่านเป็นสหายรักมาโดยตลอดเช่นกัน เฮอน่า ในเมื่อเจ้าบอกว่าเราเป็นสหายกัน เช่นนั้นก็มิต้องเกรงใจ มีอะไรก็พูดได้ตามตรง [ราชาปีศาจเฮอน่าขอแสดงความเคารพ] เซียนและปีศาจให้สัญญากัน นับจากนี้จะอยู่ร่วมกันอย่างสันติ ไร้ข้อพิพาทตลอดไป เฮอน่า ความปรารถนาของเจ้าเป็นสิ่งดี ท่านเซียนรู้สึกว่าไม่เหมาะสมหรือ ข้าก็รู้สึกว่าดีมาก และหวังว่าจะมีสักวันที่เป็นเช่นนี้จริง ๆ แต่ว่าตำหนักเซียนมีเซี่ยลิ่งฉี วังปีศาจก็มีเช่นกัน วังปีศาจมีคนก่อเรื่องหรือ พิษกำยานที่หลิ่วเซาได้รับ น่าจะมีแค่เซี่ยลิ่งฉีเท่านั้นที่มี ตั้งแต่เซี่ยลิ่งฉีซ่อนตัว จนถึงไป๋เฟิ่งใช้พิษ ข้าสงสัยว่าในระหว่างนี้ จะมีคนส่งข่าว อาฝู เจ้าเป็นราชาแห่งแดนปีศาจ หากอาฝูเดินทางผิด เจ้าจะจัดการอย่างไร แม้ข้าจะเห็นเจ้าเป็นสหาย แต่ก็มิอาจผ่อนปรนให้อาฝู เพราะความสัมพันธ์ของเจ้าได้ ข้าหวังว่าเจ้าจะเข้าใจนะ ข้าเข้าใจแล้ว ข้ายังมีอีกเรื่องหนึ่งที่อยากถามเจ้า เรื่องอะไรหรือ ท่านพูดมาเถอะ ในถ้ำครั้งนี้ หลิ่วเซาได้บีบเค้น อาวุธวิเศษวงมงกุฎของเย่าหลิงออกมา น่าจะได้สืบทอดพลังเทพเย่าหลิงในอีกไม่ช้า ดังนั้นข้าจึงอยากตามหายาวิเศษบางอย่าง เพื่อเพิ่มพลังเทพของนาง ช่วยนางฝึกฝนตบะ มียาใดที่ตำหนักเซียนไม่มีอย่างนั้นหรือ ศิลาดาราพันมายา [นั่นคืออะไร] ต้นสาละส่องแสงอย่างนั้นหรือ [นี่คือ…] พลังราชาปีศาจของนายท่าน หรือว่านายท่าน จะกำลังใช้พลังราชาปีศาจ เพื่อค้นหาสิ่งใด คิดไม่ถึงว่าจะใช้พลังวิญญาณราชาปีศาจออกมา