【ซับไทย】รัตติกาลรัก Love at Night | ตอนที่ 4 | MangoTV Thailand
♪มองมาที่ตาคู่นี้ของฉัน♪ ♪สายตาที่อ่อนโยน♪ ♪จะขีดเส้นแบ่งได้อย่างไร♪ ♪ฉันไม่รู้เลย♪ ♪เสียงหัวใจเต้นเข้าใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ♪ ♪เกือบจะถูกครอบครอง♪ ♪รอเพียงอีกแค่ไม่กี่นาที♪ ♪บางทีก็อาจจะมีคำตอบ♪ ♪ราวกับปฏิกิริยาเคมีอันอัศจรรย์ถูกจุดขึ้น♪ ♪ในพริบตาดั่งเปลวเพลิงที่เผาไหม้ โบกสะบัดเต้นรำ♪ ♪คุณเปรียบดั่งเปลวเพลิง♪ ♪ต่อให้ฉันอยู่ในสถานการณ์ยากลำบาก♪ ♪ฉันไม่ต้องการใคร นอกจากคุณ♪ ♪ทำไมต้องพูดไม่ตรงกับใจ♪ ♪ทำตามสัญชาตญาณ อย่ามัวลังเล♪ ♪ฉันอยู่เพื่อคุณเท่านั้น♪ =รัตติกาลรัก= =ตอนที่ 4= ฉันคิดว่าคุณอันตรายมาก ยังไงเหรอครับ ความคิดละเอียดถี่ถ้วน ไม่เปิดเผยสักนิด ฉันกระดูกคนละเบอร์กับคุณค่ะ หมายความว่ายังไงครับ ฉันหมายความว่า… ฉันหวังว่าชีวิตของฉัน ไม่ต้องมีเรื่องไม่คาดฝันอะไรเยอะแยะ เพราะงั้นผอ.สวี่กำลังโทษว่า ผมเป็นเรื่องไม่คาดฝันเหรอครับ ไม่ใช่อยู่แล้วค่ะ มันจบไปแล้วไม่ใช่เหรอ แต่ว่าชีวิตมันก็สร้างขึ้นจาก เรื่องไม่คาดฝันที่นับไม่ถ้วนไม่ใช่เหรอครับ จุดนี้… ผอ.สวี่น่าจะเข้าใจดีกว่าผม หวังจี๋ ไหนคุณบอกว่าพี่หลิงเจ๋อกำลังทำโอทีไง ฉันไปแล้วไม่เห็นมีใครสักคนเลย อาหารมื้อดึกของฉันซื้อมาเสียเปล่าเลย เขาเหรอ… เขาอาจจะมีธุระออกไปข้างนอกมั้ง เมื่อกี้ผมยังเห็นเขาอยู่เลย คุณเห็นเขาแล้วเหรอ คุณเจอผีแล้วละมั้ง เหมือนว่าฉันจะเจอผีเข้าแล้วล่ะ อะไรเหรอ ไม่ได้ จะพุ่งเข้าไปอย่างนี้ไม่ได้ จะเสียภาพพจน์ ตุ๊กตานี้คีบยากเกินไปแล้ว
ทำไมผมจะต้องทำ การสอบทานธุรกิจในโปรเจ็กต์นี้ด้วย ไปเถอะ รีบกลับบริษัทกัน มารายงานสถานการณ์พี่หลิงเจ๋อให้ฉันฟัง ถ้าคุณอยากให้ผมช่วย (PLAY @ CGV) อย่างน้อยก็รอให้ผมเสร็จธุระก่อนสิ คุณไปเดินเล่นที่ห้างข้างหน้านั่นก่อน คุณคิดว่าเดินชอปปิงง่ายนักเหรอ ฉันจะบอกให้นะ คีบตุ๊กตาก็เหมือนการซื้อกระเป๋า จะต้องมั่น แม่น โหด ฉันคีบให้คุณดูสักตัวแล้วกัน คุณคิดว่าฉันมีแต่เงินหรือไง ฉันมีสมองด้วยนะ แค่ขี้เกียจจะโชว์ออกมาก็เท่านั้น งั้นปกติคุณเอาสมองไปใส่ไว้ตรงไหน คุณ… คุณพูดแล้วอย่าคืนคำนะ ผู้หญิงคนนี้ เป็นใครกันแน่ พี่ ทำไมเหรอ เป็นตากุ้งยิงเหรอ บอกกับพ่อแม่ว่ายังไง ผมก็บอกว่าคะแนนไม่ดีสอบป.โทไม่ติด ตอนนี้เขาโกรธหน้าดำเลย แม่คะ กลับมาแล้วเหรอ พ่อคะ พอดีเลย รีบมากินข้าวเถอะ เหลาสวี่กินข้าวได้แล้ว มาแล้ว พ่อคะ แม่คะ แม่ ผมทำเองครับ ไหนบอกว่าอีกหนึ่งอาทิตย์ ถึงจะกลับมาไม่ใช่เหรอคะ ทำไมกลับมาเร็วอย่างนี้ล่ะคะ หมอเฉินที่รักษาขาให้พ่อแกน่ะ บอกว่าสุดสัปดาห์หน้าถึงมีเวลา พ่อกับแม่ก็เลยกลับมาก่อน พี่ หนูยังไม่ทันได้คุยกับหมอเลย นี่มันเกิดอะไรขึ้นเหรอคะ อวิ๋นซีช่วยจัดการมาตลอดไม่ใช่เหรอ เมื่อไรจะถึงตาแก จริงสิ นี่คือหมูดำที่เรา เอากลับมาจากต่างจังหวัด อร่อยมากเลย ชิมดูสิ แม่ครับ แม่ลำเอียงจังเลย เมื่อกี้ผมจะกินแม่ไม่ให้ ต้องรอให้พี่ผมกลับมาก่อน เจ้าเด็กนี่ มา ๆ แม่คีบให้ แล้วยังไง บ้านเราน่ะให้ความสำคัญกับ ลูกสาวมากกว่าลูกชาย – อ่ะ นี่ ๆ – มันเป็นธรรมเนียม ให้แก ๆ ขอบคุณครับพ่อ พ่อคะ ถ้าพ่อนัดหมออีกครั้งหน้า
ให้หนูเป็นคนจัดการเถอะค่ะ แล้วก็แม่คะ ถ้าแม่ไม่สบาย ก็บอกหนูเลยนะคะ จริงสิ อวิ๋นซีบอกพวกเราแล้ว บอกว่าตอนนี้งานของแก กำลังอยู่ในช่วงเลื่อนขั้น งานยุ่งมาก เลยบอกพวกเราว่ามีอะไรให้เรียกเขา แกไม่ต้องจัดการหรอกนะ แกดูอวิ๋นซีสิ ดูแลแกขนาดไหน ต่อไปก็อย่าเอาแต่ใจอีกเลยนะ อวิ๋นซีเป็นลูกศิษย์พ่อ พ่อดูคนไม่ผิดหรอก งั้นพ่อแม่แต่งงานเองแล้วกัน แกว่าอะไรนะ พอแล้ว กินข้าวดี ๆ ได้หรือเปล่า ไม่ ผมจะกินได้ยังไง คุณฟังเขาสิ คุณฟังเด็กคนนี้พูดเข้าสิ เดี๋ยวนี้คุณเป็นอะไรเนี่ย พ่อศาสตราจารย์ใหญ่ เดี๋ยวนี้ฉันเห็นที่มหาวิทยาลัย คุณก็ยิ้มแย้มกับนักศึกษาดี พอกลับมาบ้าน ทำไมอารมณ์ร้ายกับลูก ๆ คุณเป็นอะไร วัยทองหรือไง คุณน่ะสิวัยทอง ผมอารมณ์ร้อนเหรอ ผม ผมอารมณ์ร้อน ถ้าผมไม่สนใจพวกเขาใครจะสนใจ คุณงั้นเหรอ ผมเห็นอาจารย์แพทย์อย่างคุณเนี่ย อยู่บ้านวัน ๆ เอาแต่ดูซีรีส์รักหวานแหวว คุณเนี่ย ฉันชงเหล้าให้นายสักแก้วแล้วกัน อยากดื่มอะไร น้ำโซดา นายคงไม่ได้อยากจะเลิกเหล้าหรอกนะ เปล่าหรอก ช่วงนี้เจอกับคนน่าสนใจคนหนึ่ง ก็เลยอยากลองเปลี่ยนรสชาติดู นายมีเรื่องนะเนี่ย คิดมากไปแล้ว ยังไม่นอนเหรอ กำลังจะนอนแล้วค่ะ เป็นอะไร มีปัญหากับอวิ๋นซีเหรอ สามสิบเข้าไปแล้ว อย่าเอาแต่ใจเป็นเด็ก ๆ ตอนนี้ขอบข่ายกิจการ ของอวิ๋นซีนับวันยิ่งใหญ่ขึ้น ยุ่งขนาดนี้ แกต้องเข้าใจเขาให้มาก ๆ ต้องรู้จักพอ พ่อว่า… พวกแกน่ะรีบแต่งงาน ลงหลักปักฐานกันซะเถอะ ในสายตาพ่อ หนูมีเพียงการแต่งงาน กับฟ่านอวิ๋นซีแค่ทางเลือกเดียวเหรอคะ พวกแกคบกับมาสิบปีแล้ว ไม่แต่งงานจะทำอะไร มีใครดีกับแกกว่านี้ เข้าใจแกกว่านี้อีก อีกทั้งการงานก็ทำจนใหญ่ขนาดนั้น ในสายตาของทุกคน พวกเราควรจะได้แต่งงานกันอย่างราบรื่น แต่ถ้าเกิดชีวิตของเรา เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นล่ะคะ เรื่องไม่คาดฝัน ชีวิตของใครไม่มีเหตุไม่คาดฝันบ้าง กลับมาสู่รางเดิมก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ งั้นเหรอคะ โยวโยว อวิ๋นซีคือคนที่เหมาะสมกับแกที่สุด เหมาะสมสำคัญกว่าความรักเหรอคะ คำว่ารักน่ะ พูดตอนอายุ 20 มันซาบซึ้ง พูดตอนอายุ 30 น่ะคือทำตัวเป็นเด็ก การแต่งงานก็คือการใช้ชีวิต ร่วมกันกับคนที่เหมาะสมที่สุด ใช้ชีวิตได้อย่างดีแล้ว ก็สำคัญกว่าเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ตอนนี้ความกดดันการทำงาน ของอวิ๋นซีมากขนาดนี้ ไม่มีเวลามาสวีทหวานกับแก แต่นี้ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่ได้รักแกนะ
ตอนแกปีสี่ไข้ขึ้นสูงจนเป็นโรคปอดอักเสบ เพื่อจะดูแลแกอวิ๋นซีเขา… ทิ้งความฝันที่สำคัญที่สุดของตัวเอง การสอบปริญญาเอกของ มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย เรื่องนี้เขาไม่ได้บอกแกล่ะสิ เอาเถอะ เรื่องนี้แกพิจารณาดูเองก็แล้วกัน อย่าคิดอะไรเหลวไหล ดึกแล้ว รีบพักผ่อนเถอะ (อาคารซิวเสวี่ยน) ยินดีด้วยนายได้รับเหรียญทองรอดตาย ถ้าต่อไปนายทำให้ฉันโกรธ นี่คือสิทธิ์ยกเว้นของนาย ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่ต้องเซ็น ฉันไม่ได้ใช้มันแน่นอน ยังไงก็ต้องแสดงท่าทีและ ความจริงใจของฉันอยู่ดี อ่ะ เร็วเข้า เก็บไว้ให้ดีนะ เก็บไว้ให้ดีนะ ทำไมวันนี้ว่างนัดฉันออกมาเจอล่ะ นี่เป็นเอกสารที่นายขอจากพ่อฉันก่อนหน้านี้ เขาให้ฉันเอามาให้ ขอบคุณอาจารย์แทนฉันด้วย เรื่องของพ่อฉัน ขอบคุณนายด้วยนะ นั่นเป็นสิ่งที่ฉันควรทำอยู่แล้ว ฉันอยากถามนายหน่อย เธอว่ามาสิ เมื่อก่อนตอนนายจบปริญญาโท เดิมทีจะได้ไปเรียนต่างประเทศ แต่ก็ทิ้งโอกาสไปเพราะฉันเหรอ เธอรู้แล้วเหรอ ทำไมนายไม่บอกฉันล่ะ นั่นเป็นการตัดสินใจของฉัน ฉันบอกเธอไป นอกจากสร้างความกดดันให้เธอแล้ว มันก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย ที่จริงวันนี้ที่ฉันมา มีเรื่องอยากจะบอกกับเธอ ตอนสมัยเรียน เพื่อจะได้ไปดูพระอาทิตย์ขึ้นกับเธอ (ข้อตกลงการคบหา) ฉันพลาดการสัมภาษณ์ที่สำคัญมาก ๆ ไป ตอนนั้นเธอรู้สึกผิดมาก ก็เลยตั้งใจเขียนเจ้านี่ขึ้นมา ฉันสัญญาไว้ ถ้าไม่ใช่เหตุสุดวิสัย ไม่สามารถยกเลิกมันได้เพียงฝ่ายเดียว ถึงตอนนั้นเราจะเขียนมันเล่น ๆ แต่พวกเราก็มีความสุขมาก คิดว่าพอมีมันแล้ว (ข้อตกลงการคบหา) ก็จะมีสิ่งรับประกันความสุข ตอนนี้ดูไปแล้ว…เหลวไหลเอามาก ๆ ฉันรู้ว่าฉันเห็นแก่ตัวมาก มัวแต่สนใจอนาคตของตัวเอง ละเลยอะไรไปมาก เพราะงั้นตอนนี้ฉันก็ได้รับบทเรียนแล้ว เสียดายที่สายเกินไป โยวโยว ฉันยังรักเธอเหมือนเมื่อก่อน แต่ฉันบีบบังคับเธอไม่ลง ฉันยอมรับการเลิกกัน นี่ขนมดอกกุ้ยฮวาที่เธอชอบที่สุด ซื้อให้เธอเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว นายยังจำได้ด้วยเหรอ เรื่องเกี่ยวกับเธอ ฉันจำได้หมดแหละ ฉันไปเข้าห้องน้ำหน่อย พี่มาทำอะไรที่นี่ นี่บ้านฉัน จริงด้วยเนอะ ผมมาคราวนี้ ก็มารายงานการเรื่องที่ไปสืบน่ะ มีอะไรก็พูดมาตรง ๆ นี่ พี่ ไม่ใช่ว่าฉันโม้นะ เดือนนี้ฉันลงสนามรบเองเลย ไปสืบกลยุทธพวกนี้มาจนเข้าใจแล้ว บริษัทซ่างเก๋อเนี่ย ประธานหลัวเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุด พี่กับคุณหานนั่นน่ะระดับเดียวกัน เป็นกรรมการเหมือนกัน พวกพี่สองคนน่ะรายงานตรงกับประธานหลัว ก็เหมือนเสือสามตัว ฉันเป็นเสือตัวที่สามเหรอ เปล่า พี่เป็นก้อนเนื้อตรงกลางนั้น เสือตัวที่สาม คือตำแหน่งพาร์ทเนอร์ของบริษัทนี้ ซึ่งคุณหานเล็งมานานแล้ว เวลานี้ประธานหลัวเรียกพี่มา พี่ก็เลยกลายเป็น หนามยอกอกของคุณหาน อยากจะตั้งตัวในซ่างเก๋อได้ ขั้นแรกต้องจัดการเล่อมี่มาให้ได้ พี่ ข้อมูลของผมนี่ไม่ธรรมดาเลยนะ พี่คิดดูนะ ด้านบนมีคุณหานที่คอยจ้องเรา อย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ อดทนไม่ไหวอยากให้เราทำผิดพลาด ข้างล่างพี่มีฟางฉี ชัดเจนว่าเขาไม่ยอมพี่ ตอนนี้พี่มีทั้งศึกนอกศึกใน แต่ว่ายังดี ยังมีทหารเดนตายอย่างผม ช่วยขจัดภัยพิบัติให้พี่ ฉันสงสัยมาก เดี๋ยว พี่พูดอย่างนี้เสียใจนะ ผมอุตส่าห์ไปสืบเรื่องที่เล่อมี่มา คราวนี้คนที่มาติดต่องานกับเรา สวี่ชิงโยวผอ.ฝ่ายปฏิบัติการคนนั้น ผมได้ยินว่าเขาไม่ธรรมดาเลย เขาจัดการเรื่องคดีสินค้าปลอม ไปได้อย่างง่ายดายอย่างนี้ ต้องไม่ใช่คนที่รับมือได้ง่าย ๆ แน่ พวกเราจะต้องระวังให้มาก ๆ
งั้นเหรอ นี่ ทำไมพี่ไม่เชื่อที่ผมพูดล่ะ หรือว่าพี่… ยังมีอย่างอื่นอยากบอกผมหรือเปล่า อย่างเช่น ชื่นชม มีจริง ๆ แหละ เวลาเคี้ยวอาหารหุบปากด้วย ในครัวมีของร้อน คราวหน้าอย่าเข้ามาบ้านฉันตามใจอีก ฟางฉี กาแฟสองแก้วค่ะ ค่ะ คืนดีกันแล้วเฉยเลย ที่จริงก็ไม่นับหรอก งั้นนับว่าเป็นอะไรล่ะ ก็แค่คิดว่า… จะลองดูอีกสักครั้ง ฉันคิดว่าไม่จำเป็นหรอก แต่นั่นมันคือสิบปีของฉันเลยนะ สิบปีแล้วยังไง เธอเลี้ยงหมาสิบปีก็เสียใจเหมือนกัน เธอจะเอาครึ่งชีวิตที่เหลือของเธอทั้งหมด มาลงกับสิบปีนี้น่ะเหรอ ก็แค่ลองดูไง อาจจะเดินไปไม่ถึงขั้นนั้นหรอก กาแฟของคุณค่ะ ถือกาแฟเองแล้วกัน ฉันเคยรับปากเขา ถ้าหากเขาทำผิด จะให้โอกาสได้หนึ่งครั้ง คำพูดล้อเล่นสมัยวัยรุ่น จำเป็นต้องเอามาจริงจังด้วยเหรอ คนอื่นอาจจะคิดว่ามันเป็นคำพูดล้อเล่น แต่ตอนนั้นฉันจริงจังจริง ๆ นะ สวี่ชิงโยว ไม่นานเธอจะถูกนิสัยนี้ของเธอ ทำให้เดือดร้อนจนตาย เธอรู้หรือเปล่า พวกเราคบกันมาสิบปี เคยรักกันมากจริง ๆ แล้วยังไงล่ะ เราห่างจากความสำเร็จที่ทุกคนคิดไว้ เพียงแค่ก้าวเดียวเท่านั้น ล้มอยู่ตรงนี้ เขาจะรู้สึกเสียใจภายหลัง ฉันจะเจ็บปวด เธอนี่มันไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาจริง ๆ
รู้ตัวไหม ไม่ว่าผลจะเป็นยังไง ครั้งนี้ลองดูแล้ว ก็จะไม่มานั่งเสียดายทีหลัง เธออย่าหาว่าฉันปากเสียเลยนะ เรื่องแบบนี้มันไม่มีทางจบด้วยดีหรอก มันก็แค่ลดจากโทษตายเป็นอภัยโทษ ก็คงงั้นมั้ง แต่ฉันคิดมานานมากเลยนะ พวกเราเคยเริ่มต้นมันอย่างจริงจังตั้งใจ ฉันไม่อยากให้มันจบลงง่าย ๆ แบบนี้เลย หรืออาจจะถือว่า… เป็นการให้คำตอบฉัน กับความสัมพันธ์ครั้งนี้แหละมั้ง สวี่ชิงโยวเธอจะพูดก็พูดสิ เธอ เธอจะมาทำเศร้าอะไรแบบนี้ เอาน่า ฉันรู้ว่าเธอเป็นห่วงฉัน ขอบคุณครับ เล่อมี่ได้ก้าวไปก้าวใหญ่ ๆ ครั้งนี้ เพราะได้การสนับสนุนจากประธานม่อจริง ๆ เกรงใจไปแล้วครับประธานไจ๋ นี่ก็เป็นความรับผิดชอบของผม การเตรียมตัวจดทะเบียน เข้าสู่ตลาดหลักทรัพย์ ต่อจากนี้ต่างหากคือศึกใหญ่ มีซ่างเก๋อกับประธานม่อคอยคุมหางเสือเรือ ผมมั่นใจในอนาคตของเล่อมี่มาก ๆ ครับ ตอนนี้เล่อมี่ก็ได้ขึ้นไปอีกขั้นแล้ว ต่อจากนี้ต่างหากครับคือจุดสำคัญ ตอนนี้งานแต่ละแผนก ในบริษัทมีความทับซ้อนกันมาก กำลังการผลิตเฉลี่ยต่อคนต่ำ ไม่เป็นผลดีต่อการพัฒนาในภายหลัง นักลงทุนหวังจะได้เห็น โครงสร้างทีมที่สมบูรณ์พร้อมกว่านี้ครับ งั้นความหมายของประธานม่อคือ… ปรับปรุงโครงสร้างพนักงาน แต่ว่าพนักงานเก่าเหล่านี้ ล้วนแต่มีความรักต่อเล่อมี่นะครับ อีกทั้งมีหลายคน ที่สู้มาพร้อมกับผม ตั้งแต่เพิ่งก่อตั้งใหม่ ๆ เพราะฉะนั้น… พวกเขายิ่งจะต้องคำนึงถึง อนาคตของเล่อมี่ให้มากครับ
ประธานม่อ คุณมาได้ยังไงคะ ทำไมครับ ผอ.สวี่เหมือนไม่อยากเจอผมงั้นแหละ ประธานม่อคิดมากไปแล้วค่ะ ไม่ได้อยากหรือไม่อยากเจออะไร โยวโยว งั้นก็ดีครับ นายมายังไง ไม่ได้บอกฉันก่อนด้วย ฉันไปประชุมผ่านมาน่ะ เอาขนมมาฝากเธอไว้กินเป็นของว่าง จริงสิ นี่คือประธานม่อแห่งซ่างเก๋อ ประธานม่อ ได้ยินชื่อเสียงมานานแล้วครับ ฟ่านอวิ๋นซี ทนายฟ่าน ได้ยินชื่อมานานแล้วครับ ทนายฟ่านมาที่นี่เพราะ… ลืมแนะนำไปครับ สวี่ชิงโยว คู่หมั้นของผมครับ อย่างนี้นี่เอง บังเอิญจังเลยนะครับ เดี๋ยวฉันจะต้องประชุม นายกลับไปก่อนเถอะ งั้นก็ได้ เลิกงานฉันมารับนะ เดินทางระวังด้วย งั้นฉันไปก่อนนะ ดูท่าว่าการยอมรับกับ เรื่องไม่คาดฝันในชีวิตของผอ.สวี่ ก็สูงมากเลยนะครับ เดิมทีชีวิตมันก็สร้างขึ้น จากเรื่องไม่คาดฝันที่นับไม่ถ้วน ประธานม่อบอกกับฉันเองไม่ใช่เหรอคะ งั้นยินดีด้วยนะครับผอ.สวี่ ในที่สุดก็ได้ชีวิตที่… ไม่ถูกเรื่องไม่คาดฝันมารบกวนสมใจ ขอบคุณค่ะประธานม่อ เรื่องของฉันไม่รบกวนคุณมาห่วงดีกว่าค่ะ คุณผู้หญิง เชิญทางนี้ค่ะ ผอ.สวี่คะ มีแขกมาหาค่ะ ขอบคุณค่ะ สวัสดีค่ะ มาหาฉันมีธุระอะไรเหรอคะ พี่หลิงเจ๋อเปลี่ยนรสชาติแล้วเหรอ พี่สาว เธอถอนตัวออกไปซะเถอะ ในใจม่อหลิงเจ๋อเขามีแต่ฉัน เธอยอมแพ้ดีกว่า ฉันว่าคุณน่าจะเข้าใจอะไรผิดนะคะ
ฉันกับม่อหลินเจ๋อแค่คนร่วมงานกันเท่านั้น อีกทั้งต่อให้มีอะไรจริง ๆ คุณก็ควรจะไปหาเขาไม่ใช่มาหาฉันมั้งคะ คนแบบเธอฉันเจอมาเยอะแล้ว เธอคิดว่าเธอพูดแบบนี้ฉันจะเชื่อเธอเหรอ ฉันจะบอกให้นะ ไม่มีทาง เธอน่ะชอบเงินของพี่หลิงเจ๋อน่ะสิ เห็นว่าเขาหน้าตาดี เห็นว่าเขามีเงินมีทอง ใช่ไหมล่ะ คุณเป็นแฟนเขาเหรอ ถึงตอนนี้ฉันจะยังไม่ใช่ แต่อีกหน่อยฉันต้องใช่แน่ ๆ ฉันขอเตือนเธอเลยนะอยู่ห่าง ๆ เขาไว้ เธอทำอะไรเนี่ย อย่ามาลากฉันนะ อะไรกันล่ะเนี่ย เธอปล่อยฉันนะ ไม่รู้สิ เธอทำอะไร ปล่อยฉันนะ เธอจะทำอะไร คุณมาที่บริษัทฉันมาถามฉันว่าจะทำอะไร เธอแย่งผู้ชายของฉัน ฉันจะตอกกลับไม่ได้หรือไง งั้นคุณคิดมากเกินไปแล้ว เขาเย็นชาหน้านิ่งเดาไม่ออกแบบนั้น ฉันไม่สนใจเขาหรอก เธอ…ห้ามว่าเขานะ หน้าเย็นชาของเขาหล่อจะตาย ผู้ชายคนหนึ่งถ้าต้องใช้การแย่ง เขาต้องไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีแน่ ยุ่งอะไรด้วย สวี่ชิงโยวใช่ไหม ฉันจำเธอได้แล้ว เธอดูนะ การวาดภาพเหมือน สิ่งสำคัญก็คือเสน่ห์ของโมเดล อาจารย์กู้น่ะเขาคอสเป็น หญิงสาวผู้ใส่ต่างหูไข่มุก ที่เธอวาดออกมานี่… ถ้าไม่รู้คงนึกว่า… หมูตัวเมียที่ใส่ต่างหูน่ะ นี่ สวี่เว่ยฉันขอเตือนเลยนะ นักเรียนเยอะแยะ นายระวังถ้อยคำหน่อย ไม่งั้นมิตรภาพสิบปีของเรา จะจบลงตรงนี้
เอาละ ๆ ๆ ต่อหน้านักเรียนปรองดองกันหน่อย ใช่แล้ว นักเรียนครับตั้งใจหน่อยนะ มองครู มา เชิญเข้ามา ประธานม่อ นี่เป็นเอกสารที่ประธานไจ๋ ให้ฉันเอามาให้ค่ะ เท้าเป็นอะไรเหรอครับ เท้าแพลงนิดหน่อยค่ะ ถ้าไม่มีอะไรฉันเลิกงานก่อนนะคะ รอเดี๋ยว ถ้าเป็นการบาดเจ็บ จากการทำงานผมรับผิดชอบเอง ประธานม่อ คุณต้องรับผิดชอบจริง ๆ นั่นแหละ แต่ว่าไม่ใช่กับฉัน หวังว่าคุณจะจัดการเรื่องส่วนตัวของคุณได้ อย่าให้เดือดร้อนคนอื่น คุณจะทำอะไร ไปโรงพยาบาล ไม่ต้องหรอก ไม่กี่วันก็หายแล้ว ไป ฉันทำเองดีกว่า เจ็บไหม ขอโทษนะ ผมรู้หมดแล้ว ผมตักเตือนหลินซืออวี่ไปแล้ว เขาจะไม่มาก่อกวนคุณอีก ก็ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ยังไงซะฉันก็ตอกกลับไปแล้ว ฮัลโหล อวิ๋นซี ยังทำโอทีอยู่เหรอ เปล่า ข้อเท้าแพลงน่ะ อยู่โรงพยาบาล ทำไมบาดเจ็บได้ ร้ายแรงหรือเปล่า ไม่เป็นอะไร ทำแผลเสร็จเรียบร้อยแล้ว ฉันเสร็จแล้วจะไปรับเธอทันที โอเค วันนี้ขอบคุณคุณนะคะ แฟนฉันจะมารับ คุณ… ก็รีบกลับไปพักผ่อนเถอะค่ะ ผอ.สวี่เน้นย้ำขอบเขต ต่อหน้าผมซ้ำ ๆ แบบนี้ หรือว่าคุณไม่มั่นใจอะไรหรือเปล่า ไม่ได้ไม่มั่นใจอะไรหรอกค่ะ ก็แค่พูดตามความจริง ๆ โอเค
ผอ.สวี่ก็รอแฟนคุณแล้วกันครับ สี่ทุ่มต่างหาก คือช่วงพีคที่แท้จริงของชาวโอที แฟนล่ะครับ เตรียมจะหาสักคนตอนนี้ไหม เขาใกล้จะมาถึงแล้ว ♪เงาสะท้อนสีน้ำเงินเข้ม♪ ♪ไอหมอกโปร่งแสงอันพลิ้วไหว♪ ♪เลือนรางราวกับไม่มีอยู่♪ ♪ถูกปลุกให้ตื่นจากการหลับใหล♪ ♪เรือล่องไปในสายน้ำ♪ ♪แหวกเป็นระลอกคลื่น♪ ♪เพราะเราต่างเต็มใจลำบากไปด้วยกัน♪ ♪หลงใหล ค้นหา แรงดึงดูด♪ ♪หลงใหลน้ำขึ้นน้ำลง♪ ♪คุณเป็นผู้กำหนดลมหายใจของฉัน♪ ♪ราวแผนที่ชี้นำจุดหยุดพัก ดั่งอากาศ♪ ♪จากไปในทันที ไปตามที่ใจคิด♪ ♪ปล่อยให้พันธะทุกอย่างมันผ่านไป♪ ♪ปลดปล่อยจากวันวาน ได้อิสระคืนมาอีกครั้ง♪ ♪เวลานี้ขับขานบทเพลงราวกับ เฉลิมฉลองในยามค่ำคืน♪ ♪เมื่ออาทิตย์ส่องแสง เวลาแห่งความรุ่งโรจน์♪ ♪ในสายตาไร้เงาบดบัง ทุกสิ่งที่เห็นคือแสงสว่าง♪ ♪จากไปในทันที ไปตามที่ใจคิด♪ ♪ปล่อยให้พันธะทุกอย่างมันผ่านไป♪ ♪ปลดปล่อยจากวันวาน ได้อิสระคืนมาอีกครั้ง♪ ♪เวลานี้ขับขานบทเพลงราวกับ เฉลิมฉลองในยามค่ำคืน♪ ♪เมื่ออาทิตย์ส่องแสง เวลาแห่งความรุ่งโรจน์♪ ♪ในสายตาไร้เงาบดบัง ทุกสิ่งที่เห็นคือแสงสว่าง♪