ชั้น 11 ที่หายไป (The Lost 11th Floor) | EP.7 ( FULL EP) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [ชั้น 11 ที่หายไป] [ตอนที่ 7] ถ้าผมจำไม่ผิด อันนี้พี่ผมให้คุณเมื่อหกปีก่อนนี่ ยังชอบพี่ผมเหรอ งั้นคุณแต่งกับไอ้พิการนั่นทำไม ยังลืมพี่ผมไม่ได้ละสิ ผมหน้าตาเหมือนกับพี่ เหมือนกันเป๊ะเลย ตอนพี่อยู่ ผมเรียกคุณว่าพี่สะใภ้ แต่ตอนนี้คุณแต่งกับไอ้พิการนั่น ชุนเฟิ่ง ชุนเฟิ่งคุณไม่เป็นไรนะ ชุนเฟิ่ง คุณฟังผมพูด คุณฟังผมพูด ทำไมคุณจะคบกับผมไม่ได้ ผมชอบคุณตั้งแต่เด็กแล้ว ชุนเฟิ่ง ชุนเฟิ่ง ใคร [สวัสดีค่ะ] [ฉันมาจากสถานีตำรวจจินชวนค่ะ] ถ้านายไปตอนนี้ ฉันจะคิดว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ หลัวไห่อยู่ไหมคะ เขาไม่อยู่บ้านค่ะ คุณคือเฉินชุนเฟิ่งใช่ไหมคะ คุณคือ… ฉันมาจากสถานีตำรวจจินชวนค่ะ ฉันชื่อเหยียนเกอ [เหยียนเกอ] คุณมีธุระอะไรไหมคะ ฉันเข้าไปคุยได้ไหมคะ เชิญค่ะ เกิดอะไรขึ้นคะ คือว่า โต๊ะไม่แข็งแรงเอาซะเลย คุณดูสิ นั่งค่ะ ๆ ๆ ค่ะ ๆ ๆ เดี๋ยวฉันไปเทน้ำให้ค่ะ ไม่ต้องค่ะ ๆ
คุณนั่งเลย ๆ คือแบบนี้ค่ะ ฉันเพิ่งกลับจากโรงพยาบาลมา ฉันไปหาหลัวไห่ แต่เขาไม่อยู่ ฉันนึกว่าเขากลับบ้าน เลยมาหาที่นี่ค่ะ เขาไม่ได้กลับมาค่ะ คงอยู่ในโรงพยาบาลแล้วอึดอัด เลยออกไปเดินเล่นมั้งคะ ไม่เป็นไรค่ะ ฉันแค่มาเยี่ยมพวกคุณ คุณเจียงเหองานยุ่งมากเลยค่ะ หลังจากเกิดเรื่องนั้น เขาไม่ได้ดูแลพวกคุณดี ๆ เลย วันนี้ฉันเลยมาแสดงน้ำใจแทนเขาค่ะ ไม่ต้องค่ะ ไม่ต้องจริง ๆ รองผู้บังคับการชวีเป็นคนดีมาก เรื่องนี้ฉันไม่โทษเขาเลยค่ะ ค่าโรงพยาบาลต่าง ๆ นานา เขาก็จ่ายให้เราหมดแล้ว ฉันไม่ได้มาเป็นตัวแทนสถานีตำรวจ ฉันมาด้วยตัวเองค่ะ อีกอย่างอยากปรึกษากับพวกคุณ ว่าจะถอนฟ้องได้ไหม หลัวไห่เขาไม่ใช่คนเลวอะไร เขาเป็นคนหัวดื้อ เรื่องนี้ฉันคุยกับเขาหลายรอบแล้ว แต่เขาไม่ฟัง งั้นเอาแบบนี้ค่ะ ฉันจะทิ้งเบอร์ฉันให้คุณ ถ้าคุณเจอเขาให้เขาโทรหาฉันนะ ฉันจะคุยกับเขาเอง ได้ค่ะ เหมือนฉันไม่ได้เอากระดาษกับปากกามา เดี๋ยวฉันไปหยิบให้ค่ะ รอสักครู่ค่ะ ได้ค่ะ ๆ ๆ อยู่ในห้องค่ะ พี่ไห่ ผมเจ็บมือ วันนี้เราไม่ต้องแข่งวาดหรอกเนอะ ตามฉันเหรอ พี่ไห่
ผมผิดไปแล้ว ๆ พี่ไห่ พี่ไห่ นายหื่นฉันไม่ว่า แต่ห้ามแตะเมียฉัน ไม่ได้แตะ พี่สะใภ้ก็ไม่ได้เสียหายสักหน่อย แทงท่อนล่างผมด้วย ฉันเตรียมเงินค่าเดินทางให้นายแล้ว พี่ไห่ ไม่ขนาดนั้น ๆ พี่ไห่ ต้องเดินทางแล้ว พี่ไห่ ไม่ถึงขนาดนั้นจริง ๆ หลัวไห่ พี่บ้าไปแล้วเหรอ พี่เอาจริงเหรอ รีบปล่อยผมเลย ถ้าไม่ปล่อยผม ผมฆ่าพี่แน่ พี่ไห่ ๆ ๆ พี่ พี่ไห่ พี่ไห่ ไม่ถึงขนาดนั้นจริง ๆ ผมไม่ได้แตะพี่สะใภ้จริง ๆ พี่ไห่ ไม่ขนาดนั้นจริง ๆ พี่ไห่ พี่ไห่ หลัว หลัวเจียงยังไม่ตาย หลัวเจียงยังไม่ตาย นายว่าไงนะ พูดอีกทีสิ ผมบอกว่าน้องชายพี่ หลัวเจียงยังไม่ตาย เขาอยู่ไหน เขาอยู่กับพี่ชายผม พี่นายอยู่ไหน พี่ผมอยู่ไหน ผมไม่รู้ ไม่ใช่ ผมไม่รู้จริง ๆ ถ้าพี่ผมไม่กลับบ้านมาหาผม
ผมก็ไม่รู้ว่าเขาอยู่กับเจียงเหอ เรื่องนี้ตำรวจรู้กันหมด ตำรวจบอกว่าเจอพี่ผมที่เขาคนป่า บอกว่าตอนนี้พี่ผมเป็นตำรวจป่าไม้ และจับผมเพราะเรื่องนี้แหละ พี่ พี่ยั้งมือ… น้องฉันไปอยู่กับพี่นายได้ยังไง ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่ ทำไมไม่มาหาฉัน นั่นน้องพี่นะ ผม ไม่ ไม่ใช่ พี่ผมไม่ได้บอกจริง ๆ พี่ พี่ยั้งมือก่อน พี่ไห่ ๆ คืออย่างงี้ ผมเดานะ พี่อย่าโกรธนะ หรือเป็นเพราะเรื่องที่หลัวเจียงแบกรับอยู่ พี่ลองคิดดู เมื่อหกปีก่อน ตำรวจบอกว่าพี่ผมฆ่าคน แล้วทำไมหลัวเจียงหนีไปด้วยล่ะ ถ้าเขาไม่ได้ทำอะไรจะหนีไปเหรอ พี่คิดดู มีเหตุผลไหม พี่ พี่เอาอย่างงี้นะ พี่ต้องให้ผมกลับบ้าน ผมไม่กลับไปถ้าพี่ผมมาหา ผมจะช่วยพี่ตามหาหลัวเจียงยังไง พี่ให้ผมกลับไปเถอะ หนึ่งเดือน ฉันให้เวลานายหนึ่งเดือน ถ้ากล้าหนี ฉันฆ่าล้างโคตรแน่ เดี๋ยวก่อน พี่ไห่ ถ้าหนึ่งเดือนนี้พี่ผมไม่มาหา ผมจะทำยังไง พี่ต้องให้ผม พี่ต้องปล่อยผมสิ เหมยเสวี่ย พวกเขาล่ะ หัวหน้าหม่าไปสำนักงานมณฑล จั๋วเยว่เข้าห้องน้ำค่ะ คุณจะตรวจ… ตรวจให้หน่อย รีบไหมคะ เร็วที่สุดละกัน
แล้วคนอื่นล่ะ [มีสิทธิ์อะไร] [ในเน็ตพูดมั่วพวกคุณเชื่อหมด] ทำอะไรน่ะ [แต่ไม่เชื่อผม] [คุณชวีเจียงเหอ] คณะกรรมการการเมืองและกฎหมายมณฑล [คุณใจเย็นหน่อยได้ไหม] รองเลขาธิการห่าวกับรุ่นพี่นาย [ต่อให้รูปในเน็ตเขาสร้างขึ้น] รองเลขาธิการห่าวมาตั้งแต่เช้าแล้ว [งั้นหมายศาลมันคืออะไร] ทะเลาะกันตั้งนานแล้ว ทำไมวันนี้รุ่นพี่โมโหขนาดนี้ [หรือหมายศาลก็ปลอมงั้นเหรอ] ไม่รู้ [หมาบ้ากัดผม] [เป็นความผิดผมงั้นเหรอ] [คุณชวีเจียงเหอ] [ระวังท่าทีด้วย] [ไม่ต้องพูดถึงเรื่องท่าทีครับ] ไปเติมน้ำครับ [ทุกเรื่องต้องว่ากันด้วยหลักฐาน] [ไม่มีหลักฐานก็คือพูดชุ่ย ๆ] รองเลขาธิการห่าว คุณชวีเจียงเหอ ระวังท่าทีของคุณด้วย เชิญที่ห้องทำงานฉันดีกว่าค่ะ ดื่มชาสักแก้ว เชิญทางนี้ค่ะ เชิญ ดื่มชาให้หายโกรธค่ะ ไม่ใช่ คุณดูชวีเจียงเหอสิ คนแบบเขาไม่ช้าก็เร็วต้องเกิดเรื่องแน่ ช่วงนี้เขากดดันน่ะค่ะ กดดันก็สามารถโวยวาย ตามอำเภอใจได้เหรอ ไม่ใช่ค่ะ ๆ ๆ ถ้าแม้แต่แรงกดดันแค่นี้ก็รับไม่ไหว งั้นเขาควรพิจารณาหน่อยไหม ว่าจะยังอยู่ตำแหน่งนี้ ทำงานต่อไปหรือเปล่า คุณพูดถูกค่ะ คุณชวีเจียงเหอ ทำงานเก่งมากค่ะ ก็แค่ คุณเหยียน เวลาเราประเมินข้าราชการที่ผ่านเกณฑ์ ไม่ได้ดูแค่ความสามารถในการทำงาน เราต้องตรวจสอบทุกด้าน ค่ะ
ค่ะ คุณเพิ่งได้รับตำแหน่ง ถึงแม้เมื่อก่อนพวกคุณเป็นเพื่อนร่วมงานกัน แต่ตอนนี้บทบาทแตกต่างกัน งานคนละส่วนกัน คุณต้องจับตามองเขา ช่วยเขา ถ้ายังโวยวายเอาแต่ใจ ผมจะจัดการเขาเอง ผมจะบอกคุณนะ ผมไม่ได้ทำร้ายชิวเจี้ยนเซ่อจริง ๆ ฉันรู้ค่ะ คุณรู้แต่เรียกผมออกมาครึ่งค่อนวัน แล้วไม่พูดเนี่ยนะ ฉันนัดคุณออกมา เพราะอยากปรึกษาคุณเรื่องหนึ่ง ช่วงนี้มีข่าวลือมากมาย เพราะเรื่องของหลัวไห่กับชิวเจี้ยนเซ่อ ส่งผลกระทบต่อคุณในด้านลบมาก เพราะงั้นฉันแนะนำ ให้คุณไปพักผ่อนช่วงหนึ่งค่ะ เดี๋ยวนะ คดีรอผมอยู่มากมาย ผมไม่ได้เป็นอะไรจะพักทำไม ฟังที่ฉันบอกเถอะค่ะ ไปพักผ่อนช่วงหนึ่งเถอะ โอเคไหม เป็นเพราะเห็นรูป ที่ผมกินข้าวกับเซิ่งลี่ย่าเหรอ ผมขออธิบายเรื่องนี้หน่อย วันนั้นผมกินก๋วยเตี๋ยวอยู่ข้างทาง เผอิญเจอคนชิงกระเป๋าพอดี เลยช่วยก็แค่นั้น และเจ้าของก็คือเซิ่งลี่ย่า หลังจากนั้น เขาเลยเลี้ยงข้าวผมเป็นการขอบคุณ ผมต้องไปใช่ไหมล่ะ ตอนกินข้าวดื่มเหล้าไปนิดหน่อย ผมต้องส่งเขากลับถูกไหม ก็ไม่รู้ใครมือไว ถ่ายรูป แล้วอัพลงโซเชียล ไม่เกี่ยวกับเขา เรื่องนี้เกี่ยวกับภาพลักษณ์ของคุณ ตอนนี้คุณเป็นจุดสนใจ ถอยห่างหน่อยก็ดีค่ะ เกี่ยวอะไรกับภาพลักษณ์ผม ผมแค่กินข้าวกับเขาจะทำไม อย่าพูดให้เป็นเรื่องใหญ่สิ ฉันบอกว่าไม่เกี่ยวกับกินข้าวไง งั้นแสดงว่าเกี่ยวกับคนที่กินข้าว ผมเป็นหนุ่มใหญ่หัวใจโสด กินข้าวกับเพศตรงข้ามมีปัญหาเหรอ
ต่อให้ผมหาแฟนจริง ๆ คงไม่เกินไปนะ คุณหาแฟนได้ แต่ต้องดูว่าเป็นใคร อะไรจะบังเอิญขนาดนั้น ผู้ช่วยพี่คุณโดนชิงกระเป๋า เจอคุณพอดีงั้นเหรอ คุณหมายความว่ายังไง ผมจะบอกคุณให้นะ ต่อให้ผมอยู่ที่อื่นไม่รู้จักเขา ไม่ช้าก็เร็วต้องรู้จักเขาจากพี่ผมอยู่ดี จะทำไม ยังไงซะความหมายของฉันคือ แนะนำให้คุณไปพักช่วงหนึ่ง คุณแนะนำในฐานะเหยียนเกอ หรือแนะนำในฐานะผู้บังคับการ ตอนนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของฉัน งั้นผมจะบอกให้ชัดเจน ผมทำตามไม่ได้ครับ ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมไปก่อนนะ [อวิ้นอันฉุกเฉิน] [กำลังผ่าตัด] ชุนเฟิ่ง รองผู้บังคับการชวี ฉันกลับจากซื้อกับข้าว ก็เจอคุณปู่นอนฟุบที่พื้นแล้ว ฉันเลยรีบโทรหา 120 ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง กล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน กำลังช่วยชีวิตอยู่ค่ะ ชีเยว่ล่ะ ฉันลืมไปรับค่ะ ไม่เป็นไร ๆ เดี๋ยวผมหาคนไปรับ [กำลังผ่าตัด] ตอนนี้ผู้ป่วยต้องใส่สเต็นท์สี่เส้น จะใช้ของในประเทศหรือนำเข้า แล้วแต่พวกคุณตัดสินใจครับ เจียงเหอ พี่ใหญ่ นายก็จริง ๆ เลย เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้แล้ว ถ้าชีเยว่ไม่โทรหาฉัน ฉันคงไม่รู้ ไม่ใช่ พี่ยุ่งไง พอ ๆ ไม่ต้องพูดเลย
เป็นยังไงบ้าง ตอนนี้ยังไม่ถึงขีดอันตราย แต่ว่าต้องใส่สเต็นท์สี่เส้น ฉันรู้จักอันนี้ แบ่งเป็นของในประเทศกับนำเข้าไม่ใช่เหรอ ใช้ของนำเข้าจะแพงนี่คะ เอาละ ฉันรู้แล้ว เรื่องเงินนายไม่ต้องยุ่ง ฉันจะไปคุยกับหมอเดี๋ยวนี้ นายเฝ้าอยู่ที่ห้องผ่าตัดให้ดี อย่าให้เกิดเรื่องอีก พี่ พอเลย ข้าวต้มร้านนี้ น้าเกอจื่อชอบกินมาก หนูกินครั้งแรกใช่ไหม ใช่ค่ะ เป็นยังไงบ้าง อร่อยค่ะ หนูไม่ได้กินข้าวกับน้าเกอจื่อ นานมากแล้วค่ะ ใช่น่ะสิ ถ้าหนูชอบ ต่อไปน้าเกอจื่อ จะกินข้าวกับหนูทุกวันเลย ดีไหมจ๊ะ ดีสิคะ แต่ว่า ให้น้าเสี่ยวเฉินทำอาหารให้เราได้ไหมคะ หนูรังเกียจที่น้า ทำอาหารไม่อร่อยหรือเปล่า เปล่าค่ะ กินข้างนอกก็ดีเหมือนกันค่ะ ต่อไปน้ามีเวลาเดี๋ยวเรียนทำอาหารนะ จะได้ทำของอร่อยให้ชีเยว่ทุกวัน พวกผู้ใหญ่ไม่มีเวลาที่สุดแล้ว พ่อพูดทั้งวันว่าเวลาไม่พอ พ่อ เป็นยังไงบ้างครับ รู้สึกดีขึ้นไหม รอดพ้นจากเภทภัยมาได้ หลังจากนี้จะพบแต่ความสุข พ่อสุขไม่น้อยเลยแหละ แค่วันนี้วันเดียวก็มีคนมาเยี่ยมเยอะเลย เอาของอร่อยมาให้ตั้งเยอะ ใครมาเยี่ยมฉันบ้าง ผมก็ไม่แน่ใจ น่าจะพวกป้า ๆ ในคลาสเต้น คลาสพู่กันจีน คลาสเดินแบบมั้งครับ ผมก็ไม่รู้ใครเป็นใคร คราวนี้ดูออกว่าพ่อแก
มนุษยสัมพันธ์ดีแค่ไหนแล้วใช่ไหม ดูออกแล้วครับ ถ้าผมได้จากพ่อมาสักหนึ่งในสิบ ผมก็พอใจแล้ว แต่พอนอนโรงพยาบาลแบบนี้ ก็ขาดเรียนหลายคาบเลยสิ พ่อเป็นห่วงเรื่องเรียนที่ไหนล่ะ พ่อแค่อยากรีบกลับไปเต้นกับพวกป้า ๆ น่ะสิ ผมบอกพ่อไว้เลยนะ พ่อต้องรักษาตัวเองให้หายดี ร่างกายหายดีถึงมีสิทธิ์ออกไป รู้ไหมครับ ไอ้เด็กน้อย ฉันยังไม่หายดีเลย มายั่วโมโหฉันอีกแล้ว เปล่าครับ ๆ ผมเห็นพ่อดีขึ้นเลยดีใจไง ห้องเดี่ยวแบบนี้คงแพงแน่เลย เงินเดือนแกแค่นั้นพอเหรอ ไม่เท่าไรหรอกครับ ผมยืมพี่แล้ว พ่อไม่ต้องห่วงหรอก ยืมก็ต้องคืนอยู่ดี คนในครอบครัวทั้งนั้น ไม่รีบคืนครับ คนในครอบครัว ญาติก็ส่วนญาติ เงินก็ส่วนเงิน อีกอย่างชีวิตเราสองคน เขาเป็นคนช่วยไว้นะ ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ห้ามลืม ต้องตอบแทนบุญคุณ ครับ ผมรู้แล้ว คุณไม่ต้องห่วงครับ พ่อผมปลอดภัยแล้ว แค่นี้นะครับ นายมาได้ยังไง ถ้าฉันบอกนายก่อน ฉันกลัวนายไม่ให้ฉันมาไง รู้ว่าไม่ให้มานายยังมาอีก นายตัวคนเดียว ทั้งทางบ้านทางโรงพยาบาลคงยุ่งไม่ไหว นายเอาอย่างงี้ เดี๋ยวฉันให้คนในสถานี มาผลัดกันดูแลคุณปู่ ไม่ต้อง ไม่ต้องจริง ๆ พวกนายยุ่งกันทั้งนั้น ตรงนี้มีเสี่ยวเฉินอยู่ เรื่องอื่นฉันทำเองไหว
ฉันแค่แนะนำ นายห้ามฝืนเด็ดขาดนะ ฉันไม่เกรงใจนายหรอกน่า เมื่อเช้าเรื่องของนายกับรองเลขาธิการห่าว ฉันได้ยินแล้ว ทำไม จะมาสอนฉันเหรอ ฉันเข้าข้างนาย ฉันเชื่อการวางตัวของนาย แต่มีข้อหนึ่งนายเคยคิดไหม ทำไมช่วงนี้มีคนกัดนายไม่ปล่อยตลอด ฉันจะไปคิดทำไม คนไม่ชอบฉันเยอะแยะไป สืบหน่อยไหม ไม่ต้อง หากจะสืบจริง ๆ คงเจอว่ารูปนั้นเป็นรูปจริง เขาคงไม่มีเจตนาบิดเบี้ยวความจริงหรอก เดี๋ยวก็หาว่าเราแก้แค้น ไม่จำเป็น ก็จริง ตามใจนาย ยังไงซะทุกคนล้วนเชื่อนาย เอาละ ฉันไปแล้วนะ ไปทำงานเถอะ ดูแลคุณปู่ดี ๆ นะ มีอะไรเรียกฉันได้ตลอด ได้ จริงสิ หลัวไห่ถอนฟ้องแล้ว ทำไมเขาถอนฟ้อง เขาถอนฟ้องแล้วยังไม่ดีใจอีก ฝีมือผู้บังคับการเหยียนน่ะสิ ถ้าจะขอบคุณก็ไปขอบคุณเขา ไปแล้วนะ [คุณยังมีสหายอยู่ข้างหลังเสมอ] [รองผู้บังคับการเหยียน นี่คือน้ำใจเล็กน้อยจากคนในสถานีครับ] ฮัลโหล [กะโหลกนั้นฟื้นฟูเสร็จแล้วนะ] ดีจริง ๆ เดี๋ยวฉันเข้าไป พี่เซิง ทางนั้นให้ข่าวมาว่า สินค้าอยู่ระหว่างเดินทางแล้ว จัดการเสร็จหมดแล้วเหรอ จัดการเสร็จแล้วครับ ฮัลโหล ฟางเจี๋ย ผลระบุหัวกะโหลกออกมาแล้ว
เดี๋ยวอีกหน่อยเหล่าโจวจะส่งแฟกซ์มา คุณรอรับด้วยนะ [ได้ค่ะ ไม่ต้องห่วง] รองผู้บังคับการชวี มีอะไรครับ อีกหน่อยผมน่าจะไปสำนักงานมณฑล ถ้าสถานีมีอะไรติดต่อผมได้ตลอด ทำไมจู่ ๆ ไปสำนักงานมณฑลล่ะครับ ผลระบุกะโหลกออกมาแล้ว ผมจะไปรับกะโหลกที่ซ่อมเสร็จแล้ว เรื่องเล็กแค่นี้ต้องไปเองเลยเหรอครับ ให้คนอื่นไปก็จบ ผมไปเองสบายใจกว่า แวะเยี่ยมเพื่อนร่วมงานเก่าด้วย ได้ งั้นเดินทางดี ๆ ครับ ฮัลโหล อะไรนะ โอเค ฉันรู้แล้ว มีอะไร ทางนั้นบอกว่ายกเลิกปฏิบัติการครับ [ซูเปอร์มาร์เก็ตราคาถูก] เวลาที่รองผู้บังคับการชวีลงรถคือ 13.26 น. 45 วินาที หลังจากหนึ่งนาทีครึ่ง ก็คือเวลา 13.28 น.15 วินาที มีรถขนส่งสินค้ามาหนึ่งคัน รถขนส่งสินค้าคันนี้จอดแค่หนึ่งนาที เราเช็กรถคันนี้แล้ว ทุกวันพุธและศุกร์ จะส่งน้ำให้ร้านค้าแถบนี้ ถึงซูเปอร์มาร์เก็ตนี้เวลานี้ตลอด เนื่องจากมุมที่จำกัด ทำให้ตอนนี้เราตัดสินไม่ได้ ว่าในหนึ่งนาทีนี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่ หลังจาก 1 นาที 43 วินาที
ก็คือเวลา 13.29 น. 58 วินาที รองผู้บังคับการชวีก็ได้ออกจากร้านนี้ เราได้คลิปจากกล้องวงจรปิดอีกสองตัว จากซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งนี้ แต่ว่า แต่ว่าทำไม จริงด้วย เปิดสิ เปิดต่อเลย ยืนยันกับเจ้าของร้านแล้วครับ ตอนเกิดเหตุการณ์ รองผู้บังคับการชวีซื้อของที่ร้านจริง ๆ ส่วนทำไมรองผู้บังคับการชวี ถึงหายไปจากกล้องวงจรปิด เราก็ไปตรวจสอบมาแล้ว เป็นจุดบอดของกล้องวงจรปิดครับ คุณอยู่ตรงจุดบอดสามนาที ทำอะไรคะ ผมหาไอติมน่ะ ผมชอบกินช็อกโกแลต อีกอย่างผมก็ไม่รู้ ว่านั่นเป็นจุดบอดของกล้องวงจรปิด ตอนนี้เราต้องทำให้แน่ชัด ว่าสรุปเป็นการทุบรถชิงทรัพย์ หรือมีเป้าหมายคือหัวกะโหลก ชิงทรัพย์อยู่แล้ว เป็นไปไม่ได้ รถพัง ๆ ของรองผู้บังคับการชวี ไม่มีใครทุบหรอก ผมว่ามีเป้าหมายคือหัวกะโหลก ไม่มีเรื่องบังเอิญขนาดนั้นหรอก ชิงทรัพย์ แล้วบังเอิญขโมยหลักฐานสำคัญขนาดนี้ ไปด้วยงั้นเหรอ จริงสิ หลังจากที่เหล่าโจวส่งข้อความหาผม ตอนนั้นผมโทรคุยกับฟางเจี๋ยและเสี่ยวหลูอยู่ ไม่ใช่สงสัยพวกคุณนะ ผมแค่อยากบอกว่า ไม่มีใครรู้ว่าผมไปรับกะโหลกนั้น หลังจากรับโทรศัพท์รองผู้บังคับการชวี ฉันก็อยู่หน้าเครื่องปริ้นต์ตลอด ไม่ได้รับโทรศัพท์ ไม่ได้ส่งอีเมล ไม่ได้ส่งแชต สรุปคือไม่เคยส่งข้อความใด ๆ ตรวจสอบได้ตามสบายค่ะ
ตอนที่รองผู้บังคับการชวีโทรหาผม ผมอยู่ในกองครับ ทุกคนรู้ ฉันเชื่อทุกคนที่นั่งอยู่ตรงนี้ค่ะ เอาอย่างงี้นะ หัวหน้าหม่า หว่านแหไปก่อน ค้นประวัติคนในท้องถิ่น ที่เคยต้องโทษคดีลักรถยนต์ ออกมาให้หมด ครับ คุณมองผมแบบนี้ทำไม ผมล้างหน้าแล้วนะ สามนาทีที่หายไปในกล้องวงจรปิด คุณไปทำอะไร ทำไมยังถามอีก ผมอธิบายในห้องประชุมแล้วไง ผมไปหาไอติม ผมไม่รู้ด้วยว่านั่นเป็นจุดบอด คุณสงสัยผมเหรอ คุณว่าฉันควรสงสัยคุณไหม ควรสิ เป็นผม ผมก็สงสัยตัวเองเหมือนกัน หิมะลอยล่อง ปะทะเข้าที่ใบหน้าคน ลมเหนือมาเป็นช่วง ๆ พี่เซิง พี่เซิง พี่เซิง หัวกะโหลกหายครับ เกิดอะไรขึ้น ตอนที่รองผู้บังคับการชวีกลับมา ได้ลงไปซื้อน้ำ หน้าต่างรถเลยโดนทุบครับ รีบไปหา ต้องรีบหาให้เจอก่อนตำรวจนะ ครับ หัวกะโหลกหายไป หาตามทางหรือยังคะ เหล่าซาหาอยู่ หายได้ยังไงคะ เจียงเหอจอดรถทิ้งไว้ แล้วลงไปซื้อน้ำ เลยมีคนทุบรถ งั้นก็ข่าวดีสิคะ หลักฐานหายไปแล้ว แค่กระดาษรายงานแผ่นเดียว ชี้แจงอะไรไม่ได้หรอก หลังจากสี่สิบวันจะทดน้ำเข้า พวกเขาอยากตรวจยังไงก็ทำไป งั้นตอนนี้ให้ฉันทำอะไรไหมคะ กะโหลกหายไปจากมือเจียงเหอ ให้ฉันไปตรวจสอบเขาไหมคะ
ช่างเถอะ ในใจเขาคงอึดอัด ว่าง ๆ เธอไปอยู่เป็นเพื่อนเขาหน่อย ฮัลโหล ว่ามา [ได้ยินว่าสองเดือนก่อนมีแก๊งจากต่างถิ่นมา] [งัดรถไปไม่น้อยครับ] ทางตำรวจคงรู้เหมือนกัน [ไม่ต้องห่วงครับ ผมกำลังไปที่นั่น] สี่สิบวัน [เครื่องใช้ในบ้านฉวนโหยว] [ตำรวจ] เป็นยังไงบ้าง ทางนั้นครับ เข้าประตูไปแล้วเลี้ยวขวา ห้องแรกครับ ใช่ อย่าขยับ ตำรวจ อย่าขยับ ตำรวจ อย่าขยับ อย่าขยับ ใคร อย่าขยับ หยุดนะ [อย่าวิ่ง] หยุดนะ รู้ว่าทำไมถึงจับนายไหม ผมทุบรถไปสองสามคัน ขโมยเงินไปนิดหน่อย ไม่ได้ขโมยอย่างอื่นเหรอ ขโมยอย่างอื่นก็ขายไม่ได้สักหน่อย เมื่อวานที่ซูเปอร์มาร์เก็ตตสือหลี่เป่า ของที่นายขโมยล่ะ อะไรนะ ซูเปอร์มาร์เก็ตสือหลี่เป่าที่เฉิงเป่ยเหรอ ผมไม่เคยไป ตุกติกใช่ไหม ไม่ใช่ ทุบรถ ขโมยเงินผมก็สารภาพหมดแล้ว ไม่มีเรื่องนี้นะ ที่สำคัญสถานที่นั้นที่พวกคุณบอก ผมไม่เคยไปเลย ผมไม่รู้ นายไม่เคยไป แล้วคนนั้นล่ะ เราสองคนลงมือด้วยกัน อีกอย่างลงมือตอนกลางคืน นอนตอนกลางวัน คนที่หนีไปชื่ออะไร
เจี่ยเฮ่อ เขาไปที่ไหนได้ อันนี้ผมไม่รู้ครับ ฮัลโหล พูดออกมาแล้ว พวกมันมาจินชวนทุบรถไป 12 คัน ไม่เคยแตะรถรองผู้บังคับการชวี และไม่เคยไปซูเปอร์มาร์เก็ตสือหลี่เป่าที่เฉิงเป่ย ฝังละกัน ได้ ฮัลโหลค่ะ [ผมคือห่าวเว่ยหมิน] รองเลขาธิการห่าว สวัสดีค่ะ [ชวีเจียงเหอนี่มันยังไง] [ไปทำอีท่าไหน] [ยังทำงานเป็นไหม] คุณอย่าเพิ่งโกรธค่ะ [ตั้งแต่พรุ่งนี้ไปสั่งย้ายเขาชั่วคราว] [ตามนี้] หัวหน้าหม่า มีเรื่องอะไร ดึกขนาดนี้ต้องพูดต่อหน้าให้ได้ พวกคุณไม่ฟังผมใช่ไหม ลงมือโดยพลการ คุณบอกให้ผมหยุด ผมจะกล้าได้ยังไง ไม่ใช่คุณทำ แล้วใครทำ พลิกแผ่นดินหาแล้ว มีคนมาใหม่สองคนทำสายงานนี้ โดนจับไปหนึ่งคน พวกเขาบอกว่าไม่ได้ทำ น่าเชื่อถือไหม ผมไม่โกหกหรอก ไม่ได้ฆ่าใช่ไหม จะฆ่าได้ยังไง บอกประธานเมิ่งของคุณด้วย คืนพรุ่งนี้กินข้าวด้วยกัน ได้ [กระทรวงพิทักษ์สันติราษฎร์] เชิญค่ะ มา นั่งสิ ไม่นั่งหรอก ว่ามา จะลงโทษผมยังไง ไม่ใช่ลงโทษ องค์กรเชื่อคุณนะ ไม่ว่าองค์กรจะตัดสินใจยังไง ก็เพื่อปกป้องคุณนะ เข้าใจแล้ว จะย้ายผมไปไหน
ตอนนี้กำลังลดขนาดตำรวจอยู่ องค์กรตัดสินใจ ให้คุณไปสำรวจที่สถานีตำรวจจินเต่า ถ้าคุณคิดเห็นยังไงเสนอออกมาได้นะ ไม่ ๆ ๆ ผมทำตามที่องค์กรสั่ง เป็นตำรวจตั้งนานแล้ว ขั้นตอนนี้ผมเข้าใจ ไปรายงานตัวเมื่อไร ไม่รีบค่ะ รอเอกสารออกค่อยว่ากัน ได้ ไม่มีเรื่องอื่นแล้วใช่ไหม ไม่มีอะไรแล้วผมไปก่อนนะ ลาก่อน ผู้บังคับการเหยียน อย่าว่าไปเชียว อาหารร้านเขารสชาติเหมือนเมื่อก่อนเป๊ะ เดี๋ยวนี้ทะเลยังจับปูได้ด้วยเหรอ จับได้ ฉันจำได้ว่าตอนนั้น เราสองคนไม่มีอะไรทำก็ไปจับปูที่ทะเล จะว่าไปก็สิบปีก่อนแล้ว จับปูได้ก็มาร้านเขา ทำแล้วก็กินที่นี่ ผมจำได้ว่าตอนนั้น ผมขโมยเงินพ่อห้าหยวน ไปซื้อเหล้าสองขวดด้วย เราแบ่งกันด้วย ไม่ต้องพูดเรื่องเหล้านั้นเลย ตอนนั้นนายยังดื่มเหล้าไม่เป็น ดื่มไปคำหนึ่งก็อ้วกคำหนึ่ง ทำเอาฉันสงสารเลย เงินห้าหยวน ตอนนั้นมีค่าจริง ๆ ตอนนี้ดื่มเป็นแล้ว พี่ใหญ่ ผมรู้ ว่าช่วงนี้พี่ไม่ค่อยพอใจผม แต่ผมเป็นตำรวจ บางเรื่องก็จำเป็นต้องทำ นี่คือกฎ หวังว่าพี่จะเข้าใจผมนะ นายผิดแล้ว ฉันโกรธนายจริง นายรู้ว่าทำไมฉันถึงโกรธนายไหม นายปิดไซต์งานฉัน เสียเงินไปนิดหน่อย ฉันไม่โกรธ นายตรวจสอบฉัน นั่นเป็นหน้าที่ ฉันก็ไม่โกรธ
ที่ฉันโกรธคือนายมีอะไรไม่บอกฉัน ตกที่นั่งลำบากไม่บอกฉัน พ่อนายเข้าโรงพยาบาล ฉันถามหน่อย ทำไมนายไม่มาเอาเงินที่ฉัน ฉันเรียกเขาว่าลุง ถามหน่อยเขาต่างอะไรกับพ่อแท้ ๆ ฉัน ไม่ใช่ ไม่ใช่ยังไง นายไม่ได้มองว่าฉันเป็นคนกันเอง ในใจนายไม่ได้มองว่าฉันเป็นพี่ พี่ ผมพูดจากใจนะ ผมพูดไม่ออก ผมก็อายุสี่สิบกว่าแล้ว แต่ชีวิตล้มเหลวขนาดนี้ อยู่ที่สำนักงานมณฑลตั้งหลายปี ก็เลื่อนขั้นไม่ได้ คนที่อยู่พร้อมผม ตากแอร์อยู่ห้องทำงานตั้งนานแล้ว มีแค่ผมที่อยู่แนวหน้า อยู่แนวหน้าล้อเล่นกับชีวิตเนี่ยแหละ อุตส่าห์ได้ย้ายมาจินชวน เลยอยากทำดีสร้างผลงานสักหน่อย ดันเจอผู้หญิงคนนี้ รังเกียจผม จะให้ผมไปสถานีตำรวจท้องที่ ผมไม่เสียใจได้เหรอ แถมตอนนี้พ่อผมยังป่วยแบบนี้ ผมเงินก็ไม่มี อนาคตก็ไม่มี ผมจะทำยังไง ผมพูดความในใจกับพี่นะ บางครั้งผมไม่อยากสวมชุดนี้เลย ผมไม่ทำแล้วได้ไหม อย่าพูดมั่วสิ อายุเท่าไรแล้วยังวู่วามอีก คำสั่งย้ายออกเมื่อไร ยังไม่ออกครับ ฉันจะบอกนายให้นะ ไม่ว่าจะตัดสินอะไรต้องระวัง ฉันจะบอกนายอีกอย่าง ไม่ว่าสุดท้ายนายตัดสินใจยังไง ฉันสนับสนุนนายเสมอ มา [กล่องหลักฐาน]