【ซับไทย】รัตติกาลรัก Love at Night | ตอนที่ 26 | MangoTV Thailand
♪มองมาที่ตาคู่นี้ของฉัน♪ ♪สายตาที่อ่อนโยน♪ ♪จะขีดเส้นแบ่งได้อย่างไร♪ ♪ฉันไม่รู้เลย♪ ♪เสียงหัวใจเต้นเข้าใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ♪ ♪เกือบจะถูกครอบครอง♪ ♪รอเพียงอีกแค่ไม่กี่นาที♪ ♪บางทีก็อาจจะมีคำตอบ♪ ♪ราวกับปฏิกิริยาเคมีอันอัศจรรย์ถูกจุดขึ้น♪ ♪ในพริบตาดั่งเปลวเพลิงที่เผาไหม้ โบกสะบัดเต้นรำ♪ ♪คุณเปรียบดั่งเปลวเพลิง♪ ♪ต่อให้ฉันอยู่ในสถานการณ์ยากลำบาก♪ ♪ฉันไม่ต้องการใคร นอกจากคุณ♪ ♪ทำไมต้องพูดไม่ตรงกับใจ♪ ♪ทำตามสัญชาตญาณ อย่ามัวลังเล♪ ♪ฉันอยู่เพื่อคุณเท่านั้น♪ =รัตติกาลรัก= =ตอนที่ 26= ผมรู้ว่าข่าวของหัวอวี่ก็เป็นแค่เรื่องแหกตา แต่ที่ผมมาเจอคุณ เพราะอยากให้คุณพอได้แล้ว ควรปล่อยวางสักที ทำไมฉันต้องปล่อยวางด้วย นี่คุณจะบอกว่า คุณลืมฉันไปหมดแล้วใช่ไหม ผมไม่ได้ลืม เรื่องทั้งหมดในอดีตมันได้เกิดขึ้นแล้วจริง ๆ การบอกว่าลืมแล้วต่างหาก ที่เป็นการหลอกทั้งตัวเองและคนอื่น ความหมายที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ของความผูกพันในอดีต คือการทำให้ผมรู้ว่าจะทะนุถนอม คนที่อยู่ตรงหน้าได้อย่างไร สวี่ชิงโยวเหรอ ใช่ แล้วคุณมั่นใจได้ยังไงว่าเขาคือคน ๆ นั้น มั่นใจในตัวเองอะไรขนาดนั้น ผมไม่ได้มั่นใจในตัวเอง ผมแค่เชื่อมั่นในตัวเขา คุณไปซะเถอะ ฮัลโหล นางเอกที่โดดเด่นที่สุดในงานแสดงภาพวันนี้ ก็คือฉีฉีจื่อที่งดงามราวเทพธิดา ค่ะ คุณฟาง ในสายตาของน้องชายผู้คลั่งไคล้ของฉัน เธอคือเทพธิดาตัวจริง กู้ต้าเยี่ยน แล้วม่อหน้านิ่งล่ะ เขาไม่ได้ไปเป็นเพื่อนเธอเหรอ เขา เขาไปประชุมกับถังซีน่ะ ในเมื่อเป็นเรื่องงาน ฉันก็ต้องสนับสนุนสิ จะทำหงุดหงิดน้อยใจไม่ได้เด็ดขาด ถ้าฉันเดาไม่ผิด เธอคงอยู่ที่ร้านเกม เล่นโบว์ลิ่งคนเดียว ทำสไตรค์ต่อเนื่อง เพื่อระบายอารมณ์ ฉันดูเหมือนคนไม่สุขุมแบบนั้นหรือไง ใช่ ใช่ ใช่ เธอสุขุมมากเลย เธอเป็นคนที่สุขุมมาตลอด ฉันเข้าใจเธอ คิดไม่ถึงเลยว่าผ่านมานานขนาดนี้ นายยังจำสภาพของฉันในตอนนั้นได้ (ความสุขจงเจริญ) เป็นยังไง รู้สึกบ้างไหมว่าฐานะของผมในใจพี่ เลื่อนสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว อย่าทำเป็นเหลิงไป คุณเสี่ยวสวี่ ผมอยากบอกพี่อย่างจริงจังว่า เรื่องราวความทรงจำมากมายในอดีตของพี่ ผมไม่ได้มีส่วนร่วมในนั้น แต่นับจากวันนี้ไป ความทรงจำของเราจะมีร่วมกันไม่จบสิ้น ดูมีชีวิตชีวา ไม่ว่ายังอยู่หรือจวบจนวันตาย มีลูกเลี้ยงลูกด้วยกัน [*ทั้งสี่วลีข้างต้นเป็นการเล่นคำ] ในเมื่อแทะโลมฉันอย่างหน้าตาเฉยแบบนี้ ฉันก็จะทำให้นายได้รู้ด้วยท่าทีสง่างามว่า ตายเสียดีกว่าอยู่เป็นยังไง จอมยุทธ์ฟาง ได้โปรดฆ่าผมให้ตายด้วยเถิด ไปกันเถอะ เธอมาทำไมเวลานี้เนี่ย ฉันแค่อยากมาดื่มกับพี่สักแก้วน่ะ ได้ เหมือนเดิมนะ ขอบคุณค่ะ ยอมแพ้แล้วเหรอ หลี่ซ่า ฉันเกลียดพี่ ทำไมพี่ถึงรู้จักฉันดีขนาดนี้ คนอย่างเธอจะบอกว่าเป็นพวกเก็บอาการ แต่บางทีก็ไม่ได้ซับซ้อนอะไร พอเจ็บช้ำมา ก็แสร้งทำเป็นเข้มแข็งเกินใครจะเปรียบ แต่แววตาของเธอมันฟ้อง ที่จริงของบางอย่าง เดิมทีมันเป็นของฉัน เพียงแค่ตอนนี้ฉันไม่อยากแย่งชิงเท่านั้นเอง ขอแก้หน่อยนะ แย่งไม่สำเร็จต่างหาก บอกให้พี่รู้นะ
ถ้าฉันเป็นแบบนี้ต่อไป ก็มีแต่จะเสียเวลาตัวเองไปเปล่า ๆ อีกอย่าง มันดูเหมือนฉันใจไม่กว้างพอ ใช่ ใจกว้าง งั้นฉันขอดื่มคารวะในความใจกว้างของเธอ หยุด ซ้ายหัน มีอะไร หันสิ หมุน หมุน หมุน หมุนอีก หมุนอีก หมุนอีก หมุนอีก คุณเป็นหมาตำรวจเหรอ ฉันแค่ป้องกันไม่ให้คุณเปลี่ยนจากหมาบ้าน กลายเป็นหมาจรจัดที่มีเมียไปทั่ว ให้ อะไร กังวลว่าในใจใครบางคนจะมีรอยร้าว ก็เลยฝึกทำด้วยความเงอะงะมาได้สองใบ แต่คิดดูแล้ว คนบางคนทำคงเงอะงะยิ่งกว่า พูดเองเออเอง ของฉันสวยงามไร้ที่ติ ทำไม ดูถูกรุ่นช้อนรองเท้าของฉันเหรอ ขอโทษครับ ผอ.สวี่ กระผมฝีมือไม่เอาไหน ได้แต่ปั้นแบบกลม ๆ ชอบไหมครับ ไม่ชอบ ฉันชอบรุ่นช้อนรองเท้าที่แตกไปเท่านั้น ได้ ไม่ชอบก็โยนทิ้งไปแล้วกัน อย่า อย่า อย่า นี่เป็นหลักฐานชั้นดี ถ้าเกิดต่อไปเราสองคนทะเลาะกัน นี่จะเป็นหลักฐานชั้นดีที่ยืนยันว่าคุณเป็นฝ่ายจีบฉัน นี่คุณต้องการแสดงออกเพื่อให้ฉันเชื่อใจคุณ หรือต้องการอวดกันแน่ คุณคิดว่าไง ก็ต้องดูว่าฉันจะให้โอกาสคุณหรือเปล่า เข้าใจแล้ว คุณซื้อเป็นของขวัญหรือดื่มเองคะ เอาไปกินเลี้ยงค่ะ
เลี้ยงอำลา งั้นคุณเลือกชมตามสบายนะคะ ค่ะ ขอบคุณค่ะ ไม่ต้องเกรงใจค่ะ ไวน์รุ่นนี้ไม่เหมาะ มันมีชื่อว่า Attendre [*ภาษาฝรั่งเศส อ่าน อั๊ต ตอง เดรอะ] แปลว่ารอคอย ไปงานเลี้ยงเอาไวน์รุ่นนี้ไป คงไม่เหมาะเท่าไหร่มั้ง ไวน์รุ่นนี้น่าสนใจนะ มันมีเรื่องเล่า ตอนช่วงยุคกลาง มีผู้หญิงคนนึงเพื่อรอสามีของเขา ในทุกปีเขาจะปลูกต้นเชอร์รี่หนึ่งต้น ต่อมาจากต้นเชอร์รี่กลายเป็นป่าเชอร์รี่ สามีก็ยังไม่กลับมา แต่ความจริงแล้วการรอคอย หากยังไม่ถึงที่สุด ก็ไม่มีทางพบคำตอบที่ถูกต้อง แม้สามีจะไม่กลับมา แต่เขาก็มีป่าเชอร์รี่ ที่เป็นของตัวเอง ไวน์รุ่นนี้ โซวีญงปี 1982 มีระดับ รสสัมผัสนุ่มละมุน ฉันคิดว่าคุณน่าจะชอบ แล้วมันก็เหมาะกับงานเลี้ยง ขอบคุณค่ะ ฉันคิดว่าคุณพูดถูก สามีก็เป็นแค่ส่วนหนึ่งของชีวิต แต่ป่าเชอร์รี่ต่างหากที่เป็นของเรา ฉันดูหนังฟีลกู๊ดไม่ได้เลย เพราะเวลาฉันเห็นฉากร่ำลา ฉันจะน้ำตาไหลพราก ถ้าคุณไม่อยากไป เราก็ไม่ต้องไป เอาไปสิ ไปเถอะ มันเป็นความทรงจำที่พวกคุณมีร่วมกัน ก็ควรจะร่ำลากันให้เต็มที่ แล้วคุณล่ะ ฉันเป็นคนปัจจุบันและอนาคตของคุณ ฉันจะไปเดินเล่นแถว ๆ นี้ เสร็จแล้วบอกฉันล่ะ
ได้ นี่ หอยเชลล์ อย่าวางตรงนั้น เอาไปวางฝั่งหลิงเจ๋อโน่น เขาชอบกิน นี่เป็นเลือดเป็ดที่ปอปอชอบกินที่สุด ฉันให้นาย แล้วก็เนื้อลายกับผักโขมของพี่ซ่า จัดมาครบ ยังจำได้เหรอว่าฉันชอบกินอะไร จำได้แม่นเลย จำได้แม่น จะมีอะไรน่าจดจำขนาดนั้น แล้วตอนนั้นทำไมต้องไปล่ะ เธอไปแล้ว ไปได้สวย ไปได้ดี แล้วพวกเราล่ะ วงแตกแล้ว ทัวร์คอนเสิร์ตก็ล่ม แม้แต่เงินค่าปรับที่ผิดสัญญาพวกเราก็เป็นคนกู้มา เธอรู้ไหมว่าที่สำคัญที่สุดคืออะไร ที่พึ่งตรงนี้มันไม่มีแล้ว ที่พึ่งน่ะเธอเข้าใจไหม แล้วยังมีเขา เขาเป็นยังไงเธอเคยคิดบ้างหรือเปล่า ปอปอ ปอปอ ปล่อยเขาพูดไป คืนนี้พวกเราอยู่กันพร้อมหน้า ก็พูดมันออกมาให้รู้กัน ถังซี วงดนตรีของเราเริ่มต้นขึ้นเพราะเธอ สุดท้ายมันก็จบลงเพราะเธอ ฉันคิดอยู่เสมอว่า เธอเห็นพวกเราเป็นเพียงเครื่องมือ อยากใช้ก็ใช้ ไม่อยากใช้ก็โยนพวกเราทิ้งไป ที่จริงวันนี้ฉันอยากรู้มากเลยว่า ในใจของเธอ พวกเราเป็นอะไรกันแน่ เพื่อน หนึ่ง สอง สาม สี่ สี่คนที่นั่งอยู่ตรงนี้ เป็นเพื่อนทั้งหมดที่ฉันมีในโลกใบนี้ แล้วทำไมเธอต้องไปล่ะ เหตุผลคืออะไร เธออธิบายเหตุผลที่ฟังขึ้น ให้เพื่อนของเธอฟังหน่อยซิ ปอปอ นายเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยใช่ไหม
ตอนนี้มีความสุขดีสินะ อาหลัวเป็นเจ้าของร้านหม้อไฟใช่ไหม แล้วก็หลิงเจ๋อ คนในวงการต่างเรียกว่าประธานม่อ ประธานม่อ ฉันอยากรู้จริง ๆ เลย ถ้าตอนนั้นฉันไม่ไป ทุกคนยังทำวงดนตรีด้วยกัน ตอนนี้พวกเราจะทำอะไรกันอยู่ ฉันว่าแม้แต่ค่าเช่าบ้านก็ไม่มีจ่าย พวกนายคิดว่า บนโลกใบนี้ ฟ้าจะประทานโอกาสให้เราทุกวันเหรอ ตอนนั้นมีโอกาสอันแสนมีค่า วางอยู่ตรงหน้าฉัน ทำไมฉันต้องปฏิเสธด้วย ก็เธออยากมีหน้ามีตาไม่ใช่เหรอ จะพูดให้มันดูวิเศษวิโสไปทำไม นายพูดถูก ฉันมันพวกอยากมีหน้ามีตา แต่นายคิดว่ามันง่ายนักเหรอ ฉันมีทุกวันนี้ได้ ต้องพึ่งตัวเองมาโดยตลอด สมัยก่อนตอนฉันร้องไห้อยู่ที่ต่างประเทศคนเดียว พวกนายมัวทำอะไรอยู่ ฉันได้ในสิ่งที่ฉันต้องการ ไม่มีอะไรต้องเสียใจ ส่วนความทรงจำดี ๆ พวกนั้น ให้มันฝังอยู่ในใจพวกเราไปแล้วกัน (หลิวมู่) เธอชอบเล่นวงดนตรีเหมือนกันเหรอ ใช่ค่ะ (หลิวมู่) นี่เป็นอาณาจักรของพี่ใช่ไหม (หลิวมู่) ใช่ งั้นเถ้าแก่คะ ต่อไปโชว์ของที่นี่ ให้วงของพวกฉันเหมางานนะคะ วงพวกเธอจะเหมางาน ในวงมีกันกี่คน ตอนนี้มีแค่ฉันคนเดียว แต่เดี๋ยวก็รวมได้ครบวงค่ะ งั้นรอเธอรวมวงครบเมื่อไหร่ค่อยมาหาฉัน ได้ค่ะ (อาคารจือสิง) สวัสดี แนะนำตัวหน่อยนะ ฉันชื่อถังซี ต่อไปฉันจะเป็นนักร้องนำวงดนตรีในอนาคตของคุณ เราจะซ้อมครั้งแรกวันมะรืนนี้ ตอนแปดโมง มารวมตัวที่หน้าอาคารเรียนนะ ผมไม่สนใจ (อาคารจือสิง) เดี๋ยวสิ คนอย่างคุณ ดูท่าทางไม่ค่อยรับแขกเท่าไหร่ แต่ดนตรีที่คุณเล่นฟังดูอบอุ่น หากวันนี้คุณปฏิเสธฉันล่ะก็ คุณต้องเสียใจภายหลังแน่ วันนี้เราตั้งวงสำเร็จแล้ว ขอให้วงซ่าของเรา เป็นวงที่ไม่มีวันแตกชั่วนิจนิรันดร์ ให้การแสดงมีแต่สำเร็จ สำเร็จ ♪ไอหมอกโปร่งแสงอันพลิ้วไหว♪ ♪เลือนรางราวกับไม่มีอยู่♪ ♪ถูกปลุกให้ตื่นจากการหลับใหล♪ มีพวกนาย ถึงมีดนตรี ถึงมีวัยสดใส ♪แหวกเป็นระลอกคลื่น♪ ♪เพราะเราต่างเต็มใจลำบากไปด้วยกัน♪ ♪หลงใหล ค้นหา แรงดึงดูด♪ มา กระดกแก้วนี้ให้หมด พวกเราเลิกขุดคุ้ยเรื่องอดีต – ดื่ม – เอ้า ดื่ม ♪ราวแผนที่ชี้นำ♪ ♪จุดหยุดพัก ดั่งอากาศ♪ ♪จากไปในทันที ไปตามที่ใจคิด♪ ♪ปล่อยให้พันธะทุกอย่างมันผ่านไป♪ ♪ปลดปล่อยจากวันวาน ได้อิสระคืนมาอีกครั้ง♪ ♪เวลานี้ขับขานบทเพลงราวกับ เฉลิมฉลองในยามค่ำคืน♪ ♪เมื่ออาทิตย์ส่องแสง เวลาแห่งความรุ่งโรจน์♪ เพื่อนที่กำลังเต้นคนนั้นน่ะ รอฉันด้วย เต้นสวยจังนะ ฉันถามนายหน่อย ตอนนี้นายยังคิดว่า
ฉันเห็นพวกนายเป็นเครื่องมืออยู่หรือเปล่า พวกเรารู้ เธอเปล่า ฉันเปล่า แต่จะว่าไป เวลาผ่านไปสิบปีแล้ว ทำไมพวกนายยังให้ประธานม่อของเรา เรียกรถให้พวกนายอีก เธอไม่รู้อะไร จิวยี่ตีอุยกาย คนนึงอยากตีอีกคนยอมให้ตี [*สำนวนนี้แปลว่า ต่างฝ่ายต่างยินยอม] นี่เป็นสิ่งยืนยันความสำคัญของเขา เมื่ออยู่ในวงของเราไงล่ะ นายขี้เกียจ นายมีเหตุผล ประธานม่อลำบากแย่เลย วันนี้ฉันไม่ต้องการให้คุณมาช่วยฉันแล้ว ฉันจะกลับเอง ถังซี ขอบคุณที่คุณฉุดผมออกมาจากความมืด ผมจำไม่เคยลืม จำได้แค่นี้เหรอ เจ๊ถัง เธอจะไปไหน ความลับ ไปไม่ลาอีกแล้ว นายลืมแล้วเหรอ เจ๊ถังไม่เคยหยุดอยู่กับ ทิวทัศน์ที่นึงตลอดไป ตอนหนุ่มสาวชอบครึกครื้น ชอบรวมหมู่ไม่ชอบแยกจาก ก็เพราะ กลับบ้านคนเดียวมันน่าเบื่อและโดดเดี่ยว ไม่ใช่เหรอ ใช่ แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว ตอนนี้พอนึกถึงการแยกย้าย ที่บ้านยังมีโคมไฟส่องแสงอยู่หนึ่งดวง ใต้โคมไฟนั้นมีคน ๆ นึง รอนายกลับบ้านอยู่เสมอ [*มีบทกวีโดยนัยยะเดียวกันที่สื่อถึงคนรัก] แบบนี้ก็ไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไป ใครเหรอ ลูกชายฉันไง มีลูกชายใช่ไหม ทำเป็นอวด ทำเป็นอวดลูกชาย ทำเป็นอวดลูกชายนะ ไปไกล ๆ เลย
– มา มา มา – ไป ไป ไป ขึ้นรถ – จะไม่ให้ฉันไปใช่ไหม – ไปได้แล้ว นี่ความรู้สึกแท้จริงของฉันออกมาจากใจ รีบขึ้นรถเลย จะไปแล้ว ไปล่ะ ม่อเอ๋อร์ – บ๊ายบาย – ปิดประตู บ๊ายบาย บ๊ายบาย เห็นคุณใบหน้ามีน้ำมีนวล ดวงตาเป็นประกาย ดูท่าไวน์ที่ฉันเลือกให้คงไม่เลว แต่บนโต๊ะดูเหมือนจะมีไวน์อีกขวด ที่เข้ากับรสนิยมของคุณมากกว่า คุณเจอถังซีมาใช่ไหม คุณเคยได้ยินไหม คำพูดที่ฟังดูฉลาดมันน่าเบื่อ แต่ ในเมื่อคุณมองละครที่ฉันเล่นทะลุปรุโปร่ง งั้นคุณต้องบอกฉันมาว่า คุณเลือกขวดไหน ดูเหมือนไม่ว่าเลือกขวดไหนก็โดนอยู่ดี ผมไม่ติดกับคุณหรอก ในเมื่อคุณเป็นเหยื่อของฉันแล้ว ไม่เลือกไม่ได้ ได้กลิ่นไหม ผมไม่ได้ดื่มไวน์ เพราะคุณรอผมอยู่ ดูท่าคุณหนีรอดไปได้อีกแล้ว ตอนนี้ผมเพิ่งเข้าใจ ความหมายของประโยคที่ปอปอพูดเมื่อกี้ แมวเหมียวกลับบ้านแล้ว พวกเราก็กลับบ้านกันเถอะ สวัสดีครับ ผมนัดฝ่ายไอทีเอาไว้ครับ ค่ะ เชิญทางนี้ ประธานสวี่มาแล้ว ประธานสวี่ ขอบคุณประธานสวี่
ที่เตรียมกาแฟสำหรับการเปิดฝ่ายใหม่ของเรา ไม่ต้องเกรงใจ อีกเดี๋ยวต้องประชุม รีบไปเตรียมการเถอะ ได้ครับ ครับ ผอ.หลง ดื่มกาแฟสักแก้วไหมคะ นิสัย (หลินซืออวี่: เสี่ยวจี๋จื่อ) [*ใช้เรียกหวังจี๋แบบให้ดูน่ารักขึ้น] ทำอะไรน่ะ ผมเห็นต้นไม้มันเฉา ๆ น่ะ เลยจะรดน้ำสักหน่อย นี่มันของปลอมไม่ใช่เหรอ เห็น เห็นมานานก็รู้สึกผูกพันน่ะ มีธุระอะไร ประธานม่อ จริง ๆ แล้ววันนี้ผม… ผมพูดตรง ๆ เลยแล้วกันนะ ไม่อย่างนั้นอัดอั้นไว้มันเครียดเกินไป การควบรวมกิจการของหัวซื่อมีปัญหาใช่ไหม ใช่ครับ แต่โลกนี้ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้ ขอเพียงยอมทำโอที ผมไปทำงานต่อล่ะครับ ฮัลโหล สวัสดีครับ ผมสวี่เว่ยครับ อะ…อะไรนะ คุณจะซื้อภาพของผมเหรอ แสนนึง ต้องเป็นพวกนักต้มตุ๋นแน่ คน…คนอย่างพวกคุณผมเจอมาเยอะแล้ว ลูกไม้ตื้น ๆ แบบนี้อย่าคิดเอามาหลอกผมเลย ตอบรับไปก่อน อย่าลืมว่า ต้องรักษามาดของศิลปิน ก็ได้ งั้นผมเอาอีเมลผม ไม่สิ เอาอีเมลผู้จัดการส่วนตัวของผมส่งให้คุณ ได้ ทำไมฉันรู้สึกเหมือนเรื่องโกหกเลยวะ ส่งเมล ลองส่งไปดูก่อน ส่งแล้ว จริงเหรอ ที่ภาพเดียวของฉันจะขายได้แสนนึง ฉันว่ามันดูหลอก ๆ นะ เดี๋ยวดูสิ่งที่เขาส่งมาแล้วกัน มาแล้ว มาแล้ว มาแล้ว เร็วขนาดนี้เชียว จริง ๆ ด้วย แสนหยวน (สัญญาซื้อผลงานศิลปะ) แถมเซ็นสัญญาเสร็จ (สัญญาซื้อผลงานศิลปะ) ก็จะจ่ายมัดจำหมื่นหยวนทันที ไอ้หนู ต่อไปนายจะเป็นศิลปินชั้นแนวหน้านามปากกาว่า สวี่ จุด ศิลปินผู้ยิ่งใหญ่ จุด ทำไมต้องมีจุดด้วย ชื่อคนต่างชาติเขาก็เป็นแบบนี้กันทั้งนั้น ชื่อเรียกยิ่งยาวยิ่งดี มีระยะห่างถึงดูมีระดับมีสไตล์ไงล่ะ แต่ตอนนี้ฉันเริ่มกังวลนิดหน่อย ต่อไปนายห้ามเสียคนเพราะเงินทองนะ ฉันจะซื้อของขวัญให้ฟางฉี พ่อแม่ฉัน แล้วก็พี่ฉัน คนละสามพันสามร้อยหยวน แบบนี้ฉันก็จะเป็น ผู้นำของครอบครัวฉันสักที นายลืมใครคนนึงที่เป็นฮีโร่ ผู้สนับสนุนนายอยู่เบื้องหลังมาตลอดหรือเปล่า จริงด้วย ยังเหลืออีกร้อยหยวน ต้าเยี่ยนนายเอาไปใช้จ่าย ตามสบายเลย เดี๋ยวสิ นี่ นาย อีกอย่าง กลางคืนอย่าอยู่ในอาร์ตสตูดิโอล่ะ ฉันมีธุระ พอมีค่าตัวหน่อยก็เหลิงเลยนะนาย นายมาใช้อาร์ตสตูดิโอของฉันยังไม่พอ แถมยังให้ฉันแค่ร้อยหยวน มีเหตุผลบ้างหรือเปล่านายน่ะ ขอให้มีความสุขในวันครบรอบสามสิบห้าวันของเรา ทำดีด้วยโดยไร้ต้นสายปลายเหตุ ย่อมมีเจตนาแอบแฝง ทำผิดอะไรมาใช่ไหม ความจริงแล้วมีคนจองภาพของผม ผมเลยใช้บัตรเครดิตจ่ายแทนเงินมัดจำไปก่อน อยากซื้อของขวัญให้พี่ทันทีน่ะ นี่คงไม่ใช่ลูกไม้จีบสาวที่นายใช้ประจำหรอกนะ จีบสาว ลูกผู้ชายแท้ ๆ สนใจแค่ ทำยังไงถึงจะได้ขึ้นเป็นผู้นำครอบครัว
ตั้งแต่ช่วงเวลาที่ผมขายภาพได้ ผมก็ได้นั่งบนบัลลังก์ราชาเรียบร้อยแล้ว ถ้าอยากล้วงจุดอ่อนของเขาให้ได้จากจุดนี้ ผมแนะนำว่าอย่าเสียเวลาฟรี ๆ ซ้ำอีกเลย แต่ระหว่างที่สืบหาข้อมูล กลับได้พบบางสิ่งที่คาดไม่ถึง สวี่ชิงโยว ตกลงแกคบแฟนแบบไหนกันแน่ เมื่อก่อนเป็นวัยรุ่นมีปัญหา ตอนนี้เป็นผู้ชายห่วยแตกทำงานด้านลงทุน ตอนวัยรุ่น ครอบครัววิบัติ อายุสิบแปดพ่อติดคุก แม่ฆ่าตัวตาย แกดูซิ พ่อ หนูว่าพ่อเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย มันเสียดายความสามารถ พ่อน่าจะไปเป็นนักสืบเอกชน แกอย่ามาเล่นลิ้นกับพ่อ แกจะปิดบังพ่อไปอีกนานแค่ไหน นี่มันบอกอะไรได้ล่ะคะ การทำความเข้าใจภาพรวมของเรื่อง จะอาศัยแค่กระดาษแผ่นเดียวจริงเหรอ แค่เห็นเงาก็เดาได้ทั้งตัวแล้ว ข้อมูลพวกนี้เพียงพอที่จะบอกว่า พวกแกไม่เหมาะที่จะเป็นแฟนกัน ยังมีอีกคำที่พูดว่าเส้นผมบังภูเขา เอาเป็นว่าพ่อไม่ยอมให้พวกแกเป็นแฟนกัน คิดไม่ถึงเลยว่าเสี่ยวม่อ จะมีประสบการณ์โชกโชนแบบนี้ แต่ฉันว่าเจ้าหมอนี่หน้าตาหล่อนะเนี่ย คุณดูส่วนสูงเขาสิ เมตรแปดสิบสามเซนฯ ดีจังเลย หล่อแล้วมีประโยชน์อะไร ตระกูลสวี่ของผมไม่ได้ขาดยีนเด่นนี่สักหน่อย คุณดูสิ ประวัติด่างพร้อยของเขามีเต็มไปหมด มองดูก็รู้แล้วว่าไม่ใช่คนได้เรื่องได้ราว เมื่อก่อนคุณก็ไม่ได้เรื่องได้ราวอะไรเหมือนกัน แต่สุดท้ายฉันก็แต่งงานกับคุณไม่ใช่เหรอ ผมไม่ได้เรื่องได้ราวตรงไหน คุณลืมแล้วเหรอว่าเมื่อก่อน คุณกับเพื่อนในสาขาที่ชื่ออะไรนะ เสี่ยวฟางน่ะ วัน ๆ เอาแต่ส่งสายตาให้กัน คุณอย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ คุณดูซิ คุณเอาอีกแล้วนะ เอาอีกแล้วอะไร นี่มันเรื่องจริง พ่อคะ แม่คะ ถ้าไม่มีอะไร หนูไปก่อนนะคะ พ่อบอกไว้ก่อนนะ ถ้าแกยังคิดไม่ได้ ก็ไม่ต้องกลับมาบ้านนี้
บอกคุณไว้ก่อนนะ ถ้าโยวโยวไม่กลับมาจริง ๆ ฉันจะดูว่าคุณจะทำยังไง พ่อถามแกหน่อย ช่วงนี้พี่สาวแก ถูกไอ้หนุ่มแซ่ม่อนั่นปั่นหัวเข้าใช่ไหม อะไรนะ ฟ่านอวิ๋นซี อาจารย์ อาจารย์มาหาผม มีธุระอะไรโทรหาผมก็ได้แล้วครับ ที่มาเพราะเรื่องเอกสารหรือเปล่าครับ ปากกาด้ามนี้ เธอซื้อให้ฉัน ตอนได้เงินเดือนเด็กฝึกงานเดือนแรก ฉันเก็บมันติดตัวมาตลอด วันนี้ฉันคืนมันให้เธอ อาจารย์ ต่อไปฉันไม่มีลูกศิษย์แบบเธออีก สังคมอาจจะยอมรับ ทนายนอกใจอย่างนาย แต่ในฐานะพ่อของโยวโยว ฉันรับไม่ได้ อาจารย์ ขอโทษครับ ผมผิดไปแล้ว ผมทำผิดกับโยวโยวเอง แต่นั่นเป็นแค่ความพลั้งเผลอชั่วขณะ ผมอยากเริ่มต้นใหม่กับโยวโยวจริง ๆ ครับ หวังว่าอาจารย์จะให้โอกาสผมอีกครั้ง ทำอะไรไว้ก็รับผลไปเองเถอะ อาจารย์ ผม… ♪เงาสะท้อนสีน้ำเงินเข้ม♪ ♪ไอหมอกโปร่งแสงอันพลิ้วไหว♪ ♪เลือนรางราวกับไม่มีอยู่♪ ♪ถูกปลุกให้ตื่นจากการหลับใหล♪ ♪เรือล่องไปในสายน้ำ♪ ♪แหวกเป็นระลอกคลื่น♪ ♪เพราะเราต่างเต็มใจลำบากไปด้วยกัน♪ ♪หลงใหล ค้นหา แรงดึงดูด♪ ♪หลงใหลน้ำขึ้นน้ำลง♪ ♪คุณเป็นผู้กำหนดลมหายใจของผม♪ ♪ราวแผนที่ชี้นำจุดหยุดพัก ดั่งอากาศ♪ ♪จากไปในทันที ไปตามที่ใจคิด♪ ♪ปล่อยให้พันธะทุกอย่างมันผ่านไป♪ ♪ปลดปล่อยจากวันวาน ได้อิสระคืนมาอีกครั้ง♪ ♪เวลานี้ขับขานบทเพลงราวกับ เฉลิมฉลองในยามค่ำคืน♪ ♪เมื่ออาทิตย์ส่องแสง เวลาแห่งความรุ่งโรจน์♪ ♪ในสายตาไร้เงาบดบัง ทุกสิ่งที่เห็นคือแสงสว่าง♪
♪จากไปในทันที ไปตามที่ใจคิด♪ ♪ปล่อยให้พันธะทุกอย่างมันผ่านไป♪ ♪ปลดปล่อยจากวันวาน ได้อิสระคืนมาอีกครั้ง♪ ♪เวลานี้ขับขานบทเพลงราวกับ เฉลิมฉลองในยามค่ำคืน♪ ♪เมื่ออาทิตย์ส่องแสง เวลาแห่งความรุ่งโรจน์♪ ♪ในสายตาไร้เงาบดบัง ทุกสิ่งที่เห็นคือแสงสว่าง♪