ปรมาจารย์พยัคฆ์กระเรียน (Tiger and Crane) | EP.3 ( FULL EP) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [ปรมาจารย์พยัคฆ์กระเรียน] [ตอนที่ 3 ศึกประลองอาคมเดือด [ตอนต่อ]] ถ้าจะฝึกวิชา ก็ต้องฝึกควบคุมลมปราณก่อน ลมปราณนี้ก็คือสิ่งที่พวกเราเรียกว่า พลัง แต่ลักษณะของพลังนี้ แบ่งออกเป็นสี่ชนิด เรียกว่าสัมผัส ดึง รวม ปล่อย นักปราบปีศาจแต่ละคน วิธีในการควบคุมปราณ ของแต่ละคนก็แตกต่างกันไป ตามในพรสวรรค์ตั้งแต่กำเนิด ของแต่ละคน ที่เสี่ยวเซวียนสอนเจ้าเมื่อครู่ เป็นหลักวิชาที่ใช้การปล่อยเป็นหลัก แต่ข้าดูแล้ว คุณสมบัติทางกายในการใช้อาวุธวิเศษของเจ้าน่ะ ยากที่จะควบคุมได้ เหมาะสมกับหลักวิชาโดยการดึงมากกว่า ถ้าฝึกฝนอย่างหนัก วันหลังจะต้องสำเร็จแน่ ข้าก็ว่าแล้ว ท่านพูดถูกมากเลย เขาน่ะสอนไม่ถูก เช่นนั้นหลักวิชานี้จะฝึกอย่างไร หลักวิชาโดยการดึงนี้ จะว่ายากก็ไม่ยาก จะว่าง่ายก็ไม่ง่าย เจ้าไปนั่งอยู่บน หินก้อนนั้นก่อน ได้เลย ความหมายลึกซึ้ง ของหลักวิชาโดยการดึงอยู่ที่ ผู้ที่ฝึกบำเพ็ญจะต้องเปิด รูขุมขนทั้งหมดและเจ็ดทวารในร่างกาย ดึงพลังวิญญาณแห่งฟ้าดินเข้ามาในร่างกาย แล้วก็หมุนเคลื่อนไปตามเส้นปราณแห่งพลัง เจ้าหลับตาทำสมาธิ ขจัดความฟุ้งซ่าน พุ่งความสนใจไปที่ ลมหายใจ สรรพสิ่งล้วนเป็นดั่งหินจมอยู่ในมหาสมุทร ทำใจให้ว่างเปล่าไร้สิ่งแปลกปลอม จากนั้น เจ้าก็จะค่อย ๆ เข้าสู่ความมืดมิด
ใช้ใจไปรับรู้ถึง ความสว่างรำไรมากมาย ในความมืดมิดนี้ แล้วก็ลองรวบรวม แสงเหล่านี้มาไว้ด้วยกัน ท่านผู้เฒ่า นี่คือ… เจ้าเด็กนี่ไม่ธรรมดา จริง ๆ ด้วยนะ พลังของคนธรรมดาจะเป็นสีขาว เสี่ยวเซวียนเจ้าน่ะ มีพรสวรรค์มาก ๆ พลังยังเป็นแค่สีฟ้าเท่านั้น แต่เจ้าเด็กนี่กลับเป็นสีทอง ในร้อยปีนี้ ข้าไม่ได้เห็นพลัง ที่แข็งแกร่งเท่านี้มาก่อนเลย จะเกิดขึ้นเพราะพลังปีศาจ กับมุกชาดในร่างเขารวมกันหรือเปล่า ก็เป็นไปได้นะ ถ้าหากเจ้าเด็กนี่สามารถ กระตุ้นพลังในร่างกายออกมาได้ ต่อให้แค่เพียงเล็กน้อย ก็ดูถูกไม่ได้นะ อย่าไปนะ ข้าจะลองอีกครั้ง ท่านผู้เฒ่า ท่านคิดว่าเขาจะทำได้หรือไม่ ข้าคิดว่าน่าจะได้นะ ข้าเหนื่อยแล้ว จะพักผ่อนสักหน่อย แล้วบอกว่าจะสอนข้า นี่ไปพักแล้วไม่ใช่เหรอ จะฝึกพลังปราณอะไรกัน ฝึกซะจนข้าจะผายลมไม่ออกอยู่แล้ว จะไปไหน เจ้ามาได้อย่างไร การฝึกบำเพ็ญหลักวิชาต้องใจสงบนิ่ง ฝึกสะสมไปเรื่อย ๆ ถึงจะสำเร็จ นิสัยอย่างเจ้า จะฝึกสำเร็จได้อย่างไร อย่ามาพูดจาประชดประชันอยู่ตรงนั้นเลย พูดน่ะง่ายทำมันยาก ข้าฝึกอยู่ที่นี่ พวกเจ้าพักผ่อนอยู่ตรงนั้น อีกอย่างแค่หนึ่งวัน จะฝึกอย่างไรล่ะ การบำเพ็ญหลักวิชาไม่เกี่ยวกับ เวลาสั้นหรือยาวหรอก ข้าว่า
ท่านผู้เฒ่ามองเจ้าผิดไปต่างหาก มองเจ้าผิดไป ข้าฝึกสำเร็จหรือไม่ เกี่ยวกับเจ้าด้วยหรือ ขอแค่มุกชาดอยู่ในตัวเจ้า ก็ต้องเกี่ยวข้องกับข้า พรุ่งนี้ถ้าเจ้าชนะ อีเหมยก็จะช่วยเจ้าเอามุกออกมา ถ้าหากเจ้าแพ้ ไม่ว่าข้าต้องใช้วิธีอะไร ข้าก็จะต้องได้มุกชาดมาให้ได้ ข้าจะต้องชนะแน่ พรุ่งนี้เจ้าก็รอดูเถอะ รอให้ข้าชนะแล้วเอามุกชาดออกมาได้แล้ว เจ้าก็ไปอยู่ห่าง ๆ ข้าเลย เคล็ดสำคัญของหลักวิชาโดยการดึง อยู่ที่จิตเคลื่อนตามปราณ จิตใจกับความคิดเป็นหนึ่งเดียว จิตใจกับความคิดเป็นหนึ่งเดียวหรือ ท่านพ่อ ทางเสี่ยวเซวียนมีข่าวบ้างหรือยัง ยังเลยเจ้าค่ะ รอยร้าวใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ค่ายอาคมมุกชาด เกรงว่าจะฝืนได้ไม่นานแล้ว ภายในห้าวัน น่าจะยังไหวอยู่นะ ขอแค่เปลี่ยนมุกชาดทันเวลา ค่ายอาคมก็จะไม่มีปัญหา จากเขาจิ๋วฉวี่ไปกลับเมืองหลวง ก็แค่สองวันเท่านั้น ถ้าเร่งรีบควบม้า ตอนนี้มุกชาดก็คง ถูกเปลี่ยนไปแล้ว น้องชายทำงาน ไม่รู้จักขอบเขตเอาซะเลย นี่เป็นครั้งแรก ที่เสี่ยวเซวียนออกไปทำภารกิจ ข้าเชื่อว่าเขาต้องให้ความสำคัญแน่ ท่านพ่อ ข้ารู้ว่านี่เป็นความต้องการของท่านย่า เขาเพิ่งได้เป็นหัวหน้าค่าย ต้องการโอกาสในการสร้างผลงาน มาแสดงความสามารถ แต่เรื่องค่ายอาคมไม่ใช่เรื่องเล่น มอบภารกิจที่สำคัญขนาดนี้ ให้เขาโดยตรง ถ้าเขากลับมาไม่ทันเวลา ทำให้ค่ายอาคมหยุดทำงาน จนทะเลเพลิงล้นทะลักเข้ามา ผลที่ตามมานี่เขาจะรับผิดชอบไหวหรือ ในเวลาอย่างนี้
ก็อย่าใช้อารมณ์เลย ข้าก็แค่ไม่ยอมรับ ที่ท่านย่าให้ท้ายเขามากเกินไป อีกหนึ่งเดือน การสอบนักปราบปีศาจแห่งแคว้น จะคัดเลือกผู้บัญชาการ เจ้าน่าจะใช้แรงในการต่อสู้นี้ บนเวทีประลองยุทธ์นะ เมื่อถึงเวลาพวกเจ้าสองพี่น้อง ค่อยสู้กันให้รู้แพ้รู้ชนะ เยียนหราน พ่อคาดหวังในตัวเจ้านะ ท่านพ่อโปรดวางใจ ข้าจะต้องทำสำเร็จแน่ [ลานประลองอาคม] ทำไม กลัวหรือ ข้าเคยกลัวใครกัน ไม่กลัวฟ้า ไม่กลัวดิน แต่ลานประลองอาคมของพวกท่าน ทำไมถึงสร้างอยู่ใต้ดินล่ะ ทำซะลึกลับซับซ้อนเชียว ยังไม่ได้รับอนุญาตจากตำหนักเทียนกัง ถ้าประลองในเวทีประลองโดยพลการ จากกฎของฝูหลง จะต้องถูกโบยแล้วติดคุก จะทำ อย่างเปิดเผยได้อย่างไร เช่นนั้นนักปราบปีศาจแห่งแคว้นอย่างพวกเจ้า ก็รู้ไม่ใช่หรือ ผู้อาวุโสอีเหมยไม่กลัวถูกจับหรือ ผู้อาวุโสที่รบในหุบเขาเตียนเฟิง ปรมาจารย์ไท่โต่วแห่งโลกนักปราบปีศาจ แม้แต่ฝ่าบาทในตอนนี้ ก็ไม่กล้าจับนางมั่วซั่วเลย มีคนมากมายขนาดนี้เลยหรือ คนพวกนี้ล้วนมา ขอของวิเศษจากผู้อาวุโสอีเหมยหรือ พี่ใหญ่ ครั้งนี้ถ้าพวกเราได้รับ ของวิเศษในมือของอีเหมย ก็จะจับปีศาจแข็งแกร่งมาฆ่าสักสองสามตน หาเงินก้อนใหญ่สักครั้ง ก็นั่นน่ะสิ หาเงินทองกองใหญ่ ข้าจะพาเจ้าไปเมืองหลวงแห่งฝูหลง ดื่มสุราบุปผา เที่ยวเล่นสามวันสามคืน เมื่อถึงเวลาสาวงามอยู่ในอ้อมกอด ต้องดีสุด ๆ ไปเลย นักล่าหัวปีศาจพวกนี้มาขอของวิเศษ ก็ทำเพื่อชื่อเสียงเงินทองเท่านั้น
แล้วอย่างไรล่ะ แล้วอย่างไรล่ะ เขาทำเพื่อประทังชีวิต หาเงินนิดหน่อยมันง่ายหรือ ฆ่าปีศาจเป็นการปัดเป่าเภทภัยใช่หรือไม่ เป็นการทำเรื่องดีให้กับโลกมนุษย์ถูกไหม เจ้าคิดว่าเหมือนเจ้ากันหมดหรือ ที่เกิดมาก็เป็น คุณชายที่สูงส่งน่ะ ทุกท่าน ยินดีต้อนรับสู่ลานประลองอาคมแห่งตำบลปาเป่า ข้าเป็นกรรมการในการแข่งขันครั้งนี้ สิงจือ กฎในการประลองนั้นง่ายมาก หนึ่ง อยู่บนเวทีประลอง ไม่ว่าท่านจะใช้อาคม ของวิเศษ หรือใช้มือเปล่า ก็แล้วแต่ท่าน ที่นี่ไม่มีข้อห้ามอะไรทั้งนั้น สอง ขอแค่ทำให้คู่ต่อสู้ออกนอกสนามประลอง หรือสู้จนต้องคุกเข่าขอร้อง ก็จะถือว่าท่านชนะ อยู่ที่นี่ก็แล้วแต่บุญแต่กรรม ให้เป็นไปตามลิขิตสวรรค์เถอะ ดี ต่อไปใครอยากประลองก็ขึ้นมาได้เลย ข้าอวี้จีจื่อ [อวี้จีจื่อ นักปราบปีศาจแคว้นเชียนอวี่] ขอให้ทุกท่านชี้แนะด้วย ดี ๆ ๆ [จู๋เวิง นักปราบปีศาจแคว้นฝูหลง] นักพรต มาประลองกับข้าหน่อย ข้าชื่อจู๋เวิง [ยิ่งใหญ่ดุจฟ้าดิน] ดาบอัคคีหรือ นี่ก็คือความอัศจรรย์ของพลัง ถ้าข้าทายไม่ผิด นักพรตด้านข้างนี้ น่าจะเป็นนักปราบปีศาจของแคว้นเชียนอวี่ แคว้นเชียนอวี่ คนของแคว้นเชียนอวี่ใช้ อาคมบังคับที่ลึกซึ้งได้ ดูเหมือนครั้งนี้จู๋เวิง จะท่าจะไม่ดีแล้วนะ เริ่มการประลองอาคมได้ รีบดูสิ ไฟของจู๋เวิงดับแล้ว
เยี่ยม ๆ ๆ เยี่ยม ๆ ๆ ขอบคุณนะนักพรต ขอบคุณที่เจ้าออมมือ ล่วงเกินแล้ว รอบนี้อวี้จีจื่อชนะ ดี ๆ ๆ ยอมแพ้แล้วหรือ นี่ นี่ไม่เป็นชายชาตรีเกินไปแล้วนะ อย่างน้อยก็ต้องสู้อีกสัก หลายร้อยกระบวนท่าสิ ในเมื่อของวิเศษถูกทำลาย ก็ต้องแพ้แน่นอนแล้ว อย่าคิดว่าวิชาดาบของจู๋เวิงล้ำลึก แต่เขาอาศัยแค่ ของวิเศษที่อยู่บนหัวนั่นเท่านั้น ตอนนี้ของวิเศษเสียหายไป แค่อาศัยการฟาดฟัน ก็เอาชนะคู่ต่อสู้ไม่ได้หรอก รอบต่อไป ใครจะมาประลอง ความสามารถของคนผู้นี้จะดูถูกไม่ได้เลยนะ ข้าไม่ต้องดูถูก สู้ไม่ได้เลยต่างหาก ถ้าหากต่อสู้ระยะใกล้ ทำให้อีกฝ่ายไม่มีพื้นที่ ให้ควบคุมลูกศรบิน ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้นะ ดาบบินของเขาขึ้นฟ้าลงดินได้ ข้าจะเข้าใกล้เขาได้หรือ กลัวหรือ เจ้าเนี่ยนะ ถึงแม้จะพูดน้อย แต่ทุกประโยคกลับน่ารำคาญ เดี๋ยวก็คอยดูข้าแสดงเถอะ ปอดแหกแล้วยังจะปากแข็งอีก ดี ๆ ๆ [ฉางต๋าเชียง นักปราบปีศาจแคว้นจวี้หลุน] ข้ามาประลองกับเจ้าเอง ไม่ทราบว่าท่านชื่ออะไรหรือ ฉางต๋าเชียง มาจากแคว้นจวี้หลุน ฉางต๋าเชียงหรือ ข้ามาครั้งนี้
ก็เพื่อที่จะได้ของวิเศษดี ๆ ไปสอบนักปราบปีศาจแห่งแคว้น บังเอิญจัง ข้าน้อยมาเพื่อการสอบ นักปราบปีศาจแห่งแคว้น ขอให้ท่านเซียนอีเหมยสร้าง อาวุธวิเศษที่มีอานุภาพสูงขึ้น ขอให้ท่านผู้กล้าชี้แนะด้วย นี่ นี่ ยังมีทางหนีทีไล่ไว้อยู่หรือ หู่จื่อ หู่จื่อขึ้นไปตั้งแต่เมื่อไร อวดดี เขามีสภาพแบบนี้แล้ว เจ้ายังจะตีต่อให้ตาย เจ้าไม่มีคุณธรรมในการต่อสู้นี่นา ไม่ทราบว่าจอมยุทธ์น้อยชื่อแซ่อะไรหรือ ไม่มีชื่อไม่มีแซ่ หู่จื่อแห่งเขาจิ๋วฉวี่ เห็นความอยุติธรรม เลยพกกระบองมาช่วยเหลือ น่าสนใจมากจริง ๆ เช่นนั้นข้า ก็จะประลองกับท่านสักหน่อย ประลองก็ประลองสิ ใครกลัวกัน สหายอ้วนท่านนี้ ท่านไปพักผ่อนก่อน ข้าจะสั่งสอนเขาเอง ข้าชื่อฉางต๋าเชียง ขอบคุณจอมยุทธ์น้อยท่านนี้… ไปเถอะ รีบไปเถอะ มาสิ เจ้าหนวด นั่นเป็นแม่เหล็กของเล่นใน ร้านข้างทาง ที่หน้าตำบลนั่นนี่นา ก็ถือว่าฉลาดนะ ระวังหัว แม่เหล็กหรือ เจ้าเด็กน้อยนี่ ใช้แผนกลอุบายเช่นนี้ได้อย่างไร เอาชนะได้ก็พอแล้วนี่ ไม่มีข้อห้ามอะไรทั้งนั้น พูดถูกแล้ว ไม่มีข้อห้ามอะไรทั้งนั้น หู่จื่อ เจ้าไม่มีพลังแล้ว ที่ข้ารอก็คือเวลานี้นั่นแหละ หลักวิชาโดยการดึง เจ้าเด็กบ้านี่
เขาทำได้แล้ว ข้าขอประกาศ การประลองอาคมในครั้งนี้ผู้ชนะก็คือ หู่จื่อ ทางด้านล่างของเวทียังมีใคร ที่อยากจะมาประลองอีกหรือไม่ ในเมื่อไม่มีใครขึ้นเวทีมาท้าชิง เช่นนั้นข้าขอประกาศว่า ผู้ชนะในการประลองอาคมครั้งนี้คือ… ช้าก่อน มีมาอีกคนแล้ว เหตุใดถึงเป็นเจ้าได้ล่ะ เจ้าหน้าขาว เจ้าทำอะไรน่ะ มาสู้น่ะสิ ไม่ต้องสู้แล้ว ข้าเหนื่อยแล้ว นี่ ๆ ๆ กว่าข้าจะ… นี่ข้า… เจ้าอย่ามาเพิ่มความวุ่นวายเลย ข้าสู้เจ้าไม่ได้หรอก คุณชายจ้าว คุณชายฉี เหตุใดพวกเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ บอกว่าจะไปขอท่านเซียนอีเหมย เอามุกออกให้ไม่ใช่หรือ ใช่ แต่สถานการณ์เปลี่ยนไป ในร่างเขาไม่รู้ว่าทำไม ถึงได้มีไอปีศาจได้ ต้องใช้ของวิเศษ ถึงจะกดไอปีศาจเอาไว้ได้ อีกอย่างท่านเซียนตั้งกฎเอาไว้ ผู้ที่มาขอของวิเศษ จะต้องชนะการประลอง เจ้าเด็กบ้า หลักวิชาโดยการดึง คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะฝึกสำเร็จนะ ข้าไม่ได้ดูผิดจริง ๆ คุณชายจ้าว สถานการณ์ของมุกชาดนั้นเร่งด่วน เจ้าจะถอนตัวจากการแข่งขันก่อนได้หรือไม่ ไม่ได้จริง ๆ ไม่ใช่ ทำ ทำไมล่ะ พวกเราได้เจอกันล้วนเป็นพรหมลิขิต พวกเราเป็นสหายกันไม่ใช่เหรอ ทำไมเจ้าถึงไม่มีจิตสำนึกขนาดนี้ นี่ข้ารอ…
เจ้าอยากเห็นข้าถูกผ่าท้องหรือ วันนั้นตอนที่ พวกเราฆ่าปีศาจดูดเลือด หอกเงินของข้าถูกหักไป ข้าต้องการให้ท่านเซียนอีเหมย ช่วยซ่อมให้ข้า หอกนั่นก็สำคัญสำหรับข้ามากเช่นกัน ข้าใกล้จะตายอยู่แล้ว เจ้ายังคิดจะซ่อมหอกเฮงซวยของเจ้าอีกหรือ จริง ๆ ด้วย ยุทธภพโหดร้ายน่ากลัว ใจคนยากแท้หยั่งถึง ข้าเห็นเจ้าเป็นสหาย เจ้า… อีกเดี๋ยวอย่าร้องไห้เป็นอันขาด เช่นนั้นก็ล่วงเกินแล้ว แย่แล้ว แย่แล้ว หู่จื่อ เจ้ารีบยอมแพ้ซะเถอะ เจ้าสู้ข้าไม่ได้หรอก เจ้าจำเป็นต้องลงมือหนักขนาดนี้ด้วยหรือ ไม่เป็นไร หู่จื่อ เจ้าเป็นอะไรหรือไม่ เจ้าเด็กบ้านี่รู้ว่าการสู้ระยะประชิด หอกยาวไม่สามารถใช้ได้ ฉกฉวยโอกาส การทหารไม่เบื่อหน่ายกลอุบาย เจ้าปล่อยนะ ยอมแพ้ ยอมแพ้บ้านเจ้าน่ะสิ ยอมหรือไม่ ไม่ยอม เจ้าปล่อยข้านะ ข้าจะตีเจ้าให้ตาย ยังไม่ยอมอีก ยอมหรือไม่ ไม่ยอม ตัวเล็ก ๆ อย่างเจ้านี่ กล้ามเนื้อไม่แข็งแรงเอาซะเลย เจ้าสารเลว ที่แท้เป็นสตรีหรือ ข้าว่าแล้ว ผิวพรรณอ่อนนุ่มเช่นนั้น อีกอย่างรูปร่างเล็ก ๆ เช่นนี้ ก็น่าชมมากนะ
เดี๋ยว นี่คือลูกสาว ของจวนตระกูลจ้าวไม่ใช่หรือ นั่นสิ ลูกสาวของจวนตระกูลจ้าว ลูกสาวของจวนตระกูลจ้าว คุณหนูใหญ่ก็มาด้วยหรือ สู้ต่อสิ นั่นสิ นี่ไม่ใช่คนธรรมดานะ ใกล้จะชนะแล้ว ข้าขอประกาศ ผู้ชนะในการประลองครั้งนี้ คือหู่จื่อ ดี ๆ ๆ จอมยุทธ์น้อยหู่ พรุ่งนี้ยามซื่อ ขอให้ท่านไปรับของวิเศษที่หอซือคง ให้ตรงเวลาด้วย เจ้าเด็กโง่ เจ้ายังเหม่ออะไรอยู่ เจ้าชนะแล้ว เป็นสตรีหรือ นางเป็นสตรีได้อย่างไร ทำไมข้ามองไม่ออกล่ะ เจ้ามองออกว่านางเป็นสตรีหรือไม่ ไม่มีใครมองออกใช่ไหมล่ะ แล้วนี่ใคร… แย่แล้ว ๆ เมื่อครู่ต่อหน้าคนเยอะขนาดนั้นข้ายัง… คราวนี้จะทำอย่างไร นางจะต้องทุกข์ใจมากแน่เลย ได้ข่าวว่านางเป็นลูกสาวของจวนตระกูลจ้าว เจ้าเคยได้ยินสำนักตระกูลจ้าวหรือไม่ สิบปีก่อนสำนักตระกูลจ้าว กับสำนักตระกูลฉีโด่งดั่ง เป็นตระกูลสูงศักดิ์ที่รุ่งโรจน์ในช่วงนั้น เจ้าสำนักชื่อว่าจ้าวฮ่าวเทียน เคยเป็นคนสำคัญในตำหนักเทียนกัง ตระกูลสูงศักดิ์หรือ ร้ายกาจขนาดนี้เลย ต่อมาล่ะ ต่อมาเจ้าสำนักจ้าวออกมาจากตำหนักเทียนกัง สำนักตระกูลจ้าวก็ตกต่ำนับจากนี้ เพราะอะไรกัน ไม่ได้ ข้าต้องไปหานาง หยุดนะ บัดนี้มีคุณสมบัติแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเอามุกชาดออกมา อย่าสร้างปัญหาอีก ข้าเป็นบ้าหรือ
ข้าจะไปสร้างเรื่องอะไรกัน ข้าจะไปขอโทษที่บ้านต่างหาก กฎของตระกูลจ้าวนั้นเคร่งครัดมาก ให้ความสำคัญกับมารยาทมาตลอด ถ้าเจ้าสำนักจ้าวรู้ว่า ลูกสาวของเขา ถูกเจ้าหยามเกียรติเช่นนั้น จะต้องไม่ละเว้นเจ้าแน่ เช่นนั้น จะทำอย่างไรดี ศิษย์พี่ ตระกูลฉีของพวกเจ้ารู้จักกับตระกูลจ้าว แล้วเจ้าก็มีชื่อเสียงขนาดนั้น เจ้าไปด้วยกันกับข้าเถอะ ข้าไม่ว่าง ศิษย์พี่ ๆ ข้าไม่ว่าง ขอโทษด้วย ไร้น้ำใจไร้คุณธรรม แม่นางจ้าวสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ กับพวกเรามา ทำไมเจ้าถึงไม่มีความเห็นใจเลยนะ ข้าไปเองก็ได้ ฝีมือกระจอกงอกง่อยอย่างเจ้า ระวังจะถูกไล่ออกมาล่ะ หุบปากไปเลย เจ้าหน้าตาย ป้ายห้อย สุราบ่มเอง เข้ามาดูได้ สุราบ่มเอง – ข้าไม่ว่าง – ศิษย์พี่คนดี มีของสิ่งนี้แล้ว เข้าไปที่จวนตระกูลจ้าวจะต้องสะดวกขึ้นเยอะแน่ ร่มกระดาษแข็งแรงทนทาน ได้เห็นใบหน้าที่หล่อเหลาของข้า แล้วความเป็นลูกผู้ชายนี่อีก น่าจะยอมยกโทษให้ข้านะ ขอทานจากไหนเนี่ย เจ้ามาส่องอะไร เรียกใครว่าขอทานกัน ข้าเหมือนขอทานหรือ นายท่าน ทำบุญทำทานด้วยเถอะ ขอสักหน่อยเถอะ มา ให้เจ้านะ ขอบคุณ ๆ ๆ
เร็ว รีบไปเลย ๆ อย่ามาขวางการค้าของข้า นี่… ไม่เลว ๆ อย่าแตะมั่วซั่ว ๆ นี่เป็นผ้าไหมเมฆา เจ้าทำสกปรกแล้วชดใช้ได้หรือ ทำไมข้าต้องชดใช้ด้วย ข้าซื้อไม่ได้หรือ ที่นี่ไม่มีเสื้อผ้าที่เหมาะกับเจ้า ไปดูที่ร้านข้าง ๆ เถอะ ข้าจะดูที่นี่ ข้าว่าเหมาะสมมาก ๆ อย่าแตะนะ ออกไปเลย เจ้าลองแตะต้องข้าอีกทีสิ ไปเลย เจ้าลองแตะต้องข้าอีกทีสิ ยินดีต้อนรับนายท่าน ไม่ทราบคุณชายต้องการอะไรหรือ เอามา อะไร เอาป้ายคำสั่งมา ข้าจะไปจวนตระกูลจ้าวนี่นา นี่ก็ สะดวกขึ้นหน่อย ศิษย์พี่คนดีไม่โกรธหรอกเนอะ ข้าน้อยมีตาแต่ไร้แวว มองไม่ออกว่าทั้งสองท่านคือ นักปราบปีศาจแห่งแคว้นที่มาจากเมืองหลวง เมื่อครู่ล่วงเกินแล้ว ขอให้จอมยุทธ์น้อยอภัยให้ด้วย คิดว่าตัวเองแน่แล้วดูถูกคนอื่น ศิษย์พี่ ๆ ๆ อย่าเพิ่งไป ๆ ๆ เจ้าช่วยข้าเลือกหน่อยสิ ข้าไม่ถนัดเรื่องพวกนี้จริง ๆ เจ้าช่วยข้าหน่อยเถอะ พรุ่งนี้พอข้าเอามุกชาดออกมา พวกเราก็ตัวใครตัวมันแล้ว คิดว่าทั้งชีวิตคงไม่ได้เจอกันอีก แต่ช่วงเวลานี้ พวกเราก็ถือว่ามีวาสนาต่อกัน
อีกอย่างยังเป็นศิษย์ร่วมสำนักกันด้วย ไม่ว่าจะด้วยเหตุหรือผล ทั้งน้ำใจและคุณธรรม เจ้าก็ช่วยข้าหน่อยสิ จอมยุทธ์น้อยพูดถูกแล้ว คุณชายท่านนี้ แค่ดูก็รู้ว่ามีรสนิยมไม่ธรรมดา ท่านก็ช่วยให้คำปรึกษา กับศิษย์น้องหน่อยเถอะ เจ้าจะซื้อเสื้อผ้าทำไม ก็จะไปหาแม่นางจ้าวไม่ใช่หรือ อยากให้นางมีความประทับใจที่ดี รีบไปสิ ได้แล้ว ชุดนี้แหละ ชุดนี้หรือ ชุดนี้ธรรมดาเกินไปแล้ว ดีกว่าชุดเมื่อครู่หรือ คุณชายสายตาแหลมคมมาก พอใส่เสื้อชุดนี้แล้ว พริบตาเดียวจอมยุทธ์น้อยก็องอาจ งามสง่าขึ้นมาเลย ที่สำคัญคือความเป็นลูกผู้ชายน่ะ ใช่แล้ว ๆ ได้ เพียงแต่เอวนี่ มันคับไปหน่อย คือว่าคับไปหน่อยไม่เป็นไร อย่าขยับตัวรุนแรงก็พอแล้ว ไม่มีชุดไหนที่ เหมาะสมกับจอมยุทธ์น้อยเท่าชุดนี้แล้ว รีบดูสิ ๆ เป็นคุณชายที่หล่อเหลามากเลย หล่อจังเลย คุณชายตระกูลไหนกัน ทั้งสองท่านกรุณารอสักครู่ เดี๋ยวข้าได้เจอเสี่ยวไป๋… แม่นางจ้าว ข้าควรจะพูดอะไรหรือ เจ้าอยากจะมาขอโทษไม่ใช่หรือ ข้าตื่นเต้นน่ะ ไม่รู้ว่านางหายโมโหหรือยัง จะอย่างไรข้า… – เอาเถอะ – เจ้าว่าอย่างไรล่ะ พูดให้น้อยลงหน่อยปัญหาก็จะน้อยลง [จ้าว] ทั้งสองท่านรอนานแล้ว เชิญขอรับ ตื่นเต้นจังเลย ปกติแม่นางจ้าว
ฝึกวรยุทธ์อยู่ที่นี่หรือ ทั้งสองท่านเชิญข้างในขอรับ ที่แท้คนของสำนักตระกูลฉีมาเยี่ยมนี่เอง ไม่ได้ต้อนรับให้ดีเสียมารยาทแล้ว [จ้าวฮ่าวเทียน เจ้าสำนักตระกูลจ้าว] เจ้าสำนักจ้าว สิบปีก่อน ตอนที่ข้ารับหน้าที่อยู่ตำหนักเทียนกัง เจ้ายังเป็นเด็กอยู่เลย คิดไม่ถึงว่าพริบตาเดียว จะโตขนาดนี้แล้ว จอมยุทธ์น้อยท่านนี้ เจ้าก็เป็นนักปราบปีศาจ ของตำหนักเทียนกังเช่นกันหรือ ไม่ใช่ ๆ เขาไม่ใช่นักปราบปีศาจแห่งแคว้น แต่ว่าเขาเป็นศิษย์สำนักเดียวกันกับข้า เสี่ยวเซวียน ครั้งนี้ที่มามีเรื่องสำคัญอะไรหรือ พวกเรามาหาแม่นางจ้าวน่ะ พวกเจ้ารู้จักลูกสาวข้าหรือ รู้จักกันที่หมู่บ้านรู่อวิ๋นเมื่อสองวันก่อน หมู่บ้านรู่อวิ๋นหรือ ช่วงนี้ลูกสาวข้าอยู่ที่บ้านตลอด ไม่ได้ออกไปเลย พวกเจ้าจำคนผิดหรือเปล่า ไม่ผิดหรอก ที่หมู่บ้านรู่อวิ๋นเมื่อสองวันก่อนจริง ๆ ก็ได้ เช่นนั้นข้าจะเรียกลูกสาวข้าออกมา ให้พวกเจ้าได้พบสักหน่อย ตามคนมา เชิญคุณหนูออกมาที ขอรับ เสี่ยวเซวียน ตอนนั้นข้ากับพ่อของเจ้า สู้เคียงบ่าเคียงไหล่กันที่ตำหนักเทียนกัง ถือว่าเป็นสหายร่วมเป็นร่วมตายกัน แต่พริบตาเดียวก็ผ่านไปสิบปีแล้ว ไม่รู้ว่าช่วงนี้พ่อของเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง ท่านพ่อข้าสบายดีทุกอย่างขอรับ ขอบคุณเจ้าสำนักที่เป็นห่วง ใช่แล้ว เมื่อครู่พวกเจ้าบอกว่าไปที่หมู่บ้านรู่อวิ๋น เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ มุกชาดที่อ่าวฝูหลงร้าว ครั้งนี้ข้าได้รับคำสั่งให้ไปเอามุกชาด ที่กำเนิดขึ้นใหม่ในเขาจิ๋วฉวี่ แล้วเอาไปเปลี่ยนใหม่ มุกชาดร้าวหรือ เช่นนั้นมีผลกระทบกับค่ายอาคมหรือไม่ คารวะท่านพ่อ
ถงเอ๋อร์ ท่านนี้คือคุณชายจากสำนักตระกูลฉี ฉีเสี่ยวเซวียน ท่านนี้คือศิษย์ร่วมสำนักของเขา พวกเขาสองคนบอกว่า หลายวันก่อน พวกเจ้าพบกันที่หมู่บ้านรู่อวิ๋น ท่านพ่อ หลายวันนี้ ข้าอยู่ในจวนตลอด ไม่เคยออกไปไหน ยิ่งไม่เคยได้ยินหมู่บ้านรู่อวิ๋นอะไรด้วย คิดว่าคุณชายทั้งสองท่าน น่าจะจำคนผิดแล้ว เป็นไปไม่ได้… ท่านพ่อ หลายวันนี้ข้าวาดภาพอยู่แต่ในห้อง เพิ่งวาดเสร็จหนึ่งรูป ท่านพ่อโปรดชมดู ดี ดีมาก นายท่าน หลายวันนี้คุณหนูอยู่แต่ในจวน ไม่ได้ออกไปข้างนอก วาดรูปนี้ อยู่ทุกคืนวันจนเสร็จ ไม่ใช่ พวกเราจำคนผิดเอง ถ้าล่วงเกินไป ขอให้เจ้าสำนักจ้าว กับคุณหนูจ้าวอภัยด้วย พูดอะไรกัน แค่เข้าใจผิดกันเท่านั้น ถงเอ๋อร์ รินน้ำชาให้คุณชายสองท่านนี้สิ เจ้าค่ะ [เหตุใดถึงบอกว่าไม่เคยเจอล่ะ] [ที่ลานประลองอาคม] [พวกเราสองคนเคยต่อสู้กัน] [อย่างใกล้ชิดเลยนะ] คุณชาย คุณชายเชิญดื่มชา คุณชาย ชาไม่อร่อยหรือ อร่อย ขอให้แม่นางจ้าวช่วยเติมให้อีกจอกด้วย คุณหนู เมื่อครู่ไม่ได้เผยพิรุธใช่หรือไม่ นายท่านไม่ได้สงสัยใช่หรือไม่ ยังดีที่ข้าคิดเอาไว้แล้วว่า ต้องเป็นพวกเขาสองคน ขอแค่เจ้าทึ่มนั่น ไม่สร้างปัญหา จะต้องไม่มีปัญหาแน่ พวกเขามาถึงที่บ้านได้อย่างไร
ถ้านายท่านรู้ว่า ท่านไปประลองอาคม… เสี่ยวเซวียน การเปลี่ยนมุกชาดเป็นเรื่องสำคัญ จะต้องรีบเข้านะ ทำให้เจ้าสำนักเป็นห่วงแล้ว ขอแค่เปลี่ยนมุกชาดให้ทันเวลา ก็จะไม่มีปัญหาอะไรมาก เช่นนั้นก็ดีแล้ว รบกวนแล้ว พวกเราขอลา ได้ เจ้าหน้าตาย เจ้า เจ้าทำอะไรน่ะ กลับไป จะกลับไปได้อย่างไร ก็ได้เจอนางแล้วนี่ เหตุใดถึงไม่กลับไป ข้ายังไม่ได้ขอโทษเลย อีกอย่าง นาง เมื่อครู่ทำไมนางถึงไม่ยอมรับข้าล่ะ นั่นหมายความว่านางมีเรื่องลำบากใจน่ะสิ เมื่อครู่เจ้าเกือบจะเปิดโปงนางแล้ว เจ้ารู้หรือไม่ อย่างนั้นหรือ เช่นนั้นข้ายิ่งต้องพบนางใหญ่เลย อย่าหวังเลย คุณชายทั้งสอง คุณหนูของพวกเราเรียนเชิญ ตามข้ามาเจ้าค่ะ ข้ารู้อยู่แล้ว นางจะต้องยอมพบข้าแน่ คุณหนู เจ้ารู้หรือไม่ วันนี้เจ้าเกือบทำให้ข้าตายแล้ว ข้า ข้าไม่ได้ตั้งใจ เจ้าจะมาทำไมอีก ก่อนหน้านี้ทำให้ข้าอับอายยังไม่พออีกหรือ ข้ามาขอโทษนะ ไม่ต้องหรอก ข้าไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ ถ้ารู้ว่าเจ้าเป็นสตรี – ตีให้ตายข้าก็ไม่… – เป็นสตรีแล้วอย่างไร สตรีเจ้าก็สู้ไม่ได้อยู่ดีไม่ใช่หรือ สู้ไม่ได้ ๆ เป็นความผิดของข้าเอง ทำให้เจ้าขายหน้าต่อผู้คนมากมาย
ข้าจะรับผิดชอบเจ้าเอง เจ้าจะรับผิดชอบอะไร ข้า… ขอแค่เจ้าไม่สร้างปัญหาก็พอแล้ว – ข้าก็ทำขนาด… – ใช่แล้วคุณชายฉี เรื่องลานประลองอาคมในวันนี้ เป็นอย่างไรบ้างแล้ว เขาชนะหรือ ใช่ ข้าเคยบอกพวกเจ้าแล้วอย่างไรล่ะ – ใครจะสู้ข้าได้… – แม่นางจ้าว ก่อนหน้านี้เจ้าบอกว่าจะซ่อมหอกเงิน แต่วันนี้ในโถงรับแขก ข้าเห็นหอกเงินอยู่เล่มหนึ่ง ก็ยังสมบูรณ์เหมือนเดิมมิใช่หรือ เล่มนั้น เป็นหอกของท่านพ่อข้า ที่หักไปเป็นของท่านแม่ข้า หรือว่าจะเป็นหอกคู่ฉือสง ที่โด่งดังในช่วงนั้น ใช่แล้ว หอกทั้งสองเล่มถึงแม้ภายนอกจะเหมือนกัน แต่อานุภาพของมันต่างกันมาก หอกสงของบุรุษแข็งแกร่งมีพลัง หอกฉือของสตรีน้ำหนักเบาคล่องแคล่ว หอกฉือเล่มนั้น เป็นของดูต่างหน้าของแม่ข้า แต่ตอนนี้ถูกข้าทำหักไป ดังนั้นข้าต้องคิดหาทาง ซ่อมมันก่อนที่ พวกเขาจะรู้เข้า เจ้าแอบไม่ให้พ่อเจ้ารู้ว่า – ไปต่อสู้อยู่ข้างนอก… – สรุปว่า เรื่องนี้ จะให้ท่านพ่อของข้ารู้ไม่ได้ โดยเฉพาะเรื่องที่ลานประลองอาคม แต่มีคนรู้จักเจ้าด้วยนะ ขอแค่เจ้าไม่ปากมากก็พอแล้ว จะปิดปากให้สนิทเลย เพื่อแสดงความขอโทษของข้า ข้าตัดสินใจแล้ว จะมอบโอกาสที่จะได้รับของวิเศษในครั้งนี้ ให้กับเจ้า ไม่ได้ จะไม่ได้ได้อย่างไร โอกาสของตัวข้าเอง
ข้าบอกว่าได้ก็ได้สิ เรื่องมุกชาดเป็นเรื่องใหญ่ ข้าเคยบอกแล้วว่า เมื่อถึงเวลา ถ้าข้ายังไม่ได้มุกชาด… ก็จะผ่าท้องข้า ข้ารู้แล้วน่า เจ้าหน้าตายอย่าคร่ำครึขนาดนั้นเลย จากตำบลปาเป่ามาจนถึงเมืองหลวง ใช้เวลาแค่สองวัน เมืองฝูหลงมีคนเก่งกาจตั้งมากมาย จะต้องมีวิธีแน่ นี่ไม่ใช่แค่ปัญหาเรื่องการเอามุกนะ ในร่างกายเจ้ายังมีไอปีศาจอยู่ แม้แต่ท่านเซียนอีเหมยก็ยังไม่อาจหยุดยั้งได้ ต่อให้ไปที่เมืองฝูหลงแล้ว ก็ไม่แน่ว่าจะมีวิธีควบคุมมัน มีเจ้ากับท่านผู้เฒ่าอยู่นี่นา จะกลัวอะไร อีกอย่าง เจ้ารีบร้อนไม่ใช่หรือ แค่เอามุกชาด ยังเสียเวลาเจ้าอีกหนึ่งวันด้วย ช้าก่อน นี่เป็นกฎที่ท่านเซียนอีเหมย ตั้งเอาไว้ ถ้าหากพวกเราทำเช่นนี้ เกรงว่า… เจ้าวางใจเถอะ พรุ่งนี้ยามซื่อ พวกเราจะอธิบายสถานการณ์ ที่หอซือคงด้วยกัน ทั้งหมดให้เป็น หน้าที่ของข้าเอง เจ้าแต่งกายเป็นสตรีแล้วงามจริง ๆ เอาละ ตกลงตามนี้นะ แล้วเจอกัน