ปรมาจารย์พยัคฆ์กระเรียน (Tiger and Crane) | EP.4 ( FULL EP) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [ปรมาจารย์พยัคฆ์กระเรียน] [ตอนที่ 4 ทำลายค่ายอาคมเฮยเฟิง] วันนี้เจ้าหนุ่มนั่น นับว่าโดดเด่นเหนือใคร แต่มักอาศัยเล่ห์กลเอาชนะ เขาเป็นคนที่ เราตามหาจริงหรือ ใช่หรือไม่ ตรวจสอบดูย่อมรู้ ในที่สุด [ป้ายวิญญาณหญิงสกุลมู่ผู้เปี่ยมคุณธรรม สำนักตระกูลจ้าว] ท่านแม่ เป็นความผิดของถงเอ๋อร์เอง ที่ทำหอกของท่านพัง แต่ข้าก็ได้สังหารปีศาจ ช่วยเหลือคน เช่นเดียวกับท่านเมื่อยามก่อน ท่านแม่วางใจเถอะ ข้าจะหาวิธี ซ่อมหอกของท่านให้ได้ เยว่เอ๋อร์ พรุ่งนี้ก็เป็นวันครบรอบวันตายของเจ้าแล้ว [ป้ายวิญญาณหญิงสกุลมู่ผู้เปี่ยมคุณธรรม สำนักตระกูลจ้าว] สิบปีก่อน เจ้าจากพวกเราไป ข้าไม่สอนวรยุทธ์ให้ถงเอ๋อร์อีก ตามที่เจ้าปรารถนา ยามนี้ นางเติบใหญ่ เป็นสาวแล้ว เป็นเลิศทั้งพิณหมากอักษรภาพ ไม่ได้ชอบร่ายดาบควงหอก เหมือนกับเจ้าเมื่อครานั้นอีกต่อไป หากเจ้ายังมีชีวิตอยู่ จะดีสักเพียงใด อยากให้เจ้าได้เห็นตัวนางในยามนี้จริง ๆ สิบปีแล้ว ก็ยังไม่มีเบาะแสของเฮยเฟิง แต่เจ้าวางใจเถอะ ต่อให้ต้องไล่ตามสุดหล้า ข้าก็จะตามหามันให้พบ ล้างแค้นแทนเจ้า อากาศแล้งของแห้ง โปรดระวังอัคคีภัย อากาศแล้งของแห้ง โปรดระวังอัคคีภัย อากาศแล้งของแห้ง โปรดระวังอัคคีภัย
[จ้าวปีศาจเฮยเฟิง วายุทมิฬ] เจ้าเด็กบ้านี่ ได้ชัยชนะมาไม่ใช่ง่าย ๆ กลับยกโอกาสดี ๆ แบบนี้ ให้คนอื่นเสียได้ ข้ารับปากซินถงแล้ว ก็ต้องรักษาคำพูด รอถึงเมืองหลวงค่อยคิดหาวิธีเอาก็ได้ ท่านเซียนอีเหมย มีตบะบำเพ็ญห้าร้อยปี คนสามัญยากบรรลุ ต่อให้ไปถึงเมืองหลวงแล้ว ก็ไม่แน่ว่าจะหาวิธี กดไอปีศาจในกายของเจ้าได้ ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้พลังหยางในตัวเจ้าล้นแล้ว คงทนไม่ถึงเมืองหลวงหรอกนะ ไม่ต้องกังวล หลักวิชาโดยการดึงที่ท่านสอน ใช้การได้สุด ๆ พออาการย่ำแย่ ข้าสงบใจเพ่งไตร่ตรอง ก็กดข่มมันไว้ได้แล้ว แต่วิธีนี้ มันขุดรากถอนโคนไม่ได้ ท่านผู้เฒ่า ข้ารู้ จริงอยู่ที่การถอนมุกชาดออกมานั้นสำคัญ แต่หอกนั่นก็สำคัญกับซินถงเช่นกัน เป็นของต่างหน้าชิ้นเดียวที่ แม่ของนางทิ้งไว้ให้ แต่เด็กข้าก็ไม่มีแม่ เข้าใจความรู้สึกนั้นดี อีกอย่างนางทำหอกหัก ก็เพราะช่วยข้า จะให้ไม่สนใจได้อย่างไร การท่องยุทธภพ ต้องเห็นคุณธรรมนำก่อนไม่ใช่หรือ ใช้แต่อารมณ์ ไร้คุณธรรมไมตรี ท่านผู้เฒ่า ท่านคงมีวิธีอื่นอีกแน่เลยเนอะ มี ผ่าอกแหวกท้อง โง่เง่าเต่าตุ่น ข้าโง่เง่า ข้าเต่าตุ่น คงมีแต่คุณชายฉีละมั้งที่ฉลาด ถ้าถึงเมืองหลวงแล้ว ยังไม่มีวิธีถอนมุกชาดออกมา
ก็ผ่าอกแหวกท้องข้าเอาแล้วกัน ไม่ต้องยื้อไว้ให้เสียเวลา เอาละ ข้าง่วงจะตายแล้ว จะพักผ่อนแล้ว รีบไปเถอะ เดี๋ยวสิ เจ้าเด็กนี่ ท่านผู้เฒ่า เรื่องมุกชาดยืดเยื้อนานแล้ว จะปล่อยให้เขาทำตามใจ ต่อไปไม่ได้อีก ไม่ว่าอย่างไรพรุ่งนี้ ก็ต้องนำมุกชาดมาให้ได้ [ตำบลปาเป่า] [หอซือคง] มาเร็วขนาดนี้เชียว ข้าเองก็เพิ่งมาถึง เช่นนั้นเรารีบเข้าไปกันเถอะ อย่าให้ท่านเซียนต้องรอนาน ช้าก่อน ข้าไตร่ตรองมาทั้งคืน คิดว่าเรื่องมุกชาด สำคัญกว่า ไม่อาจปล่อยเรื่องทะเลเพลิงล่าช้าต่อไป ส่วนหอก ข้าจะหาเวลาอธิบายท่านพ่อเอง ค่อยหาโอกาสซ่อมเอาก็พอ สำหรับโอกาสนี้ เจ้าใช้มันถอนมุกชาดเถอะ เราคุยกันดีแล้วไม่ใช่หรือ เพราะมีใครไปพูดอะไร กับเจ้าหรือเปล่า อย่าเชื่อเด็ดขาด หอกที่ต้องซ่อมก็ซ่อมไป หู่จื่อ ขอบคุณที่หวังดี ทำไมเจ้าทำแบบนี้ เจ้าแอบไป บอกอะไรลับหลังข้า เขาไม่ได้พูดจริง ๆ เป็นข้าที่คิดได้เอง ขอบคุณแม่นางจ้าว แล้วหอกของเจ้าเล่า ค่อยหาโอกาสอื่น แล้ว แล้ว เอาละ สายมากแล้ว พวกเรารีบเข้าไปหา ท่านเซียนอีเหมยกันเถอะ ไปกัน เกิดอะไรขึ้น ผู้อาวุโสอีเหมย
ผู้อาวุโสอีเหมย ผู้อาวุโสอีเหมย ข้านอนอยู่นะ พักไม่ทันอิ่มเลย – ทำไมปลุกข้าอีกแล้ว – ท่านเซียนอีเหมยบาดเจ็บ ท่านเซียน เกิดอะไรขึ้น ใครทำร้ายท่านเช่นนี้ เป็น เฮยเฟิง เฮยเฟิง เจ้าจะทำอะไร ไสหัวไปเลยนะ ไม่มีเงินก็อย่ามาทำเป็นคนใหญ่คนโต ต่อหน้าข้า ยังคิดจะค้างเงินอีก ใครบอกว่าเราไม่มีเงิน เราเป็นนักปราบปีศาจจวนจ้าวเชียวนะ ไม่ค้างเงินเจ้าหรอก ดื่มต่อ ดื่มต่อ ดื่ม คำพูดพวกนี้ถ้าเป็นเมื่อก่อน ข้าเชื่อ ส่วนตอนนี้ไปหลอกผีเถอะ ใครบ้างไม่รู้ว่ายามนี้ จวนจ้าวของพวกเจ้าน่ะกลวงใน ท่าดีทีเหลว ใช่หรือไม่ ใช่ ใช่แล้ว เจ้า ๆ ๆ นั่นสิ อย่างไรสำนักตระกูลจ้าว ก็เป็นตระกูลปราบปีศาจ ที่คุ้มครองตำบลปาเป่านะ ดูหมิ่นกันเช่นนี้ได้อย่างไร นั่นสิ ตระกูลปราบปีศาจแล้วอย่างไร นับแต่เจ้าสำนักของพวกเจ้า ถอนตัวจากตำหนักเทียนกัง ร่ายมาสิว่าสิบปีนี้ สำนักตระกูลจ้าวสยบมารตนไหน ปราบปีศาจตนใดมาบ้าง ใช่แล้ว อย่าพูดเหลวไหล พวกเราจะปราบปีศาจ พวกเราจะปกป้องตำบลปาเป่า บัดนี้ใต้หล้าสงบสุข มีปีศาจเยอะแยะที่ไหน
ตำบลปาเป่า ไม่ต้องการการปกป้องจากพวกเจ้า ข้าว่า พวกเขาก็แค่อยากกินเปล่า อุบค่าสุรา ทุกคนว่าใช่หรือไม่ พูดอะไรของเจ้า ข้าตัดสินใจแล้ว หลังกลับไปครานี้ ข้าจะไปจากจวนจ้าวแล้ว อะไรนะ เจ้าจะจากไปหรือ แต่ก็ใช่ ยามนี้ตำบลปาเป่าสงบสุขรุ่งเรือง ไม่ต้องปกป้องแล้วจริง ๆ ถูกต้อง ๆ ๆ พูดไม่ผิดเลย พวกเจ้าคิดดู สิบปีมานี้ สำนักตระกูลจ้าวไม่ได้ปราบปีศาจเลยสักตัว ข้าคิดว่า ตำบลนี้ไม่มีความหมายใด สำหรับเราแล้ว ไป ๆ ๆ ข้าว่านะ ข้า ศิษย์พี่ ข้าไม่เป็นไร พวกเราปราบปีศาจกำจัดมาร ปกป้องชาวบ้าน ใช่ ๆ ๆ ใช่แล้ว ดื่มกันต่อ ใช่ ดื่มกันต่อเถอะ เจ้าดูสิ ดูสิ นั่น นั่นมันอะไรกัน ดูเหมือนว่าจะเป็นปีศาจ ปีศาจ ปีศาจอะไร ข้าก็ไม่เคยเห็นมาก่อน เจ้า เจ้าคือปีศาจอะไร พวกเจ้าคือคนของจวนจ้าวหรือ ใช่แล้ว เจ้าเป็นใคร
ข้าน้อยรู้จักกับเจ้าสำนัก ของพวกเจ้ามานานเชียวละ ข้าน้อย ก็คือเฮยเฟิงที่ตามหากันมา นับสิบปี ในเมื่อเป็นคนของจวนจ้าว ก็ไม่อาจเว้นไว้สักคนเดียว จิตใจคน ล้วนมีความหวั่นกลัว บางครั้ง ก็ลืมสิ้นในเวลาอันสั้น คุณหนู ท่านพ่อ ท่านพ่อ ท่านพ่อ เฮยเฟิงปรากฏตัวแล้ว เจ้าแอบฝึกยุทธ์มาตลอด ครั้งนี้พวกเรา จะต้องแก้แค้นแทนท่านแม่ให้ได้ ดังนั้นภาพอักษรพวกนี้ ล้วนให้สาวใช้เขียนแทนสินะ ไม่ใช่เวลาคุยกันเรื่องนี้นะเจ้าคะ ดังนั้นข่าวลือข้างนอกที่ได้ยิน ล้วนเป็นความจริง เป็นนักปราบปีศาจ ลงประลอง ข้าทำเพื่อท่านแม่ทั้งสิ้น สิ่งที่แม่เจ้าไม่ต้องการมากที่สุด ก็คือเรื่องพวกนี้ ถูกต้อง ข้าแอบฝึกยุทธ์มาตลอด ตำราวิชาหอกเล่มนี้ ข้าก็ท่องจนขึ้นใจ มีเพียงบทสุดท้าย นางแอ่นโฉบพริบตา ที่ยังไม่ปรุโปร่ง นอกนั้นข้าเรียนสำเร็จหมดแล้ว เจ้า ทำไมถึงหลอกข้า ท่านพ่อ ท่านสอนวิชาหอกตระกูลจ้าวให้ข้าตั้งแต่เล็ก ทว่าหลังท่านแม่เสีย ท่านกลับเปลี่ยนเป็นคนละคน เอาแต่ให้ข้าเรียนพิณหมากอักษรภาพ ให้ข้าทำตนเป็นคุณหนูสกุลดี แต่ข้าไม่ได้อยากเป็น คุณหนูในห้องหอเลยสักนิด ข้าอยากปราบปีศาจมาตลอด ข้าอยากพิทักษ์แผ่นดินนี้ อยากไปต่อสู้เช่นเดียวกับท่านแม่ แม่เจ้าหรือ แม่เจ้างั้นหรือ แม่เจ้าตายด้วยน้ำมือเฮยเฟิง ก่อนตายนางฝากฝังแล้วฝากฝังอีก ไม่ให้เจ้าฝึกยุทธ์
จะให้เดินตามรอยพวกเราไม่ได้เด็ดขาด นางต้องการเพียงให้เจ้าใช้ชีวิต อย่างสงบสุข แต่เจ้ากลับ ทำให้เราผิดหวังถึงเพียงนี้ ท่านพ่อ เรื่องเฮยเฟิง ข้าไม่อนุญาตให้สอดมือ นับแต่วันนี้ จงปิดประตูสำนึกผิด หากข้าไม่อนุญาต ห้ามออกจากประตูแม้เพียงก้าวเดียว ท่านพ่อ ท่านพ่อ ปล่อยข้าออกไปเถอะ ท่านพ่อ ข้าจะล้างแค้นให้ท่านแม่ ปล่อยข้าออกไป [จ้าว] ข้า ข้ามาหาคุณหนูจวนพวกเจ้าน่ะ คุณหนูไม่สะดวกพบแขก เชิญกลับไปเถอะ เมื่อวานข้ายังได้เจอนางอยู่เลย จะไม่สะดวกพบแขกได้อย่างไร ข้ามีเรื่องสำคัญ พบไม่ได้ก็คือไม่ได้ ประเมินท่านหู่น้อยไปหน่อยนะ เฝ้าคุณหนูให้ดี อย่าปล่อยนาง ออกประตูแม้เพียงครึ่งก้าว ขอรับ เรียกรวมนักปราบปีศาจสำนักตระกูลจ้าวทั้งหมด ขอรับ ทำไมถึงโดนขังเสียเล่า ซินถง ซินถง ซินถง ซินถง ซินถง หู่จื่อ ข้าอยู่นี่ ตรงนี้ เจ้าไม่เป็นไรกระมัง ปล่อยข้าออกไปเร็วเข้า ทำไมโดนพ่อขังเสียล่ะ รีบปล่อยข้าออกไป วางใจได้ เร็วอย่ามัวพล่าม เรื่องกล้วย ๆ เรื่องประเภทนี้สำหรับข้าแล้ว… ไม่ต้องขอบคุณหรอกนะ ท่านพ่อ เจ้าจะไปไหน
ข้าจะไปตามหาเฮยเฟิง ล้างแค้นให้ท่านแม่ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเจ้า ท่านพ่อนึกถึงใจข้าบ้าง ได้หรือไม่ ข้าไม่ใช่เด็กน้อยในภาพจำคนนั้น ของท่านอีกแล้ว ตอนนี้ข้าปราบปีศาจได้ ปกป้องผู้อื่นได้ ข้าโตแล้วเจ้าค่ะ นายท่านจ้าว ท่านยังไม่เคยเห็นฝีมือนาง วิชาหอกของนางน่ะ ถือว่าเลิศล้ำโดยแท้ ข้าเคยบอกแล้ว เรื่องนี้ห้ามเจ้าสอดมือ กลับไป นายท่านจ้าว ท่านทำไม่ถูกนะ นางโตแล้ว จะกะเกณฑ์ชีวิตนางไม่ได้ ไล่เจ้านี่ออกไป ขอรับ ลองแตะต้องข้าดูสิ ซินถง ทำอะไรน่ะ ส่งคุณหนูกลับเรือน ขอรับ เดี๋ยวข้ามาช่วยนะ ซินถงไม่ต้องกลัว ข้าจะกลับมาช่วยอย่างแน่นอน ไร้เหตุผล ท่านผู้เฒ่า เหตุใดอยู่ ๆ เฮยเฟิงถึงปรากฏตัวหรือขอรับ เฮยเฟิงคือจ้าวปีศาจ ที่หนีมาแผ่นดินใหญ่ ในศึกหุบเขาเตียนเฟิงเมื่อห้าร้อยปีก่อน แต่ไรมาเหล่านักปราบปีศาจ ก็มีกฎพบยอดปีศาจให้ถอย หากข้าไม่เคยได้รับบาดเจ็บมาก่อน คงพอต่อกรนางได้ แต่ยามนี้ เราสองคน น่าจะยังรับมือไม่ไหว มุกชาดยังถอนออกมาไม่ได้ เฮยเฟิงก็โจมตีกะทันหัน สภาพการณ์ย่ำแย่นัก [สิบปีก่อน ตำบลปาเป่า] จอมยุทธ์ทั้งสองโปรดเมตตา ไว้ชีวิตข้าน้อยเถอะนะ ตัวภัยพิบัติชั่วร้ายก่อหายนะ สู่โลกมนุษย์อย่างเจ้า
ยังต้องเมตตาด้วยหรือ ข้าน้อยเพียงแต่ถูกสำนึกปีศาจมอมเมา พลาดพลั้งหลงเส้นทาง จึงทำลายชีวิตผู้คน แต่พื้นจิตหาได้ชั่วร้าย ขอร้องพวกท่านโปรดเมตตา ข้าน้อยจะแก้ไขเริ่มชีวิตใหม่ ไม่ทำร้ายใครอีกต่อไป เยว่เอ๋อร์ เยว่เอ๋อร์ เยว่เอ๋อร์ เยว่เอ๋อร์ พี่เทียน เมื่อครู่ข้าเห็นนาง ร้องขอเมตตาน่าสงสาร เยว่เอ๋อร์ แล้วนึกถึงถงเอ๋อร์ ขอโทษด้วยนะ ที่ข้าใจอ่อนออมมือ ปล่อยนางหนีไปได้ ไม่ ไม่ใช่ความผิดเจ้า เจ้าทำได้ดีมากแล้ว ชาวบ้านทั้งตำบล ต่างรอดพ้นเพราะเจ้า พี่เทียน รับปากข้านะ ดูแลถงเอ๋อร์ให้ดี โลกนี้ชั่วร้ายวุ่นวาย ข้ากลัวนางจะถูกทำร้าย ท่าน รับปากข้านะ อย่าให้นางเดิน ตามเส้นทางของเราเลย ปรารถนาเดียวของข้า คือหวังให้ นางเติบโตอย่างสงบสุข เยว่เอ๋อร์ เยว่เอ๋อร์ เยว่เอ๋อร์ เฮยเฟิงโผล่มาครั้งนี้ จะยังทำเช่น เมื่อสิบปีก่อน ที่เพียงชมดูเหนือกำแพง ไม่สนความเป็นตายของชาวบ้านหรือไม่ เจ้าสำนักจ้าวให้เกียรตินัก ข้าเป็นแค่คนทำของวิเศษ เสียดายก็แต่หากยามนั้นภรรยาท่าน ใช้หอกคู่ฉือสงที่ข้าสร้าง กำจัดเฮยเฟิงได้สำเร็จ ตำบลปาเป่ายามนี้ คงไม่ประสบเภทภัย ท่านหมายความว่า ต้องโทษข้าและภรรยา ที่ลงมือไม่สำเร็จเช่นนั้นหรือ
ถูกผิดย่อมมีคนวิพากษ์ ตัวข้าไร้คำกล่าวเท็จ ทั้งสองท่าน ศัตรูอยู่เบื้องหน้า โปรดปรองดองกันไว้เถอะขอรับ ห้าร้อยปีก่อน ข้าคือของวิเศษแห่งเสียงพิณรัตติกาล เคยเห็นอานุภาพพลัง สูบจิตริบวิญญาณของเฮยเฟิงด้วยตนเอง พอเข้าใจรูปแบบ วิชาอาคมของนางอยู่บ้าง ดี เช่นนั้นคงต้องรบกวนผู้อาวุโส ชี้แนะวิธีให้ด้วย เจ้าสำนักถ่อมตนเกินไปแล้ว ทำไมตาเขากลายเป็นสีนี้ล่ะ เจ้าควันทมิฬนี่มีฤทธิ์มอมเมาจิตใจ พวกเจ้าจงจำไว้ อย่าอยู่ใกล้ควันทมิฬเด็ดขาด ไม่ได้มีมนต์ปีศาจแค่อย่างเดียว ถ้าไม่ใช่ แล้วคืออะไรล่ะ เหมือนค่ายอาคมที่จัดวางมาอย่างดี ท่านว่ามันคือค่ายอาคมหรือ การโจมตีของเฮยเฟิงครานี้ อาศัยเอกลักษณ์ ทางพื้นที่ของตำบลปาเป่า วางโครงค่ายอาคมไว้ภายใน ตามรูปแบบยันต์แปดทิศ เกรงว่ามังกรเขียว พยัคฆ์ขาว หงส์แดง เต่าดำ ประตูทั้งสี่ คงต้องคำสาปเนตรวายุหมดแล้ว ควันทมิฬจะกลืนกินจิตใจคน เสริมพลังค่ายอาคม ให้แข็งแกร่งอยู่ตลอดเวลา หากยอดหลังคาฟ้าบรรจบกันเมื่อใด จะไม่อาจแก้ไขได้อีก วิธีทำลายล่ะ นำเนตรยันต์อาคมออก แก้วิกฤตยอดหลังคาฟ้าก่อน เหลือเวลาเท่าใด ไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม สิบปีก่อนเฮยเฟิง ไม่ได้มีฝีมือขนาดนี้ หรือท่านแค่เอ่ยข่มขวัญ ความเป็นตายอยู่ตรงหน้า วาจาข้าไร้เท็จแม้ครึ่งคำ นางเป็นถึงจ้าวปีศาจ หากเตรียมการมาก่อน ต่อให้เป็นเหล่านักปราบปีศาจแห่งแคว้น ของตำหนักเทียนกัง ก็ต้องถอยเมื่อพบมัน
ใจพิสุทธิ์คุ้มกาย ปีศาจร้ายเผยตัวตน ท่านผู้เฒ่า ยันต์แสดงออกมาว่า สี่ประตูของตำบลปาเป่า ถูกลงคำสาปเนตรวายุไว้หมดแล้ว หากเราทำลาย ค่ายอาคมนี้ไม่ได้ ภายในหนึ่งชั่วยาม ตำบลปาเป่าจะถูกคลุมด้วยควันทมิฬ เจ้าสำนักจ้าว ทำไมพวกเจ้ายังอยู่ที่นี่ ท่านเจ้าสำนัก เหตุใดอยู่ ๆ เฮยเฟิงถึงปรากฏตัวหรือ สิบปีก่อนเฮยเฟิง หนีรอดไปจากมือข้า วันนี้ จะต้องจัดการนางที่นี่ให้ได้ ท่านเจ้าสำนัก สี่ประตูตำบลปาเป่า ถูกเฮยเฟิงลงคำสาปเนตรวายุไว้หมดแล้ว หากเราไม่อาจ ทำลายค่ายอาคมได้ ภายในหนึ่งชั่วยาม ตำบลปาเป่านี้ คงพินาศราบเป็นหน้ากลอง ข้ามาเพื่อการนี้พอดี แต่ว่า อาศัยพวกเราไม่กี่คน ยากนักที่จะถอนทำลายคำสาปเนตรวายุ พร้อมกันทุกทิศได้ทันเวลา ยังมีพวกเรานะ ยังมีพวกเรา อวี้จีจื่อ พวกเจ้า ข้าน้อยฝีมือต่ำต้อย ยินดีทุ่มกำลังอันน้อยนิด โจมตีเนตรยันต์อาคมหนึ่งจุด ข้าด้วยอีกคน ข้าจู๋เวิงขอร่วมด้วย พวกเราด้วย เช่นนั้น ตำบลปาเป่า ก็ขอฝากทุกท่านแล้ว เจ้าสำนักจ้าวโปรดวางใจ พวกเจ้าสี่คน ดูแลคุณหนูให้ดี ขอรับ ท่านอาเฉิน ปล่อยข้าออกไปเถอะ เฮยเฟิงมาแล้ว ถ้ายังไม่ได้ออกไปอีกก็ไม่ทันแล้ว คุณหนู
ก่อนออกไปนายท่าน กำชับไว้ ไม่ให้ท่านออกประตูแม้เพียงครึ่งก้าว ฟังอาเฉินนะ อยู่ในนั้นดี ๆ ยามนี้ข้างนอกคับขันอันตราย ท่านออกไปไม่ได้ ท่านอาเฉิน ปล่อยข้าออกไปเถอะ ข้าจะล้างแค้นให้ท่านแม่ คุณหนู สำนักตระกูลจ้าว เหลือทายาทเพียงคนเดียวแล้ว เรื่องล้างแค้น ให้ข้ากับพ่อท่านจัดการเถอะ อย่าสอดมือเลย ไป ท่านอาเฉิน ท่านอาเฉินปล่อยข้าออกไปเถอะ ท่านอา คุณหนู ท่านไม่ได้กินอาหารมาทั้งวัน รีบกินหน่อยเถอะเจ้าค่ะ เสี่ยวอวิ๋น สถานการณ์เร่งด่วน เจ้ารีบไปห้องท่านพ่อ เอากุญแจมาปล่อยข้าออกไป คุณหนู ก่อนไปนายท่านกำชับไว้ ใครปล่อยท่าน ออกจากจวนจ้าว จะต้องถูกทำโทษด้วยกฎตระกูล และขับออกจากจวนจ้าว ข้างนอกอันตรายนัก คุณหนูอย่าไปเลยเจ้าค่ะ เสี่ยวอวิ๋น ข้าแอบฝึกวิชาหอก ลับหลังท่านพ่อมาหลายปี ก็เพื่อวันนี้ หากข้าล้างแค้นให้ท่านแม่ ด้วยมือตนเองไม่ได้ ทั้งชีวิตนี้ คงไม่อาจสงบใจได้ คุณหนู เสี่ยวอวิ๋นไม่กลัวกฎตระกูลเลย เสี่ยวอวิ๋นกังวลก็แต่ ถ้าท่านออกไปตอนนี้ จะถูกปีศาจชั่วทำร้าย สิบปีก่อน เสี่ยวอวิ๋นก็เสียพ่อแม่ไป เพราะเฮยเฟิงก่อกรรมทำชั่ว ครั้งนี้ ถ้าท่านยังเป็นอะไรไปอีกคน ข้า
ข้าก็ไม่เหลือใครแล้วจริง ๆ เสี่ยวอวิ๋นฟังข้านะ เฮยเฟิงก่อภัยพิบัติ ทำลายชีวิตผู้บริสุทธิ์ มากมายนับไม่ถ้วน เราต้องกำจัดมัน เพื่อปกป้องคนอีกมาก ให้พ้นภัย ครั้งนี้ ข้าพลาดโอกาสไปไม่ได้จริง ๆ ขอร้องเจ้านะ เสี่ยวอวิ๋น เสี่ยวอวิ๋น ควันทมิฬที่เฮยเฟิงปล่อยออกมา มีพลังปีศาจสูบกลืนจิตใจ ทุกคนจำไว้ อย่าให้ควันทมิฬ เข้าตาเด็ดขาด ศิษย์พี่ ควันทมิฬชั่วร้ายขนาดนี้ เราจะรับมืออย่างไร หอกตระกูลจ้าวพิชิตควันทมิฬได้ พวกเราลำบากฝึกนับสิบปี ในที่สุด วันนี้ก็ได้ใช้งาน ยามนี้ตำบลปาเป่าประสบเคราะห์ ต้องอาศัยกองกำลังตระกูลจ้าวปกป้องไว้ ไปช่วยคน – ขอรับ – ไป มัวยืนอึ้งอะไรอยู่ รีบไปสิ รอจัดการเฮยเฟิงได้ ข้ายังต้องพาเหล่าพี่น้อง ไปดื่มเหล้าที่ร้านเจ้านะ ไป แย่แล้ว แย่แล้ว เฮยเฟิงโจมตีเรือนหลังแล้ว ไป ไป เสี่ยวอวิ๋น ขอบคุณมาก คุณหนูเจ้าคะ รับปากข้านะ ท่านต้องปลอดภัยกลับมา เด็กโง่ วางใจเถอะ ข้าไม่เป็นไรแน่ เจ้าไปห้องตำรา ดื่มชาอ่านกลอนรอข้า
วันหน้ายังต้องให้เจ้า เขียนข้อสอบส่งอาจารย์แทนข้านะ ไปละ เจ้าเด็กโง่ พลังเจ้าไม่พอ ถอยไปหลบหลังข้าเลย อาจารย์ลงมือเอง ทำไมมาหลับเอาตอนนี้ล่ะฮึ ตื่นเลยนะ ตื่นเลย คนแคว้นจวี้หลุน ขอบคุณมากนะ จำไว้เลยนะ ข้าไม่ได้ชื่อคนแคว้นจวี้หลุน ข้าชื่อฉางต๋าเชียง อย่าทำอะไรผลีผลาม ควันทมิฬนี่ต้นกำเนิดไม่ธรรมดา เรามีกันตั้งเยอะแยะ กลัวมันทำไม บุกสังหารไปเป็นใช้ได้ หนีเร็ว รอข้าด้วย เร็ว ทำไมยังมัวดื่มอยู่อีกเล่า ยามนี้ถ้าไม่เมาหนัก ๆ สักหน่อย คงไม่มีโอกาสอีกแล้ว หนีเร็ว ห้าร้อยปีมานี้ ท่านผู้เฒ่าบำเพ็ญเพียรได้ไม่มาก ไม่อาจเทียบอีเหมย ที่ใช้ร่างมนุษย์ได้ตลอด ทุกครั้งหลังเรียกหา จะต้องนอนพักช่วงหนึ่งเสมอ ใช้ไม่ได้สุด ๆ มาแอ้งแม้งเอาตอนสำคัญเนี่ยนะ เจ้าคุ้มกันไปนะ ข้าจะไปถอนยันต์ รีบไปหน่อยเนอะ ถงเอ๋อร์ กลับไป ท่านพ่อ ใครให้เจ้าออกมา ข้ามาช่วยท่านพ่อ เหลวไหล กลับไปเดี๋ยวนี้ เกิดเจ้าพลาดเป็นอะไรไป ข้าจะมองหน้าแม่เจ้าอย่างไร ข้าไม่เป็นไรหรอกเจ้าค่ะ ข้าจะปกป้องตัวเองให้ดี ที่สำคัญตอนนี้ คือทำลายค่ายเนตรวายุ ท่านเจ้าสำนัก
คุณหนู ไฉนยังหนีออกมาอีก ท่านเจ้าสำนัก ควันทมิฬบ่อนทำลายไปทั่ว ไม่เหลือที่หลบภัยแล้ว ข้าได้แต่ต้องพา พวกเขามาที่นี่ เจ้าสำนักจ้าว ขอร้องท่านละ ช่วยพวกเราทีเถอะ เจ้าสำนักจ้าวช่วยเราเถอะ กองกำลังตระกูลจ้าวรับคำสั่ง รับคำสั่ง รับคำสั่ง รวมกำลังทำลายคำสาปเนตรวายุ ปล่อยชาวบ้านออกไป รับคำสั่ง [ประตูเต่าดำ] ต้าฉางเชียง [หอกใหญ่ยาว] ข้าน้อยจะคุ้มกันให้เอง บอกครั้งสุดท้ายแล้วนะ ข้าชื่อฉางต๋าเชียง อวี้จีจื่อ ปล่อยปราณตามกระแส หวนต้นกำเนิด อย่าให้ลมหายใจสับสน ไม่งั้นพลังปีศาจจะมีช่องให้ฉกฉวย พูดให้มันเข้าใจง่ายหน่อย ใช้หลักวิชาโดยการดึง คอยสนับสนุนข้า เราสองคนนี่มัน อย่างกับขุนเขาธารา มองตาก็รู้ใจ อย่าดีใจเร็วจนเกินไป ควันทมิฬเยอะขนาดนี้ ฟาดเท่าไหร่ก็ไม่หมดหรอก ตำแหน่งสำคัญของค่ายอาคมนี้ คือประตูมังกรเขียว ประตูมังกรเขียว [ประตูมังกรเขียว] ท่านพ่อ เราทำสำเร็จแล้ว – เยี่ยมมาก – หายไปแล้ว เยี่ยมเลย ค่ายอาคมพังแล้วก็จริง แต่เฮยเฟิงยังอยู่ในนี้ ยังวางใจไม่ได้ จากกันสิบปี เจ้าสำนักสบายดีหรือไม่ เฮยเฟิง เจ้าทำลายค่ายอาคมเนตรวายุได้ก็จริง
[ประตูมังกรเขียว] แต่ผีร้ายในใจมนุษย์ เจ้าไม่อาจทำลายได้ เฮยเฟิง สิบปีก่อนปล่อยเจ้ารอดไปได้ วันนี้ ข้าจะใช้ศพเจ้า เซ่นไหว้ภรรยาข้า ไม่ทันรำลึกความหลัง ก็จะกำจัดข้าน้อยเสียแล้ว สิบปีก่อนสังหารภรรยาเจ้า สิบปีถัดมา ข้าจะส่งพวกเจ้าไปอยู่พร้อมหน้าเอง เฮยเฟิง วันนี้ก็คือวันครบรอบวันตายของเจ้า ข้าจะล้างแค้นให้ท่านแม่ ลูกสาวเจ้าหรือนี่ หน้าตาใช้ได้เลยนะ น่าเสียดาย ถงเอ๋อร์ รีบพาชาวบ้านออกจากตำบลไป ไม่เจ้าค่ะ ข้าจะฆ่าเฮยเฟิง กับท่านด้วยตัวเอง ถงเอ๋อร์ เจ้าหันมองดู ชาวบ้านที่ต้องตายอย่างน่าอนาถเหล่านี้ พวกเขาก็มีพ่อแม่เช่นกัน เจ้าทำตามอำเภอใจเช่นนี้ ลบหลู่หน้าที่ของสำนักตระกูลจ้าว ยังคู่ควรเป็นคนตระกูลจ้าวหรือ ท่านพ่อ ข้าขอสั่งเจ้าด้วยฐานะ เจ้าสำนักตระกูลจ้าว รีบพาชาวบ้านออกไปเดี๋ยวนี้ หากฝ่าฝืน ขับไล่จากสำนัก กองกำลังจ้าวรับคำสั่ง รับคำสั่ง คุ้มครองชาวบ้านออกไป สู้ศึกตัดสินเป็นตายกับเฮยเฟิง ขอรับ ชาวบ้านทั้งหลาย ตามคุณหนูจ้าวออกไป ถงเอ๋อร์ ไปเถอะ ท่านพ่อ ไปสิ สำนักตระกูลจ้าวนี่ ย่ำแย่ลงทุกรุ่นเลยนะ ยอดวิชาของจ้าวหลิงเยี่ยน ชนรุ่นหลังไม่มีใครแตกฉานสักคน หลายปีก่อน บรรพบุรุษพวกเจ้ายังมิอาจสู้ข้าน้อยได้ แล้วเจ้าน่ะมีปัญญาหรือ
เจ้าสำนักจ้าว จะทารุณตัวเองขนาดนี้ไปทำไม เจ้าเองก็ทุ่มสุดกำลังแล้ว สภาพในตำบลยามนี้ เจ้าไม่อาจควบคุมได้อีกแล้ว ข้าให้โอกาสเจ้าดีหรือไม่ หนีเอาชีวิตรอดเสียยามนี้ ผลงานและชื่อเสียงบรรพบุรุษ สั่งสมมาก็ด้วย หอกเล่มนี้ ข้าเป็นคนสำนักตระกูลจ้าว ต่อให้ต้องหลั่งเลือดหมดตัว ก็ไม่มีวันถวิลหา การหนีเอาตัวรอด