ปรมาจารย์พยัคฆ์กระเรียน (Tiger and Crane) | EP.5 ( FULL EP) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [ปรมาจารย์พยัคฆ์กระเรียน] [ตอนที่ 5 หอกวัชระปรากฏอีกครั้ง กำจัดเฮยเฟิง] เจ้าสำนัก เจ้าสำนัก ๆ ๆ เจ้าสำนัก เจ้าสำนัก ๆ ๆ ท่านเซียน ตามความคิดข้า ศึกนี้เจ้าสำนักจ้าวเพลี่ยงพล้ำแล้ว เขาเผาผลาญพลัง ในตัวไปจนหมดแล้ว เพื่อสู้อย่างสุดชีวิตหนึ่งกระบวนท่า แต่เฮยเฟิง ไม่ได้รับมือง่ายเช่นนั้น น่าเสียดาย หากเฮยเฟิงไม่ตาย คงจบสถานการณ์วุ่นวายได้ยาก ความกล้าหาญที่จะยอมตายไปด้วยกัน ของท่านช่างน่ายกย่อง แต่ขาดโชคไปเสียหน่อย นางแอ่นโฉบพริบตาที่แท้จริง ต้องควบคุมจิตใจ ตัดขาดความปรารถนา จึงจะไม่ออมแรงเอาไว้ บรรลุถึงกระบวนท่าไม้ตาย ที่เดิมพันทุกอย่าง แม้ท่านจะใช้พลังไปจนหมด แต่ในใจยังมีความเป็นห่วง น่าเสียดาย เมื่อจิตใจไขว้เขว การโจมตีของท่าไม้ตาย ก็จะมีความแข็งแกร่งที่น้อยลง ไปเจอจ้าวหลิงเยี่ยนอย่างสงบเถอะนะ รีบไป ไม่ได้นะ เจ้าสำนัก เจ้าสำนัก ข้าไม่ไป เจ้าสำนัก เจ้าสำนัก ไป เจ้าก็คือหู่จื่อ เจ้ารู้จักข้า มา ข้าจะประมือกับเจ้าหน่อย จะประมาทศัตรูไม่ได้
ท่านเซียน อันตรายนี้ ท่านว่าคุ้มค่าจะเสี่ยงหรือไม่ หากเขาเอาชนะได้ ก็ไม่นับว่าอันตราย หากแพ้ ก็แค่มีเด็กหนุ่มที่ไม่ได้เรื่อง เพิ่มขึ้นมาอีกคนหนึ่งเท่านั้น ข้าเองไม่ได้เสียหายอะไร เช่นนั้นครั้งนี้ท่านมีโอกาสชนะเท่าไร ข้ากับเจ้ามาเดิมพันตำลึงเงินกัน เขาต้องปลดปล่อยความลับ ที่ซ่อนอยู่ในร่างกายออกมาได้แน่ เจ้าสำนักจ้าวเป็นคนดี สำนักตระกูลจ้าวเป็นคนช่วยพวกเราเอาไว้ ใช่ เขาเป็นคนดี ถูกต้อง แม่นางจ้าว รีบเดินทางเข้าไปหลบภัยในภูเขาเถอะ ใช่ เข้าไปในภูเขาเถอะ แม่นางจ้าว ความปลอดภัยสำคัญ รีบไปเถอะ ข้าจะไปแบบนี้ไม่ได้ แม่นางจ้าว เฮยเฟิงผู้นั้นเก่งกาจเช่นนั้น กวาดล้างโลกได้ พวกเรารีบหลบหนีจะดีกว่า จริงด้วย รีบไปเถอะ ทุกท่าน ตอนนี้ที่นี่ปลอดภัยแล้ว ข้าทำตามสิ่งที่เจ้าสำนักจ้าว มอบหมายไว้สำเร็จแล้ว โปรดอภัยที่ข้าไม่อาจอยู่ด้วยได้อีก เจ้าสำนักจ้าวเขาบอกว่า ห้าร้อยปีมานี้ สำนักตระกูลจ้าวของเรา เห็นการกำจัดปีศาจปกป้องความสงบสุข ของราษฎรเป็นหน้าที่มาโดยตลอด หากข้าไม่อาจปกป้องได้แม้แต่ คนในครอบครัวตนเอง ข้าก็เสียแรงที่เป็นลูกหลานของสำนักตระกูลจ้าว ไม่ว่าชนะหรือแพ้ ข้าก็จะสู้สุดชีวิต ลาก่อน แม่นางจ้าว ๆ ๆ แม่นางจ้าว ๆ เจ้าดูแม่นางผู้นี้สิ มีทางรอดนางกลับไม่เดิน
จำต้องดื้อรั้น รนหาที่ตายอยู่ที่นี่ เสียใบหน้าที่งดงามนี้ไป โดยเปล่าประโยชน์จริง ๆ เจ้าหุบปากไปเลย นางเป็นแค่ผู้หญิงคนหนึ่ง เผชิญหน้ากับปีศาจโดยไม่เสียดายชีวิต พวกเรายังรักตัวกลัวตายอยู่ที่นี่ เจ้าไม่รู้สึกละอายใจบ้างหรือ เจ้าเอาแต่อ้อมค้อมกับเขา มีจุดประสงค์ใดกันแน่ หนวกหู เจ้าหรือ เจ้าหน้าตาย เจ้าหน้าตาย ๆ ๆ ข้าดูรูปลักษณ์ของเจ้าแล้ว ก็คงจะธรรมดาสินะ ไม่รู้จริง ๆ ว่า นางชอบเจ้าที่ตรงไหน เจ้า เข้ามาอีกสิ ปีศาจเฒ่า ความมุ่งมั่น นับว่ายังมี แต่คิดไม่ถึงว่าจะไม่ทนไม้ทนมือเช่นนี้ เหนื่อยแล้วหรือ ข้าน้อยบังอาจ เอาเปรียบท่านเซียนแล้ว ข้าอยากดูซิว่า ทำไมนางต้องทำเรื่องยุ่งยาก เพื่อทดสอบเจ้าด้วย บนตัวเจ้า มีอะไรพิเศษกันแน่ นี่คือภายในจิตใจของเจ้า เป็นมนุษย์ ในใจล้วนมีสิ่งที่กลัว ทำไมที่นี่ถึงไม่มีอะไรเลย สงบเช่นนี้ ข้ากินฝันร้ายเป็นอาหาร สิ่งที่มนุษย์กลัวในใจ เป็นแหล่งพลังของข้า ยิ่งกลัว พลังของข้าก็ยิ่งมากขึ้น ไม่ว่าใครก็หนีไม่พ้น ความกลัวในจิตใจ ข้าอยากดูซิว่า สิ่งที่เจ้ากลัวในใจ คืออะไรกันแน่ เจ้าเป็นใครกันแน่ ข้าเป็นปู่ของเจ้า
น่าสนุกแล้ว ยังไม่รู้ผลแพ้ชนะ เจ้าหน้าตาย เจ้าหน้าตาย เจ้าหน้าตาย ฟื้นแล้ว เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม หู่จื่อ หู่จื่อ หู่จื่อ เจ้ายังไม่ตายหรือ ในฐานะที่เป็นนักปราบปีศาจ ต่อให้ตาย ก็ต้องกำจัดเจ้าด้วย ชื่อเสียงนักปราบปีศาจสำคัญขนาดนี้เชียวหรือ ไม่เสียแรงที่ให้เจ้าต่อสู้ด้วยชีวิต นักปราบปีศาจ ไม่ใช่อาชีพ แต่เป็นความเชื่อ ขอเพียงข้ามีลมหายใจหลงเหลืออยู่ ข้าก็จะยืนหยัดในความเชื่อของข้า เช่นนั้นตอนนี้ข้า จะยุติความเชื่อของเจ้าซะ ระหว่างทางที่เจ้าไปปรโลก ค่อยคิดดูอีกทีว่ามันคุ้มหรือไม่ ถงเอ๋อร์ มารนหาที่ตายเพิ่มอีกคนแล้ว ถงเอ๋อร์ สตรีไม่อ่อนข้อให้บุรุษ น่าเสียดายที่โลกโหดร้าย ไม่มีที่สำหรับคนอ่อนแอ พวกเจ้าสำนักตระกูลจ้าว เกรงว่าคงต้องสิ้นทายาทตั้งแต่บัดนี้ ไม่นะ นางแอ่นโฉบพริบตา นางแอ่นโฉบพริบตา นางแอ่นโฉบพริบตา วิชาหอกตระกูลจ้าวนี้ สมคำร่ำลือจริง ๆ วันนี้นับว่าเป็นบุญตายิ่งนัก ดูเหมือนคนรุ่นใหม่ ยังควรฝึกฝนให้ดี ร้อยปีแค่ชั่วพริบตา คิดถึงตอนที่ข้า ได้เห็นวิชาหอกอันงดงาม ของจ้าวหลิงเยี่ยน ดูราวกับเมื่อวาน จ้าวหลิงเยี่ยน เขาแข็งแกร่งกว่านี้อีกหรือ ต่างกันราวฟ้ากับดิน ข้ายังคิดว่า นั่นเป็นการอนุมานที่เกินจริง ในท้องตลาดเสียอีก
ดูเหมือน สำนักตระกูลจ้าวนี้ ตกต่ำลงอย่างมากจริง ๆ ในโลกนี้ เดิมทีพรสวรรค์หาได้ยากยิ่ง ท่านเซียนจะไปแล้วหรือ ฉากเก็บศพ มีอะไรน่าดู หลังจากนี้ ถึงเวลาของเราออกโรงแล้ว ท่านเซียนหลักแหลมยิ่ง ห้าร้อยปีแล้ว กระบวนท่านี้อีกแล้ว กระบวนท่านี้อีกแล้ว ท่านแม่ ในที่สุดถงเอ๋อร์ก็แก้แค้นให้ท่านแล้ว ท่านเห็นหรือยัง ท่านแม่ ท่านพ่อ ท่านพ่อ [ประตูมังกรเขียว] เจ้าสำนัก ท่านพ่อ ท่านพ่อ ถงเอ๋อร์ ถงเอ๋อร์ พ่อ พ่อต้องขอโทษเจ้า พ่อรู้สึกละอายใจต่อการตาย ของแม่เจ้าเสมอ แต่กลับละเลยความรู้สึกของเจ้า พ่อกลับค่อย ๆ ลืมว่า เดิมทีเจ้า มีพรสวรรค์ของสำนักตระกูลจ้าวอันรุ่งเรือง ท่านพ่อ ถงเอ๋อร์รู้ดีว่า ท่านพ่อหวังดีกับถงเอ๋อร์ ถึงแม้ปากของถงเอ๋อร์ จะคอยพร่ำบ่นอยู่ตลอด แต่ในใจ ไม่เคยโทษท่านพ่อเลย ที่จริง พ่อรู้ตั้งนานแล้วว่า เจ้า กำลังแอบฝึกหอก เพียงแต่พ่อ ไม่ยอมรับเพราะความเห็นแก่ตัวเท่านั้น ถงเอ๋อร์ หากย้อนเวลากลับไปได้ จะดีแค่ไหน พ่ออยากกลับไปถึง กลับไปถึงตอนที่เจ้ายังเด็ก
พ่อพาเจ้าฝึกหอกเสร็จ ก็ไปดู ดูพระอาทิตย์ตกดิน ดูดวงดาวด้วยกัน ถงเอ๋อร์ การจู่โจมและป้องกันพื้นฐาน ของวิชาหอกตระกูลจ้าวเรา ที่พ่อเคยสอนเจ้าก่อนหน้านี้ เจ้ายังจำได้ไหม ถงเอ๋อร์จำได้ โจมตีแบ่งเป็นแทง จิ้ม กวาด เลือก ป้องกันแบ่งเป็นขวาง ผลัก ตั้งรับ สกัด ดี จำไว้นะ วิชาหอกตระกูลจ้าวของเรา ประกอบด้วยแข็งสุดและอ่อนสุด ต้องรู้จักการผสานหยินหยาง แข็งแรงและอ่อนนุ่มผสานกัน [สกัด] ร่างกายตั้งตรง ฝีเท้าเบา พระอาทิตย์จะตกดินแล้ว พวกเจ้าสองคนยังเล่นสนุกอยู่ที่นี่อีกหรือ ไม่ได้เล่นสนุกเสียหน่อย นี่เรียกว่าฝึกฝนวิชาหอกตระกูลจ้าว กำจัดปีศาจ ถงเอ๋อร์ พ่อจะไปอยู่เป็นเพื่อนแม่แล้ว ดูแลตัวเองให้ดี พ่อกับแม่ จะคอยอยู่ข้างกายเจ้าตลอดไป เจ้าสำนัก ๆ เจ้าสำนัก ท่านพ่อ ท่านพ่อ ท่านพ่อ ท่านพ่อ ท่านพ่อ ไม่นะ ท่านพ่อ ♫กะพริบตาเบา ๆ♫ ♫เมฆคล้อยต่ำ ฟ้าร้องลงมา♫ ♫ข้าก็นึกถึง♫ ♫แสงสายัณห์ที่เจ้าชี้ไปอีกครั้ง♫ ท่านพ่อ พวกเรากลับบ้าน
♫หากสามารถแปลง♫ กองกำลังตระกูลจ้าว ขอรับ ส่งเจ้าสำนักกลับบ้าน ♫สิ่งที่จากไปให้กลายเป็นขนนก♫ ขอรับ ♫เจ้าจะสามารถ♫ เจ้าสำนักจ้าว ๆ ♫หวนกลับมาเหมือนแสงจันทร์ได้หรือไม่♫ เจ้าสำนักจ้าว ๆ ๆ เจ้าสำนักจ้าว ท่านเป็นคนช่วยตำบลปาเป่าเอาไว้ ♫มองไปสุดขอบฟ้า♫ ช่วยพวกเราทุกคนเอาไว้ ♫ตัดใจจากคนที่จากไปไม่ได้♫ เจ้าสำนักจ้าว ♫คำพูดที่ยังพูดไม่จบ♫ ♫ยังดังก้องอยู่ในใจ♫ ♫ไม่อาจหยุดฝันถึงวันเก่าได้♫ ♫ไม่อาจเก็บซ่อนน้ำตาได้♫ ♫ทำไมความคิดถึง จึงกลายเป็นขนนกไม่ได้♫ ข้าแค่งีบหลับไป ทำไมถึงได้เกิด เรื่องมากมายขนาดนี้ได้ ไอ้แก่อย่างข้า แก่แล้วจริง ๆ หากรู้แต่แรกก็ไม่นอนแล้ว [หอซือคง] รบกวนท่านเซียน ช่วยศิษย์คนนี้ของข้าด้วย ซี่โครงหักสองซี่ กระดูกสะบักก็ถูกแทงทะลุ ถูกเฮยเฟิงโจมตีหนักขนาดนี้ กลับยังไม่ตาย นับเป็นฟืนที่ดี ทั้งหมดต้องพึ่งการรักษา ที่ยอดเยี่ยมของท่านเซียนแล้ว ตอนนี้เจ้าหนุ่มนี่ อยู่ระหว่างความเป็นความตาย เป็นโอกาสดีที่จะ ใช้ของวิเศษยับยั้งไอปีศาจ ในร่างกายถอนมุกออกมา นี่ นี่คือหอกวัชระใช่หรือไม่ นี่คือ ของวิเศษที่สังหาร จักรพรรดิปีศาจเมื่อห้าร้อยปีก่อน ของวิเศษที่ก่อนหน้านี้ ท่านบอกว่ามอบจะให้ศิษย์ของข้า ก็คือสิ่งนี้หรือ
ทั้งคนแก่คนหนุ่มพูดให้น้อยลงหน่อย จะได้ไม่รบกวนการร่ายอาคมของข้า ประหลาดจริง ๆ ในร่างกายของเจ้าหนุ่มนี่ มีตราผนึกคอยปกป้องอยู่ นอนนะจ๊ะ [พยัคฆ์ขาว] หู่จื่อเด็กดี รีบนอนเร็วเข้า หู่จื่อ หวังว่าเจ้าจะลืมทั้งหมดนี่ ลืมแม่ ใช้ชีวิตนี้ อย่างสงบสุข ท่านแม่ ท่านแม่ ท่านแม่ ท่านแม่ ท่านแม่ ท่านพ่อ เยียนหราน สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง ราษฎรกำลังอพยพ แต่หมู่บ้านชิงเฉวียนถูกทำลายย่อยยับแล้ว ชิงเฉวียนกลายเป็นทะเลเพลิง ทะเลเพลิงยังแผ่ขยายอยู่อีกหรือไม่ [ท่านแม่] ตอนนี้สกัดอยู่ในที่ราบกลางหุบเขา แต่คงทนได้ไม่นาน หากไม่รีบซ่อมแซมค่ายอาคมโดยเร็ว เกรงว่าอีกสองสามวันให้หลัง เมืองหลวงแคว้นฝูหลงก็จะพบภัยพิบัตินี้เช่นกัน เสี่ยวเซวียนล่ะ นักปราบปีศาจที่ไปกับเขา กลับมาเมืองหลวงนานแล้ว ได้ยินว่าเสี่ยวเซวียนทำมุกชาด หายระหว่างทาง จึงไปหาตามลำพัง อะไรนะ น้องชายข้าคนนี้ ทำงานมั่นคงจริง ๆ งานแรกหลังเข้ารับตำแหน่ง กลับทำเป็นเล่นเช่นนี้ ทำให้ราษฎรมากมายขนาดนี้ต้องพลัดถิ่น ตอนแรกหากไม่ใช่เพราะท่านย่า ยืนกรานให้เขารับผิดชอบเรื่องนี้ มุกชาดนี้ คงถูกข้านำกลับมานานแล้ว เยียนหราน รีบไปรับช่วงเสี่ยวเซวียนนำมุกชาดกลับมา ห้ามไม่ให้ผิดพลาดเด็ดขาด รับทราบ
หัวหน้าค่าย มีการซุ่มโจมตี แค่กลุ่มโจร ไม่น่ากังวล [จ้าว] จ้าวฮ่าวเทียน กลับมาเถอะ จ้าวฮ่าวเทียน กลับมาเถอะ จ้าวฮ่าวเทียน กลับมาเถอะ คุณหนู [ป้ายวิญญาณสำนักตระกูลจ้าวฮ่าวเทียน] ปิดโลง ขอรับ ๆ [นักปราบปีศาจแห่งแคว้นหัวหน้าค่ายดำ อูเฮยตาน] บังอาจ กล้าลบหลู่บรรพชนของข้า เจ้าเป็นใคร คุณหนู เขาคือนักปราบปีศาจแห่งแคว้น ที่สถิตย์บรรพชนสำนักตระกูลจ้าวจ้าวหลิงเยี่ยน ชื่อเสียงของสำนักตระกูลจ้าว พวกเจ้าใช้อย่างมีความสุข มานานห้าร้อยปีแล้ว ถึงเวลาต้องชดใช้หนี้แล้ว เจ้าเป็นใครกันแน่ ห้าร้อยปีก่อน นักปราบปีศาจหนุ่มสองสามคน สังหารจักรพรรดิปีศาจที่หุบเขาเตียนเฟิง ชื่อเสียงโด่งดังไปทั่ว ตระกูลจ้าวของเจ้าก็รุ่งเรือง ไม่สิ้นสุดด้วยเหตุนี้ ความสำเร็จเลื่องลือมาถึงปัจจุบัน โลกเห็นเพียงแค่ด้านเดียว แต่กลับมองไม่เห็น ความร้ายกาจที่อยู่เบื้องหลัง ตระกูลจ้าวของเจ้า เจ้าหมายความว่าอย่างไร ตอนนั้นตระกูลอู ก็เคยเข้าร่วมศึกเตียนเฟิง บรรพชนอูมู่อวี่ เป็นพี่น้องร่วมสาบานกับจ้าวหลิงเยี่ยน แต่เป็นเพราะความผิดพลาดของจ้าวหลิงเยี่ยน ทำให้บรรพชนของข้าต้องตาย กลับมาจากศึกใหญ่ ตระกูลจ้าวของเจ้าได้รับราชการปูนบำเน็จ แต่กลับไม่พูดถึง สิ่งที่ตระกูลอูทำทั้งหมดเลยสักคำ เวลาห้าร้อยปี ตระกูลจ้าวของเจ้ามีอานุภาพเกรียงไกร แต่ตระกูลอูของเรา กลับไร้ตัวตน
ต่อให้สิ่งที่เจ้าพูดมาเป็นความจริง นี่ก็เป็นบุญคุณความแค้นเมื่อ ร้อยปีก่อนของบรรพชน ทำไมเจ้าต้องมายั่วยุในวันนี้ด้วย ที่ข้าเฝ้ารอก็คือวันนี้ ตอนนี้จ้าวฮ่าวเทียนตายไปแล้ว สำนักตระกูลจ้าวของพวกเจ้าตกต่ำอย่างสมบูรณ์ นี่คือผลกรรม ข้ามาวันนี้ ก็เพื่อทวงคืนทุกอย่าง ที่ตระกูลจ้าวของเจ้า ติดค้างตระกูลอูไว้ เจ้า คุณหนู คุณหนู คุณหนู เจ้าทำอะไร คุณหนู ของรักของข้าชิ้นนี้เรียกว่า หนอนไหมสีทองเก้าดินแดน เพื่อฝึกฝนมัน ข้าตามหาพิษประหลาดทั่วทุกที่ โดยมาจากเก้าสถานที่ หาพิษที่ร้ายแรงที่สุดป้อนมัน ใครที่แตะต้องไหมพิษที่มันพ่นออกมา ไม่เกินครึ่งชั่วยาม ต้องเลือดออกจากทวารทั้งเจ็ดจนตาย อาเฉิน อย่าเข้ามา คุณหนู อย่าออกแรง มิเช่นนั้นพิษจะแพร่กระจายเร็วขึ้น และตายในทันที เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่ หากเจ้าคิดว่าตระกูลจ้าวทำลาย ชื่อเสียงและอนาคตตระกูลอูของเจ้า เจ้าโจมตีข้าก็พอ จะฆ่าจะแกงก็เชิญตามสบาย แต่ไม่เกี่ยวกับคนเหล่านี้ เจ้าปล่อยพวกเขาไป อยากช่วยพวกเขาใช่ไหม ไม่มีปัญหา ขอแค่เจ้าคุกเข่าต่อหน้าข้า พูดดัง ๆ ว่า จ้าวหลิงเยี่ยนเป็นคนชั่วช้าน่ารังเกียจ บรรพชนสำนักตระกูลจ้าวหลายชั่วคน ล้วนเป็นพวกชั่วช้าเจ้าเล่ห์ ไร้ประโยชน์ต่อโลก ข้าก็จะเอายาถอนพิษให้เจ้า ไม่นะ คุณหนู ไม่นะ
– ไม่นะ – คุณหนู – ไม่นะ – อย่าพูด ไม่นะ คุณหนู คุณหนู ข้าขอร้องให้เจ้าละเว้นพวกเขา คุณหนู พูด คุณหนู ไม่นะ คุณหนู อย่าพูด เจ้าอยากเห็นคนพวกนี้ ล้วนตายไปต่อหน้าเจ้าหรือ พูด คุณหนู ตระกูลจ้าวของเรา ทำผิดต่อตระกูลอูของเจ้า พูดว่าจ้าวหลิงเยี่ยนเป็นคนชั่วช้าน่ารังเกียจ ทำไม พูด จ้าวหลิงเยี่ยน เป็นคนชั่วช้าน่ารังเกียจ บรรพชนสำนักตระกูลจ้าวหลายชั่วคน ล้วนเป็นพวกชั่วช้าเจ้าเล่ห์ ไม่มีประโยชน์ต่อโลก บรรพชนสำนักตระกูลจ้าว หลายชั่วคน ล้วนเป็นพวกชั่วช้าเจ้าเล่ห์ ไม่มีประโยชน์ต่อโลก คุณหนู บุญคุณความแค้นนี้ เป็นของตระกูลอูและจ้าวของเราทั้งสอง เดิมทีข้าก็ไม่อยากทำลาย ชีวิตของคนเหล่านี้ นี่คือยาถอนพิษ คนละหนึ่งเม็ด สองชั่วยาม พิษกู่ก็จะสลายไป คุณหนู [ป้ายวิญญาณสำนักตระกูลจ้าวหลิงเยี่ยน] เอานี่ เอานี่ รีบกินยาถอนพิษเร็ว แค้นนี้ไม่ชำระ สาบานว่าไม่ใช่คน ไม่ได้ มุกชาดนี้ถอนออกมาแล้ว เจ้าหนูนี่
ทำไมยังไม่ฟื้นอีกล่ะ มุกชาดเป็นสิ่งที่เป็นหยางสูงสุด เขากลืนเข้าไปในท้อง ได้หยั่งรากแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ในร่างกายเขายังมีไอปีศาจอยู่ สองสิ่งปะทะกัน ทำให้อวัยวะภายในทั้งห้าล้มเหลว เส้นลมปราณขาดสะบั้น แม้จะถอนมุกชาดออกมาแล้ว แต่เส้นลมปราณ ที่ฉีกขาดยากจะฟื้นฟูได้ในทันที ตอนนี้ หากเจ้ายังฝืน ถ่ายทอดพลังให้เขา เกรงว่าจะทำให้หยินหยางผกผัน เช่นนั้นควรทำอย่างไรดี เด็กคนนี้มีพลังชีวิตแข็งแกร่ง หากเปลี่ยนเป็นคนธรรมดา คงตายไปนานแล้ว เด็กคนนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ ไม่เพียงทนต่อพลังของมุกชาดได้ ในร่างกายของเขา ยังมีพลังสีทองที่พบเห็นได้ยากอีก ท่านเซียน พอจะมีวิธีรักษาหรือไม่ วิธีก็พอมี แต่ว่า ท่านเซียนพูดมาตามตรงเถอะ เขากำลังอยู่ในขอบเขตของวิญญาณแตกสลาย จมอยู่ในโลกว่างเปล่า ไม่อาจถอนตัวได้ นอกเสียจาก มีคนเข้าไปในโลกว่างเปล่า ปลุกเขาให้ตื่น ดึงกลับมาสู่ความจริง ท่านหมายถึง วิชาถอดวิญญาณ วิชาถอดวิญญาณ วิชานี้ต้องถอดวิญญาณของคน ออกจากกายเนื้อ เข้าสู่สภาวะใกล้ตาย ท่านผู้เฒ่า ของวิเศษที่ท่านและข้ามีอยู่ เข้ากับดวงวิญญาณของคนไม่ได้ ตอนนี้ มีเพียงแค่เขาที่สามารถลองได้ วิชานี้อันตรายอย่างยิ่ง ท่านผู้เฒ่า เดิมทีเขาต้องตกอยู่ ในอันตรายก็เพราะข้า ข้าไม่อาจทนเห็นคนตายโดยไม่ช่วย ท่านเซียน ข้ายินดีจะลองดู
เสี่ยวเซวียน ท่านผู้เฒ่า หากเกิดอะไรขึ้นกับข้า โปรดส่งมุกชาดกลับสู่เมืองหลวงโดยเร็ว เสี่ยวเซวียน เวลาของเจ้ามีไม่มาก ยันต์อาคมที่อยู่เหนือหัวของเจ้า แทนเวลาที่เจ้าจะอยู่ได้ เมื่อเผาไหม้จนหมดสิ้น จะต้องออกมา มิเช่นนั่นจะอันตรายถึงชีวิต ตอนนี้พลังของเจ้าทั้งสองผสานกัน เจ้าต้องเข้าไปในโลกว่างเปล่าของหู่จื่อ โดยผ่านช่องว่างของพลัง จำไว้ โลกว่างเปล่า จะใช้พลังไม่ได้ มิเช่นนั้น จะถูกโจมตีกลับ ไปสิ หู่จื่อ หู่จื่อ ใคร หู่จื่อ หู่จื่อ เจ้าคือหู่จื่อ ท่านเป็นใคร เจ้าไม่รู้จักข้าแล้วหรือ ไม่รู้จัก ไม่เป็นไร ตอนนี้ไม่รู้จัก ต่อไปก็รู้จักเอง ที่นี่อันตรายมาก รีบไปกับข้า ไป หู่จื่อ เจ้าฟังข้าพูดนะ ที่นี่คือโลกว่างเปล่า หากเจ้ายังไม่ไปอีก ดวงวิญญาณก็จะถูกทำลายในไม่ช้า ข้าไม่รู้จักท่าน ท่านรีบไปเถอะ ไม่สิ หู่จื่อ หู่จื่อ ๆ เจ้าลองนึกย้อนดูให้ละเอียด ทำไมเจ้ามาอยู่ที่นี่ได้ เจ้าลืมแล้วหรือว่าหลายวันก่อน เจ้าพลาดกลืนมุกชาดลงไป พวกเราสังหารปีศาจดูดเลือดด้วยกัน ยังมีเฮยเฟิงอีก เรื่องพวกนี้เจ้าลืมไปหมดแล้วหรือ ตอนนี้อยู่ในช่วงความเป็นความตาย เจ้าจะจมอยู่ในนี้ไม่ได้อีกแล้ว
ง่วงจริง ๆ เกิดอะไรขึ้น เขาอยู่ในแดนมายาว่างเปล่า ใช้แรงของพลัง ไม่ได้ ช่วงความเป็นความตาย ทั้งหมด ขึ้นอยู่กับโชคของพวกเขาแล้ว หู่จื่อ หู่จื่อ ๆ ฟื้นเร็วเข้า หู่จื่อ หู่จื่อ หู่จื่อ เจ้าหน้าตาย ไป ข้าจะพาเจ้าไป เสี่ยวเซวียน หู่จื่อ สำเร็จแล้ว เสี่ยวเซวียน เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม ไม่เป็นไร ทำไมเขายังไม่ฟื้น ไม่มีปัญหาร้ายแรงแล้ว แค่ยังไม่ฟื้นขึ้นมาในตอนนี้ เจ้าเป็นคนช่วยเขา กลับมาจากประตูนรก นี่ คือไอปีศาจในตัวของเขา น้องชายที่รัก ไม่เจอกันนานเลยนะ ท่านมาทำไม แน่นอนว่ามาช่วยเจ้า ท่านพ่อกลัวว่าเจ้าตันคนเดียวจะอ่อนแอ จึงส่งข้ามาช่วยเหลือเจ้าโดยเฉพาะ ข้าได้มุกชาดมาแล้ว ย่อมคุ้มกันไปส่งถึงเมืองหลวง ท่านคิดจะเอาอย่างไรอีก ข้าย่อมเชื่อแน่นอน ด้วยความสามารถ ที่เหนือใครของน้องชายอย่างเจ้า ไม่มีปัญหาอะไรแน่นอน แต่ว่า มุกชาดของอ่าวฝูหลงเม็ดนั้น เสียหายไปก่อนแล้ว อะไรนะ