ซับไทย | ปิ๊งรัก…พี่ข้างบ้าน EP02 | ซีรีย์รักแสนหวานเรื่องล่าสุดปี 2021 | ซีรีย์จีน | YOUKU
[ปิ๊งรัก…พี่ข้างบ้าน] [ตอนที่ 2] [คู่สามีคู่นี้ที่ดูจะรักกันมาก] [เป็นพ่อแม่ในอนาคตของผม] [คู่นี้] [ที่ยิ่งรักกันมากกว่า] [เหมาะสมกันมากกว่า] [เป็นคู่หนุ่มสาวหล่อสวยที่คนนิยมชมชอบมาก] [อนาคตพวกเขาจะได้เกี่ยวดองเป็นญาติกัน] [เป็นพ่อตาแม่ยาย] [ของผมเอง] สวยมากเลย สวยไหม สวย มา ๆ ๆ ก่อนจะกินข้าวกัน มีเรื่องหนึ่งที่ฉันอยากพูดก่อนสักหน่อย ฉันเก็บมาหลายวันแล้ว เธอท้องเหรอ หา เมื่อไรเนี่ย อะไรเล่า ฉันจะบอกว่า หลายปีมานี้ ตั้งแต่ฉันกับจิ้งเหวิน จนมาเป็นเราสองครอบครัว เรารู้จักสนิทสนมกันมานาน มันเป็นบุญวาสนา ว่ากันว่าญาติห่างไกลไม่สู้เพื่อนใกล้เรือนเคียง ฉันรู้สึกจริง ๆ จากใจว่า เราเป็นครอบครัวเดียวกัน อยู่ดี ๆ เธอพูดเรื่องนี้ขึ้นมาทำไม พวกเธอ ไม่ได้จะย้ายบ้านใช่ไหม ย้ายบ้าน ย้ายไปไหน โอ๊ย คุณหยุดพูดไปเลย ฉันหมายความว่า เรามีบุญวาสนาต่อกันแบบนี้ จะให้มันสิ้นสุดอยู่แค่ที่เราไม่ได้ มันต้องสืบต่อไปเป็นรุ่น ๆ ดังนั้น ตอนนี้ทุกคนอยู่พร้อมหน้า เรามาทำสัญญากันดีกว่า อนาคตพอเรามีลูก ถ้าเป็นเพศเดียวกัน
ก็ให้พวกเขาเป็นพี่น้องกัน ถ้าต่างเพศกัน ก็ให้พวกเขาแต่งงานกัน เราก็จะเกี่ยวดองเป็นญาติกัน ใช่ ๆ งั้นตกลงตามนี้นะ ตกลงตามนี้เลย เกี่ยวก้อยสัญญา พวกเธอชอบลูกสาวไม่ใช่เหรอ งั้นเรายอมให้ เราจะมีลูกชายเอง จิ้งเหวิน งั้นเธอก็ต้องท้องก่อนเรานะ เหล่าหลิน ลูกเขยของเราคงต้องเป็นหน้าที่นายแล้วนะ ไม่ต้องห่วงเลย ว่าที่บ้านแม่ยาย ให้เป็นหน้าที่ฉันเอง มา เพื่องานแต่งงานอันเพอร์เฟคของลูก ๆ เรา ชน ชน ♪ไปตามความรู้สึก♪ ♪มือที่กำความฝันไว้แน่น♪ ♪รู้สึกได้ถึงความอ่อนโยนมากขึ้นเรื่อย ๆ♪ เหล่าหลิน สุดยอด ลูกเขย สวัสดีจ้ะ ฉันเป็นแม่ยายในอนาคตของเธอนะ เธอต้องเรียกฉันว่าแม่ โอ๊ย เด็กผู้หญิงน่ารักจังเลย น่ารักก็น่ารักแหละ แต่ว่า ไม่เป็นไร เด็กผู้หญิงอายุมากกว่าปีหนึ่งมันก็ธรรมดา ท้องตอนนี้ก็ยังทัน เหล่าลู่ รีบเข้านะ ได้เลย กับ ๆ ๆ ขี่ม้าตัวใหญ่กัน กับ ๆ ๆ
ขี่ม้าตัวใหญ่ กับ ๆ ๆ สบายไหม ตั้งชื่อหรือยัง ตั้งแล้ว ชื่อหลินยั่ง ยั่งที่แปลว่าสาวแรกแย้ม เพราะจัง ดูดีมีวัฒนธรรมมาก ขี่ม้าใหญ่กัน ไม่เป็นไร ปีนี้ถ้าท้อง พวกเขาก็จะเป็นคู่รักต่างวัย ดีออก ♪แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู♪ ♪แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู♪ ♪แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู♪ ♪แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู♪ ♪แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู♪ เสี่ยวเจี๋ย ไม่เป็นไร แต่งกับผู้ชายเด็กกว่าสามปีจะได้อุ้มอิฐทอง ♪แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู♪ ♪แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู♪ ♪แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู♪ ♪แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู♪ [สุขสันต์วันเกิด] ♪แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู♪ ♪แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู♪ ♪แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู♪ ♪แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู♪ ♪แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู♪ ไม่เป็นไร ๆ อายุมากกว่าหกปี ผู้หญิงอายุมากกว่าหกปี ก็ดีนะ จะได้ดูแลคนที่เด็กกว่าด้วย เสี่ยวยั่งยั่งต้องเป็นพี่สาวที่ดีแน่ ใช่ไหม ใช่ ๆ ๆ พวกเธอก็ชอบลูกสาวเหมือนกันไม่ใช่เหรอ พี่สาวน้องสาวสุดน่ารัก ต้องดูแลเอาใจใส่กันดีแน่ ใช่ไหม ใช่ เสี่ยวยั่งยั่ง อยากได้น้องสาวไหมจ๊ะ อยากได้ค่ะ โอเค
มา เป่าเทียนกันเถอะ พร้อมกันนะ หนึ่ง สอง สาม ดีจังเลย [เกียรติบัตร ประกาศนียบัตร] กว่าจะได้ เอาละ ๆ ๆ ในที่สุดก็ได้แล้ว เหล่าลู่ เสี่ยวเจี๋ย ยั่งยั่ง คุณน้ามีลูกแล้วนะ หนูจะได้เป็นพี่สาวแล้วนะ ดีใจไหม จริงเหรอคะ ดีจังเลย หนูจะมีน้องสาวแล้ว หนูจะสอนเขาร้องเพลงเต้นรำ แต่งตัวให้เขาเป็นน้องสาวที่สวยที่สุดในโลกเลย เสี่ยวยั่งยั่งของแม่เป็นเด็กดีจริง ๆ ที่รัก ๆ ที่รัก รีบเรียกรถพยาบาลเร็ว กำหนดคลอดเดือนหน้าไม่ใช่เหรอ เจ้าเด็กน้อยคงรอไม่ไหวแล้ว อดทนหน่อยนะ เสี่ยวเจี๋ย อดทนไว้นะ หายใจเข้าลึก ๆ น้องสาว ยั่งยั่ง ไม่ใช้น้องสาวแต่เป็นน้องชาย น้องชาย ทำไมเป็นน้องชายล่ะคะ เด็กโง่ ที่จริงก็อาจจะเป็นน้องชายอยู่แล้วนะ เป็นไปไม่ได้ พ่อโกหก เด็กคนนี้เป็นอะไรไป ยั่งยั่ง รีบมาทักทายน้องชายเร็ว มาเร็ว มา ๆ ๆ
เร็ว ๆ ๆ มาดูว่าน้องชายน่ารักไหมเร็ว ทำอะไรน่ะ ไม่เป็นไร เธอยังเด็กน่ะ เด็กอะไร อยู่ปอหนึ่งแล้วยังเด็กอีกเหรอ ยั่งยั่ง ต่อไปหนูต้องดูแลน้องให้ดี ห้ามรังแกน้อง ได้ยินไหม ถ้ารังแกน้อง แม่จะตีลูกนะ เอาละ ๆ ๆ ไม่ต้องร้องแล้ว ไหนว่าเป็นน้องสาวไง ทำไมกลายเป็นน้องชายล่ะคะ [นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้พบกับเธอ] [มันไม่ค่อยจะดีนัก] [และไม่ค่อยจะเป็นมิตรด้วย] [เราเกิดผิดเวลากัน] [เกิดผิดครอบครัว] [เกิดสลับเพศกัน] [เหมือนละครร้ายที่ผู้กำกับ] [ตั้งใจเปลี่ยนบทของพวกเรา] [แต่โชคดีที่] [เรายังมีพ่อแม่ผู้ยิ่งใหญ่] [ที่จะทำตามสัญญาอันยิ่งใหญ่นั่นอยู่] [ที่รัก] [ขอโทษนะ] [ที่ผมมาสายไปหน่อย] [น้องสาวปลอม ๆ ที่ตกลงมาจากฟ้า] ที่รัก ไม่เป็นไร ผมกลับมาแล้ว เดี๋ยวทุกอย่างก็ดีเอง ปล่อย ๆ เจ็บ เจ็บ เจ็บตรงไหน จริงสิ พี่ล้มอีกแล้วสินะ อีกแล้วอะไร ก็พี่นอนโรงพยาบาลไม่ใช่เหรอ นายรู้ได้ยังไง ใครบอกนาย แล้วทำไมพี่ถึงได้นอนโรงพยาบาลล่ะ แล้วทำไมพี่ถึงมาอยู่ที่นี่
อีกอย่าง ทำไมถึงร้องไห้ด้วย ไอ้เด็กคนนี้นี่ นาย ๆ – ตอนนี้นาย – อย่าตบหัวผม กล้าเถียงแล้วใช่ไหม พี่ไม่ต้องมาเปลี่ยนประเด็นเลย บอกมา ใช่ ฉันล้ม ที่กลับบ้านเพราะ โรงพยาบาลหนาวไป นอนไม่หลับ ที่ร้องไห้เพราะเจ็บที่ล้ม งั้นรีบกลับกันเถอะ ข้างนอกมันหนาว จะไปไหน ทางนี้ อ้อ พี่นี่นะ โตปานนี้แล้ว ยังเดินไม่ระวังอีก แต่ก่อนก็ล้มบ่อย นายตอนนั้น ตอนเป็นเทพดอกไม้น่ะ – ระวัง – ทรงผมก็ดีอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงไปยืดตรงล่ะ ทำไมพี่ชอบสนใจกับทรงผมผมนักนะ นาย อย่าจับหัวผม ทางนี้ ๆ ๆ อ้อ กลับมาเมื่อไร เมื่อวาน ทำไมจู่ ๆ กลับมาล่ะ เพื่อ พี่ไง ความฝัน หลอกเด็กไปเถอะ เรียนดนตรีแต่ไม่ยอมอยู่เมืองนอกดี ๆ แต่กลับมาที่ชิงหนิง เมืองทะเลทรายด้านวัฒนธรรม จะตามหาความฝันอะไร
ฉันถามนายอยู่นะ ตั้งใจตอบด้วย ต้องมีเหตุผลอะไรมากมายด้วย อยากมาก็มาแค่นั้นแหละ ใกล้บ้าน แล้วยังมีพี่ มีพี่ชายอีก อีกอย่าง ทองอยู่ที่ไหนก็ส่องแสงได้เสมอ พี่รอดูผมขึ้นเวที ส่องแสงไปทั่วชิงหนิงเลยเถอะ ฉันรู้แล้ว รู้แล้ว นายมีแฟนเหรอ ฉันทายถูกใช่ไหมล่ะ นายเป็นแบบนี้ตั้งแต่เด็กแล้ว ถ้าใครรู้ทันนาย นายจะจ้องหน้าเขานิ่งเลย แผนของนาย ที่เวลาจีบสาวแล้วจ้องหน้าให้ใจสั่นน่ะ ฉันบอกไว้เลยว่า แผนนี้ใช้กับฉันไม่ได้ผลหรอก ไม่จบใช่ไหม ที่รัก หา พี่อ้วนขึ้นนะ อ้วนเหรอ อ้วนตรงไหน ใช่ หน้านี่แหละ หน้าใหญ่ขึ้น มันเป็นเรื่องของมุม เมื่อกี้ฉันนอน มองจากมุมนายมันก็ต้องอ้วนอยู่แล้ว อืม เป็นที่มุมจริง ๆ มองแบบนี้ ก็ยังสวยเหมือนเดิม ไอ้เด็กบ้า – เจ็บนะ – ไอ้เด็กบ้า ทำไมตีผมอีกแล้ว นายรนหาที่เองนะ แปลกจริง ๆ ฉันบอกนายกี่ครั้งแล้ว อย่าเรียกฉันว่าที่รัก ต่อไปเรียกอีกฉันจะตีนาย พี่ยังเอาแต่เรียกผมว่าเทพดอกไม้เลย มันเหมือนกันเหรอ เทพดอกไม้มันเป็นชื่อเล่น ที่รักมันอะไรกัน
ทำไงได้ล่ะ คำสั่งพ่อแม่ผมขัดไม่ได้ ฉันไม่ได้ล้อนายเล่นนะ ผมเหมือนล้อเล่นอยู่เหรอ ยังไงซะ คำเรียกแบบนี้นายต้องเปลี่ยน เราสองคนไม่อะไร แต่ถ้าคนอื่นมาได้ยินเข้าคงไม่เหมาะ เดี๋ยวก็คิดว่าฉันเป็นโคแก่กินหญ้าอ่อนอีก หญ้าอ่อนยังไม่ว่าอะไรเลย โคแก่จะไปแคร์ทำไมล่ะ ไอ้เด็กบ้านี่ นาย – พูดอีกทีสิ – อย่าใช้กำลังสิ ไอ้เด็กบ้า ระวังเอวด้วยสิ เอวฉัน นายอย่ามาจับฉัน อย่ามาจับฉัน เอามือถือมา ใครกัน ดึกขนาดนี้แล้ว ใครเหรอ เซี่ยหนานเค่อ เอามา – เอามา – ดึกแล้ว ทำไมเขาถึงโทรหาพี่ล่ะ เกี่ยวอะไรกับนายล่ะ เกี่ยวแน่นอน ฮัลโหล – ลู่เจิ้งอัน ญาติพี่ไง – ใครให้นายมารับโทรศัพท์ฉัน ไม่เป็นไร มีผมอยู่ทั้งคน พี่ไปทำงานพี่เถอะ จริงสิ วันนี้ผมไม่กลับนะ ไม่ต้องรอผม แค่นี้นะ ที่บอกว่าคืนนี้ไม่กลับคืออะไร พอได้ยินว่าเซี่ยหนานเค่อโทรมา ก็ไม่เจ็บไม่ปวดแล้วเหรอ ประเด็นสำคัญไม่ใช่ว่าใครโทรมา ประเด็นสำคัญคือนายไม่มีสิทธิ์มารับโทรศัพท์ฉัน ก็ได้ คราวหน้าไม่ทำแล้ว
ผมแค่หวังว่าต่อไป เวลาผมโทรหา ส่งข้อความหา พี่จะสนใจแบบนี้บ้าง ไม่เป็นเหมือนแต่ก่อน ไม่ตอบสักข้อความ หรืออาจจะไม่ดูด้วยซ้ำ ทำให้ผมต้อง พูดอยู่คนเดียวเหมือนคนบ้าเลย ได้ ฉันรับปากนาย ดึกแล้ว ฉันจะนอนแล้ว นายรีบกลับไปเถอะ ผมบอกแล้วไงว่าวันนี้จะนอนที่นี่ ไม่ไปไหนทั้งนั้น ไม่ได้ ผมจะอยู่ที่นี่คอยดูแลพี่ จนกว่าพี่จะหายดี ไม่ต้อง ฉันหายดีแล้ว งั้นรีบไปอาบน้ำเถอะ จะได้นอนเร็ว ๆ จริงสิ นายก็ต้องอาบน้ำเหมือนกัน ที่นี่ไม่มีของที่นายต้องใช้เลย ผมอาบน้ำมาแล้ว เมื่อกี้นายวิ่งจนเหงื่อโชกเลยไม่ใช่เหรอ เพราะงั้นผมเลยนอนตรงนี้ไง ไม่งั้นผมไปนอนห้องรับแขกแล้ว นายนี่เอาใหญ่แล้วนะ นายเชื่อไหม เดี๋ยวฉันจะโทรหาแม่นายเดี๋ยวนี้ งั้นก็ดีเลย ถ้าแม่รู้ว่าผมอยู่ที่นี่ก็คงสบายใจมากแน่ ๆ ก็ได้ ฉันจะอดทนกับนายสักคืน ทำอะไร พี่ก็จะนอนนี่เหรอ ลุกขึ้น รีบนอนนะ อย่าทำห้องฉันรกล่ะ [หลินยั่ง: พรุ่งนี้เขาก็กลับบ้านแล้ว ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ] [เซี่ยหนานเค่อ: อันอันบอกว่าคุณเข้าโรงพยาบาล เป็นอะไรเหรอ ] [หลินยั่ง: ฉันล้มค่ะ] [ไม่มีอะไรค่ะ]
[ไม่มีอะไรค่ะ เด็กน้อยก็ชอบพูดเว่อร์ไปหน่อย] [งั้นที่คุณไปโรงพยาบาลเพราะไม่สบายใช่ไหม] [คุณไม่รู้จักดูแลตัวเองเลย ต้องดูแลสุขภาพมาก ๆ นะครับ] [ถ้าอันอันกวนคุณ บอกผมได้นะ เดี๋ยวผมไปรับเขาเอง] [เทพดอกไม้: ว่าง ๆ ก็นอนหลับให้ฝันดีนะ ราตรีสวัสดิ์] [ไลค์ หลินยั่ง] ตื่นเช้ามากเลยนะ อรุณสวัสดิ์ ทำได้ดีมาก หนูแทบไม่ได้นอนเลย ทำไมล่ะ พี่คะ ผู้ช่วยของพี่เขย หลินยั่งพี่รู้จักไหม เขาทำงานกับพี่เขยมาหลายปีมาก คงเก่งมากเลยใช่ไหมคะ ได้ยินว่าสามสิบกว่าแล้ว แต่ยังไม่แต่งงาน น่าจะมีแฟนแล้วนะ – เขา – เธอคิดจะพูดอะไรกันแน่ ที่หนูอยากพูดก็มีแค่นี้นะ หนูคิดว่าเขาน่ะ หลี่เถียน ถ้าเธอรู้อะไร ก็พูดกับพี่มาตรง ๆ ไม่เป็นไร พี่รับได้หมด พี่ โจ๊กไหม้แล้ว อรุณสวัสดิ์ อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่เขย สองพี่น้องคุยอะไรกันเหรอ ไม่มีอะไร แค่โจ๊กไหม้ ทั้งสองคนออกไปกินข้างนอกเถอะ อ้อ ได้ เธอว่าไง ไปไหม พี่เธอเป็นอะไรน่ะ
ไม่รู้ค่ะ น่าจะเพราะโจ๊กไหม้เลยอารมณ์ไม่ดี – ไม่น่ามั้ง – หนูก็คิดเหมือนกันค่ะ ไปแล้วนะคะพี่ ไม่มีแฟนจริง ๆ เหรอ ไม่น่านะ แต่ก็ไม่เคยเห็นแล้วก็ไม่เคยได้ยินเลยนะ เลขาหลินโปรไฟล์ดีขนาดนี้ ถ้าไม่ทำโอทีก็ไปทำงานต่างจังหวัด แถมต้องไปกินข้าวกับลูกค้า ทั้งมื้อเล็กมื้อใหญ่ ดังนั้น เขาไม่มีทางมีแฟนหรอก มีเวลาที่ไหนกัน ก็ธรรมดานะ ยังไงฉันก็คิดว่ายังมีคนที่เก่งกว่า สวยกว่าเขาตั้งหลายคน แล้วเขาเลื่อนตำแหน่งเป็นเลขาของประธานได้ไงคะ คงต้องถามประธานฮว้าแล้วล่ะ เจ้านายชอบ ใครจะกล้าปฏิเสธ ชอบเหรอ ประธานฮว้าดีกับเลขาหลินมาก ๆ ไม่เคยโมโหใส่เลย ต่อให้ทำผิด ก็ไม่มีทางเหวี่ยงต่อหน้าคนอื่นแน่ หรือว่า ประธานฮว้าไม่เคยทำแบบนี้กับคนอื่นเลย ล้อเล่นอะไรกัน คุณลองทำผิดดูสิ รับรองระเบิดจนกระดูกคุณแหลกแน่ อาจเพราะเขาเป็นเลขา ประธานก็เลย อยากรู้เรื่องเลขาแปดคนก่อนหน้านี้ของประธานฮว้า ว่าตายยังไงไหมล่ะ เสี่ยวหลินเป็นคนที่ขยันมากที่สุดในบริษัทเราเลย ทำโอทีแทบทุกวัน ถ้าประธานไม่กลับ เขาก็ไม่มีทางกลับแน่นอน พวกเขาสองคน คงไม่ได้ ชู่ เรื่องนี้พวกเราไม่รู้ เราไม่กล้าถามหรอก [ฝ่ายธุรการ] [เลขาประธาน] ฮัลโหล [หลินยั่งใช่ไหมคะ] [โทรมาจากโรงพยาบาลถงซินนะคะ]
[ผลการตรวจของคุณออกแล้วนะคะ] [ถ้าสะดวกก็รีบมาที่โรงพยาบาลนะคะ] ทำไมเหรอคะ มีปัญหาอะไรหรือเปล่า [ไม่ค่ะ ๆ ไม่ต้องตกใจนะคะ] [ไม่มีปัญหาใหญ่อะไร] [ให้คุณหมอบอกคุณเองดีกว่าค่ะ] ค่ะ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ [กินข้าวเสร็จรอผมอยู่ที่นี่นะ เสร็จธุระแล้วจะกลับมารับไปโรงพยาบาล] [มีอะไรก็โทรมา แล้วเจอกัน] เป็นไง หล่อไหม หล่อมากครับ มืดไหม ต้องแก้หน่อยไหม ไม่ต้องแล้ว ถ้าสว่างกว่านี้ก็สะท้อนแสงแล้ว อีกเดี๋ยว ตอนเริ่มแต่งหน้า คุณช่วยถ่าย ให้หนัก ๆ เลยนะ มีไว้ยิ่งเยอะยิ่งดี ไม่ต้องห่วงครับ คุณจะต้องพอใจแน่นอนครับ ต้องมีภาพเบื้องหลังเยอะ ๆ น้องสาว คืองี้นะ อีกเดี๋ยวแต่งหน้า ไม่ต้องแต่งเข้มนะ เขาเป็นผู้ชายนี่ เพราะงั้น ให้ผิวสว่าง ๆ หน่อยก็พอ ขอแบบแมน ๆ หน่อย ไม่ต้องห่วงค่ะ หล่อแน่นอนค่ะ ท่านประธานหม่าคะ อีกเดี๋ยว ฉันจะขอถามเพิ่มอีกสักสองสามคำถามนะคะ ยังจะถามเพิ่มอีกเหรอ ไม่จบไม่สิ้นสักที ห้ารอบแล้วนะ คุณดูสิคะ คำถามมันยังไม่พอน่ะค่ะ
พอ ๆ อย่าเอะอะจะทำอะไรก็ทำสิ ขอเพิ่มนิดหน่อยนะคะ คุณว่าได้ไหมคะ มาแล้ว พระเอกมาแล้ว มา ๆ ๆ เร็ว ๆ ๆ มา นั่ง เริ่มกันเถอะครับ อ้อ ค่ะ บาง ๆ ก็พอนะ [คุณภรรยา] คุณรับก่อนไหมคะ อันอัน เรา ไม่เป็นไร คุณแต่งได้เลย ผมรีบ – ฮัลโหล – ลู่เจิ้งอัน นายกินอิ่มมากไปเลยเพี้ยนเหรอ ขอโทษนะครับ รอสักครู่ นาย ช้าหน่อย ๆ เขา แต่ง แต่งงานแล้วเหรอ แต่งงานอะไร เขาเพิ่งจบมหาวิทยาลัยเอง ไม่ต้องถ่ายแล้ว ช่วงนี้ไม่เอา ปิดไปเลย ๆ ๆ เดี๋ยวผมกลับมา ใครให้นายทำบ้านฉันเป็นแบบนี้ แบบไหนเหรอ ทำเหมือนบ้านตัวอย่างไง ฉันบอกนายแล้วใช่ไหม ว่าอย่าแตะต้องของของฉัน พี่สาว
พี่อยู่คอกหมูนานเกินไป จนปรับตัวกับสภาพแวดล้อมแบบมนุษย์ไม่ได้ใช่ไหม ถ้าไม่ใช่เห็นว่านายทำอาหารอร่อย อร่อยก็กินเยอะ ๆ ตอนนี้พี่ป่วยอยู่ อย่าโมโห ต้องทำใจให้สงบถึงจะหายเร็วขึ้น งั้นนายก็อย่ามายั่วฉันให้มากนัก นายทำบ้านฉันเป็นแบบนี้ ฉันเลยหาของอะไรไม่เจอสักอย่าง งั้นพี่ก็โทรมาถามผมได้นี่ หรือรอผมกลับบ้าน ฉันจะบอกให้นะ อย่าคิดใช้เรื่องนี้เพื่อมาบ้านฉัน บอกแล้วว่าให้ค้างคืนเดียว แค่นี้นะ ทำไมคุณถึงเลือกเดินทางสายดนตรีคะ เพราะเป็นความฝันในวัยเด็กหรือว่า… เพราะทำอะไรไม่เป็นเลยครับ แถมคนก็พูดกันว่า ผู้ชายที่เล่นดนตรีได้ค่อนข้างมีเสน่ห์ สาว ๆ ชอบไม่ใช่เหรอครับ คำถามนี้ตัดออก ห้ามออกอากาศ เท่าที่ดิฉันทราบมา ค่ายเพลงชื่อดังทั้งในและนอก ต่างแย่งกันจะเซ็นสัญญากับคุณ ผลประโยชน์ที่ให้ก็ดีมาก แต่ทำไมคุณถึงเลือกอวิ๋นลั่งคะ ดีแค่ไหนก็ไม่สู้ความเหมาะสมครับ เพราะทั้งเมืองชิงหนิงมีค่ายเพลงนี้แค่ค่ายเดียว ผมจำเป็นต้องกลับมาชิงหนิง เลยจำเป็นต้องเลือกอวิ๋นลั่ง คำถามต่อไป ๆ แล้วทำไมคุณถึงต้องกลับมาที่ชิงหนิงด้วยคะ เพราะว่า คนคนหนึ่ง ใครคะ แฟนเหรอคะ เธอเป็นคนที่พิเศษมาก สวยมากด้วย ใจดีมาก ๆ เข้มแข็งมาก โอ๊ย แต่อย่าไปยั่วโมโหเธอเด็ดขาด ท่าทางเธอเหมือนคนที่ไม่มีทางฟันแทงเข้า เป็นนักรบหญิงที่ไม่มีทางยอมแพ้ แต่เธอยิ่งแกร่ง ผมก็ยิ่งอยากปกป้องเธอ
ทำเรื่องแย่ ๆ เก่งจริง ๆ เพราะไม่มีใครเข้มแข็งมาแต่เกิด เพราะไม่มีที่ให้อ่อนแอเลยจำเป็นต้องแกร่ง และที่แปลกมากคือ แค่ผมคิดถึงเธอก็จะเกิดแรงบันดาลใจขึ้น ผมเลยจำเป็นต้องกลับมา เพื่อเธอ และเพื่อตัวผมเอง แม่เขาน่ะ มีลูกชายที่อบอุ่นแถมเก่งแแบบนี้ คุณมาอยู่ใกล้ ๆ เธอคงมีความสุขมากนะคะ ผมก็คิดแบบนั้นเหมือนกันครับ ลู่เจิ้งอัน [เธอไปไหนของเธอ] ร้านกาแฟใกล้ ๆ ไง หนูไปเจอเพื่อนค่ะ [ใกล้ ๆ] [ขับไปสิบกว่ากิโลแล้วยังบอกว่าใกล้ ๆ อีก] พี่รู้ได้ยังไงเนี่ย พี่ พี่ถึงกับติดเครื่องจีพีเอสไว้ในรถพี่เขยเลยเหรอ [อย่ามาปิดบังฉันนะ] [รีบกลับมา] หนูรู้แล้ว ที่พี่จะให้หนูเข้าบริษัทพี่เขยให้ได้ ความจริงไม่ใช่จะจับตาดูหนู แต่เพื่อให้หนูช่วยพี่จับตาดูพี่เขยใช่ไหมคะ [พูดบ้าอะไร] [เขามีอะไรน่าดูกัน] พี่ไม่ต้องห่วงนะคะ ขอแค่มีหนูอยู่ หนูไม่มีทางให้ยัยแก่หลินยั่งนั่น ทำสำเร็จแน่ [เธอจะทำอะไร] [อย่าทำอะไรบ้า ๆ นะ] [หลี่เถียน] ผลการตรวจออกมาแล้วนะคะ ไม่มีปัญหาอะไร ออกจากโรงพยาบาลได้ แต่ว่า แต่อะไรคะ
ไม่เป็นค่ะ พูดมาเลย ฉันรับได้หมด คุณรับได้หมด แต่ฉันรับไม่ได้นะคะ คุณฟังให้ดีนะคะ คุณเป็นโรคกระเพาะอาหารอักเสบเรื้อรัง โลหิตจาง กระดูกสันหลังคด และมีโรคไขมันในตับ ไขมันในเลือดสูงเล็กน้อย แค่นี้เหรอคะ ทำท่าทางแบบนี้หมายความว่าไง คุณคิดว่ามันเป็นโรคทั่วไป โรคเรื้อรังเฉย ๆ เลยไม่สนใจใช่ไหม ฉันจะบอกให้นะ ถ้าคุณไม่ให้ความสำคัญ โรคห้าชนิดนี้ ถ้าโรคไหนมันเกิดเป็นหนักขึ้นมา มันเอาชีวิตคุณไปได้เลยนะ ค่ะ ๆ ๆ ฉันทราบแล้วค่ะ รู้แต่ปากมีประโยชน์อะไร คุณต้องลงมือทำด้วย คุณไม่ได้ตรวจร่างกายมานานแค่ไหนแล้ว ปีกว่าสองปีมั้งคะ ไม่มีเวลาเลยค่ะ คุณเป็นผู้ว่าเมืองเหรอ หรือต้องหาเงินให้ได้เดือนละหลายล้าน ถ้าคนคนหนึ่งยุ่งจน ไม่มีเวลาสนใจสุขภาพตัวเอง ก็ควรต้องพักผ่อนก่อนเลย ถ้าตายขึ้นมา จะเอาเงินมากมาย เอาความสำเร็จมาแล้วจะมีประโยชน์อะไร พวกคนหนุ่มสาวเป็นแบบนี้ตลอด ไม่สนใจตัวเอง แล้วยังมาว่าเราขี้บ่น ต้องรอให้สายเกินแก้ ถึงจะรู้สึกเสียใจ คุณเพิ่งสามสิบเอ็ด ยังไม่แต่งงาน ไม่มีลูก มีเรื่องสำคัญ ๆ อีกมากมายในชีวิต ที่ยังไม่ได้เผชิญ แต่ทำร่างกายจนแย่ขนาดนี้ ถ้าไม่ทำเพื่อตัวเอง ก็คิดเผื่อคนรุ่นลูก คิดถึงพ่อแม่ของคุณบ้างเถอะค่ะ
ค่ะ คุณหมอพูดถูกมากค่ะ ฉัน ฉันควรจะหาแฟนได้แล้ว เอ๊ะ นั่น นั่นลูกสาวฉันเอง อายุเท่าคุณเลย เขียนบทละครน่ะ เขาป่วยมาสองสามปีแล้ว เพิ่งเสียไปเมื่อปีที่แล้ว ขอโทษนะคะ ฉัน ฉันรับรองว่าจะทำตามที่คุณแนะนำแน่ กินยาให้ครบ นอนให้ตรงเวลา กินข้าวให้ครบสามมื้อทุกวัน ตรวจร่างกายตามเวลา ออกกำลังกายเยอะ ๆ ใช้ชีวิตอย่างมีคุณภาพให้เป็นนิสัย และก็ พยายามควบคุมอารมณ์ตัวเอง คุณพูดถูกค่ะ ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่า สุขภาพที่แข็งแรง [ศูนย์รังสีวินิจฉัย] ฉันเหรอ หลินยั่ง คุณคือ หลี่เถียน ผู้ช่วยท่านประธานคนใหม่ของบริษัทโฆษณารุ่ยเย่ แฟนของลู่เจิ้งอัน ยัยคนนั้นเป็นไงบ้าง ออกจากโรงพยาบาลวันนี้ บอกว่าพรุ่งนี้เป็นวันหยุดพอดีเลยนัดเจอกันหน่อย ชีวิตไม่ง่ายเลย หลินยั่งยังถอนหายใจ ข่าวใหญ่เลย พวกเธอได้ข่าวหรือยัง พูดมา ที่แท้หลี่เถียนที่เพิ่งเข้ามาใหม่ ไม่ใช่เลขาของท่านประธาน แต่เป็นผู้ช่วยเลขาท่านประธาน งั้นก็เป็น ผู้ช่วยของหลินยั่ง ใช่ ประธานฮว้าคงคิดว่าพี่ยั่งเหนื่อยเกินไป เลยหาผู้ช่วยมาช่วยโดยเฉพาะ ใครจะไปคิดเขาจะนอนโรงพยาบาล ไม่รู้จะกลับมาเมื่อไรด้วย เลยลือกันว่าเป็นเลขาคนใหม่ ฉันว่าแล้ว เด็กที่เพิ่งจบใหม่ จะมาแทนพี่ยั่งได้ยังไงกัน
แต่ว่า หลี่เถียนนั่นก็ไม่แย่นะ ไหวพริบใช้ได้ แถมสวยด้วย บุคคลิกคล้าย ๆ พี่ยั่งตอนเข้ามาใหม่ ๆ เลย พวกเขาสองคน ต้องเข้ากันได้แน่ ก็หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะ คุณหาที่นี่เจอได้ยังไง ชิงหนิงไม่ได้ใหญ่อะไรสักหน่อย หาไปทีละที่ ก็ต้องหาเจอแน่ มีธุระอะไร พูดมาเลยค่ะ คุณเป็นอะไรกับลู่เจิ้งอัน คุณเป็นแฟนเขาไม่ใช่เหรอ คุณไม่รู้เหรอ ไม่ว่าคุณสองคนจะเป็นอะไรกัน ช่วยอยู่ให้ห่างจากเขาด้วย อย่าคอยตามตื้อเขาทั้งวันทั้งคืน มองฉันทำไม หรือเขาเหรอที่เป็นคนตามตื้อคุณ คุณไม่ใช่แฟนเขาใช่ไหม ต่อให้ฉันไม่ใช่ก็ไม่มีทางเป็นคุณแน่นอน ฉันสาวกว่า สวยกว่า ชาติตระกูล การศึกษาก็ดีกว่า แม้แต่งานที่คุณทำด้วยความยากลำบากมานาน ก็กลายมาเป็นของฉันอย่างง่ายดาย ลู่เจิ้งอัน ก็ไม่ยกเว้นเหมือนกัน ฉันขอเตือนให้คุณรีบตัดใจซะเถอะ เป็นคน ต้องรู้ตัวเอง รู้ว่ายากก็ควรถอย ฉันรู้ว่าคุณกับเขาเคยหมั้นกันตั้งแต่อยู่ในท้อง เขาชอบเรียกคุณว่าที่รัก แต่ขอร้องละ นี่มันยุคไหนแล้ว จะมาหมั้นหมายอะไรกัน อีกอย่าง คุณก็สามสิบกว่าแล้ว ไม่มีอะไรสักอย่าง เขาเพิ่งยี่สิบสี่ มีโอกาสดี ๆ และอนาคต ต่อไปจะเป็นดาราที่ส่องแสงทอประกาย คุณไม่คู่ควรกับเขาเลยสักนิด ดังนั้นขอให้เว้นระยะห่างจากเขาด้วย
ไกลได้เท่าไรก็ยิ่งดี อย่าเป็นตัวถ่วงในชีวิตเขา เพิ่งจะบอกหมอไปว่าจะควบคุมอารมณ์ ฉันเนี่ยจริง ๆ เลย มีอีกไหม มี ถ้าออกจากโรงพยาบาลไปแล้วก็หางานใหม่ซะ ไม่ต้องกลับไปที่รุ่ยเย่อีกแล้ว ประธานฮว้าไม่ต้องการคุณ ฉันก็ไม่อยากร่วมงานกับคุณด้วย ฉันขอสรุปหน่อยนะ หนึ่ง อย่าไปยุ่งกับลู่เจิ้งอันอีก สอง อย่ากลับไปที่รุ่ยเย่อีกใช่ไหม ใช่ ขอโทษนะ สองข้อนี้ฉันทำไม่ได้ หนึ่ง คุณไม่ใช่แฟนของลู่เจิ้งอัน สอง คุณไม่ใช่โฆษกประจำตัวประธานฮว้า คุณมีสิทธิ์อะไรมาเรียกร้องกับฉัน ฉันอายุเท่าไร ใช้ชีวิตยังไง มันไม่เกี่ยวอะไรกับคุณเลยสักนิด คงไม่ต้องให้คุณต้องมาพูดอะไรที่นี่หรอก อีกอย่าง หญ้าอ่อนอย่างลู่เจิ้งอัน ไม่ว่าโคแก่แบบฉันจะกินหรือไม่ คุณก็ไม่มีโอกาสหรอก ผู้หญิงที่ไม่มีมารยาท ไม่มีสติปัญญา ไร้ความคิดแบบคุณ เขาไม่มีทางมองหรอก คุณ ไม่งั้นทำไมนานขนาดนี้แล้ว เขาถึงไม่เคยพูดถึงคุณเลย ดังนั้นนะน้องสาว การเป็นคนต้องรู้จักประมาณตน รู้ว่ายากก็ควรถอย หน้าไม่อาย ใช่ ฉันหน้าไม่อาย ฉันก็คือผู้หญิงแก่ที่หน้าไม่อาย แต่ถึงคุณจะไม่พอใจก็คงกำจัดฉันไม่ได้หรอก ฉันพูดจบแล้ว ไม่ต้องส่งนะ [ตัวอย่างตอนต่อไป] ต่อไปรบกวน บอกผมก่อนนะครับ ถ้าจะให้ทำอะไร ได้
ทำไมนายมาอีกแล้ว ถ้าผมไม่เห็นว่าพี่ ทำตัวเองจนมีสภาพแบบนี้ ผมก็ขี้เกียจจะสนใจพี่แล้ว ฉันจะดีหรือไม่ดีมันเกี่ยวอะไรกับนาย เลิกปากแข็งสักที พี่ไม่ได้ชอบหรอก แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องของนาย ผมเป็นห่วงพี่นะ นายไม่ต้องมาสงสารฉัน หลินยั่ง ในสี่ปีนี้ เธอต้องได้รับบาดเจ็บสาหัสมาแน่ สาหัสจนไม่มีทางหายดีได้ ถึงได้เป็นแบบนี้ พี่ ใช่พี่หรือเปล่า หวังว่าจะมีสักคน ที่ยินดีอยู่กับฉัน ต่อให้อนาคตจะทำฝันไม่สำเร็จ อย่างน้อยก็ยังมีครอบครัว หนูคิดมาตลอดว่า ลู่เจิ้งอันมาชิงหนิงเพื่อหนู การเอาศัตรูหัวใจไปไว้ในที่ลับ ไม่สู้เอาไว้ข้างตัว จะมาก็พูดตรง ๆ จะโพสต์ลงโซเชียลทำไม ทำไมเป็นพวกเธอล่ะ แล้วเธอคิดว่าเป็นใครล่ะ ♪วันเวลาเก่า ๆ จะถูกลืม♪ ♪มักมีคนเก็บรักษาไว้เสมอ♪ ♪เส้นทางความเจ็บปวดนี้ ฉันมีเธออยู่เคียงข้าง♪ ♪เส้นทางแสงดาว♪ ♪ผ่านชีวิตร่อนเร่พเนจร แต่กลับเพื่อพลุดอกไม้ไฟเท่านั้น♪ ♪ในการเดินทางโคลงเคลงแค่ไหน ถึงจะสามารถเปิดเครื่องจองจำได้♪ ♪รักมาก เจ็บมาก แต่กลับไม่ยอมเหงา♪ ♪เราจะบอกลาความผิดพลาดทั้งหมด♪ ♪ขอให้ไม่ว่าพระอาทิตย์ของคุณ จะขึ้นหรือลงจะได้รับสิ่งใหม่เสมอ♪ ♪ในที่สุดทางที่หลงทางก็จะหลุดพ้น และความรักจะไม่เหลาะแหละอีกต่อไป♪ ♪เคยรักมาก ก็อย่าพูดให้มากเลย ทำอนาคตให้ดี♪ ♪ครั้งนี้อย่าได้พลาดอีก รักฉัน♪