EP.10 (FULL EP) | ท่านหญิง อย่าชิงหย่ากับข้า (Decreed by Fate) ซับไทย | iQiyi Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [ท่านหญิง อย่าชิงหย่ากับข้า] [ตอนที่ 10] เป็นอันใด อารมณ์มิดีหรือ เจ้าลู่ถิงเซียวนั่น กวนโมโหเจ้า อารมณ์ไม่ดีสินะห แท้จริงแล้ว ระวัง ลูกศิษย์ อาจิ้ง ลู่ถิงเซียว ขอบคุณท่านหมอ ดีที่มิได้บาดเจ็บภายใน แต่ว่าเสียเลือดค่อนข้างมาก จำเป็นต้องนอนรักษาตัวบนเตียงสักระยะ ใบสั่งยาสำหรับบำรุงเลือดและกำลังวังชา วันละสามเวลา ผงยาจำเป็นต้องเปลี่ยนทุกวัน ขอบคุณท่านหมอ เจ้ารีบฟื้นขึ้นมาเถอะ มิมีใครทะเลาะกับข้า ข้ารู้สึกมิค่อยคุ้นชินสักเท่าไร ทำไมต้องสังหารนาง นางเป็นคนส่งจดหมายแทนเจ้านางก็สมควรตาย ถ้าเจ้ามิอยากให้คุณชายเซวียต้องตาย ก็วางยาพิษรักให้เหวินเหรินจิ้งเสีย เหตุใดต้องวางยาพิษรักให้นาง เหวินเหรินจิ้งสนใจหอฉงโหลวขนาดนั้น มิสู้ทำให้นางกลายเป็นส่วนหนึ่งของหอฉงโหลวมิดีหรอกหรือ อีกอย่าง มิมีใครมาแทนที่ตำแหน่งเจ้าได้ เจ้ากับเซวียหลางจะทำยังไง เจ้าแน่ใจใช่ไหม วางยาพิษรักให้นางแล้วเจ้าจะปล่อยพวกเราไป หลังจากที่นางเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในหอฉงโหลว ข้าจะอนุเคราะห์พวกเจ้า อาจิ้ง เจ้าฟื้นแล้ว ยังเจ็บแผลอยู่ไหม อาจิ้ง เจ้ามิเป็นไรใช่ไหม ข้ามิเป็นไร เจ้าล่ะ สบายดี เช่นนั้นก็ดี มิเช่นนั้นข้าคงติดหนี้บุญคุณเจ้าใหญ่หลวงนัก เจ็บ เจ็บ เจ็บ ยามนี้นอกจากเจ็บแล้วยังรู้สึกอย่างอื่นอีกหรือไม่ เวียนหัวตาลาย
แข้งขาอ่อนแรง เจ้ารักษาตัวให้ดี หากต้องการสิ่งใดก็บอกข้า ข้าอยากดื่มน้ำ ได้ จะรินให้เจ้าเดี๋ยวนี้ ข้ายังอยากกิน ขนมกุ้ยฮวา แห่งร้านจวี้ฝู ข้าจะเรียกอาหลิงไปซื้อมาให้ หมอนใบนี้ หนุนมิค่อยสบาย มาแล้ว แบบนี้สบายขึ้นบ้างหรือไม่ แบบนี้สบายกว่ามาก มา อาจิ้ง เจ้าไม่โกรธข้าแล้วใช่หรือไม่ เรื่องต่อเรื่อง รอให้บาดแผลเจ้าหายดีแล้วเราค่อยมาคิดบัญชีกัน คุณชาย คุณชาย ในที่สุดท่านก็ฟื้นแล้ว คุณชาย ข้าเป็นห่วงท่านมาก ดูสีหน้าของท่านสิ คุณชาย เช่นนั้นท่านก็ดื่มยาเถอะ ข้าไม่ดื่ม ท่านพี่จิ้ง ต้องโทษท่าน ท่านควรรู้ไว้ว่าหลายปีมานี้คุณชายของข้า ไม่เคยต้องได้รับบาดเจ็บเลย ทุกอย่างก็เป็นเพราะท่าน คุณชายของข้าถึงได้รับบาดเจ็บ ท่านต้องรับผิดชอบ นี่ ได้ ได้ ได้ ข้าจะรับผิดชอบ เหยียนหวู่น้อย เจ้าอย่าร้องไห้ ได้หรือไม่ ได้ ให้คุณชายของเจ้าดื่มยาก่อนเถอะ – ได้ไหม – เจ้าป้อนเขา ขายดอกไม้จ้า ดอกไม้สด ๆ ใหม่ ๆ
เจ้าไม่มีตาหรือไร ดอกไม้นี้ข้าเอาแล้วกัน นายท่านลู่ โปรดรับไว้ ได้ ท่านยังไม่ได้จ่ายเงิน เจ้าอยากตายหรืออย่างไร ถนนนี้ผู้ใดกล้าเรียกเก็บเงินจากข้ากัน เชื่อหรือไม่ข้าจะพังร้านเจ้าทิ้งซะ นายท่านลู่เดินทางปลอดภัย พวกเราค้าขายเพียงเล็กน้อย เดิมทีการค้าขายก็ยากลำบากอยู่แล้ว อย่ามามากความ ข้าจะเอาไปแล้วนะ นายท่าน แซ่ลู่ใช่หรือไม่ แซ่ลู่ แซ่ลู่ดีนะ แซ่ลู่ แซ่ลู่ดีนะ แซ่ลู่ดีจริง ๆ แซ่ลู่ ดีขนาดไหน ดีจริง ๆ ข้าไม่มีความแค้นอันใดกับเจ้า เจ้าทำร้ายข้าทำไมกัน แค่เจ้าแซ่ลู่ ก็มีความแค้นกับข้าแล้ว ข้าแซ่ลู่ที่แปลว่าถนนหนทาง ไม่ใช่ลู่ที่หมายถึงผืนแผ่นดิน ข้าไม่สนว่าเจ้าจะเป็นถนนสายไหน ใช้แซ่อะไรไม่ใช้ ใช้แซ่ลู่ แบบนี้ถึงจะฟังออกว่าแตกต่าง ให้ข้าเถอะ ดอกไม้นี้ ข้าเอาเอง เจ้าแซ่ลู่นี้ดีนัก คุณชาย กินโจ๊กหน่อยเถอะ รสชาติแย่มาก เอาไปเททิ้งซะ คุณชาย ถ้าท่านยังไม่ยอมกินข้าวดี ๆ ข้าจะไปฟ้องท่านพี่จิ้ง บาดแผลของท่านแท้จริงแล้วไม่ได้หนักหนาอะไร เหตุใดเจ้าถึงรู้ คุณชายอยู่ท่ามกลางสนามรบก็หลายปี แค่รอยฟกช้ำจะนับเป็นอะไรได้ ยิ่งไปกว่านั้นแค่โจรกระจอกไม่กี่คน จะทำร้ายท่านได้อย่างไร เป็นบาดแผลที่ดูเหมือนบาดเจ็บหนัก
แต่ไม่ได้กระทบถึงอวัยวะภายใน หลายวันมานี้ข้านอนจนเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว ข้าไม่เข้าใจ ทำไมท่านต้องทำอะไรลำบากตนอย่างนี้ ชู่ว โจ๊กที่ข้าต้มเป็นเช่นไรบ้าง ท่านพี่จิ้ง เขา ว้าว แม้นแต่โจ๊กธรรมดา ๆ ก็ต้มออกมาได้อย่างเอร็ดอร่อยเช่นนี้ อาจิ้ง เจ้าช่างมีฝีมือยิ่งนัก ข้าต้มเป็นครั้งแรก – ขออีกชาม – ยังกังวลอยู่เลยว่าจะต้มไม่ได้เรื่อง เจ้าไม่ได้กำลังปลอบใจข้าอยู่ใช่หรือไม่ ขออีกถ้วย นี่ ท่านไม่ใช่บอกว่า รีบไปเถอะ รีบไป อาจิ้ง มือเจ้าไปโดนอะไรมา ไม่เป็นไร ก็แค่โดนลวกเล็กน้อย ไม่มีประสบการณ์ มานี่สิ มือวางตรงไหนกัน ว้าว ดอกไม้งดงามมาก ให้ข้าหรือ ถูกใจหรือไม่ ถูกใจข้ายิ่งนัก ท่านอาจารย์ ข้ามีธุระจะกล่าวกับท่าน เราออกไปสักครู่ได้หรือไม่ อ้อ มีเรื่องอะไรพูดที่นี่ไม่ได้หรือ ข้ามีรายนามลูกสื่อที่ต้องกระทำ ผู้นำลู่ร่างกายบาดเจ็บ ไม่สะดวกในการทำหน้าที่ มีรายนามลูกสื่อ ทำการค้า ทำการค้า ไป ข้าก็จะไปด้วย เจ้าดีขึ้นแล้วหรือ ข้าอาจจะต้องพักรักษาตัวอีกสองสามวัน ไป ไป ไป
[หอร้อยบุปผา] หยุดก่อน ผู้ใดกัน เป็นอันใด มาหาผู้หญิงไม่ได้หรือ ผู้หญิงต้องลงไปหาข้างล่าง ได้ ไปเดี๋ยวนี้แหละ แม่นางอีอี – ข้าขอคารวะ – แม่นาง ไม่จำเป็น ข้าพบ… แม่นางจิ้ง ข้าขอคารวะ นี่เป็นชาจากแคว้นซีที่เพิ่งมาถึง ได้ [แม่นางจิ้ง] [ต้องขออภัย] [เพื่อคุณชายเซวีย] ข้าพบคุณชายเซวียของเจ้าแล้ว เจ้าไม่อยากรู้ว่าเขาเป็นอย่างไรบ้างหรือ เขาสบายดีไหม อืม สบายดี พวกเราส่งเขาไปแล้ว เจ้าไม่ต้องเสียใจเป็นดี เช่นนั้น ข้าไปก่อนนะ อ้อ หยกชิ้นนี้ คุณชายเซวียกล่าวว่าเป็นสิ่งทำร้ายจิตใจ โปรดรักษาตัวด้วย [สำนักป๋อฉิง] อากาศเย็นอย่างนี้แช่น้ำดอกกุหลาบช่างสบายยิ่งนัก ลูกศิษย์ช่างรู้ใจข้ายิ่งนัก ท่านพี่ยามอาบน้ำก็ยังคิดถึงท่านผู้นำฟาง ไม่ใช่ว่าเป็นเรื่องไม่สมควรหรอกหรือ แต่ว่าอากาศเช่นนี้ท่านพี่รู้สึกหนาวจริงหรือ หรือว่าเจ้าไม่หนาวกัน รีบมาเช็ดตัวให้ข้าเร็ว เช้าขนาดนี้จะไปไหนกัน ยังเจ็บอยู่เลย บาดเจ็บก็รีบกลับไปรักษา ยังจะฝืนอีก ได้ – เจ้ามิเป็นไรใช่หรือไม่ – เจ้าเป็นอันใด
อยู่ ๆ ก็รู้สึกหนาวขึ้นมา บาดแผลของเจ้าเป็นเช่นไรบ้าง บาดแผลหายเป็นปกติดีแล้ว ขอบคุณอาจิ้งที่ใส่ใจดูแล คนบางคนอาการบาดเจ็บหายดีแล้ว อย่ามาเบียดบังที่พักของผู้อื่นเลย สองสามีภรรยา อยู่ห้องเดียวกันถือเป็นเรื่องธรรมดา คำโป้ปดนี้ถ้าข้ากล่าวก่อน เจ้าก็นับเป็นน้องเขย ข้ามีสติปัญญาสูงส่งกว่าเจ้า เป็นเจ้าที่คดโกง บุรุษมากเล่ห์ ข้าเป็นเจ้าสำนักแห่งสำนักป๋อฉิง เชื่อหรือไม่ข้าจะขับไล่เจ้าออกไป ดูเหมือนความจำเจ้าจะเลอะเลือน เรือนหลังนี้ที่ดินผืนนี้เป็นของข้า สัญญาปากเปล่าก็นับว่าเป็นสัญญา บ้านหลังนี้ข้ามิเช่าต่อแล้ว ข้าจะจ่ายค่าชดใช้ให้กับเจ้า คิดจะเปลี่ยนก็เปลี่ยน มิมีความซื่อสัตย์ เจ้าดู เดินได้ เมื่อกี้เพิ่งกล่าวว่าแข้งขามิมีแรง เมื่อสักครู่ ก็รู้สึกมีกำลังขึ้นมาอย่างกะทันหัน แต่ว่ายังยืนได้มิมั่นคงดีนัก อาจิ้ง ตรงนี้อากาศมิค่อยดี เจ้าประคองข้าออกไปนั่งข้างนอก ข้าประคองเอง อย่ามาใกล้ชิดข้า อาจิ้ง ช่างปรองดองกันดียิ่ง [เรือนว่านเป่า] [สำนักป๋อฉิง] ท่านอาจารย์ ท่านชอบข้าหรือไม่ ข้า แน่นอนว่าข้า ชอบ เจ้าสิ ในที่สุดข้าก็เข้าใจ เหตุใดอาจารย์ถึงได้ดีต่อข้าเช่นนี้ ในใจของท่านมีเพียงข้า ใช่หรือไม่ เจ้าแซ่ฟาง เจ้าแซ่ลู่ มีปัญญาก็ตามข้ามา อย่าเหลวไหล เจ้ามันขวางหูขวางตายิ่งนัก นี่
ลู่ถิงเซียว อย่าบาดเจ็บอีกนะ [ลูกศิษย์ข้า] อาจารย์มิเข้าใจ ความรู้สึกของตนเองเลย จริง ๆ แล้วคนที่นางชอบก็คือเจ้า อาจิ้ง ท่านอาจารย์ [สำนักป๋อฉิง] ในที่สุดข้าก็เข้าใจ เหตุใดอาจารย์ถึงได้ดีต่อข้าเช่นนี้ ในใจของท่านมีเพียงข้า ใช่หรือไม่ คนที่อาจารย์ชอบคือลู่ถิงเซียวสินะ ลูกศิษย์กล่าวว่า คนที่ข้าชอบคือลู่ถิงเซียวหรือ น่าขันยิ่งนัก เหตุใดข้าต้องชอบ คนที่ชอบแกล้งข้ากัน เขาก็แค่ หล่อเพียงนิด วรยุทธสูงหน่อย บังเอิญช่วยข้าไม่กี่ครั้งก็เท่านั้น ข้ามีเหตุผลอันใดถึงชอบเขา ข้าเป็นคนตรงไปตรงมา มิมีอะไรน่ากลัว ใช่ มิจำเป็นต้องหลบ ข้าจะกลับไปพูดให้ชัดเจน พูดอะไรให้ชัดเจนหรือ เหตุใดเจ้าถึงรู้ว่าข้าอยู่ที่นี่ ลูกศิษย์ข้าเล่า ข้าสังหารเขาไปแล้ว เจ้าว่าอะไรนะ เจ้าทำอะไรกับเขา แท้จริงแล้วเจ้าใส่ใจฟางเซียนสวินยิ่งนัก เจ้า ข้าเป็นอาจารย์ของเขา เขาเคยช่วยชีวิตข้าไว้ ข้าเป็นห่วงเขาจะเป็นอันใดไป แค่นี้หรือ หรือว่าเจ้า มิได้ชอบเขา มิได้ชอบ มอบให้เจ้า ชอบหรือไม่ เป็นสินค้าใหม่จากร้านหรูอี้ เหตุใดเจ้าถึงรู้ว่าข้าชอบสิ่งนี้ นี่เป็นสิ่งที่เจ้ามอบให้ข้า มิใช่ว่าเป็นข้าที่ต้องการ ก็ซื้อมาให้เจ้า ลูกศิษย์ข้ากล่าวอันใดกับเจ้าอย่างนั้นหรือ เจ้าใส่ใจคำพูดของเขาขนาดนี้เลยหรือ
ที่ข้าใส่ใจก็คือ เจ้า มีคำบางคำ จำเป็นต้องให้ข้าพูดออกมาเอง ผู้อื่นพูดเจ้าก็เชื่อมิได้ ข้าเชื่อเจ้าเพียงคนเดียว อากาศวันนี้ ค่อนข้างหนาว อากาศเช่นนี้ อาจิ้งเจ้ารู้สึกหนาวหรือ อืม นิดหน่อย [หวังว่าชีวิตนี้ของอาจิ้ง] [จะได้อยู่อย่างสงบและมีความสุข] [หอร้อยบุปผา] [โรงน้ำชาชิงฉวนซาน] เจ้าบอกว่าหลายวันที่ผ่านมา ติดต่อฉินอีอีมิได้ใช่หรือไม่ อืม ผลไม้ที่ท่านต้องการ โปรดรับไว้ ลูกค้าสามท่าน ฉินอีอีพักอยู่ที่ใด ฉิน แม่นางฉินมิได้อยู่ที่หอร้อยบุปผาแล้ว นางไปไหน นี่ ข้าก็มิรู้แล้ว เสี่ยวเอ้อร์ รบกวนลูกค้ารอสักครู่ เหตุใดมิกล่าวอำลาก็จากไปเสียแล้ว ขึ้นไปดูซิ เร็ว ฉินอีอี มิอยู่จริง ๆ ด้วย หวังอี้จือ ฉินอีอีล่ะ นี่คือเบื้องหลังของหอร้อยบุปผา หวังอี้จือ ข้าเคยบอกเจ้าหลายครั้งแล้ว ฉินอีอีมิอยู่ที่หอร้อยบุปผาแล้ว หอร้อยบุปผา เหตุใดมิกล่าวว่าหอฉงโหลว หอฉงโหลว สถานที่แห่งนี้ ล้วนเป็นของตระกูลหงของพวกเรา ให้พวกเจ้ายืมใช้ นายน้อยหงกล่าวถูกต้อง ถ้าล้วนเป็นของตระกูลหงของพวกเจ้า หอฉงโหลวแห่งนี้ นั่นมิใช่ว่าบิดาของเจ้าเป็นผู้สร้างขึ้นมาหรอกหรือ เกี่ยวอันใดกับข้า หอฉงโหลว
เป็นอันใด นายน้อยหง ยามนี้ก็มืดค่ำแล้ว ไว้เราค่อยมาสนทนากันใหม่วันหลัง เดี๋ยวสิ ข้ามาหาอีอี เชิญ เดี๋ยว ฉินอีอี เชิญ แม่นางอีอี อี เมื่อครู่เจ้าได้ยินคำว่าหอฉงโหลวเหตุใดถึงมีปฏิกิริยาที่รุนแรงนัก ตอนนี้การตามหาฉินอีอีคือสิ่งที่ต้องทำเป็นอันดับแรก แม่นางฉินยังคง ปล่อยวางคนรักของนางมิลง หากพบฉินอีอี ข้าจะรีบส่งคนไปแจ้งคุณชาย อืม เชิญ ได้ นายท่าน เตรียมพร้อมแล้ว ครั้งหน้า ข้าจะมาหาเจ้าใหม่ คุณชายหงแล้วพบกันใหม่ ข้าจะมาหาเจ้าอีก แล้วพบกันใหม่ ท่านอาจารย์ ข้าปวดท้องขึ้นมากะทันหัน ข้อขอตัวกลับก่อน ยังมิรีบไปอีก หา อ้อ อันนี้ล่ะ ได้หรือไม่ อันนี้ดูเหมือนไม่ค่อยดีเท่าอันนั้น เหตุใดทุกครั้งที่ผ่านถนนสายนี้ ถึงได้มีลางสังหรณ์มิดีเลย เหตุใดเป็นเจ้าอีกแล้ว อย่ามาไร้สาระ เจ้ารู้เกี่ยวกับหอฉงโหลวมากน้อยเพียงใด ข้ามิรู้ว่าเจ้ากำลังพูดเรื่องอะไร เจ้าร่วมมือกับหอฉงโหลว มีความสัมพันธ์กันเช่นไร เจ็บ เจ็บ เจ็บ [หง] [อักษร “หง” นี่เอง] หยกห้อยครึ่งซีกนี้เจ้าจำได้ใช่หรือไม่ เป็นป้ายหยกจากจวน ตระกูล
หง ผู้ใดเป็นเจ้าของ เหลือแค่ เหลือแค่ ครึ่งซีก ข้า จำ มิได้ ป้ายหยกชิ้นนี้แน่นอนว่าเป็นของหงหย่วนซาน [จวนตระกูลหง] หงหย่วนซานผู้นี้ ต่อหน้าก็ทำตนเป็นคนดี มิคิดว่าเบื้องหลังจะสารเลวเยี่ยงนี้ – นายท่าน – นายท่าน มิเป็นไรใช่ไหมนายท่าน มิเป็นไรใช่หรือไม่ ขอบคุณท่านผู้กล้า เป็นบุญคุณที่ช่วยชีวิต ช่วยได้ข้าก็ช่วย ข้าน้อยลู่ถิงเซียวแห่งสำนักป๋อชิง ลู่ถิงเซียวผู้นี้เป็นใคร เหตุใดถึงได้ประจวบเหมาะเยี่ยงนี้ ยื่นมือเข้าช่วยหงหย่วนซาน แต่ก็แค่เรื่องบังเอิญ มิต้องไปสนใจเขา ท่านแม่ทัพอย่าลืมจุดมุ่งหมายของเราในแคว้นหนานแห่งนี้ ยังไงจะวางใจมิได้ ผู้บัญชาการเฝิง เจ้าสอนข้าทำงานหรือ ข้าน้อยมิกล้า ครั้งหน้าก่อนจะกล่าวอะไรออกมา ก็ควรคำนึงถึงสถานะของตนเองให้ชัดเจนด้วย ขอรับ [จวนตระกูลหง] นายท่าน นายน้อยเขา… อำนาจของหวังอี้จือกว้างขวางยิ่งนัก ตรวจสอบกับนายท่านหวังให้แน่ชัดอีกครั้งดีหรือไม่ เผื่อมีเรื่องเข้าใจผิด เจ้าเป็นคนของข้าหรือว่าคนของเขากัน ข้าน้อยผิดไปแล้ว ครั้งก่อนที่ลูกจ้างหวังโดนสังหารในเมืองฝั่งตะวันออก กลับเป็นรองแม่ทัพแห่งแคว้นเป่ย นายท่านหวังเข้าใจว่าแคว้นเป่ยมิพึงพอใจ ถ้ามิดูแลนายน้อยให้ดี กระทบไปจนถึงหอฉงโหลวละก็ ก็จะอะไร ก็จะฆ่านายน้อย หึ เขากล้าหรือ ก็แค่เสียผลประโยชน์ทั้งสองฝ่าย
เขาวางยาพิษรักให้หญิงสาวที่ถูกลักพาตัวมา มอบหมายให้เราส่งไปยังแคว้นเป่ย เขาน่าจะรู้ ถ้าตระกูลหงของเราเกิดเรื่องขึ้นมา แน่นอนว่าเขาก็หนีไม่พ้นจากแผ่นดินแคว้นหนานแห่งนี้ ดูเหมือนว่าหอฉงโหลวจะมิปลอดภัยแล้ว เช่นนั้นเรายังจะส่งหญิงสาวพวกนี้ไปที่แคว้นเป่ยอีกหรือไม่ ย้ายออกไปนอกเมืองก่อนค่อยว่ากันอีกที ยังมีเจ้าลู่ถิงเซียว พรุ่งนี้เชิญเขามาที่จวนหน่อย ดูสิว่าจะสามารถใช้งานเขาได้หรือไม่ ข้าน้อยพ่อบ้านตระกูลหง นายท่านเชิญท่านเจ้าสำนักลู่ ไปที่จวนสักหน่อย แต่ว่าหงหย่วนซาน นายท่านหง มิผิด [จวนตระกูลหง] ยินดีต้อนรับท่านเจ้าสำนักลู่ นี่ สองท่านนี้คือ ข้าน้อยผู้นำสมาคมแม่สื่อแห่งผิงหยาง ฟางเซียนสวิน ข้าน้อยเหวินเหรินจิ้งแห่งสำนักป๋อฉิง วันนี้ ได้พบเจอหนุ่มสาวผู้มากความสามารถ เป็นเกียรติของข้าแซ่หงผู้นี้แล้ว มา เชิญด้านใน [จวนตระกูลหง] มีเรื่องรบกวน นายท่านหงอย่าได้ถือสา ได้อย่างไร ๆ ผู้ที่เข้ามาล้วนเป็นแขก ขอบคุณท่านเจ้าสำนักลู่ที่ช่วยชีวิต มิคิดว่า ในบรรดาพ่อสื่อแม่สื่อทั้งหลาย จะมีผู้มากฝีมือเยี่ยงนี้ บรรพบุรุษเป็นผู้ฝึกสอนศิลปะการต่อสู้ แต่ว่าบิดาข้ายังหวังว่าข้าจะสามารถ ทำอย่างอื่นนอกจากการต่อสู้ได้ เจ้าสำนักลู่วรยุทธล้ำเลิศ อาชีพพ่อสื่อคงจะมิอาจแสดงความสามารถได้เต็มที่ ใช่แล้ว ช่วงหลายวันที่ผ่านมาเกิดเหตุการณ์ การหายตัวไปของหญิงสาว มิทราบว่าท่านหงเคยได้ยินมาบ้างหรือไม่ มิเคยได้ยิน นายท่าน ข้าขอตัวไปห้องสุขา บังเอิญ ข้าก็จะไปด้วย แซ่หงผู้นี้ ขออภัยที่มิสามารถไปส่งด้วยตัวเองได้
ยังหานายน้อยมิบพบอีกหรือ นายท่าน ยังมิมีข่าวคราวอันใดของนายน้อย คืนนี้ก็จัดการส่งคนออกไปนอกเมืองซะ รอมิได้อีกแล้ว มีคนอยู่หรือเปล่า มีคนอยู่ไหม มีคนอยู่หรือไม่ มีอะไร มิร้องขอชีวิตหรือ มีแผนอะไรอีกล่ะ ข้าปวดท้องมาก ข้าท้องเสีย ให้ข้าออกไปหน่อยได้หรือไม่ โดนขังตั้งนานแล้วยังมิเจียมอีก พี่ใหญ่ ข้า ข้ายังมีหยกอยู่ชิ้นหนึ่ง ท่านช่วยดูหน่อยว่าข้าจะสามารถออกไปได้หรือไม่ ซ่อนเก่งดีนี่ ถ้าไม่ใช่ของดีอะไร ข้ามิไว้ชีวิตเจ้าแน่ มิได้เรื่อง ลากพวกนางเข้าไป นำสิ่งของเก็บใส่กล่องถุงผ้าให้หมด คืนนี้ยามจื่อ เดินทางออกนอกเมือง ขอรับ