EP.32 (FULL EP) | ที่พักแห่งหัวใจ (Life is a Long Quiet River) ซับไทย | iQiyi Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] ♫ ในที่สุดก็มีคำตอบ ที่ที่ทำให้ฉันสุขใจก็คือบ้าน ♫ [ที่พักแห่งหัวใจ] [ตอนที่ 32] เลิกกันแล้วเหรอ เลิกกันแล้ว เธอไม่ได้บ้าใช่ไหม พี่ต่างหากที่บ้า เกิดอะไรขึ้น ก่อนหน้านี้เห็นเธอบอกว่ายังดีอยู่เลยนี่ หรือว่าครอบครัวเขา มีโรคทางพันธุกรรมอะไรหรือเปล่า บังเอิญจริง ๆ ฉันดูรายงานการตรวจสุขภาพของเขาแล้ว ทุกอย่างปกติ เฝิงเสี่ยวฉิน ในใจเธอมีคนอื่นแล้วใช่ไหม ฉันรู้แล้ว เขาหล่อมาก ใช่ไหม เขารู้สึกว่าเขาหล่อมาก งั้นก็หมดหวังแล้ว ตัวเองคิดว่าหล่อ คนแบบนี้ ในชีวิตปกติมักจะเป็นคนโง่นะ ถ้าเขาเป็นคนโง่ละก็ ฉันคิดว่าเขาก็คงจะเป็น คนโง่ที่ค่อนข้างภูมิฐานทีเดียว สง่างามใช่ไหม บุคลิกก็ธรรมดานะ แล้วเธอหวังอะไรกับเขา ฉันก็ไม่ได้หวังอะไรจากเขา ฉันแค่รู้สึกว่าคนคนนี้… เสี่ยวฉิน เสี่ยวฉิน รีบมาดูที ทีวีเปิดไม่ได้แล้ว เร็วเข้า เธอไปทำงานก่อนเถอะ คราวหน้าค่อยคุยกันดี ๆ เธอบอกฉันนะ คนคนนี้น่าสนใจ ฟังดูแล้วรู้สึกเหมือนเป็นจิตเภทอ่อน ๆ [ลงทุนใหญ่เลยนะเถ้าแก่] [นาน ๆ ทีกว่าผู้เฒ่าผู้แก่จะมีความสุข] [นี่เป็นห้องทำงานแรกในชีวิตของฉัน]
[คนละ 15 นาที] [คนเรามีชีวิตอยู่] [เธอมีความใฝ่ฝันอะไรเหรอ] [มีอุดมคติอะไร อุทิศอะไรเพื่อสังคม] [มีคุณค่าอะไรต่อสังคม] ♫ สุดแดนดิน ♫ ♫ สหายรู้ใจร้างไร้โรยรา ♫ [ร้องด้วยกัน ร้องด้วยกัน] [นี่ก็เป็นจุดประสงค์] [ของผมกับเสี่ยวเฝิงในการทำธุรกิจ] [บริการสังคม] [สร้างมูลค่า] [พวกคุณจำไว้ว่ามีตัวเลขที่สำคัญมาก] [ชั้นยอดฮิตของมัน] [ถ้าคุณบอกว่า] [ตอนนี้มี…] [พวกเขาสองสามีภรรยาก็ไม่ง่าย] [ยังมีลูกอีกสามคนที่ต้องดูแลอีก] [คนรู้จักกัน ช่วยได้ก็ช่วยสิใช่ไหม] [ต้องการอะไรก็บอกนะ] [ห้ามสูบบุหรี่] วันนี้อากาศดีจริง ๆ คุณจะเขียนอันนี้ทุกวันไม่ได้นะคะ อย่าแอบดูสิ คุณยายคะ ฉันถามอะไรหน่อยสิ คุณดูสิ ตอนสาว ๆ คุณต้องสวยมากใช่ไหม งั้น คุณตา เขาก็เป็นคนที่สุภาพมากคนหนึ่ง แล้วพวกคุณสองคน คบกันได้ยังไงคะ ใครเสนอก่อน ใครจีบใครเหรอคะ เธอคิดว่าใครจีบใครล่ะ คุณจีบเขา คำพูดนี้ไม่ผิด จางติ้งกั๋วเป็นนักวิชาการ หน้าตาก็พอใช้ได้ ผู้หญิงที่ชอบเขาตอนนั้น
เยอะมากสุด ๆ เลย จริงเหรอคะ จางติ้งกั๋ว ลังเลสองจิตสองใจ คนนี้ก็ดี คนนั้นก็ไม่เลว แล้วจะมีประโยชน์อะไร สุดท้ายก็ถูกฉันจัดการ แค่ดูก็รู้แล้วว่าคุณเป็นสไตล์ตามตื๊อไม่เลิก ไม่ใช่ตามตื๊อไม่เลิก แต่เป็นความอดทน บนโลกนี้ไม่มีอะไรจะที่เป็นของเธอแน่นอน และไม่มีบุพเพสันนิวาสอะไร ที่มีมาตั้งแต่เกิดหรอก ถ้าเธอชอบจริง ๆ ก็ไม่ต้องเกรงใจ เธอเข้าใจไหม [คลาสสิก] [ภาพยนตร์] [ปลอบประโลมใจ] เตรียมของขวัญเล็ก ๆ ไว้ให้เธอ ขอบคุณนะ แต่ว่าฉันยังอยากพักผ่อนอีกสักพัก ดังนั้นช่วงนี้ เธอก็ไม่ต้องส่งเรซูเม่ให้ฉันแล้ว ที่จริง ฉันรู้ว่าช่วงนี้เธออารมณ์ไม่ดีมาตลอด ดังนั้นเมื่อกี้ตอนกินข้าวก็ไม่ได้พูดมาก แต่ฉันคิดดูแล้ว คำเชิญนี้ เธอลองพิจารณาอย่างจริงจังได้นะ เธออาจจะไม่ค่อยรู้ ก่อนหน้านี้ ฉันกับเฟิงอิ๋นไม่ค่อยลงรอยกันเท่าไร ฉันรู้ แต่ดูจากเงื่อนไขที่พวกเขาเสนอมาแล้ว น่าจะพูดได้ว่ามีความจริงใจมาก ช่างมันเถอะ งั้น ฉันจะเปิดเผยอีกเรื่องให้เธอฟังนะ บริษัทเฟิงอิ๋นเซี่ยงไฮ้ เตรียมเปลี่ยนประธานใหม่แล้ว เธอเดาสิว่าเป็นใคร [กองทุนเฟิงอิ๋น] สวัสดีค่ะ ฉันนัดไว้เก้าโมงค่ะ ค่ะ รอสักครู่นะคะ เชิญครับ ประธานจ้าว
คิดไม่ถึงใช่ไหม ตอนนี้พวกเราเป็นเพื่อนร่วมงานกันอีกแล้ว มา เชิญนั่ง โลกนี้เป็นทรงกลม วนไปวนมา ยังไงพวกเราก็ต้องได้เจอกัน ฉันคิดไม่ถึงจริง ๆ ผมบอกตั้งนานแล้วว่า คุณเป็นผู้ช่วยที่เก่งกาจของผม ผมชื่นชมคุณมาก ในขณะเดียวกันผมก็เชื่อใจคุณมากด้วย หวังว่าต่อไปพวกเราจะร่วมมือกัน อย่างมีความสุขที่เฟิงอิ๋นเหมือนเคยนะ ขอบคุณค่ะประธานจ้าว โอเค บ๊ายบาย ชาร์ลี คิดไม่ถึงจริง ๆ พวกเราจะกลายเป็นเพื่อนร่วมงานกันได้ พูดตามตรงฉันก็คิดไม่ถึงเหมือนกัน แต่ฉันยิ่งคิดไม่ถึงว่า ประธานจ้าวก็จะมาเฟิงอิ๋นด้วย ดังนั้นวงการของเราจะว่าใหญ่ก็ใหญ่ จะว่าเล็กก็เล็ก เรื่องอะไรก็เกิดขึ้นได้ เธอไม่รู้สึกว่ามันน่ากลัวเหรอ ฉันก็มองมันเป็น ความสุขบางอย่างในการทำงาน คิดแบบนี้อาจจะดีขึ้นหน่อย เหมือนสายลับในที่ทำงานงั้นเหรอ นายเอาของมาเยอะขนาดนั้น พวกเราสองคนจะกินหมดได้ยังไง จะแค่กินอย่างเดียวไม่ได้นะ ต้องมีบรรยากาศด้วยสิ ใช่ไหมล่ะ หวานมากเลย กินหน่อยสิ นายอย่าถ่ายฉันสิ ชิงอวี๋ สวยมาก ๆ โพสต์อันนี้ลงโมเมนต์ รับรองว่าจะต้องได้ไลก์เป็นกองแน่ ที่แท้นายมาที่นี่เพื่อโพสต์โมเมนต์เหรอ ก็ไม่ใช่หรอก เธอชอบที่นี่ไหม ก็สบายดีนะ ฝั่งตรงข้ามเหมือนบ้านเกิดฉันมาก มีภูเขามีน้ำ ในอากาศ ก็มีกลิ่นหญ้าเขียว ฉันยอมรับมาตลอดว่านายเป็นคนเซี่ยงไฮ้
ฉันเหมือนเหรอ เหมือนสิ แม้แต่ภาษาเซี่ยงไฮ้ฉันก็พูดไม่ออก นี่มันคนละเรื่องกัน คนที่พูดภาษาเซี่ยงไฮ้ได้ดี ก็ไม่แน่ว่าจะเป็นคนเซี่ยงไฮ้ ฉันรู้สึกว่านายเหมือนคนเซี่ยงไฮ้มากจริง ๆ เหมือนตรงไหน มีเหตุผล รักษากฎ เป็นกันเอง ขอบคุณ ขอบคุณ เธอชมฉันหรือว่าชมคนเซี่ยงไฮ้กันแน่ ก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ เป็นอะไรไป ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ฉันทำเหรียญตก ตกลงไปไหน ข้างล่างเหรอ ไม่รู้ตกไปไหนแล้ว ฉันช่วยเธอหาเอง ทำไมตอนนี้ยังพกเหรียญออกมาอีกล่ะ หาเจอแล้ว [คิดดีหรือยัง] [จะไปหรือไม่ไป] [ยังคิดไม่ออก] [ช่วยฉันคิดหน่อยสิ] [เรื่องแบบนี้ฉันช่วยเธอตัดสินใจไม่ได้หรอก] [ไม่งั้นเธอโยนเหรียญเอาสิ] [ถ้าออกหัว เธอก็คบกับเขา] [ถ้าออกก้อยก็ไม่คบ] [เธอว่าฉันเหมือนคนที่ทำเรื่องแบบนี้เหรอ] [วิจัยพันธุ์พืช] [เผยแพร่ความรักสู่มวลชน] เมื่อกี้ตอนที่นายเก็บเหรียญนั่น ออกหัวหรือออกก้อยเหรอ ฉันไม่ได้ดู ทำไมเหรอ ไม่มีอะไร แค่ถามเฉย ๆ คุณขับรถช้าหน่อยได้หรือเปล่า นายทำอะไรน่ะ นายโง่หรือเปล่า รถมานายก็เอาตัวเข้ามาขวาง ฉันจะให้มันชนเธอไม่ได้นี่นา ฉันพาเธอออกมา ถ้าเธอบาดเจ็บแม้แต่ปลายนิ้วก้อย พ่อเธอต้องตีฉันตายแน่ ทำไมถึงดีกับฉันขนาดนี้ เมื่อก่อนเคยบอกเธอแล้วไม่ใช่เหรอ
รีเฟล็กซ์เข่าไง เป็นสัญชาตญาณ ไม่มีคำตอบใหม่แล้วเหรอ เมื่อก่อนฉันเคยดูละครเกาหลีเรื่องหนึ่ง ผู้หญิงคนนั้นก็ถามผู้ชายคนนั้นเหมือนกัน ผู้ชายบอกว่าฉันแค่อยากทำดีกับเธอ ตอนนั้นฉันรู้สึกว่ามันเชยเกินไป ตอนนี้มาคิดดู ที่เขาพูดก็มีเหตุผลนะ ฉันก็เป็นแบบนี้ ก็แค่อยากจะดีกับเธอ จะดีกับเธอไปชั่วนิรันดร์ ชั่วฟ้าดินสลาย จนกระทั่งวันสิ้นโลก ที่ฉันพูดเป็นความจริงนะ ฉันรู้ว่าที่นายพูดเป็นความจริง ออกหัวน่ะ อะไรออกหัว เมื่อกี้เธอถามไม่ใช่เหรอ ว่าออกหัวหรือว่าออกก้อย ถ้าออกหัวปกติก็จะเป็นเรื่องดีไม่ใช่เหรอ ของฉันออกก้อยต่างหากถึงจะดี ฉันคิดได้แล้ว ออกก้อยน่ะ [ซื่อจี้จุนตี่] มา ให้ฉัน ทำไมนายมาเร็วจัง เสี่ยวฉิน ฉันตื่นสายไป ยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลย นี่ทำให้ฉันใช่ไหม ไม่ใช่ค่ะ ๆ ๆ อันนี้ไม่ได้ทำให้คุณ อันนี้ วันนี้ฉันต้องใช้งาน คุณยังไม่ได้กินข้าวเช้าใช่ไหม ฉันให้พวกเขาอุ่นให้คุณดีไหมคะ ห้องครัวมีคนอยู่ไหม มีคนครับ มา ๆ ๆ วันนี้คุณยายตื่นสายไป ขอโทษนะ คุณทอดแพนเค้กต้นหอม ให้คุณยายอีกสองอันนะ ได้เลย ยังมีซาลาเปาไส้ผักด้วยนะ ครับ ๆ ๆ
อุ่นโจ๊ก กินไข่ไก่ด้วยนะ คุณค่อย ๆ กินนะคะ ไม่ต้องรีบ – รู้แล้วละ – ผมนึ่งซาลาเปานะครับ ทำไมพี่เพิ่งมาล่ะ ทางด่วนเหยียนอันรถติดมากน่ะ ฉันขับมาหลายชั่วโมง ง่วงจะตายอยู่แล้ว กินข้าวเช้าหรือยัง ยังเลย ยังไม่ได้กินข้าวเช้าเหรอ มา ๆ ๆ ฉันน่ะ ตื่นมาตีห้าก็ทำเลย ไส้หมูหย็องกุ้ง อร่อยมาก พี่ลองชิมดูสิ งั้นฉันไม่เกรงใจแล้วนะ ง่วงจัง อร่อย อร่อย อร่อยเหรอ พี่ไปไหนแต่เช้าเหรอ จะทำอะไรได้ล่ะ ส่งเขาไปทำงานน่ะสิ ส่งใครไปทำงานเหรอ รู้แล้วยังจะถามอีก นอกจากส่งพี่สาวเธอแล้วจะส่งใครได้อีก ฉันจะบอกเธอให้นะ เมื่อคืนตีสองกว่าเพิ่งจะได้นอน วันนี้ตื่นตั้งแต่หกโมงเช้า ฉันจะตายอยู่แล้ว เดี๋ยวฉันกินเสร็จ จะไปพักที่ออฟฟิศสักหน่อย ปลุกฉันตอนห้าโมงนะ ฉันยังต้องไปรับเขาเลิกงาน พี่กับพี่สาวคบกันแล้วเหรอ ใกล้แล้วละ ถ่อมตัวหน่อย เฝิงเสี่ยวฉิน ทุกครั้งที่เธอทำอาหารอร่อยให้ฉัน ต้องมีแผนการแน่นอน พูดมา มีแผนอะไร คุณยายคะ ไม่ต้องกินซาลาเปาแล้ว
พวกเรากินขนมจีบกันค่ะ มา เป็นบ้าอะไร พรุ่งนี้ที่เก่าเวลาเดิมนะ เจอกันพรุ่งนี้ [กู้ชิงอวี๋] [โอเค ลำบากแล้วนะ] ฮัลโหล [ฮัลโหล จ่านเสียง] [บ้านพักคนชราไฟไหม้] [บ้านพักคนชรายังไม่สาย] 11 12 13 18 19 20 18 19 20 ไม่ใช่ ตอนนี้พวกเขาลงมาหมดแล้ว เฝิงเสี่ยวฉิน เกิดอะไรขึ้น นี่คือเจ้านายของเราค่ะ – คุณบอกเขานะคะ – เกิดอะไรขึ้นครับ ตอนนี้กำลังตรวจสอบสถานการณ์ มีคนรวมตัวกันในห้องชั้นสอง ควันจำนวนมากทำให้เครื่องตรวจจับควันเตือน ควันจำนวนมากนี้ อาจจะเกิดจากการรมยาในการฝังเข็ม ตรวจสอบให้เสร็จแล้วถึงจะรู้ผลลัพธ์ ใครรมยาการฝังเข็มอยู่ข้างบน พี่ฉิน เห็นยายจางไหม – พวกคุณยังมีคนอยู่ข้างบนไหม – ยายจาง พวกคุณเห็นยายจางไหม ไม่เห็นเลย ๆ ๆ ไม่เห็นอะไรเลย คุณยาย
– ทำยังไงดี – เห็นยายจางไหม ไม่เห็น ๆ ๆ – ทำยังไงดี – เธอไม่ลงมาเหรอ ตอนนี้ทำยังไงดี เข้าไปไม่ได้นะ ข้างในอันตราย พี่ ผมเป็นเถ้าแก่ ให้ผมขึ้นไปนะ – พวกเรายังมีคนอยู่ข้างบน – อย่าเบียด พี่ พี่ เฝิงเสี่ยวฉิน เฝิงเสี่ยวฉิน ถอยออกไป ๆ พี่ฉิน ออกมาสิ คุณจะขึ้นไปทำอะไร พอแล้ว เลิกก่อกวนได้แล้ว เฝิงเสี่ยวฉิน พี่ เข้าไปไม่ได้ เฝิงเสี่ยวฉิน ทางนี้ คุณยาย คุณยาย ทางนี้ ทางนี้ – คุณยาย – คุณยาย คุณยาย ๆ คุณยาย คุณตื่นสิ คุณเป็นอะไรไหม เกิด เกิดอะไรขึ้น
ไฟไหม้ รีบลุกขึ้นเถอะ ๆ พวกเราไปกันเถอะ สมุดจดของฉัน ไม่ ไม่สนมันแล้ว ๆ มา ๆ ๆ ช้าหน่อย ช้าหน่อย [บ้านพักคนชรายังไม่สาย] ไม่เป็นไรแล้ว ไม่เป็นไรแล้ว ไม่เป็นไรแล้ว พี่ ยายจาง ผมตกใจหมดเลย เธอหลับไปแล้ว ข้างบนเกิดอะไรขึ้น ข้างบนไม่ได้ไหม้ เธอไปอยู่เป็นเพื่อนยาย คุณไม่เป็นไรใช่ไหม คุณยายจาง กัวเฉียง ฉันถามหน่อย คนพวกนั้นนายเป็นคนพามาใช่ไหม ผม ผมไม่รู้เรื่องนี้นะ ไม่ใช่ผมนะ ใช่เธอหรือเปล่า ใช่คุณหรือเปล่า – เป็นเธอจริง ๆ เหรอ – ใช่หรือเปล่า ใช่ค่ะ ๆ เธอทำเกินไปแล้วนะ กัวเฉียง อย่าบอกว่าฉันไม่เคยให้โอกาสพวกนายนะ คืนห้องของฉันมา ฉันไม่ให้เช่าแล้ว ไม่ใช่ เถ้าแก่ครับ อีกอย่าง ให้เงินเดือนพวกนายเพิ่มอีกสองเดือน พรุ่งนี้ไม่ต้องทำงานแล้ว ไปให้พ้น อย่า เถ้าแก่
เถ้าแก่จ่าน ฉันขอร้องละ ฉันไม่อยากกลับบ้านเกิด ฉันกลับไปไม่ได้ ฉันขอร้องคุณปล่อยฉันไปสักครั้งจะได้ไหม ฉันขอร้องคุณล่ะ หลีอวี่ฉิน ฉันพบว่าเธอเนี่ย ไม่รักษาโอกาสเลยสักนิด ฉันให้โอกาสเธอหลายครั้งแล้ว คุณเป็นผู้รับผิดชอบที่นี่หรือเปล่าครับ ใช่ครับ มานี่หน่อยครับ พวกเราต้องสอบถามสถานการณ์กับคุณ ครับ ฉันจะไม่ให้โอกาสพวกเธออีกแล้ว เสี่ยวฉิน ให้พวกเขารับเงินเดือน ไสหัวไป เถ้าแก่… เสี่ยวฉิน พี่ช่วยฉันขอร้องเถ้าแก่หน่อย คุยกับเขาหน่อยได้ไหม ฉันขอร้องล่ะ พูดอะไร พูดอะไรกัน คุณพูดก็เสียเปล่า เสียเปล่าก็ต้องพูด คุณอยากกลับไปแบบนี้เหรอ คุณหน้าไม่อายแต่ฉันไม่ใช่ ตอนนั้นพูดยังไง คุณลืมแล้วใช่ไหม พวกเราก็เหมือนกัน ก็มาหาเงินเลี้ยงชีวิตเหมือนกันใช่ไหม ในเมื่อมาแล้ว ฉันก็กลับไปไม่ได้แล้ว จะตายฉันก็ต้องตายที่นี่ เสี่ยวฉิน ไม่ว่าฉันจะลำบากแค่ไหนก็ไม่เป็นไร ฉันก็แค่… ฉันแค่อยากให้ลูกสามคนนี้ของฉัน ตั้งรกรากอยู่ที่นี่ให้ได้ แบบนี้ลูกของพวกเขา ถึงจะกลายเป็นคนเซี่ยงไฮ้ ที่เกิดและเติบโตที่นี่ พี่ว่าใช่ไหม ฉันขอร้องละ เสี่ยวฉิน ฉันขอร้องพี่แล้ว พี่ไปคุยกับเขาอีกที พูดอะไรหน่อย มา คุณมานี่ คุณพูดอะไรหน่อย ขอร้องเขา
คุณจะให้ผมพูดอะไร ไอ้คนขี้ขลาด นี่ เรื่องนี้คุณเป็นคนทำไม่ใช่เหรอ พอมีเรื่องก็เอาแต่หดหัวไม่ใช่เหรอ เมื่อไรฉันจะหวังพึ่งพาคุณได้บ้าง นอกจากมีลูกแล้วคุณยังทำอะไรได้อีก [เกือบจะอายุ 40 แล้วใช่ไหม] [คุณเคยทำอะไรสำเร็จบ้าง] [ทุกวันเอาแต่] [กินดื่มเล่นเกม] [แค่สอบใบประกอบวิชาชีพบัญชีก็ทำไม่ได้] [ใช่ ๆ ๆ] [ผมมันโง่ สอบไม่ได้หรอก] [คุณเป็นผู้ชาย มีความรับผิดชอบหน่อยได้ไหม] [วันนี้คุณไปไหนมา] [ทำไมไม่เข้าเรียน] [ที่รัก คุณฟังผมอธิบายก่อน] [คุณฟังผมอธิบายก่อน ที่รัก] [คุณปล่อยมือสิ] [กู้เหล่ย] คุณมันไร้ประโยชน์ เสี่ยวฉิน ฉันขอร้องล่ะเสี่ยวฉิน พี่หลี่ ต่อไปพี่อย่าว่าสามีไร้ประโยชน์ ต่อหน้าคนอื่นอีกนะ ถ้าเกิดเรื่องสำนึกเสียใจอะไรขึ้นมา จะไม่ทันการณ์นะ ฮัลโหล พี่ พี่ไม่เป็นไรใช่ไหม [ฉันไม่เป็นไร] [คำเตือน] [ระวังพื้นลื่น] “ยังไม่สาย” เสียหายไม่ค่อยเยอะ เธอวางใจเถอะ ไม่พูดแล้วนะ ทำไมพี่ถึงมาทำเรื่องพวกนี้ล่ะ เธอรีบไปจ้างคนมาสิ ตอนนี้ขาดสองคน ถ้าฉันไม่ช่วยจะทำยังไง พี่วางไว้ตรงนี้ เดี๋ยวฉันมา ฉันทำจะเสร็จแล้ว
เธอกลับมา กลับมา นั่งลง พวกเราจะเปิดประชุมคณะกรรมการใหญ่ ไม่เป็นไรใช่ไหม เธอก็อย่าโทษตัวเองมากเกินไปนะ เรื่องนี้ไม่โทษเธอ ฉันกับคุณลุงคุณป้าที่นี่ ต่างก็รู้ดี ภรรยาของกัวเฉียงก็หวังดี อยากให้ผู้เฒ่าผ่อนคลายสักหน่อย คิดไม่ถึงว่าจะทำให้เครื่องตรวจจับควันดังขึ้น ตกใจไปเปล่า ๆ ไม่เป็นไรแล้วนะ ฉันไปห้องครัว ยังมีชามอีกเยอะที่ต้องล้าง เมื่อคืนในที่สุดฉันก็เข้าใจเรื่องหนึ่ง อะไรเหรอ ทำไมฉันต้องเปิดบ้านพักคนชราด้วย ใช่ พูดมาสิ ตอนแรกฉันคิดว่า เป็นเพราะเรื่องของปู่ฉัน ในใจฉันรู้สึกผิด ดังนั้นจึงอยากหาวิธีทดแทน แต่ตอนหลังพบว่ามันไม่ใช่ทั้งหมด เพราะฉันพบว่า นี่เป็นครั้งเดียวในชีวิตของฉัน ที่ไม่ได้ทำเพื่อบังคับ ให้คนอื่นทำเรื่องเรื่องหนึ่ง ไม่ได้บังคับสามีฉัน ไม่ได้บังคับน้องชายน้องสาวฉัน บังคับลูกชายฉัน ฉันทำเรื่องนี้เพื่อตัวฉันเอง ดังนั้นฉันจึงพยายามอย่างสุดชีวิต อยากจะทำ “ยังไม่สาย” ให้ดี ฉันคิดว่าต่อให้ลำบากกว่านี้ ฉันเฝิงเสี่ยวฉินต้องมีชีวิตที่เหมือนคน อย่าให้คนอื่นดูถูก ใครจะกล้าดูถูกเธอล่ะ จริง ๆ แล้วเธอมีความสามารถมาก ฉันนับถือเธอมากนะ ฉันก็… จะไม่บอกว่า เธอบังคับฉัน ฉันอยากจะทำอะไรก็ทำ พวกเขาบอกว่าฉันเศรษฐีใหม่ก็ไม่เป็นไร เก็บค่าเช่าดีจะตาย ไม่ต้องใช้สมอง
ลำบากครั้งเดียวก็สบายไปตลอด ใช่ไหม แต่ว่า ตั้งแต่เธอบอกฉันว่า จะทำบ้านพักคนชรายังไม่สายนี่ จู่ ๆ ก็พบว่า ชีวิตบางส่วนก่อนหน้านี้ เหมือนจะสบายเกินไป ดังนั้นฉันก็ขอบคุณเธอมากเหมือนกัน แต่ ต่อไปเธอทำอะไร อย่าวู่วามเข้าใจไหม เมื่อวาน ตอนที่เธอบุกเข้าไปตามหายายจาง ฉัน… ฉันคิดว่าข้างใน ฉันคิดว่าข้างในไฟไหม้ เธอเข้าไปก็ออกมาไม่ได้แล้ว ตอนนั้นฉันคิดว่า ถ้าเธอออกมาไม่ได้แล้ว ฉันเปิดบ้านพักคนชรายังไม่สายนี่ จะมีความหมายอะไร ต่อไปก็ไม่มีใครดูแลฉันแล้ว ที่เซี่ยงไฮ้พวกเราไม่มีญาติอะไร เธอก็คิดว่าฉันเป็นญาติของเธอที่เซี่ยงไฮ้ ฉันไปล้างจานแล้วนะ นี่คือห้องสองนอน หนึ่งห้องรับแขก แล้วก็ในการตกแต่งพวกเราก็ ใช้พื้นให้เกิดประโยชน์มากที่สุดแล้ว นี่ก็คือห้องหนึ่งในนั้น ดีมากเลย ห้องนอนอีกห้องอยู่ไหนคะ อยู่ทางนี้ค่ะ โอเค ห้องนอนสองห้องนี้ สไตล์การตกแต่งไม่เหมือนกันเลยนะ ใช่ค่ะ ดีจังเลย ฉันขอถ่ายรูปที่นี่หน่อยได้ไหมคะ ได้สิคะ พ่อ คุณย่า กินข้าวได้แล้วค่ะ รีบมา รีบมา กินข้าวก่อน หนูกลับมาแล้ว พี่กลับมาแล้วเหรอ ชิงอวี๋กลับมาได้ยังไง คุณย่าบอกให้หนูกลับมาไม่ใช่เหรอ บอกว่ามีเรื่องจะคุย
เร็ว นั่งลงกินข้าว ซื่อหง แกพูดเถอะ แม่ กินข้าวก่อนเถอะ ขอบคุณนะ ทำไมจะพูดไม่ได้ล่ะ ขอแค่เขายังไม่แต่งงาน ก็ยังเป็นคนของตระกูลกู้เรา แกในฐานะผู้ใหญ่ ทำไมไม่พูด ไม่ คุณย่า มีเรื่องอะไรเหรอ เกิดอะไรขึ้นคะ เธอกับจ่านเสียงเปิดบ้านพักคนชรา มีความคิดแบบนั้นกับเขาใช่ไหม พวกเราเป็นเพื่อนกัน ทำงานร่วมกัน เขาออกเงิน หนูออกแรง หนูไม่รู้ว่าหนูทำไม่ดีตรงไหน เธอกล้าพูดว่า เธอไม่ได้มีความรู้สึกแบบนั้น กับเขาเลยสักนิดเหรอ คุณย่า ทุกก้าวที่หนูทำในตอนนี้ ล้วนได้มาด้วยความพยายามของหนูเอง ไม่เคยทำ เรื่องน่าขายหน้าอะไร วันนี้เป็นแบบนี้ ต่อไปก็เป็นแบบนี้ พูดได้น่าฟัง พวกคุณค่อย ๆ กินนะ พวกเราจะไปรับเสือน้อย ไปเถอะ เสี่ยวฉิน ไม่เป็นไร พี่จะไปทำไม พี่ก็ควรทะเลาะกับเขานะ พูดจาไม่น่าฟังขนาดนี้ ให้เขาพูดไปเถอะ เขาจะพูดได้อีกกี่ปี ทำไมต้องให้เขาพูดด้วย อีกอย่างฉันคิดว่าพี่ก็มีปัญหาเหมือนกัน พี่อธิบายอะไรกับเขาทำไม พี่ก็ควรถามเขาตรง ๆ ฉันจะยั่วยวนเขาแล้วจะทำไม ผู้ชายยังไม่แต่งงาน ผู้หญิงยังไม่แต่งงาน ต่อให้เป็นเรื่องจริงเขาก็ยุ่งไม่ได้
พี่ก็ควรทำแบบนี้ถึงจะถูก กู้ชิงอวี๋กลับมาแล้ว พ่อก็อยู่ที่นี่ ทำไมฉันต้องทะเลาะกับเขาด้วย เดิมทีหลายวันนี้หนูก็อยากจะคุยกับพ่อกับย่า ในเมื่อวันนี้พูดมาถึงตรงนี้ หนูก็พูดออกมาเลยแล้วกัน หนูกับจ่านเสียง พวกเรากำลังคบกันอยู่ อะไรนะ นิสัยของเขา หนูเชื่อถือได้ เขาได้เป็นอย่างที่คนอื่นพูด ไม่… แต่ว่า พี่ พูดจริง ๆ นะกับจ่านเสียงนั่น พี่ชอบเขาจริง ๆ ใช่ไหม อะไรนะ ฉันแค่รู้สึกว่าถ้าไม่ชอบก็ช่างเถอะ ถ้าชอบ พี่อย่าเกรงใจเด็ดขาด พี่คิดดูสิ คู่แข่งคือกู้ชิงอวี๋นะ พี่ไม่คิดว่ามันน่าตื่นเต้นเหรอ ฉันเดาว่าอย่างเธอน่ะ ถ้าเธอรู้เข้าต้องถอนตัวทันที ไม่อย่างนั้นก็แสดงว่า เธอกับพวกเราเป็นคนระดับเดียวกันน่ะสิ พี่ว่าเธอจะทนไหวเหรอ พี่วางใจเถอะ ศึกครั้งนี้จะสู้ยังไงพวกเราก็ชนะ หนูรู้ว่าพ่อจะถามอะไรหนู แก ๆ แกรับปากเขาแล้วจริง ๆ เหรอ ดังนั้น วันนั้นพวกแกสองคนถึงไปเล่นเทนนิสด้วยกัน วันที่เล่นเทนนิสยังไม่ตกลง สองวันนี้เพิ่งตัดสินใจเอง เจ้าเด็กแซ่จ่านนี่ ตอนนี้พอใจสักทีนะ คืนนี้ต้องนอนไม่หลับแน่ ไม่ได้เว่อร์ขนาดนั้นหรอกค่ะ ไม่ ทำไมแกต้องรับปากเขาล่ะ หนูคิดว่า นอกจากเขาแล้ว ก็คงไม่มีใครชอบหนูอีกแล้ว
ตอนนี้กลุ่มวีแชตในหมู่บ้าน ได้แพร่กระจายไปทั่วแล้ว ตอนนี้เป็นยุคข้อมูล ไม่ว่านายจะมีความเคลื่อนไหวอะไร คนอื่นก็จะโพสต์ลงอินเทอร์เน็ต ถ้านายไม่เชื่อ ตอนนี้นายลงไปร้องเพลงสักเพลง ดูสิว่าจะมีคนโพสต์ลงอินเทอร์เน็ตไหม เธอคงไม่ใส่ใจหรอกใช่ไหม ♫ บางครั้งรู้สึกว่าตัวเองโง่เขลา ♫ นายหมายถึงอะไร บอกว่าฉันกับเสี่ยวฉิน มีอะไรแบบนั้นกันไม่ใช่เหรอ ♫ ไม่มีความสามารถโดดเด่นกว่าใคร ♫ แล้วนายกับเธอมีอะไรกันไหม ก็ต้องไม่มีอยู่แล้วสิ งั้นก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ ♫ กับเรื่องบางเรื่องฉันโง่เขลา ♫ ฉันไม่สนใจเรื่องพวกนี้ นายไม่ต้องกังวล ♫ จะไปเทียบกับใครคนอื่นได้อย่างไร ♫ ฉันไม่กังวลเรื่องนี้ แล้วนายกังวลอะไร ♫ คนที่ไม่เฉลียวฉลาดจริงจังที่สุด ♫ ฉันไม่กังวลอะไรทั้งนั้น งั้นนายรีบนอนนะ ราตรีสวัสดิ์ ♫ ไม่อย่างนั้นจะทำสำเร็จได้อย่างไร ♫ ♫ บางครั้งก็ยังถามตัวเอง ♫ [แกก็อย่าคิดแบบนี้สิ] [หนูก็ไม่รู้ว่าทำไมหนูถึงคิดแบบนี้] ♫ กลับสงสัยว่าตัวเองไม่มีพรสวรรค์ ♫ [เมื่อก่อน] [หนูไม่สนว่าคนอื่นจะชอบหนูหรือเปล่า] [แค่หนูชอบคนอื่นก็พอแล้ว] [แต่เหมือนว่าช่วงนี้หนูจะไม่มั่นใจแล้ว] ♫ คนที่ถูกลมพัดจนแยกจาก ♫
[หนูไม่รู้ว่า] [คนอื่นจะชอบหนูไหม] [แล้วหนูก็ไม่รู้เหมือนกันว่า] ♫ เล็กจ้อยดั่งเม็ดทรายเม็ดหนึ่ง ♫ [หนูจะชอบคนอื่นยังไง] ♫ คนที่ถูกลมพัดจนหลับตา ♫ ♫ ไม่กล้าให้คนอื่นเห็นสายตาที่เอ่อนอง ♫ [จ่านเสียง] [พรุ่งนี้ฉันเอาข้าวเช้าไปให้พี่นะ พี่อยากกินอะไร] ♫ ว่าวที่อยู่บนฟ้า ♫ ♫ ถูกใครชักจูงเชือกเอาไว้ ♫ ♫ เธอก็เคยลองหนีไปจากชั้นเมฆ ♫ ♫ มีอิสระทั้งชีวิต ♫ [จ่านเสียง] [ที่จริงพี่ทายผิดแล้ว ฉันชอบพี่จริง ๆ] ♫ กลับสงสัยว่าตัวเองไม่มีพรสวรรค์ ♫ ฉันตรวจสอบแล้ว อันนี้ของคุณคือของหลี่ซางอิ่น ชื่อว่าสามบทเพลงปี้เฉิง อรุณสวัสดิ์คุณยายจาง – อรุณสวัสดิ์ – อรุณสวัสดิ์ ทำไมพี่ไม่ส่งพี่สาวไปทำงานล่ะ วันนี้เธอไม่ได้ไปทำงาน ไม่สบาย ฉันเพิ่งส่งเธอกลับมาจากโรงพยาบาล พี่กินข้าวเช้าหรือยัง ถ้ายังไม่ได้กินข้าวเช้า ฉันทำขนมพุทรามาให้คุณยาย พี่อยากลองชิมไหม ไม่ดีมั้ง ของคุณยาย
คุณกิน คุณกิน คุณกินเถอะ เขาทำให้คุณนะ คุณกินเถอะ ไม่กินก็ช่าง งั้นฉันชิมนะ ช่วยติชมเธอหน่อย อร่อยมากเลย จริงเหรอ อร่อย อร่อย งั้นต่อไปฉันจะทำให้พวกพี่บ่อย ๆ นะ ค่อย ๆ กินนะ เธอกลับมาได้ยังไง นายกินอะไรเหรอ ขนมพุทรา ฉันตรวจเสร็จก็กลับมาแล้วไง พี่คะ พี่เป็นอะไรไป เสี่ยวฉิน ไม่เป็นอะไรมากหรอก แค่ขากรรไกรอักเสบ กินยาหน่อย อีกสองวันก็หายแล้ว ฉันไปเทน้ำให้นะ ไม่ ๆ ๆ ไม่ต้อง ฉันเอง ๆ ขนมพุทราอร่อยมาก มา เอาขนมพุทรามาจากไหนกัน หมอบอกว่าไม่เป็นไรจริง ๆ เหรอ ไม่เป็นไรจริง ๆ มีคนแบบนี้ด้วยเหรอ ฉันจะบอกเธอให้นะ หมอจีนเก่าอย่างฉัน ต้องตรวจชีพจรให้เธอแล้ว ไม่ ไม่เป็นไรใช่ไหม สองคนนี้คบกันจริง ๆ เหรอ ยังไม่คบกันอีกเหรอ
ดูสิ ตัวติดกันขนาดนี้แล้ว มีแฟนก็เป็นแบบนี้แหละ ตัวเองไม่รู้สึก แต่คนอื่นเห็นแล้ว ขนลุกไปหมด ขนลุกจะตายอยู่แล้ว แฟนของพี่ตอนนี้ ดื่มกาแฟติดกันสามแก้วแล้ว ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปจะขาดแคลเซียมนะ ขาดแคลเซียม เป็นไปได้นะ เธอไปซื้อแคลเซียมที่ร้านขายยาให้เขาสิ เกินจะทนจริง ๆ ขอร้องล่ะ พี่ให้เธอไปเถอะ อย่าทำเหมือนเป็นผู้คุมที่นี่ ทำให้พวกเราทำงานไม่สะดวก อึดอัดมากนะ ฉันสบายใจมากนี่ มีผู้คุมที่สวยขนาดนี้ด้วยเหรอ เธอดูสิ ๆ ๆ ทำไมเขาผอมขนาดนี้ สวย สวย เธอดูรูปร่างของเขาสิ พี่อย่าเหลวไหลได้ไหม เป็นผู้ชายทำตัวน่าเกลียด มันน่ารำคาญมากนะ เสี่ยวเฝิง เธอรู้ไหมว่าตอนนี้ฉันรู้สึกยังไง พี่ทำอะไรน่ะ ♫ ความกระตือรือร้นของฉันเหมือนไฟ ♫ ♫ เผาทั้งทะเลทราย ♫ เป็นบ้าอะไรเนี่ย ♫ พอพระอาทิตย์มาเจอฉัน ♫ คุณตาคุณยายจะเป็นโรคหัวใจแล้ว ประสาท เดี๋ยวนายจะกลับบ้านพักคนชราอีกไหม ใช่ เถ้าแก่จ่านทำทุกเรื่องด้วยตัวเองจริง ๆ นะ อะไรนะ ฉันชมว่านายตั้งใจทำงาน ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ทำเต็มที่
ใช่แล้ว ฉันจ่านเสียงคนนี้ ตั้งแต่เด็กก็เป็นนกโง่บินก่อน ใช้ความขยันไปทดแทนความเขลา ฉันจะบอกเธอให้นะ ข้อดีของสี่คำในตัวฉันมีเยอะแยะ ฉันว่าวันนี้เฝิงเสี่ยวฉินเก่งมากเลยนะ เขานี่เก่งจริง ๆ สามารถดึงเขามาร่วมด้วยได้ ถือว่าเป็นการตัดสินใจ ที่ถูกต้องที่สุดในปีนี้เลย ฉันได้ยินมาว่าเขามีแฟนแล้วไม่ใช่เหรอ แล้วเขาจะทำงานกับนายได้นานเหรอ เธอน่ะ รู้เรื่องซุบซิบเกี่ยวกับเขาน้อยเกินไป เลิกไปนานแล้ว จริงหรือเปล่า ใช่สิ เลิกไปแล้วเหรอ ทำไมล่ะ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน เธอรู้ไหมว่าผู้ชายคนนั้นที่จริงบ้านรวยมาก เป็นลูกเศรษฐี แถมยังมีบ้านหลังใหญ่ ความสามารถเท่า ๆ กับฉันเลย สุดท้ายเธอรู้ไหมว่าเฝิงเสี่ยวฉินพูดอะไร บอกว่าเธออยู่กับคนคนนี้ไม่มีความรู้สึก ไม่มีความรู้สึก เธอรู้ไหม งั้น งั้นเขาอยากหาความรู้สึกแบบไหน ใครจะไปรู้ล่ะ ฉันว่านะ ควรจะรีบจดทะเบียนสมรส แต่งงานก่อนแล้วก็หย่ากัน แย่งบ้านหลังใหญ่ของเขาไปครึ่งหนึ่ง เป็นอะไรไปเหรอ เหล่ากู้ ลูกสาวยังไม่ยอมหาแฟนอีกเหรอ หาแล้ว งั้นก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ ดูคุณถอนหายใจสิ ไม่ใช่ ไม่ค่อยพอใจกับผู้ชายคนนี้ใช่ไหม ก็ไม่ใช่เรื่องพอใจหรือไม่พอใจหรอก ในใจของผมน่ะ พูดไม่ออก ชิงอวี๋ น้ำเสียงการพูดในตอนนี้ ไม่เหมือนกับเมื่อก่อนแล้ว เธอบอกผมว่า บอกว่าตัวเองไม่มั่นใจแล้ว
ฟังแล้วผมรู้สึกปวดใจ น้ำตาเกือบจะไหลออกมาแล้ว เมื่อก่อนเธอไม่ได้เป็นแบบนี้แน่นอน ถ้าไม่ใช่ท้อแท้จริง ๆ เธอไม่มีทางพูดแบบนี้หรอก ลูกสาวของผมคนนี้ การแต่งงานครั้งนั้น ทำให้เธอเจ็บปวดมาก ตอนนี้ผู้ชายคนนี้ พอได้ไหม ดีกับชิงอวี๋มาก เรื่องนี้ผมรู้ งั้นก็ดีแล้ว พวกเราก็หวังว่าพวกเขาจะอยู่ด้วยกันดี มา ระวังนะ – บ๊ายบาย – บ๊ายบาย ชิงอวี๋ ชาร์ลี ไปเถอะ สวัสดีครับ ค่อย ๆ นะ คุณควรเลี้ยงข้าวพวกเราสักมื้อนะ กินอาหารญี่ปุ่น อาหารญี่ปุ่นแพง ได้ ไม่มีปัญหา ไม่คุยเยอะแล้วนะ จ่านเสียง – งั้น – ไปกินข้าวด้วยกันไหม ไม่ต้อง ๆ พวกเราไปเถอะ บ๊ายบาย เจอกันพรุ่งนี้ บ๊ายบาย คนแบบนี้ แฟนของชิงอวี๋คนนั้น เทศกาลไหว้บ๊ะจ่างเขาจะมาบ้านไหม เขาไม่ได้บอก ฉันก็ไม่ได้ถามเขา มา คบกันได้ไม่นาน มาตอนนี้จะเร็วไปหรือเปล่า
ก็ไม่เป็นไรนี่ ยังไงทุกคนก็รู้จักกัน อีกอย่าง เขาจีบชิงอวี๋ของเรามาหลายปีแล้ว ต่อให้ให้เขามาที่บ้านพรุ่งนี้ เขาก็ยอมนะ นั่นสิ ใกล้จะสี่สิบแล้ว แล้วยังแต่งงานครั้งที่สองอีก มีคนใหม่แล้วก็รีบตัดสินใจ ไม่ต้องถ่วงเวลาแล้ว ทำไมคำพูดอะไรออกจากปากพี่ ถึงได้ไม่น่าฟังขนาดนั้น ฉันพูดตามความเป็นจริง คนในครอบครัวของตัวเอง ไม่ต้องเสแสร้งขนาดนั้นหรอก ฉันว่า ไม่เป็นไรหรอก ชิงอวี๋ของเรามีคุณสมบัติดี รออีกหน่อย พอผ่าน 40 ก็จะ 50 ถึงตอนนั้นจะหาคนแก่อายุ 60 ให้เขาเหรอ ดูพี่พูดเข้า พี่สะใภ้ ชิงอวี๋ของเราเพิ่งอายุ 30 กว่าเองนะ ยังไงผมก็ไม่เร่งเขา ผมจะบอกให้นะ พวกเธอก็อย่าเร่งเขานะ [บ้านพักคนชรายังไม่สาย] นี่คือนม นมอันนี้เป็นออร์แกนิกนะ นี่คือข้าวสาลี ได้ มา ๆ ๆ ใบชาอยู่ทางนี้ อันนี้คือข้าวสาลี พวกเราเอา ข้าวสาลี ทุกคนสิ่งสำคัญที่สุดคือต้องมีความสุข ทุกคนมีความสุขนะ โอเค ชอบไหม
– อั่งเปา – ลำบากแล้ว ขอบคุณเถ้าแก่ ตั้งใจทำงานนะ ให้คุณ ขอบคุณเถ้าแก่ ขอบคุณ โอเค ๆ มาแล้ว ให้คุณ ขอบคุณเถ้าแก่ ขอบคุณเถ้าแก่ ดีใจไหม ดีใจ มา เลือกสักซอง ไม่เลือกแล้ว พี่ให้ฉันอันไหน ฉันก็เอาอันนั้น เธอฉลาดจังเลย อย่าให้พวกเขาเห็นนะ ของเธอเยอะที่สุด เท่าไรเหรอ ฉันเหรอ เธอน่ะ ความสัมพันธ์ของเรา ฉันจะให้แค่นี้เหรอ ห้าพันแปด ถ่อมตัว ฉันว่าแล้วพี่น่ะขี้เหนียวจริง ๆ พี่ให้ฉันหกพันพี่จะตายเหรอ ให้เลขศูนย์มันเต็ม ๆ สิ แปดสี่ตัวไม่ดีกว่าเหรอ ครั้งหน้า ครั้งหน้าให้เธอ มีเรื่องจะบอกเธอนะ ฉันน่ะ พรุ่งนี้ฉันจะไปบ้านเธอ ไปบ้านฉันทำไม ลูกเขยไปเยี่ยมบ้านพ่อตาน่ะ งั้นนี่ก็ถือว่าไปบ้านแล้วใช่ไหม ฉันก็ไม่รู้ว่านับไหม ยังไงก็แค่กินข้าวสักมื้อ [งานใหญ่หรืองานเล็ก] ต่อให้เป็นงานใหญ่ก็โอเคนะ ยังไงก็ต้องเจอกัน ไม่สู้จัดการในครั้งเดียวดีกว่า ใช่ไหม
ได้ ฉันรู้แล้ว ซื่อเหลียน พรุ่งนี้มากินข้าวที่บ้านนะ หลานเขยของเธอมาที่บ้าน เธอว่ามันสำคัญไหม ครั้งนี้ลูกเขยมาบ้านจริง ๆ เหรอ ดูคุณตื่นเต้นสิ ไม่ใช่ลูกเขยคุณสักหน่อย แค่สาวทึนทึก หลานสาวของคุณเก่งมากนะ คนที่ยังไม่ได้แต่งงานถึงจะเป็นสาวทึนทึก เธอไม่ใช่สักหน่อย นั่นสิ เธอไม่ใช่สาวทึนทึกสักหน่อย ยังหาเศรษฐีใหม่มาด้วย สุดยอด ไก่สับ ในตู้เย็นยังมีกุ้งใหญ่ เอาแบบนี้ ทำ กุ้งทอด เสือน้อยชอบ โอเคนะ แล้วก็ เสี่ยวฉิน พรุ่งนี้เรียกต้าเหนียนกลับมาด้วยกันนะ มารวมตัวกัน