EP.34 (FULL EP) | ที่พักแห่งหัวใจ (Life is a Long Quiet River) ซับไทย | iQiyi Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] ♫ ในที่สุดก็มีคำตอบ ที่ที่ทำให้ฉันสุขใจก็คือบ้าน ♫ [ที่พักแห่งหัวใจ] [ตอนที่ 34] เอาเถอะ ไม่ต้องกังวลแล้ว ทางหัวหน้าหวังก็เตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว ถ้ามีเรื่องอะไรจริง ๆ ก็โยนไปให้คนคนนั้น ไม่เกี่ยวกับเราสองคน เขาจะเป็นยังไงคะ ไล่ออก ติดคุก ไม่ว่ายังไงถ้าเขามารบกวนเธออีก เธอก็แจ้งตำรวจซะ วางใจเถอะ พวกเราอยู่บนเรือลำเดียวกัน ถ้าเกิดเรื่องขึ้นจริง ๆ ฉันจะปกป้องเธอเอง ไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ ถึงตอนนั้นก็จะจมลงไปด้วยกัน ถ้าจะจม ฉันก็จะจมไปกับเธอ ฉันรู้สึกว่า ฉันใช้ชีวิตแบบที่ฉันเกลียดที่สุด แล้วเธอหวังว่าจะมีชีวิตแบบไหนเหรอ ไม่รู้สิ ยังไงก็ไม่ใช่อย่างตอนนี้ เมื่อก่อน ฉันอยากเปิดร้านขายของชำ ขายของกิน ขายเครื่องดื่ม พี่ชอบเป็นเถ้าแก่น้อยเหรอ ถนนทางใต้ของว่านจื่อหยวนเธอรู้ใช่ไหม เมื่อก่อนเส้นทางนี้ มีแต่ร้านขนมกับร้านขายของชำ ครึกครื้นมากเลย ตอนนี้เธอไปดูสิ ไม่เหลือสักห้องแล้ว รื้อทิ้งจนหมดจด นี่เป็นภารกิจแรกที่หัวหน้าหวังให้ฉัน หลังจากที่ฉันมาที่สำนักงานแขวง ฉันทำได้ไม่เลว ยังได้รับการประเมินความก้าวหน้า ที่จริง เปิดร้านขายของชำก็ไม่มีอะไรไม่ดี รื้อร้านทิ้งก็ไม่ได้ผิดอะไร เพียงแต่เอาสองอย่างนี้มารวมกัน อย่างแรกก็กลายเป็นโศกนาฏกรรม
อย่างหลังก็กลายเป็นคนเลว ดังนั้น ฉันก็ใช้ชีวิต แบบที่ตัวเองเกลียดเหมือนกัน พวกเราก็เหมือนกัน ฉันไม่มีทางเลือก พี่ก็ไม่มีทางเลือก ขอบคุณนะ เชี่ยนเชี่ยน เธอทำให้ฉันรับรู้ถึง การมีตัวตนในชีวิต ไม่ว่ายังไง พวกเราก็ใช้ชีวิตอย่างที่ตัวเองต้องการ ก็พอแล้ว พี่สะใภ้ พี่เลือกเสื้อผ้าเก่งมากเลย ชุดนี้นุ่มมาก ฉันคิดว่าอากาศร้อน ซื้อแบบที่มีกระดุมให้เขา เวลาเปลี่ยนผ้าอ้อมจะได้สะดวก เก่อเย่ว์ เพราะว่าฉันกำลังจัดการบันทึกการโทรนี่ ฉันอยากถามหน่อย เธอกับสามีไม่ได้เปลี่ยนเบอร์ใช่ไหม ไม่ได้เปลี่ยนค่ะ ยังเป็นเบอร์เดิม งั้นเธอดูหน่อยนะ ใช่อันนี้ไหม [กู้ซิน] ของกู้ซิน ฮัลโหล ที่รัก โอเค ฉันรู้แล้ว คุณระวังตัวด้วยนะ เป็นอะไรไปเหรอ ที่ทำงานของกู้ซิน มีเพื่อนร่วมงานอายุมากคนหนึ่ง เป็นโรคหัวใจกะทันหัน กู้ซินต้องพาเขาไปโรงพยาบาล คืนนี้ไม่กลับมาแล้ว [พี่ วันนี้ได้รับภารกิจฉุกเฉิน] [ต้องทำโอทีทั้งคืน] [ไม่กลับมาแล้วนะ] เชี่ยนเชี่ยนเหรอคะ พี่สาวเธอว่าอะไรบ้าง พี่สาวฉันบอกว่า ให้ฉันล็อกประตูให้ดี เพื่อไม่ให้หมาป่าเข้ามา งั้นเธอไม่ได้บอกพี่สาวเธอเหรอว่า เธอชอบอยู่กับหมาป่า ไปเถอะ
ค่อย ๆ นะ บ๊ายบาย บ๊ายบาย ไม่ต้องคบต่อแล้ว ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป ตัดความสัมพันธ์ซะ ทำอะไรน่ะ เธอว่าจะทำอะไร เขามีภรรยา เขาไม่รักภรรยาของเขา เขารักภรรยาหรือเปล่า ฉันไม่สน แต่เธอจะหน้ามืดตามัวไม่ได้ ได้ยินไหม พี่ พี่อย่ายุ่งเลย ฉันไม่สนใจเธอจะได้เหรอ เธอรู้ไหมว่าตอนนี้ตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ เธอกำลังทำลายครอบครัวคนอื่นอยู่นะ ฉันจะมีแรงไปทำลายครอบครัวคนอื่นได้ยังไง เรื่องของตัวเองฉันก็ยุ่งมากพอแล้ว พิจารณาผลงานธนาคารเดือนละครั้ง พอจะผ่อนคลายหน่อย ข้างหลังก็มีคนไล่ตามมาแล้ว หัวหน้ายังเป็นคนที่บ้าอำนาจอีก พอมีผลงานดีก็จะยกยอจนแทบจะบินขึ้นฟ้า พอผลงานแย่ เปลี่ยนอารมณ์เร็วกว่าพลิกหนังสืออีก เตะเราออกไปได้ทันที ไม่ให้เงินเราแม้แต่แดงเดียว พี่ ถ้าฉันไม่จับกู้ซินที่เป็นฟางเส้นสุดท้ายเอาไว้ บางทีพอฉันอายุ 60 ฉันยังเป็นพนักงานเล็ก ๆ ของธนาคารอยู่เลย งั้นฉันกลับไปอยู่บ้านเกิดดีกว่า ใช้ชีวิตแบบนั้นอย่างน้อยก็สบายหน่อย เธอจะจับเขาให้แน่น คิดวิธีอื่นก็ได้ พวกเราให้ผลประโยชน์เล็กน้อยกับเขา พวกเราไม่จำเป็นต้องทุ่มตัวเองลงไป พี่ พี่คิดว่านี่เป็นเด็กเล่นขายของเหรอ พี่ให้ของขวัญ จับมือ กอดกันหน่อย ก็กลายเป็นเพื่อนสนิทกันแล้ว อีกอย่าง ตอนนั้นพี่ก็ ทุ่มตัวเองลงไปเหมือนกันถึงได้… ต่อให้พวกเธอคิดว่าฉันทุ่มตัวเองลงไป
ทำไมฉันต้องไปติดเขา เพราะว่าเขาจะแต่งงานกับฉันไง กู้ซินจะแต่งงานกับเธอไหม เขาจะแต่งงานกับเธอไหม ฉันไม่ต้องการให้เขาแต่งงานกับฉัน ต่อให้วันหนึ่ง ฉันอยากแต่งงานกับเขา พี่คิดว่าฉันทำไม่ได้เหรอ เขามีภรรยามีลูก ฉันก็ยังแต่งงานกับเขาได้อยู่ดี ไม่ได้เป็นอุปสรรคของฉันเลย เชี่ยนเชี่ยน เราเป็นคนจะทำทุกวิถีทางแบบนั้นไม่ได้ อย่างน้อยก็ต้องมีขีดจำกัดบ้างสิ เรื่องนี้ เธอรีบจัดการเอง รีบเลิกกันซะ ถ้าเธอยังไม่เลิกกันอีก ฉันจะไปคุยกับเก่อเย่ว์เอง ประธานเสิ่น โครงการครั้งที่แล้วไม่ได้ร่วมมือกับคุณ ฉันเสียใจมาจนถึงตอนนี้ ในที่สุดครั้งนี้ก็มีโอกาสร่วมมือกับคุณแล้ว ฉันจะต้องจับคุณไว้ให้แน่น ๆ เลย เอาสิ มา พวกเราใช้ชาแทนเหล้า ขอให้ร่วมงานกันอย่างมีความสุข ยินดีที่ได้ร่วมงานนะคะ ใช่แล้ว ผมได้ยินมาว่า ไมเคิลออกจากอ้ายเหมิงแล้ว ใช่ไหม น่าเสียดายจริง ๆ ที่จริงไมเคิลเป็นพนักงานที่ดีมาก ถ้าไม่ใช่เพราะแรงกดดันจากเฟิงอิ๋น ที่จริงผมอยากร่วมงานกับเขามาก จนถึงตอนนี้ผมยังรู้สึกผิดต่อเขาอยู่เลย คุณ ทำไมคุณถึงพูดแบบนี้คะ เขา… เขาไม่ได้บอกคุณเหรอ ที่ผมรับปากเขา ทั้งหมดเป็นเพราะแผนงานของเขา เขียนได้ดีมาก สามารถนำไปใช้ได้ดีมาก ดีกว่าของเฟิงอิ๋นเยอะเลย ไมเคิลฉลาดมาก และมีความมุ่งมั่นมาก เขารู้ว่าผมชอบปีนหน้าผา ช่วงนั้น เขามักจะมาอยู่เป็นเพื่อนผม
พอผมเห็นท่าทางปีนหน้าผาของเขา ก็รู้ว่าเขาเป็นมือใหม่ ใช้พลังเต็มที่ เหมือนจะสู้สุดชีวิตอย่างนั้น ตัวเขียวช้ำไปหมด ผมบอกเขาว่าอย่าทำแบบนี้ แต่เขาบอกผมว่า ไม่ว่ายังไง [ก็ต้องเอาโครงการนี้มาให้ได้] [ต่อให้เหนื่อยตาย] [คุณเป็นอะไรไป] [ทำไมบวมได้ล่ะ] นี่คุณแนะนำแฟนให้คนอื่น คุณจะลากผมมาทำไม ฉันจะให้คุณช่วยคิดหน่อยน่ะสิ อีกอย่าง คนนี้เป็นญาติของครอบครัวคุณ เสี่ยวเย่ ผม… พี่ครับ นั่ง ๆ ๆ ครับ ๆ นี่คือสามีของฉัน กู้ซิน สวัสดีครับ สวัสดีครับ นั่งเถอะ ๆ ครับ อีกเดี๋ยว พอผู้หญิงมาถึงแล้ว พวกเราสองคนก็กลับก่อน โอเคไหม ได้ เชี่ยนเชี่ยน มา ๆ ๆ มาทางนี้ เสี่ยวเย่ ฉันจะแนะนำให้รู้จักนะ คนนี้คือเฝิงเชี่ยนเชี่ยน เป็นลูกพี่ลูกน้องของสามีฉัน นี่คือเสี่ยวเย่ รุ่นน้องมหาวิทยาลัยของฉัน สวัสดีครับ เชี่ยนเชี่ยน นี่เป็นแฟนที่แนะนำให้เธอรู้จัก เสี่ยวเย่ นายอย่าเอาแต่คิดว่าเชี่ยนเชี่ยนสวย แต่ที่จริงเชี่ยนเชี่ยนกระตือรือร้นมากเลย เธออยู่ที่ธนาคารนั่น
ชื่อ… หวงไห่ค่ะ ธนาคารหวงไห่ คือว่า ฉันมีโทรศัพท์เรื่องงาน ฉันไปโทรหน่อยนะคะ ครับ [ประหยัดไฟ] [ชีวิตจะมีไฟตลอดไป] พี่บอกฉันว่าเก่อเย่ว์มีเพื่อนต้องการกู้เงิน ฉันถึงออกมา คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นการนัดบอด พี่ พี่คิดจะทำอะไร เธอว่าฉันจะทำอะไร ฉันให้คนแนะนำแฟนให้เธอแล้วจะทำไม พี่ให้ใครแนะนำก็ได้ พี่ให้เธอแนะนำให้ฉันเนี่ยนะ [อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าพี่จงใจนะ] ก็ฉันจงใจนี่ ฉันอยากให้เธอรู้ [ฉันแค่อยากเตือนเธอ] [เธอจะได้ไม่หน้ามืดตามัวอีก] ฉันบอกแล้วไง พี่อย่ามายุ่งกับฉัน ประมาณนั้นแหละ เชี่ยนเชี่ยนรีบมาเร็ว [ทางด่วนหนานเป่ย] รีบไปสิ ขับรถเป็นไหมเนี่ย นี่ก็ตั้งกี่โมงแล้ว ทำไมรถติดขนาดนี้ คุณไปข้างหน้าตรงนั้นก็ปล่อยฉันลงเถอะ ทำ ทำไมเหรอ ฉันจะไปหาแม่หน่อย ลืมเสื้อผ้าลูกไว้ที่นั่นหลายตัว งั้น ผมหาที่จอดรอคุณ ไม่ต้องหรอก คุณส่งเชี่ยนเชี่ยนกลับไปก่อนเถอะ ไม่เป็นไรหรอก ผมรอคุณแล้วกัน ไม่ต้องจริง ๆ ฉัน ฉัน… ฉันขึ้นไปคุยกับแม่สักหน่อย งั้นก็ได้ งั้นก็ได้ เดินทางระวังตัวด้วยนะ ฉันไม่รู้ว่า เมื่อกี้เก่อเย่ว์จะมาแนะนำแฟนให้เธอ เขาไม่ได้บอกฉัน น่าจะเป็นพี่สาวฉันให้เธอแนะนำน่ะ
พี่สาวฉันรู้ความสัมพันธ์ของเราแล้ว งั้น แล้วเขาว่ายังไงบ้าง พี่คิดว่ายังไงล่ะ พี่สาวฉันบอกว่า ถ้าเราสองคนไม่เลิกกัน เขาก็จะไปบอกภรรยาของพี่ พี่สาวฉันยังบอกว่า ผู้หญิงอ่อนไหวกันทุกคน เขาไม่พูดไม่ได้หมายความว่าเขาไม่รู้ พี่คิดยังไง [ธรรมดา] อย่าถามฉันเลย ฉันไม่รู้ ฉันทำผิดต่อเธอ [พี่สาวฉันรู้ความสัมพันธ์ของเราแล้ว [แล้วเขาว่ายังไงบ้าง] [พี่คิดว่ายังไงล่ะ] [พี่สาวฉันยังบอกว่า] [ถ้าเราสองคนไม่เลิกกัน] [เขาก็จะไปบอกภรรยาของพี่] [พี่คิดยังไง] [อย่าถามฉันเลย] [ฉันไม่รู้] [ฉันทำผิดต่อเธอ] ถ้าเก่อเย่ว์คิดไม่ตกล่ะ เขาเป็นใครเธอน่าจะรู้ดี เขาก็ไม่ได้ราบรื่นทุกอย่าง ที่บ้านเกิดเรื่องแบบนี้ จะรังแกคนดี ๆ ไม่ได้นะ ไม่ใช่ ใครรังแกเขากัน พี่ พี่ไม่รู้หรอก ตอนนี้ฉันวุ่นวายมากพอแล้ว ธนาคารของเรายังกำหนดไว้ว่า ห้ามแลกเปลี่ยนกับลูกค้าเป็นการส่วนตัว แต่ถ้าทำตามจริง ๆ งั้นสุดท้ายฉันก็ทำได้แค่ต้องอดตายแล้ว ยังไงฉันก็ไม่สนใจอะไรแล้ว เหมือนกับอาบน้ำเย็น ตัวสั่นไปทั้งตัว ล้างออกแล้วก็ลืม ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เชี่ยนเชี่ยน หลายปีมานี้ฉันสู้สุดชีวิตอยู่ที่เซี่ยงไฮ้ มีเพียงจุดมุ่งหมายเดียว ก็คือซื้อบ้านของตัวเองสักหลัง มีบ้านที่เป็นของพวกเรา และเพื่อให้เธอกับต้าเหนียนได้มั่นคงหน่อย ฉันพยายามมาตลอด
แกไสหัวออกไปตอนนี้เลย บ้านที่ฉันต้องการไม่ใช่แบบนี้ [ชิงอวี๋ พูดตามตรงนะ] [คุณเก่งมาก] [เป็นสามีของคุณไม่ง่ายเลยจริง ๆ] [ผมคิดว่าที่เขาทำแบบนี้] [อาจจะเป็นเพราะคุณ] [เขาอยากพิสูจน์ตัวเองกับคุณ] ไม่งั้นฉันเรียกรถแล้วกัน ไม่ต้องหรอก ฉันอยากเดินเล่น งั้นฉันเดินกับเธอนะ ฉันอยากเดินคนเดียวน่ะ งั้นเธอกลับถึงบ้านแล้วโทรหาฉันนะ ระวังตัวด้วยนะ [บนเวทีของชีวิต] [โศกนาฏกรรมมักจะอยู่เหนือกว่า] [น้ำตานิรันดร์กว่าเสียงหัวเราะ] [ความเศร้าลึกซึ้งกว่าความหวานซึ้ง] [คิดได้ในเรื่องนี้] [พวกเราก็จะโล่งใจมากขึ้น] [ทำแบบเดิมทุกวัน] [เวลาทำให้พวกเราเข้าใจอะไรได้มากมาย] [เพราะว่าเข้าใจ] [ดังนั้นจึงทะนุถนอม] [เพราะทะนุถนอม] [ก็เลยปล่อยวาง] ♫ คนที่ไม่เฉลียวฉลาดจริงจังที่สุด ♫ ♫ ไม่อย่างนั้นจะทำสำเร็จได้อย่างไร ♫ ♫ บางครั้งก็ยังถามตัวเอง ♫ ♫ กลับสงสัยว่าตัวเองไม่มีพรสวรรค์ ♫ [พี่] [พี่อย่าโกรธฉันเลย] [ที่จริงความปรารถนาของฉันก็เหมือนกับพี่] ♫ คนที่ถูกลมพัดจนแยกจาก ♫ [ฉันก็หวังว่าพวกเราสามพี่น้อง] [จะมีบ้านหลังใหญ่ในเซี่ยงไฮ้] ♫ เล็กจ้อยดั่งเม็ดทรายเม็ดหนึ่ง ♫ [พี่] [ขอโทษนะ] [ฉันผิดไปแล้ว]
♫ คนที่ถูกลมพัดจนหลับตา ♫ [ถนนเทียนถง] [เหมือนฉันจะสูญเสียตัวเองไป] ♫ ไม่กล้าให้คนอื่นเห็นสายตาที่เอ่อนอง ♫ ♫ ว่าวที่อยู่บนฟ้า ♫ ♫ ถูกใครชักจูงเชือกเอาไว้ ♫ ♫ เธอก็เคยลองหนีไปจากชั้นเมฆ ♫ ♫ มีอิสระทั้งชีวิต ♫ ♫ กลับสงสัยว่าตัวเองไม่มีพรสวรรค์ ♫ พ่อ พ่อเก็บของเสร็จหรือยัง – ไม่ทันแล้ว – เสร็จแล้ว ๆ ไม่ต้องเร่งแล้ว แม่ ให้แม่อยู่บ้านคนเดียว ยังไงผมก็ไม่ค่อยสบายใจ โรงเรียนจัดให้ครูที่เกษียณ ไปรักษาตัวที่เป่ยไห่ กว่าจะมีสักครั้ง ออกไปเที่ยวให้สนุกนะ ครับ แต่ว่า แม่อยู่บ้านคนเดียวดูแลตัวเองด้วยนะ มีเรื่องอะไรก็ไปหาชิงอวี๋ ได้เลย ซื่อเหลียนก็อยู่บ้าน โทรหาซื่อเหลียนก็ได้ แม่รู้แล้ว แกไปอย่างสบายใจเถอะ ได้ ได้ ได้ คุณย่า งั้นหนูไปส่งพ่อเสร็จ กลับมากินข้าวเที่ยงกับคุณย่านะคะ ไปเถอะ
ขับรถดี ๆ นะ ดูแลตัวเองดี ๆ นะ แกวางใจเถอะ งั้นพวกเราไปก่อนนะ โอเค [บ้านพักคนชรายังไม่สาย] [แผนกต้อนรับ] ต้าเหนียน การบ้านวิชาคอมพิวเตอร์แกทำหรือยัง เดี๋ยวเล่นพอแล้วก็รีบไปเขียนนะ – รู้แล้ว พี่ – ได้ยินไหม น้าชำนาญจังเลย ก็พอได้นะ อันนี้น้าจะขายเท่าไรเหรอ ไม่แน่นะ ถ้าน้อยหน่อยก็สามสี่ร้อย ถ้าเยอะหน่อยก็เจ็ดแปดร้อย ตอนนี้อาหารจานนี้ยิ่งทำยิ่งอร่อยแล้ว ขอบคุณนะ เหมือนผีเลย ขอโทษนะ เธอ ถ้าจะขอบคุณก็ไม่ต้องขอบคุณฉันหรอก ขอบคุณเถ้าแก่เถอะ เถ้าแก่บอกฉันว่า พี่ช่วยขอร้องให้พวกเรา มีประโยคหนึ่ง ที่จริงฉันอยากบอกเธอมาตลอด พวกเราล้วนอยากอยู่ที่เซี่ยงไฮ้ ล้วนอยากฝืนทนต่อไป แต่จะทำอะไร ก็ต้องมีจิตสำนึก ถ้าถูกคนอื่นว่า ว่าทำได้ทุกอย่างเพื่อให้บรรลุผล แล้วจะมีความหมายอะไรล่ะ ต่อให้ทำเพื่อลูก ก็จะให้คนอื่นดูถูกไม่ได้ เข้าใจแล้ว ขอบคุณนะคะ ทำไมถึงช่วยขอร้องให้เขาล่ะ ยังไงเขาก็มีลูกสามคน ให้โอกาสเขาอีกครั้งเถอะ คือว่า พอฉันพูดกับพี่ เรื่องการลงทุนของบริษัทประกัน พี่จะไม่พูดอะไรอีกเลย
แล้วก็ ขอร้องให้เขา พอฉันพูด พี่ก็รับปากอย่างเร็วเลย พี่คงไม่คิดว่ามีเรื่องอะไร ที่รู้สึกผิดกับฉันใช่ไหม เสี่ยวฉิน ที่จริงฉัน ฉันไม่รู้ว่าฉันแสดงออกได้ชัดเจนหรือเปล่า ก็คือฉันหวังว่า ในอนาคตเธอจะมี ครอบครัวใหม่และความสุขของตัวเอง คนหนึ่งพูดกับอีกคนหนึ่ง หวังว่าเธอจะมีครอบครัวที่ดี หวังว่าเธอจะมีความสุข มันหมายความว่า ไม่ว่ายังไงความสุขในอนาคตของเธอ ไม่เกี่ยวกับฉันแน่นอน ขอให้เธอมีความสุข สู้ ๆ ชิง ชิงอวี๋ แกไม่ต้องรีบกลับมานะ ฉันคนเดียว ต้มเกี๊ยวกินก็พอแล้ว แกขับรถช้าหน่อยนะ เอาล่ะ ไม่คุยกับแกแล้ว คุณย่าคะ หนูกลับมาเอาของให้เสือน้อย คุณย่าคะ [ฉุกเฉิน] แม่ครับ คุณย่า ตื่นแล้วเหรอ ซื่อหง กว่าแกจะได้ออกไปเที่ยวสักครั้ง เพราะฉัน เลยไม่ได้เที่ยวอีกแล้ว แม่ครับ เที่ยวไม่สำคัญหรอก สุขภาพสำคัญที่สุด ชีวิตนี้ของแม่ สุดท้ายก็เป็นภาระของลูก แม่ครับ ครอบครัวเดียวกันไม่ต้องพูดเรื่องพวกนี้ อาการเป็นยังไงบ้างครับคุณหมอ คืออย่างนี้ครับ ตอนนี้ผู้ป่วยเป็นโรคกล้ามเนื้อหัวใจตาย พวกเรากำลังทำการตรวจอย่างเต็มที่ พรุ่งนี้ยังต้องถ่ายภาพรังสีด้วย ถ้าผลการถ่ายภาพรังสี ออกมาไม่ดี คำนึงถึงที่ผู้ป่วยอายุมาก
ทั้งยังมีความดันโลหิตสูง แล้วยังเป็นโรคเบาหวานอีก งั้นพวกคุณก็ต้องเตรียมตัว สำหรับการรักษาแบบพยุงอาการนะครับ โอเคไหมครับ ครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ๆ รบกวนด้วยนะครับ ครับ – ขอบคุณค่ะ – ขอบคุณค่ะ ครับ ไม่เป็นไรครับ พี่ใหญ่ พี่ว่า พ่อคะ ไม่งั้นเรามาปรึกษากันหน่อย ว่าทุกคนจะสลับเวรดูแลคุณย่ายังไง ยังจะปรึกษาอะไรอีก ให้พวกเราสลับเวรกันเถอะ ใช่ ใช่ แล้วพวกเด็ก ๆ ล่ะ ไม่ต้องรบกวนพวกเด็ก ๆ หรอก พวกเขายังต้องทำงานนะ ไม่เป็นไรค่ะ คุณอา ฉันทำได้ค่ะ เอาอย่างนี้ ก็นับฉันเข้าไปด้วยแล้วกันค่ะ เวลาของฉันค่อนข้างอิสระ วันนี้เป็นวันแรก ทุกคนไม่ได้เตรียมตัว กะทันหันเกินไป ฉันอยู่ดูแลเอง พ่อคะ ตอนนี้พ่อรีบกลับไป คืนนี้พ่อดูแลเสือน้อยนะ หนูจะอยู่ที่นี่ – ได้ ๆ ๆ – โอเค
งั้นลำบากเธอแล้วนะ งั้นก็ทำตามนี้แล้วกัน ดีไหม – ได้ – งั้นกลับก่อนเถอะ ไป พวกเธอลำบากแล้ว ลำบากแล้ว ฉันสั่งโจ๊กให้คุณย่าดีกว่า ได้ ฉันว่า ไม่งั้นพี่กลับไปก่อนเถอะ พวกเราสองคน ไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่กันทั้งคืนหรอก ฉันอยู่ก็พอแล้ว ฉันรู้ว่าเธอหวังดี แต่ฉันก็ยังอยากอยู่เป็นเพื่อนคุณย่า ตอนนี้เวลาที่จะได้อยู่กับคุณย่าน้อยลงเรื่อย ๆ ไม่ต้องหรอก คุณย่าอย่าดื้อนะคะ จะต้องจัดการให้เรียบร้อย ไม่ใช่ ไม่อย่างนั้นล่ะก็ คุณย่าจะลำบากมากนะ มา ๆ ๆ หนูก็ว่าแล้วคุณย่า จะพลิกไปพลิกมา ๆ ทำอะไร เข้าห้องน้ำต้องเรียกคนนะ ไม่อย่างนั้นทำเลอะตัวเองหมด ย่าดูสิ พอแล้ว พอแล้ว ไม่ต้องแล้ว ก้นของย่าแดงหมดแล้ว ถ้าหนูไม่ทำความสะอาดให้ย่า พรุ่งนี้ลูกชายย่ามาเห็น จะคิดว่าหนูรังแกย่านะคะ หนูจะทาครีมทามือให้นะ แบบนี้ก็จะไม่เป็นแผลกดทับแล้ว คุณย่า ไม่ต้องกลัวจะรบกวนนะ ต้องเรียกคนนะ จะถ่ายเบาถ่ายหนักก็ต้องเรียกหนู ฮัลโหล หัวหน้าหวังถูกจับแล้ว ไม่รู้ว่าจะทนอยู่ข้างในได้นานแค่ไหน [ฉันก็อาจจะมีปัญหาใหญ่เหมือนกัน]
พี่หมายความว่ายังไง [แต่เธอไม่ได้รับบ้านหลังนั้น] [เธอไม่เป็นไรหรอก] [วางใจเถอะ] [โรงพยาบาลเทียนโย่วเซี่ยงไฮ้] [แผนกผู้ป่วยใน] [แผนกฉุกเฉินผู้ป่วยนอก] วันนี้ย่าเป็นยังไงบ้างคะ ทำไมวันนี้เป็นเธออีกแล้วล่ะ แล้ว วั่งตี้ล่ะ ลูกสะใภ้คนโตของคุณย่า สองวันนี้ยุ่งจะตายแล้ว มาไม่ได้แล้วค่ะ เธอเหนื่อยมาก หลานกำลังหย่านม นอนกับแม่ไม่ได้ นอนกับเขาทุกวัน เดิมทีชิงอวี๋จะมา แต่ว่าวันนี้เธอไปทำงานต่างเมือง ไปตั้งแต่เช้าแล้ว ปอกแอปเปิลให้คุณย่านะคะ โอเคไหม คุณย่าไม่ต้องถอนหายใจแล้ว คุณย่าถือว่าดีมากแล้วนะ พวกลูก ๆ น่ะ ตั้งใจกันมากแล้วละ คุณย่าดูหนูสิ หนูยังไม่กล้าคิดเลย ต่อไปถ้าหนูแก่แล้ว ป่วยจะทำยังไง เธอเปิดบ้านพักคนชราไม่ใช่เหรอ เธอจะกลัวอะไร ยังไงเธอก็เก่ง ยังต้องให้คนเลี้ยงอีกเหรอ คุณย่าคะ มีเรื่องหนึ่ง หนูสงสัยมาตลอด คุณย่ารู้สึกไหมคะว่า ว่าตัวเองลำเอียงไปหน่อย คุณย่าดูสิคะ ลูกสาวคนเล็กของคุณย่าฐานะไม่ดีขนาดนั้น แต่ว่า เรื่องที่เธอยกบ้านให้ลูกชายคนโต คุณย่าก็ไม่สนใจเลย ไม่ยุติธรรมไปหน่อยนะคะ เมื่อก่อนไม่เหมือนตอนนี้หรอก ความเป็นอยู่ลำบาก ขอแค่ลูก ๆ มีชีวิตอยู่อย่างสงบสุข ก็ไม่เลวแล้ว ตอนนั้น
ซื่อไห่ก็แทบจะเอาชีวิตไม่รอดแล้ว ซื่อเหลียนเป็นเจ้าหน้าที่ในองค์การจัดสรร ผลประโยชน์ในหน่วยงานของสามีเธอก็ดี ฐานะของพวกเขาก็ไม่เลว ก็เลยเสนอออกมาเองว่า จะยกบ้านให้ซื่อไห่ ฉันก็ขัดแย้งเหมือนกัน ทั้งไม่อยากให้ลูกชายต้องลำบาก ทั้งไม่อยากให้ลูกสาวเสียเปรียบ พูดเรื่องพวกนี้กับเธอ เธอก็ไม่เข้าใจหรอก แต่เรื่องนี้สำหรับคนนอกอย่างเรา คุณย่ายังเข้าข้างลูกชายอยู่ดีนะคะ ลูกสาวเสียเปรียบชัด ๆ ฉันก็เป็นคนนะ กำลังวังชามีจำกัด ฉันกลัวพวกเขาจะทะเลาะกัน แล้วก็กลัวพวกเขาจะทะเลาะกับฉัน พ่อของซื่อเหลียน จากไปตั้งนานแล้ว เงินเดือนประกันแรงงานของฉันก็ไม่เยอะ ขอแค่พวกเขาสงบสุข ฉันก็จะสงบสุข [โรงพยาบาลเทียนโย่วเซี่ยงไฮ้] [แผนกตรวจสุขภาพ] คุณย่าคะ วันนี้คุณย่าดูแปลก ๆ นะ ปกติไม่เคยได้ยินคุณย่าพูดเรื่องพวกนี้มาก่อน คนเราน่ะ พอแปลกแล้ว ก็จะมีชีวิตอยู่ได้ไม่นานแน่นอน กู้เหล่ยตายไปแล้ว ถ้าฉันไปอีก งั้น… คุณปู่ของเสือน้อย ก็น่าสงสารแล้ว ลูกชายคุณย่าโชคดีนะคะ เขายังมีชิงอวี๋อีกคน ใช่ไหม มีบางอย่างนะ ที่เธอเก่งกว่าชิงอวี๋ คุณย่า คุณย่าไม่เลอะเลือนเลยสักนิด ครั้งนี้ ถ้าไม่มีเธอ ฉันคงตายไปนานแล้ว [เสี่ยวฉิน] [เธอไม่ใช่คนเลวเลย] [จางกุ้ยหง] [เพียงแต่จิตใจของเธอลื่นไหลเกินไป] [ดังนั้น]
[ฉันจึงคอยเตือนเธอบ่อย ๆ] [สุสานสกุลกู้] [นั่นก็เพื่อกู้เหล่ย] [เพื่อเสือน้อย] [เสือน้อยเป็นหัวใจของตระกูลกู้เรานะ] [เธอจะต้องอบรมสั่งสอนให้ดี] [ให้เขาเป็นคนที่มีอนาคต] ดื่มชาสักหน่อย ทางนี้ ค่ะ ขอบคุณค่ะ ป้าจาง มาแล้วเหรอ ทางนี้ พี่สะใภ้ กู้ซินมีผู้หญิงอยู่ข้างนอก ตอนนี้ทุกคืนฉันนอนไม่หลับ ฉันฝันว่า เขาจะหย่ากับฉัน เก็บของแล้วไปโดยไม่หันกลับมามองเลย พอตื่นขึ้นมาฉันก็คิดว่า ถ้าเขาทำอย่างเด็ดขาดแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ทุกคนพูดออกมาให้ชัดเจน อยากตีก็ตี อยากด่าก็ด่า ตัดฉับเดียวก็จบไปเลย พี่สะใภ้ ถ้าพี่เป็นฉัน พี่จะทำยังไงคะ พี่สอนฉันที ฉันคิดว่าชีวิตคนเรา แคร์แต่เรื่องใหญ่ อย่าไปแคร์เรื่องเล็กเลย แล้วอะไรคือเรื่องใหญ่ อะไรคือเรื่องเล็กล่ะ สามีของตัวเองไปอยู่กับผู้หญิงคนอื่น นี่เรียกว่าเรื่องใหญ่หรือเล็ก สิ่งที่เธอพอทนได้ล้วนเป็นเรื่องเล็กน้อย ถ้าทนไม่ได้จริง ๆ ก็เป็นเรื่องใหญ่ ขอบคุณนะ วันที่คุณย่าของคุณเสียชีวิต ตอนแรกผมก็อยากมา แต่ตอนนั้นที่บ้านมีธุระนิดหน่อย ทำไมเหรอ เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ บ้านเก่าของเราจะรื้อถอนแล้ว งั้นก็ดีนะ อาทิตย์ที่แล้ว ผมพาพ่อแม่ไปดูบ้าน [พวกเราถูกใจบ้านสองห้องนอน หนึ่งห้องรับแขก]
[เป็นบ้านมือสองไม่เก่ามาก] [ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่บ้านที่ดีอะไร] [แต่พวกเราทุกคนก็ดีใจมาก] [ก็ถือว่า] [เป็นการปลอบใจพวกเราอย่างหนึ่งน่ะ] [แม่คิดเยอะมาก] [ใช้ชีวิตก็คงจะประมาณนี้แหละ] [พอกินพอใช้] [ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป] [แม่จะไม่คิดมากอีกแล้ว] [พวกเราใช้ชีวิตให้ดีกันเถอะ] [ได้ยินแม่ผมพูดแบบนี้] [น้ำตาผมเกือบจะไหลออกมาแล้ว] ชิงอวี๋ เมื่อก่อน แม่ผมเคยพูดอะไรเอาไว้ เคยทำอะไรเอาไว้ คุณอย่าเก็บมาใส่ใจเลยนะ ที่จริงคุณไม่ได้เปลี่ยนไปเลย คุณยังเป็นซือหยวนที่ฉันรู้จักในตอนนั้น เป็นมาตลอด ฉันรู้ พ่อ กินเกี๊ยวสักชามเถอะค่ะ พ่อไม่อยากอาหาร ถึงพ่อไม่อยากอาหารแต่ก็ต้องกินข้าวนะ คุณย่าเห็นจากบนฟ้านะคะ ย่ายังจำได้ว่านอนโรงพยาบาลสิบกว่าวัน แกอยู่กับเธอสี่คืน มากกว่าฉันหนึ่งวัน ปากคุณย่าบอกว่า ตัวเลอะเลือน นั่นเป็นการแกล้งเลอะเลือน ในใจรู้ทุกอย่าง แม่ครับ หลับให้สบายนะครับ ที่รัก เมื่อกี้ป้อนนมลูกเสร็จหลับไปแล้ว รีบนอนเถอะ