EP.35 (FULL EP) | ที่พักแห่งหัวใจ (Life is a Long Quiet River) ซับไทย | iQiyi Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] ♫ ในที่สุดก็มีคำตอบ ที่ที่ทำให้ฉันสุขใจก็คือบ้าน ♫ [ที่พักแห่งหัวใจ] [ตอนที่ 35] ที่รัก เมื่อกี้ให้นมลูกหลับไปแล้ว รีบนอนเถอะ ที่รัก ช่วงนี้งานของคุณราบรื่นดีไหม ก็พอได้ หิวไหม ฉันไปทำอะไรให้คุณกิน คุณมองฉันหน่อยได้ไหม คุณไม่ได้ตั้งใจมองฉันมานานแล้วนะ ที่รัก ฉันบกพร่องตรงไหนคุณบอกฉันสิ ฉันจะปรับ ไม่มี คุณดีมาก คุณกอดฉันหน่อยได้ไหม คุณกอดฉันหน่อยได้ไหม คุณไม่ได้กอดฉันมานานมากแล้วนะ กู้ซิน ฉันมีเรื่องอยากคุยกับคุณ คุณว่ามา จะเอาหรือว่าไม่เอา เอาสิ คิดดีแล้วเหรอ คิดดีแล้ว [เฝิงเชี่ยนเชี่ยน][ทำไมพี่ถึงไม่พูดอะไร] [ภรรยาพี่รู้แล้วเหรอ เธอติดตั้งอุปกรณ์ในโทรศัพท์พี่เหรอ] [โทรศัพท์ วีแชต ข้อความก็จะเห็นได้หมด] พ่อ พ่อ ทำไมพ่อมานอนตรงนี้คะ ชิงอวี๋กลับมาแล้วเหรอ เผลอหลับไป วันนี้ไม่ทำงานเหรอ วันนี้หนูหยุดค่ะ มา นั่งสิ พ่อคะ ตอนนี้พ่อรู้สึกไหมว่า อยู่บ้านหลังใหญ่ขนาดนี้คนเดียว ค่อนข้างเงียบเหงา พ่อจะย้ายไปที่อยู่บ้านหนู พักสักระยะไหม
พ่อก็ตัวคนเดียว หนูก็อยู่คนเดียว พ่อไปอยู่เป็นเพื่อนหนูเถอะนะ ช่างเถอะ แกว่าแต่ละวันแกทำงานยุ่งขนาดนั้น พ่อไปก็จะเพิ่มปัญหาให้แก อีกอย่าง หลายปีมานี้ ในที่สุดก็ได้อยู่เงียบ ๆ คนเดียว พ่อตัดใจจากเสือน้อยไม่ได้ใช่ไหม ใช่ ถึงตอนนี้จะไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่ยังไงซะเขาก็อยู่ไม่ไกล ทุกวันพอเลิกเรียนก็แวะไปหาเสือน้อย ได้ยินเขาเรียกพ่อว่าปู่ พ่อรู้สึกสบายใจแล้ว พ่อคะ ทำไมเหรอ หนูมีเรื่องหนึ่ง หนูอยากปรึกษาพ่อหน่อย เรื่องดีไม่ดี หนูก็ไม่รู้ว่านับเป็นเรื่องดีหรือเปล่า บริษัทเราเตรียมส่งหนูไปที่สิงคโปร์ ไปรับผิดชอบงานที่นั่น สิงคโปร์ งั้นเป็นเรื่องดี เป็นเรื่องดี แต่พ่ออยู่ที่นี่คนเดียว หนูก็ยังไม่ค่อยวางใจ ไม่เป็นไร โอกาสหายาก แกอายุน้อยแค่นี้ จากนี้ยังอนาคตอีกไกล พวกเราที่เป็นพ่อแม่ ต้องคิดถึงอนาคตของลูก จริงไหม ไม่ใช่ว่าพ่อตัดใจจากแกไม่ได้ แล้วพ่อจะจับแกไว้ไม่ปล่อยมือได้ที่ไหน ไป เด็กผู้หญิงที่นั่งท้ายจักรยานพ่อในตอนนั้น ตอนนี้ประสบความสำเร็จขนาดนี้แล้ว ชิงอวี๋ พ่อก็คิดได้แล้ว เรื่องการแต่งงานนะ ที่จริงแล้วไม่เกี่ยวกับ ความพยายามเท่าไรหรอก เกี่ยวกับโชค และพรหมลิขิตมากกว่า แต่ว่า ไม่ว่าแกจะไปที่ไหน แกก็เป็นลูกสาวที่ดี ที่กตัญญูที่สุด ขอแค่แกอยู่ดี
พ่อก็จะสบายใจไปตลอด ไป ไปเถอะ ไปเถอะ ให้เธอ ขอบใจนะ ชิงอวี๋ สุขสันต์วันเกิด ขอบใจนะ ฉันควรอธิษฐานแล้วใช่ไหม ใช่ มา ชิงอวี๋ ไม่งั้นนายช่วยฉันถ่ายรูปให้ฉันหน่อย เก็บไว้เป็นที่ระลึก ได้สิ ฉันนึกถึงครั้งแรกที่ฉันได้เจอกับนาย ฉันก็คิดว่า คนคนนี้ทำไมถึงน่าสนใจแบบนี้ งานก็ไม่ต้องไปทำ ตอนนั้นเธอเหม็นขี้หน้าฉันมากไม่ใช่เหรอ ฉันแค่รู้สึกว่า นายนี่เอาแต่ยิ้มทั้งวัน แล้วก็ไม่มีเรื่องกวนใจอะไร ตั้งแต่เล็กแม่ฉันบอกฉันว่า เด็กที่ชอบยิ้มจะโชคดี ความทุกข์ของเราเก็บเอาไว้ในใจ ตัวเองรู้ว่าตัวเองลำบาก ถ้านายลำบาก งั้นพวกเรา คงต้องแอบไปร้องไห้ในห้องน้ำแล้ว เธอดูฉันสิ อายุป่านนี้แล้วยังไม่มีครอบครัว ไม่ลำบากได้เหรอ ชิงอวี๋ ฉันมีเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่งจะบอก บังเอิญจัง งั้นเธอพูดก่อน ฉันจะไปทำงานที่สำนักงานใหญ่ที่สิงคโปร์ สามปี กะทันหันขนาดนี้เลย เริ่มเก็บงานที่เหลือแล้ว ออกเดินทางสิ้นเดือนนี้ เธอ… เธอตัดสินใจจะไปแล้วเหรอ มา ขอให้ทุกอย่างฉันราบรื่น ดูเหมือนนายไม่อยากให้ฉันราบรื่นนะ เปล่า เปล่า งั้นขอให้เธอมีความสุขกับการทำงานที่นั่น แล้วก็ขอให้นายมีความสุข
♫ ชีวิตเหมือนหนังรักที่ค่อย ๆ ดำเนินไป ♫ ♫ ส่วนคุณคือท่วงทำนองที่จับใจ ♫ ♫ ให้ความทรงจำหยุดนิ่งเป็นทิวทัศน์ ♫ ♫ แต่ละเฟรมเกี่ยวกับคุณ ♫ ♫ เมื่อใจสองดวงได้มาพบกันในที่สุด ♫ ♫ เมื่อคุณค่อย ๆ ใกล้กันกับฉัน♫ ชิงอวี๋ ♫ เมื่อความเหงาเข้ามาอย่างแรง♫ ชิงอวี๋ [ชิงอวี๋] [นายจะทำอะไร] ♫ คุณให้ความสำคัญกับฉัน ♫ ♫ เลยฉันอยากเชื่อ ♫ [หนึ่ง สอง สาม] ♫ ท่ามกลางม่านหมอก ♫ ♫ มีไฟหลอดหนึ่ง♫ ♫ จะสว่างสำหรับฉัน ♫ [คุณขับรถให้มันช้า ๆ หน่อยได้ไหม] ♫ เหมือนคลื่นที่ไม่มีน้ำขึ้นน้ำลง ♫ [ฉันดีกับเธอก็เหมือนกับ ปฏิกิริยารีเฟล็กซ์ของเข่า] [นอกจากเส้นประสาทจะตายไปแล้ว] [ไม่งั้นก็คงควบคุมไม่ได้] [เป็นสัญชาตญาณนะ]
♫ ใจดวงนี้ ♫ [นายอย่าดีกับฉันขนาดนั้น] ♫ ก่อนที่จะออกร่อนเร่ ♫ [จะทำให้นายผิดหวัง] [ถ้าไม่มีความรู้สึกกับใครสักคน] ♫ ได้พบกับคุณ ♫ [ก็อย่าอยู่ด้วยกันเด็ดขาด] [ดังนั้นเธอทำถูกแล้ว] [ซื่อจี้จุนตี่] ทำไมเธอมารออยู่ตรงนี้ ไม่เข้าไปล่ะ ฉันไม่แน่ใช่ว่าใช่ที่นี่หรือเปล่า ฉันแค่อยากรอพี่เข้าไปด้วยกัน จะไปวันนี้เลยเหรอ ในซีรีส์ คนอย่างฉัน ก็คงจะเป็นบทตัวร้าย ฉันคิดว่าฉันต่างหากที่เป็นตัวร้าย เมื่อวันก่อนฉันไปที่โรงพยาบาล ไปเยี่ยมพ่อแม่ของเหล่าหวังมา พวกเขาคิดมาตลอดว่า ฉันเป็นแค่เพื่อนร่วมงานของเหล่าหวัง ตอนนั้นฉันคิดว่าถ้ามีคนอยู่ในเหตุการณ์ ถ่ายเหตุการณ์นี้ไว้ ฉันคิดว่าฉันก็ไม่ได้ต่างอะไรกับคนสารเลว อย่าคิดแบบนี้ น้องครับ ขอกาแฟสองแก้วครับ ได้ครับ พี่คะ เรื่องเหล่าหวัง ไปมอบตัวได้ก็รีบไปเถอะ อย่าปล่อยเอาไว้ ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องสืบมาถึงพี่ ไม่ต้องห่วง ยังดีที่เธอไม่ได้รับบ้านชุดนั้น ไม่งั้นเธอเองก็จะมีปัญหา พี่คะ ฉันเข้าใจความหมายของพี่ เสียวหย่งหลินของพี่เกิดตอนหน้าหนาว ตอนนั้นฉันให้เสื้อกันหนาวให้ตัวหนึ่ง ลูกคนรองของพี่เกิด ก็น่าจะเป็นหน้าร้อน ครั้งนี้ฉันไม่ต้องเปลืองเงินขนาดนั้นแล้ว ให้เสื้อแขนสั้นก็พอ ฉันไปแล้วนะ พี่คะ ฉันจะไปที่ใหม่ เริ่มต้นชีวิตใหม่
ฉันขอให้เราสองคน ราบรื่นทุกอย่าง คุณทำอะไร เย่ว์เย่ว์ คุณอย่าทำแบบนี้ คุณอย่าทำแบบนี้ได้ไหม เย่ว์เย่ว์ คุณอย่าทำแบบนี้ได้ไหม ผมขอละ [เฝิงเสี่ยวฉิน] [พี่ พี่ไม่ต้องห่วงฉันจะต้องอยู่ดี เซินเจิ้นเองก็เป็นเมืองใหญ่] [ฉันจะเริ่มต้นใหม่อีกครั้งอย่างมั่นคง รับรองว่าจะไม่ทำให้พี่ผิดหวัง] ผู้โดยสารรถไฟขบวน D2292 ที่มุ่งหน้าไปเซินเจิ้นโปรดเตรียมตัว ตอนนี้เริ่มตรวจตั๋ว ผู้โดยสารรถไฟขบวน D2292 ที่มุ่งหน้าไปเซินเจิ้นโปรดเตรียมตัว ตอนนี้เริ่มตรวจตั๋ว [ไม่ลืมปณิธานแรก จดจำภาระหน้าที่ให้ขึ้นใจ] [สถานีรถไฟเซี่ยงไฮ้ยินดีต้อนรับ] เสี่ยวฉิน วันนี้เธอว่างกลับมาบ้านพ่อหน่อยไหม [น้าต้องขอบคุณเธอนะ] ครั้งนี้ช่วยฉันไว้เยอะเลย เธอดูสิเงินฉันก็โอนให้คนขายไปแล้ว ตอนนี้ร้อนใจจะตายอยู่แล้ว พี่ ไม่งั้นวันนี้เราเซ็นสัญญากันเลยไหมครับ ได้ ฉันขอดูสัญญาหน่อย เสี่ยวฉิน ทางนี้ ทางนี้ มา ๆ ทางนี้ เสี่ยวฉินกลับมาแล้วเหรอ งั้นพวกเราขอดูก่อน – ได้ – เย็น ๆ หน่อยจะตอบกลับไปนะคะ ดูตามสบาย ดูตามสบาย
ค่ะ ขอบคุณค่ะคุณน้า ลาก่อนนะ – ได้ – บ๊ายบาย เสี่ยวฉิน มา ๆ นี่ ลองมาดูนี่ นี่ทำไมเหรอ เป็นไงบ้าง เสี่ยวฉินลองดู เธอกับเสือน้อยก็อยู่ห้องนี้ ที่นี่กินข้าวได้ ทำการบ้านได้ แล้วก็ทำเตียงอีกอัน ไว้ตรงนี้ให้ต้าเหนียนนอน ห้องครัวก็ใหญ่มาก สะดวกมาก ที่สำคัญที่สุด จากที่นี่ไป “ยังไม่สาย” ใกล้ว่าลิ่วเจียฟางเยอะเลย ไม่ใช่ นี่หมายความว่าอะไรคะ ฉันได้ยินจ่านเสียงบอกว่า เธออยากซื้อบ้านสักหลัง ป้าจางกำลังจะเปลี่ยนบ้านพอดี ฉันคุยกับเขาแล้ว ราคาคุ้มค่ามาก ถ้าเธอคิดว่าเหมาะสม เรื่องจากนี้ให้ฉันจัดการให้เอง เสี่ยวฉิน ฉันจะบอกเธอให้นะ ฉันกับพี่เธอปรึกษากันแล้ว พวกเราซื้อบ้านหลังนี้ไว้ แล้วระบุเป็นชื่อเธอ เธอกับเสือน้อย ต้าเหนียน พวกเธอสามคน ก็พักอยู่ที่นี่ให้สบายใจ แต่ว่ามีอยู่อย่างหนึ่ง เรื่องตกแต่งนี่เธอต้องทำเองนะ เรื่องนี้เธอถนัดนี่ ไม่ต้องคิดเรื่องเงิน พ่อคะ บ้านหลังนี้หนูรับไว้ไม่ได้ เธออยากซื้อบ้านมาตลอดไม่ใช่เหรอ ก็ไม่ใช่ซื้อด้วยวิธีนี้ค่ะ พ่อคะ เอาอย่างนี้
พ่อกลับบ้านก่อน หนูขอปรึกษากับเสี่ยวฉินหน่อย โอเคไหม ได้ เสี่ยวฉิน เธอลองดูอีกหน่อย ลองดู มา เรื่องที่พี่จะไปสิงคโปร์ฉันรู้แล้ว ถ้าพี่กลัวว่าจะไม่มีคนดูแลพ่อ ฉันจะดูแลเขาเอง เธอคิดมากไปแล้ว เสี่ยวฉิน ที่จริงฉันหาแม่บ้านมาคนหนึ่ง มาทำกับข้าวให้พ่อวันละสองมื้อ แล้วก็ทำความสะอาด ฉันเข้าใจ ยังไงฉันก็คุยกับพ่อไว้แล้ว วันเสาร์อาทิตย์ฉันจะพาเสือน้อยกลับมา แล้ววันปกติเขาก็แวะมาได้ตลอด นี่ไม่ใช่ปัญหา ขอบใจนะ เสี่ยวฉิน ที่จริงหลายปีมานี้ เธอทำเรื่องเพื่อครอบครัวมากมาย ฉันติดค้างคำขอบคุณเธอมาตลอด ดังนั้นบ้านหลังนี้ ฉันหวังว่าเธอจะลองคิดดูอีกที แค่คำนี้ของพี่ก็พอแล้ว เรื่องนี้ ถ้าเกิดว่าเป็นเมื่อก่อน บ้านหลังนี้ฉันคงตอบตกลง แบบไม่ต้องคิดด้วยซ้ำ เป็นสิ่งที่ต้องการอย่างมาก แต่ตอนนี้สถานการณ์ไม่เหมือนเดิม ฉันรับไว้ไม่ได้ เธอไม่ชอบบ้านหลังนี้หรือเปล่า เปล่า ไม่ใช่เลย ไม่เป็นไร ในแอปนี้ฉันเห็น บ้านอยู่หลายหลัง ในแอปนี้มีบ้านเยอะไปหมด ฉันเอาที่ฉันดู เก็บเอาไว้ในที่เซฟนี้แล้ว เธอลองดูก็ได้ [เครื่องมือกรรมสิทธิ์] [บริการเจ้าของบ้าน] ในนี้มีหลังที่เธอชอบไหม [เซฟ ติดตาม] นี่ นี่พี่หาให้ฉันหมดเลยเหรอ ฉันแค่หวังว่า ที่เซี่ยงไฮ้เธอจะได้มีบ้านของตัวเองสักหลัง
สามารถลงหลักปักฐานที่นี่ได้ แล้วก็ไม่ต้องลำบากขนาดนั้น พี่คะ ฉันไม่มีความรู้ แล้วก็ไม่เก่งอะไร แต่ในใจฉัน คนที่นับถือที่สุดก็คือพี่ เงินทุกหยวนที่พี่หามาได้ ก็ลำบากหามาด้วยตัวเอง ฉันก็อยากเป็นเหมือนพี่ พี่เข้าใจไหม เธอทำได้แน่นอน เฝิงเสี่ยวฉิน เพราะเธอพยายามมากจริง ๆ แต่สถานการณ์เธอตอนนี้ลำบากกว่าฉัน ต้าเหนียนเป็นลูกชายของเธอ เรื่องนี้ฉันรู้ตั้งนานแล้ว เธอไม่ต้องกังวลนะ ฉันไม่ได้บอกใคร พี่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ก่อนที่เธอเตรียมจะแต่งงานกับกู้เหล่ย แล้วพี่ไม่ได้บอกเขาเหรอ ทำไมล่ะ ตอนนั้นพวกเธอสองคน เตรียมจะแต่งงานกันแล้ว อีกอย่างเธอก็ท้องเสือน้อยแล้ว ฉันบอกกับเขา มีแต่จะทำให้เขาเสียใจ นี่ถือว่าเป็นความลับระหว่างเราสองคน ดีไหม ฉันอยากรู้มากกว่า ในสายตาพี่ ฉันเป็นคนยังไงกันแน่ เธอเองคิดว่าไงล่ะ ฉันคิดว่า พี่สะใภ้คนท้องที่กับสะใภ้ที่มาจากต่างเมือง จะต้อง ไม่ถูกกันเป็นธรรมดา จริง ๆ นี่ไม่ได้เกี่ยวกับ ที่ว่าเธอมาจากต่างถิ่น เรื่องบางเรื่องในสายตาเธอ อาจจะเป็นความพยายาม ในการดิ้นรนอย่างหนึ่ง แต่สำหรับฉันแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะต้องระแวง ดิ้นรนใช้ชีวิต กับทำทุกวิถีทางโดยไม่สนอะไร เมื่อก่อนเชี่ยนเชี่ยนเคยถามฉันว่า ว่าพวกมันต่างกันอย่างไร ฉันคิดว่าความแตกต่างของพวกมัน ก็คือการดิ้นรนใช้ชีวิต คงเป็นการที่ไม่ทำเรื่องละอายใจ
ฉันคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่า วันหนึ่งเราสองคนจะมานั่งถก ปัญหาชีวิตที่ลึกซึ้งขนาดนี้ ดังนั้นบ้านหลังนี้ ขอบคุณที่พี่ช่วยฉันหาบ้านนะคะ แล้วก็ขอบคุณพี่ที่ช่วยจัดการให้ ที่จริงเงินดาวน์นี้ ฉันก็ขอยืมกับจ่านเสียงได้ แต่เพื่อให้พี่สบายใจ เงินดาวน์นี่ ฉันจะขอยืมกับพี่ ภายในสามปี ฉันจะคืนให้พี่ตามดอกเบี้ยธนาคาร แต่ค่าผ่อนรายเดือนฉันจ่ายเอง ได้ เอาตามเธอว่า [เทอร์มินอลสอง ผู้โดยสารขาออก ฝั่งใต้] [ต่างประเทศ เดินทางไป ฮ่องกง มาเก๊า ไต้หวัน] ♫ บางครั้งรู้สึกว่าตัวเองโง่เขลา ♫ ♫ ไม่มีความสามารถโดดเด่นกว่าใคร ♫ [ต่างประเทศ เดินทางไป ฮ่องกง มาเก๊า ไต้หวัน] สวัสดีค่ะ น้ำของคุณค่ะ ขอบคุณค่ะ ยินดีค่ะ ♫ กับเรื่องบางเรื่องฉันโง่เขลา ♫ สวัสดีค่ะ น้ำของคุณค่ะ ♫ จะไปเทียบกับใครคนอื่นได้อย่างไร ♫ ♫ คนที่ไม่เฉลียวฉลาดจริงจังที่สุด ♫ ♫ ไม่อย่างนั้นจะทำสำเร็จได้อย่างไร ♫
♫ บางครั้งก็ยังถามตัวเอง ♫ ไปแล้ว ไปแล้ว ลาก่อน ลาก่อน ไว้พบกันใหม่ ลาก่อน ได้ ๆ ลาก่อนนะ ว่าง ๆ ก็กลับมาเล่นไพ่นะ ได้ ๆ ๆ ♫ กลับสงสัยว่าตัวเองไม่มีพรสวรรค์ ♫ ลาก่อนนะ ลาก่อน ♫ คนที่ถูกลมพัดจนแยกจาก ♫ ♫ เล็กจ้อยดั่งเม็ดทรายเม็ดหนึ่ง ♫ ♫ คนที่ถูกลมพัดจนหลับตา ♫ ♫ ไม่กล้าให้คนอื่นเห็นสายตาที่เอ่อนอง ♫ ♫ ว่าวที่อยู่บนฟ้า ♫ ♫ ถูกใครชักจูงเชือกเอาไว้ ♫ ♫ เธอก็เคยลองหนีไปจากชั้นเมฆ ♫ [ความสุขยังไม่สาย เคียงคู่กันไปตลอดชีวิต] [บ้านพักคนชรายังไม่สาย] [ใส่ใจผู้สูงอายุ] [ไม่ต้องกลัวนะ] [เคมีบำบัดนะ] ♫ มีอิสระทั้งชีวิต ♫ เดี๋ยวก็กลับมาแล้ว พอทำเคมีบำบัดเสร็จ
♫ กลับสงสัยว่าตัวเองไม่มีพรสวรรค์ ♫ ร่างกายก็แข็งแรงแล้ว ถึงตอนนั้นคุณอยากกินอะไรก็บอกฉันนะ บัวลอยเอย แล้วก็ยังมีเค้กพุทรา แล้วก็ขนมจีบ ฉันจะทำให้คุณทุกอย่าง รอคุณกลับมา สมุดเล็ก ๆ เล่มนี้ เธอเอาไปนะ ตอนที่คิดถึงฉัน ก็หยิบออกมาดูได้ อย่าลืมฉันนะ จะลืมคุณได้ยังไง ถ้าฉันไม่ได้กลับมา เธอก็จะต้องดูแลตัวเองให้ดีนะรู้ไหม เธอจะต้องดีขึ้นเรื่อย ๆ นะ จะต้องกลับมาสิ ต้องกลับมาอย่างปลอดภัย ไม่ต้องไปส่งแล้ว – ดูแลเธอให้ดีนะคะคุณปู่ – ได้ได้ได้ ขอบใจนะ – ส่งดีนะ – ฉันลงไปส่งพวกเขา รอคุณกลับมานะ เสี่ยวฉิน มีข่าวดี วันพุธหน้า สถานีโทรทัศน์บอกว่าจะมาสัมภาษณ์ที่นี่ เอาที่นี่เป็นตัวอย่างบ้านพักคนชรา จริงเหรอ เธอซื้อเสื้อผ้าที่ดูดีหน่อย แล้วก็จัดแต่งทรงผมหน่อย เธอเป็นตัวแทนพวกเราให้สัมภาษณ์ ฉันเป็นตัวแทนเหรอ ไม่ได้ พี่เป็นเจ้านาย ฉันยิ่งไม่ได้ ฉันกลัวกล้อง เธอคือจิตวิญญาณของพวกเรา เป็นหน้าไพ่ อะไรนะ
เป็นหน้าไพ่ เป็นหน้าเป็นตาต่างหาก – เป็นหน้าเป็นตาเหรอ – ในหัวพี่นี่ มีแค่อะไรไม่รู้มั่วไปหมด ไม่มีปัญหา ฉันเป็นพนักงาน เรื่องนี้จะแย่งเอาหน้าเจ้านายไม่ได้ มีเหตุผลนะ ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นก็ต้องทำให้มันใหญ่โต คุณปู่คุณย่า คุณตาคุณยายทุกคนครับ [ห้องน้ำ][โซนกิจกรรม] มานี่กัน มานี่ครับ มีข่าวดีครับ มา ๆ ๆ ข่าวดีอะไร เถ้าแก่ ก่อนอื่นต้องขอบคุณทุกคน ที่เลือกบ้านพักคนชรายังไม่สายของเรา ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ [ห้องน้ำ][โซนกิจกรรม] ผมอยากถามทุกคนหนึ่งคำถาม พวกคุณอยู่ที่นี่มีความสุขไหม มีความสุข ดีใจหรือเปล่า ดีใจ มีความสุขไหม มีความสุข ผมต้องขอบคุณเฝิงเสี่ยวฉิน ไม่มีเขาก็ไม่มีวันนี้พวกเราวันนี้ เพื่อแสดงความขอบคุณ ผมขอประกาศ ในนามตัวแทนของยังไม่สายกรุ๊ป ยกหุ้น 10% ให้กับคุณเฝิงเสี่ยวฉิน ดี ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป เธอก็คือผู้ถือหุ้นของเราแล้ว ดี ดี คุณลองดูเขาสิเนี่ย ดี ๆ [เวลานี้] [มองใบหน้าที่ยิ้มแย้มของแต่ละคน]
[จู่ ๆ ฉันก็ถูกความสุขโจมตีเข้าอย่างจัง] [ฉันเคยคิดว่า] [บ้านก็คือหน้าตาและเนื้อแท้ของฉัน] [แต่ในตอนนี้ฉันพบว่า] [หลายสิ่งหลายอย่าง] [สำคัญกว่าหน้าตาและเนื้อแท้] [ฉันเฝิงเสี่ยวฉิน ไม่ละอายใจต่อกู้เหล่ย] [ไม่ละอายใจต่อเสือน้อย] [ไม่ละอายใจต่อจ่านเสียง ต้าเหนียน] [ยิ่งกว่านั้นก็ไม่ละอายใจกับตัวเอง] [ขอบคุณเซี่ยงไฮ้ เมืองที่งดงามด้วยการให้อภัย] [มันไม่เคยเอาเปรียบ] [ทุกคนที่มีความพยายาม] [แล้วก็ทำให้ฉันมีบ้านที่มีความสุข] [ตั้งใจปรับปรุง] [กลับบ้านโดยไว] รายงาน ขอบคุณครับผู้คุม ฝากที่บ้านด้วยนะ ได้ ไม่ต้องห่วง มาเยี่ยมฉันบ่อย ๆ นะ ดูแลพ่อแม่ให้ดี สบายใจได้ [ตามกฎของเรือนจำ การพบปะพูดคุยของคุณ] [เนื้อหาได้ถูกบันทึกเสียงและคอยฟัง มีการบันทึกภาพและถ่ายรูปไว้อย่างเข้มงวด] คนที่บ้านสบายดีไหม สบายดี ลูกล่ะ ลูกเป็นยังไงบ้าง อาทิตย์ที่แล้วคนโตพูดได้แล้ว [กลับบ้านโดยไว] ฉันเพิ่งไปตรวจครรภ์มา คุณหมอบอกว่าปกติดีทุกอย่าง คือว่าให้ฉันออกกำลังกายบ่อย ๆ [กลับบ้านโดยไว] ตอนนี้สารอาหารเพียงพอแล้ว ถ้าโตกว่านี้ก็จะคลอดยาก งั้นคุณ ต้องดูแลตัวเองให้ดีนะ ข้อตกลงการหย่า ผมเซ็นชื่อให้แล้ว รอคุณออกมาค่อยหย่า [กลับบ้านโดยไว]
สามปีนี้ ฉันจะช่วยดูแลพ่อแม่คุณให้ คุณอยู่ข้างในทำตัวดี ๆ พยายามให้ฉันหลุดพ้นไว ๆ นะ [ตามกฎของเรือนจำ การพบปะพูดคุยของคุณ] [เนื้อหาได้ถูกบันทึกเสียงและคอยฟัง มีการบันทึกภาพและถ่ายรูปไว้อย่างเข้มงวด] [วันปีใหม่ ปี 2020] ระวังมือนะ ระวังมือ ได้ ๆ ระวังนะ ระวัง ผ้าปูโต๊ะ ผ้าปูโต๊ะ ได้ เวลาผ่านไปเร็วมาก อีกแค่ไม่กี่วัน ก็จะตรุษจีนแล้ว ใช่ ปีนี้ตรุษจีนเร็ว ตรุษจีนปีนี้ชิงอวี๋จะกลับมาไหม กลับมาอยู่แล้ว สิงคโปร์อยู่ไม่ไกลจากเซี่ยงไฮ้ บินไม่ถึงห้าหกชั่วโมงก็ถึงแล้ว – มาแล้ว มาแล้ว – ใช่ ใช่ พี่สะใภ้ อาหารมาแล้ว มา ๆ มาแล้ว มา ๆ อาหารมาแล้วครับ ดี นี่ครับ ต้าเหนียน บอกพี่สาวว่า ผัดผักเสร็จแล้วรีบมากินข้าว เธอทอดเปาะเปี๊ยะอยู่ เดี๋ยวมาครับ
ไปบอกเขาว่าฉันบอกว่าเร็ว ๆ [ครอบครัวปรองดองทุกสิ่งรุ่งเรือง] [ความสุข] มา เสี่ยวฉินซื้อห้องข้าง ๆ ไว้ ดีมากเลยจริง ๆ อยู่ใกล้แล้วก็สะดวกขึ้น ใช่ ๆ แน่นอนอยู่แล้ว ขอแค่ให้ฉันเห็นหลานชายของฉันทุกวัน ทุกอย่างก็ไม่มีปัญหา มา พี่ใหญ่ ได้เลย มา เกาชั่ง – เกาชั่ง ของนาย – มา ๆ ชิงอวี๋วีแชตมา [ทุกคนสุขสันต์วันปีใหม่ค่ะ] ถามว่าเธอกินข้าวหรือยัง ชิงอวี๋ เธอกินข้าวหรือยัง [หนูยังไม่ได้กินเลยค่ะ] [พวกอาเหลือไว้ให้หนูหน่อยนะ] ชิงอวี๋เนี่ย พิลึกคนจริง ๆ เหลือไว้ให้เธอหน่อย ใครน่ะ มาแล้ว มาแล้ว ชิงอวี๋ พ่อ ชิงอวี๋กลับมาแล้วเหรอ พ่อคะ ชิงอวี๋กลับมาแล้ว รีบเข้าบ้าน รีบเข้าบ้าน – ชิงอวี๋ – ดีเลย ดีเลย
เธอกลับมาได้ยังไง คุณอา เอาพวกนี้แบ่งให้หมด กินเยอะ ๆ นะพี่ อร่อยไหม อร่อยมากเลย ชิงอวี๋ ทำงานที่สิงคโปร์ลำบากมากเลยใช่ไหม ทำไมผอมลงอีกแล้ว ที่ไหนกัน พ่อ กับข้าวที่บ้านอร่อย กินเยอะ ๆ ชิงอวี๋ กลับมาครั้งนี้อยู่นานแค่ไหน กลับมาครั้งนี้หนูไม่กลับไปแล้วค่ะ จริงเหรอ หนูอยู่เซี่ยงไฮ้เป็นเพื่อนพ่อไม่ดีเหรอ ดี ดี ดีเลย พี่รอง คราวนี้ดีแล้ว ข้างกายไม่ใช่มีแค่มีหลานชาย ยังได้เห็นลูกสาวทุกวันอีก ดี ๆ นี่เป็นเรื่องดีเลยนะ เสือน้อย คุณปู่ คุณปู่ คะแนนสอบผมทำได้ 98 คะแนน ไม่เลวเลย 98 นะเนี่ย เสือน้อยของเรามีการพัฒนานะเนี่ย ดี ๆ มีพัฒนาการ ๆ ไม่ใช่แค่เสือน้อยนะที่พัฒนา ต้าเหนียนเองก็พัฒนาเหมือนกัน ฟิกเกอร์ของต้าเหนียน ตอนนี้ในอินเทอร์เน็ต แต่ละเดือนนี่ขายได้ 30-40 ชิ้นเลย ดี ดี
ดีเลย ดีจังเลย มา ๆ กินเยอะ ๆ นะ ดื่ม ๆ เธอก็กินเยอะ ๆ นะ มา มา [งานเลี้ยงที่ยังคงยืนหยัดต่อไป] [บรรจุเอาความอบอุ่นและน้ำใจแบบปุถุชน] [ให้รักและการถูกรักยังคงยืนยาว] ♫ มักจะมีหน้าต่างบานหนึ่ง ที่เปิดไปสู่ความหวัง ♫ [ไม่มีใครรู้ว่าจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น] [เหมือนชั่วพริบตาที่สิ่งต่าง ๆ เปลี่ยนแปลงไปมากมาย] ♫ ราวกับโลกที่งดงามผลิบานเพื่อฉัน ♫ [ทุกคนต่างหมุนวกเวียนวน] [มีหวัง มีผิดหวัง] ♫ เคยเห็นแสงที่ทอดต่ำเหล่านั้น ♫ [มีความก้าวหน้า มีการประนีประนอม] [มีราบรื่น มีวกกลับ] ♫ เหลือเพียงลมหายใจแผ่วเบา แต่ยังเลือกที่จะยืนหยัด ♫ [แต่ไม่ว่าอย่างไร] [สุดท้ายแล้วต่างก็จะได้พบ] [ที่พำนักแห่งจิตวิญญาณของตัวเอง] ♫ ในค่ำคืนนี้ ♫ [นี่…ก็คือชีวิตของพวกเรา] ♫ ฉันไม่อยากให้เป็นเหมือนที่ผ่านมา ♫
♫ ทำให้ทุกข์ไม่สิ้นสุด ♫ ♫ และความลังเลที่กลบฝังตัวเองไว้ ♫ ♫ นำเอาแสงไฟที่สุกสกาวบนโลก ♫ ♫ บอกกล่าวต่อสวรรค์ ♫ ♫ บางทีความเศร้าใจก็คงไม่เกิดขึ้นอีก ♫ ♫ ชีวิตมักหมุนเปลี่ยนไปตามกาลเวลา ♫ ♫ เรียนรู้ที่จะลืมเลือนเพื่อแก้ไขความเจ็บปวด ♫ ♫ คนผ่านไปผ่านมายืนอยู่ตามกลางผู้คน ♫ ♫ ไม่ต้องรีบร้อนตามทางของหัวใจ ♫ ♫ บนเส้นทาง ♫ ♫ ในค่ำคืนนี้ ♫ ♫ ฉันไม่อยากให้เป็นเหมือนที่ผ่านมา ♫ ♫ เดินอยู่ท่ามกลางถนนที่มืดมิด ♫ ♫ รีบร้อนจนทำให้ผิดหวัง ♫ ♫ ไม่ต้องหวาดกลัว กับความเจ็บปวดแสนสาหัส ♫ ♫ ลมพัดพาความฝันให้เหือดแห้ง ♫ ♫ มีปีกงอกขึ้นมาจากบาดแผล ♫ [บ้านพักคนชรายังไม่สาย]
♫ ชีวิตมักหมุนเปลี่ยนไปตามกาลเวลา ♫ ♫ เรียนรู้ที่จะลืมเลือน เพื่อแก้ไขความเจ็บปวด ♫ ทุกคนจะดีขึ้นเรื่อย ๆ ดีขึ้นเรื่อย ๆ ♫ คนผ่านไปผ่านมายืนอยู่ตามกลางผู้คน ♫ มา ๆ ดีขึ้นเรื่อย ๆ มา ๆ ♫ ไม่ต้องรีบร้อนตามทางของหัวใจ ♫ ♫ บนเส้นทาง ♫ ♫ ในที่แสนไกล ♫ ♫ มักจะมีแสง ♫ ♫ บนเส้นทาง ♫ ♫ ในที่แสนไกล ♫ ♫ มักจะมีแสง ♫ [จบบริบูรณ์] ♫ บนเส้นทาง ♫