EP.29 (FULL EP) | มาเป็นเจ้าหญิงของข้าเถอะ (Be my princess) ซับไทย | iQiyi Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [มาเป็นเจ้าหญิงของข้าเถอะ] [ตอนที่ 29] [เทียนซั่วปีที่เจ็ด ฮ่องเต้สิ้นพระชนม์] [เจ้าเมืองก่อกบฏ สมคบกับทหารรักษาพระองค์ ครองพระราชวังมาได้อย่างง่ายดาย] [ภายใต้ความโกลาหลนั้น] [มู่อวิ๋น ผู้พิทักษ์แห่งแดนเหนือกลับมายังราชสำนักเพื่อช่วยเหลือคุ้มกัน] [เมืองหลวง] ยะ องค์หญิงล่ะ ข้าน้อยไม่ทราบเจ้าค่ะ [หนึ่งปีก่อน] [เรือนว่อหลัน] งดงามหรือไม่ องค์หญิงงดงามยิ่งกว่านางฟ้าบนสวรรค์เสียอีกเพคะ องค์หญิง ตรงนั้นเพคะ ชู่ว ราชครู เชิญทางนี้ขอรับ องค์หญิงกำลังชมดอกไม้อยู่หรือพ่ะย่ะค่ะ เจ้าเป็นใครกัน กระหม่อมมู่อวิ๋น คารวะองค์หญิง พวกเจ้าทำให้ผีเสื้อของข้าตกใจจนบินหนีไป รีบเอามาคืนข้าเลยนะ มิเช่นนั้น ข้าจะไม่ให้พวกเจ้าไปไหนทั้งนั้น ทำไมเจ้าถึงไม่ไปล่ะ ขันทีหลี่เป็นคนทำให้ผีเสื้อตกใจบินไป กระหม่อมคิดว่าตัวเองไม่มีความผิด ข้าบอกว่าเจ้าผิด เจ้าก็ต้องผิด รีบไปจับผีเสื้อมาให้ข้าซะ เสด็จพ่อ ทอดพระเนตรสิเพคะ วันนี้อากาศดีมาก ๆ เลย ดอกไม้พวกนี้บานหมดแล้ว พระองค์ดูทางนั้นสิเพคะ นั่นสินะ เจ้าดูต้นไม้ต้นนั้นสิ ปีก่อนพ่อเพิ่งจะสั่งให้คนเอามาปลูกใหม่ [ศาลาหลิงเล่อ] ตอนนี้มีสีสันแพรวพราวแล้ว ผีเสื้อที่นี่ ทำไมถึงไม่งดงามเหมือนวันที่ราชครูจับเลยนะ
หมิงหัว หมิงหัว มา มาหาพ่อนี่ เสด็จพ่อเพคะ ผีเสื้อในสวนดอกไม้นี่ ทำไมถึงไม่งดงามเลยล่ะเพคะ หมิงหัวตัวน้อยของข้าชอบผีเสื้อแบบใด พ่อจะให้คนจับมาให้ เสด็จพ่อ หม่อมฉันได้ยินมาว่าที่เมืองหลวงมีร้านผีเสื้ออยู่ ในนั้นมีผีเสื้อถูกเลี้ยงเอาไว้มากมายหลากหลายแบบ หม่อมฉันอยากไปดูเพคะ ลูกน่ะ ชอบเที่ยวเล่นไปทั่ว อายุถึงวัยจะออกเรือนแล้ว จะต้องเก็บนิสัยชอบเที่ยวเล่นเอาไว้บ้างนะ มิเช่นนั้น จะไม่มีใครกล้ามาเป็นราชบุตรเขยของเจ้านะ การแต่งงานของหม่อมฉัน หม่อมฉันจะตัดสินใจเองเพคะ เหลวไหล นับวันเจ้ายิ่งเหลวไหลขึ้นทุกทีแล้วนะ จะต้องหา อาจารย์ดี ๆ มาสอนแล้วละ เสด็จพ่อ ในเมื่อเสด็จพ่ออยากจะหาอาจารย์ให้หม่อมฉัน หม่อมฉันมีเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ อยากจะขอร้องเพคะ ได้สิ ต้องการอะไร ไหนลองว่ามาสิ หม่อมฉันอยากให้มู่อวิ๋น ราชครูมู่ มาเป็นอาจารย์ของหม่อมฉันเพคะ มู่อวิ๋นหรือ ใช่เพคะ หม่อมฉันรู้สึกว่าราชครูมู่ มีความรู้และมีความสามารถมากล้น สามารถมาสอนหม่อมฉันได้พอดี เสด็จพ่อ ตกลงกับหม่อมฉันเถอะนะเพคะ ขอพ่อลองคิดดูก่อนนะ เสด็จพ่อ หม่อมฉันรู้ว่าเสด็จพ่อจะต้องตกลงแน่ ๆ ใช่หรือไม่เพคะ พระองค์เอ็นดูหม่อมฉันที่สุดแล้ว พระองค์รับปากหม่อมฉันเถอะนะเพคะ วันนี้กระหม่อมมาสอนองค์หญิงเป็นครั้งแรก
เนื้อหาที่พวกเราจะเรียนในวันนี้คือ หลุนอวี่สำหรับสตรี ขอเชิญองค์หญิงเปิดหนังสือก่อน องค์หญิงมองกระหม่อม แต่บนหน้าของกระหม่อมไม่มีตัวหนังสือ ขอเชิญองค์หญิงเปิดหนังสือก่อนเถอะพ่ะย่ะค่ะ นอกจากท่านจะเรียนหนังสือเก่งแล้ว ยังทำอะไรเป็นอีก อาจารย์ของข้า เขาต้องไม่ใช่เด็กเรียนที่วัน ๆ เอาแต่เรียนหนังสืออย่างเดียวหรอกนะ เขาจะต้อง มีความสามารถมากมาย เก่งทั้งบุ๋นและบู๊ มิเช่นนั้น จะคู่ควรมาเป็นอาจารย์ของ องค์หญิงแห่งต้าหนิงอย่างข้าได้เช่นไร องค์หญิงตรัสเช่นนี้ ต้องการจะทดสอบกระหม่อมอย่างนั้นหรือ ได้ยินมาว่าราชครูชนะการแข่งขันประลองการต่อสู้ ที่จัดขึ้นในเมืองหลวง แสดงให้ข้าดูหน่อยสิ องค์หญิง เชิญพ่ะย่ะค่ะ องค์หญิงต้องจำไว้ ดื่มชากับสามัญชนให้พยักศีรษะเป็นพอ อย่าได้ชนจอกไปทั่ว ทำไมเล่า ในราชวงศ์ของเรานั้น มีเพียงสามีภรรยาจึงจักทำเช่นนี้ได้ บันทึกมารยาท เป็นสิ่งที่องค์ชายและองค์หญิง จะต้องเรียนรู้ วันนี้องค์หญิงจะต้องอ่านสิบหน้านี้ให้จบ จึงจะเลิกเรียนได้พ่ะย่ะค่ะ สิบหน้าหรือ แต่ข้าอยากออกไปเที่ยวเล่นแล้วนะ องค์หญิงอยู่ภายในวัง จึงจำเป็นจักต้องรู้จักวิชามารยาท เป็นแบบอย่างที่ดีให้กับสามัญชนทั่วไป นี่คือหน้าที่ของท่าน จะบอกว่าไม่อยากเรียนอย่างง่ายดายได้เช่นไรกัน ข้าก็ไม่ได้บอกนี่ว่าจะไม่เรียน วันนี้คือเทศกาลดอกไม้ไฟ ราชครูยังจำได้หรือไม่ ได้ยินมาว่า เทศกาลดอกไม้ไฟครึกครื้นมากในหมู่สามัญชน ข้าอยาก จะไปดูก่อนที่ประตูวังจะปิดน่ะ ข้ารู้ว่านี่มันผิดกฎ แต่ว่า องค์หญิงที่อยู่แต่ในพระราชวัง แม้แต่ประชาชนจะเป็นตายร้ายดีเช่นไร ก็ไม่อาจรู้ได้
จะเป็นองค์หญิง ที่เป็นแบบอย่างที่ดีได้เช่นไรกัน ราชครู ท่านว่าจริงหรือไม่ อ่านจบสิบหน้า จึงเลิกเรียนได้พ่ะย่ะค่ะ หลังเลิกเรียน กระหม่อมจะทูลแจ้งฝ่าบาท พาองค์หญิงออกจากวัง ราชครู เยี่ยมมากเลย องค์หญิง เป็นเช่นไรบ้าง งดงามหรือไม่ งดงามมาก สนุกมากเลย [ชิมชาหอม] แม่นาง ดูได้ตามสบาย น่าสนใจมากเลย คุณหนู ไม่ได้นะพ่ะย่ะค่ะ มา เชิญดูได้เลย พาพวกเขาออกมาด้วยนี่ ทำลายความสนุกหมดเลย ทั้งหมดล้วนเพื่อเป็นการปกป้ององค์หญิงพ่ะย่ะค่ะ แต่มีท่านคนเดียวก็พอแล้วนี่ ท่านต้องปกป้องข้าให้ปลอดภัยแน่นอน ใช่หรือไม่ แน่นอนพ่ะย่ะค่ะ ไปกันเถอะ ในที่สุดก็สะบัดพวกเขาออกไปได้แล้ว องค์หญิง องค์หญิง ผิดทำนองคลองธรรมแล้วพ่ะย่ะค่ะ ท่านว่าอะไรนะ – องค์หญิงระวัง – มาจับข้าสิ รีบมาจับข้าเร็ว ท่านพี่อย่าหนีนะ ท่านพี่รอข้าด้วย องค์หญิง เมื่อครู่กระหม่อมบอกว่า ท่านผิดทำนองคลองธรรมแล้วพ่ะย่ะค่ะ [เรือนว่อหลัน] – องค์หญิงระวัง – มาจับข้าสิ รีบมาจับข้าเร็ว ท่านพี่อย่าหนีนะ ท่านพี่รอข้าด้วย
ดอกไม้ไฟในวันนี้ เป็นดอกไม้ไฟที่งดงามที่สุดที่ข้าเคยเห็นเลย ผู้ที่มาดูดอกไม้ไฟด้วยกัน สำคัญยิ่งกว่า ดอกไม้ไฟเสียอีก [เรือนว่อหลัน] [เรือนว่อหลัน] [ชายแดน] [เกิดสงครามที่ชายแดนยาวนานหลายปีไม่เลิกรา] [ประชาชนเตร็ดเตร่ไร้ที่พักอาศัย] [ราษฎรเดือดร้อนจนไม่อาจใช้ชีวิตอยู่] [กระหม่อมขอเสนอตัว ไปรับหน้าที่ที่ชายแดน] [หวังว่าฝ่าบาทจะทรงเมตตาอนุญาต] ทำไมท่านถึงไม่สนใจข้าล่ะ ทำไมจึงจากไปโดยไม่ลาแบบนี้ องค์หญิงมาส่งกระหม่อมเดินทาง กระหม่อมรู้สึกละอายใจนัก ที่แห่งนี้จะอยู่นานเกินไปไม่ได้ องค์หญิงรีบกลับพระราชวังจะดีกว่า ทำไมต้องไปแดนเหนือด้วย เสด็จพ่อตรัสว่า ท่านเป็นคนขอร้องเอง เป็นเรื่องจริงหรือไม่ แดนเหนือไม่สงบ บ้านเมืองยากจะมั่นคง กระหม่อมเป็นคนเสนอตัว ไปตั้งกองกำลังที่แดนเหนือเองพ่ะย่ะค่ะ เช่นนั้นท่านต้องไปนานเพียงใด จะกลับมาเมืองหลวงเมื่อใด องค์หญิงรักษาตัวด้วยพ่ะย่ะค่ะ ราชครู ไม่ว่าท่านจะไปนานเพียงใด ข้าก็จะรอท่านกลับมา องค์หญิงประทานสิ่งของผิดมา กระหม่อมไม่อาจรับไว้ได้ ข้าไม่ได้ให้ผิดนะ กระหม่อมไม่คิดที่จะกลับเมืองหลวง องค์หญิงไม่จำเป็นต้องรอ ฝ่าบาทจะหาอาจารย์คนใหม่ให้องค์หญิงเอง สำหรับข้าแล้ว ราชครูไม่ใช่แค่อาจารย์เท่านั้น สำหรับกระหม่อมแล้ว องค์หญิงเป็นเพียงแค่นักเรียน ยะ ถนนสายนี้เป็นทางเดียวที่ต้องผ่านเพื่อโจมตีชนชาติซงหนู ข้าคิดจะวางกับดักไว้ที่สองข้างทางของถนนนี้ ส่งพลธนูไปสองพันนาย ใช้ไฟโจมตี ถนนสายนี้เป็นถนนที่คุ้มกันต้าหนิง ท่านใต้เท้า มีเรื่องอันใดกันจึงร้อนรนเช่นนี้ ฝ่าบาท ฝ่าบาทสิ้นพระชนม์แล้วขอรับ ข่าวนี้ถูกต้องแน่หรือ
ถูกต้องแน่นอนขอรับ องค์รัชทายาทยังคงเยาว์วัย เกิดเรื่องผิดปกติที่เจ้าเมืองที่อยู่รอบ ๆ ใต้เท้าจะต้องป้องกันให้ได้นะขอรับ เช่นนั้นตอนนี้องค์รัชทายาทกับองค์หญิงเป็นเช่นไรบ้าง รีบเข้าไป เสด็จพี่ ถ้าจะไปก็ต้องไปด้วยกัน องค์รัชทายาท เจ้าคือโอรสสวรรค์ ชีวิตของเจ้าไม่ใช่ของเจ้าเอง แต่เป็นของทั้งแผ่นดินต้าหนิงและประชาชนทุกคน รีบเข้าไปซะ องค์หญิงล่ะ ข้าน้อยไม่ทราบเจ้าค่ะ บอกมา ฮ่องเต้น้อยอยู่ที่ใด อยู่ที่ใด บอกมา ราชครู ข้าคิดว่าข้าจะไม่ได้เจอท่านอีกตลอดไปแล้ว องค์หญิงไม่ต้องกลัวไป กระหม่อมมาช้าเอง [เรือนว่อหลัน] [เรือนว่อหลัน] องค์หญิง ราชครู ตอนนี้ จะต้องเรียกท่านเป็นใต้เท้าโสวฝู่แล้ว ขอแค่องค์หญิงยินยอม กระหม่อมจะเป็นราชครูขององค์หญิงตลอดไป ราชครู ท่านดูซีดเซียว และซูบผอมลงนะ ชีวิตที่แดนเหนือ จะต้องลำบากมากแน่ กระหม่อมอายุมากแล้วพ่ะย่ะค่ะ ไม่ใช่หรอก อีกไม่กี่วันก็จะถึงเทศกาลฉีเฉี่ยวแล้ว ได้ยินมาว่าในเมืองมีสะพานโบราณที่น่าอัศจรรย์มาก [เรือนว่อหลัน] ขอแค่ตอนเทศกาลฉีเฉี่ยว นัดเจอกับผู้ที่ชอบพอกันบนสะพานนั้น ก็จะได้แต่งงานกัน ปีนี้ ราชครูไปดูกับข้าได้หรือไม่ ไปดูว่า จะมีคู่รักกี่คู่ที่นัดพบกันที่นั่น พ่ะย่ะค่ะ จริงหรือ [เรือนว่อหลัน] กรมพระคลังทำการร่างกฎข้อบังคับวัดที่ดินมาแล้ว หลายพื้นที่ถูกวัดที่ดิน พร้อมกับทำการวาดแผนที่ใหม่
ใต้เท้าโสวฝู่อายุก็ไม่น้อยแล้ว เคยคิดหรือไม่ว่าจะแต่งงานเมื่อใด [กฎข้อบังคับในการวัดที่ดิน] กระหม่อมยังไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้พ่ะย่ะค่ะ เช่นนั้นโสวฝู่มีคนที่ชอบพอแล้วหรือไม่ หากถูกใจแม่นางผู้ใด ข้าสามารถมีราชโองการให้แต่งงานได้นะ แต่ว่าตอนนี้ใต้เท้าโสวฝู่มีตำแหน่งสูงส่ง มีอำนาจยิ่งใหญ่อยู่ในมือ การแต่งงานนั้นจึงต้องระวังให้ดี ไม่ใช่ว่าใครก็จะคู่ควรกับการมาเป็นฮูหยินของโสวฝู่ และก็ไม่ใช่ว่าใครก็จะเป็นได้ หากมีใจไม่เคารพจนทำผิดเข้า มันก็จะเป็นการทำลายน้ำใจของข้า เจ้าว่าใช่หรือไม่ [กฎข้อบังคับในการวัดที่ดิน] ราชครู ราชครู – ก่อนหน้านี้เราตกลงกันแล้วแท้ ๆ – องค์หญิง ว่าจะไปเที่ยวเทศกาลฉีเฉี่ยวกับข้า เมื่อวานคือเทศกาลฉีเฉี่ยวนะ ทำไมท่านถึงผิดนัดล่ะ เมื่อวานฝ่าบาทมีราชโองการให้กระหม่อมเข้าเฝ้าพอดี กระหม่อมเลยผิดนัดไป ขอองค์หญิงโปรดอภัยด้วย หากท่านมีธุระ ก็ส่งคนมาบอกข้าสิ เมื่อวานข้ารออยู่ที่นอกประตูวังทั้งวันเลย กระหม่อมผิดเองที่ทำให้องค์หญิงต้องรอ กระหม่อม กระทำผิดสมควรตาย เพียงแต่ขณะนี้ฝ่าบาทมีรับสั่งให้กระหม่อมเข้าเฝ้า กระหม่อมต้องทูลลาก่อน ราชครู เหตุใดไม่เจอกันสองวัน ท่านถึงได้เย็นชาเช่นนี้ ระหว่างกระหม่อมกับองค์หญิง ต้องมีการแบ่งแยกอย่างชัดเจน กระหม่อมควรจะรักษากฎระเบียบชนชั้นให้ดี ท่านพูดอะไรของท่าน รักษากฎระเบียบชนชั้นอะไรกัน ข้าไม่ต้องการฟังท่านพูดเรื่องเหลวไหลพวกนี้ องค์หญิง องค์หญิง ท่านมาทำอะไร องค์หญิง ดอกกุหลาบงามพริ้ง เหมาะกับท่านที่สุด กระหม่อมตั้งใจเด็ดมาถวายพ่ะย่ะค่ะ ข้าไม่ชอบดอกกุหลาบ ข้าชอบโบตั๋น
เช่นนั้นครั้งหน้ากระหม่อม จะเลือกดอกโบตั๋นมาถวายองค์หญิง ขอบคุณน้ำใจขององค์รัชทายาท แต่ไม่ต้องหรอก กระหม่อมขอทูลลา ราชครู องค์รัชทายาท ท่านเอาดอกกุหลาบนี้ มาปักไว้บนปิ่นปักผมของข้าได้หรือไม่ กระหม่อมทราบแล้วพ่ะย่ะค่ะ ดอกไม้นี่ขับให้องค์หญิงงามยิ่งกว่าเดิมเสียอีก ราชครู ราชครู ข้าเรียกท่าน ทำไมท่านถึงไม่สนใจข้าล่ะ องค์หญิงมีสิ่งใดจะรับสั่งพ่ะย่ะค่ะ เมื่อวานองค์รัชทายาทผิงซีโหวไปเข้าเฝ้าไท่เฮา บอกกับนางว่าต้องการแต่งงานกับข้า เรื่องนี้ท่านรู้หรือไม่ ยินดีกับองค์หญิงด้วยพ่ะย่ะค่ะ องค์รัชทายาทไม่เป็นเพียงผู้มีความสามารถ แต่ทั้งยังโดดเด่นกว่าผู้ใด ท่านเงียบเลยนะ เหมาะสมกับองค์หญิง เสมือนคู่สามีภรรยาที่เป็นกิ่งทองกับใบหยก ข้าบอกให้ท่านเงียบท่านได้ยินหรือไม่ ดังนั้น ท่านไม่สนใจเลยสักนิด ใช่หรือไม่ ไม่ทราบว่าองค์หญิงกล่าวเช่นนี้ หมายความว่าอันใดกัน ท่านไม่สนใจเลยสักนิด เรื่องที่ข้าต้องแต่งงานกับองค์รัชทายาท ข้าแต่งงานกับเขาแล้ว อุปสรรคที่ขัดขวางท่านก็จะหมดไป ท่านก็จะได้แต่งงานกับ แม่นางขี้โรคคนนั้นใช่หรือไม่ ถ้าดูผู้มีชาติตระกูลในราชวงศ์เราแล้ว ไม่มีผู้ใดที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมเท่าองค์ชาย กระหม่อมคิดว่า นี่เป็นเรื่องที่น่ายินดี ขอให้องค์หญิงพิจารณาให้มากพ่ะย่ะค่ะ อย่าได้ปฏิเสธอย่างง่ายดายเลย ได้ ท่านนี่ดีเหลือเกิน หากองค์หญิงไม่มีสิ่งใดจะรับสั่งแล้ว กระหม่อมขอทูลลา ข้าเกลียดท่าน ข้าจะเกลียดท่านไปตลอดชาติเลย ข้าจะไม่มีทางให้อภัยท่านไปตลอดชีวิต ท่านได้ยินหรือไม่ ข้าเกลียดท่าน องค์หญิง องค์หญิง องค์หญิง
เลิกตามข้ามาได้แล้ว – องค์หญิง – องค์หญิง ด้วยพรจากสวรรค์ ฝ่าบาทมีพระบรมราชโองการ เมื่อโสวฝู่มู่อวิ๋นถึงเวลาที่ควรแก่การแต่งงานแล้ว จึงเลือกหญิงสาวผู้เพียบพร้อมให้ ลูกสาวตระกูลกัวยังไม่มีคู่หมั้นคู่หมาย รอบคอบฉลาดเฉลียว อ่อนโยนซื่อสัตย์ จึงให้นางเป็นภรรยาของมู่อวิ๋น และเลือกฤกษ์งามยามดีเพื่อพิธีมงคลนี้