EP.19 (FULL EP) | เกียรติยศนายตำรวจ (Ordinary Greatness) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [เกียรติยศนายตำรวจ] [ตอนที่ 19] [หน้าที่ของพ่อ] เวลาอยู่ต่อหน้าคนคนนั้น แม่ได้เพียงแต่กล้ำกลืนฝืนทนแสร้งทำเป็นยิ้ม ถึงแม้เป็นแบบนี้เขาก็ยังมักจะทำให้แม่ขายหน้า อย่างนั้นแม่ของเธอ ทำไมถึงยังจะอยู่กับเขาอีกล่ะ หนูก็ไม่รู้ค่ะ ทุกครั้งที่หนูถามคำถามนี้กับแม่เธอก็ได้แต่ร้องไห้ หนูเดาอาจจะเป็นเพราะว่า แม่ไม่สบายมั้งคะ ไม่ได้ทำงานมานานแล้ว ไม่มีรายได้แม้แต่น้อย เป็นไงบ้าง ไม่ได้ก่อเรื่องใช่ไหม เจียเจีย เธอวางใจได้ คนเลวคนนั้นจะรังแกเธอไม่ได้อีกแล้ว ไม่มีใครที่จะรังแกเธอได้ เข้าใจไหม ไม่ใช่ พวกนายทำอะไรลงไป ทำไมถึงได้รับบาดเจ็บกันไปหมด เธอถามหลี่ต้าเหวย พวกเราได้ต่อยผู้ชายคนนั้นไปอย่างแรง ฉันให้พวกนายสองคนไปช่วยห้ามหลี่ต้าเหวย นึกไม่ถึงว่าพวกนายกลับไปช่วยเขาชกต่อย ไม่ใช่ เขามาข่วนหน้าฉันก่อน ตอนนั้นพวกเราไปห้ามมวยจริง ๆ สุดท้ายสถานการณ์วุ่นวายเกินไป นายยังจะพูดอีก ฉันนึกว่านายจะใจเย็นที่สุดแล้ว พอได้แล้ว เธอต่อว่าพวกเขาสองคนจะมีประโยชน์อะไรล่ะ ฉันเป็นคนก่อเรื่องขึ้นเอง ถึงเวลานั้นไม่ได้เกี่ยวอะไรกับพวกเขาสองคน นายอวดเป็นฮีโร่จะมีประโยชน์อะไร ถ้าหากคนคนนั้นหาเรื่องขึ้นมา พวกนายสามคนก็หนีไม่พ้นความรับผิดชอบนี้หรอก งั้นเรื่องนี้มัน… มันจะไม่กระทบที่ฉันจะบรรจุใช่ไหม รีบนั่งลง อย่าเพิ่งตกใจไป มาถึงขั้นนี้แล้ว คิดหาวิธีรับมือเถอะ วิธีรับมืออะไร คนเลวคนนั้นทำเรื่องสกปรกโสมมก่อน ถ้าหากเขากล้าฟ้องร้องพวกเราละก็ พวกเราก็เปิดโปงเขา พวกพี่รู้กันหมดแล้วเหรอคะ
คือว่า เจียเจีย พี่ไม่ได้มีเจตนาจะบอกพวกเขา พี่อยากจะช่วยเธอ เจียเจีย จริง ๆ เลย เจียเจีย หลี่ต้าเหวย ครั้งนี้นายบุ่มบ่ามเกินไปจริง ๆ สารเลวนั่นทำผิดกฎหมาย พวกเราก็ควรจะให้เจียเจีย ใช้อาวุธทางกฎหมายมาปกป้องตัวเอง พวกเราก็คือตำรวจ มาหาพวกเราสิ พวกเราจะดำเนินคดีให้กับเธอ ใช่ ที่นายพูดเหล่านี้ฉันก็เคยคิดมาก่อนแล้ว แต่นายเคยคิดไหมว่า หมอนั่นรู้ว่า พ่อผู้ให้กำเนิดของเจียเจียก็เป็นตำรวจ แต่เขายังกล้าทำแบบนี้ เขากลัวเจียเจียจะแจ้งความด้วยเหรอ ถูกต้อง เจียเจียมีหลักฐานไง ก็อ้างตามคลิปวิดีโอนั้น สารเลวนั่นอย่างน้อยก็ถูกขังห้าวัน ห้าวันเหรอ ห้าวัน เอาเรื่องนี้เผยแพร่ออกไป ให้ทุกคนได้รู้กันหมด หมอนั่นถูกขังแค่ห้าวัน นายคิดว่านี่จะสามารถชดเชย ความเจ็บปวดที่เจียเจียได้รับไหม ฉันรู้ แต่ปัญหาคือพวกเราคือผู้บังคับใช้กฎหมาย พอเราเจอปัญหาแล้วไม่ใช้กฎหมายแต่ใช้หมัด พอแล้ว พอแล้ว พอแล้ว นายไม่ต้องมาพูดเรื่องทฤษฎี อะไรพวกนี้กับฉันอีกแล้ว ที่ฉันทำเรื่องนี้ ไม่ได้เป็นเพราะทฤษฎี แต่ฉันทำเพราะผลลัพธ์ นายเข้าใจไหม เดิมทีอาจารย์ฉันกับเจียเจียก็มีเรื่องขัดแย้งกันอยู่แล้ว เจียเจียคิดว่าอาจารย์ฉันไม่ได้ปกป้องดูแลเธอ ตั้งใจทรมานอาจารย์ฉัน ในสถานการณ์แบบนี้ หากให้อาจารย์ฉันรู้เรื่องนี้แล้ว ถ้าเขาก็ทำอะไรไม่ได้ เรื่องขัดแย้งก็จะยิ่งบานปลาย
ถ้าหากอาจารย์ฉันตัดสินใจจะทำอะไรละก็ งั้นทำไมไม่ให้ฉันเป็นคนมาจัดการล่ะ อย่างน้อยก็ให้เจียเจียรู้ว่า ข้างกายเธอยังมีญาติพี่น้องที่สามารถปกป้องเธอ ถูกต้อง ขอโทษนะ พี่ผิดไปแล้ว พี่ไม่ควรไปบอกหลี่ต้าเหวย โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเธอ ไม่ใช่ค่ะ พี่ ไม่ใช่ค่ะ หนูขอบคุณพวกพี่เป็นอย่างมาก หนูนึกไม่ถึงเลยว่า พวกพี่ต้าเหวยเขายอมไปเสี่ยงกับการถูกลงโทษ แล้วไปตีคนเพื่อหนู ขอบคุณพวกพี่จริง ๆ ค่ะ เด็กโง่ พวกเราล้วนเป็นพี่ชายพี่สาวของเธอ น้องสาวถูกรังแก ไม่ว่ายังไงก็ตามพี่ชายพี่สาว ก็ต้องออกมาปกป้องเธออยู่แล้ว เจียเจีย พี่ พี่ต้องขอโทษเธอด้วยนะ พี่ใจร้อนเกินไป ถ้าหากมีอะไรที่ทำผิดไป ไม่มีค่ะ ไม่มีค่ะ พี่ต้าเหวย เป็นหนูเองที่ควรขอโทษ พวกพี่ไปชกต่อยก็เพื่อหนู ได้มีพี่ชายพี่สาวอย่างพวกพี่ หนูรู้สึกดีใจมาก ๆ แล้วค่ะ จริง ๆ นะคะ ขอบคุณพวกพี่ค่ะ เด็กคนนี้ มาขอบคุณพี่ชายของเธอทำไมกัน ต่อไปไม่ว่าจะเจอกับเรื่องอะไร หรือปัญหาอะไรก็ตาม จะต้องมาหาพี่ชายนะ หาพี่สาวของเธอก็ได้ มาหาพี่ชายสองคนนี้ก็เหมือนกัน พวกเราล้วนคือครอบครัวเดียวกัน มีพี่ชายพี่สาวอยู่ ไม่ว่าจะเจอกับปัญหาใด ๆ ก็ไม่ต้องกลัว ไม่ร้องแล้วนะ
ไม่ร้องแล้ว แย่แล้ว แย่แล้ว อย่าบอกนะว่านายตำรวจเฉินรู้แล้ว หุบปากอีกาของนายไปเลย อาจารย์ มาแต่เช้าเลยเหรอครับ มานี่ เข้าไปก่อนเถอะ เช้านี้ไปทำอะไรมาอีกล่ะ ไม่ได้ทำอะไรครับ ยังจะไม่ได้ทำอะไรอีก นายคิดว่านายทำเรื่องงามหน้าเหล่านั้น แล้วฉันจะไม่รู้เหรอ แม่ของเจียเจียบอกกับฉันหมดแล้ว อาจารย์รู้แล้ว อาจารย์ยังจะถามผมอีกทำไมล่ะครับ ใช่ครับ ผมเป็นคนต่อยคนนั้นเอง แต่ว่าอาจารย์วางใจได้ครับ ผมก่อเรื่องเองก็จะรับผิดชอบเอง เรื่องนี้ล้วนเป็น… นายพูดไร้สาระอะไรของนาย นายเป็นลูกศิษย์ของฉัน จะเป็นเรื่องของนายคนเดียวได้ยังไง ยังจะมาก่อเรื่องเองจะรับผิดชอบเอง ดูนายเก่งมากเลยนะ ไม่ใช่ เขาแหย่นายหาเรื่องนายแล้วเหรอ นายนี่มันอยู่ดีไม่ว่าดีเลยนะ พ่อห้ามต่อว่าเขา เจียเจีย ลูกมาได้ยังไง เธอมายุ่งอะไรน่ะ – กลับบ้านไป กลับบ้าน – เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน นี่เกิดอะไรขึ้น ตั้งแต่เล็กจนโต ไม่ว่าหนูจะเจอกับเรื่องอะไร พ่อก็ไม่เคยปกป้องหนูมาก่อน ตอนนี้พวกเขาปกป้องหนู ยังจะโดนพ่อต่อว่าอีก พ่อเป็นพ่อประสาอะไรกันแน่ เจียเจีย เธอไม่ต้องพูดแล้ว ใช่ พวกเขาปกป้องลูกนั้นไม่เป็นไร
แต่… แต่พวกเขาทำร้ายร่างกายคุณลุงอวี๋ หนูรู้ หนูเป็นคนให้พวกเขาไปตีเอง เจียเจีย เพราะอะไรล่ะ หนูเป็นคนให้พวกเขาไปตีเอง พ่อจะโทษก็โทษหนูเถอะ เกิดอะไรขึ้นกันแน่ เจียเจีย อย่าบอกนะ… เจียเจีย นี่เกิดอะไรขึ้นกันแน่ พ่อดูเอาเองเถอะ [ทำอะไรอยู่เหรอ เจียเจีย] [วาด… วาดรูปค่ะ] [การบ้านชิ้นใหม่ที่อาจารย์สั่งเหรอ] [ค่ะ] [รู้สึกว่าจะพัฒนาขึ้นอีกแล้วนะ] [หอมจังเลย] [คุณจะทำอะไร] [อย่ามาแตะหนูนะ] [หนูจะฟ้องแม่แล้วนะ] อาจารย์ อาจารย์ ใจเย็น ๆ ใจเย็น ๆ ครับ อาจารย์ – ปล่อยฉัน – อาจารย์ อาจารย์ครับ พ่อ อาจารย์ ฟังผมพูดก่อนครับ เดรัจฉานนั่นพวกเราได้… พ่อ บอกให้นายปล่อยมือ เดรัจฉานนั่นพวกเราได้สั่งสอนไปแล้วครับ อาจารย์ไม่จำเป็นต้องเอาตัวเองเข้าไปแปดเปื้อนกับเขา ฉันจะฆ่าเดรัจฉานนั่น อาจารย์ ท่านไม่คิดถึงตัวเอง ก็คิดถึงเจียเจียสิครับ แม่ของเจียเจียไม่สามารถปกป้องเธอได้ เธอเหลือแต่อาจารย์แล้ว เจียเจีย
ทำไมลูกถึงไม่บอกกับพ่อตั้งแต่แรกล่ะ ทำไมลูกถึงไม่… พ่อ พ่อไร้ความสามารถ ไม่ได้ปกป้องดูแลลูกดี ๆ พ่อคะ พ่อคะ พ่อ ในปีนั้น หลังจากที่พ่อโดนลงโทษทางวินัย ก็รู้สึกซึมเศร้าไปหมด ความรู้สึกแบบนี้จะต้อง… จะต้องติดกลับไปที่บ้านด้วยแน่ ๆ วันเวลานานเข้า แม่ของลูกมองไม่เห็นอนาคต แล้วขอหย่ากับพ่อ อยู่กับคนแบบนี้ตลอดทั้งวัน วันเวลานานเข้าใครก็ทนไม่ไหว ถึงแม้ว่า พ่อเองก็พยายามอยากจะให้เธอสองแม่ลูก มีชีวิตที่ดี แต่ว่าในตอนนั้นไม่ว่าจะทำยังไงพ่อก็ไม่มีเรี่ยวแรงที่จะลุกขึ้น ดังนั้นก็เลยคิดว่า แทนที่จะเป็นแบบนี้ ก็ปล่อยพวกเธอไปจะดีซะกว่า ได้ใช้ชีวิตที่ดี ดังนั้นก็เลยตอบตกลง ตอนที่หย่ากัน แม่ของลูกยืนกรานที่จะเป็นคนเลี้ยงดูลูก พ่อเป็นตำรวจนายหนึ่ง พ่อต้องรอฟังคำสั่งอยู่ตลอด 24 ชั่วโมง พ่อจะมีความสามารถไปเลี้ยงลูกได้ยังไงล่ะ ฉะนั้นพ่อก็เลยตกลง ต่อมา พอตอนที่พ่อเห็นแม่จะแต่งงานกับคนคนนั้น ในตอนนั้นพ่อก็รู้สึกเสียใจ พ่ออยากจะไปรับลูกกลับมา แต่แม่ของลูกก็ไม่อยากปล่อยลูกไป พ่อคะ เราไม่ต้องพูดถึงแม่แล้วไหมคะ หลายปีมานี้ที่หนูใช้ชีวิตอยู่กับแม่ หนูรู้ว่าแม่ก็ใช้ชีวิตอย่างยากลำบากเหมือนกัน ใช่ แต่ว่า เจียเจีย ตอนนี้ลูกก็อายุ 18 ปีแล้ว จะใช้ชีวิตอยู่กับใครนั้นลูกเป็นคนตัดสินใจเอง ลูกเต็มใจ… ลูกเต็มใจ…
ที่จะใช้ชีวิตอยู่กับพ่อไหม พ่อคะ ตอนนี้หนูก็โตแล้ว และรู้จักเหตุผลหน่อยแล้ว พ่อ… พ่อก็ต้องมีชีวิตเป็นของตัวเองใช่ไหมคะ พ่อมีสิ ลูก… ลูกมาหรือไม่มา พ่อก็มีชีวิตเป็นของตัวเองอยู่แล้ว พ่อ… ลูก… ลูกหมายความว่าในอนาคตพ่อจะ… อันนี้ อันนี้พ่อก็ไม่รู้ เอาเป็นว่า เจียเจีย พ่อให้สัญญากับลูกได้ ก่อนที่ลูกจะมีชีวิตเป็นของตัวเอง ก่อนที่ลูกจะหาความสุขของตัวเองเจอ พ่อ ก็จะอยู่กับลูกเพียงคนเดียว โอเคไหม แค่เราสองพ่อลูก ก็ดีมากแล้ว พ่อคะ หนูเต็มใจค่ะ [นายต่อยฉัน] [ต้าเหวย] [ทำอะไรน่ะ] [ต้าเหวย] [ตำรวจทำร้ายประชาชน] [ใจเย็น ๆ หน่อย] [นายใจเย็น ๆ หน่อย] [ตำรวจทำร้ายประชาชน] [ไม่ว่าเขาจะยังไง นายก็ลงไม้ลงมือไม่ได้] [แบบนี้คือผิดวินัย] [นายไม่อยากบรรจุแล้วเหรอ] [เลิกต่อยได้แล้ว] อันที่จริงเงื่อนไขของผมก็มีไม่มาก ผมหวังว่าภายในสามวัน ให้ไล่หลี่ต้าเหวยและคนอื่น ๆ ที่ทำร้ายผม รวมถึงเฉินซินเฉิง ออกจากกรมตำรวจ และมาขอโทษต่อหน้าผม ทำหนังสือรับประกันเป็นลายลักษณ์อักษร ว่าตั้งแต่นี้ต่อไปห้ามเข้าใกล้ผม ไม่อย่างนั้นละก็
ผมก็จะเอาคลิปวิดีโอเหล่านี้ไปโพสต์ลงบนอินเทอร์เน็ต เก็บกวาดบ้านใกล้จะเสร็จหมดแล้ว อีกสองวันถึงจะสามารถไปรับเจียเจียกลับมาได้ อาจารย์ เรื่องเล็กน้อยขนาดนี้ อาจารย์ก็พูดมาตลอดทาง ใช่ไหมล่ะ ระวัง วิ่งช้าหน่อย วิ่งช้า ๆ หน่อย ไม่เป็นอะไรใช่ไหม ขอโทษค่ะ ขอโทษค่ะ ไม่เป็นไรครับไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร ความหมายของฉันก็คือ ให้นายช่วยฉันดูแลเจียเจียให้ดี หากอาจารย์เป็นกังวลจริง ๆ ก็รีบรับเธอกลับไปสิครับ วางใจเถอะ วางใจ พี่เฉิน กลับมาแล้วเหรอครับ พี่เฉิน ความหมายของฉันก็คือ ต้องขอบใจพวกเธอจริง ๆ ครั้งนี้ ได้ครับ งั้นผมก็ไม่อาจขัดคำสั่งของอาจารย์ได้ อาจารย์วางแผนจะขอบคุณผมอย่างไรครับ ได้คืบจะเอาศอกนะ ฉันจะอธิบายให้นายฟังอีกครั้ง ถ้าเรื่องนั้นถูกเปิดเผยออกไปแล้ว ก็บอกไปว่าฉันบังคับให้พวกนายทำ ได้ยินแล้วหรือยัง ดูถูกลูกศิษย์ใช่ไหม ดูถูกอะไรกัน ฉันเป็นอาจารย์นะ ฟังฉันสิ ได้ยินหรือยัง นายอย่า อย่าพูดจาเหลวไหล พี่เฉิน กลับมาแล้วเหรอครับ ต้าเหวย เพิ่งกลับมาจากส่งเจ้าหน้าที่ตำรวจไปยังสถานที่เกิดเหตุ รอพวกคุณมาครึ่งค่อนวัน มีเรื่องจะคุยกับพี่ มีเรื่องอะไรเหรอ ไม่ใช่ ไม่ใช่ผมที่ต้องการพบพี่
เป็นผู้กำกับที่ต้องการพบพี่ โอเค นายนำของพวกนี้กลับไปให้ฉันก่อน และนำภาพจากกล้องวงจรปิดนั่นออกมาดูด้วย ไปกันเถอะ พี่เฉินครับ อาซ้อ ตอนนี้สามีเธอมาแจ้งความแล้ว ผู้กำกับอยากพบพี่เพราะเรื่องนี้ เขาว่า เขาว่ายังไง เขาพูดว่า เขาพูดว่าพี่ยุยงหลี่ต้าเหวย พวกเขาสามคน ได้วางแผนร้ายไว้ล่วงหน้าในสถานที่ ที่เขาใช้วิ่งออกกำลังกาย ต่อยเขา ตอนนั้นเอง มีประชาชนที่ออกกำลังกายในตอนเช้า ใช้มือถือถ่าย เขารวบรวมวิดีโอเหล่านั้นมาตัดต่อ ผู้กำกับน่ะ อยากพบพี่เพื่อหารือก่อน จากนั้นค่อยไปหาพวกเขาสามคน สารวัตรเกา เรื่องนี้ฉันบังคับให้พวกเขาทำเอง ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับพวกเขาสามคนอยู่แล้ว พี่ครับ พี่บังคับให้เด็กสามคนนั่นต่อยตีคน เรื่องนี้พี่จะพูดยังไงผมก็ไม่เชื่อ พี่พบเจอเรื่องนี้พี่จะหลบเลี่ยงก็ไม่ทันแล้ว พี่บังคับพวกเขา พี่คิดดูสิ เรื่องนี้ขนาดผมยังไม่เชื่อ แล้วผู้กำกับจะเชื่อไหม ผู้กำกับเป็นใครกัน เขาเป็นเหมือนจิ้งจอกเฒ่า พอคนนั้นเข้ามา ผู้กำกับแค่มองก็เดาได้ใกล้เคียงมาก ดังนั้นจึงเรียกพวกเรามานี่ ปรึกษาว่าจะตรวจสอบความจริงให้กระจ่างได้อย่างไร จะจัดการพวกเขาอย่างไร พี่ครับ วิดีโอนั่นผมดูแล้ว แม้จะผ่านการตัดต่อมาแล้ว แต่ว่าหลี่ต้าเหวยใจร้อนไปต่อยเขา มันมองออกนะครับ หากว่าพี่ต้องการชี้แจงแทนพวกเขา ผมแนะนำนะ พี่คิดให้ดี ๆ จะดีที่สุด คิดให้ดี ๆ อะไรกัน
เกิดเรื่องขึ้นแล้วก็ผลักปัญหาให้ลูกศิษย์ งั้นฉันยังจะเป็นคนอยู่ไหม ดูสิ สารวัตรเกา เรื่องนี้ฉันเป็นคนทำเองทั้งหมด ไม่เกี่ยวอะไรกับคนอื่น สารวัตรเกา อย่างนี้นะ อีกสักครู่อยู่ต่อหน้าผู้กำกับ นายช่วยฉันพูดหน่อย จากนั้นเรื่องนี้ สืบสาวมาถึงตัวฉันก็จบแล้ว ไม่ใช่ ไม่ใช่ พี่ พี่ฟังผมก่อน ผมช่วยพี่น่ะไม่มีปัญหา งั้นเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ ดูพี่สิ พี่ไม่พูดอะไร แล้วผมจะช่วยพี่ยังไง โอเค งั้นผมจะไปหาผู้กำกับก่อน พี่คิดให้ดี ๆ เถอะ รีบตามมานะ สารวัตรเกา ผู้กำกับ พี่เฉินมาแล้วครับ ผู้กำกับ นั่งสิ – ซินเฉิง – สารวัตรเฉิง อาจารย์ ขอบคุณครับ พูดมาเถอะ ว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ ความจริงก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร เรื่องนี้ไม่ใช่ผมกับคนแซ่อวี๋คนนั้น คุณก็รู้ กี่ปีมาแล้ว พอเห็นเขาก็อารมณ์ไม่ดี ปีนั้นแย่งภรรยาของผมไป แม้ว่าจะผ่านมาหลายปีแล้ว แต่ว่าความโกรธในใจผมก็ไม่ได้ระบายออกมาเลย ดังนั้น ก็บังคับให้หลี่ต้าเหวยต่อยเขา ระบายความแค้นส่วนตัว ผมรู้ว่าผมผิด คุณบังคับหลี่ต้าเหวย มันก็ฟังดูสมเหตุสมผลดี
หยางซู่ จ้าวจี้เหว่ย คุณก็เป็นคนบังคับเหรอ ใช่ครับ เป็นผมเอง ผมบอกกับพวกเขาว่า บอกว่าหากพวกเขาต้องการที่จะบรรจุ ทัศนคติจากตำรวจเก่าอย่างพวกเรา มีบทบาทชี้ขาดได้ ดังนั้น มันไม่ใช่อย่างนั้น คุณยังจำได้ว่าคุณเป็นนายตำรวจเก่าด้วยเหรอ วันนั้นดื่มเหล้าไปนิดหน่อย ดังนั้นจึงเวียนหัว ผมดูแล้วตอนนี้คุณก็เวียนหัวอยู่นะ คุณเป็นตำรวจเก่าคนหนึ่ง คุณไม่เข้าใจ คุณอยากปกป้องพวกเขา คุณแบกรับเรื่องทุกอย่างเอาไว้เอง ปากคุณก็บอกว่าบังคับพวกเขา คุณยุยงพวกเขา คุณบงการ คุณยั่วยุ อ่อนหัด นี่เป็นอาชญากรรมที่วางแผนไว้ล่วงหน้า คุณไม่เพียงจะปกป้องพวกเขาไม่ได้ คุณยังพาตัวเองเข้าไปข้องเกี่ยวด้วย และนี่ก็เป็นสิ่งที่ฝ่ายตรงข้ามต้องการพอดี เขาจะคิดยังไงก็เป็นเรื่องของเขา ผมยอมรับการจัดการก็จบแล้วไม่ใช่เหรอครับ สถานีตำรวจก่อตั้งโดยบ้านของพวกคุณ หรือก่อตั้งโดยบ้านของพวกผมอย่างนั้นเหรอ คุณบอกให้จัดการยังไง ผมก็ต้องจัดการอย่างนั้นเหรอ คุณเป็นตำรวจเก่าแก่คนหนึ่งแล้ว ทำไมคุณถึงไม่มีสติเลยสักนิด ใช่ครับ ผมมีสติน้อย แต่ว่าเรื่องนี้มันก็เป็นเพราะผมเอง พวกเราไม่จำเป็นต้องดึงเด็ก ๆ เหล่านั้นเข้ามาเกี่ยวข้อง พวกคุณฟังสิ ฟังสิ ฟังสิ ฟังสิ คุณกำลังสอนฉันว่าจะเป็นผู้กำกับยังไงใช่ไหม ไม่ใช่ครับ ผู้กำกับ ความจริงเรื่องนี้ เริ่มแรกเลยก็คือ คนแซ่อวี๋คนนั้นกับพี่เฉินมีบุญคุณความแค้นส่วนตัวกัน งั้นเราต้องขยายขอบเขต แก้ไขจุดเริ่มต้นของปัญหาไม่ได้ เหลวไหล
คนคนนั้นแค่อยากทำร้ายซินเฉิง ทำให้เป็นเรื่องใหญ่ ก็เขาทำให้เรื่องราวลุกลามใหญ่โต ผมยอมรับการจัดการก็จบแล้วไม่ใช่เหรอ ผมยอมรับ พี่เฉิน พี่อย่าใจร้อน ทุกคนใจเย็น ๆ ได้ไหมคะ นั่ง นั่ง นั่ง ยังมาโวยวายใส่ฉันอีก อย่าอย่า อย่าใจร้อน พี่เฉิน พี่ฟังฉันพูดก่อนนะ ตอนนี้น่ะ เรื่องนี้ภายในสถานีจะจัดการอย่างไร นั้นก็เป็นเรื่องของภายในสถานี แต่ว่าพี่อยากปกป้องพวกเขา อย่างนั้นจะไม่มีหลักการก็ไม่ได้ ตอนนี้น่ะ ที่สำคัญที่สุดก็คือ ทำเรื่องราวให้กระจ่าง อาจารย์ พวกเรายังมีอะไรที่ไม่กระจ่างอีกเหรอ สารวัตรเกาของเราก็เข้าใจแล้ว ถูกต้องไหม ผมมีบุญคุณความแค้นส่วนตัวกับคนแซ่อวี๋คนนั้น ถูกไหม ผมจะรับผิดชอบผลลัพธ์ที่จะตามมาทั้งหมดเอง พี่เฉิน มันไม่ได้ง่ายดายอย่างที่พี่พูด ซินเฉิง ปกติคุณเป็นคนเงียบ ๆ ไม่พูดไม่จานี่ คุณนี่ไร้สมองจริง ๆ ในช่วงวิกฤติ คุณก็ดื้อรั้น หากปีนั้น คุณต้องยอมรับผิด คุณยอมรับการลงโทษนั้นได้ไหม ผู้กำกับ คุณพูดให้ดี ๆ นะ แรกเริ่มผมผิดตรงไหน ทำไมผมต้องยอมรับผิด พี่เฉิน งั้นวันนี้ทำไมคุณถึงยอมรับผิด งั้นผมทำไมถึงต้องยอมรับผิด
ทุกคนใจเย็น ๆ ใจเย็น ๆ ทุกคน ทุกคนอย่าใจร้อนสิ พูดให้น้อยหน่อย พี่เฉิน อย่าทะเลาะกัน อย่าทะเลาะกัน ทุกคน ทุกคนใจเย็นลงหน่อยดีไหม เรื่องนี้ คำแนะนำของผมก็คือ ไม่จำเป็นต้องขยายขอบเขต แน่นอนว่าจะจัดการเป็นพิเศษยังไง พวกคุณก็ทำตามที่เห็นสมควรละกัน ยังปรึกษากันไม่เสร็จเลยนะ คุณจะไปไหน ไม่ใช่ครับ ผู้กำกับ ในเมื่อคือบุญคุณความแค้นส่วนตัว คือผมอย่างนี้ จะไปเรียกตัวคนแซ่อวี๋นั่นมา ให้เขากับพี่เฉินนั่งด้วยกัน พูดเรื่องนี้ให้จบกันต่อหน้าไปเลย พวกเราก็เสร็จเรื่องกันแล้วไม่ใช่เหรอ พูดให้กระจ่างอะไร เจ้าหน้าที่ตำรวจในสถานีของเราต่อยตีคนแล้ว พวกเราแสร้งทำเป็นไม่รู้อย่างนั้นเหรอ ผู้กำกับ ไม่ใช่ว่าปกติแล้วคุณ เป็นหัวหน้าที่สอนให้พวกเราเป็นผู้นำ เวลาที่พวกเราควรแสร้งเป็นไม่รู้ก็แสร้งเป็นไม่รู้ ใช่ไหมครับ ผมให้พวกคุณแสร้งเป็นไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ได้ ๆ ได้ ถือว่าผมไม่ได้พูด โอเคนะครับ ทำอะไรกันนี่มัน สารวัตรเฉิง อาจารย์ มีเรื่องอะไรคะ เธอมากับฉันหน่อย เสี่ยวเจี๋ย เรื่องที่หลี่ต้าเหวยต่อยคน เธอมีส่วนร่วมด้วยหรือไม่ พวกคุณทุกคนรู้หมดแล้วเหรอคะ พูดแบบนี้เธอมีส่วนร่วมเหรอ ต่อยคนฉันไม่มีส่วนร่วม แต่ว่า… แต่ว่าอะไร เรื่องนี้ก็เกี่ยวข้องกับฉันด้วย
เกี่ยวข้องกับเธอ เกี่ยวข้องอะไร อาจารย์ เรื่องนี้ เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเจียเจีย ฉันพูดไม่ได้ เจียเจีย ลูกสาวของเฉินซินเฉิง อย่างนี้ ไม่พูดก็ได้ แต่ว่า เสี่ยวเจี๋ย ตอนนี้สถานการณ์ค่อนข้างจะซับซ้อน ภายในอาจจะจัดการหลี่ต้าเหวยอย่างจริงจัง แม้ว่าเฉินซินเฉิงอยากแบกรับเรื่องทุกอย่างเอาไว้เอง แต่นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาอยากแบกก็แบกได้ อาจารย์คะ เรื่องนี้หลี่ต้าเหวยเขาก็มีเหตุผลอันสมควรที่ทำไปแบบนั้น อาจารย์ไปเผชิญหน้ากับผู้กำกับ ช่วยพูดให้เขากับอาจารย์เขาสักหน่อยได้ไหมคะ ฉันจะลองดูเท่าที่ทำได้ ขอบคุณค่ะอาจารย์ เสี่ยวเจี๋ย จำไว้ว่า อย่าสร้างปัญหา เรื่องที่สำคัญพูดสามรอบ ผู้กำกับ ยังหารือกันไม่เสร็จเหรอครับ ผู้กำกับ ช่วยออกมานี่หน่อยครับ มีบางเรื่องอยากพูดกับท่านสักหน่อย ผู้กำกับ ท่านมองไม่ออกจริง ๆ เหรอครับ หมายความว่ายังไง ท่านคิดดูสิ หากคนผู้นั้นมีหลักฐานที่ไม่สามารถหักล้างได้จริง เขาจะต้องการเพียงคำขอโทษเหรอ นั่นก็แสดงให้เห็นว่ามีความเป็นได้มาก ที่เขาจะต้องมีจุดอ่อนอะไร ซึ่งอยู่ในมือของเหล่าเฉิน เขาก็ไม่อยากให้มีผลกระทบมากขึ้นเช่นกัน ดังนั้น ผมคิดว่าพวกเราก็พูดกับเขา พอได้เสนอแนวทางให้กับเหล่าเฉินและคนอื่น ๆ แล้ว เป็นไปได้สูงที่จะผ่านเรื่องนี้ไปได้ เรื่องนั้นมันกระจ่างชัดอยู่ที่นั่น ฉันจะมองไม่ออกเหรอ ปัญหาก็คือพวกเราจำเป็นต้อง นำลำดับเหตุการณ์ของเรื่องนี้ พวกเราต้องทำให้กระจ่าง ถูกต้องไหม
ถูกต้องครับ พวกเราตัดสินใจโดยอาศัยการอนุมาน ไม่ใช่ ใช่ไหมล่ะ พวกเราจำเป็นต้องทำเรื่องให้กระจ่างทุกด้าน ใช่ ๆ ใช่ เผื่อว่ามีส่วนไหนที่ยังไม่เข้าใจอีก ถึงเวลานั้นก็ เฉย ๆ ไว้ก่อน ใช่สิ ไป ๆ ไป ปรึกษากันต่อ ฉันได้ยินจากอาจารย์ฉันมาว่า อาจารย์ของนายจะแบกรับเรื่องทุกอย่างไว้เอง อาจารย์ฉันไม่ได้รู้เรื่องมาก่อนเลย ฉันจะไปพูดกับผู้กำกับ นายอย่าตื่นตระหนกไปก่อน นายวางแผนจะตอบยังไง ทำคนเดียว รับคนเดียว ฉันทำเองทั้งหมด วิดีโอก็ถ่ายลงแล้ว พวกนายทั้งสามก็อยู่ บอกว่านายทำคนเดียว ไม่มีใครเชื่อแน่นอน เรื่องนี้พวกเราทั้งสี่คนล้วนมีส่วนต้องรับผิดชอบ ใครก็หนีไม่พ้น ไม่ได้ ไม่ได้ หยางซู่เป็นเหมือนเมล็ดพันธุ์ของสถานีที่ถูกบ่มเพาะมาเป็นอย่างดี จะให้ส่งผลกระทบต่ออนาคตของเขา เพราะเรื่องนี้ไม่ได้โดยเด็ดขาด จ้าวจี้เหว่ยยิ่งไม่ได้ใหญ่ เขามองอาชีพตำรวจสำคัญยิ่งกว่าสิ่งใด ยิ่งไปกว่านั้นหยางซู่กับจ้าวจี้เหว่ยในตอนนั้น ต่างไปห้ามปราม เรื่องนี้ในคลิปน่าจะถ่ายได้อย่างชัดเจน สามารถอธิบายได้ ฉันจะสารภาพกับผู้กำกับ นายเดี๋ยว หลี่ต้าเหวย นายเดี๋ยวก่อน ผู้กำกับครับ นายมาทำไม ฉันให้นายไปดูกล้องวงจรปิดไม่ใช่เหรอ เร็ว ๆ เร็ว ประชาชนยังรออยู่นะ
เซี่ยเจี๋ย ทำไมเธอก็มาด้วย สถานการณ์ความปลอดภัยของตึกเม่าหยวน ให้เธอดูแลไม่ใช่เหรอ รีบไปเลย รีบไปสิ อาจารย์ ผู้กำกับครับ เรื่องต่อยตีกันเป็นความใจร้อนของผมเองครับ หยางซู่กับจ้าวจี้เหว่ยล้วนไปห้ามปราม อาจารย์ผมยิ่งไม่รู้เรื่องอะไรเลยครับ ผมขอรับผิดชอบเองทั้งหมดครับ คำพูดของฉันนายไม่ได้ยินใช่ไหม ยังมีฉันด้วยค่ะ เป็นเพราะฉันยุยงต้าเหวย ถึงทำให้เขาเกิดความใจร้อน เซี่ยเจี๋ย เธอพูดอะไรน่ะ ผู้กำกับ อย่าฟังเธอพูดครับ ล้วนเป็นความผิดของผมครับ ช่างเสียสละจริง ๆ เห็นทีมตำรวจเป็นอะไร พวกพ้องเหรอ เสี่ยวเจี๋ยเธอ ร่วมต่อยตีด้วยไหม ถ้าไม่ได้ร่วมต่อยตีด้วย ก็อย่าโวยวาย ออกไปก่อน ฉันเป็นคนที่ให้หยางซู่กับจ้าวจี้เหว่ยไป ดังนั้นฉันก็ร่วมด้วยค่ะ เซี่ยเจี๋ยเธอหุบปาก นายอีกแล้ว ครับ ผมอีกแล้ว ผู้กำกับครับ เรื่องนี้ตั้งแต่ต้นจนจบ เป็นเรื่องของผมคนเดียว เซี่ยเจี๋ยไม่เพียงแต่ไม่เข้าร่วม ยังห้ามผมตลอดด้วยครับ หยางซู่กับจ้าวจี้เหว่ยก็เช่นเดียวกัน ท่านอยากจะลงโทษก็ลงโทษผมคนเดียวเถอะครับ เหลวไหล อย่าไปฟังเขาพูดครับ ผู้กำกับ อาจารย์ เกี่ยวอะไรกับท่านครับ อาจารย์ไม่รู้เรื่องอะไรเลย หากไม่ใช่เพราะอาจารย์ที่คอยสอนผมตลอดเวลา บางทีผมอาจพลั้งมือต่อยคนตายแล้วก็ได้ นายยังจะพูดอีก นายช่างเก่งจริง ๆ เลยนะ
เกาเฉา หาที่ให้เขาไปคิดทบทวน ไม่มีคำสั่งจากผมห้ามออกมา ไป ๆ ไป ผู้กำกับ เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน ซินเฉิง คุณเป็นอาจารย์ของเขา สิ่งที่คุณควรทำคือ ทำอย่างไรจะฝึกให้เขาเป็น ตำรวจผู้ทรงคุณวุฒิ ไม่ใช่คอยปกป้องเขา ตอนที่เขาทำผิด ครับ ผู้กำกับ คุณเป็นหัวหน้า คุณมีทีท่าของคุณ แต่ที่หลี่ต้าเหวยไปต่อยตีคนล้วนเป็นเพราะผม หากคุณจะลงโทษก็ลงโทษผมเถอะ คุณ วันนี้หากใครกล้าแตะต้องลูกศิษย์ผมแม้แต่ปลายเล็บ ก็คือเป็นปรปักษ์กับผมเฉินซินเฉิง อาจารย์ ได้ ผมจะเป็นปรปักษ์กับคุณ คุณเป็นตำรวจ คุณสามารถพูดคำแบบนี้ออกมาได้เหรอ เกาเฉา พาเขาออกไป ใครกล้า ไม่ใช่ พี่ หลบไป พวกคุณอยากจะฟังไม่ใช่เหรอ ว่าทำไมหลี่ต้าเหวยถึงต้องต่อยตีคน ได้ ผมจะบอกกับพวกคุณ เดิมทีเรื่องนี้ ควรเป็นคนที่เป็นพ่ออย่างผมไปทำ แต่ว่าผมไม่มีความสามารถพอ เป็นคนไม่เอาไหน ผมไม่สามารถปกป้องลูกสาวของผม หลี่ต้าเหว่ยต่อยตีเขายังถือว่าเบา วันนี้ใครกล้าขังลูกศิษย์ของผม พรุ่งนี้ผมจะไปฆ่าคนแซ่อวี๋คนนั้น พวกคุณเชื่อหรือไม่ พอเถอะ พี่เฉิน พี่รีบชี้แจงเรื่องนี้ ให้กับผู้กำกับอย่างชัดเจนก็ได้แล้วไม่ใช่เหรอ ได้ คนที่แซ่อวี๋
เขา เขา เขา เขาข่มเหงลูกสาวผม เธอเพิ่งจะสิบกว่าปีเอง เด็กคนหนึ่ง เธอสามารถบอกกับใครได้ ไปบอกกับแม่คนนั้นของเธอเหรอ หรือว่าบอกกับผม ไม่สามารถปกป้องเธอได้ เป็นหลี่ต้าเหวย หลี่ต้าเหวยช่วยเธอไว้ ไปคุยกับคนแซ่อวี๋คนนั้น ดังนั้นจึงได้เกิดการกระชากกันขึ้น หากไม่มีอาจารย์ที่ไม่เอาไหนอย่างผม เขาก็คงจะไม่ทำผิดในครั้งนี้ อาจารย์ ท่านอย่าพูดอีกเลย เป็นผมที่จัดการไม่ดี ทำให้อาจารย์ลำบากแล้ว พูดเหลวไหลอะไร นี่เป็นเรื่องของเราสองคน รู้ไหม ผู้กำกับครับ เรื่องนี้ ผมค่อนข้างเข้าใจพี่เฉิน ผมก็มีลูกสาว ใครหน้าไหนกล้าทำร้ายลูกสาวผมก็ลองดู ผมก็จะสู้กับเขาสุดชีวิต พวกคุณออกไปก่อนเถอะ ผู้กำกับ ผมบอกว่า ให้พวกคุณออกไปก่อน ผู้กำกับคะ ผมพูดคุณไม่ได้ยินเหรอ ไป ออกไปก่อน อาจารย์ ทำไมเหรอครับ การโปรโมตการป้องกันการถูกหลอกของฉัน เหลือขั้นตอนสุดท้ายแล้ว เรื่องอะไรกัน ทำไมรีบร้อนขนาดนี้ ฉันได้ยินว่านายกับจ้าวจี้เหวยและหลี่ต้าเหวย ไปต่อยสามีคนปัจจุบันของอดีตภรรยาเฉินซินเฉิง มีเรื่องนี้ไหม อาจารย์ไปฟังใครพูดมาครับ นายยังมีอารมณ์ถามเรื่องนี้อีก ตอนนี้ห้องทำงานของผู้กำกับ ทะเลาะกันใหญ่โตด้วยเรื่องนี้ ทางสถานีตำรวจกำลังหาวิธีการจัดการ เป็นเรื่องจริงครับอาจารย์ ผมก็เข้าร่วมด้วย นายบ้าไปแล้วเหรอ หยางซู่
นายอยู่ดี ๆ ทำไมถึงไปร่วมกับพวกเขาได้ ตอนแรกผมจะไปห้ามปรามจริง ๆ แต่คนคนนั้นสมควรโดนต่อยจริง ๆ สมควรต่อยหรือไม่นายก็ไม่ควรต่อย นายเหมือนกับหลี่ต้าเหวยเหรอ ตอนที่เขามานั้น ถูกฝากฝังเข้ามา ส่วนนายเหรอ นายมาเพื่อฝึกฝน อีกหนึ่งปีข้างหน้านายจะต้องไปที่กรมตำรวจนครบาล ดูนายสิ อยู่ดี ๆ นายไปร่วมวงกับพวกเขาทำไม อาจารย์ครับ ท่านไม่เข้าใจสถานการณ์ หากว่าอาจารย์อยู่ ด้วยนิสัยของอาจารย์ก็ยิ่งทนไม่ได้ พอเถอะ ฉันไม่อยากฟังพวกนี้ นายน่ะ ดูเหมือนฉลาด แต่ช่วงเวลาสำคัญนายแยกผลได้ผลเสียไม่ออกเลย มีบางเรื่องที่ชัดเจน นายต้องจำไว้ หลี่ต้าเหวยนั้นไปต่อยตีคน ส่วนนายไปห้ามปราม นี่เป็นความจริง ดังนั้นเป็นความรับผิดชอบที่หลี่ต้าเหวยควรแบกรับ ให้หลี่ต้าเหวยแบกรับ นายอย่าเอาตัวเข้าไปเกี่ยว นายฟังฉันพูดให้จบ ให้หลี่ต้าเหวยไป นายตำรวจเฉิน หลี่ต้าเหวย พี่เฉิน อย่าจ้องผมแบบนี้ ฉันแค่ให้หยางซู่มีสติหน่อย ไม่ควรเหรอ อาจารย์ครับ หลี่ต้าเหวย ยืนไว้อย่าขยับ สารวัตรเฉิง สารวัตรเฉิง คุณดูสิผมก็ไม่พูดอะไร ผมอยู่บนพื้นฐานความเป็นจริง หวังให้หยางซู่อย่าเสนอหน้ารับ ใครสมควรรับผิดชอบก็ให้คนนั้นรับผิดชอบ สุดท้ายคุณดู แววตานั้นของพี่เฉิน อย่างกับจะกินผมอย่างนั้น
เธอไปทำธุระก่อนเถอะ เจี้ยนจวิน คืนนี้นายไม่เข้าเวรใช่ไหม เรานัดกินข้าวกันหน่อย ได้ ผมรู้ครับ ๆ คุณอย่าเก็บกระเป๋าฉัน อย่าเอาไปเลยนะคะ จะพูดกับคุณเป็นครั้งสุดท้าย คุณจะเก็บหรือไม่เก็บ ต่อไปจะไม่ตั้งแล้ว ไม่ได้ เอาไป อย่า ๆ อย่า เก็บไปให้หมด อย่าเอาไป ๆ เก็บไป เก็บไปให้หมด อย่าเอาไป นายตำรวจจาง นายตำรวจจางมาแล้ว ดี ๆ ดี อย่าเพิ่งเสียงดัง อย่าเพิ่งเสียงดัง ผมรู้ครับ ถอยหลัง อย่า ๆ ถอยหลังก่อน ถอยหลังก่อน คุณพูดสิ เกิดอะไรขึ้น นายตำรวจจางครับ ทุกคนต่างไม่ง่ายเลย มาตั้งแผงลอยตรงนี้ ดูสิ พวกเขาเอาของพวกเราไป ครับ ผมรู้ ๆ พี่จางครับ พี่ก็รู้ ที่ตรงนี้ตั้งแผงลอยไม่ได้ ป้ายประกาศก็ติดแล้ว งานก็ทำไปแล้ว ห้ามพวกเขาหลายครั้งแล้ว แต่พวกเขาไม่ยอมฟังกันเลย
เอาล่ะ ๆ ผมรู้ ๆ ได้ ๆ มา ๆ ผมจะบอกกับคุณ คืออย่างนี้ คุณไม่ค่อยเข้าใจที่นี่ พวกเขาล้วนอาศัยอยู่ในเขตชุมชนนี้ คนส่วนมากยังต้องอาศัยแผงลอยเพื่อดำรงชีพ วันนี้คุณว่าเอาอย่างนี้ได้ไหม เห็นแก่หน้าผม อย่าเพิ่งเก็บของพวกเขาเลย ดีไหม คืนของให้กับพวกเขาก่อน แล้วผมจะช่วยคุณจัดการปัญหานี้อย่างแน่นอน ได้ไหม เอ่อ ได้ คืนของให้พวกเขา ดี ๆ ดี มา ๆ มา ขอบคุณครับนายตำรวจจาง ขนของ ขนของ ไม่มีครั้งหน้าแล้วนะ ขอบคุณครับนายตำรวจจาง ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ นี่เป็นของฉัน นี่เป็นของฉัน พี่จางครับ พวกเราเห็นแก่หน้าพี่จางนะ พี่รับปากว่าจะช่วยจัดการปัญหา ผมก็เชื่อพี่ แต่ว่าถ้าครั้งหน้ายังตั้งแผงลอยอีก พวกเราอาจจะซวยด้วย ผมรู้ครับ ผมรู้ วางใจได้ ผมรับรองว่าจะช่วยคุณจัดการ ดีไหม ครับ ลำบากพี่แล้ว ครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ
พรรคพวก ไปกันเถอะ ไป ๆ ไป ขอบคุณนายตำรวจจ้าว ไม่ต้องเกรงใจ ๆ ขอบคุณครับ ครับ ๆ ค่อย ๆ ไปนะ ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือครับ เอาล่ะ ๆ ทุกคน มา ๆ มา เข้ามาก่อน ฟังผมพูด มา ๆ มา เข้ามา ๆ ฟังผมพูด ที่ตรงนี้ไม่สามารถตั้งแผงลอยได้จริง ๆ นี่ก็มีกฎกำหนดไว้อย่างชัดเจน รู้ใช่ไหม รู้ ๆ ให้เวลาผมหน่อย ผมจะไปหารือกับชุมชน ดูว่าจะสามารถแก้ไขปัญหาที่ต้นตอได้ไหม ดีไหม ดีครับ ขอบคุณมากครับ คุณตำรวจ คุณช่วยพวกเราเถอะ ดีไหม ให้ความร่วมมือหน่อย ดีไหม ดีครับ ๆ เข้าใจ ๆ ต้องพึ่งคุณแล้ว ๆ ให้ความร่วมมือหน่อย แล้วรอฟังข่าวจากผม ไป
อาจารย์ครับ คนเหล่านี้ ส่วนใหญ่ย้ายมาจากชนบท พวกเขายังต้องอาศัยธุรกิจเล็ก ๆ นี้ เพื่อเลี้ยงคนในครอบครัว ที่นี่ไม่ให้พวกเขาตั้งแผงลอย พวกเราต้องคิดหาวิธี หาที่ให้พวกเขาตั้งแผงลอยนะ จี้เหว่ย นายทำถูกแล้ว ในที่สุดก็เป็นกังวลเรื่องของประชาชน ผมก็เป็นกังวลมาโดยตลอดนะครับ อีกอย่าง ผมก็คือประชาชน ฮัลโหล สารวัตรเฉิง ใช่ ๆ ใช่ พวกคุณทานกันก่อน ไม่ต้องรอผม ได้ ผมเสร็จธุระแล้วจะรีบมา ครับ ทำไมเหรอครับอาจารย์ จี้เหว่ย นายบอกความจริงกับฉันมา เรื่องที่นายกับหลี่ต้าเหวยและหยางซู่ไปต่อยตีคน เป็นมายังไงกันแน่