EP.22 (FULL EP) | เกียรติยศนายตำรวจ (Ordinary Greatness) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [เกียรติยศนายตำรวจ] [ตอนที่ 22] [เบื้องหลังของเกียรติยศ] ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า หลี่ต้าเหวยอยู่ข้างในเป็นยังไงบ้าง ได้เวลาลงมือแล้วมั้งครับ รายงานสถานการณ์ของแต่ละทีม [ทีมสองรอรับคำสั่ง ๆ] ทีมสามรอรับคำสั่ง ๆ ทีมสี่รอรับคำสั่ง ฟังคำสั่งฉัน ลงมือได้ ไป กุมหัว กุมหัว นั่งลง นั่งลง นั่งลง เอามือสองข้างกุมหัว อย่าขยับ คนอยู่ไหน ข้างหน้าฝั่งซ้ายและขวามีหมดเลยครับ ห้องของบอสอยู่ฝั่งขวา ทีมหนึ่งไปทางนั้น นั่งลง กุมหัว ทีมสองไปทางนั้น ทีมสามไปทางนั้น ทีมสองมากับฉัน สารวัตรเกา หยางซู่ ไปทางนั้น ครับ ตามฉันมา เอามือกุมหัว อย่าขยับ ยืนชิดกำแพง ตำรวจปฏิบัติหน้าที่ตามกฎหมาย อย่าขยับ อย่าขยับ นั่งลง นั่งลง เอามือกุมหัว ห้ามขยับ นี่ตำรวจ ลุกขึ้น เอาสองมือกุมหัว เอาสองมือกุมหัว ตำรวจปฏิบัติหน้าที่ตามกฎหมาย อย่าขยับ ลงมา
เร็วเข้า ไป เดินไปข้างหน้า เอาสองมือกุมหัว [การบันทึกตามกฎหมายของทีมห้า] นั่งลง เร็วเข้า อย่าขยับ เร็วเข้า ปฏิบัติตามหน่อย เร็วเข้า เร็ว ตามไป เร็วเข้า ๆ เร็วเข้า ก้มหัวลง เร็ว ๆ เร็ว ขึ้นไป ข้างหลังไว ๆ หน่อย ก้มหัว รีบขึ้น ๆ ก้มหัว ห้ามขยับ ขึ้นไป เร็วเข้า ๆ เร็ว ทำให้มันไว ๆ หน่อย ทำให้มันเร็ว ๆ นายขึ้นไปชั้นนั้น เจี้ยนจวิน มาแล้วเหรอ เหล่าสวี มา มานี่ มานำทางนี้ โอเคครับ ๆ โอเคครับ มาแล้ว พี่เฉา เจี้ยนจวิน เจี้ยนจวิน เจี้ยนจวิน ใครน่ะ เจี้ยนจวิน
ทำไมอยู่ที่นี่แล้วยังมีคนเรียกชื่อฉันอีกล่ะ เจี้ยนจวิน เจี้ยนจวิน เจี้ยนจวิน พี่เขย ไม่มีกุญแจ เปิดไม่ออก นายเป็นตำรวจไม่ใช่หรือไง เดี๋ยวสิ พี่เขย ทำไมพี่ถึงอยู่ที่นี่ได้ล่ะ จับผิดหรือเปล่าเนี่ย เพราะอะไรครับ พี่บอกผมมา เดี๋ยวผมจะไปหาพวกเขา ไม่ได้จับผิด บัง บังเอิญจับได้น่ะ จู่ ๆ พวกเขา… ฉันไม่ทันตั้งตัวก็ถูกจับเข้ามาแล้ว ไม่ทันตั้งตัวเหรอครับ นั่นก็คือจับผิดนั่นแหละครับ ไม่ใช่ ฉันไปศาลาหย่าเส้อนั่น – ไปเที่ยวสนุก ๆ เฉย ๆ ฉัน… – ไม่เป็นไรครับ ขอเพียงถ้าจับผิด พวกเขาก็ไม่กล้าใส่ความพี่ เดี๋ยวตอนนี้ผมจะลองไปถามในสถานี พวกเขาใครกันที่สะเพร่า กล้าจับพี่เขยผมเข้าไปได้ยังไง พี่… นายไม่ต้องสนถูกผิดหรอก นายพาฉันออกไปก่อนได้ไหม พี่เขย พี่ดูนะ ปฏิบัติการในครั้งนี้เป็นหนึ่งเดียวกันหมดทั้งสถานี ระเบียบข้อบังคับเข้มงวดมาก ถ้าตอนนี้ใครกล้าทำคดีสวนทาง งั้นก็ไม่ต้องเป็นตำรวจแล้ว แต่พี่ไม่ต้องเป็นห่วง ขอแค่พี่ไม่ได้เที่ยวซ่องโสเภณี พี่ไม่ได้ทำเรื่องผิดกฎหมาย ปัญหานี้ก็ไม่ใหญ่ เที่ยวไปแล้ว เขา… พวกเขาจับฉันมาจากบนเตียงเลย
พี่เขยพี่ พี่… ผมคิดไม่ถึงเลยจริง ๆ พี่ เป็นไปได้ยังไงเนี่ย นายหาเวลาโทรหาพี่สาวนายให้หน่อยได้ไหม บอกไปว่า บอกไปว่าฉัน ฉัน… บริษัทฉันมีคนคนหนึ่ง อยู่ ๆ อยู่… ถูกโจรสลัดจับที่โซมาเลีย ฉันไปเจรจาให้ ไปช่วยคน จะยังไม่กลับบ้านชั่วคราว แต่ว่า พี่เขย พี่ไปโซมาเลีย ไม่ได้บอกพี่สาวผม แต่กลับบอกผม นี่มันแปลก ๆ ไม่ใช่เหรอครับ นี่… ไม่งั้นเอาแบบนี้ครับ เดี๋ยวผมให้โจวฮุ่ยไปบอกพี่สาวของเธอ อย่า ๆ อย่า พี่สะใภ้นายชอบคิดมาก แค่เขาได้ยินก็ต้องรู้ว่าคือเรื่องไม่จริง ก็ได้ พี่เขย งั้นพี่อยู่กับคนข้างในก็ดูแลตัวเองดี ๆ นะครับ เดี๋ยวผมลองไปดูอีกทีว่ามีวิธีอื่นอีกไหม คือว่า… ฮุ่ยฮุ่ย ฮุ่ยฮุ่ย พ่อคะ เราไม่ต้องทำกับข้าวแล้วนะ เย็นนี้ไปกินที่ร้านอาหารกัน ลูกรัก พวกคุณเบา ๆ หน่อยได้ไหม พี่สาวฉันมา ร้องไห้อยู่ในห้องน่ะ เกิดอะไรขึ้น
จู่ ๆ พี่เขยฉันก็หายตัวไป โทรศัพท์หาเขาก็ปิดเครื่อง รถก็ไม่ได้อยู่ที่บริษัท ถามทุกคนมาหมดแล้ว ก็ไม่รู้ว่าเขาไปไหน เจี้ยนจวิน พี่มาแล้วเหรอครับ เจี้ยนจวิน พี่เขยนายอาจจะเกิดเรื่องแล้วก็ได้ ตอนนี้ใจฉันไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลย ฉันไม่มีวิธีอื่นแล้วจริง ๆ ฉันก็เลยมาหานาย เจี้ยนจวิน พี่ อย่าเพิ่งกลัวไปครับ มา นั่งก่อนครับ หยายา พวกเราไปทำการบ้านกันก่อนเนอะ – เชื่อฟังจริง ๆ – นั่งสิ มา เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอครับ วันก่อนพี่เขยนายไปทำงานที่บริษัท แล้วก็ไม่ได้กลับบ้าน บางทีเขาทำโอทีที่บริษัทไม่กลับบ้าน ก็เป็นเรื่องปกติ ฉันเลยไม่ได้คิดอะไร แต่ว่าจนถึงวันนี้ จนถึงวันนี้ ไม่มีวี่แววของเขาเลย ฉันเลยกลัวนิดหน่อย แล้วฉันก็เลยโทรหาเขา ฉันโทรหาเขาตั้งหลายสาย แต่โทรศัพท์เขาปิดเครื่องตลอดเลย ฉันเลยไปหาเขาที่บริษัท แต่ที่บริษัทไม่มีใครรู้เลยว่าเขาไปไหน เขาคงจะไม่ได้ถูกลักพาตัวไปแล้วหรอกนะ พี่ ไม่หรอกค่ะ ไม่หรอก เจี้ยนจวิน นายเป็นตำรวจ นายช่วยฉันหน่อยนะ นายช่วยฉันหาเขาหน่อยนะ พี่ครับ พี่อย่าเพิ่งรีบร้อนไป นั่งรอก่อนนะครับ
โจวฮุ่ย คุณมานี่หน่อย ผมมีเรื่องจะบอกคุณ พี่ พี่ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ เจี้ยนจวินจะต้องหาวิธีได้แน่ พี่นั่งรอก่อนนะ ไม่ร้องนะ ไม่ร้อง คุณมายืนตรงนี้ทำไมเนี่ย คุณคงจะไม่ได้รู้อะไรมาหรอกใช่ไหม ว่ามาสิ เขาไปโซมาเลีย ที่ไหนนะ พนักงานของเขาคนหนึ่งถูกลักพาตัว เขาไปช่วยพนักงานที่โซมาเลีย เฉาเจี้ยนจวิน คุณเห็นว่าฉันโง่หรือไง ตอนนี้คุณมาพูดว่าเขาไปโซมาเลีย ไปช่วยพนักงานของเขาคนหนึ่งที่ถูกลักพาตัว ให้ตายยังไงฉันก็ไม่เชื่อหรอกนะ ซุนโหย่วกวงเป็นคนแบบนั้นเหรอ คุณหัวเราะอะไร คุณนี่ปากคอเราะรายจริง ๆ เลย ผมบอกซุนโหย่วกวงไปแล้วว่าคำโกหกนี้เชื่อไม่ได้ เขาจะให้ผมพูดแบบนี้ให้ได้เลย เขาให้คุณพูดเหรอ งั้นเขาเจอกับคุณแล้วสิ เขาอยู่ไหน ทำไมเขาถึงกลับมาไม่ได้ เขาถูกจับเพราะไปเที่ยวซ่องโสเภณีแล้ว คุณเบา ๆ หน่อยสิ ไม่สิ จริงหรือเปล่าเนี่ย มันไม่จริงได้อีกเหรอ ได้ ซุนโหย่วกวงคนนี้นะ จริง ๆ เลยนะเนี่ยเขาน่ะ ยังจะแต่งเรื่องโกหกโซมาเลียแบบนี้มาได้อีก เขาเห็นว่าพี่สาวฉันโง่หรือยังไง ต่อให้พี่สาวฉันโง่ แต่พี่สาวฉันยังมีฉันที่เป็นน้องสาวนี่ไง เขากำชับผมอยู่นั่นแหละ ว่าให้ผมเก็บเป็นความลับ เพราะว่าเรื่องนี้ยังไม่ได้ให้สถานีแจ้งกับครอบครัว คุณว่าเรื่องนี้ผมทำยังไงดี ทำยังไงดีอะไร พูดตามความจริงไง จะต้องให้พี่ฉันกับแม่ฉันรู้ให้ได้
ว่าเขาเป็นคนยังไงกันแน่ ฉันรู้แต่แรกอยู่แล้ว ว่าเขาไม่ใช่คนดีอะไร ไม่คิดเลยว่าจะเปิดเผยตัวตนออกมาไวขนาดนี้ แต่ว่าเขากำชับให้ผมเก็บเป็นความลับ นี่ถ้าให้พี่รู้ ครอบครัวเขาแตกร้าวขึ้นมา จะทำยังไงล่ะ แตกร้าวก็แตกร้าวสิ คนหื่นกามแบบนี้จะเก็บไว้ทำไม เอาไว้เป็นของล้ำค่าเหรอ งั้นคุณบอกสิ ผมไม่กล้าบอก ฉันบอกเองก็ได้ พี่คะ เกิดเรื่องอะไรใช่ไหม เจี้ยนจวินไม่อยากให้ฉันบอกพี่ แต่ฉันว่าเรื่องใหญ่แบบนี้จะปิดบังพี่ไม่ได้ เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับพี่เขยเธอ เขาเป็นอะไรกันแน่ พี่เขยเที่ยวซ่องโสเภณี ถูกตำรวจจับกุมตัวได้ แต่ แต่พี่อย่าเพิ่งใจร้อนนะ เจี้ยนจวิน คือเรื่องจริงเหรอ พี่คะ ตอนนี้สถานการณ์เป็นแบบนี้นะคะ พี่เขยเขา อยู่ในสถานีของเจี้ยนจวินเขา เจี้ยนจวินได้ไปขอร้องแทนพี่เขยแล้ว แต่จริง ๆ มันเป็นเพราะพี่เขย ถูกจับแบบล่อนจ้อนบนเตียงของผู้หญิง เพราะงั้นก็เลยไม่มีทางแล้วจริง ๆ พี่อย่าเพิ่งใจร้อนนะคะ เรามาช่วยกันคิดหาวิธีกันก่อน ช่วยพี่เขยออกมาให้ได้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน โอเคไหมคะ เจี้ยนจวิน พวกนายจับเขาได้ที่ไหน เข้าใจอะไรกันผิดหรือเปล่า พี่ครับ พี่ก็อย่าเพิ่งใจร้อนไปเลยนะครับ มีที่หนึ่งชื่อศาลาหย่าเส้อ บัตรสมาชิกใบละหนึ่งล้านสองแสน คนอื่นซื้อโสเภณีหนึ่งรอบสามร้อยถึงห้าร้อย เขาซื้อหนึ่งรอบตั้งหนึ่งล้านสอง เขาซื้อคนแบบไหนมากันเนี่ย ผมก็บอกแล้วไม่ใช่เหรอ นั่นคือกามระดับสูง ระดับสูงงั้นเหรอ ระดับสูงแล้วจะมีถูกทำนองคลองธรรมงั้นเหรอ
ระดับสูงแล้วจะเจ๋งงั้นเหรอ ตั้งหนึ่งล้านสอง เขานี่ใช้ได้เลยนะ ซุนโหย่วกวงคนนี้ แต่นั่นก็จะเอาไปเทียบกับสามร้อยถึงห้าร้อยไม่ได้… อะไรคือสามร้อยถึงห้าร้อย คุณลอง… พี่คะ พี่ครับ พี่ พี่จะไปไหนน่ะ พี่ พี่รอฉันด้วยสิ แม่ได้ยินเสียงประตู เป็นอะไร เป็นอะไรไป เป็นอะไร ๆ บอกแม่สิ แม่คะ พ่อคะ นั่งสิ น้อยใจเหรอ เป็นอะไรไป หนูไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว เกิดเรื่องอะไรขึ้น ลูกเป็นอะไรกันแน่ ซุนโหย่วกวง เขาทำไมเหรอ เขา พูดมาสิ เขาเป็นอะไรไป เขาเกิด เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ ลูกจะทำให้พ่อกับแม่ของลูกร้อนใจตายหรือไง เขา เขา เขา โดนลักพาตัวไป อีกฝ่ายต้องการเงินใช่ไหม ต้องการเงินค่าไถ่เท่าไร ลูกบอกแม่สิ พูดสิ ต้องการเท่าไร เขาเที่ยวซ่องโสเภณี ถูกตำรวจจับไปแล้วค่ะ เขาจ่ายแค่ค่าสมาชิกก็ปาไป หนึ่งล้านสองแสนแล้ว เพื่อเที่ยวซ่อง หนึ่งล้านสองแสน เจ้าซุนโหย่วกวงนี่ หนูจะหย่ากับเขา ฉันดูออกตั้งนานแล้วว่าเขามันไม่ได้ดีอะไรหรอก สมน้ำหน้า
ก็สมควรให้ตำรวจสั่งสอนเขาให้ดี ๆ หย่าไปเลย หย่า ครั้งนี้ไม่ว่ายังไงก็ต้องหย่ากับเขา ใช่ ให้ตำรวจจับเขาไป ปรับแก้ตัวให้ดีขึ้นในสถานีตำรวจ จะปล่อยเขาออกมาไม่ได้ถ้าเขาไม่ปรับตัวให้ดีขึ้น ผู้ชายแบบนี้ แม่จะบอกลูกให้นะ ต้องสั่งสอน ไม่ต้องร้องแล้วนะ ลูกร้องไป ลูกจะพาเขากลับมาได้ไหมล่ะ ไม่ต้องร้องแล้ว ไม่ต้องร้อง เขาทำเรื่องแบบนี้ หนูก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วเหรอ งั้นก็ตายไปสิ ไม่ต้องมีชีวิตแล้ว หลังจากนั้นก็เอาบ้าน อสังหาริมทรัพย์ เงิน ทิ้งไว้ให้เขาหมดเลย หลังจากนั้นก็ให้เขาหาคนที่เด็กกว่าลูก สวยกว่าลูก ให้เขาให้หมดเลย ตายสิ คุณ คุณ… คุณมาทำอะไรตรงนี้ล่ะ รีบไปต้มก๋วยเตี๋ยวสิ ลูกยังไม่ได้กินข้าวนะ คือว่า… คุณรีบไปเถอะ รีบไป เติมซุปร้อน ๆ เยอะ ๆ หน่อยนะ ไม่ร้องแล้วนะ ลูก ลูกนี่เอาแต่ร้องไห้ มา แม่จะเข้าไปพูดกับลูกในห้องดี ๆ นะ ลูกฟังที่แม่พูดล่ะ ลูกร้องไห้ ร้องไห้มันง่ายจะตายไป
ไป ไป ๆ ลุกขึ้นมา ลุกขึ้นมา ไป เชื่อฟังนะ ลูกฟังนะแม่จะบอกลูกให้ มา ไม่ต้องร้องแล้ว มา เช็ดหน่อย แม่จะบอกลูกให้นะ เรื่องนี้ถ้าเกิดขึ้นกับน้องสาวลูก ลูกลองดูสิ น้องรู้ค่ะ น้องเขยเป็นคนบอกหนู เขาก็ทำเรื่องแบบนี้ได้ ลูกคิดดู ตำรวจอย่างเขา ก็แค่ไปทักไปถาม กับคนในสถานีตำรวจ ก็ช่วยเขาออกมาได้แล้วไม่ใช่หรือไง ไม่ต้องพูดถึงเขาแล้ว อารมณ์จะขึ้น บ้านเราหวังกับเขาไม่ได้หรอก ไม่ต้องร้องแล้ว แม่คะ ซุนโหย่วกวงไปเที่ยวซ่องโสเภณี แม่จะโทษคนอื่นเขาทำไมคะ หนูจะหย่ากับเขา คำโบราณพูดไว้ได้ดี มีแมวที่ไหนไม่ขโมยเนื้อปลา ก่อนหน้านี้แม่พูดกับลูกตั้งกี่ครั้งแล้ว พูดไป 800 รอบ ลูกยังรำคาญที่แม่ขี้บ่น พูดไปเรื่อยไม่หยุด ผู้ชายน่ะ ตราบใดที่ลูกไม่บงการอย่างเข้มงวด ไม่ช้าก็เร็วเขาจะต้องก่อปัญหาให้ลูก ลูกคิดว่าพ่อของลูกซื่อ ๆ ใช่ไหมล่ะ เรื่องนี้ของลูกมันเกิดไปแล้ว ลูกควรจะทำยังไง ไม่ใช่ว่าจะหย่าร้าง ตอนนี้ลูกควรจะกุมจุดอ่อนไว้ในมือสิ เข้าใจไหม จับเขาไว้ให้มั่น คุมเขาให้เข้มงวด คุมเขาให้อยู่ หาโอกาสเอาอำนาจทางการเงินมาให้ได้ นี่คือเรื่องถูกต้องที่ลูกควรทำ
หย่าร้างเหรอ หย่าร้างใครจะหย่าไม่ได้ล่ะ ง่ายจะตายไป ถ้าลูกหย่าซะตอนนี้ ก็ได้ ลูกหย่าแล้วลูกก็ไม่ต้องหาอีกนะ ถ้าลูกหา ลูกก็เป็นแม่ม่ายลูกติด หญิงแก่ที่ถูกเมิน ลูกยังจะหาคนเพียบพร้อมอย่างซุนโหย่วกวงได้อีกไหม ถ้าลูกหาได้ ก็ได้ ลูกจะรับประกันได้ไหมว่าเขาจะไม่เหมือนกับซุนโหย่วกวง ที่ออกไปเที่ยงซ่องโสเภณี ออกไปหาผู้หญิงอื่น ลูกรับประกันกับแม่สิ งั้นตามความหมายของแม่ คำพูดนี้ หนูจะกลืนมันไป กลืนมันไปเลย พี่เขยครับ ออกมาแล้วเหรอ นายมาเองเลยเหรอ พี่เขยมีปัญหา ผมไม่ช่วยแล้วใครจะช่วยล่ะครับ ผมขอร้องหัวหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่มีข้อกำหนดทางกฎหมายข้อนั้น หัวหน้าก็ไม่มีวิธีเหมือนกัน นี่ก็เป็นการลงโทษที่เบาที่สุด ที่อยู่ในกรอบที่กฎหมายอนุญาตแล้วครับ ฉันรู้ ที่จริง ที่นี่ก็โอเคอยู่นะ สะอาดมากเลย แค่อาหารการกินไม่ดี ถ้าสองวันนี้มีเวลาว่าง ไปดื่มเหล้าเป็นเพื่อนฉันสักสองมื้อ กินอะไรดี ๆ หน่อย บำรุงไขมันที่สูญเสียไปกลับมากัน พี่เขย เรื่องนั้นที่พี่ให้ผมพูดว่าพี่ไปโซมาเลีย ผมพูดกับพี่สาวแล้วนะ เขาไม่เชื่อ ผมกลัวว่าเธอจะถามมั่วซั่ว ทำเรื่องนี้ให้เป็นเรื่องใหญ่เข้า ก็เลยบอกเธอหมดเปลือกไปแล้วครับ ไม่เป็นไร ความจริงไม่อาจปิดบังได้ จะเร็วจะช้าก็ต้องรู้เข้าอยู่ดี ไม่เป็นไร อย่าใส่ใจเลย พี่ไม่กลัวพี่สาวผมรู้เหรอครับ ฉันจะกลัวอะไรกัน
พักอยู่ในนี้เหมาะกับการคิดไตร่ตรองสุด ๆ เลย ฉันคิดจนเข้าใจแล้ว อย่างมากก็แค่คำเดียว หย่า ใบหน้าเดิม ๆ เห็นกันมาตั้งกี่ปีแล้ว ได้เปลี่ยนใหม่ ก็ดี ถ้าเธออยากจะเลิกกันจริง ๆ ฉันสนับสนุนเธอเต็มที่เลย ไม่สิ พี่เขย พี่ขึ้นรถไปพักผ่อนสักหน่อยก่อนเถอะ ผมจะโทรกลับสายหนึ่งก่อน ได้ ฮุ่ยฮุ่ย รับพี่เขยแล้วนะ ผมจะบอกคุณให้นะ ทำไมผมถึงรู้สึกว่าเขา ไม่ค่อยใส่ใจเลย ไม่สิ ก็แค่หมายถึงว่า เจอเรื่องแย่แล้ว ก็ทำให้แย่ไปอีกแบบนั้นน่ะ พี่อยู่ไหม ไม่อย่างงั้นคุณพูดกับเขา ฉีดวัคซีนสร้างภูมิสักหน่อยก่อน โอเค ยังยุ่งมากอยู่เหรอ ไปสิ พี่เขย เมื่อกี้เป็นสายฮุ่ยฮุ่ยโทรมา ตอนนี้พี่สาวผมโกรธเอามาก ๆ เลย แล้วก็เศร้ามากด้วย เขาอยู่ที่บ้านแม่ บ้านแม่ก็ดีแล้วไง เขาอยากอยู่ก็อยู่ไปเถอะ ไม่อยากกลับมาก็ไม่เป็นไร พี่เขย พี่อย่าโทษที่ผมปากมากเลยนะ ผมรู้สึกว่าเรื่องนี้ ถ้าพี่ทำแบบนี้ งั้นมันก็ผ่านไปแล้ว พี่ดูสิ พี่เป็นคนมีเกียรติมีชื่อเสียงใช่ไหมล่ะ เรื่องแบบนี้แพร่งพรายออกไปก็จะมีแต่สิ่งไม่น่าฟังกลับมา หลังจากพี่สาวผมได้ยินเข้า ก็น้ำตาอาบแก้มทั้งวัน ร้องเสียอย่างกับคนเจ้าน้ำตาที่ขมขื่น
แต่พออยู่ข้างนอกเขาก็ไม่เคยพูดอะไรสักคำเลย แถมยังบอกคนในบริษัทพวกเขาอีกว่า พี่น่ะไปโซมาเลียแล้ว ภรรยาแบบนี้จะไปหาที่ไหนได้อีกล่ะ ยิ่งพี่พูดถึงนิสัยของพี่สาวผมนะ นั่นก็อ่อนโยนกว่าเสี่ยวฮุ่ยตั้งเยอะนี่ นิสัยใจคอดีกว่ากันตั้งเยอะ เพราะงั้นนะ พี่เขย เราอย่าแข็งข้อเลย กลับไปง้อเธอดี ๆ สักสองสามคำ ถึงยังไงฉันจะให้เขาคุมฉันไม่ได้ เอาแบบนี้ ไว้หน้านายก็ได้ จะกลับไป งั้นนายก็หาที่หนึ่งให้ฉันจัดการตัวเองหน่อย ฉันจะโกนหนวดสักหน่อย ได้ไหม ไม่มีปัญหา นี่ถูกแล้วล่ะ สามีน่ะ จะงอก็ได้จะยืดก็ได้ แม่ครับ ผมกลับมาแล้ว นายทำเรื่องงามหน้านะ พี่เขย พี่ยังกล้ากลับมาอีกเหรอ นี่คือบ้านของฉันไง ถ้าฉันไม่กลับมาฉันจะไปไหนได้ล่ะ นี่ฉันก็ยอมรับผิดและขอขมาอยู่ไม่ใช่หรือไง หรือว่าเธอยังอยากให้พี่สาวของเธอ ขังฉันไว้ข้างนอกตลอดกาลเลยหรือไง ฮุ่ยฮุ่ย ลูกรีบ ๆ ซะ ไปโน้มน้าวพี่สาวลูกไป ไม่กินไม่ดื่ม นอนก็ไม่เป็นอันจะนอน โหย่วกวง ไม่สิแม่ว่าเธอน่ะ เรื่องนี้เธอทำไม่ค่อยถูกเลยนะ เธอทำให้พวกเราทั้งครอบครัวต้องอับอายขายหน้ากันหมดเลย เธอรู้ไหม เธอได้คิดแทนลูกของเธอบ้างหรือเปล่า โชคดีที่ชงชงของเราน่ะเข้าใจภาพรวม ทำเพื่อส่วนรวม ซุนโหย่วกวง ชงชงตัดสินใจแล้วนะ ว่าจะหย่าร้างกับเธอ ฉันขวางไว้ได้แล้วละ เธอดูสิ ในมือเธอมีตั้งกี่บริษัท
ถ้าเขาตั้งใจแน่วแน่ว่าจะหย่าร้างกับเธอ ทรัพย์สมบัติครึ่งหนึ่งของเธอต้องแบ่งให้เขา ควรทำครับ ควรอยู่แล้ว เธอยังเป็นคนทำผิดก่อนด้วย ถูกไหมล่ะ ครั้งนี้เธอทำผิดหนักหนาสาหัสขนาดนี้ เธอจำไว้หรือยัง เธอจำได้หรือยังล่ะ ครับ ครับ ๆ เธอรีบไปโน้มน้าวภรรยาเธอไป เธอจะหาภรรยาที่ดีขนาดนี้อีกเหรอ เธอรีบ ๆ เข้า ครับ ครับ ๆ ยอมรับความผิดแล้วพูดแต่สิ่งดี ๆ นะ ได้ยินไหม งัดความสามารถทั้งหมดของเธอออกมาที่นี่ซะ ได้ครับ ไม่สิ นี่น่ะ จบแล้วเหรอ จบแล้ว ไม่จบแล้วจะทำยังไง ไม่จบแล้วมันจะยังไงต่อ ไม่สิ ตอนคุณยังเป็นหนุ่มน่ะ รอบนั้นคุณกั้นฉันไว้ที่ประตูไง ฉันก็ร้องฟูมฟายน้ำหูน้ำตาไหล คุณก็ไม่สนใจฉัน แล้วก็จบแล้วไง คุณ คุณ… ทำไมล่ะ นี่ นี่ ๆ นี่เจี้ยนจวินยังอยู่ที่นี่นะ คุณพูดอะไรน่ะ – ฉันพูดอะไร คุณทำอะไรล่ะ – พ่อ พ่อ ๆ พ่อ คุณพ่อครับ
พ่ออย่าให้ความสำคัญผมเลย นี่มันเรื่องครอบครัวเขาไงครับ ไม่จบ พี่หนูไม่ควรจะอภัยให้เขาสิ ตอนนี้หนูเห็นหน้าเขา หนูก็ขยะแขยงแล้ว พอ พอ ๆ ลูกพูดให้มันน้อย ๆ หน่อยเถอะ ลูกไปนั่งพักตรงนั้นสักหน่อย ทำไมล่ะ หนูพูดผิดหรือไง ลูกเห็นว่าพี่สาวลูกมีชีวิตดีกว่าลูก ลูกเลยอิจฉาใช่ไหมล่ะ ลูกรีบไปนั่งพักตรงนั้นเถอะ แม่ แม่หมายความว่ายังไง แม่หมายความว่ายังไงเหรอ แม่ครับ ฮุ่ยฮุ่ย คุณพูดน้อย ๆ เถอะ แม่ยังไม่ใส่ใจเลย คุณจะใส่ใจอะไรล่ะ เธอหมายความว่ายังไง เจี้ยนจวิน แม่ไม่ได้ใส่ใจเลย ใช่ไหมล่ะ เธอจะให้แม่สนใจยังไงล่ะ เธออยากให้แม่สนใจยังไง ถ้าฉันสนใจแล้ว ก็ให้พวกเขาสองคนหย่ากันใช่ไหมล่ะ เปล่าครับ ฉันไม่ได้ชอบว่าเธอเลยนะ อนาคตอันน้อยนิดของเธอน่ะเหรอ เธอเป็นถึงนายตำรวจใหญ่ พี่เขยของเธอถูกจับไว้ที่สถานีตำรวจของเธอใช่ไหมล่ะ แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรสักคำ เพื่อพาเขาออกมา เธอมาถึงที่นี่ตอนนี้ถือว่าเป็นคนดีแล้วงั้นเหรอ ถ้าเธอมีความสามารถสักหน่อยละก็ เขาก็คงไม่ต้องทุกข์ทรมานแบบนี้ อะไรนะครับ เดี๋ยวก่อน แม่ แม่หมายความว่ายังไงกันแน่คะ ฉันหมายความว่ายังไงเหรอ วันนี้ใครเป็นคนพาเขากลับมากันล่ะ พี่เขยหนูไปเที่ยวซ่องโสเภณีข้างนอก แต่กลายเป็นเจี้ยนจวินที่ผิดงั้นเหรอคะ
ถ้าเขาต้องมีอนาคตนิด มีความสามารถหน่อยน่ะ เขายังจะถูกขังไว้ตั้งหลายวันเหรอ แม่ แม่นี่น่าสนใจจริง ๆ เลย ปกติต่อว่าพวกเรา พวกเราก็ทนแล้วนะ วันนี้เรื่องนี้แม่ยังเป็นแบบนี้อีก งั้นซุนโหย่วกวงก็ไม่ได้มีเงินสกปรกเหรอคะ เขาไปมีอะไรกันกับผู้หญิงข้างนอก แม่ก็ยังคิดว่าเขาดี เจี้ยนจวินของพวกเราขยันหมั่นเพียรทำงาน แต่ก็ไม่เข้าตาแม่ แม่รังเกียจคนจน ชอบคนรวยขนาดนี้ แล้วตอนนั้นแม่แต่งงานกับพ่อหนูได้ยังไงคะ ฮุ่ยฮุ่ย แกกล้านักนะ วันนี้หนูกลืนน้ำเสียงนี้ไม่ลงแล้ว แกจะทำไม แม่ไม่พอใจที่เจี้ยนจวินของเราไม่มีเงินไม่ใช่เหรอคะ หนูเป็นคนที่ใช้ชีวิตร่วมกันกับเขา หนูเต็มใจ เกี่ยวอะไรกับแม่ด้วย เฉาเจี้ยนจวิน ฉันคิดว่าคุณก็น่าสนใจมากนะ คุณไปยุ่งเรื่องนี้ทำไม คุณก็น่าจะแจ้งบริษัทของเขา ให้ตีฆ้องตีกลองไปรับเขาสิ – แกจะตะโกนทำไม – ทำเรื่องที่มีเกียรติขนาดนี้ แกหมายความว่ายังไง แกส่งเสียงดังทำไม ต้องให้ทุกคนรู้สิถึงจะถูก เสียงดังอะไรเนี่ย แกทำให้ฉันโกรธจะตายอยู่แล้ว หนูไม่กล้าทำให้แม่โกรธจนตายหรอก วาสนาของลูกเขยที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ แม่ยังไม่ได้รับเสพสุขเลย จะตายได้ยังไงกันล่ะคะ เฉาเจี้ยนจวิน กลับบ้าน แกกลับบ้านของแกไปเลยนะ แก แกมีปัญญาแค่นี้เองเหรอ อะไรนิดหน่อยแกก็คอยแต่จะกลับบ้าน ไม่กลับบ้านแล้วจะให้หนูทำอะไร แกยังพูดไม่จบเลยนะ มีอะไรต้องพูดอีกเหรอ มีอะไรต้องพูดอีกงั้นเหรอคะ
อย่าเพิ่งไป ฮุ่ยฮุ่ย แกอย่าไปนะ ถ้าแกไปแล้ว ชาตินี้แกก็ไม่ต้องกลับมาอีก บ้านหลังนี้จริง ๆ แล้วหนูก็ไม่ได้อยากกลับมาหรอก ใบหน้าที่เย่อหยิ่งของแม่หนูเห็นมามากพอแล้ว คำพูดพวกนั้นของแม่ หนูก็ฟังมาพอแล้ว เร็วกว่านี้หน่อยได้ไหม ไปสิ คุณคงไม่ได้… โมโหที่ผมไม่มีอนาคตจริง ๆ ใช่ไหม ฉันโมโหแน่ ๆ อยู่แล้วล่ะ แต่คุณเป็นผู้ชายของฉัน คุณไม่เคยทำเรื่องอะไรที่ทำผิดต่อฉันเลย คุณจะมีหรือไม่มีอนาคต ฉันบอกได้เลยว่า คนอื่นจะเป็นใครก็ไม่ได้ พวกเรากลับบ้าน แล้วก็ใช้ชีวิตของตัวเองให้ดี ฮุ่ยฮุ่ย สักวันหนึ่ง ผมจะทำให้คุณภูมิในตัวผมให้ได้ คนโง่ เข็มขัดนิรภัย เป็นอะไรเหรอ ก็ฉันโกรธนี่นา กลับบ้าน กลับบ้าน ๆ แม่ครับ ลูก มา ตรงนี้ ๆ มา ลูกมาแล้ว มา มา ๆ แม่ แม่ประคองไว้ ผมจะแบกพ่อ – แบกไว้ – มา ต้าเหวย
ระวังหน่อย พ่ออย่าชนนะ ระวัง ช่วยฉันหยิบกระเป๋าเดินทางหน่อยได้ไหมคะ ขอบคุณนะคะ ขอบคุณค่ะ ขอบคุณ ได้ไหม ลูก ช้า ๆ หน่อย แม่ครับ รอบนี้ออกไปเดือนกว่า เที่ยวพอแล้วใช่ไหมครับ เดินทางไปสิบประเทศจริง ๆ น่ะสิ ทั้งหมดก็เป็นสถานที่ที่เมื่อก่อนพ่อของลูกเคยไป ถ้าให้พูดถึงทั้งชีวิตพ่อของลูกนะ สถานที่ที่ไปไม่น้อยเลยจริง ๆ นี่เพิ่งจะไม่กี่ที่เอง ที่ที่ฉันไปยังมีอีกตั้งเยอะ ครั้งนี้กลับมา ก็ไม่ต้องไปอีกแล้วมั้งครับ ไม่ไปแล้ว ไปไม่ไหวแล้ว แม่ครับ แม่กินหน่อยเถอะ วางไว้ตรงนั้นเถอะ เดี๋ยวอีกแป๊บแม่ค่อยกิน พ่อหลับแล้วครับ เขานอนไม่หลับหรอก มีบางอย่างเติบโตอยู่ในหัวของเขา ตลอดชีวิตของเขา เกรงว่า อย่าได้คิดว่าจะนอนหลับอีกเลย ติดต่อโรงพยาบาลเถอะ เข้าโรงพยาบาล ก่อนหน้านี้ไม่ใช่ว่าแม่บอกว่า… ติดต่อเถอะ ได้ครับ ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง ตอนนี้พ่อของลูกห่างคนไม่ได้แล้ว ถ้าเข้าโรงพยาบาลละก็ แม่ต้องอยู่ดูแลเขาตลอด 24 ชั่วโมง ลูกล่ะ ผมจะพยายามครับ แต่ลักษณะงานของผม แม่ก็รู้ดี แม่รู้ ๆ
พ่อของลูกก็บอกแล้วว่า ลูกเป็นตำรวจ งานยุ่งมากเป็นพิเศษ เขาไม่อยากทำให้ลูกเสียเวลาในการทำงาน เพราะเรื่องของเขา แต่แม่คิดว่า ก่อนที่พ่อของลูกจะจากไป อยู่เป็นเพื่อนเขาให้มาก ๆ ผมจะไปยื่นคำขอกับหัวหน้าดูครับ แล้วหมอได้บอกไหมว่า ยังเหลือเวลาอีกนานเท่าไร ไม่น่าจะเกินหนึ่งเดือนครับ เมื่อวานนี้เขาเพิ่งกลับมาจาก ไปเที่ยวต่างประเทศไม่ใช่เหรอ นั่นก็แม่ของผมเกือบจะได้แบกท่านกลับมาน่ะครับ คนเรานี่นะ ต้าเหวย เดือนนี้น่ะ นายลาพักเถอะ ไม่ต้องทำงานแล้ว ไปดูแลเขาที่โรงพยาบาล อยู่เป็นเพื่อนได้มากขึ้นอีกหนึ่งวันก็หนึ่งวัน ไม่ต้องหรอกครับ ผู้กำกับ แม่ของผมท่านไม่ให้ผมทำแบบนี้ ท่านหวังว่าผมจะพยายามให้กระทบกับงานน้อยที่สุดน่ะครับ ผมแค่หวังว่า เดือนนี้จะได้เข้างานกะดึกน้อย ๆ ก็พอแล้ว ผมปรึกษากับแม่ของผมเรียบร้อยแล้วครับ ท่านกลางวัน ผมกลางคืน ได้ ฉันรู้แล้วละ นายไปเถอะ ขอบคุณครับผู้กำกับ ฮัลโหล เย่เหว่ย คุณเข้ามานี่หน่อยสิ ผู้กำกับคะ มีเรื่องอะไรเหรอคะ คือว่าหลี่ต้าเหวยพ่อของเขาไม่ไหวแล้วละ คุณเอาแบบนี้ละกัน คุณระดมกำลังคนในสถานีของพวกเราหน่อย จำนวนที่สามารถระดมได้ แล้วจัดตาราง ให้ไปที่โรงพยาบาล ช่วยหลี่ต้าเหวยดูแลพ่อของเขาสักหน่อย ได้ค่ะ มีเรื่องอะไรเหรอ ไม่มีอะไรค่ะ ผู้กำกับคะ ฉัน
ฉันอยากเปลี่ยนงานค่ะ อยากย้ายไปที่ไหนล่ะ ย้ายไปที่กรมไหม ที่กรมขาดคนอยู่พอดี ผมแนะนำคุณให้ได้นะ ฉัน… ฉันไม่อยากทำอาชีพตำรวจอีกแล้วค่ะ อะไรนะ ผู้กำกับ ท่านอย่าเข้าใจผิดนะคะ ฉันเป็นตำรวจมาสิบปีแล้วค่ะ ถ้าหากไม่มีชีวิตที่โชกโชนในการเป็นตำรวจมาสิบปี ก็คงไม่มีฉันเย่เหว่ยในวันนี้ แต่ว่า แต่ว่าจริง ๆ แล้วฉันไม่มีหนทางเลยค่ะ ฉันคิดหาวิธีที่ดีกว่านี้ไม่ได้ ดังนั้นงานนี้ในตอนนี้ ฉันไม่มีทางที่จะทำมันต่อไปได้อีกแล้วค่ะ นี่เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ เป็นอะไรเหรอ ทำไมคุณถึงน้ำตาไหลแบบนี้ล่ะ เป็นเพราะเรื่องคนแก่ที่บ้านใช่หรือเปล่า พ่อของฉันอาการยังไม่ดีขึ้นค่ะ สามีของฉันก็เข้าโรงพยาบาล ท่านก็รู้ ฉันกับเหล่าหวังของพวกเราต่างก็เป็นลูกคนเดียว พวกเราสองคน คนแก่สี่คน มีบางครั้ง ที่พวกเขาเวียนกันไม่สบาย พวกเรายังสามารถจัดการได้ แต่มีบางครั้ง คล้ายกับว่าพวกเขาปรึกษากันดีแล้ว แล้วก็ล้มป่วยพร้อมกัน แล้วก็เพิ่มลูกสองคนที่บ้านเข้าไป ฉันตกอยู่ในสภาพที่อึดอัด ยุ่งมากตลอดเวลา ใกล้จะไม่รู้แล้วว่าตัวเองนามสกุลอะไร ฉันอยากให้เหล่าหวังของพวกเราลาหยุดค่ะ แต่ว่ารายได้ของเขา มีสัดส่วนมากกว่าครึ่งของครอบครัวเราทั้งหมด งานนั้นของเขาน่ะค่ะ ไม่ทำงานก็ไม่มีรายได้ หัวหน้าของพวกเขาบอกแล้วว่า ลาหยุดได้ ก็นับตามที่วันไม่เข้าทำงาน ดังนั้นการลานี้ พวกเราก็ลาไม่ได้ แต่ฉันเป็นตำรวจ ตำรวจมีอย่างที่ไหนที่จะลาไปทั้งวันล่ะคะ ดังนั้นฉันก็เลยคิดว่า
จะเปลี่ยนหน่วยงานไปทำงานที่สบาย ๆ หน่อยน่ะค่ะ ถ้าแบบนี้ละก็ ก็จะสามารถดูแลได้ทั่วถึงหน่อย สถานการณ์แบบนี้เองสินะ เย่เหว่ย เป็นตำรวจนั้นไม่ง่ายเลย ยิ่งไปกว่านั้นคุณยังเป็นอาจารย์นะ ถ้าที่บ้านไม่มีอะไร คุณอยากย้ายไป ผมเห็นด้วย แต่ที่บ้านตอนนี้สถานการณ์เป็นแบบนี้ คุณอยากย้ายไป ผมกลับไม่เห็นด้วยน่ะสิ คุณก็เห็น ๆ อยู่ว่าตำรวจอย่างพวกเรางาน แต่อาชีพตำรวจของพวกเรา ไม่เหมือนกันกับอาชีพอื่น ยิ่งมีช่วงเวลาที่ยากลำบากนะ ยิ่งต้องร่วมมือกัน การร่วมมือกันสามารถช่วยเหลือกันได้นะ ใช่หรือเปล่า คุณเอาแบบนี้ดีไหม คุณน่ะ จัดเตรียมตาราง ให้เพื่อนคนอื่นที่สถานีที่มีเวลา ไปช่วยคุณ ดูแลคนแก่สักหน่อย ไม่ได้ค่ะ ผู้กำกับ ฉันเป็นอาจารย์นะคะ ฉันจะให้พวกเพื่อน ๆ นายตำรวจ ไปช่วยเรื่องที่บ้านของฉันได้ยังไงล่ะคะ ฉันไม่ แบบนี้ไม่ได้ค่ะ จะไม่ได้ได้ยังไง ให้นายตำรวจคนอื่น ไปดูแลพ่อของหลี่ต้าเหวยได้ แล้วทำไมจะให้นายตำรวจที่สถานี ไปดูแลคนแก่ของคุณบ้างไม่ได้ล่ะ นั่นไม่เหมือนกันค่ะ… เพราะคุณเป็นอาจารย์อย่างนั้นเหรอ ไม่มีเรื่องแบบนี้หรอก อีกอย่างนะ พวกเราตำรวจต่างก็ เป็นห่วง รักและปกป้องช่วยเหลือเพื่อนผู้หญิงไม่ใช่เหรอ ถูกต้องไหม ผู้กำกับคะ
พอ พอ ๆ ควบคุมอารมณ์ ๆ เอาละ โอเคนะ ไปจัดการธุระเถอะ [คุณก็เห็น ๆ อยู่ว่าตำรวจอย่างพวกเรางานยุ่ง] [แต่อาชีพตำรวจของพวกเรา] [ไม่เหมือนกันกับอาชีพอื่น] [นี่คือทั้งหมด] [ยิ่งมีช่วงเวลาที่ยากลำบากนะ] [ยิ่งต้องร่วมมือกัน] [การร่วมมือกันสามารถช่วยเหลือกันได้นะ] [ชื่อนามสกุล : เย่เหว่ย] [ตำแหน่ง : อาจารย์] [หมายเลขประจำตัวตำรวจ : 600363]