EP.26 (FULL EP) | เกียรติยศนายตำรวจ (Ordinary Greatness) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [เกียรติยศนายตำรวจ] [ตอนที่ 26] [จุดจบของเส้นทาง] มา ๆ มา เทให้เต็ม ๆ เอาสีขาวนี้เทให้ฉันเต็ม ๆ เลย ยกให้หมดเลย อาจารย์ผมดื่มไปเยอะแค่ไหนแล้วครับ สามถึงห้าแก้วแล้ว วันนี้ดื่มค่อนข้างไว มีความสุขไง อาจารย์ครับ อาจารย์ ๆ ดื่มต่อไม่ได้แล้วนะครับ ดื่มไปเยอะมากแล้วนะครับ – เยอะมากแล้วนะครับ – นายได้ยินไหม ลูกศิษย์ฉันสนใจฉันด้วย นายก็สนใจฉันด้วยใช่ไหม นายบอกฉันมาตามความจริง หยางซู่ นายก็ดูถูกฉันเหมือนกันใช่ไหม จะเป็นไปได้ยังไงล่ะครับอาจารย์ ถ้าดื่มอีกก็จะเมาแล้วนะครับ จะดื่มต่อไม่ได้แล้ว ดื่มมาเยอะพอแล้ว นายเอามาให้ฉันนะ ไม่ได้ครับ ๆ ห้ามดื่ม พ่อหนุ่ม ไม่เป็นไรหรอก อาจารย์นายคอแข็งจะตาย ไม่ต้องไปคุยกับเขา เรามาดื่มกัน อาจารย์ อาจารย์ อาจารย์ อาจารย์อย่าผสมกันดื่มสิครับ จะเมาได้ง่าย อาจารย์ครับ เลิกดื่มได้แล้ว วันนี้เราต้องดื่มให้หนัก ๆ ไปเลย
ต้องอยู่แล้ว มา ๆ มา มีความสุขไหม มีความสุข มีความสุข ขุยจื่อ มีความสุขสุด ๆ นายดื่มเหล้ามา อย่าขับรถนะ ได้ เรียกรถเอานะ – ไม่ต้องห่วง – ดูแลอาจารย์ดี ๆ นะ – ไม่ต้องห่วง – อยู่แล้วครับ อยู่แล้ว ดื่มไปเยอะเลย ไปละนะ เจี้ยนจวิน บ๊ายบาย ไว้เจอกันนะ ๆ ระวังตัวด้วยนะ บ๊ายบาย มารวมตัวกันบ่อย ๆ นะ มารวมตัวกันบ่อย ๆ ดื่มเหล้ามา อย่าขับรถเองนะ เรียกแล้ว เรียกแล้ว โอเค พ่อหนุ่ม เรียนรู้กับอาจารย์นายดี ๆ นะ ไว้เจอกันครับ ไว้เจอกัน ชวนเอ่อร์ นายขึ้นรถไปเถอะ ค่อย ๆ ไปนะ อาจารย์ครับ
ไหวไหมครับ อาจารย์ ไม่มีปัญหา ไว้เจอกันครับ ไว้รวมตัวกันอีกนะ งั้นเดี๋ยวผมไปส่งอาจารย์กลับเองครับ หยางซู่ อุตส่าห์เรียกนายมาตั้งไกลก็ไม่ได้กินดี ๆ เลย ไม่เป็นไรครับ วันนี้อาจารย์เต็มที่ก็พอแล้ว เอากุญแจรถมาให้ผมเถอะครับ มีอะไรหรือเปล่าครับ ฉันลืมโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะที่ห้องอาหารนั่น ไม่เป็นไรครับ อาจารย์ ๆ อาจารย์ อาจารย์รอผมตรงนี้ เดี๋ยวผมไปเอามาให้เองครับ ก็ได้ รอผมนะครับ [คุณผู้ชาย รอสักครู่นะครับ] [เดี๋ยวผมหาที่จอดรถให้] คุณผู้ชายครับ คุณทานอาหารเสร็จแล้วใช่ไหมครับ คุณช่วยขยับรถให้หน่อยได้ไหมครับ ให้รถคันนี้เข้ามาจอด ไม่มีที่จอดแล้วน่ะครับ ก็ได้ ขอบคุณนะครับ รบกวนด้วยครับ [รอคุณผู้ชายคนนี้ขับออกมาแล้ว] [คุณก็เข้าไปจอดได้เลยครับ] [โอเค] คุณขับรถยังไงเนี่ย ไม่รู้หรือไงว่ารถเลี้ยวต้องรอรถทางตรง รถผมเพิ่งออกมา คุณก็ขับไวเกินไปแล้ว คุณฝ่าฝืนกฎจราจรแล้วยังจะมาว่าฉันอีก เรา เราแจ้งความดีกว่า เราแจ้งความดีกว่า ผมก็แค่อยากจอด จอดข้างทาง เดี๋ยวสิ คุณ… คุณนี่ทำไมถึงได้… ตรงนั้นมีตำรวจอยู่คนหนึ่ง ไม่ต้องโทรแล้ว คุณรอเลยนะ คุณตำรวจจราจรคะ คุณตำรวจจราจรคะ
เสี่ยวหาน ทางฉันมีอุบัติเหตุ ฉันไปดูก่อนนะ สวัสดีครับ คุณตำรวจคะ เกิดอะไรขึ้นครับ คุณดูเขาสิ เขาเลี้ยวไม่รอรถทางตรง แล้วก็มาชนฉันน่ะค่ะ สวัสดีครับ รบกวนทั้งสองท่านแสดงใบขับขี่ และหนังสือรับรองรถด้วยครับ เพื่อน หน่วยไหนเนี่ย ครอบครัวเดียวกัน อย่าจริงจังขนาดนั้นเลย หมายความว่าไงครับ ผมอยู่สถานีตำรวจปาหลี่เหอ คุณลองดู อะไรกัน ใช้ได้เลยนะ ที่แท้เป็นตำรวจนี่เอง คุณเอามาให้ผม คุณดมกลิ่นเหล้าบนตัวเขาสิ คุณตำรวจจราจรคะ เขาเป็นตำรวจที่เมาแล้วขับ คุณจะจัดการเรื่องนี้ยังไงคะ คุณตำรวจจราจรครับ คุณตำรวจ เข้าใจผิดแล้วครับ เข้าใจผิดแล้ว คุณผู้หญิงครับ เข้าใจผิดแล้ว คุณผู้หญิงครับ เข้าใจผิดแล้ว ๆ ขอโทษด้วยนะครับ ขอโทษด้วย อาจารย์ครับ คุณตำรวจครับ คือแบบนี้นะครับ จะต้องเป็นเรื่องเข้าใจผิดกันแน่ ๆ อาจารย์ผมเขา… เขาไม่ได้คิดที่จะขับรถ เขาก็แค่ เขาก็แค่ขยับรถเท่านั้นเอง ผมไม่ได้ดื่มเหล้า ผมมาเพื่อที่จะขับรถให้เขาโดยเฉพาะ คุณผู้หญิงครับ เขา… – เขาไม่ได้ขับรถ – เป่าแอลกอฮอล์หน่อยครับ
เขาก็แค่ขยับรถ ขยับรถงั้นเหรอ เขาขยับรถมาบนถนนเลยเนี่ยนะ เขาเมาแล้วขับรถบนถนน ตั้งใจเป่า แล้วยังจะชนรถฉันอีก ใช่ไหมล่ะ ไหนฉันดูสิว่าชื่ออะไร เฉาเจี้ยนจวินใช่ไหม ได้ คุณตำรวจจราจรคะ ตำรวจคนนี้ชื่อเฉาเจี้ยนจวินเมาแล้วขับ คุณก็ดูเอาแล้วกันว่าจะจัดการยังไง ลงรถครับ ผมเมาแล้วขับที่ไหนกัน ผมก็แค่อยากจะขยับรถนิดหน่อยเท่านั้นเอง อาจารย์ อาจารย์ คุณเรื่องเยอะอะไรขนาดนั้นล่ะ อาจารย์ทำอะไรน่ะ ทำอะไรเนี่ย เลิกพูดได้แล้วครับ หยุดพูดก่อนครับอาจารย์ อาจารย์ครับ หยุดพูดก่อนครับ ก็ครอบครัวเดียวกันไม่เห็นต้องจริงจังขนาดนั้นเลยก็ได้นี่ หยุดพูดได้แล้วครับอาจารย์ คุณตำรวจครับ คือว่า ผมรู้ว่าพวกเราผิด ความรับผิดชอบเป็นของเราทั้งหมดแน่นอนครับ แต่ว่าคืออย่างนี้นะครับ อาจารย์ผมเขา เขาไม่ได้คิดที่จะเมาแล้วขับ เขาก็แค่ขยับรถนิดหน่อยเท่านั้นเอง ผม ผมไปเอาโทรศัพท์ให้เขา เขาเลยเป็นแบบนี้ คุณผู้หญิงครับ ขอโทษด้วยนะครับ ชนรถคุณพังเลย คุณอยากจะให้ชดใช้ยังไง หรือว่ามีข้อเรียกร้องอะไร คุณบอกผมมาได้เลยนะครับ พวกเราจะทำตามคุณ… ฉันไม่มีข้อเรียกร้องอะไรทั้งนั้น ฉันก็แค่จะดูว่าตำรวจจราจร จะจัดการกับตำรวจที่เมาแล้วขับยังไงเท่านั้นเอง ใบขับขี่ของฉันค่ะ คุณผู้หญิงครับ คนของสถานีตำรวจปาหลี่เหอเหรอ คุณเป็นตำรวจ คุณไม่รู้หรือไงว่าเมาแล้วห้ามขับ คุณตำรวจครับ
เขารู้ เขารู้อยู่แล้วครับ ตอน ตอนที่เพื่อนเขาจะกลับ เขายังช่วยเรียกรถให้พวกเขาอยู่เลย คุณตำรวจ เขา… เขา เขาก็ไม่ได้ขับไปไกลเท่าไร เขา เขาไม่ได้ขับ เขาก็แค่… เขาไม่ได้ขับงั้นเหรอ ถ้าเขาไม่ได้ขับแล้วทำไมรถถึงมาบนถนนได้ล่ะ ก็… หยุดก่อนครับ คุณ ขอโทษด้วยนะครับ เชิญไปกับผมด้วยครับ คุณจะพาเขาไปไหนคะ คุณคงไม่ได้คิดที่จะเอาตัวเขาไปแล้วปล่อยไปหรอกนะคะ คุณหมายความว่ายังไงครับ เขาเมาแล้วขับ ผมก็จะพากลับไปจัดการไงครับ ทำไมครับ คุณไม่วางใจเหรอครับ ถ้าไม่วางใจคุณไปด้วยกันสิครับ เพื่อน จำเป็นเหรอ อาจารย์ครับ กองตำรวจจราจรของพวกคุณ จะไม่ติดต่อกับสถานีตำรวจพวกเราแล้วใช่ไหม อาจารย์ครับ อาจารย์ ผมไม่ให้อาจารย์พูดแล้วนะ อาจารย์ห้ามพูดอีก ได้ยินไหมครับ ฉันก็แค่ถามเขาแค่นิดเดียว เป็นอะไรไป หยุดพูดได้แล้วครับ อาจารย์ ไม่สิ อาจารย์ อาจารย์อยู่ดี ๆ จะขับรถทำไมล่ะครับ ผมบอกให้อาจารย์รอผมไม่ใช่หรือไง พนัก พนักงานบอกให้ฉันขยับรถให้หน่อย เขาบอกให้ขับอาจารย์ก็ขับงั้นเหรอ อาจารย์ไม่รู้ตัวว่าตัวเองดื่มเหล้ามาหรือไง ฉันก็แค่อยากจะจอดข้างทาง
พอแล้วครับ ๆ ๆ อาจารย์ ๆ ตอนนี้อาจารย์ก็ใจเย็นก่อน ตั้งสติก่อน อาจารย์ก็รู้ ถ้าเรื่องนี้ถูกในสถานีรู้แล้วละก็ มันจะรุนแรงแค่ไหน ใจเย็นก่อนนะครับ ผมจัดการเอง คุณผู้หญิงครับ ขอโทษด้วยนะครับ ที่สร้างความลำบากให้กับคุณ ผมรู้ว่ายังไงเรื่องนี้ความรับผิดชอบต้องเป็นของพวกเราอยู่แล้ว ขอโทษด้วยนะครับ คุณ คุณตำรวจครับ คุณเอาแบบนี้ได้ไหมครับ อาจารย์ผมดื่มหนักไป ไม่อย่างนั้น ผมไปส่งเขากลับไปก่อน แล้วผมจะไปสถานีกับคุณ ไปรับฟังการตัดสินต่อหน้า เขาเมาแล้วขับ เป็นเขาที่เมาแล้วขับ ฉันจะพานายกลับไปทำไม ไม่สิ ฟังฉันนะ นายขับรถของเขา พาเขาตามฉันมา หยางซู่ นายไม่ต้องสนใจอะไรทั้งนั้น ฉันจะดูสิว่าพวกเขาจะทำยังไง อาจารย์ครับ อาจารย์หยุดพูดสักทีได้ไหมครับ อาจารย์เป็นคนผิด อาจารย์ไม่รู้หรือไง พวกเราฟังตำรวจได้ไหมครับ เขามีอะไรยอดเยี่ยมกัน อาจารย์ครับ ผมขอร้องอาจารย์ล่ะ งั้นอาจารย์ฟังผมได้ไหมครับ ใจเย็นหน่อยครับ มีสติหน่อยครับ คุณตำรวจจราจรครับ ไม่อย่างนั้นคุณก็ขึ้นรถของเรา ไปกองตำรวจจราจรกับพวกเรา ไม่ต้อง ผมมีรถครับ คุณผู้หญิงครับ คุณว่าคุณจะกลับกองตำรวจจราจรกับพวกเรา หรือว่าคุณจะค่อยฟังความเห็นยืนยันของพวกเราทีหลังครับ ฉันยังมีธุระ
ฉันรออยู่ที่บ้านแล้วกันค่ะ ได้ครับ งั้นคุณทิ้งช่องทางการติดต่อไว้หน่อยครับ ขอบคุณที่คุณให้ความร่วมมือครับ ทางฝั่งฉัน ฉันก็อัดไว้หมดแล้วล่ะค่ะ ฉันจะคอยดูว่าพวกคุณจะบังคับใช้ กฎหมายอย่างยุติธรรมหรือเปล่า คุณตำรวจจราจรครับ พาเขาตามผมมา อาจารย์ครับ ไปก็ไป อาจารย์ครับ ความผิดครั้งนี้ของอาจารย์มันมากเกินไปจริง ๆ นะครับ อาจารย์อยู่ดี ๆ อาจารย์จะควักบัตรตำรวจออกมาทำไมกัน นี่ไม่ใช่ว่าอาจารย์จุดไฟเผาตัวเอาเหรอครับ เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้วนะครับ อาจารย์ อาจารย์ฟังผมนะ อีกเดี๋ยวพอถึงกองตำรวจจราจร อาจารย์ก็ยอมรับความผิดไปตรง ๆ อย่าไปโต้เถียงกับเขาอีกเลยได้ไหมครับ ฉันยังไม่อยากเชื่อเลยจริง ๆ ฉันฝ่าอันตราย ยังลำบากกว่าพวกเขาที่ยืนอยู่บนถนนตั้งเยอะ อาจารย์ อาจารย์ครับ ถ้าอาจารย์ไปถึงตรงนั้น… อย่าพูดแบบนี้เด็ดขาดเลยนะครับ อาจารย์ พูดแบบนี้มีแต่จะทำให้เรื่องยิ่งยุ่งยากขึ้น ผมจะโทรหาผู้กำกับ อย่าโทร หยางซู่ เรื่องนี้ นายอย่าบอกกับใครเลย ผมกลัวว่าจะปิดไม่อยู่ครับ อาจารย์ อาจารย์ตั้งสติหน่อยนะครับ เอากุญแจรถให้ผม อาจารย์ อาจารย์มีสติหน่อยนะครับ คุณนี่มีความสามารถจริง ๆ นะ โชว์บัตรตำรวจกลางถนนใหญ่ ไป ไปสิ
อาจารย์ อาจารย์ตั้งสติสิครับ – คุณตำรวจจราจรครับ คุณตำรวจจราจร – ทางนั้น คุณฟังผมอธิบายหน่อยได้ไหมครับ คุณอย่าเพิ่งพาเขาเข้าไปข้างใน… คือว่า ขอโทษนะ ไม่ใช่เรื่องอะไรของคุณ คุณก็รออยู่ตรงนี้แล้วกัน ไม่สิ คุณตำรวจจราจรครับ คุณตำรวจจราจร คุณฟังผมพูดอีกสักหน่อย อาจารย์ของผมเขาสับสนไปชั่วขณะ เขาเหลียนหัวซาน คดีคนบาดเจ็บนั่นที่เขาเหลียนหัวซาน คุณรู้ใช่ไหมล่ะครับ คดีนั้น เป็นอาจารย์ของผมที่เสี่ยงชีวิตไปไขคดี เขาก็แค่ดื่มมากไปไม่กี่แก้ว เพื่อฉลองความดีใจกับคดีนี้ เขาไม่ได้คิดจะขับรถจริง ๆ นะครับ ผมก็โดนเขาเรียกมาแล้วไม่ใช่หรือไงครับ ผมแค่เข้าไปหยิบ… ผมแค่เข้าไปหยิบมือถือให้เขาแป๊บเดียว พนักงานร้านอาหารร้านนั้นขอให้เขาย้ายรถ แต่ผมรู้ว่า เรื่องนี้เป็นความผิดของอาจารย์ผมแน่ แต่ถึงยังไงพวกเราก็เป็นคนในครอบครัวเดียวกันนะครับ ผ่อนผันให้หน่อยเถอะครับ ไม่ต้องพูดแล้ว คุณพูดมากเกินไปแล้ว รอเถอะ ไป ไป มา ทางนี้ นั่งตรงนั้น มาแล้วจ้ะ วันนี้จะกินอะไรดีคะ ดูก่อนนะ ดูเลยค่ะ พี่สาว ข้าวโพดนี่ขายยังไงคะ นั่นอันละสองหยวนจ้ะ ผักกาดหอมของเธอนี่ใช้ได้เลยนะ วันนี้สดมากเลยค่ะ ขึ้นฉ่ายนี่ไม่เลวนะ ดอกหอมเท่าไรเหรอ
อันนั้นวันนี้ห้าหยวนค่ะ ขึ้นราคาแล้วเหรอ ขึ้นจากเมื่อวานห้าเหมาค่ะ วันละราคา ใช่ค่ะ วันละราคาเลย มีแค่นี้แล้ว ลดให้คุณห้าเหมาแล้วกันค่ะ หยางซู่ นายโทรหาฉันเป็นครั้งแรกเลยนะ มีอะไรเหรอ… อะไรนะ โอเค โอเค ๆ ได้ ฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้แหละ หวังโส่วอี นี่ นี่ ๆ เอาไป ผมมีธุระ – นี่ยังมีอีกอย่างนะ – หวังโส่วอี หวังโส่วอี คุณจะไปไหนของคุณน่ะ ปาหลี่เหอเหรอ มา เป่าหน่อย เพื่อน เมื่อกี้เป็นฉันเองที่ไม่ถูก ต้องขนาดนี้เลยเหรอ เพื่อน นี่คืองานของผม กรุณาให้ความร่วมมือด้วย ออกแรงเป่า ผมได้ยินว่าได้เกียรติคุณด้วย มีความดีความชอบ มีความสุขเกินไปแล้วสินะ อย่างคุณนี่เรียกว่าดีใจสุดขีดจนนำไปสู่ความทุกข์ ดื่มเหล้าไม่สามารถขับรถได้ นี่คือความรู้พื้นฐาน คุณเป็นตำรวจ คุณไม่แจ่มแจ้งเหรอ ผมจะบอกคุณให้นะ เรื่องครั้งนี้คุณก่อไว้ใหญ่เลยล่ะ นั่งอยู่ก่อนนะ ผมจะออกไปสักครู่ [ผมจะบอกคุณให้นะ] [เรื่องครั้งนี้คุณก่อไว้ใหญ่เลยล่ะ] [นี่ครับ]
[ไม่ต้องทอนครับ ๆ] ผู้กำกับครับ เกิดเรื่องอะไรขึ้น ขอโทษครับผู้กำกับ ขอโทษครับ นายดื่มเหล้าเสร็จแล้วยังจะกล้าขับรถอีกเหรอ นายทำอะไรลงไปเนี่ย ผู้กำกับครับ อาจารย์ อาจารย์ผมไม่ได้จะขับรถนะครับ คนที่ร้านอาหารขอให้เขาย้ายรถ เขาก็ย้ายไปแค่ 50 เมตรเอง ใครจะรู้ว่ามันเหมาะเหม็งขนาดนี้ล่ะครับ ผู้กำกับครับ ผู้กำกับต้องหาวิธีช่วยเขานะครับ เกรงว่าเทพและเซียนก็ยังช่วยเขาไม่ได้น่ะสิ ไป ไป ๆ เข้าไปดูหน่อย หยางซู่ นายนี่จริง ๆ เลย นายอ่านหนังสือมากไปจริง ๆ หยุดนะ เมาแล้วขับแล้วยังหลบหนี โทษเพิ่มอีกหนึ่งข้อหา อย่าหนีนะ หยุดนะ อย่าหนี ผู้กำกับครับ รถของอาจารย์ผม อะไรนะ หยุดนะ เฉาเจี้ยนจวิน เฉาเจี้ยนจวิน นายรนหาที่ตายหรือไง เฉาเจี้ยนจวิน ทางแยกหงซาน ทางแยกหงซาน มีรถอเนกประสงค์ สีน้ำตาลคันหนึ่งเพิ่งจะขับไป สกัดเขาไว้ให้ผมที หนีไปชั่วขณะได้ แต่สุดท้ายคุณก็หนีไม่พ้นหรอก คุณตำรวจ ๆ สวัสดีครับ ผมเป็นผู้กำกับของสถานีตำรวจปาหลี่เหอ ผมชื่อหวังโส่วอีครับ
หัวหน้าเว่ยของพวกคุณอยู่ไหมครับ คุณตำรวจ ลูกน้องของผมน่ะ กระทำความผิด ให้เวลาผมหน่อย ผมจะรีบโทรหาเขา ให้เขากลับมามอบตัว มอบตัว ร้ายแรงขนาดนี้เลยเหรอครับ นายคิดว่าไงล่ะ ไม่สิ คุณ คุณ… ไม่ ไม่ ๆ คุณให้โอกาสเขาสักครั้งเถอะ ให้โอกาสเขาสักครั้ง คุณไม่ต้องโทรแล้ว ขับรถจะคุยโทรศัพท์ไม่ได้นะครับ เขาบุ่มบ่ามขนาดนั้น ถ้ารับโทรศัพท์ก็ได้เกิดอุบัติเหตุอีกพอดี ใช่ ใช่ ๆ คุณพูดถูกต้องเลย คุณตำรวจ คิดสักวิธีหยุดเขาเถอะ จะต้องหยุดเขาให้ได้นะ ผมรับสายก่อน โอเค โอเค ๆ รู้แล้ว เลี้ยวไปโค้งเดียว รถชนอีกแล้ว สกัดไว้ได้แล้ว จบกัน ผู้กำกับครับ ตอนนี้จะเป็นยังไงครับ นายเรียนกฎหมาย นายว่าจะเป็นยังไงได้ล่ะ ขอโทษนะครับ ผู้กำกับ เรื่องนี้ความรับผิดชอบครึ่งหนึ่งอยู่ที่ผม ผู้กำกับก็กำชับผมครั้งแล้วครั้งเล่า ทำไมผมถึงไม่มุ่งมั่น… ทำไมผมถึงไม่มุ่งมั่นที่จะห้ามเขาไว้นะ อาจารย์ผมคนนี้น่ะ จริง ๆ แล้วเขาเรียบง่ายมากเลย วันนี้เขาก็แค่ดีใจ เขาสร้างคุณงามความดีแล้ว เขาเงยหน้าอ้าปากได้แล้ว
เขาลืมทุกสิ่งทุกอย่างไปชั่วขณะ ผู้กำกับครับ เราต้องคิดหาวิธีช่วยเขานะครับ นายก็รู้ว่า เขาคือคนที่เรียบง่ายมากคนหนึ่ง ขอโทษครับ ผู้กำกับ ผมไม่ได้จับตาดูเขา ผม ผมจะรับผิดชอบแทนเขา ผมรับผิดชอบเองได้ไหมครับ ผู้กำกับ ชีวิตต่างก็ต้องเขียนเอาเอง นายจะรับผิดชอบแทนเขายังไงล่ะ มีบางเรื่องที่พวกเราสามารถช่วยได้ เรื่องบางเรื่องก็ช่วยไม่ได้ งานตำรวจน่ะ เขาทำไม่ได้แล้วละ จะถูกจำคุกหรือไม่ ก็ต้องดูว่าเขาดื่มไปเท่าไร จะถึงมาตรฐานเมาแล้วขับหรือไม่ ถึงแม้จะไม่ถึง อุบัติเหตุสองครั้ง บวกการหลบหนีเข้าไปอีก เจี้ยนจวินเขาตกที่นั่งลำบากแล้วละ ผู้กำกับครับ ฉันต้องเข้าไปหาหัวหน้าพวกเขา นายรอฉันอยู่ตรงนี้นะ ผู้กำกับครับ ผมไปด้วยครับ ผมอยากเจอหน้าอาจารย์ผมหน่อยครับ ได้ ไป มา ดูสิ มาตรฐานเมาแล้วขับ คือปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือด 80 มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์ เขานี่ตั้ง 127 เลย เมาแล้วขับอย่างร้ายแรง บวกกับการก่อเรื่องทางจราจรอีกสองครั้ง และยังมีการหลบหนีด้วย สถานการณ์อย่างเขาจะไม่โดนจับกุมใช่ไหมครับ จับกุมเหรอครับ นั่นยังเบาไป คุณตำรวจ คือเรื่องเป็นแบบนี้นะครับ เขาน่ะ เป็นตำรวจที่สถานีของพวกเรา ในมือยังมีงานที่ต้องทำอีกเยอะ แต่ถ้าเขาต้องไปตอนนี้ละก็
งั้นก็คงไม่ได้เจอกันอีกหลายวันแน่ ๆ ก่อนที่พวกคุณจะจับกุมเขาไป ให้ผมไปพบกับเขา แล้วส่งมอบงาน ที่ดูแลอยู่ให้หน่อยได้ไหมครับ ขอโทษด้วยนะครับ ผมว่านะคุณตำรวจ พวกเราต่างก็เป็นพี่น้องหน่วยงานเดียวกันไม่ใช่เหรอ คุณไม่จำเป็นต้องทำตามหน้าที่ขนาดนี้หรอกมั้ง คนของผมทำผิดกฎหมาย ก็แล้วแต่พวกคุณว่าจะลงโทษยังไง แต่จะให้เสียเวลางานไม่ได้ถูกต้องไหม ไม่อย่างนั้นเอาแบบนี้ พวกคุณยืนดูอยู่ด้านข้างไหมล่ะ ได้ไหม หัวหน้าเว่ยของพวกคุณล่ะ ไม่อยู่ครับ เชิญครับ ต้าฉี พอ พอ ๆ พอดีเลย ๆ คุณ คุณอธิบายเขาหน่อย ผมจะอธิบายให้คุณฟังนะ เพิ่มความยุ่งยากให้พวกคุณจริง ๆ แต่ว่า แค่เงื่อนไขเดียว ก่อนที่พวกคุณจะจับเขาให้ผมได้เจอเขาหน่อย ได้ครับ อันนี้น่ะ นายก็แค่ยืดหยุ่นหน่อย โอเคไหม [ฝ่ายจัดการคดี] เอาตัวเฉาเจี้ยนจวินออกมา เฉาเจี้ยนจวินออกมา ไปตรงนั้น อาจารย์ครับ ผู้กำกับครับ ผู้กำกับ ขอโทษครับ ขอโทษครับ ๆ ขอโทษครับ ตอนนั้นผมสติเลอะเลือน ผมอยากให้สถานีของพวกเราได้รับการยกย่อง ท่านยังบอกว่าในไตรมาสที่สี่จะต้องเข้า100 อันดับแรกให้ได้ ผมกลัวว่าเรื่องของผมจะถูกเปิดเผย แล้วทำให้ท่านขายหน้า
ผมไม่รู้ว่าเป็นอะไรไป ผมก็… ขอโทษครับ พอแล้ว อย่าพูดเรื่องพวกนี้เลย เจี้ยนจวิน ยอมรับโทษอยู่ข้างในดี ๆ ให้ความร่วมมือในการสืบสวน พยายามให้ได้รับโทษสถานเบา ผู้กำกับครับ ผมรู้ ท่านสามารถบอกกับเบื้องบนได้ไหมครับว่า ให้เก็บเกียรติคุณขั้นสองของผมกลับคืนไป หักล้างกับโทษ แล้วให้ผมเป็นตำรวจต่อ ผมจะใช้คุณงามความดีมารับโทษ คุณกำลังพูดเรื่องไร้สาระอะไร คุณยังไม่สร่างเมาหรือไง อาจารย์ครับ เรื่องนี้โทษผมนะครับ ผมมีหน้าที่รับผิดชอบครึ่งหนึ่ง ไม่ครับ อาจารย์ อาจารย์ต้องฟังผู้กำกับนะครับ ยอมรับโทษอยู่ข้างในดี ๆ พิจารณาตัวเอง พยายามให้ได้รับโทษสถานเบานะครับ ฉันไม่เหมาะสมที่จะเป็นอาจารย์ของนาย ให้ผู้กำกับหาอาจารย์ให้นายสักคนเถอะ ไม่ ไม่ครับ อาจารย์ อาจารย์จะเป็นอาจารย์ของผมตลอดไปครับ ในใจของผมอาจารย์จะเป็นอาจารย์ที่ดีของผมตลอดไป อาจารย์ อาจารย์สอนบทเรียนที่ดีที่สุดให้ผมครับ หยางซู่ พอแล้ว หยางซู่ ควบคุมอารมณ์ คุณมีอะไรอยากบอกกับที่บ้านไหม คุณบอกกับผมมาได้เลย ผู้กำกับครับ เรื่องนี้อย่าให้ครอบครัวของผมรู้ได้ไหมครับ มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน เพราะผม… โจวฮุ่ยถูกแม่ของเขาต่อว่าทุกวัน ที่บ้านของพวกเขา ครั้งนี้ยังไม่รู้เลยว่าแม่ของเขาจะว่าอะไรบ้าง นายจะไปสนใจที่คนอื่นพูดทำไมกัน นายคิดดูดี ๆ ก่อนนะ
มีเรื่องอะไรที่ต้องบอกโจวฮุ่ยไหม ไม่มีครับ ฮุ่ยฮุ่ย แต่ไหนแต่ไรก็ไม่เคยต้องให้ ผมเข้าไปยุ่งเรื่องที่บ้านเลย เพื่อที่จะให้ผมได้เป็นตำรวจที่ดี ถ้าท่านเจอเขาก็บอกเขาว่า ผมขอโทษเขากับลูกก็พอแล้วครับ ได้ ได้ ๆ ผมรู้แล้ว พอแล้ว พอแล้ว ผู้กำกับหวังครับ พวกเราได้เวลาไปแล้วครับ โอเค โอเค ๆ เดี๋ยวก็จะเสร็จแล้ว เดี๋ยวจะเสร็จแล้ว ๆ เอาละ เจี้ยนจวิน ความคุมอารมณ์ อาจารย์ครับ อาจารย์ต้องรักษาสุขภาพด้วยนะครับ ผมจะรออาจารย์ออกมา ผมจะรออาจารย์ออกมานะครับ พอแล้ว ผู้กำกับครับ ผมยังเป็นตำรวจได้ไหมครับ ยังเป็นได้ไหมครับ งั้นก็แบบนี้แล้วกัน โอเค ขอบคุณนะ ทำให้ต้องลำบากแล้ว – ไม่เลยครับ – ฝากบอกขอบคุณหัวหน้าเว่ย แทนผมด้วยนะ ได้ครับ จะเอาไปแจ้งให้แน่นอน รักษาสุขภาพด้วยนะครับ โอเค เมื่อกี้นี้โทรศัพท์ของเขาดังตลอดเลยครับ ดูเหมือนว่าสายที่โทรเข้ามาจะเป็นภรรยาของเขา ไม่รู้ว่าจะบอกครอบครัวของเขายังไง ก็เลยไม่ได้รับครับ ขอบคุณมากนะ ไปกันเถอะ พอแล้ว ไม่ต้องร้องไห้แล้ว ตอนนี้มาคิดกันดีกว่าว่า
จะบอกกับครอบครัวของเขายังไงดี ผู้กำกับครับ อาจารย์ของผมเขา จะต้องจบแบบนี้จริง ๆ เหรอครับ จะพูดอะไรได้ล่ะ เป็นตำรวจไม่ได้ก็จบสิ้นแล้วงั้นเหรอ สำหรับคนอื่นอาจจะเป็นแบบนี้ครับ แต่สำหรับอาจารย์ของผมแล้ว เป็นตำรวจไม่ได้ก็จบสิ้นแล้วนะครับ หยางซู่ พอแล้ว ไม่ต้องคิดเรื่องพวกนี้แล้ว พวกเราไปบ้านของเขากัน รีบรับสายสิ เกิดเรื่องอะไรขึ้น ใครคะ [น้องสะใภ้ ผมหวังโส่วอี] ผู้กำกับหวังคะ เจี้ยนจวินเขาเกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอคะ นี่คือลูกศิษย์ของเจี้ยนจวิน หยางซู่ น้องสะใภ้ พวกเราไปคุยกันในบ้านได้ไหม ลูกล่ะ ลูกเข้านอนนานแล้วค่ะ เขาเป็นอะไรเหรอคะ โจวฮุ่ย คุณจะต้องเข้มแข็งหน่อยนะ เจี้ยนจวิน ดีใจจนสติหลุด ดื่มเหล้าแล้วขับรถจนทำให้เกิดอุบัติเหตุ เขาล่ะคะ คนไม่เป็นไรใช่ไหมคะ คนไม่เป็นไร อุบัติเหตุก็ไม่ใหญ่หรอก แต่ว่าเขา… เขาเมาแล้วขับ หลังจากที่เกิดเรื่องแล้วก็หลบหนีไป ถูกกองตำรวจจราจรจับกุม โจวฮุ่ย คุณต้องควบคุมอารมณ์นะ ไม่ต้องคิดมากเกินไป ฉันไม่เป็นไรค่ะ เมื่อกี้ฉันได้ยินท่านบอกว่า เขาเกิดอุบัติเหตุ ฉันคิดว่า… งั้นตอนนี้เขาเป็นยังไงบ้างคะ ฉันไปเยี่ยมเขาได้ไหม ก่อนที่จะมาหาคุณที่นี่ ผมกับหยางซู่ไปเยี่ยมเขาที่กองตำรวจจราจรมาแล้ว ใช้ได้ทีเดียว คุณกลัวว่าชั่วครู่ชั่วยามจะไม่ได้เจอเขาแล้วใช่ไหม
เมาแล้วขับ อุบัติเหตุสองครั้ง แล้วยังหลบหนีด้วย คุณต้องเตรียมใจไว้ดี ๆ ความหมายของท่านคือ เขาเป็นตำรวจไม่ได้แล้วเหรอคะ ผลลัพธ์ที่ตามมาจะร้ายแรงกว่าเรื่องนี้ ผู้กำกับหวังคะ สถานีของพวกคุณจะช่วยเขาได้ ใช่ไหมคะ โจวฮุ่ย คุณต้องรู้นะว่า เรื่องบางเรื่องช่วยได้ เรื่องบางเรื่องไม่สามารถช่วยได้ ครั้งนี้เจี้ยนจวินเขา… ความรับผิดชอบต่อกฎหมายเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ได้ค่ะ เขาไม่เป็นไร ใช่ไหมคะ ใช่ ไม่เป็นไร คู่กรณีก็ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ คู่กรณีไม่เป็นไร งั้นก็โอเคค่ะ จะมีอะไรที่ดีไปกว่าการที่เขาและคู่กรณี ไม่เป็นอะไรอีกล่ะคะ ฉันทนได้ค่ะ แต่ผู้กำกับหวังคะ เจี้ยนจวินน่ะค่ะ สิบกว่าปีมานี้เขาทุ่มเทอยู่แต่กับการทำงานเท่านั้น ฉันหวังว่าทางสถานีจะปกป้องเขาได้ โจวฮุ่ย ตอนนี้ผมก็คือตัวแทนของทางสถานี ที่มาแสดงความคิดเห็นต่อเรื่องนี้ ไม่ว่าหลังจากนี้เจี้ยนจวินจะเป็นยังไง เรื่องของครอบครัวพวกคุณ ขอเพียงแค่คุณแจ้งมา พวกเราจะทุ่มสุดกำลังความสามารถ ที่บ้านไม่เป็นไรค่ะ ปกติเขาก็ไม่ได้สนใจเรื่องที่บ้านอยู่แล้ว ฉันมีสิทธิ์ตอนที่เขาออกไปทำงานนอกสถานที่ ผู้กำกับหวังคะ ขอบคุณมากนะคะ ดึกขนาดนี้แล้วยังมาแจ้งข่าวให้ฉันรู้อีก รบกวนพวกคุณสองคนแล้วค่ะ ไม่ต้องเกรงใจ งั้น งั้นฉันไม่รั้งท่านไว้แล้วดีกว่าค่ะ ขอบคุณนะคะ คือว่า นี่ก็ดึกมากแล้ว คุณก็พักผ่อนเร็วหน่อยนะ อาจารย์แม่ครับ ขอโทษด้วยนะครับ
เขาเป็นอาจารย์ของผม ผมไม่ได้ดูแลเขาให้ดี ทำให้เขาเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ผมขอโทษมาก ๆ ครับ เธอชื่อหยางซู่ใช่ไหม อาจารย์ของเธอกลับมา ก็มักจะพูดถึงเธออยู่บ่อย ๆ พูดว่าเธอมีวัฒนธรรม มีอนาคต เขาไม่เหมาะสมที่จะเป็นอาจารย์ของเธอ หลังจากนี้พวกเธอก็ไม่มีอะไรที่ต้องทำร่วมกันแล้ว ลืมเขาไปเถอะ ไปเถอะ เอาละ ไปกันเถอะ มีเรื่องอะไรโทรมาได้ทันทีเลยนะ ค่ะ ขอบใจนะ เฉาเจี้ยนจวินอยู่ท่ามกลาง ความสุขแต่กลับไม่รู้จักคุณค่าจริง ๆ