EP.25 (FULL EP) | เกียรติยศนายตำรวจ (Ordinary Greatness) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [เกียรติยศนายตำรวจ] [ตอนที่ 25] [เลิกคิ้ว คายความแค้น] นายแน่ใจเหรอว่าเป็นที่นี่ จุดบอดของกล้องวงจรปิดที่เป้าต้าเฉวียนได้หายไป ก็มีแต่ถนนเส้นเล็ก ๆ เส้นนี้เท่านั้น นายว่าเด็กสาวคนนั้นเป็นใครน่ะ ทำไมถึงได้นั่งเบาะข้างคนขับ เขาไปยืมรถบอกว่าจะกลับบ้าน เป็นไปได้ว่า เด็กสาวคนนั้นอาจจะเป็นคนบ้านเดียวกันกับเขา อยากจะติดรถไปด้วย ผลสุดท้ายในระหว่างทางนั้น เป้าต้าเฉวียนก็เกิดความละโมบขึ้นมา แต่ฉันเห็นเขาสองคนคุยกันอย่างสนุกสนาน ไม่เหมือนเป็นคนแปลกหน้าเลยน่ะ ไม่ว่าเธอจะเป็นใคร ตอนขึ้นเขาเด็กสาวคนนี้ยังอยู่ แต่ตอนลงเขาเธอก็ได้หายไปแล้ว เพราะฉะนั้น แปดสิบเปอร์เซ็นก็อยู่บนเขาลูกนี้แหละ แต่เขาลูกนี้ใหญ่ขนาดนี้ นายดู ตรงนั้นยังมีทางแยกอีกทาง เธอว่าถ้าหากเธออยากจะปล้นทรัพย์หรือข่มขืน หรือว่าทำเรื่องอะไรที่ไม่ดี เธอจะเลือกสถานที่แบบไหน หยุดรถ มีอะไรเหรอ ถนนเส้นนี้แคบมาก คนธรรมดาทั่วไปจะต้องรู้สึกว่าผิดปกติ ก็จะต่อต้าน เขาขับได้ไม่ไกล ถ้าหากมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นจริง ๆ ก็ต้องอยู่ที่ถนนเส้นนี้แน่นอน ถอยรถกลับ เธอกลัวไหม ยังโอเค มีอะไรเหรอ เก่งมาก มา นั่งพักตรงนี้แป๊บหนึ่ง มา เธอรอแป๊บหนึ่งนะ ฉันไปเอาน้ำมาให้ นี่ ใช่เขาไหมครับ อย่าขยับ นี่คือตำรวจ
ต้าเฉียว นี่คือตำรวจ อย่าขยับ ต้าเฉียว แย่แล้ว อยู่นิ่ง ๆ มา ทางนี้ครับ ลิฟต์ ลิฟต์ ครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ นี่ก็คือความบ้าคลั่งครั้งสุดท้ายของผีพนันคนหนึ่ง เขาเป็นหนี้หนึ่งล้านกว่าหยวน พอเข้าตาจนแล้ว ก็คิดว่าหลังจากที่กลับไปเยี่ยมแม่ที่บ้านเกิดแล้ว ก็จะไปตาย ก็เลยยืมรถแต่ระหว่างทางที่กลับบ้านเกิด ก็พบคู่กรณีจะขอติดรถไปด้วย ในระหว่างการสนทนากันนี้ เขารู้ว่าเด็กสาวคนนี้ ขายเครื่องสำอางได้เงินสองแสนกว่าหยวนต่อปี ก็เลยเกิดความคิดที่ไม่ดี ก็ใช้โอกาสนี้ เลี้ยวเข้าไปในเขาดอกบัว พอถึงครึ่งทาง ก็ได้ใช้ประแจ จัดการกับเด็กสาว หลังจากนั้นก็เข้าสู่สภาวะบ้าคลั่งแล้ว หากไม่ใช่ตำรวจของเรา กดเขาเอาไว้ ที่หน้าประตูบ้านของคนรักเก่าของเขา ผลที่ตามมานั้นก็อันตรายมากเลยครับ สถานีตำรวจของพวกคุณไม่ธรรมดา ในขณะที่การก่ออาชญากรรมในครั้งแรกของเขา ยังไม่ถูกเปิดเผย ก็คาดการณ์ถึงแผนการขั้นต่อไปของเขา ได้อย่างแม่นยำ ป้องกันไม่ให้เกิด การสูญเสียชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนมากขึ้น เยี่ยมมาก ใครเป็นคนพบเรื่องนี้เป็นคนแรก เฉาเจี้ยนจวิน เจี้ยนจวินเหรอ ผมได้ยินมาว่าคนที่จับคนร้ายก็คือเขาด้วยนี่ ใช่ครับ เป็นตำรวจที่ดีนายหนึ่ง ผมจำได้ว่ามีหลายครั้ง ที่เวลาเสนอรายชื่อเลื่อนขั้นก็จะมีเขาตลอด แต่ก็ไม่เคยได้เลื่อนขั้นอย่างเป็นทางการใช่ไหม
ครั้งนี้จะต้องชมเชยเขาดี ๆ สักหน่อย ถึงแล้วครับ ผู้บัญชาการ นี่คือคู่กรณี คุณเสี่ยวหยาง ผู้บัญชาการของเรามาเยี่ยมคุณน่ะ ไม่ต้องลุกขึ้นครับ คุณเสี่ยวหยาง เป็นยังไงบ้างครับ ดีขึ้นหน่อยหรือยัง ดีขึ้นมากแล้วค่ะ ขบวนพาเหรดใหญ่ขนาดนี้เลย ใช่ ๆ ใช่ มา ๆ มา – มาสัมภาษณ์ตำรวจธรรมดา ๆ ของเรากันเยอะ ๆ หน่อย – รีบไปตามเจี้ยนจวินมาสิ อยู่ทางนี้น่ะ เจี้ยนจวิน มานี่ สวัสดีค่ะ เร็ว ๆ เร็ว ตำรวจของประชาชน ขจัดภัยอันตรายเพื่อประชาชน ปรบมือให้กับฮีโร่ของพวกเรา ครับผม ครับผม ปรบมือให้กับฮีโร่ของพวกเรา มา ๆ มา ทุกคนมาถ่ายรูปด้วยกัน มา ๆ มา มาถ่ายรูปด้วยกัน ได้ ๆ ได้ ได้
ได้ มา ๆ มา ผู้กำกับหวัง ยินดีด้วยนะครับ ยินดีด้วย สถานีตำรวจของพวกคุณ เอางานของทีมตำรวจอาชญากรของพวกเรา ไปทำจนหมดแล้ว ภารกิจที่หนักหนาอันตราย ก็ยังคงต้องพึ่งพี่น้องทีมตำรวจอาชญากร ผมได้รวบรวม คำให้การของพี่น้องทางนี้ของพวกคุณ ไม่ง่ายเลย ไม่ง่ายเลยจริง ๆ ผู้กำกับอย่างคุณยังมีความสามารถมากกว่า หัวหน้าอย่างผมซะอีก แต่ไหนแต่ไรมาผมก็มีความสามารถมากกว่าคุณอยู่แล้ว ผู้กำกับหวัง ตอนนี้ถึงเวลาที่พวกคุณได้ออกหน้าออกตาแล้ว มีความสุขกับมันดี ๆ มีความสุขกับมัน ออกหน้าออกตาอะไรกัน รีบกลับไปเถอะ ผมกลับแล้วนะ ไป ๆ ไป ไป เป็นตำรวจมาหลายปี มีอะไรอยากพูดกับทุกคนไหมคะ คือว่า บริการประชาชนด้วยความจริงใจ คือสิ่งที่ตำรวจเราควรทำครับ เยี่ยม ขอทางหน่อยครับ เจี้ยนจวิน ขยับไปข้างหน้าหน่อย ไปยืนข้างหน้า มา ๆ มา มา ๆ มา คนตัวสูงยืนด้านหลัง คือว่า ทุกคนฟังผมนะ อีกสักครู่ฟังผม ผมบอกหนึ่ง สอง สาม
พวกเราก็พูดว่าชีสนะ โอเค สวมหมวกกันทุกคน สวมให้ดี ๆ ใช่ สวมหมวกให้เรียบร้อยนะ โอเค พร้อมหรือยัง มา หนึ่ง สอง สาม ชีส พูดว่าบริการประชาชน ดีไหม ดี ๆ ดี หนึ่ง สอง สาม บริการประชาชน โอเค เรียบร้อย เจี้ยนจวิน พวกคุณให้สัมภาษณ์ พวกเราขอกลับก่อนนะ โอเคครับ สารวัตรเกา ขอบคุณนะ ขอบคุณพวกคุณนะ ชีจื่อ คุณจัดการตรงนี้ให้เรียบร้อยนะ ครับ ครับ ครับ ครับ ครับ ภารกิจของพวกเราในครั้งนี้ จริง ๆ แล้ว ต้องขอบคุณเพื่อน ๆ บ้านใกล้เรือนเคียง ขอบคุณการสนับสนุนของมวลชนของเรา หยางซู่ ผมขอแนะนำให้พวกคุณหน่อยนะครับ ท่านเรียกดิฉันเหรอคะ คุณไปเรียกหลี่ต้าเหวยกับเซี่ยเจี๋ย ให้มาพบผมข้างบนนี้หน่อย เรียกเขาสองคนทำไมล่ะคะ ผมมีธุระกับเขาไง แล้วก็ที่ได้พูดถึงไปเมื่อสักครู่
ในฐานะตำรวจนายหนึ่งรู้สึกเป็นเกียรติอย่างสูง ผมเป็นลูกศิษย์ของนายตำรวจเฉา ได้มีโอกาสเรียนรู้จากนายตำรวจ ที่ยอดเยี่ยมอย่างนายตำรวจเฉา คือความภาคภูมิใจของผมครับ – รายงานตัวครับ – รายงานตัวค่ะ พวกเธอเป็นคนพบเหยื่อคนแรก และยังได้ช่วยชีวิตเธอไว้ด้วย จะต้องดีใจและตื่นเต้นมากสินะ ไม่ครับ ผู้กำกับ พี่เฉาต่างหากครับที่เยี่ยมมาก ๆ พวกเราแค่ทำในสิ่งที่ตำรวจนายหนึ่งควรจะทำ แต่ไม่ได้มอบธงเกียรติคุณให้กับพวกเธอ หรือว่า ฉันเย็บให้พวกเธอผืนหนึ่งเอาไหม ไม่ต้องครับ ไม่ต้องครับ พวกเรานั้นเทียบกับพี่เฉาแล้ว ก็ห่างกันมากครับ กฎข้อบังคับของตำรวจข้อที่หนึ่งเขียนว่าอย่างไร การปฏิบัติการทั้งหมดเป็นไปตามคำสั่ง ฉันพูดมันกี่รอบแล้ว ลืมแล้วเหรอ ผู้กำกับครับ ท่านเป็นคนให้สถานีของเรา ร่วมกันค้นหาเบาะแสไม่ใช่เหรอครับ อย่างนั้นฉันก็พูดแล้วว่า การปฏิบัติการทั้งหมด ให้อยู่ภายใต้คำสั่งรวมของเจ้าหน้าที่เกาเฉา พวกเธอไม่ได้ยินเหรอ ไม่ต้องมาทำเป็นแกล้งโง่ รู้หรือไม่ว่าอย่างพวกเธอนี้เรียกว่าปฏิบัติการโดยพลการ พวกเธอยังมีองค์กรอยู่ไหม ยังมีวินัยอยู่ไหม ผู้กำกับครับ พวกเราแค่คิดว่า ในตอนนั้นในรถคันนั้นมีเลือดอยู่เป็นจำนวนมาก เหยื่อรายนี้ อาจจะมีอันตรายถึงชีวิตได้ เราไปถึงก่อนหนึ่งนาที ก็มีความหวังในการรอดเพิ่มอีกหนึ่งนาที ดังนั้นผมจึงรีบไปก่อนครับ หลี่ต้าเหวย นายเอามือกุมหน้าอกไว้ นายลองพูดคำนี้ด้วยความรู้สึกผิดชอบชั่วดีซิ ว่าที่นายรีบไปแบบนี้ มีความคิดที่อยากได้หน้า แย่งผลงานแบบนี้หรือไม่
มีหรือไม่ เรียนผู้กำกับ มีครับ นายช่างตรงไปตรงมามากเลยนะ ท่านไม่ได้ถามผม ว่ามีใจที่อยากจะช่วยชีวิตคนหรือไม่ งั้นฉันถามนาย มีใจที่อยากจะช่วยชีวิตคนหรือไม่ เรียนผู้กำกับ มีครับ พวกเธอสองคนน่ะ ถ้าหากพวกเธอสองคนไม่ใช่ตำรวจ ฉันจะรีบมอบรางวัลผู้กล้าหาญ ให้กับพวกเธอตอนนี้เลย แต่พวกเธอสองคนเป็นตำรวจ พวกเธอสองคนสวมชุดตำรวจอยู่ การปฏิบัติตามคำสั่งนั้นเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด พวกเธอทำอะไร ถึงแม้ว่าเรื่องนี้ ผลลัพธ์จะออกมาดีก็ตาม แต่ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลง พฤติกรรมในการปฏิบัติงานโดยพลการของพวกเธอ ที่ผิดวินัยแบบนี้ได้ ผู้กำกับคะ ดิฉันยอมรับคำวิจารณ์ค่ะ ผู้กำกับครับ ผมก็ยอมรับคำวิจารณ์ครับ ยอมรับคำวิจารณ์นั้นถูกแล้ว พวกเธอสองคน ไปเขียนการตรวจสอบอย่างละเอียด มาให้ฉันหนึ่งฉบับ ครับ ผู้กำกับ ค่ะ ผู้กำกับครับ เขียนกี่คำครับ สองหมื่นคำ สองหมื่นคำเหรอครับ ใช่ไง สองหมื่นคำ นี่… นี่เนื่องจากที่พวกเธอ เนื่องจากที่พวกเธอยอมรับผิดในเรื่องนี้ การแสดงความรับผิดชอบแบบนี้ดีมาก แล้วก็หลี่ต้าเหวยนายที่ค่อนข้างตรงไปตรงมา ฉันลดให้พวกเธอสองพันคำ เหลือหนึ่งหมื่นแปดพันคำ ผู้กำกับครับ แต่เมื่อครั้งที่แล้วแค่แปดพันคำ – ยังไงก็… – นายยังจะมาต่อรองกับฉันใช่ไหม
ไม่กล้าครับ ไม่กล้าครับ หนึ่งหมื่นแปดพันคำครับ หนึ่งหมื่นแปดพันคำ พวกเราจะไปเขียนเดี๋ยวนี้เลยครับ เซี่ยเจี๋ย ผู้กำกับคะ เขาเขียนหนึ่งหมื่นแปดพันคำ ดิฉันก็เขียนหนึ่งหมื่นแปดพันคำค่ะ ดิฉันไม่ต้องการสิทธิพิเศษค่ะ ฉันไม่ได้หมายความว่าจะให้สิทธิพิเศษกับเธอ ฉันแค่จะถามว่า ในตอนนั้นเธอกลัวหรือไม่ ไม่ค่ะ ดี แต่ว่าเรื่องนี้ เธออย่าเอาไปบอกกับแม่ของเธอเด็ดขาดนะ ค่ะ เอาละ กลับไปเถอะ อย่างนั้นพวกเราไปแล้วนะครับ ผู้กำกับ สวัสดีครับอาจารย์ สวัสดีค่ะอาจารย์ คุณมายืนอยู่หน้าประตูห้องผมทำไมน่ะ เพิ่งโมโหไปเหรอคะ แต่เมื่อกี้ที่ดิฉันได้ยิน ที่ท่านโมโหนี้ดูเหมือนว่า ก็ไม่ได้เป็นเพราะเขาสองคนทั้งหมดใช่ไหมคะ งั้นผมโมโหใครล่ะ ผมโมโหเฉาเจี้ยนจวินเหรอ ผู้บัญชาการก็ได้ชมเชยเขาแล้ว ผมยังจะพูดอะไรได้อีกล่ะ จะว่าไปแล้วเขาก็เป็นคนจับฆาตกรได้ด้วยตัวเองจริง ๆ แต่วัยรุ่นเป็นแบบนี้ไม่ได้น่ะ หลี่ต้าเหวยกับเซี่ยเจี๋ยเพิ่งจะเป็นตำรวจ ก็มีความคิดชิงดีชิงเด่น ที่ไม่ดีแบบนี้แล้ว ถ้าหากไม่ห้ามปรามความคิดที่ไม่ดีแบบนี้ ในช่วงที่กำลังแตกหน่อ ยิ่งปล่อยไว้ความเสียหายก็ยิ่งตามมาอย่างไม่ขาดในภายหลัง ท่านพูดถูกค่ะ แต่ครั้งนี้เฉาเจี้ยนจวินได้สร้างผลงานชิ้นใหญ่ เราก็ต้องเสนอเลื่อนขั้นให้เขาใช่ไหมคะ ผมจะไม่รู้เหรอว่าเขาได้สร้างผลงานชิ้นใหญ่น่ะ คุณคิดว่าหลังจากที่ให้ยศขั้นกับเขาแล้ว ก็เป็นเรื่องที่ดีอย่างนั้นเหรอ สวรรค์รู้ ถ้าหากให้ยศขั้นกับเขาจริง ๆ ละก็ จะเกิดอะไรขึ้นล่ะ ไม่แน่ว่าพอเขาได้เลื่อนขั้นแล้ว เขาก็สามารถพิสูจน์ตัวเอง
ให้ภรรยาของเขาและแม่ยายของเขาได้เห็น ครั้งนี้ปมในใจของเขาก็จะได้คลายออกแล้ว ต่อไป อาจจะไม่มีปัญหาอะไรกันแล้วก็ได้ค่ะ มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก เขาเป็นคนประเภทที่ต้องการพิสูจน์ตนเอง ต่อหน้าคนอื่นอย่างนั้นเหรอ ตัวเขาเองก็คือคนที่ชอบออกหน้า แต่ไม่ว่าจะพูดยังไง ครั้งนี้เขาสร้างผลงานชิ้นใหญ่ขนาดนั้น งั้นหากพวกเราไม่รายงานการกระทำที่กล้าหาญนั้น ฟังไม่ขึ้นหรือเปล่าคะ หากผมไม่ให้เขาเลื่อนขั้นจริง ๆ งั้นก็มีวิธีพูด ผมเคยพูดแล้ว ต้องเชื่อฟังการจัดสรรร่วมกันของกรมตำรวจนครบาล ปฏิบัติการร่วมกัน เขาไปที่บ้านของเหยื่อผู้หญิงโดยพลการ เขาแค่กลัวว่าผลงานนี้ของเขาจะถูกคนอื่นแย่งไป แรงจูงใจไม่ถูกต้อง ก็หลักฐานตรงจุดนี้ ผมจะไม่ให้เขาก็ได้ ผู้กำกับ ถ้าท่านไม่มีหลักฐาน งั้นฉันคิดว่าท่านปฏิบัติต่อเขา อย่างไม่ค่อยจะยุติธรรมนะคะ ในสถานีตำรวจของเราใครที่เป็นแบบอย่างเมื่อก่อน เฉินซินเฉิง ใช่ไหมคะ แต่หลายปีมานี้เหล่าเฉินค่อนข้างจะท้อแท้ใจ งั้นเฉาเจี้ยนจวินคนนั้นในช่วงอายุนี้ เขาโดดเด่นที่สุด เรื่องนี้ท่านก็ต้องยอมรับนะคะ อันที่จริงในสถานีล้วนรู้ว่า ท่านชอบเฉาเจี้ยนจวินมากที่สุด แต่ท่านชอบมากที่สุด ก็… เขาก็คือคนที่โชคร้ายที่สุด ไม่อย่างนั้นสถานการณ์ของเขาอย่างนี้ ที่สถานีตำรวจอื่น ๆ เกียรติคุณขั้นสองนี้เกรงว่าจะต้องได้มาหลายอันแล้ว แต่เขาอยู่กับเราที่นี่ ก็ได้แค่เกียรติคุณขั้นสามอันเดียว ท่าน… ท่านคิดว่า ดังนั้นนะ เรื่องนี้ควรติเตียนก็ต้องติเตียน ควรยกย่อง พวกเรา… โอเค ได้ ๆ ได้
เรื่องนั้น คุณก็ช่วยไปร่างเอกสารมาสักหน่อย รายงานเกียรติคุณเรื่องนั้นของเขา ดีไหม ควรรายงานก็ต้องรายงาน ควรติเตียนก็ต้องติเตียน ท่านไม่ต้องโกรธแล้ว รีบดื่มน้ำสักหน่อยเถอะ โอ้แม่เจ้า จับมาใหม่เหรอ จับมาใหม่ครับ อรุณสวัสดิ์ เจี้ยนจวิน จื้อกัง กระปรี้กระเปร่าจริง ๆ นะ พี่เฉา อรุณสวัสดิ์ ติงเอ๋อร์ พี่เจี้ยนจวิน ขออนุญาตครับ เจี้ยนจวินเหรอ เข้ามา เข้ามา เข้ามา มา ๆ มา มา มาเร็ว นั่ง ๆ นั่ง คุณนั่ง คุณนั่ง อย่างนั้น พวกเรามาดื่มชาแดงกันสักหน่อยเถอะ ผมชงเองครับ ไม่ ๆ ไม่ คุณนั่ง คุณนั่ง ชาแดงของผมนี่รสชาติไม่เลวนะ มา ๆ มา เจี้ยนจวิน คุณได้สร้างผลงานชิ้นใหญ่ขนาดนั้น คุณรอให้ผมกล่าวชมคุณอยู่ใช่ไหม รอให้ผมกล่าวชมคุณอยู่สินะ ที่ไหนกันครับ ผู้กำกับ ผมยังทำได้ไม่ดีพอเลยครับ
เจี้ยนจวิน ในตอนนั้นผมพูดชัดเจนแล้วนี่ ต้องไปตระเวนตรวจในพื้นที่สำคัญนี้ด้วย ป้องกันเหตุไม่คาดฝันที่เกิดขึ้นนี้ ทำไมคุณถึงวิ่งไปหมอบอยู่ ที่บ้านของเหยื่อผู้หญิงล่ะ จู่ ๆ ผมก็นึกถึงเบาะแสนี้ขึ้นมาได้ จู่ ๆ เหรอ และมีเพียงผมเท่านั้นที่รู้ที่อยู่ของบ้านเธอ รายงานตอนนี้ จัดเตรียมตอนนี้ งั้นก็ต้องเสียโอกาสที่ดีไปแล้วสิครับ คุณกลัวว่าจะส่งผลเสียต่อผลการปฏิบัติงานของคุณใช่ไหม กลัวว่าพวกเพื่อน ๆ จะแย่งผลงานของคุณไป ผู้กำกับครับ ที่ผมจับคนร้าย ก็ทำเพื่อสถานีตำรวจของเราเหมือนกันนี่ครับ เจี้ยนจวินเอ๋ย ผมพูดซ้ำแล้วซ้ำเล่ามาโดยตลอด ผมพูดว่าเฉาเจี้ยนจวินเป็นตำรวจที่ดี เป็นมาโดยตลอด ไม่ว่าคนอื่นจะยอมรับหรือไม่ยอมรับ คุณก็เป็น มีบางคน เขาเจ้ายศเจ้าอย่าง หากคุณเริ่มไปโต้แย้งกับพวกเขา งั้น อย่างนั้นจะเป็นการนำความอับอายมาสู่ตัวคุณเองหรือเปล่า ผู้กำกับ ผมทราบครับ แต่ไหนแต่ไรมาผมไม่เคยดูถูกตัวเองเลย ไม่เคยเลยครับ และผมไม่เพียงแต่ไม่เคยดูถูกตัวเอง ผมรู้ว่า ผมยังต้องพัฒนาตัวเองไปเรื่อย ๆ พิสูจน์ตัวเอง คุณไม่เข้าใจสิ่งที่ผมต้องการจะสื่อจริง ๆ ว่าผมหมายความว่ายังไง ผมเข้าใจครับ ผู้กำกับ ผู้กำกับทำเพื่อประโยชน์ของผม ดังนั้นจึงตั้งเงื่อนไขที่เข้มงวดกับผม นั่นก็เพื่อ หวังว่าต่อไปผมจะสามารถทำได้ดียิ่งขึ้น โอเค โอเค โอเค
พวกเราก็พูดคุยกันถึงตรงนี้พอ คุณลงไปก่อน งั้นผมไปแล้วนะครับ ผู้กำกับ ใช่แล้ว ทางสถานีน่ะ รายงานเกียรติคุณให้คุณแล้ว ขอบคุณครับผู้กำกับ คุณนี่น่าหงุดหงิดคุณนี่ ลง ๆ ลง ลงไป ขอบคุณครับ ผู้กำกับ ลองนี่หน่อยครับ อันนี้ใช้ได้ อันนี้ใช้ได้ ผู้กำกับ ผู้กำกับคะ ข่าวดีค่ะ ข่าวดีอะไรเหรอ อาจารย์ครับ ข่าวดีอะไรครับ รีบบอกมาเลยครับ อาจารย์ กรมตำรวจนครบาลเพิ่งจะแจ้งมา เกียรติคุณขั้นสองของเจี้ยนจวินได้รับการอนุมัติลงมาแล้ว ยังมีอีก ยังมีอีก ยังมีอีก ผู้บัญชาการบอกว่า เขาจะมาด้วยตัวเอง จะมอบรางวัลให้กับเจี้ยนจวินด้วยตัวเอง เยี่ยม เป็นเรื่องดีใช่ไหมล่ะ เจี้ยนจวิน เจี้ยนจวิน เจี้ยนจวิน เจี้ยนจวินมาแล้ว เจี้ยนจวิน – มีอะไร – ยินดีด้วยนะ อะไรกันเนี่ย เรื่องอะไร เกียรติคุณขั้นสอง ของคุณ เกียรติคุณขั้นสองมีการอนุมัติลงมาให้คุณแล้ว อนุมัติลงมาแล้ว ดี ขอบคุณนะ ขอบคุณสารวัตรเกา ขอบคุณสารวัตรเฉิง
ยังมีอีกเรื่องนะคะ เรื่องการประเมินตำรวจ 10 อันดับแรก ขอบคุณทุกคน ขอบคุณ เยี่ยม ๆ เกียรติคุณขั้นสอง เกียรติคุณขั้นสอง ออกไปคุยกันข้างนอก เลี้ยงเลย พี่เฉา เลี้ยงเลย เลี้ยง ๆ เลี้ยง เมื่อครู่กรมตำรวจนครบาลนี้ ตอนที่แจ้งเรื่องเกียรติคุณ ยังบอกว่าต้องการประเมินตำรวจดีเด่น 10 อันดับแรกด้วย ในกรมตำรวจนครบาลให้เรารายงานชื่อเฉาเจี้ยนจวินขึ้นไป ผมคิดว่าเกียรติคุณขั้นสองนี้ก็เยี่ยมอยู่แล้ว เรื่องตำรวจ 10 อันดับแรก เอาไว้ก่อน พวกเราค่อยคุยกันภายหลังเถอะ ไม่ใช่ค่ะ ผู้กำกับ ในสถานีของเราไม่เคยมี นายตำรวจดีเด่น 10 อันดับแรกมาก่อนเลยนะคะ งานในสถานีตำรวจนี้ต่างรู้กันดี เรื่องเล็กน้อยนี้ เป็น 10 อันดับแรกของตำรวจไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ เลยนะคะ ครั้งนี้ถ้าไม่ต้องการ ครั้งต่อไป งั้นก็ไม่รู้ว่าจะเป็นเมื่อไหร่อีก จะเมื่อไหร่อีกก็ช่าง ผมจะบอกคุณให้นะ พวกเราเองก็ต้องระวังหน่อยนะ พวกเราไม่อาจให้ท้ายเขา ถึงเวลานั้นเขาจะล้มลงไม่เป็นท่า ไม่อาจยกเขาไว้สูงจนเกินไป อันตราย เข้าใจไหม โอเคค่ะ
เลี้ยงเลย เลี้ยงเลย อีกสักพักคุณ ก็เตือนทุกคนหน่อยนะ คุณบอกเรื่องของเฉาเจี้ยนจวิน เรื่องเกียรติคุณขั้นสองนี้ ทุกคนก็อย่าประจบเขาแบบนั้น บอกว่าคำเยินยอเหล่านั้น จะทำให้เขาลำพองตัว คุณเข้าใจไหม ท่านคิดมากเกินไปหรือเปล่าคะ ผมอยู่ในวัยทองแล้วผม ฉัน ไม่ใช่ค่ะ คุณก็ฟังผมเถอะ ไม่ใช่ ไม่ใช่อะไรหรอกไม่ใช่ เกียรติคุณขั้นสอง รีบเอามาให้ฉันดูเร็วเข้า นี่คือเหรียญเกียรติคุณขั้นสองหรอกเหรอ ยังมีอันนี้อีกด้วย ให้ฉันพูดนะ ก็ควรให้เกียรติคุณขั้นหนึ่งแก่คุณ ไม่เข้าใจเหรอ หน่วยพื้นฐานได้รับถึงเกียรติคุณขั้นสอง มันไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ เลยนะ มันก็จริง อย่างไรก็ตาม นี่คือเรื่องดี ใช่ไหมล่ะ มันแน่อยู่แล้ว พอดีเลยพรุ่งนี้ฉันไม่ต้องทำงาน ไปกัน ไปบ้านยายของเธอกัน ไม่จำเป็นหรือเปล่า เหรียญเกียรติคุณของผมไม่ได้จะให้คนอื่นดูสักหน่อย ก็ต้องให้พวกเขาดู แค่นึกถึงใบหน้านั้นของแม่ ฉันก็โมโหแล้ว พี่เขยมีอะไรบ้าง มีแค่เงินสกปรกน่ะสิ ทำไมเขาไปหาผู้หญิงขายตัวที่ข้างนอก คนที่ถูกพูดให้เสียหายก็คือคุณนะคะ ดูว่าครั้งนี้พวกเขายังจะพูดอะไรได้อีก อีกเดี๋ยวคุณก็เปลี่ยนเป็นชุดตำรวจนะ เราจะประดับเหรียญนี่ไว้ด้วย ฉันรับยายากลับมาพวกเราก็ไปกัน ยังต้องใส่ชุดตำรวจด้วยเหรอ อยู่ในบ้านนี่ เป็นอะไรล่ะ ฉันก็อยากให้คุณดูน่าเกรงขามต่อหน้าพวกเขา ด้านนอกคุณก็สวมเสื้อคลุมไม่มีใครเห็นหรอก ได้ไหม
คุณไม่กลัวว่าผมจะร้อนตายเหรอ คุณรีบหน่อย คุณก็คิดได้นะ คุณรีบหน่อยสิ รู้แล้ว แม่คะ พ่อคะ พวกเรากลับมาแล้วค่ะ แม่คะ พ่อคะ เจี้ยนจวินมาแล้ว สวัสดีคุณป้า แม่ครับ มา เอามาให้ฉัน นี่ครับ มา ๆ มา พ่อครับ แม่ครับ ยังไม่ได้ทานข้าวกันเลยใช่ไหมครับ ยังเลย อันที่จริงฮุ่ยฮุ่ยโทรบอกฉันว่าเธอจะมา ทั้งครอบครัวจึงรออยู่ที่นี่ ชงชงก็มาแล้ว ทำอาหารอยู่ทางนั้นไง นำทักษะความเป็นแม่บ้านออกมาใช้ทั้งหมด เหรอครับ – ยายาทักทายคุณยายสิ – ฉันเอง ฉันเอง สวัสดีค่ะคุณยาย เด็กดี หลานรักของยาย ยายามานี่ มา เอาอันนี้ไปเล่นกับพี่เขานะ – มา ฉันเอง ผมเองครับ มา ๆ มา เข้าไปเล่นในห้อง ดีไหม ดูนี่สิครับ ซื้อของมาตั้งมากมาย เป็นเรื่องสมควรครับ เจี้ยนจวิน ไม่ต้องยุ่งแล้ว ถอดชุดออกก่อนเถอะ
ดูสิ เธอดูสิ มา นั่งตรงนี้สิ ลืมเลย นั่งตรงนั้น มา นั่ง นั่ง นั่นมันอะไรน่ะ แม่คะ เจี้ยนจวินได้รับเกียรติคุณขั้นสอง นี่เหรอ คือเหรียญเกียรติคุณขั้นสอง คดีทำร้ายคนเมื่อไม่นานมานี้ แม่รู้ไหม ก็คือยืมรถของเถ้าแก่ร้านอาหารทะเล ก่ออาชญากรรมอย่างต่อเนื่องอันนั้น ภายในวันเดียวได้รับบาดเจ็บถึงสองราย คดีใหญ่นั้น ลูกเขยพ่อเป็นคนทำ หากไม่ใช่เพราะเจี้ยนจวิน ไม่แน่ว่ายังจะฆ่าคนที่สาม โหย่วกวง ฉันเคยพูดว่ายังไง เธออย่าคิดว่าเธอทำเงินได้มาก เธอยังห่างชั้นนัก เธอไม่มีเกียรติเท่าเจี้ยนจวินของเรา ใช่ ๆ ใช่ ยินดีด้วย ยินดีด้วย ลูกเขยสองคนนี้ของบ้านเรา มีเงิน มีชื่อเสียง ล้วนมีหมดแล้ว บ้านเรามีทั้งหมด ใช่ไหม ตาเฒ่า แม่คะ วันนี้พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศไหนเหรอคะ ครั้งนี้ไม่ใช่แม่เอาพี่เขย มาพูดทับถมเจี้ยนจวินของบ้านเราแล้วเหรอ แม่เธอน่ะ ก็รู้จักแต่เงิน มีความรู้น้อย คุณดี คุณมีความสามารถ ลูกเขยสองคนนี้ของบ้านเราเก่งกาจกว่าคุณเสียอีก ลูกนั่งสิ นั่งเร็วเข้า ฉันน่ะ ก็ปากดีอย่างนี้แหละ เธอดูตอนนั้นสิ
ตอนที่โหยวกวงไปที่ทะเลนี้ ฉันหารือกับพ่อเธอแล้วใช่ไหมล่ะ ฉันบอกว่าบ้านเรามีคนหนึ่งที่หาเงินได้แล้ว หากเจี้ยนจวินอยากไปหาเงิน พวกเรายังพูดเลยว่าอย่าไป พวกเราไม่เห็นด้วย เธอดูครอบครัวเราสิ คนหนึ่งหาเงิน คนหน่ึงบังคับใช้กฎหมาย หากต่อไปที่บ้านเกิดเรื่องอะไรขึ้น เธอก็ต้องเป็นเดือดเป็นร้อนด้วยใช่ไหม ใช่ไหม เจี้ยนจวิน ใช่ ๆ ใช่ แม่ครับ แม่พูดถูก แม่คะ แม่มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ มี โหย่วกวง ลูกพูดสิ แม่ครับ แม่พูดเถอะ ดูความไม่เอาไหนของเธอสิ เจี้ยนจวินเป็นใคร คนกันเองไม่ใช่เหรอ เธอยัง… แม่ครับ มีเรื่องอะไรเหรอครับ เจี้ยนจวิน ผมทำธุรกิจกับบริษัทต่างแดน แล้วติดหนี้คนอื่นนิดหน่อย พวกเขาจึงฟ้องร้องผม เงินก็ไม่เยอะ เรื่องเมื่อปีก่อน ผมจึงไม่ค่อยได้สนใจ แต่จู่ ๆ พวกเขาไปที่ศาลขอให้ใช้บังคับคดี บังเอิญที่เวลานี้บัญชีผมไม่มีเงิน บ้านและรถจึงถูกยึดไปหมด และยังจัดชื่อผมไปอยู่ในรายชื่อบุคคลผู้ไม่น่าเชื่อถืออีก ไม่ใช่ พี่เขย พี่ก็คืนเงินเขาไปก็สิ้นเรื่องไม่ใช่เหรอ ไม่ คือตอนนี้หมุนเงินไม่ทัน ไม่ใช่เรื่องเงิน โอเค ๆ อย่างนั้นพี่พูดต่อเถอะ อย่างนั้นเรื่องนี้เกี่ยวข้องอย่างไรกับ เจี้ยนจวินของบ้านฉันล่ะ
ประเด็นคือบุคคลผู้ไม่น่าเชื่อถือนี้ ตอนนี้ผมนั่งเครื่องบินไม่ได้ นั่งรถไฟฟ้าไม่ได้ ออกจากบ้านไปได้ ยังทำให้พี่สาวเธอกับหลานสาวพลอยเดือดร้อนไปด้วย พวกเขาทั้งร้องไห้และกวนทั้งวัน คุณจะต้องมีคนรู้จักที่ศาลอย่างแน่นอน จะสามารถช่วยผ่อนผันหน่อยได้ไหม ช่วยนำรายชื่อออกจากบุคคลผู้ไม่น่าเชื่อถือก่อน จากนั้นผมจะพยายามรวบรวมเงินคืนให้ ก็เป็นการจัดการแล้วไม่ใช่เหรอ อันที่จริงตอนแรกพี่เขยของเธอก็ไม่ได้นึกถึงเธอหรอก ใช่ เขาทำธุรกิจก็รู้จักคนเยอะ ต่อมาฉันจึงบอกว่า ไม่ต้องหาคนอื่นแล้ว หาเจี้ยนจวินเถอะ ใช่ไหม จากนั้น เธอดู ตอนนี้ พี่เขยเธอให้โอกาสเธอหนึ่งครั้ง ในการช่วยเหลือทางบ้าน แม่ครับ เรื่องบุคคลผู้ไม่น่าเชื่อถือ ใช่ เป็นเรื่องของทางศาล ผมรู้ ไม่เกี่ยวข้องกับพวกเรา ดังนั้นถึงหาคุณเพื่อผ่อนผันไง ใช่ โหย่วกวงรู้ว่าเป็นเรื่องของศาล นี่ไม่ใช่เรื่องเป็นศาลฎีกาหรือไม่ศาลฎีกาหรอก พวกเธอเป็นครอบครัวเดียวกัน ช่วยพูดสักคำก็ได้แล้วนี่ แม่ครับ นั่นล้วนเป็นความเข้าใจผิดของมวลชน ศาลฎีกาจะเป็นครอบครัวเดียวกันได้อย่างไร เดิมทีคือการช่วยกันกำกับดูแล ช่วยกันควบคุม ความหมายของเธอก็คือไม่ช่วยใช่ไหม ไม่ใช่ว่าไม่ช่วยพี่เขย แต่เป็นเพราะผมไม่สามารถช่วยได้จริงๆ พวกเรากับศาลคนละหน่วยงานกัน คำพูดพวกเราคนอื่นก็ไม่ฟังหรอก ฉันยังคิดว่าเธอใส่เหรียญนี้ ที่ระยิบระยับกลับมา ก็ไม่มีประโยชน์นี่ เธอก็ไม่มีอำนาจอะไรเลย อย่างนั้นบ้านเราเลี้ยงตำรวจไว้ทำไม คุณพูดมาสิ พูดมาให้ฟังหน่อย เจี้ยนเหวินคนนี้คุณเป็นคนเลี้ยงมาเหรอ ฉันบอกว่าเขา…
ตั้งแต่เช้าจรดเย็น นี่ ๆ เธอพูดมาสิว่าเธออุทิศอะไรให้กับครอบครัวบ้าง วัน ๆ เอาแต่วุ่นอยู่กับเรื่องพวกนั้นของเธอ หาเงินก็ได้ไม่มาก เธอว่าบ้านที่ทิ้งให้กับฮุ่ยฮุ่ย ฮุ่ยฮุ่ยต้องลำบากแค่ไหน เรื่องแค่นี้ ขอให้เธอช่วยสักหน่อย เรื่องแค่นี้ก็ไม่มีปัญญา จริง ๆ เลย แม่ ผมก็อยากช่วย แต่ แต่ผมไม่สามารถ… เจี้ยนจวิน คุณอมความทุกข์ไว้หรือไง หรือว่าเป็นอะไร ทำไมเมื่อเจอแม่ของฉัน ก็พูดกระอึกกระอัก ไม่ใช่แม่ แม่หมายความว่ายังไง แม่จะให้เจี้ยนจวินของหนูแหกกฎหรือไง แม่ดูถูกเจี้ยนจวินของหนูไม่ใช่เหรอ ทำไมเวลานี้ถึงได้นึกถึงเขาขึ้นมาล่ะ พี่เขย พี่ไม่ใช่ทำบัตรศาลาอะไรนะ ที่หนึ่งล้านสองแสนน่ะ นั่นเป็นเมื่อก่อน ไม่ใช่ ๆ พี่วิ่งมาที่นี่ ทำตัวให้น่าสงสารทำไม ตอนนี้ฉันจะพูดไว้ตรงนี้ เจี้ยนจวินของฉันคือตำรวจธรรมดาทั่วไป อย่าบอกว่าไม่มีปัญญา ต่อให้มี ฉันก็ไม่ให้เขาช่วย ติดหนี้ก็ต้องชำระเป็นเรื่องที่สมควร พี่ติดหนี้คนอื่นคืนเขาไปก็สิ้นเรื่อง อย่าวิ่งมาที่นี่ทำให้เจี้ยนจวินของฉันลำบากใจ ทุกครั้งที่ฉัน พูดหนึ่งประโยคเธอก็สิบประโยครอไว้ เจี้ยนจวินเป็นใครเธอบอกกับฉันสิ เป็นคนในครอบครัวนี้หรือเปล่า คนในบ้านเกิดเรื่อง เขาก็ไม่ช่วยแล้วใครจะช่วย เธอบอกฉันสิ เรื่องที่สามารถช่วยพวกเราก็ย่อมต้องช่วย ปัญหาคือเรื่องนี้ไม่สมควรช่วย
ในสายตาของแม่ มีเพียงเรื่องของพี่เขยเท่านั้นที่เป็นเรื่อง อย่างนั้นอนาคตของเจี้ยนจวินของหนูล่ะ ไม่ใช่เรื่องหรือไง อย่างนั้นถ้าเจี้ยนจวินแหกกฎเพื่อเขา ถ้าถูกลงโทษแม่จะรับผิดชอบไหม เธอต้องพูดแบบนี้ ฉันน่ะ ไม่ใช่มีปัญญา แล้วไม่ช่วยเธอ แต่ฉันไม่มีปัญญาฉันช่วยไม่ได้ – ก็สิ้นเรื่องแล้ว – ใช่ พวกเราไม่มีปัญญานี้ อย่างนั้นในโลกนี้ ก็มีเพียงพี่เขยที่มีปัญญาเหรอ ทั้งหาเงินเก่งเที่ยวโสเภณีเก่ง ช่างมีปัญญามากเลยนะ ฉันล่ะแปลกใจจริง ๆ มีปัญญามากขนาดนี้ ทำไมยังติดหนี้คนอื่นอีก ทำไมถึงถูกคนอื่นฟ้องอีก พูดน้อย ๆ หน่อย จะให้พูดน้อยอะไร วันนี้บ้านนี้ไม่สมควรกลับมาจริง ๆ ยายา ยายา ไป กลับบ้านแล้ว ไปอีกแล้วเหรอ ฮุ่ยฮุ่ย ฮุ่ยอะไร ดูไม่ออกเหรอ ว่าที่นี่เขาไม่ต้อนรับพวกเรา ไป คำพูดของฉันยังพูดไม่ได้ ต่อไปถ้าแม่จะพูด ก็พูดที่มันมีประโยชน์หน่อย พ่อ พวกหนูไปแล้วนะคะ ไป พ่อ แม่ พี่ พี่เขย ฮุ่ยฮุ่ยนิสัยเหมือนแม่ ขอโทษด้วยครับ ทำไมฉันต้องมาเจอแม่แบบนี้ ต่อไปจะไม่กลับไปอีกแล้ว
ใช่ไหม ฮุ่ยฮุ่ย ใบหน้าเธอมีของติดอยู่ อะไร อย่า อย่า คุณอย่าขยับ มาให้ผมดู อยู่ตรงไหน คุณทำอะไร ลูกยังอยู่ที่นี่อยู่นะ ยังจะยื่นหน้ามาอีก ผมไม่สนใจ ผมแต่งผู้หญิงที่แสนดีที่สุดในโลกมาเป็นภรรยา ผมช่างโชคดีจริง ๆ พวกเรากลับบ้านกัน กลับบ้าน พี่เฉา พี่เฉา ยุ่งอยู่เหรอ เจี้ยนจวิน ไปกันเถอะ พวกเราออกไปทานข้าวกัน เจี้ยนจวิน ทำไมคุณกลับมาอีก ผมจะบอกกับพวกคุณ วันนี้ใครก็อย่าคิดไปที่โรงอาหาร ผมจะพาทุกคนออกไปเลี้ยงข้าว เลี้ยงข้าว พี่เฉานี่จะเลี้ยงอาหารมื้อใหญ่พวกเราเหรอ อาหารมื้อใหญ่ ไปทานที่ไหนครับพี่ พี่เฉาครับ เกียรติคุณขั้นสองนะ อาหารทั่วไปจูงใจอะไรพวกเราไม่ได้หรอกนะ ผมจะบอกกับพวกคุณนะ ทานอะไรพวกคุณเลือกได้เลย ไป ๆ ไป จื้อกัง หยุดชงชาได้แล้ว ร้านอาหารมีชาดี วันหลัง วันหลังนะ วันนี้ไม่ได้ เข้าเวร ใช่ ๆ ใช่ เข้าเวร ๆ ไม่ใช่
นั่น นั่นอะไรนะ เอาอย่างนี้ เก็บเงินไว้ พอถึงวันหยุดแล้วค่อยเลี้ยง ใช่ พี่เฉา เกียรติคุณขั้นสองอยู่ในมือแล้ว เกียรติคุณขั้นหนึ่งก็อยู่ไม่ไกล รอพี่เลื่อนเป็นเกียรติคุณขั้นหนึ่ง พวกเราค่อยไปด้วยกัน ดีไหม นี่พวกคุณทำอะไรกัน เลื่อนขั้นเลี้ยงอาหารคือกฎระเบียบ เอาอย่างนี้ พวกเราไปไม่ไกล อยู่ใกล้ ๆ บริเวณพวกเรา โอเคไหม ๆ ไป ๆ ไป เข้าเวร เข้าเวรอยู่ ไปไม่ได้ ไปไม่ได้จริงๆ ไม่ใช่ เสี่ยวติง พี่ ไปไม่ได้ เข้าเวร ๆ หมายความว่ายังไง ไม่ไว้หน้าเหรอ ผมเฉาเจี้ยนจวินไม่คู่ควรที่จะเลี้ยงข้าวทุกคนเหรอ เจี้ยนจวิน ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น เข้าเวรจริง ๆ คุณดูสิไปได้ไหม ใช่ ในกรมมีกฎระเบียบ คุณก็ใช่ว่าไม่รู้ เอาอย่างนี้ วันหลัง วันหลังพวกเราค่อยเลี้ยงคุณ จะฉลองแสดงความยินดีให้กับคุณโดยเฉพาะ ดีไหม ใช่ พวกเราเลี้ยงคุณ ฉลองในความสำเร็จคุณ ดีไหม ไปด้วยกันหมดทุกคนเลย
ได้ไหม ได้หรือไม่ เปลี่ยนวันได้ แต่ว่าพวกเราคุยกันแล้วนะ พวกเราต้องรวมตัวกันทานข้าวสักมื้อ แน่นอน มันแน่นอนอยู่แล้ว แบบนี้ไม่มีปัญหานะ – ไม่มีปัญหา – อย่าพูดมากกับพี่เจี้ยนจวินของฉันอีกเลย คดีทะเลาะวิวาทนี้ จัดการหน่อย คุณดู บอกมีงาน งานก็เข้าเลย เปลี่ยนวันนะ วันหลังพวกเราจะต้องร่วมฉลองให้คุณ เสี่ยวหลิน เสี่ยวเฉียน พวกนายสองคนตามฉันออกไป พวกนายแน่มาก พี่เฉา นัดทานวันหลังนะ เจี้ยนจวิน เหล่าติง เย็นนี้ออกไปทานข้าวด้วยกันหน่อย ธุรกิจมีพี่ฮวนช่วยดูอยู่ไม่ใช่เหรอ ออกไปทานข้าวแป๊บเดียว คงไม่เสียเวลาการหาเงินของคุณหรอก ทานกับข้าวหน่อย อย่ามัวแต่ดื่มเหล้า สีขาว ๆ นั่นเอามาเติมให้เต็มหน่อย เต็ม ๆ สิ ของผมก็เต็มแล้ว เต็มให้หมด เต็มหรือยัง เต็มกันหมดหรือยัง เต็มแล้ว ๆ มา ๆ มา มา ๆ มา รินเต็มหรือยัง ดื่มสักหน่อย ๆ
มา ๆ มา มา ชนแก้ว เจี้ยนจวินเลื่อนขั้นเป็นเกียรติคุณขั้นสอง หมดแก้ว หมดแก้ว หมดแก้ว ดี เหล้าดี ดี ฉันถามพวกคุณนะ พวกคุณรู้สึกว่าเกิดมาเป็นผู้ชาย ชายชาติทหาร มีชีวิตอยู่เพื่ออะไร เพื่อเงิน ชื่อเสียง ผมจะบอกให้นะ เสี่ยวหลิว ความจริงแล้วอยู่เพื่อให้คนอื่นให้ความเคารพ คุณว่ามีเงินมีอำนาจคนอื่นก็ให้ความเคารพ ไม่มีความหมาย พี่ฮุย เหล่าหนิง พวกคุณว่าผมพูดถูกไหม ถูก ๆ ถูก อย่างนั้นต้องประสบความสำเร็จด้านการงาน ก็จะได้รับความเคารพ ถึงจะมีความหมาย ถูกไหม ถูก เจี้ยนจวินพูดถูก เต็ม ๆ ต้องการตำรวจอย่างเจี้ยนจวินแบบนี้ หยางซู่ นายมาแล้วเหรอ ใครอ่ะ มา มานั่ง ฉันจะเลื่อนเก้าอี้ให้ ใครอ่ะ คือใคร อาจารย์ อาจารย์ เดี๋ยว ๆ เดี๋ยว ๆ เดี๋ยว ๆ เดี๋ยวครับ
ผมบอกกับอาจารย์กี่ครั้งแล้ว ย้ำนักย้ำหนาว่าในกรมห้ามดื่มเหล้า นายหมายถึงเวลาเข้างาน ตอนนี้เลิกงานแล้ว ไม่ใช่ ตอนที่ประชุมผู้กำกับได้ย้ำแล้ว ภารกิจในกรมหนักมาก เลิกงานแล้วก็ห้ามดื่ม สิ่งที่เขาพูดฉันเข้าใจทุกอย่าง พวกเราอย่าเพิ่งพูดก่อน ฉันจะบอกกับนาย วันนี้อาจารย์มีความสุข ดังนั้นเหล้านี้ต้องดื่ม มา ๆ มา นายนั่งลง นายนั่งลง นายนั่งลง รินเหล้าให้เต็ม เต็มหรือยัง เต็มแล้ว เต็มแล้ว วันนี้ใครไม่เต็ม ก็คือไม่ให้เกียรติผมเฉาเจี้ยนจวิน รินให้เต็ม ดื่มให้เจี้ยนจวิน