EP.12 (FULL EP) | ปิ๊งรักนายชนบท (Jiajia’s Lovely Journey) ซับไทย | iQIYI Thailand
ทำอะไรน่ะ ช่วยเธอไง ขอบคุณ ทนดูไม่ได้ นี่ เล่นไม่ไหวใช่ไหม คุณฟางเหวินยูที่เคารพ นักเขียนปีศาจนิยายเรื่องยาวของคุณ ได้รับรางวัลวรรณกรรมที่มีคุณธรรม รางวัลทอง ขอให้คุณ คุณได้รางวัลแล้ว คุณ ได้ รางวัล แล้ว ตึง ๆ ๆ นี่ คุณเข้ามาเลยก็ได้แล้วไม่ใช่เหรอ ค่าโทรศัพท์ไม่คิดเงินเหรอ เทียบกับการเสียค่าโทรศัพท์ ผมสนใจเวลาที่เดินเข้าไปมากกว่า คุณได้รางวัลแล้ว อืม งั้น หมายความว่า การงานนิยายของคุณ ฟื้นคืนชีพ นับจากนี้ไปก้าวสู่เมฆาเขียวขจี ฐานะสูงขึ้นเรือสูง เดินไปสู่จุดสูงสุดของชีวิต ต่อมา คืนตำแหน่งฉันเป็นผู้ช่วยสูงสุด เงินเดือนเพิ่มขึ้นสองเท่า สวัสดิการเยอะ ไม่นะ อา ฉันไม่คิดจะไปรับรางวัลนี้ ทำไมล่ะ มีคนอย่างคุณที่ไหนกัน เนื้อหมูที่ถึงปากคุณไม่กิน ฉันอาจจะไม่ชอบกินเนื้อปุ๋ยมั้ง นี่ คุณไม่ได้ เรื่องก่อนหน้านี้ มีปมในใจ คุณต้องมั่นใจนะ ได้รับรางวัลนี้ ก็คือการยอมรับและชื่นชม ในระดับการเขียนของคุณ ดังนั้น เดี๋ยวก่อน เจ้าคงไม่ได้
ตั้งใจหลอกข้าปลอบเจ้าใช่ไหม ถ้าไม่อยากไป ไม่บอกฉันก็ได้แล้วไม่ใช่เหรอ บอกฉันแล้ว มาวางมาดอยู่ตรงนั้นอีกแล้ว ต้องอยากให้ผมชมคุณแน่ ๆ ใช่ไหม เย่อหยิ่งจะตายอยู่แล้ว ฟางเหวินหยู่ วางสายฉัน ใครให้เธอวางสายฉัน ฉันโทรไปก่อน ทำไมวางสายไม่ได้ ไม่ ไม่บอกลาก็วางสาย ผิด ผิดกฎหมาย ทำไมคุณถึงไม่อยากไปกันแน่ สวรรค์ดูแลเจ้า ทำให้เจ้ามืดมิดดอกไม้สว่างอีกหมู่บ้าน เจ้าก็ควรเช็ดน้ำตาให้แห้ง เดินออกจากมืด ฉวยโอกาสโจมตี ก้าวไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญ ฉันไม่อยากจากคุณไป พวก ผมเข้าใจ ผมเข้าใจ เถ้าแก่หลินน่ะ ตอนนี้อ่อนแอมากจริง ๆ เจ้าเป็นห่วงเขา เจ้าเป็นห่วงเขา ข้าเข้าใจได้ เจ้าวางใจได้ ข้าจะดูแลเขาเป็นอย่างดี แทนเจ้านะ วางใจเถอะ จริง ๆ แล้ว รางวัลนี้ผมไม่อยากไป แต่เขาอยากให้ฉันไป ใครเหรอ ผู้ช่วยเก่าของฉัน ถึงอย่างไรฉันได้รับรางวัลนี้ นางเป็นเกียรติอย่างยิ่ง นาง ชื่อของเธอร้อนปากมากใช่ไหม แล้วทำไมคุณไม่อยากไปล่ะ ที่จริงแล้ว ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากไป ฉันไม่อยากไปคนเดียว อ๋อ
คุณอยากให้ผู้ช่วยของคุณไปกับคุณ ถ้าเป็นแบบนี้ ก็ต้องดีที่สุดอยู่แล้ว งั้นคุณไปถามบวกบวกสิ คุณเป็นเจ้านายของเธอไม่ใช่เหรอ ยังต้องขอลากับคุณอีก นี่เป็นเรื่องส่วนตัวของเธอ ควรให้เธอตัดสินใจเองว่าจะไปหรือไม่ไป มาขอลาด้วยตัวเอง มีเหตุผล นี่ นายเอานมฉันไปทำไม ฉันยังทำกับข้าวอยู่เลย เก็บของเสร็จหรือยัง ผมมาช่วยคุณ ใช่ ใช่ ถูกต้องอะไรกัน ถูกต้องอะไร ของที่คุณจะเอาไปไง กระเป๋าเยอะขนาดนี้ คุณคิดจะส่งฉันไปจริง ๆ เหรอ ไม่ให้ฉันกลับมาแล้วเหรอ ที่ไหนกัน ฉันไม่ไปแล้ว ทำไม ถ้าข้าไปแล้ว แหล่งดอกท้อหายไปจะทำอย่างไร เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่ ข้ายกตัวอย่างให้เจ้านะ สมัยตงจิ้น แหล่งดอกท้อก็หายไปแค่ครั้งเดียว เถาเยฺวียนหมิงไม่เคย หามันกลับมาอีกเลย ฉันกับเขาต่างก็เป็นคนเขียน ถ้าโชคชะตาเดียวกัน มาอยู่บนหัวข้าล่ะ งั้นตามที่คุณพูด ตอนนี้ฉันควรจะ เอาเงินประกันของบริษัทฉันออกมาให้หมด รีบใช้ให้หมด คุณกำลังพูดอะไร ทำตัวปกติหน่อยได้ไหม ยังมีความเป็นไปได้อีกอย่างหนึ่ง ถ้าหลังจากที่ฉันไปแล้ว มนุษย์ต่างดาวลักพาตัวพวกคุณไปล่ะ คุณทำตัวปกติหน่อยได้ไหม คุณคิดดูสิ ที่นี่ถูกปกคลุมอย่างกว้างใหญ่ สิ่งมีชีวิตหลากหลาย คุณค่าในการวิจัยสูง ผ้าห่มหนาแน่น เพียงพอที่จะปกปิดการลงจอดของเครื่องบิน
ที่สำคัญที่สุดคือ ที่นี่ตัดขาดกับโลก แม้ว่าจะหายไปกะทันหัน ก็ไม่มีใครรู้ ถ้าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นจริง ๆ ในคืนที่ผมถูกลักพาตัว ผมจะยกมือทันที รายงานครับ ยังมีตัวอย่างมนุษย์ที่มีค่าอีกตัวหนึ่ง ยังไม่ได้รวบรวม รอเขาอีกสองวันเถอะ เดี๋ยวเขาก็กลับมาแล้ว รอคุณนะ เจ้าเก่งจริง ๆ เจ้าก็อย่าตื่นเต้นไปเลย ก็แค่เข้าเมืองคนเดียวไม่ใช่เหรอ จินหยินฮวาก็ทำได้ เจ้าโตแล้วไม่ใช่เด็กที่แข็งแกร่ง จะทำไม่ได้ได้ยังไง อย่างมาก ข้าจะบอกเคล็ดลับที่ยอดเยี่ยมให้เจ้า เชิญท่านพูด ตอนที่ฉันเพิ่งเรียนจบ ทุกวันก็เหมือนเจอศัตรูใหญ่ ไม่อยากมีชีวิตอยู่ทุกวันแล้ว ดังนั้นฉันก็เลย คิดวิธีหนึ่ง จัดเครื่องนับเลข เครื่องนับเลข [ทุกครั้งที่ชีวิต] ทุกครั้งที่ชีวิตมี ว้าว เรื่องที่สวยงามจริง ๆ ตอนที่เกิดขึ้น ฉันก็จะตักตัก ต่อไปถ้าเจอ เรื่องที่แย่มากล่ะ ฉันจะรีบดู ตัวเลขบนเครื่องนับเลข บอกตัวเองว่า โลกมนุษย์คุ้มค่า มีชีวิตต่อไปให้ดี ยกตัวอย่างเช่น ยกตัวอย่างเช่น มีพระอาทิตย์ตกที่หนึ่ง สวยมาก ๆ ทุกครั้งที่ฉันเดินผ่าน ฉันก็จะ ในฤดูหนาว เจอแผงขายมันเทศ ฉันก็ทำเป็นเหมือนกัน
เงินเดือนเข้าบัญชีแล้ว ปิดเทอมแล้ว ขอแค่มีความสุขก็คักคักคักคัก เป็นไงบ้าง ใช้ได้ใช่ไหมล่ะ ซุปไก่จิตวิญญาณ ไหลอยู่ใน ในเส้นเลือดทุกเส้น งั้นในเส้นเลือดทุกเส้นของคุณ มีความกลัวในสังคมใช่ไหม ดูถูกใครเหรอ ไปก็ไป งั้นคุณเก็บสิ เก็บ เก็บตอนนี้เลย รถเหมือนจะมาแล้ว ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับที่นี่ เจ้าอย่าลืมบอกข้าทันที รู้แล้ว ถ้าชีวิตคุณมีปัญหาอะไร ก็ไม่ต้องอายที่จะขอความช่วยเหลือจากฉัน แน่นอน ในด้านทักษะการใช้ชีวิตของคุณ ก็เก่งมากนะ ถ้าอยู่คนเดียวไม่ชิน อย่าลืมโทรหาฉันบ้างนะ ถ้ามีเวลาว่างฉันจะคุยกับคุณ รถมาแล้ว ไป ถ้าเจ้าเป็นห่วงข้าจริง ๆ ข้าจะไว้หน้าเจ้า ผมอยู่ต่อ ไปเถอะ ไปเถอะ ไปเถอะ ไปเถอะ ขึ้นรถ ขึ้นรถ ขึ้นรถ คนขับรถปิดประตูขอบคุณครับ รบกวนคุณ ขับไปอย่างรวดเร็ว สบาย ฮัลโหล พี่ชายคนนี้หล่อมากเลย นั่งข้างหน้านั่นแหละ อา เจ้าเรียกตุ๊กตาว่าอย่าทะเลาะกัน อย่าทะเลาะกัน ฉันไปเรียกเขากินข้าว เรียกใครเหรอ ฟางเหวินหยู อ้อ ลืมว่าเขาไปแล้ว
กินข้าว เพิ่ม ๆ พรุ่งนี้ไปตลาดเป็นเพื่อนฉันหน่อยนะ ได้ พวกเราจะซื้ออะไรไหม อืม ไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น ฉันไปเจอเพื่อนเก่าคนหนึ่ง ไม่ได้เจอกันหลายปีแล้ว พอดีเลย เขาย้ายงานมาที่นี่ ไม่มีปัญหา งั้นผมไปครับ ให้คุณหยุดหนึ่งวัน คุณเดินเล่นเองได้พอดี เวลานี้ ไม่รู้ว่านักเขียนใหญ่กินข้าวหรือยัง ผมจำได้ว่ารางวัลวรรณกรรมนั้น เหมือนจะมีสัมภาษณ์ล่วงหน้า ตอนนี้เปิดไลฟ์สด ดูสิไม่แน่อาจจะเห็นเขาก็ได้ เพิ่ม คุณวางใจได้ พวกเรากินข้าวกันอย่างเงียบๆ ดีไหม ดี ไม่มีปัญหา ไม่มีปัญหา อาจารย์ฟาง ในที่สุดฉันก็ได้เจอคุณแล้ว อาจารย์ฟาง ทำไมสีหน้าคุณไม่ค่อยดี ฉันเมารถ แบบนี้ครูฟาง พวกเรารีบไปสัมภาษณ์ล่วงหน้า แล้วผมจะส่งคุณขึ้นไปพักผ่อน โอเค ต่อสู้อย่างรวดเร็ว ขอโทษนะครับ พวกเรายังต้องรออาจารย์อีกคน ครับ เป็นอะไรไปครูฟาง ผมไม่อยากเข้าร่วมการสัมภาษณ์ครั้งนี้แล้ว ทำไมล่ะ เวียนหัว น่าขยะแขยง อยากอ้วก สวัสดีครับ สวัสดีครับ โอเค ฉันรู้แล้ว ผมจะไปอธิบายกับผู้จัดงานเดี๋ยวนี้ ขนมปัง ถ้าฉันไม่เข้าร่วมสัมภาษณ์นี้
คุณจะถูกหัวหน้าบรรณาธิการด่าใช่ไหม ที่จริงคุณก็ไม่ต้องสนใจมาก ข้าชินแล้ว คุณ ถอยไป ฉันนั่งตรงกลาง หมายความว่าอะไร นั่งไหนก็เหมือนกัน งั้นการสัมภาษณ์ของพวกเราก็เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว อาจารย์ฟาง ครั้งนี้ผลงานของคุณได้รับรางวัล มีอะไรจะพูดไหมครับ จะแบ่งปันให้เพื่อนผู้อ่านของเราไหม ไม่มี ครูฟาง ผมคิดว่านะ สายตาของทุกคนไม่เลว แล้วก็ ขอบคุณครับ โอเค งั้นอาจารย์หยางเหว่ย ผลงานของคุณก็เข้ารอบครั้งแรกเหมือนกัน คุณรู้สึกยังไงบ้างครับ ถึงแม้ว่าครั้งนี้จะเป็นแค่รางวัลยอดเยี่ยม แต่ก็ขอบคุณคณะกรรมการมาก ที่ให้โอกาสผมได้เข้ารอบ พูดถึงวรรณกรรม วรรณกรรมอยู่ในใจผมมาโดยตลอด เป็นแสงที่คาดไม่ถึง มันเป็นชีวิตประจำวันที่เรียบง่ายของฉัน ยิ่งเป็นความฝันที่ฉันไม่อาจไปถึงได้ อาจารย์ฟาง ทำอะไรอยู่ ต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้ คุณทำให้ผมไม่สามารถลงจากเวทีได้ ผมเคารพคุณมาก ฉันน่ะ แค่ชื่นชม วิดีโอที่คุณสร้างข่าวลือให้ฉัน เนื้อหามีทุกด้าน เพิ่มขึ้นทุก ๆ ชั้น คุณว่า วิดีโอสร้างข่าวลือของคุณ ทำไมไม่เข้ารอบ รางวัลใส่ร้ายที่ดีที่สุดล่ะ อาจารย์ฟางคุณเข้าใจผมผิดแล้ว นี่คุณ อาจารย์หยางคุณนั่งก่อน ครั้งนี้ไม่ต้องโดนด่าแล้วใช่ไหม ครูฟาง วันนี้คุณเป็นอะไรไป เมื่อก่อนเจ้า เลือดเย็นไร้ความรู้สึกก่อความวุ่นวายไร้เหตุผล
ไม่ใช่ ไม่ใช่ เป็นตัวของตัวเองที่เย็นชา ไม่แย่งชิงกับโลก ทำไมตอนนี้เริ่มสนใจคนอื่นแล้วล่ะ อาจจะถูกใครบางคนแพร่เชื้อ เพื่อเอาใจโรคบางอย่าง อาจารย์ฟาง คุณไม่ได้ป่วยเหรอ ในที่สุดเจ้าก็ได้เป็นคนแล้ว ไม่ใช่ ไม่ใช่ ในที่สุดคุณก็ คนที่สมบูรณ์แบบคนหนึ่ง ไม่ใช่ ไม่ใช่ ในที่สุดคุณก็ได้ทำ คนที่มีเลือดมีเนื้อ ก็ยังแปลกอยู่ ยังไงก็เป็นคุณ ขอบคุณคำพูดของอาจารย์หยาง หุบปากไปเลย อาจารย์เหมยเม่ย เชิญท่านพูดคุย ความรู้สึกที่ได้รับรางวัลของคุณ ก่อนอื่นผมต้องขอบคุณคณะกรรมการ เหล่าหลิน โอ๊ย เหล่าหลัว ไม่เจอกันนานเลยนะ หล่อเหมือนเดิมเลย คุณก็มีชีวิตชีวาเหมือนกันนะ มาเหล่าหลิน ลองชิมกระเทียมนี้ ก่อนหน้านี้พวกเราชนะศึกพ้นความยากจน ก็อาศัยมัน เหล่าหลัว เรียนจบมหาวิทยาลัยมาสิบกว่าปีแล้ว เธอยังเหมือนเดิมเลยนะ มีแรงผลักดัน ต้องมีแรง ตอนที่ฉันเป็นเลขานุการคนแรก มีอุปสรรคมากมายบนเส้นทางนี้ ไม่ง่ายเลยจริง ๆ นี่คือความสำเร็จที่แท้จริงของคุณ บางครั้งฉันก็อิจฉาเธอจริง ๆ ได้ใช้ชีวิตอย่างมีสีสันแบบนี้ ต้อง ซื้อหนึ่งแถมหนึ่งเหรอ อีกกล่องหนึ่งไม่ต้องจ่ายเงินนะจุ๊บ แต่ผมกินไม่หมดสองกล่อง ไม่งั้นคุณเอาไปหนึ่งกล่องล่ะ มันไม่คุ้มค่านะ
หรือว่าคุณหาลูกค้าคนอื่นมาต่อออเดอร์ ไม่เป็นไร ฉันอยู่คนเดียว ก็มีความสุขได้ ไม่คุยเรื่องฉันแล้ว คุยเรื่องคุณเถอะ ข้าได้ยินว่าเจ้าย้ายไป หมู่บ้านต้นท้อมาหลายปีแล้ว ข้าก็ไม่ได้สอบถามอย่างละเอียด เป็นไงบ้าง ดีไซเนอร์ใหญ่ ไม่ออกแบบมาหลายปีแล้ว ตอนนี้ เปิดโฮสเทลในหมู่บ้าน ทำไมเธอไม่ออกแบบแล้วล่ะ ตอนนั้นเธอเป็นคนที่คะแนนดีที่สุด คะแนนดีที่สุด คนที่มีพรสวรรค์สูงที่สุด อีกอย่าง ในอุตสาหกรรมการออกแบบสถาปัตยกรรมในประเทศ เป็นทีมแรกแล้ว ทำไม บอกว่าไม่ทำก็ไม่ทำแล้ว ก็ได้ เจ้าไม่พูดข้าก็ไม่ถามแล้ว เพียงแต่เส้นทางของเรายังอีกยาวไกล พักสักหน่อยก็ได้ แต่ห้ามปล่อยไปเด็ดขาด แรงนั้น ยังคงต้องทรมานต่อไป อีกอย่าง พวกเราถึง ที่นั่นมีอายุที่มีคนแก่มีเด็กแล้ว คุณพูดไม่ได้ เหล่าหลัว เราไม่ได้เจอกันนานแล้วใช่ไหม วันนี้มารวมตัวกันดี ๆ ไม่พูดเรื่องพวกนี้แล้ว กินบะหมี่ ได้ ฉันจำได้ว่าตอนเธอเรียนมหาวิทยาลัย ขาวมากเลยนะ ทำไมตอนนี้ดำขนาดนี้ล่ะ ฉันวิ่งบนทุ่งนาทุกวัน จะไม่มืดได้ยังไง เจ้าเล่าให้ข้าฟังหน่อย สถานการณ์ของหมู่บ้านต้นท้อ เพิ่ม ๆ เถ้าแก่หลิน คุณทำธุระเสร็จแล้วเหรอ คุณอยากเล่นอันนี้เหรอ งั้นพวกเราเล่นด้วยกัน ได้สิ
เมื่อก่อนดอกขุย ก็ชอบเล่นกระดานหก อืม ไม่มีอะไร ฉันกำลังพูดถึงลูกสาวของฉัน อ้อ เถ้าแก่หลิน ผมขอถามอะไรคุณหน่อยได้ไหม ได้สิ เจ้าเป็นเพื่อนกับข้า เป็นเพราะว่า บนตัวฉันมี เงาของลูกสาวคุณเยอะมาก เพิ่ม ๆ คนหนึ่งเป็นเพื่อนกับอีกคนหนึ่ง ต้องการโอกาส โอกาสของเรา บางทีตอนแรกอาจจะเป็นขุย แต่คุณในตอนนี้ ในสายตาของฉัน ไม่ใช่เงาของใคร คุณก็แค่คุณ เป็นแบบนี้นี่เอง งั้นพวกเรากินต่อ คุณอยากกินป๊อปคอร์นไหม ให้ฉัน อาจารย์ฟาง ตอนสามโมงครึ่งมีนักเขียนวัยกลางคนเก่า ประชุมธีมนักเขียนรุ่นที่สาม เสร็จเรื่องแล้ว พวกเราก็ไป รับรางวัล แล้วก็ถ่ายรูปด้วยกัน เรื่องที่นี่ ใกล้จะจบแล้ว อาทิตย์หน้า พวกเราก็สามารถกลับมาทำงานได้วันเที่ยงคืนแล้ว เป็นไงบ้าง คาดหวังมานานแล้วใช่ไหม ถามอะไรหน่อยสิ ปกติคุณโทรหาคนอื่นก่อน พูดอะไรบ้าง กับใครเหรอ ผู้หญิง อาจารย์ฟาง คุณคงไม่ได้มีแฟนแล้วใช่ไหม แบบนี้ แฟนคลับจะไม่ค่อยดีใจ ไม่ใช่ เป้าหมายที่คลุมเครือ อย่าพูดเหลวไหล แล้ว เป็นใครกันแน่ แม่ฉัน
แม่ฉัน แม่จ๋า โทรหาแม่ มีอะไรไม่รู้จะพูดยังไง คุณก็ถาม กินหรือยัง ทำอะไรอยู่ ช่วงนี้สุขภาพเป็นยังไงบ้าง แค่พูดไปเรื่อยก็พอแล้ว ครูฟาง อันนี้ไม่ต้องจดใช่ไหม คุณทะเลาะกับแม่คุณใช่ไหม ทำไมคุณยังอยู่ที่นี่ ข้า ให้การสนับสนุนฝีมือการพูดกับเจ้า ออกไป อาจารย์ฟาง มีผมอยู่ เขาโทรหาฉันทำไม ใครเหรอ นักเขียนใหญ่ไง เขาอาจจะมาหาคุณมีธุระมั้ง เพิ่ม ๆ ผมไปขับรถมา คุณรอผมสักครู่ ครับ ฮัลโหล อืม มีอะไรเหรอ มาหาฉันมีเรื่องอะไรเหรอ คุณ กินหรือยังทำอะไรอยู่ ช่วงนี้สุขภาพเป็นยังไงบ้าง ฮ่า ถามติดต่อกันสามข้อ เป็นความสัมพันธ์แม่ลูกที่พิเศษจริง ๆ ช่วงนี้อะไร ร่างกายอะไร คุณถามอะไรเนี่ย เมื่อวานพวกเรายังอยู่ด้วยกันอยู่เลย ที่แท้ก็ไม่ควรถามแบบนี้นี่เอง อืม ใช่แล้ว แปลกจัง เสียงอะไร มีคนเคาะประตู ฟางเหวินหยู่ ใครน่ะ ผู้ชายคนหนึ่ง หยางเหว่ย เขา เขามาหาคุณทำไม เขาเป็นคนที่รังแกเธอครั้งที่แล้วใช่ไหม
คนโง่ เขาจะรังแกฉันได้ยังไง ทำไมต้องทำให้ฉัน ดูถูกฉัน อย่างน้อยก่อนหน้านี้เราสองคนก็มีมิตรภาพกัน งั้นคุณพูดมาสิ ผมควรพูดอะไรกับคุณ ถามอะไรล่ะ เจ้ายังถามข้าอีก คุณก็ปากหวาน ถามเป็นมิตรก็จบแล้วไม่ใช่เหรอ ใช่แล้ว นอกจากถามว่าคุณกินอะไร ร่างกายเป็นยังไงบ้าง ผมยังจะถามอะไรคุณได้อีก ทำอะไรน่ะฟางเหวินหยู่ ผมพูดกับคุณอยู่นะ เคารพฉันไหม ปิดหูฟังมือถือให้ฉัน ได้รับรางวัล คุณก็เป็นคนเลวที่สุภาพ ไอ้สารเลว ไอ้สารเลว เปิดลำโพง ทำอะไร มารยาท พอขึ้นมาก็ตะโกนเสียงดังอยู่หน้าบ้านคนอื่น เรียกมารยาทเหรอ คนเลวสุภาพ ข้าเห็นตัวอักษรที่เจ้ารู้ เอามาโจมตีและสร้างข่าวลือให้คนอื่นแล้ว คุณไม่มีหน้าสุภาพเลย เป็นคนเลวทั้งนั้น ไอ้สารเลว พูดสุภาษิตสี่ตัวได้แล้วจะเก่งเหรอ ฉันก็พูดเป็น เจ้ามีเจตนาที่ไม่อาจคาดเดาได้ หน้าด้านไร้ยางอาย บ้าไปแล้ว ชี้กวางเป็นม้า เจ้านี่ เจ้าหนังฮา เจ้าเด็กแตงโม เจ้าสุนัขน้อยที่ขึ้นยอดเขา คุณน่าโมโหจริง ๆ ปีนขึ้นยอดเขา ขอเตือนหน่อย ไอ้ลูกหมา ไม่ใช่สุภาษิตสี่คำ ได้สิ ใครเหรอ เอามาให้ฉัน ข้าจะบอกนางว่า คุณคิดจะทำอะไรกันแน่
ฟางเหวินหยู่ คุณอย่าคิดว่า ในมือข้าไม่มีหินของเจ้า คุณก็อย่าคิดว่า คุณได้รางวัลด้วยความสามารถ ปล่อย ปล่อย ปล่อย ฟางเหวินหยู่ คอยดู เมื่อกี้เขาพูดอะไรฉันฟังไม่ชัด อ้อ ไม่มีอะไร เมื่อกี้เขาชมคุณอยู่ ชมว่าคุณด่าคนได้ เจ้าอย่าหลอกข้าเลย เขาต้องด่าฉันแน่ ๆ คุณวางใจได้ ฉันไม่ใช่เมื่อก่อนแล้ว เหอเจียที่ถูกด่าก็ทนไม่ไหวแล้ว เขาไม่ได้ด่าเธอ ใครจะยอมด่าคุณ เถ้าแก่หลินส่งข้อความมาหาฉัน ฉันไปหาเขาก่อน ฉันวางสายก่อนนะ คุณอย่าวางสาย ทำไม คุณยังมีเรื่องอะไรอีกไหม ฉัน ยังไม่ได้บอกลาเลย งั้นคุณพูดสิ ข้าไม่พูด งั้นผมพูด คุณพูดไม่ได้ ทำไมล่ะ ฉันไม่สน ยังไม่ได้ยินบ๊ายบาย คนที่วางสาย ผิดกฎหมาย ได้ วันนี้คุณมีแผนอะไรไหม ช่วยไปเยี่ยมคนคนหนึ่งให้ฉันได้ไหม เพื่อนคนหนึ่ง ผู้ชายหรือผู้หญิง ผู้หญิง ผู้หญิง เพื่อนสนิทคนหนึ่ง นายช่วยฉันดูหน่อยว่าเขาอ้วนขึ้น หรือว่าผอมลง ดีใจหรือไม่ดีใจ วันนี้เป็นวันอาทิตย์พอดี สี่โมงเย็นวันอาทิตย์ คุณอยู่บนเก้าอี้ยาวของสวนสาธารณะกลาง ก็จะได้เจอเธอ
ช่วยฉันมองเธออยู่ไกล ๆ หน่อยก็พอ สี่โมงเหรอ น่าจะไม่มีเวลามั้ง พิธีมอบรางวัล ประมาณเวลานี้แหละ งั้นช่างเถอะ ไม่เป็นไร คุณยุ่งเรื่องสำคัญที่แท้จริงก็พอ อ้อ อาจารย์ฟาง เป็นไงบ้าง บอกว่าหลับ ก็หลับไปเลยผู้หญิงคนนี้ ใคร ใครเหรอ แม่ของคุณ ขนมปัง ฉันมีเรื่องหนึ่ง อยากถามคุณหน่อย ผมหวังว่าคุณจะสามารถ พูดความจริงกับฉันอย่างไม่เก็บไว้ ผมจะต้อง ฉันได้ยินคนพูดว่า ผมได้รางวัลนี้ ไม่ได้เอามาด้วยความสามารถของผม หมายความว่าอะไร ตกใจหมดเลย ฉันนึกว่าเป็นเรื่องใหญ่อะไรซะอีก รางวัลสมควรแล้ว เพียงแต่ว่า ขั้นตอนการประเมินค่อนข้างคลุมเครือนิดหน่อย หมายความว่าอะไร คืออย่างนี้ ในรายชื่อสมัครครั้งแรก เดิมทีไม่มีชื่อของคุณ เพราะเรื่องนักเขียนปีศาจก่อนหน้านี้ มีผลกระทบมากจริง ๆ กรรมการหลายคนปฏิเสธที่จะดูผลงานของคุณ ทางสำนักพิมพ์ก็ทำยากมาก แต่ว่าต่อมา ข้าพบของบางอย่าง ของอะไร อันนี้ ผมส่งวิดีโอนี้ และนิยายของคุณ ส่งไปให้อาจารย์กรรมการด้วยกัน ก็ไม่ได้คิดว่าจะทำยังไงได้ ก็แค่อยากจะโค่นล้มนิดหน่อย คอมเมนต์แย่ ๆ ที่มีต่อคุณทางอินเทอร์เน็ต อย่างน้อยก็ให้พวกกรรมการ
ได้เห็นสักหน่อย ไม่ถึงขนาด ก้าวเข้าไปไม่ได้ ฟางเหวินหยู่คนนี้ พูดได้ว่าแปลกประหลาด ไร้เดียงสา คิดว่าตัวเองถูก เสแสร้ง ปากไม่ตรงกับใจ ไม่น่าเชื่อเลย เชื่อ โน คนหนึ่งในผู้คนทั่วไป ไม่มีความรู้ทั่วไปในชีวิตเลย ไม่รู้ว่าตั้งแต่เช้าเย็นทำอะไรอยู่ ฉันเป็นคนแบบนี้เหรอ ฉันก็รู้สึกว่าท่อนนี้ เขา ไม่ค่อยเป็นกลาง ฟางเหวินหยู่ เขาเป็นคนที่ ข้อเสียชัดเจนมาก เขาเคยพูดคำพูดที่โหดร้ายมากมาย เคยทำเรื่องไร้สาระมากมาย แต่ว่า ในค่ำคืนที่ข้าอยู่กับเขา ไม่มีกลางคืนนะ พูดใหม่ๆ แต่ว่า ในช่วงเวลาที่ฉันรู้จักเขา เขาไม่เคยทำ เรื่องที่ไม่ดีสักเรื่อง ก็ไม่ได้ละเลย ความจริงใจของใครสักคน ใช่ เขาเป็นคนที่ชอบร้องไห้มากกว่าฉัน หลังจากที่เขามีความรู้สึก น้ำตาจะไหลออกมาในใจก่อน มีแค่ตอนดื่มเยอะถึงจะไหลออกมา เขาก็เป็นคนที่หัวเราะก่อนในใจ ดังนั้นบนหน้าเขามักจะเท่ๆ ไร้เดียงสามาก สรุปแล้ว พวกคุณไม่ชอบเขาก็ได้ แต่อย่าทำร้ายเขา ถ้าพวกคุณต้องทำร้ายเขาให้ได้ งั้น ฉันก็ไม่มีทางเลือก งั้นผมก็ไม่ชอบพวกคุณแล้ว ถ้าพวกคุณไม่ชอบเขา งั้นผมก็ไม่ชอบพวกคุณแล้ว ใช่ แค่นี้ อาจารย์ฟางคุณทำอะไร เจ้านี่
พึมพำอะไรกัน ฉัน จะไม่ถูก ด่าให้ตาย ด่าให้ตายเถอะ ฉันรู้อยู่แล้ว เธอสนใจคำวิจารณ์ของคนอื่นมากเกินไป เหนื่อยไหม ครูฟาง ครูฟาง อาจารย์ฟาง เกิดอะไรขึ้น เจ้าเป็นอะไรไป ข้าไม่เป็นไร ฉันนึกว่าอะไร เนื้อหาที่สะเทือนขวัญฟ้าดิน แค่นี้ แต่ว่า หูของคุณ แดงมากจริง ๆ ผู้หญิงคนนี้ คนที่คุณโทรมาใช่ไหม อืม ยุ่งเรื่องชาวบ้าน กี่โมงแล้ว สามโมงกว่าแล้ว ตอนนี้ที่ประชุมยังจัดอยู่ เดี๋ยวจัดการเสร็จแล้ว พวกเราก็ไปเข้าร่วมประชุมได้ แล้วก็รับรางวัล เป็นไงบ้าง ตื่นเต้นไหม ที่นี่ ไปสวนสาธารณะกลางนานแค่ไหน สวนสาธารณะกลาง ครึ่งชั่วโมงมั้ง ทำไมเหรอ ตอนกลางคืนอยากไปผ่อนคลายที่นั่น ก็ได้ คุณรอก่อนเถอะ ขอบคุณทุกคนมาก วันนี้มาร่วมพิธีมอบรางวัลของพวกเรา พิธีมอบรางวัลของพวกเรากำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว ต่อไปขอเสียงปรบมือดังๆ ขอเชิญผู้ชนะทั้งสามท่านขึ้นเวที ครูฟาง ครูฟาง ขึ้นเวที นี่หล่อเกินไปแล้ว เขาก็คือฟางเหวินหยู่ สามคนนี้ เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในวงการ หล่อ คนนี้คือคนที่ผมแนะนำให้ทุกคนรู้จักอย่างเป็นทางการ
คนนี้ก็คือ ขอโทษครับ ขอโทษครับ ฉันมีธุระกะทันหัน อาจจะไม่สามารถเข้าร่วม กิจกรรมทั้งหมด รวมถึง พิธีมอบรางวัล ถึงแม้ พูดว่าขอโทษไม่สามารถเป็นข้าวกินได้ แต่ว่า ขอโทษครับ ครูฟาง เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอครับ ขอโทษนะ ผมคิดว่าตอนนี้ผม มีเรื่องสำคัญที่ต้องทำ จะไปแล้วหรือ เหมยเม่ย ข้าบอกแล้วว่าคนนี้เชื่อถือไม่ได้ คุณยัง ฉันก่อเรื่องอีกแล้ว ขอโทษนะ ไม่รู้ทำไม เหมือนว่าฉันจะมีลางสังหรณ์ตั้งนานแล้ว ใช่แล้ว คุณรู้ไหม มีที่ไหนขายเครื่องนับเลขไหม เครื่องคำนวณ เมื่อกี้ตอนที่คุณให้ฉันดูวิดีโอ ฉันน่าจะกดสักหน่อย กรี๊ดๆ กดสองทีก็ได้ ถึงหรือยัง ไม่ใช่ คุณดูสิ ใครกลับมาแล้ว จินหยินฮวา นี่ พี่คากา ฉันอยากไปเดินเล่นกับจินหยินฮวาก่อน เธอกลับไปก่อน รีบกลับนะ คุณตื่นแล้วเหรอ คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันหลับไป ฉันจะไปดูเพื่อนเธอให้ จริงเหรอ พิธีมอบรางวัลคุณไม่เข้าร่วมเหรอ ฉันได้รางวัลแล้วนะ เร็วจัง เนื้อเพลงของผู้มอบรางวัลทั้งเหม็นทั้งยาว แต่ว่าฉันชอบฟังมาก ฟังจนหูฉันแดงหมดแล้ว เวอร์ขนาดนี้เลยเหรอ แต่ว่า
ได้รางวัลก็ดีแล้ว นี่ แท็กซี่ จินหยินฮวา ตอนทั้งสองคนชอบกัน แต่ว่าตอนที่ยังไม่ได้เปิดโปง น่าจะยังไม่ได้ยืนยันความสัมพันธ์ แต่ว่าทั้งสองคนใจตรงกัน รู้ข้อเสียของอีกฝ่ายแล้ว แล้วก็ ให้อภัยซึ่งกันและกัน เป็นวันที่ค่อนข้างเรียบง่าย ค่อนข้างมีความสุข ช่วงเวลาที่ดีที่สุดของความรัก ช่วงที่คลุมเครือ ก็คือตอนนั้นอาจจะไม่พูดอะไรเลย แล้วทุกคนก็แค่เรื่องความรู้สึก ช่วงเวลาที่ปะทะกันมันสวยงามมาก ที่จริงก็คือ ประโยคของโรแมนโรแลนด์ บนโลกนี้มีเพียงหนึ่งเดียวที่เป็นฮีโร่ ก็คือหลังจากที่คุณเห็นสัญชาตญาณของชีวิตแล้ว ยังคงรักมัน ความรักก็เหมือนกัน ก็คือคุณ เห็นถึงคุณสมบัติที่คนสองคนอยู่ด้วยกัน คุณยังคงทะนุถนอมความรู้สึกนี้ นี่คือสิ่งที่ดีที่สุด เอ่อ มี หนึ่งชั่วโมงนับไหม เป็นเพื่อนกันเหรอ ใช่ เพื่อนเพื่อนสนิท ลูกค้าเหรอ ตอนมัธยมต้น เพื่อนร่วมชั้นโทรมานานมาก มีแฟนกับแม่ผมด้วย ยังมีเพื่อนของฉันอีกใช่ไหม ขาดการติดต่อแล้ว