EP.4 (FULL EP) | สูตรรักข้ามเวลา (The Heart of Genius) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [สูตรรักข้ามเวลา] [ตอนที่ 4] พวกเขาไปทำอะไรน่ะ นายเฝ้าตรงนี้ไว้นะ ฉันลองไปดูหน่อย เริ่มเถอะ ให้เธอก่อน หยุดก่อน โรงเรียนประถมหงซิงกับโรงเรียนสาธิต ดวลกันแล้ว โรงเรียนสาธิต ลุกขึ้นแล้วตามฉันมาให้หมด ฉันก็ว่าพวกนายไปทำอะไร ตามคนด้วย โรงเรียนประถมหงซิง ลุกขึ้นมาให้หมด โรงเรียนประถมหงซิงกับโรงเรียนสาธิต ดวลกันแล้ว โรงเรียนสาธิตยืนขึ้น ตามฉันมา โรงเรียนสาธิตลุกขึ้นมา ตามฉันมา โรงเรียนประถมหงซิงลุกขึ้นมา พี่คะ หนูอยู่ป.1โรงเรียนประถมหงซิง เด็กดี นั่งลงตั้งใจเรียนวาดรูปไป ก่อนเลิกเรียนห้ามออกมานะ หยุด ๆ หยุดให้หมด โรงเรียนสาธิตกับโรงเรียนประถมหงซิง ดวลกันแล้ว โรงเรียนสาธิตลุกขึ้นมาให้หมด ตามฉันมา โรงเรียนประถมหงซิง ลุกขึ้นมาให้หมด เหล่าลู่ เร็วเข้า ไป พวกนายทำอะไรน่ะ อย่าเพิ่งพูด เร็วเข้า นี่เล่นอะไรกันเนี่ย แบชเกมรู้เรื่องไหม ไม่รู้เรื่อง ฉันก็ไม่รู้เรื่อง ดูไปงั้นแหละ พลังจะแพ้ไม่ได้ นายเป็นอะไรไป อยากยอมแพ้เหรอ ลู่จื้อเฮ่า นายยังจำเรื่องที่นาย
มาขอฉันได้ไหม ไหงงั้นล่ะ เหล่าลู่ จู่ ๆ ฉันก็นึกขึ้นได้ว่า เล่นแบบนี้ยังเร้าใจไม่พอ ไม่งั้นเรา เปลี่ยนกติกาทุกรอบไหม เช่นรอบนี้ฉันหยิบแล้ว กำหนดให้เธอหยิบได้ไม่เกินสี่ แต่เงื่อนไขการชนะไม่เปลี่ยน รอบต่อไป เธอก็เปลี่ยนกติกา มาจำกัดฉันได้ แต่มากสุดไม่เกินห้าเม็ด ยุติธรรมดีมากนี่ ไม่ใช่มั้ง ถ้าเป็นแบบนี้ ไม่ว่าเรา ใครชิงความได้เปรียบก่อน รอบต่อไปก็จะถูกสกัด แบบนี้ก็ไม่มีความหมาย ไม่นึกว่าเธอจะคิดถึง นายคิดว่านาย ฉลาดสุดในโลกเหรอ ฉลาดหรือเปล่าก็ดูที่แพ้ชนะ ไม่งั้นเราก็เพิ่มอะไรเข้าไปอีกหน่อย มอญซ่อนผ้าเคยเล่นใช่ไหม หลิวซวี่ เขาไม่มอง ไม่ฟัง พอจบหนึ่งเพลง พวกเราก็จะหยุดแล้วเปลี่ยนกติกา สรุปจำนวนรวม หาจุดได้เปรียบ สถานการณ์เปลี่ยนความจริงไม่เปลี่ยน เข้าใจ [210] [215] [220] [225] [229 เม็ด] ไม่เกินสาม [228 เม็ด] [ภายใต้กติกาในตอนนี้] [คนที่เล่นต่อต้องแพ้] [เป็นไปได้ยังไง] [เธอเข้าใจจริง ๆ เหรอ] [แต่ทำไมถึงไวขนาดนี้] [ไม่เกินสี่]
[เหลืออยู่ 225] ไม่เกินสาม ไม่เกินห้า [กำหนดให้n=หมากที่เหลืออยู่ m=จำนวนหมากที่หยิบได้มากที่สุด] [r=จำนวนหมากที่หยิบได้ในแต่ละครั้ง 0≤r﹤m+1] เร็ว ๆ เข้า สาธิตกับหงซิงดวลกันแล้ว เผยจือ จางเลี่ยงอยู่กันหมด ไม่มั้ง หงซิงมีคนที่สู้เผยจือได้ด้วยเหรอ ไม่รู้เหมือนกัน ไม่เกินสาม ไม่เกินห้า เทพเผย สรุปว่านี่หมายความว่ายังไง เมื่อเข้าใจกติกาแล้ว กลยุทธ์ทั้งหมด ก็กลายเป็นการลบแบบง่าย ๆ และคูณหารแบบเร็ว ๆ เมื่อแน่ใจจำนวนรวมในแต่ละรอบ กำหนดตัวหมากเป็นตัวคูณร่วมบวกหนึ่ง เหลือตัวคูณร่วมให้ฝ่ายตรงข้าม นี่ก็คือกลยุทธ์เอาชนะ [แบชเกม] ของแบชเกม ไม่เกินสาม [ขณะที่แข่งแบชเพิ่มการจำกัดเวลา] [ก็คือว่าในที่นี้] [ในช่วงเวลานี้] [ใครที่คำนวณไม่ผิดพลาด] [ก็ไม่มีทาง] [ยกโอกาสชนะให้คู่ต่อสู้] [เขาพลาดแล้ว] ถึงตาเธอแล้ว มัวคิดอะไรอยู่ ฉันเคยฟังเพลงนี้ น่าจะใกล้จบแล้วใช่ไหม 15 14 13 ชนะแล้ว ทำไมชนะแล้วล่ะ เธอทำอะไรเนี่ย ฉันกำลังรอให้เพลงนี้จบ เธอผิดกติกา เธอขี้โกง
ฉันเปล่า จะเป็นไปได้ยังไง ที่ตอนคิดเลขเร็ว เธอยังเหลือแรงไปสนใจเพลงได้ 3 2 1 เปลี่ยนกติกาไม่ได้แล้ว นายแพ้แล้ว เราต่างก็รู้ดี นายพลาดแล้ว นายยกโอกาสชนะให้ฉัน ไม่สิ น่าจะบอกว่าฉันนิ่งกว่า เร็วกว่า แม่นยำกว่านาย ยืนหยัดได้นานกว่า ดังนั้นฉันชนะแล้ว หลินเจาซีชนะจริง ๆ เหรอ หมากเหลือ 81 เม็ด กติกาคือไม่เกินสาม พอถึงตาหลินเจาซีหยิบ หลินเจาซีหยิบแค่หนึ่งก็ชนะแล้ว นี่ก็เนื่องจากว่ารอบก่อนจางเลี่ยง เกิดความผิดพลาด ทำให้สถานการณ์ผลักไปว่าคนต่อไปชนะ ดังนั้น หลินเจาซีไม่จำเป็น ต้องมีการเปลี่ยนแปลงอะไร ก็ชนะได้ จางเลี่ยง กติกานายเป็นคนกำหนด คนก็เป็นคนของนาย การแข่งรอบนี้นายแพ้แล้ว เป็นไปไม่ได้ เธอโกงแน่นอน นายบอกว่าฉันโกง เพราะจิตใต้สำนึกนายคิดว่า ฉันไม่คู่ควรเป็นคู่แข่งของนาย เอาชนะนายไม่ได้ นายก็เลยไม่ยอมรับ นายมักจะคิดว่านายฉลาดที่สุด โรงเรียนนายดี บ้านนายรวย ผลการเรียนก็ดี นายก็เลยดูถูกคนอื่น แต่ความเป็นจริง ในโลกนี้มักจะมี คนที่ฉลาดกว่านายเสมอ แล้วก็มักจะมี คนที่แข็งแกร่งกว่านายเสมอ
แทนที่จะหา ความรู้สึกเหนือกว่าจากคนที่พรสวรรค์ หรือครอบครัว ไม่ได้ดีเท่านาย ไม่สู้ลองมอง คนที่แข็งแกร่งกว่านาย ลองมองไปที่คนเหล่านั้น ตามรอยอัจฉริยะ ในประวัติศาสตร์ที่มีนับไม่ถ้วน นั่นถึงจะเป็นความสุขที่แท้จริง พวกเราไปกัน ขอโทษนะ หลินเจาซี เธอเจ๋งสุด ๆ เธอเก่งกว่าที่เธอบอกเยอะเลย นี่เป็นพื้นฐาน ที่ก่อนหน้านี้พ่อฉันวางไว้ให้ เธอหลบไป ไอ้หนู ฉันเห็นว่าเธอฉลาดมาก มา เราสองคนมาเล่นกัน บอกจำนวนมา 1203 ไม่เกินเท่าไร 28 หยิบ14ใครชนะ คุณชนะ ลองบอกจำนวนอีกที 155678 ไม่เกินเท่าไร 318 หยิบหกใครชนะ – ที่เขาสองคนเล่นกับที่เธอเล่นคืออย่างเดียวกันไหม – อย่าเพิ่งพูด คุณชนะ ขออีกที พอแล้ว ๆ ไม่เล่นแล้ว คนดูสองคนไม่เห็นน่าสนใจ ไม่ใช่ อาหลิน เทพเผย พวกคุณเล่นต่อ ผมเคาะโต๊ะเพิ่มความสนุกให้ เธอวางลงเลย พอ เธอน่ะ ต้องฉลาดกว่าฉันแน่ แล้วก็ต้องช้ากว่าฉัน รู้ไหมว่าทำไม
ไม่รู้ครับ อยากรู้ไหม อยากครับ เรียกอาจารย์สิ อาจารย์ อาจารย์ อาจารย์ ไม่เกี่ยวกับเธอสองคน โค้ชครับ ผมอยากเรียนเลข พ่อคะ ขอแค่ไม่เรียกว่าพ่อ อะไรก็ได้หมด เธอปล่อยมือ โค้ช ขอ…ขอร้องคุณละ ลุกขึ้น ปล่อยมือ โค้ช ขอร้องละโค้ช ถือว่าผมขอ คุณไม่รับปากหนูก็ไม่ลุก โค้ช ขอร้องละ ฉันน่ะ สอนเลขให้พวกเธอก็ได้ แต่ว่าที่ฉันสอน อาจจะไม่ใช่แค่ในตำรา ต้องการเวลา และพลังจากพวกเธออย่างมาก พวกเธอยังอยากเรียนไหม ได้ ลองบอกเหตุผลที่เต็มใจมา คือว่าชอบครับ ฟังขึ้น เหมือนกับเขา ชอบมาก ๆ ชอบสุด ๆ ครับ ฟังไม่ขึ้น ไม่ยอมรับเหตุผลแบบเดียวกัน ฉันบอกตามตรงนะ ฉันกำกับเธอ ฉันต้องประกบ ฉันต้องสอนให้ชัดเจน ผมอยากสอบ ค่ายฝึกคณิตศาสตร์โอลิมปิกของจางซูผิง จางซูผิงกลับมาแล้วเหรอ อาจารย์ คุณก็รู้จักเขาเหรอ ไม่ใช่แค่รู้จักนะ เพื่อนร่วมชั้น เคยเอาชนะมาก่อน
ไม่มั้ง จริงเหรอเนี่ย งั้นก็เท่ากับว่า จางซูผิงเป็นอาจารย์อาเราสิ แบ็กกราวนด์ของเรา ไม่ต้องสอบแน่นอน ไม่เรียนแล้ว ฉันขอเตือนเธอนะ อย่าเอ่ยถึงฉัน ถ้าเธอพูดถึงฉัน เธอสอบได้คะแนนเต็มเขาก็ไม่เอา ทำไมครับ เราสองคนเป็นศัตรูหัวใจ เขาแพ้ฉัน จางซูผิงชอบแม่หนูเหรอ แม่เธอคือใคร แม่หนูแน่นอนว่าก็เป็นเมียคุณไง หลินเจาซี เธอเป็นลูกสาวของอาจารย์เหรอ หยุด ๆ ๆ ฉันเข้าใจตรรกะเธอแล้ว หนูน้อยหลินเจาซี ฉันขอยืนยันกับเธอนะ ฉันไม่ใช่พ่อเธอ เรามาเจรจากันหน่อยดีไหม ฉันน่ะ สอนเลขให้เธอฟรี ๆ แต่เธออย่าเรียกฉันว่าพ่ออีก เรียกอาจารย์ เรียกเหล่าหลินก็ได้หมด ไม่งั้นใจฉันนี่ ฉันรับไม่ไหว ก็ได้ แต่คุณก็ต้องรับปากหนูเรื่องหนึ่ง วันหนึ่งในอนาคต พวกเราจะถ่ายรูปใบหนึ่ง เวลาและสถานที่หนูเป็นคนกำหนด ถึงเวลานั้นไม่ว่าคุณอยู่ไหน หรือว่ามีเรื่องอะไร คุณต้องมาหาหนูตามสัญญา แค่ถ่ายรูปเหรอ ใช่ ตกลง มา ผมด้วย เอาละ เข้าเรียน ลุกขึ้น
– สวัสดีครับคุณครู – สวัสดีค่ะคุณครู สวัสดีจ้ะนักเรียน นั่งลง วันนี้เผยจือไม่มาอีกแล้วเหรอ ไม่มาครับ วันนี้เราจะมาพูดถึง กลศึกการรุกและรับของหมากล้อมจีน มา ทุกคนลองมาดู ตารางหมากนี้กันก่อน ทำไมนายใส่เสื้อเชิ้ตลายการ์ตูนล่ะ นายชอบดูการ์ตูนมากเลยเหรอ ไม่ชอบหรอก แต่แบบนี้ใส่แล้วดูวัยรุ่น นายเพิ่งอายุเท่าไรเอง คนอื่นชอบว่าฉันเป็นผู้ใหญ่ นั่นเขาชมนายอยู่นะ เสี่ยวเผยจือน่าสนใจจริง ๆ เทพเผย นายไม่ได้ไปเรียนหมากล้อมมาหลายวันแล้วนี่ ไม่ซีเรียสใช่ไหม ฉันไม่ชอบหมากล้อม ทำไมล่ะ หมากล้อมเหมาะกับนายมากนะ สามารถปลดปล่อย พลังการคำนวณของนายได้เต็มที่ ฉันชอบเลขมากกว่า แล้วจะเรียนหมากล้อมทำไม แม่ฉันให้ฉันเรียน แม่ฉันไม่ค่อยชอบ ที่ฉันเรียนเลข อยากที่จะบ่มเพาะ งานอดิเรกฉันหลาย ๆ อย่าง เขายังเคยสมัคร คลาสศิลปะ คลาสเต้นให้ด้วย ยากไป เรียนไม่ไหวจริง ๆ คณิตศาสตร์ง่ายกว่า ยังมีแม่ ที่ไม่ให้ลูกตัวเองเรียนด้วยเหรอ แม่ฉันบอกว่าเลขเรียนเยอะไปไม่มีประโยชน์ แค่สอบได้คะแนนเต็มก็พอ ไม่จำเป็นต้องเรียนให้ลึก ดังนั้น ฉันเลยแอบอ่านหนังสือเอง
หลินเจาซี เธอฟังสิ นี่คำพูดของคนที่ไหน แล้วยังเป็นเด็กอีก พูดออกไป… นายไปเรียนไป เธอ…เธอ เธอก็ตั้งใจเรียนนะ ฉันจะบอกเธอให้ แม่ครับ ผมกลับมาแล้ว กลับมาแล้วเหรอ หิวไหม ลูกเรียนหมากล้อมเป็นยังไงบ้าง วันนี้มีกระดูกหมูด้วยเหรอครับ แม่ตักให้สองชิ้นรองท้องก่อนไหม ไม่เป็นไรครับ ผมรอพ่อกลับมา กินพร้อมกันดีกว่า ได้ รีบไปล้างมือเถอะ ไม่อยากเรียนแล้ว ทำไมพวกเราได้แต่ทำข้อสอบ เขาทั้งกิน ทั้งดื่ม ทั้งเพลินอยู่ตรงนั้น แล้วยังอ่านนิยายอีก ทำไมล่ะ นี่ไม่ใช่นิยายนะ แต่ก็น่าสนุกมาก ทำมาสามวันแล้ว หนูก็ปวดหัวอยู่หน่อย ๆ ไม่ทำโจทย์จะสอบเข้าค่ายฝึกทำไม ไม่ใช่ ผมก็แค่อยากถามว่า คือแบบไม่มีวิธีอะไร ที่เป็นแก่นแท้กว่านี้หน่อยเหรอ ผมเห็นในหนังพวกเขา ต่างก็ไปสัมผัสธรรมชาติ เข้าใจสัจธรรมของการเรียนรู้ แล้วก็ปลดปล่อยสัญชาตญาณ เดี๋ยวเดียวก็เข้าใจปรุโปร่ง ผลการเรียนก็พุ่งทะยาน ฉันบอกเธอให้นะ วิธีรับมือกับการสอบ มีแค่พรสวรรค์ เทคนิคการเรียนกับตะลุยโจทย์ พวกเธอสองคน ไม่มีพรสวรรค์เท่าเผยจือ แล้วไม่มีเวลาตะลุยโจทย์ ฉันก็ทำได้แค่ ปรับตามสถานการณ์พวกเธอ ทำชุดข้อสอบให้พวกเธอเล็กน้อย ให้ความรู้ทุกอย่างผ่านหัวรอบหนึ่ง
ถือว่าเป็นการเดินสายเทคนิค เสียเวลาฉันไปเท่าไร ยังไม่รู้จักสำนึกบุญคุณ ขอบคุณครับ ๆ ฉันไม่ไหวแล้ว ฉันถึงขีดสุดแล้ว นายรีบตื่นขึ้นมา ไม่ใช่ ฉันถึงขีดสุดแล้ว ฉันไม่ได้หลอกเธอ นายอายุเท่าไรแล้ว วันมะรืนก็สอบแล้วยังขี้เกียจอีก นี่เหนื่อยกว่าเป็นเด็กฝึกอีก ถ้านายสอบไม่ติด อยากเป็นเด็กฝึก ในโลกนี้ก็ยังยาก เรียนเดี๋ยวนี้แหละ แต่ฉันคิดว่าฉันไม่ค่อยไหว มีเหล่าหลินสอน นายก็เรียนได้ไวมากนี่ ไม่ไหว ฉันตื่นเต้น ฉันกดดันหนัก สวรรค์ ปล่อยเด็กกากอย่างผมไปเถอะ ฮวาเจวี่ยน ในโลกสตรอว์เบอร์รี นายเป็นดารา มีทั้งเงิน มีทั้งชื่อเสียง ผลสุดท้ายล่ะ กลับเกิดเรื่องไม่คาดฝันกลายเป็นเด็ก ฉันที่เป็นคนธรรมดา ช่องว่างทางความรู้สึกไม่ไหว นายกลับทำได้ แล้วยังปรับตัวได้ไวมาก ฉันนี่นับถือนายจริง ๆ อีกอย่าง ถ้าไม่มีนายอยู่เป็นเพื่อน ฉันคงสติกระเจิดกระเจิงไปนานแล้ว อีกอย่างฉันคิดว่านายสุดยอดมาก ๆ มองโลกในแง่ดีและไม่ยึดติด ถือว่าเธอตามีแวว ถึงนายจะแย่ แต่ว่าไม่ได้เรียนแย่ ฉันแย่ที่ไหน นายมีข่าวฉาวกับดาราผู้หญิง [คุณมาขึ้นรถฉันทำไม] [ออกรถ ๆ] [คุณเป็นใคร] [คุณไม่รู้จักผมเหรอ]
[จี้เจียง] [ตอนนี้ออกรถได้หรือยัง] [คุณเป็นแฟนกันเหรอ] [แฟนที่ไหน อย่าพูดซี้ซั้วนะ] [โอ๊ย แย่แล้ว] [รถคุณนี่] [ฟิล์มก็ไม่ติด] [ไม่งั้นฉันลงรถ] [ไปอธิบายกับพวกเขาดีไหม] [อธิบายอะไรล่ะ] [คุณจะอธิบายได้ชัดหรือไง] [เงียบ ๆ] [เหล่าลู่ รถอยู่ที่ถนนไป่ฮวา] [เรื่องจากนี้ฝากนายด้วยนะ] [ฉันต้องคอยเก็บกวาดตลอด] [ฉันไม่ใช่พ่อนายสักหน่อย] [ผมบอกคุณแล้วใช่ไหม] [อย่าไปโรงแรม อย่าไปโรงแรม] [คุณบอกผมสิ] [ต่อบทคุณจะมาโรงแรมทำไม] [คุณให้ผมไปโรงแรม] [ก็ฉันไม่มั่นใจนี่] [ฉันอยากจะไปซ้อมหน่อย] [งั้นซ้อมที่บริษัทไม่ได้เหรอ] [ฉันถามคุณ คุณก็เห็นด้วยนี่] [ตอนนี้คุณมาโทษฉันเหรอ] [ผมไม่โทษคุณ จะให้โทษใคร] [งั้นคุณไปอธิบายกับคนอื่นสิ] [ช่างเถอะ ๆ] [ผมคิดเองแล้วกันว่าจะเอายังไง] [ไม่งั้นเราสองคนก็ปล่อยเลยตามเลย] [ฉันคิดว่าคุณดีมาก] [ไม่ใช่ คุณนี่…] [ผมขอพูดกับคุณให้ชัดเลยนะ] [เราสองคนเกี่ยวข้องกันแค่เรื่องงาน] [เรื่องอื่นคุณอย่าแม้แต่จะคิด] [คุณได้ยินไหม] [ทั้ง ๆ ที่เขาคิดจะเกาะกระแสฉัน] เธอก็เห็น วางแผนไว้ลึกมาก นักข่าวนี่เขาก็เรียกมา
– ฉันเข้าใจทุกอย่าง… – พอ พอ อ่านหนังสือ บอกเธอให้นะ ในเน็ตนี่ก็เป็นคนของเขาที่ปั่นกระแส ฉันพูดจริงนะ เหล่าหลิน ฉันได้ยินว่านายเก็บลูกสาวมาเลี้ยงเหรอ ใครบอก มีเรื่องแบบนี้ที่ไหน รปภ. แผนกรับส่ง แอดมิน รู้กันหมดแล้ว แม่หนูน้อยมาคอยถามสารทุกข์สุกดิบทุกวัน คอยตามก้นเรียกนายว่าพ่อ นายเนี่ยนะ โชคดีชะมัด ไม่เหมือนฉัน อยากได้ลูกสาวสักคน ก็ไม่มี เธอไม่ใช่ลูกสาวฉันจริง ๆ นายดูสิยังไม่ยอมรับอีก ตอนเป็นวัยรุ่น ใครบ้างไม่เคยทำพลาด ฉันได้ยินมาว่า ตอนนี้เด็กไม่มีคนดูแล นายต้องรับผิดชอบนะ พูดยังไงก็ไม่ยอมเชื่อ ฉันออกไปเดินเล่นนะ เดี๋ยวตั้งใจสอบนะ แม่ครับ ผมเดินไปเองนะ ลูกอย่าเพิ่ง ลูก ลูก ลูกเอาอันนี้ไป อร่อยมาก นี่ แม่ดื่มเองเถอะ ลูกดื่มคำหนึ่งก่อน ผมไปแล้วนะ เลี่ยงเลี่ยง อร่อยมากนี่ ไปเถอะ เหล่าหลินก็บอกแล้ว ไม่มาหรอก ใครบอกว่าฉันรอเขา ยืนอยู่ตรงนี้เดี๋ยวเดียวไม่ได้เหรอ เธอดู เทพเผย
พ่อของเทพเผยเป็นตำรวจจราจร ฉันไม่เคยเจอ แต่ว่าที่โลกสตรอว์เบอร์รี พ่อเขาเสียไป ตอนเขาอยู่ม.ต้น ทำไมเหรอ ฉันก็ไม่แน่ใจ ไม่งั้นจะเตือน เสี่ยวเผยจือหน่อยไหม ถึงโลกคู่ขนานจะมีการเปลี่ยนแปลงไปบ้าง แต่ว่าร่องรอยของเส้นเรื่องหลัก ก็เหมือนกันหมด ถ้าหากเรื่องเศร้าเกิดซ้ำจะทำยังไง เตือนอะไร เราไม่รู้อะไรเลย เตือนว่าให้พ่อเขาระวังตัวเหรอ งั้นก็แบบนี้แล้วกัน พวกเธอคุยอะไรกันเหรอ ไม่ได้คุยอะไร รอนายอยู่ หลินเจาซี เผยจือ ครั้งนี้ฉันไม่แพ้แน่ จอมหลงตัวเองอย่างเขา หมดทางเยียวยาแล้วจริง ๆ เดี๋ยวนะ เขาเรียกแค่ชื่อเธอสองคน แต่ไม่เรียกฉัน นี่เขาดูถูกฉันเหรอ นี่ ไอ้หนู นายฟังให้ดีนะ ฉันชื่อตั่งอ้ายหมิน ชื่อเล่นฮวาเจวี่ยน เธอกำลังรออะไรเหรอ ไม่มีอะไร เราเข้าไปกันเถอะ นักเรียน บนโต๊ะแต่ละคนจะมีข้อสอบหนึ่งชุด กระดาษทดสองแผ่น นักเรียนที่ได้กระดาษข้อสอบแล้ว อย่าเพิ่งตอบ พอได้ยินเสียงกระดิ่งแล้วถึงตอบได้ เอาละ เริ่มสอบได้ ฮัลโหล ที่รัก เผยจือเข้าสนามสอบหรือยัง เข้าแล้ว คุณรีบมาที่ศูนย์เด็กหน่อย [ไปศูนย์เด็กทำไม] [ผม…] [เดี๋ยวผมต้องเข้างาน] มาแล้วฉันค่อยบอก
คุณรีบหน่อย ฉันรอคุณอยู่ที่ หน้าห้องเรียนหมากล้อมนะ งั้น… อาจารย์ครับ ผมตอบเสร็จแล้ว เธอตอบเสร็จแล้วเหรอ ไม่ทันไรก็ทำเสร็จแล้วเหรอ ไม่ลองตรวจดูอีกทีเหรอ ตรวจแล้วครับ เร็วขนาดนี้เลย ได้ เธอส่งกระดาษคำตอบได้ [ฉันกับเผยจือ] [ต่างกันขนาดนี้จริง ๆ เหรอ] [เป็นไปไม่ได้] [นักเรียนคนอื่นทำข้อสอบต่อ] [ใจเย็น ข้อสุดท้ายแล้ว] [กล่องที่เหมือนกันสามใบ] [ในกล่องใบหนึ่ง] [ใส่ลูกบอลสีแดงสองลูก] [ในกล่องใบหนึ่ง] [ใส่ลูกบอลสีฟ้าสองลูก] [ในกล่องใบหนึ่ง] [ใส่บอลสีฟ้าหนึ่งลูก] [สีแดงหนึ่งลูก] [จากกล่องสามใบนี้] [สุ่มเลือกมาหนึ่งใบ] [หยิบลูกบอลจากด้านในออกมาหนึ่งลูก] [พบว่าเป็นสีแดง] [ถามว่าในกล่องนี้] [ลูกบอลที่เหลือนั้น] [มีความเป็นไปได้ที่จะเป็นสีแดงเท่าไร] [ตัดกล่องที่เป็นสีฟ้าสองออกไป] [เหลือเพียงแค่สีแดงสอง กับสีแดงฟ้า] [สองเหตุการณ์] [ดังนั้นคือ1/2] [คำตอบสุดท้ายง่ายขนาดนี้เลยเหรอ] [ศูนย์เด็กเมืองอันผิง] นี่คุณ ขี่มอเตอร์ไซค์ไม่ใส่หมวกกันน็อก ผิดกฎจราจรนะ เอ่อ ใช่ ๆ ขอบคุณครับ ขอบคุณนะครับ ขอบคุณนะ ใส่แล้ว ความปลอดภัยสำคัญที่สุด โอเค
[สมมุติว่าบอลลูกแรกเป็นสีแดง] [คือเหตุการณ์ A] [บอลลูกที่สองเป็นสีแดง] [คือเหตุการณ์ B] [สมมุติภายใต้เงื่อนไขที่จะเกิด A] [ความเป็นไปได้ของ B] [ความเป็นไปได้ที่จะเกิด AB พร้อมกัน] [P(AB)=1/3] [P(A)=1/3แดง แดง] [บวก1/3] [คูณฟ้า ฟ้า 0เท่า] [บวก 1/3] [คูณ1/2 แดง ฟ้า] [เท่ากับ 1/2] [ดังนั้นภายใต้เงื่อนไขที่เป็น A] [ความเป็นไปได้ของ B เท่ากับ] [P(AB) ต่อ P(A)] [เท่ากับ 3/2] อาจารย์ครับ ผมก็เสร็จแล้วครับ ลองดูหน่อย [จากกล่องสามใบ] [สุ่มเลือกมาหนึ่งใบ] – หยิบลูกบอลจากด้านในออกมาหนึ่งลูก – โอเค ไปได้ [ใจเย็น ค่อย ๆ ทำ] [กล่องที่มีแดงสองลูก] [กับความเป็นไปได้ที่จะมีแดง ฟ้า] [ไม่ใช่เท่ากับอาจจะ]
[จะเข้าใจแบบหยาบ ๆ ว่าเป็น] [2/1 ไม่ได้] [แก้โจทย์ด้วยวิธียกตัวอย่าง] [จับลูกบอลจากกล่องสามกล่อง] [มีความเป็นไปได้ที่จะจับได้หกแบบ] [หนึ่งในนั้นการจับได้บอลสีแดง] [มีความเป็นไปได้สามอย่าง] [บอลอีกลูกก็เป็นสีแดง] [มีความเป็นไปได้สองอย่าง] [ดังนั้น P=3/2] อาจารย์คะ หนูเสร็จแล้วค่ะ ออกมาหรือยัง ทำไมออกมาแค่คนเดียว นี่คงทำเสร็จก่อนมั้ง ลูกเราทำไมยังไม่ออกมาอีก หลินเจาซี คุณจะไม่มาไม่ใช่เหรอ ฉันก็แค่ผ่านมา นี่ คุณเขยิบก้นไปทางนั้นหน่อย ทำไมเธอช้าขนาดนี้ ออกก่อนครึ่งชั่วโมงยังช้าอีกเหรอ เผยจือนี่แค่ครึ่งชั่วโมงเขาก็ออกมาแล้ว หนูก็ต้องเช็กหน่อยไง เธอน่ะไม่มั่นใจ คนที่มั่นใจใครเขาเช็กกัน ใช่ไหม เผยจือ ผมเช็กสองรอบ เธอดู เขาเช็กสองรอบยังแค่ครึ่งชั่วโมง อาจารย์ คุณมาด้วยเหรอ ฉันผ่านมาน่ะ จริงสิ ข้อสุดท้ายคำตอบคือเท่าไร 3/2 3/2 งั้นทำไมฉันคำนวณได้ 2/1ล่ะ ปริศนามอนตี ฮอลล์ เงื่อนไขความเป็นไปได้ ฉันเองก็ตอบไปว่า 3/2 นายคำนวณได้ 2/1 นี่ คือฉันเคยฝันน่ะ เห็นว่าอยู่ในโลก
ที่เต็มไปด้วยสตรอว์เบอร์รี เคยทำโจทย์ข้อนี้ ฉันจำได้แค่ คำตอบคือ 3/2 ขั้นตอนการแก้ลืมไปแล้ว ผ่านมานานขนาดนี้ นายยังจำคำตอบได้อีกเหรอ เก่งนะเนี่ย สู้เธอสองคนไม่ได้หรอก หลายปีอะไร ไม่มีอะไร เอาละ อย่ามัวนั่งกันอยู่เลย ในเมื่อพวกเธอสอบได้ไม่เลว ฉันก็กลับแล้วนะ ลงมา นี่คุณ พวกเราตกลงกันว่า สอบเสร็จแล้วจะไปฉลองกับคุณนี่ งั้นพวกเธอก็ตามสบาย พาพวกเธอไปไม่หมดหรอก ไปเรียกรถไป ค่ารถ พวกเธอนี่ไหวไหมเนี่ย ฉันสอนพวกเธอฟรี ๆ ฉันยังต้องให้เงินอีกเหรอ คุณจะให้ไม่ให้ ออกบิลด้วย รู้แล้วน่า งั้นเราแข่งกัน ใครถึงก่อนคนนั้นชนะ เริ่ม ไปกัน เด็กน้อยนี่ตลกจริง ๆ ยังจะมาแข่ง แข่ง แข่งอะไร ♫ไม่ก้มหน้า ไม่หยุด♫ ♫ทั้งเงยหน้าทั้งหยุด♫ ♫แกล้งทำเป็นมองไปรอบ ๆ♫ ♫ยืนอยู่ตรงสี่แยกไฟแดง♫ นายร้องเพลงอะไร ทำไมฉันไม่เคยได้ยิน แหงละ เพลงของเขาเอง นายแต่งเพลงได้ด้วยเหรอ ♫ฉันเจียงเจียงเพื่อนนายเนี่ย♫ ♫AKAความสามารถหลากหลาย♫
♫ร้องเพลง เต้น เล่นดนตรี บวกการแสดง♫ ♫คำจารึกมีแค่สองคำ “สุดคูล”♫ ♫เยี่ยม♫ น่ารักจริง ๆ นายพูดอะไรเนี่ย ทำไมฉันไม่เคยได้ยินเลย แหงสิ ♫นายก็ถือว่าเขาโชว์ความสามารถหาเงิน♫ ♫แหงอยู่แล้ว♫ พระเจ้า เหล่าหลิน โชเฟอร์ ขับเร็วหน่อย โชเฟอร์ ขับเร็วหน่อย ถูกเขาแซงไปแล้ว รอพวกเราด้วยเหล่าหลิน โชเฟอร์คะ ขับเร็วหน่อย เหล่าหลิน เหล่าหลิน เร็วหน่อย โชเฟอร์ ขับเร็วหน่อยค่ะ เร็วหน่อย เร็ว เร็ว โชเฟอร์ ขับเร็วหน่อย คุณหมายความว่า เผยจือโดดเรียนเหรอ นี่เป็นเรื่องแปลกใหม่มาก ทำไมคุณไม่เครียดเลย ตอนเด็กผมก็โดดเรียนประจำ เขาน่ะ คงจะไปที่ร้านเน็ต ไปเล่นเกม ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ถ้าไปร้านเน็ตก็คงดี ลูกบ้านเหล่าจางบอกว่า ช่วงนี้เขาชอบ คลุกอยู่กับ พวกคนไม่เอาถ่าน งั้นก็มีปัญหาอยู่บ้างนะ นั่นสิ สวัสดีค่ะ ครูเกา นี่พ่อของเผยจือใช่ไหมคะ ค่ะ ๆ
– สวัสดีครับครูเกา – สวัสดีค่ะ เผยจือบอกว่า เขามาศูนย์เด็กทุกวันเหรอคะ ครับ แต่ว่าพักนี้ ฉันไม่เคยเห็นเขาเลย นายเห็นไหม พวกเราเร็วกว่า เทพเผย เราชนะแล้ว รอพวกเธอมาปีหนึ่งแล้วเนี่ย ยอมไม่ยอม ไม่ยอม ไม่ยอมเหรอ แข่งต่อไหม ได้ ไว้อีกสองสามวันค่อยแข่ง ยังจะแข่งอีก ถามว่าพวกเธอจะยอมไหม ไม่ยอม จะฉลองยังไง กินอะไร แฮมเบอร์เกอร์หรือว่าพิซซ่า พ่อแม่ผม เขาเรียนหรือไม่เรียนเลข เป็นเรื่องครอบครัวพวกคุณ คุณไม่จำเป็น ต้องมาทะเลาะกับผมที่นี่ ไม่ใช่เพราะคุณ ลูกชายฉันเขาจะโดดเรียนเหรอ คุณวางแผนอะไรกันแน่ แม่ครับ ไม่เกี่ยวกับอาจารย์ แกเกือบจะถูกเขาเอาไปขาย ยังจะช่วยออกรับแทนเขาอีก ทำไม ผมก็แค่สอนเลข ผมไม่เก็บค่าเรียน ผมจะเป็นมิจฉาชีพยังไง คุณไม่เก็บค่าเรียนแล้วคุณต้องการอะไร นี่ยิ่งต้องมีแผน ยิ่งน่ากลัวไปใหญ่ เหล่าหลินเขาไม่ใช่คนเลวนะคะ จริงด้วย พวกคุณห้ามใส่ความอาจารย์นะ ลองฟังเด็ก ๆ เรียกสิ คุณน้าคะ ถึงแม้ว่าเหล่าหลินจะกินเหล้า สูบบุหรี่
ไว้ผมยาว พูดหยาบคาย ชกต่อยเหมือนกับพวกนักเลง แต่เขาเป็นคนดีจริง ๆ นะ ชกต่อยด้วยเหรอ ฉันไปต่อยใครเมื่อไร ฉันไปชกใคร ไม่ใช่เก่งคิดเลขในใจเหรอ เขาตีแกหรือเปล่า เปล่าครับ หนูไม่ได้บอกว่าคุณเป็นคนเลวสักหน่อย เธอหุบปากไปเลย ได้ไหม ผมไม่ใช่มิจฉาชีพ ผมไม่ได้หลอก ฉันบอกให้นะเรื่องนี้ไม่จบแน่ พอ ๆ เราเลิกทะเลาะกันได้แล้ว คุณครับ สวัสดีครับ ผมเป็นพ่อของเผยจือ เผยตงหลาย ผมหลินจ้าวเซิง คุณดูที่วางอยู่นี่ เป็นหนังสือคณิตศาสตร์หมด มองออกว่า พวกเด็ก ๆ มาเรียน กับครูคนนี้อยู่ที่นี่ คุณนี่คนมีเหตุผล ดังนั้นปัญหา เกิดจากลูกชายเรา เผยจือ ทำไมแกถึงโกหก โดดเรียนล่ะ รีบยอมรับผิดซะ แม่ครับ ผมผิดไปแล้ว ยอมรับผิดก็ดีแล้ว ไปเถอะ เรากลับบ้านกัน จบแค่นี้เหรอ คุณจะจับเขาเหรอ เผยจือก็ไม่ได้เป็นอะไร ไปเถอะ ๆ คุณดูเขาสิ แม่ครับ ผมไม่อยากเรียนหมากล้อมแล้ว ผมอยากเรียนเลขกับอาจารย์ คุณดูสิ
โดนมิจฉาชีพล้างสมองแล้ว คุณยังว่าไม่เป็นไรอีก ผมเป็นมิจฉาชีพยังไง ผมบอกคุณให้นะเรื่องนี้ ไม่เกี่ยวอะไรกับผม พวกคุณเข้าใจผิด ก็ไม่ได้กระทบอะไรกับผม แต่ว่า…เผยจือพูดขนาดนี้ ผม…ผมพิสูจน์ให้พวกคุณดู ขอโทษนะ ลองดูนะ อันนี้คือวารสารคณิตศาสตร์ เดือนกันยายน ปี 1993 [วารสารคณิตศาสตร์] คุณดูแค่เปิดก็เจอ บทความของผม หลินจ้าวเซิง ประเทศจีน นี่ คุณลองดู อันนี้ บัตรประชาชนผม หลินจ้าวเซิง คุณลองเทียบดู ผมจบป.ตรีสาขาคณิตศาสตร์ จากคณะมหาวิทยาลัยหย่งชวน ได้เข้าเรียน ป.โทต่อที่มหาวิทยาลัยซานเว่ย ผมศึกษาคณิตศาสตร์มา 20 กว่าปีแล้ว ไม่ได้โกหก ผมเข้ามหาวิทยาลัยตอนอายุ 15 ผมสอนโอลิมปิกคณิตระดับประถม ไม่มีปัญหาใช่ไหม คุณน้าคะ คุณน้ารู้จักพระที่กวาดพื้นในเรื่อง แปดเทพอสูรมังกรฟ้าไหมคะ อาจารย์หนูร่อนเร่ไปทั่ว เร้นกายในเมืองใหญ่ ไม่หวังชื่อเสียง อุทิศตัวให้กับการวิจัย การที่มาเป็นยามก็แค่ภายนอก ขอโทษค่ะ ฉันเข้าใจคุณผิด ผมน่ะ ผมไม่ได้โกหกจริง ๆ พอลูกโตขึ้น ลูกทำวิจัยคณิตศาสตร์ไม่ได้แน่ ลูกเห็นไหม ทำได้แค่เฝ้าประตูให้คนอื่น
แม่ครับ ผมเพิ่งป.5 เองนะ คุณน้าคะ นักคณิตศาสตร์ได้รับความเคารพมากนะคะ นอกจากทำงาน ในมหาวิทยาลัยดัง ๆ บริษัทใหญ่ ๆ หลายที่ จ้างดร.ด้านคณิตศาสตร์ ด้วยเงินเดือนสูง ๆ ทั้งนั้น มีอนาคตมากนะคะ คุณน้าเอาอาจารย์หนูเป็นตัวอย่าง มันไม่เหมาะสมนะคะ ยังไงซะเขาก็เป็นข้อยกเว้น มีบริษัทใหญ่ ๆ หลายที่มาหาฉัน ฉันขี้เกียจจะไป ลูกเห็นไหม ทำได้แค่คุยโวเพื่อปลอบใจตัวเอง อนาถแค่ไหน นี่เจ๊ ทำไมคุณมีอคติขนาดนี้ คุณไม่ต้องพูดมากแล้ว ลูกชายฉันเก่งเลขมาก ไม่ต้องให้ใครสอน จากนี้ฉันก็จะไม่ให้ เขามาศูนย์เด็กอีก ไป ไปสิ พอ ๆ ๆ อย่าไปเลย ไปก็มีแต่จะแย่ลง งั้นเรายังจะฉลองกันไหม ฉลองไหม ไม่ใช่ ไม่ ก็ฉันอยากกินพิซซ่านี่ ขอร้องละ มีนักเรียน ทั้งหมด 1,245 คน มาร่วมการสอบ เอา 80 อันดับแรก
ที่ 80 ได้ 75 คะแนน มีที่หนึ่งสามคน คะแนนเต็มหมด เผยจือ จางเลี่ยง หลินเจาซี มีแค่สามคนนี้ที่ได้คะแนนเต็มเหรอ คำถามข้อสุดท้ายค่อนข้างยาก มีนักเรียนหลายคน ที่ได้ 95 คะแนน มาผิดเอาข้อสุดท้ายกันหมด ตรวจข้อสอบมาทั้งวัน ลำบากทุกคนแล้วนะ กลับไปพักผ่อนให้เต็มที่ งานหนักรออยู่ ลูกพ่อ ช่วงนี้พ่อเจอ เกมที่สนุกมาก ๆ เกมหนึ่ง พ่อพาแกเล่นไหม แกทำอะไรน่ะ แม่ผมโมโหผม ไม่อยากให้ผม เข้าค่ายฝึกคณิตศาสตร์โอลิมปิก ผมลองคำนวณดู ว่าจะให้เขาล้มเลิกความคิดนี้ยังไง ลูกพ่อ จากประสบการณ์ที่ผ่านมาของพ่อ แข็งข้อกับแม่แก จบไม่สวยแน่นอน ผมไม่ได้คิดจะแข็งข้อกับเขา ผมแค่อยากจะโน้มน้าวเขา ก็เหมือนกันนี่ แต่แกเชื่อพ่อนะ พ่อแกน่ะ ยืนอยู่ข้างแก 100% แน่นอน งั้นพ่อต้องช่วยผม ฐานะพ่อของในบ้านนี้ แกก็รู้นี่ ไม่ใช่ว่าพ่อไม่ช่วยนะ ทะเลาะกับแม่แกมาหลายปี พ่อเคยชนะตอนไหน พ่อจะเอาอะไรไปช่วยแก เรื่องนี้พ่อไม่ต้องห่วง ผมเขียนไว้หมดแล้ว แค่พูดไปตามบทก็พอ
เจ้าหนูนี่ นี่แกเหมารวมพ่อแกไปด้วยเหรอ คุณสองคนปรึกษาอะไรกัน ลูกเขาให้ผมทดสอบไอคิว สมองคุณน่ะ ต้องทดสอบด้วยเหรอ ผมทำไม ไม่แน่คุณอาจจะสู้ผมไม่ได้ด้วยซ้ำ งั้นผมทดสอบคุณนะ ฉันไม่เล่น ถึงยังไงฉันก็ฉลาดกว่าคุณแน่ แม่ลูกไม่เล่นตามเกม แม่ครับ ตรงนี้มีแม่น้ำสายหนึ่ง ในแม่น้ำ มีเกาะสองเกาะ มีสะพานเจ็ดแห่งเชื่อมต่อ เกาะสองเกาะและฝั่งสองฝั่ง แม่สามารถข้ามสะพานทั้งเจ็ดแห่งนี้ โดยที่ไม่เดินย้อน และไม่ตกหล่นในครั้งเดียวได้ไหม ลองดูครับ วาดเส้นเดียวเหรอ อย่างกับว่าคุณทำได้ แบบนี้ คุณมาสิ ผมวาดไม่ได้ งั้นคุณได้ใจอะไร ผมรู้ว่าวาดไม่ได้ ใครก็วาดไม่ได้ งั้นใครก็วาดไม่ได้ คำถามนี้จะมีความหมายอะไร อันนี้คือ คำถามในศตวรรษที่ 18 นักคณิตศาสตร์อ็อยเบอร์ อ็อยเลอร์ นักคณิตศาสตร์อ็อยเลอร์ก็วาดไม่ได้ เขาคิดว่าเรื่องนี้ทำไม่ได้ แต่ว่าในสาขาวิชาคณิตศาสตร์ เป็นไปได้กับเป็นไปไม่ได้ ต้องมีหลักฐานยืนยันแน่ชัด ดังนั้นนักคณิตศาสตร์อ็อยเลอร์ เอาไปเสนอที่วิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก สะพานทั้งเจ็ดแห่งเคอนิชส์ สะพานทั้งเจ็ดแห่งเคอนิชส์แบร์ค ฉันทนฟังต่อไปไม่ไหวแล้ว พ่อ คุณรู้เหรอ ปัญหาสะพานทั้งเจ็ด ฉันรู้อยู่แล้วว่าคำถามนี้ไม่มีทางแก้ ฉันแค่อยากจะฟัง ว่าคุณเก็บอะไรไว้ แกอย่า แกอย่ามามองพ่อ
พ่อแบตหมดแล้ว แม่ครับ แม่ว่าอ็อยเลอร์ เอาปัญหาการเดินทางประจำวัน สุดท้ายเอามาสร้างเป็น สาขาย่อยของวงการคณิตศาสตร์ ทฤษฎีกราฟและเรขาคณิต เก่งไหมครับ เก่ง แล้วไง นี่ก็คือคณิตศาสตร์ไงครับ แม่ไม่มีวันรู้ว่า เบื้องหลังปัญหาหนึ่ง มันซ่อนอนาคตแบบไหนเอาไว้ เหมือนกับการที่ผมไปค่าย พ่อแม่ก็ต่างไม่รู้ว่า จะเกิดอะไรบ้าง แต่ผมเดาว่า อนาคตนี้ จะสร้างความทรงจำ ที่งดงามมาก ๆ ให้ผม แม่ให้ผมไปได้ไหมครับ แต่แม่ไม่อยากให้ลูก เอาแต่เรียนคณิตทั้งวันนี่ อาจารย์เราบอกว่า ไปนี่ไม่ได้แค่เรียน ยังมีกิจกรรมมากมาย ได้รู้จักเพื่อนใหม่มากมาย มีเพื่อนเยอะ ๆ ก็ดีนะ มิตรภาพในวัยพวกเขานี่ บริสุทธิ์มาก ๆ คุณดูสิผมกับเหล่าอวี๋ ถ้าไม่ใช่ว่าเรา ซี้กันมาตั้งแต่เด็ก จะสนิทกันขนาดนี้เหรอ คุณสองคนน่ะ ทะเลาะกันจนสนิท เผยจือเราจะเอาอย่างคุณไม่ได้นะ ไม่ใช่ นี่… เขาร่วมกิจกรรมเยอะ ๆ นิสัยก็จะยิ่งร่าเริง ดีออก คุณว่าเรื่องที่คุณกังวล วิจัยคณิตศาสตร์อะไรนั่น ยังห่างจากลูกเขาอีกไกล คุณคิดว่าเขาเป็นอัจฉริยะเหรอ ถ้าเกิดว่าเขาเป็นจ้งหย่งล่ะ ถึงเวลานั้น
ผลการเรียนตกต่ำ ผมว่าคุณควรจะร้อนใจ จ้งหย่งก็ไม่มีอะไรเสียหาย คนธรรมดามีชีวิตไม่เหนื่อย ไม่ คนเป็นพ่อแม่ ต่างคาดหวังให้ลูกมีอนาคต ทำไมคุณถึงได้ดื้อดึงแบบนี้ ก็แค่ค่ายฝึก เผยจือเขาก็บอกเอง ว่าอยากไปขนาดนั้น คุณ…ทำไมคุณถึง ไม่รับปากเขาไปละ ฉันดูออกแล้ว พวกคุณสองคนรวมหัวกันใช่ไหม ฉันเถียงพวกคุณไม่ได้ แม่ครับ ผมเป็นพวกเดียวกับแม่ โลกนี้แม่ดีกับผมที่สุด พ่อผมเป็นที่สอง เจ้าเด็กทรยศนี่ พ่อ พ่อนี่ยืนหัวแถวนะ พ่อเป็นที่สองได้ยังไง พ่อ พ่ออย่าคิดจะสั่นคลอน ตำแหน่งของแม่ผมอีกนะ เอาละ ๆ เลิกพูดได้แล้ว ไปเถอะ แต่ต้องระวังตัวด้วยนะ ต้องเชื่อฟังคุณครู แม่ผมรับปากแล้ว ผมได้ไปค่ายฝึกแล้ว ลูกพ่อ เผยตงหลาย สำเร็จแล้ว ขั้นแรกสำเร็จแล้ว โชคชะตาเปลี่ยนแปลงแล้ว นี่คือโลกคู่ขนาน ทุกอย่างก็เป็นไปได้หมด ขอแค่ทำ ก็จะมีโอกาส ตอนนี้ฉันเชื่อคำคมขึ้นมาบ้างแล้ว ฉันเหนื่อยมากเลย กลายเป็นเด็กนี่ไม่สะดวกจริง ๆ คิดไม่ถึงเลยว่า จุดรวมพลคือศูนย์เด็ก ไม่รู้ว่าพ่อเธอมาทำงานหรือยัง ฉันไปเดี๋ยวเดียว ฉันไปกับเธอด้วย ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวรถก็มาแล้ว
นายไปจองที่ คุณอา สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่าเหล่าหลินอยู่ไหมคะ เธอคือเสี่ยวหลินใช่ไหม พ่อเธอไม่อยู่ เขาให้ฉันเอาอันนี้ให้เธอ ขอบคุณค่ะคุณอา ไม่เป็นไร จ้าวเซิง คุณมองอะไรอยู่น่ะ เปล่า ผมก็แค่เหม่อ ไม่มีอะไร คุณ ทำไมฉันรู้สึกว่าวันนี้คุณ ใจไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว เปล่านี่ ก็คอยมองคุณอยู่ตลอดนี่ สวย คุณต่อเลย งั้นคุณมาเรียนพร้อมฉันไหม มา ๆ ๆ มาเถอะ แบบนี้ หนึ่ง สอง สาม สอง สอง สาม สาม สอง สาม สี่ สอง สาม ห้า สอง สาม นี่เหมาะสมกันมากเลย หก สอง สาม เจ็ด สอง สาม