EP.5 (FULL EP) | สูตรรักข้ามเวลา (The Heart of Genius) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [สูตรรักข้ามเวลา] [ตอนที่ 5] ทำไมฉันรู้สึกว่าวันนี้ ใจคุณไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวเลย เปล่านี่ ดูคุณอยู่ตลอดไง สวย คุณต่อเลย งั้นคุณมาฝึกด้วยกันกับฉันเถอะ มา ๆ ๆ มาเถอะ แบบนี้ หนึ่ง สอง สาม สอง สอง สาม สาม สอง สาม สี่ สอง สาม ห้า สอง สาม เหมาะสมมากเลยนะเนี่ย หก สอง สาม [พ่ออยากให้แกมีชีวิต] [อย่างธรรมดา ๆ] [พ่อก็รู้ว่า] [นี่เป็นความสุขอย่างหนึ่ง] [แต่พ่อเป็นพ่อของแกนะ] [พ่อ พ่อเข้าใจแก] [กลัวว่าในอนาคต] [แกจะเสียใจภายหลัง] เหล่าหลินไม่ได้มา เสียใจมากใช่หรือเปล่า ขอแค่เมื่อถึงเวลาเขามาถ่ายรูปได้ ก็แล้วแต่เขาเถอะ เขาไม่ใช่พ่อจริง ๆ ของฉันสักหน่อย เธอก็ทำเสแสร้งไปเถอะ พ่อเธอก็คือพ่อเธอ จะโลกไหนก็เป็นพ่อของเธอ
นี่เรียกว่าสายเลือดโดยตรง นี่อะไรเหรอ น้ำใจของเหล่าหลิน คงไม่ใช่เงินกินขนมหรอกนะ หนาขนาดนี้เลย จะยังไงก็ต้องถึง… นายคิดมากไปแล้ว งั้นอะไรล่ะ [คัมภีร์ลับไร้เทียมทาน] คัมภีร์ลับไร้เทียมทาน คุณพระ เป็นคัมภีร์ลับจริง ๆ ด้วย พ่อเธอตั้งใจมากนะ ทุก ๆ คน พวกเรากำลังจะถึง ฐานโอเอซิส จุดหมายปลายทาง ของค่ายฝึกครั้งนี้กันแล้ว สวยจังเลย สวยจังเลย หยิบกระเป๋าเดินทางของตัวเองให้ดีนะ อย่าหยิบผิดล่ะ ระวังหน่อย ค่อย ๆ ฉันช่วยเธอถือแล้วกัน ขอบใจนะ เผยจือ ฉันยังห่วงว่านายจะไม่มาอยู่เลย พ่อฉันมาส่งฉันน่ะ เอามาให้ฉัน ถือกระเป๋าเดินทางของตัวเอง ห้าพยัคฆ์ไร้เทียมทานมาครบกันหรือยัง ครบแล้ว ครบแล้ว พวกนายดูกระเป๋าเดินทางของพวกเขาสิ โกโรโกโสเชียว อย่าไปสนใจพวกเขาเลย แค่พวกเด็กที่แพ้ไม่เป็นน่ะ ค่ายฝึกครั้งนี้ พวกเรามีเวลาเยอะแยะ ค่อย ๆ แข่งกันไป ลู่จื้อเฮ่า นายแน่ใจเหรอว่าจะอยู่กับพวกเขาน่ะ คือว่าฉัน… เจี่ยปิงไปญี่ปุ่นแล้ว ลู่จื้อเฮ่า เป็นสมาชิกสำรองของ ห้าพยัคฆ์ไร้เทียมทานของพวกเรา
ฉันรับปากไว้ว่าจะให้เขาอยู่ด้วย เหล่าลู่ ฉันเตือนนายแล้วนะ นายจะต้องสำนึกเสียใจแน่ ที่สตรอว์เบอร์รีวันที่สองเขา ก็ถูกจางเลี่ยงเตะออกมาจากทีมแล้ว มา ทุกคน หยิบกระเป๋าของตัวเองแล้วตามฉันมา มา อย่ายืนอยู่เลย ไปเถอะ ไป ทุกคน พวกเราพักกัน อยู่ที่นี่สักหน่อยนะ รออีกเดี๋ยว จากซ้ายคนแรกแถวที่หนึ่ง อวี๋เทียนเจียว คนที่สามจากขวาแถวที่สอง โจวเปิ่นเชา คนที่อยู่ในรูปถ่ายมาครบหรือยัง ไม่ผิดจาก โลกสตรอว์เบอร์รีเลย ตอนนี้เหลือแค่ไม่ถูกคัดออก ก็โอเคแล้ว คัดออกอะไรเหรอ ค่ายฝึกนี่ มีระบบคัดออกนะ ทุกครั้งที่สอบได้ไม่ดี ก็จะถูกคัดออกไป ไม่งั้นคนที่เข้าค่ายมา 80 คน สุดท้ายในรูป จะเหลือแค่ 20 กว่าคนได้ยังไงล่ะ สถานการณ์ที่สำคัญขนาดนี้ ทำไมนายไม่บอกฉันให้เร็วกว่านี้ล่ะ ไม่เป็นไร มีเธอกับเผยจืออยู่ พวกเราไม่ถูกคัดออกหรอก นายโง่หรือเปล่า คนที่อยู่บนรูปภาพ ใครถูกคัดออกไปพวกเราก็จบแล้ว รูปภาพอะไรเหรอ เข้ามาได้ครับ ครูจางคะ พวกนักเรียนมาถึงกันหมดแล้วค่ะ เริ่มกันเถอะ สวัสดีทุกคน [ฉันเป็นผู้รับผิดชอบ] [ของค่ายฝึกครั้งนี้ จางซูผิง]
[ยินดีกับพวกเธอด้วย] [ที่ชนะผู้สอบกว่าหนึ่งพันคน] [มายังค่ายฝึกแห่งนี้] [พวกเธอยอดเยี่ยมมาก] [แต่ที่นี่ฉันจะขอเน้นย้ำอีกหน่อย] [ชื่อเต็ม ๆ ของค่ายฝึกนี้ก็คือ] [ค่ายฝึกอบรมคัดเลือก] [นักเรียนประถมจิ้นเปย] [ในการแข่งขันคณิตศาสตร์โอลิมปิก] นี่หมายความว่า ระหว่างพวกเธอ เป็นความสัมพันธ์แบบคู่แข่ง [มีเพียงผู้ชนะห้าคนสุดท้ายเท่านั้น] [ถึงจะเป็นตัวแทนเมืองของเรา] [เข้าร่วมการแข่งขันจิ้นเปยทีมประถมปลาย] [ช่วงเวลาการเรียนในหนึ่งเดือนนี้] [พวกเธอจะได้พบกับการทดสอบมากมาย] ทุกครั้งนักเรียนหลายคน ที่มีคะแนนรั้งท้าย ก็จะถูกคัดออก [คนที่ยอมแพ้จะถูกคัดออก] [คนที่ทำผิดกฎของค่ายจะถูกคัดออก] [หลังจากคัดออกแล้ว] ฉันจะแจ้งกับผู้ปกครอง ของพวกเธอ ให้มารับที่ค่ายทันที [การทดสอบครั้งแรกของพวกเธอ] [จะจบลงใน] [ตอนเที่ยงของวันนี้] [สนามสอบ] [อยู่ที่ห้อง 501 ของ] [ตึกเรียนข้างหน้าพวกเธอ] [ตอนนี้เวลาปักกิ่ง] เป็นเวลา 11 นาฬิกา 1 นาที [รีบเอากระเป๋าเดินทางของพวกเธอ] [วิ่งไปที่สนามสอบ] [เริ่มตอบคำถาม] [ในการทดสอบครั้งนี้] นักเรียนที่รั้งท้ายห้าคน บ่ายวันนี้ก็สามารถกลับบ้านได้เลย ไม่ใช่มั้ง ทุก ๆ คน การสอบครั้งนี้ พวกเธอจะเข้า ไปสอบในสนามสอบเมื่อไรก็ได้
แต่จะต้องจำเอาไว้ว่า จะต้องส่งกระดาษคำตอบก่อนเที่ยง กระเป๋าเดินทางของพวกเธอ ต้องรอให้สอบเสร็จ แบ่งห้องพักเรียบร้อย ถึงจะมีที่วาง ดังนั้นอีกเดี๋ยวที่นี่ ไม่มีใครดูกระเป๋าเดินทางให้พวกเธอ พวกเธอจะต้องเอา กระเป๋าเดินทางของตัวเอง เข้าไปที่สนามสอบเอง รีบเข้าเถอะ ทุกคนสู้ ๆ นะ เริ่มการสอบ ขนกระเป๋าเดินทาง ลุยไปข้างบน ครูคะ นี่ไม่ปลอดภัยมาก ๆ นะคะ ทุกคนล้วนเป็นเด็กกันหมด ใช่แล้ว ๆ ทุกคน ฉันก็แค่อธิบายกฎเท่านั้น ฉันไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจ – นี่ไม่ถูกนะ – ตอนนี้ 11 โมง 5 นาทีแล้ว ทุกคนยังมีเวลาอีก 55 นาที ไม่ถูก ๆ นี่มันไม่ถูกนะ อะไรไม่ถูกเหรอ ที่โลกสตรอว์เบอร์รีมีการสอบคัดออก แต่ไม่ได้โรคจิตขนาดนี้นะ ทำไมต้องให้พวกเรา ขนกระเป๋าเดินทางก่อนค่อยสอบล่ะ ตอนนี้พวกเราต้องช่วยพวกเขา จะช่วยยังไง เธอยกกระเป๋าเดินทางตัวเองยังยากเลย ฉันมีวิธี พวกเธอขึ้นไปสอบก่อน ฉันจะอยู่เฝ้ากระเป๋าเดินทาง เธอสอบเสร็จแล้วมาเปลี่ยนกับฉัน ผลัดกันเหรอ
ผลัดกัน ไม่ไหวมั้ง เหลือเวลาสอบแค่ 50 กว่านาทีนะ ฉันใช้แค่ 10 นาทีก็พอแล้ว เผยจือ เชื่อฉันนะ ตามไปเลย ไป เฮียเลี่ยง เฮียเลี่ยง พวกเราขึ้นไปแบบนี้ จะสอบช้าไปหลายสิบนาทีนะ ไม่ต้องให้นายมาเตือนฉันหรอก ไม่ใช่ห้องนี้ ๆ หลินเจาซี ห้องนี้ ๆ ๆ [ฉันลงจากตึกต้องใช้เวลาสามนาที] [เผยจือขึ้นมาก็ต้องใช้สามนาทีเหมือนกัน] [ฉันจะต้องตอบให้เสร็จ] [ก่อน 11 โมง 44 นาที] [ยังเหลืออีก 32 นาที] เข้ามา ครูจางครับ มีนักเรียนคนหนึ่งชื่อเผยจือ ยินยอมเฝ้ากระเป๋าเดินทาง ให้ทุกคนครับ ดังนั้น นักเรียนส่วนใหญ่ เลยไม่ได้เอากระเป๋าเดินทางขึ้นตึกครับ มีจิตอุทิศมากอยู่นะ คนที่ชื่อเผยจือนี่ เป็นนักเรียนที่มีคะแนนเต็มใช่ไหม เขานั่นแหละครับ นี่เขาคิดจะยอมแพ้เหรอ จะให้ผมไปเกลี้ยกล่อมเขาไหมครับ ไม่ต้อง เมื่อตัวเองเลือกแล้ว ก็ต้องรับผลที่ตามมา สิบนาทีอีกแล้ว ครูคะ หนูสอบเสร็จแล้วค่ะ เอามาให้ฉันเถอะ
[หลินเจาซี เผยจือ] [ต้องฝากพวกนายแล้วนะ] เผยจือ ครูครับ เข้าไปเถอะ มา ทุกคนเงียบ ๆ นะ ทำข้อสอบต่อไป ข้อหนึ่ง โอเคไหม วางใจเถอะ นี่ใครกัน สวัสดีทุก ๆ คน สวัสดีทุก ๆ คน – สวัสดีครับคุณครู – สวัสดีค่ะคุณครู ฉันคือจางซูผิง ใช่แล้ว ก็คือคนเลว ในไมโครโฟนเมื่อกี้ ยินดีต้อนรับเข้าสู่ค่ายฝึกนะ เสร็จหมดแล้วเหรอ ตอนนี้เริ่มประกาศคะแนน นักเรียนที่ถูกประกาศชื่อช่วยยกมือด้วย เหลียงส่วง 72 ลู่จื้อเฮ่า 63 เจ้าโง่ เฉินเฉิงเฉิง 75 หลิวซวี่ 81 อวี๋เทียนเจียว 65 หลินเจาซี หลินเจาซี ครูครับ หลินเจาซีเฝ้ากระเป๋าเดินทางอยู่ข้างล่างครับ ก็คือเด็กผู้หญิง ที่ทำแค่ 23 นาที ก็ออกไปแล้วน่ะเหรอ เหมือนว่าจะเป็นเธอนะ ครูเจี่ย
งั้นคุณลงไปแทนเธอหน่อย ให้เธอขึ้นมา ครับ หลินเจาซี 91 ตั่งอ้ายหมิน 70 จางเลี่ยง 98 เผยจือ เผย… 100 เก่งเกินไปแล้ว เงียบหน่อย เฉียนเฉิงอี้ เธอขึ้นไปเถอะ สอบเสร็จแล้วเหรอคะ ทำไมทุกคนไม่ลงมาล่ะคะ ครูตรวจข้อสอบตรงนั้นเลยน่ะ อีกเดี๋ยวต้องประชุมชั้นเรียนด้วย งั้นกระเป๋าเดินทางพวกนี้จะทำยังไงคะ ฉันจะเฝ้าแทนเธอเอง ขอบคุณค่ะครู เธอรู้ว่าตัวเอง สอบได้กี่คะแนนไหม 91 คะแนน สอบได้ไม่เลวเลยนะ ขอบคุณค่ะ อีกเดี๋ยวผู้ปกครองของพวกเขามาแล้ว คุณไปกับผมนะครับ ค่ะ งั้นก็พาพวกเขากลับไปพัก ที่หอพักก่อนเถอะ เธอชื่อหลินเจาซีเหรอ เข้าไปเถอะ [ยังดี ยังอยู่กันหมด] [ไม่มีนักเรียนห้าคนนี้] ข้อสอบ เจ๋ง เธอแพ้แล้ว เขาใช้เวลาสอบมากกว่าเธอ 20 นาทีกว่าเลย ได้ใจอะไรกัน น่าเสียดายมากนะ นักเรียนที่รั้งท้ายห้าคนจากไปแล้ว เพราะว่าพวกเขาแม้แต่ 60 คะแนน ก็ยังทำไม่ถึง พวกเราได้แจ้งผู้ปกครอง ของพวกเขาไปแล้ว ก่อนที่ผู้ปกครองจะมา
ครูที่ปรึกษาจิตวิทยา ก็จะคุยกับพวกเขาอย่างดี ไปจริง ๆ เหรอ เป็นเรื่องจริงหมดเลย ถูกส่งกลับไปแบบนี้ มันน่าอายเกินไปแล้วนะ ทุกคนไม่ต้องกังวล ถึงแม้สุดท้ายจะมีเพียงห้าคน ที่จะได้เป็นสมาชิกทีมของเมือง แต่คนอื่นก็มีโอกาส ได้เรียนไปด้วยทั้งคอร์ส ขอแค่ทุกคนพยายาม ฉันจะไม่คัดนักเรียนออกง่าย ๆ แน่นอน ครูคะ การคัดออกครั้งต่อไปคือเมื่อไรคะ ครั้งต่อไปถ้าจะถามต้องยกมือนะ พวกเธอไม่จำเป็นต้องรู้ว่า การสอบครั้งต่อไปคือเมื่อไร ที่ทุกคนต้องทำ ก็คือเตรียมพร้อมตลอดเวลา มีบางคนในพวกเธอฉลาดมาก แต่ต้องมีสักวันหนึ่ง เมื่อมีโอกาสเผชิญหน้ากับ คำถามคณิตศาสตร์ที่ลึกซึ้งที่แท้จริง เธอก็จะพบว่า ความได้เปรียบของตรงนี้ มันเล็กน้อยมาก ความฉลาดไม่ใช่ปัจจัยชี้ขาด แต่เป็นความขยันต่างหาก เผยจือ ช่วยลุกขึ้นหน่อย การสอบเมื่อกี้ เผยจือสอบได้คะแนนเต็ม แล้วยังใช้เวลาแค่ 10 นาทีด้วย พวกเราปรบมือให้กับเขา อีกครั้งกันเถอะ หลินเจาซีช่วยลุกขึ้นหน่อย เมื่อกี้เธอสอบได้ 91 คะแนน ก็ไม่เลวเหมือนกัน ฉันยังไม่ได้ให้เธอนั่ง แต่ฉันอยากจะถามเธอหน่อย เธอรู้ไหมว่าจุดประสงค์ ที่ฉันให้ทุกคนแบกกระเป๋าเดินทาง ขึ้นมาสอบคืออะไร ครูอยากจะให้พวกเรา เข้าร่วมการสอบ ภายใต้สถานการณ์สุดโต่ง
เลยจำลองสถานการณ์ที่สุดโต่งขึ้นมา แต่หนูรู้สึกว่า นี่มันไม่มีความหมายอะไรเลย นี่มันไม่อาจจะทดสอบ ความสามารถที่แท้จริงของพวกเราได้ ดูเหมือนว่าเธอจะไม่รู้ว่า สุดโต่งคืออะไรน่ะ เธอจะรับประกันได้ไหมว่า การสอบทุกครั้ง ในชีวิตต่อจากนี้ จะรักษาสภาวะเอาไว้ ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์น่ะ เธอรับประกันได้ไหมว่า จะไม่ปวดหัว เป็นไข้ ท้องเสียในตอนสอบ ทุกครั้งน่ะ [พ่อคะ] [กลับมาแล้วเหรอ] [สอบไม่ติด] [สอบไม่ติดก็ไม่ติดสิ] [ก็แค่ค่ายฤดูร้อน] [เข้าไปเถอะ] [เดี๋ยวจะทำกับข้าวให้แกนะ] [ไม่เป็นไรหรอก] ไม่ได้ค่ะ สถานการณ์การสอบในวันนี้ เป็นแค่ หนึ่งในสถานการณ์ที่พวกเธอ อาจจะได้พบหลังจากนี้เท่านั้น ลองจินตนาการดูสิ เส้นทางแน่นขนัดมาก เธอรีบวิ่งมาตั้งหลายกิโลเมตร เพื่อจะมาสอบ พอเข้ามานั่งในห้องสอบ ก็ต้องทำข้อสอบทันที มีประสบการณ์ในวันนี้แล้ว แล้วจะมี ความหนักแน่นขึ้นบ้างหรือเปล่า จะเป็นไปได้ไหมว่า เป็นเพราะความหนักแน่นแบบนี้ จะมอบโอกาสให้พวกเธอ ได้เข้าโรงเรียนมีชื่อน่ะ แต่ว่าเป้าหมายของการเรียน ไม่ใช่แค่เพื่อสอบนะคะ เตรียมตัวเพื่อสถานการณ์สุดโต่ง ที่มีโอกาสเกิดขึ้นได้น้อยมาก มันจำเป็นจริง ๆ เหรอคะ สังคมในวันนี้ การเรียน สำหรับเป้าหมายของคนส่วนใหญ่แล้ว ก็คือการสอบผ่าน
การสอบย่อย สอบใหญ่ การแข่งขัน ถ้าไม่ผ่านก็จะถูกคัดออก ทรัพยากรในสังคมนั้นมีจำกัด การสอบ เป็นการใช้วิธี ที่ยุติธรรมอย่างหนึ่ง มาคัดเลือกทีละขั้นตอน แล้วทำการ จัดสรรทรัพยากรทางการศึกษา ไม่ว่าเธอจะยอมรับหรือไม่ นี่ก็เป็นเรื่องจริง พวกเธอสองคนฉลาดมากนะ ฉันยอมรับ แล้วฉันก็เข้าใจ ว่าพฤติกรรมของพวกเธอเมื่อกี้ ไม่ได้ทำเพื่อตัวเอง แต่ทำเพื่อทุกคน แต่ว่าการกระทำของพวกเธอนั้น ได้ทำลายกฎไปแล้ว ดังนั้นฉันจึงจะต้อง ทำโทษพวกเธอดังต่อไปนี้ หนึ่งอาทิตย์ต่อจากนี้ พวกเธอสองคนจะต้องตื่นนอน ตอนหกโมงเช้าทุกวัน แล้วทำความสะอาดลานว่าง หน้าตึกเรียนให้สะอาดหมดจด สะอาดหมดจดนะ เอาเถอะ ตอนนี้ทุกคนลงจากตึก ไปเอากระเป๋าเดินทางได้ ครูจะจัดสรรห้องพักให้พวกเธอ จบการประชุมชั้นเรียน ทุกคน ถือกระเป๋าเดินทางของตัวเองให้ดี พวกเราได้จัดหอพัก ให้ทุกคนเอาไว้แล้ว อีกเดี๋ยวครูเซี่ยงเข่อ จะเอากุญแจให้ทุกคน นักเรียนทุกคน อีกครึ่งชั่วโมงให้มารวมตัวกันทั้งหมด ห้ามสายเด็ดขาดนะ ขอย้ำอีกครั้งนะ นักเรียนทุกคนห้ามมาสาย สวัสดี ฉันชื่ออวี๋เทียนเจียว ฉันชื่อหลินเจาซี ฉันรู้ ตอนนี้ไม่มีใครไม่รู้จักเธอ ทุก ๆ คน ตามฉันมานะ พวกซุนเจียหมิงนี่
ครูจางนี่จงใจ จัดการหรือเปล่าเนี่ย จะได้ให้พวกเราเห็นพวกเขา ถูกส่งออกไปด้วยตาตัวเอง นี่มันค่ายฝึกคณิตศาสตร์โอลิมปิกที่ไหนกัน เป็นการสังหารหมู่คณิตศาสตร์โอลิมปิกชัด ๆ ก็แค่ – ตอนเช้าเพิ่งจะมาส่งพวกเขาเอง – ทุกคนอย่าเพิ่งกระวนกระวายไปค่ะ เดี๋ยวครูจางจะมาแล้ว จะให้คำอธิบายที่สมเหตุสมผล กับพวกคุณนะคะ ผม ลูกของพวกเราเพิ่งจะมาตอนเช้า… เร็ว ๆ ๆ จริง ๆ เลย ลูกเป็นอะไรเหรอ เป็นอะไรเหรอ เกิดอะไรขึ้น ลูกรัก นี่เกิดอะไรขึ้น ทำไมพวกลูกกลับมาล่ะ ทำไมถึงกลับมาล่ะ นี่มันเรื่องอะไรกัน พวกคุณเป็นค่ายฝึกอะไรกัน เพิ่งเข้าไปวันเดียวก็ออกมาแล้ว – ลูกของพวกเราไม่ดีตรงไหน – นี่มันเรื่องอะไรกัน นั่นสิ ยังไม่ได้เรียนสักวันเลย ไม่ได้เรียนอะไรเลย คัดเลือกอะไรกัน พวกคุณทำแบบนี้ ทำร้ายความรู้สึกลูกของพวกเรามากแค่ไหน วันนี้พวกคุณจะต้อง อธิบายกับพวกเรา จิตใจของทุกท่านผมเข้าใจได้นะครับ แต่ว่าทุกคนยังจำสัญญาฉบับนั้นที่พวกเราเซ็น ก่อนจะเข้าค่ายได้หรือเปล่าครับ กฎตั้งเอาไว้ ตั้งแต่ตอนแรกแล้ว ขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนนะครับ นี่ นี่ค่ายอะไร… ครูหวัง จะต้องส่งทุกคนกลับบ้าน
อย่างปลอดภัยนะครับ ค่ะ รู้แล้วค่ะ แล้วพบกันครับ ไป ๆ ๆ ไป ๆ ๆ พวกเราไม่ไปแล้วนะ ลูก ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ๆ ๆ ไม่ไปแล้ว ๆ ผู้ปกครองทุกท่าน พวกเราไปทางนี้กันเถอะค่ะ เกิดอะไรขึ้น นี่ ๆ ไป ๆ ๆ พ่อจะเปลี่ยนที่ให้ลูกนะ เหล่าหลิน ลูกสาวนายมาตอนเช้า ฉันเอาของให้เธอแล้ว เธอขึ้นรถบัสตรงหน้าประตูไป ไปไหนเหรอ เข้าร่วมค่ายฤดูร้อนน่ะ นี่ฉันต้องว่านายหน่อยนะ นายใช้ชีวิตแบบนี้ทุกวัน มีชีวิตอยู่คนเดียว ตัวเองก็สบายดีหรอก แต่หน้าที่ที่ควรรับผิดชอบ นายจะหนีไม่ได้นะ เธอไม่ใช่ลูกของฉัน นายมั่นใจขนาดนั้นเลยเหรอ 99 เปอร์เซ็นต์เลย เรื่องแบบนี้ ขอแค่มีความเป็นไปได้เล็กน้อย ก็ต้องทำให้ชัดเจน ใช่ไหมล่ะ เอาเถอะ ฉันเลิกงานไปซื้อกับข้าวแล้วนะ ยังต้องทำกับข้าวให้เมียกับลูกอีก นายค่อย ๆ นะ ได้เลย [จ้าวเซิง]
[คุณดูอะไรอยู่เหรอ] [ผมเปล่านี่ ก็แค่เหม่อน่ะ] ทุกคน ตอนนี้พวกเราขอเชิญ จางเลี่ยงตัวแทนของนักเรียน ขึ้นมากล่าวสุนทรพจน์ ทุกคนต้อนรับด้วยครับ นี่ก็เกี่ยวข้องกับครอบครัวของจางเลี่ยง จัดการไว้ล่วงหน้าอยู่แล้ว ไม่งั้นจะต้องเป็น เทพเผยของพวกเราขึ้นไปพูดแน่ คุณครูทุกท่าน – เพื่อน ๆ ทุกคน – จางเลี่ยงพูดก็ดีนะ สวัสดีครับทุกคน ผมชื่อจางเลี่ยง ป.ห้าห้องหนึ่ง มาจากโรงเรียนประถมสาธิตครับ ยินดีที่ได้รู้จักทุกท่าน แล้วผมก็เป็นเกียรติมาก ที่ได้เป็นตัวแทนของเพื่อน ๆ ทุกคน ที่เข้าร่วมค่ายฝึกคณิตศาสตร์โอลิมปิก เมืองผิงอัน ปี 2006 มากล่าวสุนทรพจน์ที่นี่ ภายใต้การชี้แนะของคุณครู พวกเราจะต้อง พยายามเล่าเรียน ตั้งใจฟังการสอน ทำการบ้านที่คุณครู – มอบหมายให้อย่างจริงจัง – ถ้าเขาไม่พูดท่อนนี้มา ฉันคงลืมไปแล้วว่าเขาเป็นเด็กคนหนึ่ง กับความหวังของผู้ปกครอง ขอบคุณทุกคนครับ ต่อไปพวกเราขอเชิญ ครูใหญ่กิตติมศักดิ์ ของกิจกรรมค่ายครั้งนี้ ศาสตราจารย์ตลอดชีพของ คณะคณิตศาสตร์มหาวิทยาลัยซานเว่ย นักคณิตศาสตร์ชื่อดัง นักการศึกษา ศาสตราจารย์เจิงชิ่งหราน มาพูดเปิดค่ายเป็นลำดับสุดท้าย ให้พวกเราด้วยครับ
เป็นเพราะงานประชุมนานาชาติ วันนี้ศาสตราจารย์เจิง ไม่สามารถมาที่งานได้ แต่เขาได้อัดวิดีโอเอาไว้ ให้เหล่านักเรียนโดยเฉพาะ ขอให้ทุกคนดูอย่างตั้งใจ [ทุก ๆ คน ขอโทษด้วยนะ] [ที่ต้องใช้วิธีนี้มาพบกับทุกคน] [ทำให้รู้สึกห่างเหินมากใช่ไหม] [แต่ว่าฉันคิดว่า] [ความรู้สึกห่างเหินแบบนี้] [ทำให้พวกเราทั้งสองฝ่าย] [ล้วนรู้สึกผ่อนคลายมาก] การวิเคราะห์ขั้นแรกที่พวกเราทำ จากสถานการณ์การสอบสองครั้ง ตอนนี้แบ่งนักเรียนออกเป็นสี่ระดับ ระดับที่สี่เป็นนักเรียน 15 คน ที่ผ่านด่านมาอย่างร่อแร่ น่าจะถูกคัดออกจากการ สอบที่จะตามมา ระดับที่สาม 46 คน คนพวกนี้จะพัฒนาขึ้นหรือแย่ลงก็ได้ แต่ส่วนใหญ่ก็จะยืนหยัดไม่ถึงที่สุด ระดับที่สองมี 13 คน รวมถึงจางเลี่ยงกับหลินเจาซีด้วย พวกเขาอาจเป็นนักเรียน ที่อยู่จนถึงสุดท้ายก็ได้ค่ะ ทีมตัวแทนห้าคน มีแนวโน้มที่จะเกิดขึ้น ในทีมของพวกเขาค่ะ ระดับแรกล่ะ พวกเรามีมติเป็นเอกฉันท์ว่า เผยจือ ควรจะได้ระดับหนึ่งเพียงคนเดียวค่ะ [ตอนเด็ก ๆ น่ะ] [พ่อของฉันบรรยาย] [รูปภาพหนึ่งกับฉัน] [ตอนที่โลกนี้เริ่มต้นขึ้นนั้น] [มีแต่ความมืดมิด] [จากนั้น] [จุดเล็ก ๆ ที่แน่นหนา] [จุดหนึ่ง]
[เกิดการระเบิดขึ้น] [มันพลิกกลับจากด้านในออกมา] [เวลาได้แผ่กระจายออก] [พื้นที่ได้แผ่กระจายออก] [โลกที่พวกเรารู้จัก] [กับโลกที่พวกเราไม่รู้จัก] [ล้วนเกิดขึ้นมาจากวินาทีนี้] [พวกมันยังขยายต่อไปไม่หยุด] [เนิ่นนานนับจากนั้น] [ที่ดาวดวงเล็ก ๆ] [ดวงหนึ่ง] [มีคนลืมตาขึ้นมา] [มันเป็นการคาดเดาบางอย่าง] [ในการเกิดขึ้นของจักรวาลของพวกเรา] [บางทีในวันหนึ่งมันก็จะถูกพิสูจน์ว่าเป็นจริง] [หรืออาจจะถูกล้มล้าง] [ก็เป็นไปได้ทั้งนั้น] [ทุก ๆ คน] [ทุก ๆ วันพวกเรา] [ล้วนยืนอยู่] [ที่เส้นขอบของความรู้กับความไม่รู้] [โลกกว้างใหญ่เกินไป] [แต่สิ่งที่พวกเรารู้กลับน้อยเกินไป] [ทั้งหมดเหมือนกับว่า] [จะไม่แน่นอนทั้งนั้น] [แต่ที่ฉันอยากจะบอกกับทุกคนก็คือ] [บนโลกใบนี้] [ความไม่รู้ต่างหากที่เป็นเรื่องอัศจรรย์ที่สุด] [เธอถูกทิ้งหน้าประตูบ้านเด็กกำพร้า] [ตอนปลายเดือนกุมภาพันธ์ ปี 1995] [บนตัววางกระดาษเอาไว้หนึ่งใบ] [เขียนชื่อหลินเจาซีเอาไว้] [ครอบครัวของเธอ] [น่าจะตั้งเอาไว้ให้เธอ] [หนูฝันอย่างหนึ่ง] [ฝันว่าพวกเราเป็นพ่อลูกกัน] [พ่อคะ] [บางทีคำพูดที่หนูพูดตอนนี้] [มันยากที่จะเชื่อ] [แต่หนูรับรองว่า] [ที่หนูพูดเป็นความจริงทั้งหมด] [หนูเป็นลูกสาวของพ่อ] วิชาชักดาบญี่ปุ่น พวกนายสองคนทำอะไรน่ะ เธอมาแล้วเหรอ พอดีเลยมาเป็นพยานหน่อย วันนี้ฉันฮวาเจวี่ยนกูเฉิง กับซีเหมินเผยจือ
จะสู้กันให้รู้แพ้รู้ชนะ จะต้องสู้จนตายกันไปข้างหนึ่งถึงจะได้ ฮวาเจวี่ยนจะมาช่วยให้ได้ พวกเราสองคนทำงานเสร็จหมดแล้ว พวกเราไปโรงอาหารกันเถอะ งั้นฉันไม่ต้องทำอะไรแล้วเหรอ ลำบากพวกนายแล้วนะ ไม่ลำบากหรอก ผู้ชายควรจะทำให้มากหน่อยอยู่แล้ว ไปเถอะ ซีเหมินเผยจือ นายคิดจะหนีเหรอ พวกนายสองคนใครเป็นเด็กประถมกันแน่ ไม่ได้เล่นแบบนี้มาตั้งหลายปีแล้ว เพลินเกินไปหน่อยน่ะ งั้นไปกันเถอะ นายเจ้าบ้าโวลเดอมอร์ ฉันแฮร์รี่ พอตเตอร์จะซัดนายให้ตาย หลินเจาซี รีบมาช่วยเร็ว ไม่พูดถึงอย่างอื่นนะ อาหารของที่นี่ไม่เลวจริง ๆ นายกินเยอะขนาดนี้เลยเหรอ ตอนที่เป็นดารา ควบคุมน้ำหนักยังไงเนี่ย ตอนอยู่ที่โลกสตรอว์เบอร์รี ฉันเพื่อจะรักษารูปร่าง ทุกวันถ้าไม่ใช่หิวโซ ก็กินแต่อาหารสร้างกล้ามเนื้อ อกไก่ต้มน้ำเปล่า กินจนฉันอยากจะอ้วก ตอนนี้ฉันอยากกินอะไร ก็กินอันนั้น ฉันรู้สึกว่านี่ถึงจะเป็นโบนัส ใหญ่ที่สุดในการมาที่โลกใบนี้ ฮวาเจวี่ยน พวกนายอยู่ที่บ้านเด็กกำพร้า จะต้องลำบากมากแน่ นายยังอยากกินอะไรอีก ฉันจะไปหยิบให้นาย ไม่ต้องหรอก ๆ ๆ นายกินของนายไปเถอะ พวกเรากินด้วยกันนะ ฉันกินไม่ลง ทำไมล่ะ ก็แค่ห่วงเรื่องการสอบครั้งต่อไปน่ะ เธอไม่จำเป็นต้องกังวล เธอสอบได้ดีมาก นายไม่เข้าใจหรอก แค่ตัวเองได้คะแนนดีจะมีประโยชน์อะไร ฉันจะไม่ยอมให้พวกนายสองคน
ต้องถูกไล่ออกไปแน่ ฉันสาบาน ขอบใจนะ ฮีโร่ตัวน้อยของฉัน สักอันไหม นายยังจะกินอีกเหรอ ที่นี่ไม่กลัวอ้วนสักหน่อย โอกาสหายาก เธอจะเอาหรือเปล่า ฉันไม่เจริญอาหารเหมือนนายหรอก มา ให้นายดูอันนี้ พวกนี้เป็นคนในรูปถ่าย ตัวเลขที่อยู่ด้านล่างของรายชื่อนี่ เป็นคะแนนสอบครั้งที่แล้วของพวกเขา มีสองสามคน ที่เกือบจะถูกคัดออกแล้ว ไม่รู้จริง ๆ ว่าพวกเขา จะยืนหยัดไปจนจบได้ยังไง คนพัฒนาได้นะ พัฒนาเองได้ก็จะดีที่สุด กลัวแต่ว่า จะต้องให้พวกเราลงมือน่ะสิ ครูครับ นี่อะไรครับ นี่เป็นของขวัญของศาสตราจารย์เจิง ก็ถือว่าเป็นการท้าทายเล็ก ๆ ที่ให้กับนักเรียนของเรา [กติกาหมากข่งหมิง] นี่ก็คือกฎ คุณเจิงไม่เข้าใจ สถานการณ์ของพวกเราที่นี่ พวกนักเรียนแค่จะรับมือกับการสอบ ก็ลนลานจะแย่อยู่แล้ว ใครจะมีเวลามาศึกษานี่กัน คนอื่นผมไม่รู้ แต่ว่าเขาจะต้องมีแน่ [หลังจากที่วางหมากจนเต็มแล้ว] [เอาหมากที่อยู่ตรงกลางออกหนึ่งตัว] [หมากต้องเดินเป็นแนวนอน และแนวตั้งเท่านั้น] [จะทแยงไม่ได้] [หมากที่ข้ามตัวที่อยู่ติดกัน] [ไปยังที่ว่าง] [หมากตัวที่ถูกข้ามก็จะถูกกิน] [ใช้วิธีการข้างบน] [เดินต่อไปเรื่อย ๆ] [จนกระทั่งสุดท้ายเดินต่อไปไม่ได้แล้ว] [นับดูว่ายังเหลือหมากอีกกี่ตัว] [หมากที่เหลือยิ่งน้อยก็ยิ่งเก่ง] [ถ้าหากเหลือหมากแค่หนึ่งตัว]
[งั้นเธอก็เป็นอัจฉริยะ] ทุกคน วันนี้เป็นคลาสเรียนวันแรก ต่อไปทุกวันตอนเช้า ก็จะมีครูที่แตกต่างกัน มาสอนทุกคน ตอนบ่ายจะเป็นเวลาเรียนอิสระ กับกิจกรรมนอกชั้นเรียน ช่วยจำเอาไว้ด้วยว่า ตอนบ่ายวันที่ 20 พวกเธอจะมี การสอบคัดออกครั้งต่อไป การสอบครั้งนี้กับการสอบเมื่อวาน ไม่เหมือนกัน พวกเธอจะมีเวลาสองสามวัน ในการเตรียมตัว คิดว่าทุกคนคงจะรู้กันแล้วใช่ไหม จิ้นเปยเป็นการแข่งแบบทีม ดังนั้นการสอบครั้งนี้ พวกเราจะใช้วิธี คัดออกเป็นทีม ทุกคนแบ่งกลุ่มได้ตามใจชอบ ทุกกลุ่มจะมีสมาชิก ได้ 5-6 คน พวกเราจะใช้ คะแนนเฉลี่ยของแต่ละกลุ่ม จากสูงไปต่ำ แล้วคัดนักเรียนสามกลุ่มสุดท้ายออก ครูครับ ถ้าในสามกลุ่มสุดท้าย มีคนหนึ่งที่สอบได้คะแนนสูงสุดล่ะครับ นั่นก็ไม่มีประโยชน์ พวกเราจะดูแค่คะแนนเฉลี่ยเท่านั้น นักเรียนในสามกลุ่มสุดท้าย ทั้งหมดจะต้องจากพวกเราไป ดังนั้นนักเรียนที่ได้คะแนนดี ของทุก ๆ กลุ่ม ก็ต้องคิดวิธี ที่จะช่วยเหลือ เพื่อน ๆ ที่คะแนนไม่ดี พวกเราจะส่งเสริมจิตวิญญาณ การช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ความสามัคคี และมิตรภาพเอาไว้ ไม่ถูกนะ อะไรไม่ถูกเหรอ ถ้าใช้วิธีนี้สอบ แต่กลับอนุญาตให้นักเรียนแบ่งกลุ่มกันเอง
ผลลัพธ์ก็จะไม่ใช่ ทุกคนช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ทุกคน หลังจากที่ทุกคนปรึกษากันเสร็จแล้ว ก็เขียนชื่อหัวหน้ากลุ่ม กับสมาชิกกลุ่มของพวกเธอ ลงในกระดาษ จากนั้น ก็ไปรวมตัวกันที่หน้าประตูห้องสมุด ครูจางจะสอนคลาสแรกให้ทุกคน ที่ห้องสมุด เอาละ ต่อไปเป็นเวลาที่ทุกคน จะแบ่งกลุ่มกันอย่างอิสระ ฉันจะไปรอทุกคนที่ห้องสมุดนะ ครูคะ ถ้าหากไม่มีใครยอม จะตั้งกลุ่มกับตัวเอง ตั้งกลุ่มไม่ได้จะทำยังไงคะ ที่จริงปัญหานี้ พวกเราก็เคยคิดกันนะ นักเรียนที่ไม่ถูกรับเข้ากลุ่ม ก็จะถูกจับให้อยู่ด้วยกัน ถ้าหากมีสมาชิกเยอะเกินไป พวกเราก็จะจัดกลุ่มให้ทุกคน แบบสุ่ม สรุปแล้ว กฎทุกอย่าง สิทธิ์ชี้ขาดสุดท้าย ล้วนอยู่ในมือของครูจาง เทพเผย เจ๊ซี พวกเธอพิจารณาฉันหน่อยเถอะ ครั้งนี้ฉันสอบได้ 79 ครั้งต่อไปจะต้องสอบได้ 80 แน่ อีกอย่างพวกเธอมีแค่สามคน อย่างน้อยพวกเธอก็ต้องการ สมาชิกอีกสองคนนะ เทพเผย จะให้ฉันเข้ากลุ่มพวกนายได้ไหม ฉันยกเครื่องเกมให้ พวกนายเล่นก็ได้นะ ให้เวลาพวกเราคิด สักหน่อยเถอะนะ หลินเจาซี ตกลงพวกเราจะแบ่งกลุ่มกันยังไง คุณนี่แผนสูงจริง ๆ พูดจบแล้วเหรอ พูดจบแล้ว คุณไม่ยอมไปกับผม ให้ผมเผชิญหน้า
กับเด็กมากขนาดนั้น ฉันกลัวจะถูกพวกนักเรียนด่าเอาน่ะ เฮียเลี่ยง ลิขิตฟ้าเลยนะ ทุกกลุ่มมีห้าถึงหกคน พวกเราห้าพยัคฆ์ไร้เทียมทาน ห้าคนพอดีเลย นายว่ายังจะต้อง รับอีกคนเข้ากลุ่มไหม หวังเฟิง นายสอบได้ 82 คะแนนใช่ไหม ใช่แล้ว นายจะมาเข้ากลุ่มฉันไหม ได้สิ เยี่ยมเลย ตอนนี้พวกเรามีหกคนแล้ว ต่อไปจะเปลี่ยนชื่อเป็น หกพยัคฆ์ไร้เทียมทานหรือเปล่า ไม่ต้องหรอก ฉันว่าห้าคนก็ดีนะ ลู่จื้อเฮ่า นายไปกลุ่มอื่นเถอะ เฮียเลี่ยง นายทดสอบฉันใช่หรือเปล่า ฉันจะติดตามนายนะ ครั้งที่แล้วนายสอบ ได้แค่ 60 กว่า ๆ เอง กลุ่มของพวกเราไม่รับเศษสวะ ครั้งที่แล้วฉันทำได้ไม่ดีเท่าไร ฉันพัฒนาขึ้นได้นะ นี่เป็นช็อกโกแลต ที่น้าเล็กของฉันซื้อมาจากสวิตเซอร์แลนด์ ให้โอกาสฉันอีกครั้งหนึ่งเถอะ โอกาสมีแค่ครั้งเดียว น่าเสียดายที่นายคว้าเอาไว้ไม่ได้ จางเลี่ยง นายทำแบบนี้ไม่ได้นะ ตอนแรกที่ศูนย์เด็ก นายรับปากฉันแล้วนะ เพื่อนาย ฉันถึงได้แตกหัก กับหลินเจาซี แล้วก็พวกตั่งอ้ายหมินนะ อย่าเสียเวลาอีกเลย รีบไปหากลุ่มคนอื่นเถอะ ถ้าช้าอีกก็จะทำได้แค่จับกลุ่ม กับพวกคนที่ได้คะแนน 60
กลายเป็นกลุ่มผ่านเกณฑ์จริง ๆ หรอก เฉินเฉิงเฉิง ครั้งนี้นายสอบได้ 75 เป็นคนที่คะแนนต่ำที่สุดในกลุ่มเรา ถ้าการสอบครั้งหน้า ไม่อาจเพิ่มให้ถึง 80 ได้ละก็ ฉันจะลาออกเอง ไม่เป็นตัวถ่วงทุกคนหรอก หวังว่านายจะพูดจริงทำจริงนะ หมากนี่เหมือนจะน่าสนุกนะ พวกนายดูสิ บ้านบนเขียนว่าพอทำเสร็จแล้ว จะติดต่อกับศาสตราจารย์เจิงได้ มีประโยชน์เหรอ เขาช่วยให้นายสอบเข้าชิงหวาได้เหรอ หรือจะรับประกัน ให้นายสองคนได้เข้าเรียนที่ม.ซานเว่ย สวยแต่รูป เสียเวลา พวกเราไปเถอะ คนที่เหลือน้อยลงเรื่อย ๆ แล้ว ฉันขีดฆ่าคนในกลุ่มจางเลี่ยงไปสี่คน กลุ่มจ้าวหงเลี่ยงห้าคน สองกลุ่มนี้ล้วนมีแต่เด็กหัวกะทิทั้งนั้น นอกจากเฉินเฉิงเฉิงแล้ว ไม่รู้ว่าทำไม ถึงอยู่ไม่ถึงตอนจบ ไม่ว่ายังไงพวกเขาสองทีม ไม่ต้องให้พวกเราห่วงแน่นอน หลี่หมิง เพิ่มฉันไปอีกคนได้ไหม ขอโทษด้วยนะ พวกเราล้วนมาจากโรงเรียนที่สองน่ะ ไม่รับคนนอก กลุ่มของหลี่หมิงมีสามคน เหลือจนสุดท้าย ดูเหมือนว่าการสอบต่อไป ก็จะเปลี่ยนแปลงไปอีก ในห้องเรียนยังเหลือเจ็ดคน เหล่าลู่ก็อยู่ด้วย จะต้องเป็นเพราะเรื่องที่ศูนย์เด็กแน่ เหล่าลู่ถึงไม่กล้ามาหาพวกเรา พวกเขาเป็นเจ็ดคนสุดท้าย ที่อยู่บนรูปภาพ บางทีนี่อาจจะเป็นชะตาลิขิตก็ได้นะ พวกเราจะต้องช่วยพวกเขา เจ็ดคนที่เหลืออยู่นี่
ล้วนเป็นคนที่รั้งท้ายสุด ๆ กลุ่มพวกเขาต้องตายกันหมดแน่ พวกเรามีสามคน รวมกับเหล่าลู่ด้วย อย่างมากก็รับได้อีกสองคนเท่านั้น จะทำยังไงดี พวกนายปรึกษาอะไรกันเหรอ หลินเจาซี เธอวาดบนกระดาษไปมา พวกเราจะจับกลุ่มยังไง เผยจือ พวกเราเป็นเพื่อนกันหรือเปล่า แน่นอนอยู่แล้ว เพื่อนสนิท เพื่อนสนิทที่สุด ตอนนี้ฉันต้องการ ความช่วยเหลือของนายมาก ๆ นายยินยอมจะช่วยพวกเราไหม เธออยากให้ฉันทำอะไร ฉันจะทำตามเธอหมดเลย ขอบใจนะ เรื่องแบ่งกลุ่ม ให้ฉันจัดการเอง จะได้ไหม ทุกคน สดชื่นกันหน่อย ตอนนี้ที่ยังเหลืออยู่ที่นี่ นอกจากฉันกับเผยจือ คะแนนของการสอบครั้งที่แล้ว ล้วนไม่ค่อยดีทั้งนั้น ไม่มีใครยอมจับกลุ่มกับพวกเธอ ดังนั้นพวกเธอจึงคิดที่จะ ให้ครูจับกลุ่มให้ ปล่อยไปตามยถากรรม รอสอบครั้งหน้าเสร็จแล้ว ก็จะเดินคอตกไปจากที่นี่ พวกเธออยากให้เป็นแบบนี้เหรอ ไม่อยากอยู่แล้ว ไม่อยาก ๆ ตอนนี้ฉันมีวิธีหนึ่ง ที่ทำให้ทุกคน สามารถผ่านด่านนี้ไปด้วยกันได้ ต้องการให้คนที่อยู่ที่นี่ ทำตามที่ฉันจัดการทั้งหมด แล้วพวกเราทุกคน ก็พยายามด้วยกัน กัดฟันสู้ด้วยกัน ให้ผ่านการทดสอบครั้งต่อไป อย่างราบรื่น พวกเธอยินยอมจะทำแบบนี้ไหม ฉันยอม ฉันก็ยอม
ยอม เฮียซี ขอบคุณที่เธอไม่รังเกียจฉันนะ เรื่องที่ศูนย์เด็กก่อนหน้านี้… เป็นเพื่อนกันทั้งนั้น อย่าพูดถึงเลย จะให้นายเอาเปรียบแบบนี้ไม่ได้หรอก เมื่อกี้เห็นนาย ถือของอร่อยอะไรเอาไว้ ช็อกโกแลต ของสวิตเซอร์แลนด์ เอาออกมา ฉันจะพูดแผนของฉันหน่อยนะ