EP.1 (FULL EP) | ของรักของข้า（Love Between Fairy and Devil）ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [ของรักของข้า] [ตอนที่ 1] [ตามตำนาน] [ตงฟางชิงชางจ้าวแห่งจันทราของเผ่าพันธุ์จันทรา] [เนื่องจากได้ศึกษาวิชาลับโบราณ] [ได้กลายเป็น] [สัตว์ประหลาดตัวหนึ่งที่ไร้ความรู้สึก] [เขาสังหารพ่อผู้ให้กำเนิด] [ช่วงชิงบัลลังก์จ้าวแห่งจันทรา] [ควบคุมกองทัพเผ่าพันธุ์จันทรานับแสน] [เข่นฆ่า ปล้นจี้] [สุ่ยอวิ๋นเทียนแห่งแดนสวรรค์ ทะเลชังเหยียนแห่งเผ่าพันธุ์จันทรา] [อวิ๋นเมิ่งเจ๋อแห่งโลกมนุษย์ ทั้งสามโลก] [ตกอยู่ในสถานการณ์อันตราย] [ชื่อตี้นวี่จื่อ เทพแห่งสงครามของแดนสวรรค์] [เพื่อเป็นการช่วยอาณาประชาราษฎร์ให้รอดพ้น] [ไม่เสียดายที่จะสละแก่นวิญญาณของตนเอง] [ตายไปพร้อมกับตงฟางชิงชาง] [เพื่อผนึกกองทัพเผ่าพันธุ์จันทรานับแสน] [แต่แก่นวิญญาณของตงฟางชิงชาง] [เป็นอมตะ] [เมื่อกลับคืนชีพ] [ไฟแห่งนรกจะกวาดล้างโลกทั้งสามอีกครา] [ตำนานกล่าวว่า] [มีเพียงเทพธิดาแห่งเขาซีซาน] [ที่จะสามารถกำจัดมหันตภัยครั้งนี้ได้] [แต่ว่านาง] [กลับหายอย่างไร้วี่แวว] [สุ่ยอวิ๋นเทียน ตำหนักซือมิ่ง] [เทพธิดา เสี่ยวหลานฮวา] [ข้าชื่อเสี่ยวหลานฮวา] [เป็นเทพธิดาองค์หนึ่ง] [พวกนี้ไม่ใช่ใบไม้ธรรมดาทั่วไป] [แต่เป็นหนังสือแห่งชีวิต] [บนทุกใบ] [ได้เขียนดวงชะตาทุกภพทุกชาติของคนคนหนึ่งไว้] [และหน้าที่ของข้า] [ก็คือจัดการและดูแลหนังสือแห่งชีวิตเหล่านี้] [ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก] [พวกเราไม่รบกวนโชคชะตาของใครหรอก] [อาจารย์ของข้า ซือมิ่ง] [เซียนระดับสูงที่ดูแลหนังสือแห่งชีวิต] [ที่บอกว่าเป็นอาจารย์กับลูกศิษย์] [ที่จริงแล้วก็เป็นเถ้าแก่ของข้า] [เซียนจวิน ซือมิ่ง]
[ก็เหมือนกับความสัมพันธ์] [ระหว่างเจ้าของร้านกับพนักงานบนโลกมนุษย์นั่นละ] เมื่อโชคร้ายขึ้นมา เทพและเซียนก็เหมือนกับมนุษย์ จะหยุดก็หยุดไม่อยู่ จะหยุดก็หยุดไม่อยู่ [หญ้ากล้วยไม้ที่โชคร้ายต้นนี้] [คือข้าเอง] [ตั้งแต่ที่อาจารย์ไม่ระวัง] [ทำเหล้าสาดใส่รากเซียนของข้าพัง] [ฝีมือและอิทธิฤทธิ์ของข้าก็แย่ลงมาตลอด] [อาจารย์สอนงานฝีมือให้ข้าเป็นแล้ว] [ก็ไปท่องเที่ยวไปทั่วทุกสารทิศที่โลกมนุษย์] [ห้าร้อยปีก็ไม่ได้กลับมาเลย] [แต่ว่า] [ข้าอยู่ที่ตำหนักซือมิ่งคนเดียว] [นอกจากจะเหงานิดหน่อย] [วันเวลาผ่านไป] [ก็ถือว่าได้ดังใจอยู่บ้าง] [นับวันก็ยิ่งแก้ลางร้ายได้คล่องขึ้น] [ไม่เคยอู้เลยแม้แต่น้อย] [งานทำความสะอาดก็ไม่หนัก] [ไม่ลำบากเลยสักนิด] [เหล่าดอกไม้ใบหญ้าปลุกจิตวิญญาณ] [มาคุยเป็นเพื่อนข้าได้ด้วย] [อย่าขี้เซาสิ] [ตั้งใจฝึกบำเพ็ญเซียนจะได้เหมือนข้า] [ได้กลายเป็นเทพธิดาไว ๆ] [เพิ่งจะกี่ยามเอง ข้าขอนอนต่ออีกสักหน่อย] [เป็นเหมือนเจ้ามีอะไรดีกันเล่า] [ทำงานหนักเช่นนั้น] [ไม่สู้เป็นต้นหญ้าที่สบาย ๆ] [เทพธิดาองค์อื่น ๆ ปฏิบัติต่อข้า] [ก็ดีนะ] ยังมาขโมยภาพวาดเหมือนของฉังเหิงเซียนจวินอีก เจ้านี่ช่างหน้าไม่อายเสียจริง [ไม่มีใครรังแกข้า] แม้แต่พวกเรายังไม่กล้าพูดถึง ฉังเหิงเซียนจวินเขาเลย ชีวิตนี้ฉังเหิงเซียนจวินไม่มีทางมองเจ้าแม้แต่แวบเดียวแน่ [ข้าว่าจะเข้าร่วมการสอบเซียน] [ไปวังหย่งเฉวียน] [เพื่อตอบแทนบุญคุณของฉังเหิงเซียนจวิน] เสี่ยวหลานฮวากำลังดูอะไรอยู่น่ะ จะดูอะไรได้อีกเล่า ฉังเหิงเซียนจวินของนางน่ะสิ ภาพวาดถูกฉีกขาดขนาดนั้นแล้ว ยังจะจ้องอยู่ทั้งวี่ทั้งวันอีก ฉังเหิงเซียนจวินหน้าตาเป็นอย่างไรหรือ ถึงทำให้เสี่ยวหลานฮวาเคลิบเคลิ้มหลงใหลได้เช่นนี้
คนเขาเป็นเทพแห่งสงคราม บุคคลยิ่งใหญ่ พวกเราจะเคยเจอได้อย่างไรกันเล่า เช่นนั้นเทพแห่งสงคราม เป็นผู้มีพระคุณต่อนางได้อย่างไรกันแน่เนี่ย เสี่ยวหลานฮวาคงจะไม่ได้เพ้อฝันไปเองหรอกมั้ง [งานการแก้หนังสือแห่งชีวิตนี้ไม่ยาก] [ก็แค่ซับซ้อน] [โชคชะตาของมนุษย์] [จะถูกกระทบจากเรื่องเล็ก ๆ] [พลาดไปนิดเดียว] [ก็จะผิดไปหมดได้] [หากใช้คำพูดของอาจารย์ฉันมาพูด] [ก็จะยิ่งซับซ้อนไปอีก] [ชะตาชีวิตเกิดจากกฎแห่งสวรรค์] [ทุกสรรพสิ่งมีวงจรเหตุและผล] [กฎเหตุและผลแห่งธรรมชาติ] [เป็นเช่นนี้ไม่มีที่สิ้นสุด] [หนึ่งวันสามารถแก้หนังสือแห่งชีวิตได้ 50 ใบ] [เดือนละ 1,500 ใบ] [รอให้แก้ครบห้าหมื่นใบ] [ข้าก็จะเขียนจดหมายขอลาอาจารย์] [ถึงตอนนั้น] [ฉังเหิงเซียนจวิน ผู้มีพระคุณของข้า] [ก็น่าจะกลับมาแล้ว] เสด็จพี่ [เทพแห่งสงคราม ฉังเหิง] [สุ่ยอวิ๋นเทียน ตี้จวิน อวิ๋นจงจวิน] ฉังเหิง คราวนี้เจ้าได้ดินแดนทะเลเป่ยหมิงที่สูญเสียไปกลับคืนมา ขับไล่ผู้นำเผ่าพันธุ์จันทราซวิ่นเฟิง มีคุณงามความดีในการสงบศึก อยากได้รางวัลอะไรหรือ เผ่าพันธุ์จันทราได้แตกแยกกระจายตัวไปทั่ว แต่ว่าพวกหัวมังกุท้ายมังกรบางส่วน [ท่านเซียนอาวุโส หลี่หยวน เซียนจวิน ซานเซิง] เป็นความรับผิดชอบของฉังเหิง มิกล้าถือเป็นความดีความชอบขอรับ เทพแห่งสงครามฉังเหิงถ่อมตัวเกินไปแล้วเจ้าค่ะ นั่นสิ ถึงแม้ซวิ่นเฟิงนั่นจะยังห่างชั้น จากตงฟางชิงชางที่เสียชีวิตไปในปีนั้นนัก
แต่ในขณะนี้ก็เป็นภัยคุกคามอันดับหนึ่ง ของสุ่ยอวิ๋นเทียนเช่นกัน คราวนี้ท่านเทพแห่งสงครามฉังเหิง ทำให้พลังชีวิตของซวิ่นเฟิงบาดเจ็บสาหัสได้ มีคุณูปการที่ใหญ่หลวงนัก ถึงแม้ว่าตงฟางชิงชางจะยังมีชีวิตอยู่ ฉังเหิงก็คงจะลงดาบเขาเป็นแน่ เพียงแต่ว่า จุดเริ่มต้นสันติภาพของทะเลเป่ยหมิงนั้น ภายในเขตแดนยังมีกิจธุระอีกมากมายที่ยังรอให้จัดการอยู่ มิทราบว่าเหตุใด เสด็จพี่จึงเร่งเรียกตัวฉังเหิงกลับมาที่อวี้จิง [สุ่ยอวิ๋นเทียน หอคอยเฮ่าเทียน] หอคอยเฮ่าเทียนเคลื่อนที่อย่างผิดวิสัยหรือ [สุ่ยอวิ๋นเทียน ดาดฟ้าศาลาริมน้ำอวิ๋นจง] เซียนจวินน่าจะยังจำ ตงฟางชิงชางได้ใช่หรือไม่ จำได้อย่างแน่นอน สามหมื่นปีก่อน ตงฟางชิงชางโดนปวงเซียนสังหาร แต่ว่าเกี่ยวข้องอะไรกับที่ หอคอยเฮ่าเทียนเคลื่อนที่ผิดวิสัยหรือ ตอนนั้นเจ้ายังอายุน้อย ไม่รู้เรื่องรู้ราว ถึงแม้ตงฟางชิงชางจะโดนปวงเซียนรวมพลังสังหาร แต่ว่าร่างทองของเขาไม่ดับสูญ แก่นวิญญาณไม่สลาย ตอนนั้นเสด็จพ่อทำได้เพียงรวมพลังของปวงเซียน ปิดผนึกเขาอย่างลับ ๆ ไว้ที่หอคอยเฮ่าเทียน เพื่อหลีกเลี่ยงความตื่นตระหนกของสุ่ยอวิ๋นเทียน เรื่องนี้จึงเป็นความลับ ที่มีเพียงเซียนระดับสูงไม่กี่ท่านที่รู้ วันนั้น ตงจวินได้ผูกมัดแก่นวิญญาณและร่างทองของเขา และได้นำปวงเซียน มาวางผนึกหมื่นชั้นไว้ในหอคอยเฮ่าเทียน ด้วยนามข่ายเฮ่าเทียน ข่ายนี้ได้รวบรวมเหล่าผู้นำของปวงเซียน ด้วยความแข็งแกร่ง ไม่มีผู้ใดในโลกทั้งสามสามารถปลดผนึกได้ เช่นนั้นการที่หอคอยเฮ่าเทียน เคลื่อนที่อย่างผิดวิสัยเป็นเพราะเหตุใดกัน แก่นวิญญาณของตงฟางชิงชาง แม้ว่าจะไร้ความรู้สึกนึกคิดไป แต่กลับมีพลังที่รุนแรงเป็นที่สุด โจมตีเข้าทุกวี่ทุกวัน ท้ายที่สุดผนึกก็มีเค้าลางคลายตัว หากปล่อยให้แก่นวิญญาณ ของตงฟางชิงชางกระจายออกมาจากหอคอย คงจะเป็นภัยต่อโลกทั้งสามเป็นแน่ เสด็จพ่อยังคงตัดขาดจากโลกเพื่อฝึกตนอยู่
ตัวข้านี้ถึงได้เรียกเจ้ากลับมา เพิ่มความแข็งแกร่งให้ผนึกพร้อมกับปวงเซียนระดับสูง ขอรับ [สุ่ยอวิ๋นเทียน ตำหนักซือมิ่ง] นี่คือใบที่ 42,699 ใกล้แล้ว มาแล้ว มาแล้ว [ตำหนักซือมิ่ง] เจ้าเป็นแค่จิตวิญญาณดอกท้อที่ว่างอยู่ทั้งวัน แค่มาเปิดประตูต้องใช้เวลานานขนาดนั้นเลยหรือ ข้าไม่ใช่ดอกท้อ ข้าคือดอกกล้วยไม้ และไม่ได้ว่างด้วย ประกาศคำสั่งของท่านเซียนแห่งสายฝน ต้องการศึกษาหนังสือแห่งชีวิต [เทพธิดา อวี่หลิน] จัดการให้เร็ว ๆ หน่อย วันนี้ช่างโชคร้ายจริง ๆ วันนี้ฉังเหิงเซียนจวินได้รับชัยชนะกลับมา พวกเราต่างก็ไม่ได้ไปต้อนรับ แต่กลับถูกส่งให้มาเอาหนังสือแห่งชีวิตในสถานที่บ้า ๆ เช่นนี้ นี่คือหนังสือแห่งชีวิตที่พวกเจ้าต้องการศึกษา เดี๋ยวก่อน ขอโทษทีนะ เมื่อครู่ได้ยินพวกเจ้าบอกว่า ฉังเหิงเซียนจวินเขากลับมาแล้ว เจ้าถามเรื่องนี้ทำไม กุหลาบจันทราที่รากเซียนเน่าเสียต้นหนึ่ง ทำงานกระจุกกระจิกของเจ้าให้ดี ๆ อย่าถามแต่เรื่องเพ้อเจ้อพวกนี้ ไปกันเถอะ มักจะเป็นแบบนี้ตลอดเลย ถ้าหากอาจารย์อยู่ละก็ พวกเจ้าไม่กล้าแน่นอน [ตำหนักซือมิ่ง] [เยี่ยมไปเลย เยี่ยมไปเลย] [ฉังเหิงเซียนจวินได้รับชัยชนะกลับมาก่อนกำหนด] [ข้าจะไปเก็บดอกไม้สดที่สวยที่สุดมาหนึ่งตะกร้า] [แล้วส่งไปที่วังหย่งเฉวียน] [เสี่ยวหลานฮวา] [ฉังเหิงเซียนจวินเขาจำเจ้าได้หรือไม่ว่าเจ้าคือใคร] [เพราะฉะนั้นจะต้องแต่งตัวให้สวยหน่อย] [ให้ฉังเหิงเซียนจวินได้ประทับใจ]
[สุ่ยอวิ๋นเทียน ป่าซู่อวี้] ฉังเหิงเซียนจวิน [เสี่ยวหลานฮวา] [จะต้องรักษากิริยาท่าทาง] [จำที่ข้าสอนเจ้าเอาไว้] [ต้องออกมาอย่างสง่าผ่าเผย] [งดงามเพริศพริ้ง] [และงามจนตะลึงไปเลย] [เช่นนี้เขาถึงจะจดจำเจ้าได้] ขอบ… ขอบคุณฉังเหิงเซียนจวิน เดี๋ยวก่อน ดอกไม้นี่ ให้ท่านเจ้าค่ะ ไม่ต้องหรอก การฆ่าศัตรูเป็นหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ ดอกไม้นี่ ไม่ได้มอบเพื่อฉลองที่ท่านได้รับชัยชนะกลับมา เมื่อหนึ่งพันห้าร้อยปีก่อน ข้าเป็นเพียงดอกกล้วยไม้เล็ก ๆ ดอกหนึ่งในตำหนักซือมิ่ง อาจารย์ซือมิ่งของข้า รดน้ำจนทำให้รากเซียนของข้าเน่าเสียโดยไม่ได้ตั้งใจ ดังนั้นนางก็ไม่อยากเลี้ยงดูข้าแล้ว แต่บังเอิญ ฉัง… ฉังเหิงเซียนจวินท่านมาเยี่ยมเยียนตำหนักซือมิ่งพอดี จึงพูดโน้มน้าวให้อาจารย์ของข้าเก็บข้าเอาไว้ บางทีอาจจะสามารถเลี้ยงดูข้าให้มีชีวิตรอดก็ได้ ข้าจึงสามารถบำเพ็ญเพียรจนได้วิญญาณและสติปัญญามา กลายเป็นรูปร่างมนุษย์ แล้วอย่างไรเล่า เพราะฉะนั้น… เพราะฉะนั้นข้าอยากจะพูดต่อหน้าท่านว่า… ไม่ ไม่ ๆ เพราะฉะนั้น… เพราะฉะนั้นฉังเหิงเซียนจวิน ท่านคือผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตข้าไว้ ข้าอยากจะกล่าวขอบคุณต่อหน้าท่านมาโดยตลอด ดอกไม้นี้ ให้ท่านเจ้าค่ะ ไม่ต้องหรอก เรื่องราวที่เจ้าพูด ข้าจำไม่ได้หมดแล้ว จำไม่ได้หรือ เซียนจวิน เสียมารยาทแล้วเจ้าค่ะ ช้าก่อน เซียนจวิน อัญมณีแห่งจิตวิญญาณของท่าน เจ้าทำให้หิ่งห้อยตกใจจนบินหนีไปแล้ว
หินหิ่งห้อยมหัศจรรย์ ก็เป็นได้เพียง ก้อนหินธรรมดาที่ไม่มหัศจรรย์อะไรก็เท่านั้นเอง เก็บไว้ก็ไร้ประโยชน์ เจ้าช่วยเอาไปจัดการให้ข้าที หมายความว่า… มอบให้ข้าอย่างนั้นหรือ เขาไม่เพียงมอบอัญมณีแห่งจิตวิญญาณให้ข้า แล้วยังรับดอกไม้ของข้าอีกด้วย ดอกไม้เยอะแยะขนาดนี้ เจาะจงเลือกเฉพาะดอกกล้วยไม้เพียงดอกเดียว หรือว่านี่ก็คือพรหมลิขิตที่ถูกกำหนดไว้อย่างนั้นหรือ นี่คืออะไร ฉังเหิงเซียนจวิน ข้าจะต้องสอบเซียนผ่านแน่ ข้าจะต้องสอบเข้าวังหย่งเฉวียนได้แน่นอน [สุ่ยอวิ๋นเทียน อวี้จิง] ก็จะเข้าวังหย่งเฉวียนไปเข้าเวรได้ เบี้ยหวัดนั่นก็สูงที่สุดด้วยนะ ระดับเซียนก็เลื่อนขั้นได้เร็วอีกด้วย และยังได้เห็นฉังเหิงเซียนจวินบ่อย ๆ ด้วย นั่นสิ ๆ นี่เจ้าดอกไม้น้อยไม่ใช่หรือ นางมาได้อย่างไร นั่นสิ นางมาได้อย่างไร นั่นสิ นางเข้ามาได้อย่างไร สภาพอย่างนางยังมาได้ [ตำหนักซือมิ่ง เสี่ยวหลานฮวา] จิตวิญญาณดอกหญ้าชั้นต่ำที่สุดตนหนึ่ง ก็ยังอยากจะเข้าวังหย่งเฉวียนอย่างนั้นหรือ ข้าเปล่า ข้าจำนางได้ นางคือดอกเสาเย่าที่อยู่หน้าประตูตำหนักซือมิ่งคนนั้น ไม่ใช่เสาเย่า นางคือกุหลาบจันทรา ดอกเสาเย่ามาทำอะไรที่นี่ อะไรนะ ข้าจำได้ว่านางคือดอกเสาเย่า ดอกเสาเย่าหรือ วิญญาณเล็ก ๆ เช่นนั้นมาทำอะไรที่นี่ สภาพอย่างนางยังมาเข้าร่วมได้ ข้าไม่ใช่เสาเย่า และไม่ใช่กุหลาบจันทรา ข้าคือเสี่ยวหลานฮวาแห่งตำหนักซือมิ่ง ทางที่ดีพวกเจ้าทั้งหมด จำฉายานามและภูมิหลังของข้าเอาไว้ให้ดี
เพราะว่าในการสอบเซียน ข้าจะเอาชนะพวกเจ้าทุกคน เสี่ยวหลานฮวา พวกนางมีสิทธิ์อะไรมาหัวเราะเยาะเจ้า แค่การสอบเซียนเองไม่ใช่หรือ หากเจ้าสอบไม่ผ่าน [จิตวิญญาณดอกหญ้า ตงชิง] ไม่แน่ว่าพวกนางก็อาจจะสอบไม่ผ่านด้วยก็ได้ นั่นสิ คนนอกจะพูดอย่างไรก็ไม่ต้องเอามาใส่ใจ พวกเราทุกคนจะคอยอยู่เคียงข้างเจ้า มีเพื่อนอย่างพวกเจ้า ก็คุ้มค่าแล้ว ข้าขอพูดตามตรง ช่วงนี้ข้า ต้องการความช่วยเหลือจากพวกเจ้าจริง ๆ พวกเจ้าต่างก็รู้ว่า รากเซียนของข้าได้รับความเสียหาย หากอยากสอบผ่านการสอบเซียน ก็จะต้องรักษาให้หายดีถึงจะได้ แต่ว่ายาอมตะนั้น ก็ช่างแพงเหลือเกิน หากช่วงนี้พวกเจ้าสภาพการเงินคล่องตัวละก็ จะสามารถ… [จิตวิญญาณดอกหญ้า ผาซานหู่ จิตวิญญาณดอกหญ้า เถาซู่] เถาซู่ เสี่ยวหลานฮวา ตลอดหนึ่งพันปีที่ผ่านมา เจ้าได้กินยาอมตะไปแล้วตั้งเท่าไร ได้ใช้เบี้ยหวัดของเจ้าจนหมดเกลี้ยงแล้ว ข้าว่า เราอย่าใช้เงินที่ไม่คุ้มค่านั่นเลยนะ [จิตวิญญาณดอกหญ้า ตัวโร่ว] ใช่ จริงด้วย จริงด้วย ๆ เมื่อครู่พวกเจ้าก็ไม่ได้พูดแบบนี้ จะอย่างไรข้าก็จะไปตอบแทนบุณคุณฉังเหิงเซียนจวิน นี่เป็นความฝันของข้ามาโดยตลอด ตอบแทนบุญคุณอะไรกัน เจ้าชอบเขาอยู่แล้วต่างหาก ตลอดมาพวกข้าทุกคนก็ไม่ได้อยากเปิดโปงเจ้าหรอก แต่เจ้าจะหลอกตัวเองและผู้อื่นอยู่ตลอดไม่ได้นะ ถึงแม้ว่าเจ้าจะชอบเขา เขาก็ไม่ชอบเจ้าหรอก ทำไมกัน เจ้าจะต้องรู้ว่าคู่แข่งของเจ้านั้นคือใคร ตานอิน
สตรีผู้งามอันดับหนึ่งของสุ่ยอวิ๋นเทียน ท่านพ่อของนางคือท่านเซียนอาวุโสหลี่หยวน ท่านพ่อของเจ้าคือใครกัน ใครกันเล่า เสี่ยวหลานฮวา เจ้าคือต้นหญ้าเล็ก ๆ ต้นหนึ่ง เจ้าไม่มีท่านพ่อหรอก เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้กันเล่า พวกเจ้าดูสิ นี่เรียกว่าหินหิ่งห้อยมหัศจรรย์ ข้าได้ค้นหามาแล้ว นี่คืออัญมณีแห่งจิตวิญญาณที่หายาก ที่ทะเลเป่ยหมิงที่หนาวจัด หนึ่งหมื่นปีจึงจะสามารถก่อเป็นหนึ่งเม็ดได้ ล้ำค่าเป็นอย่างยิ่ง นี่เป็นของที่ฉังเหิงเซียนจวินมอบให้ข้า ก็แค่ก้อนหินแตก ๆ พัง ๆ ก้อนหนึ่งไม่ใช่หรอกหรือ ไม่แน่ว่าเขาอาจจะเล่นจนเบื่อแล้วก็ได้ ไม่ต้องการแล้ว เจ้าดูสิ เจ้าดู ๆ หิ่งห้อยทางนั้นหนีไปหมดแล้ว ไม่มีค่าหรอก เสี่ยวหลานฮวา คนเราต้องยอมรับชะตาชีวิต อย่าได้เพ้อฝันไปเลย ช่างมันเถอะ นั่นสิ ๆ พอแล้ว พวกเจ้าพูดมามากมายขนาดนี้ ได้ตรึกตรองเพื่อนางจริง ๆ หรือ พวกเจ้ายังเป็นเพื่อน ของเสี่ยวหลานฮวากันอยู่หรือไม่ หากเป็นเพื่อนกันก็ควรยืนเคียงข้างกัน ในช่วงเวลาที่สำคัญอย่างนั้นไม่ใช่หรือ เสี่ยวหลานฮวา หินแห่งวิญญาณที่ข้ารวบรวมไว้ อยู่ในสวนดอกไม้นั่นทั้งหมด ทีแรกคิดไว้ว่าหลังจากเปลี่ยนรูป จะไปซื้อยาอายุวัฒนะเสียหน่อย แต่ว่าตอนนี้ เจ้าเอาไปให้หมดเลยนะ ผาซานหู่ ขอบคุณเจ้านะ จริงสิ
เงินส่วนตัวที่พวกเขารวบรวมไว้ ก็อยู่ที่นั่นทั้งหมดเช่นกัน ผาซานหู่ เจ้านี่สมควรตาย เสี่ยวหลานฮวา เจ้า อย่าเอาของข้านะ บุญคุณใหญ่หลวงกล่าวขอบคุณคงไม่พอ รอให้ข้าได้สอบเซียนผ่าน กลายเป็นผู้รับใช้เซียนแล้ว เบี้ยหวัดของข้าก็คือเบี้ยหวัดของพวกเจ้า เยี่ยมไปเลย มีหินแห่งวิญญาณเหล่านี้ก็จะซื้อยาอมตะได้แล้ว นั่นคือหนังสือแห่งชีวิตของฉังเหิงเซียนจวิน แปลกจัง โชคชะตาของพระเจ้ามั่นคงแข็งแกร่งเป็นที่สุด ทำไมถึงเปลี่ยนเอาได้ง่าย ๆ กันนะ [ทำไมถึง] [ขาดแล้ว] [ไม่ได้การละ] [ฉังเหิงเซียนจวินเขา…] [คืนนี้มีความเสี่ยงที่ร่างกายและจิตวิญญาณจะดับสูญ] [สุ่ยอวิ๋นเทียน หอคอยเฮ่าเทียน] เวลามาถึงแล้ว ท่านปวงเซียนทั้งหลาย เราจะต้องเสริมความแข็งแกร่ง ให้หอคอยเฮ่าเทียน ณ บัดนี้ ห้ามผิดพลาดเด็ดขาด ขอรับ ขอรับ ข้าเสี่ยวหลานฮวาทำบุญทำกุศล ไม่เคยทำเรื่องไม่ดีแม้แต่เรื่องเดียว ข้าเองก็ไม่ขอให้โชคเข้าข้างหรือร่ำรวย ก็แค่คาดหวังว่าจะรักษารากเซียนให้หายได้ และได้ใช้ชีวิตที่สุบสงบบ้าง วันนี้คงจะไม่หายวับไปกับตาหรอกนะเจ้าคะ ไม่เป็นไรหรอก ถึงอย่างไรก็มีท่านเซียนระดับสูงอยู่มากมายเช่นนี้ ฉังเหิงเซียนจวินจะต้องไม่เป็นอะไรแน่ ๆ เส้นชีวิตหลักของฉังเหิงเซียนจวินยังขาดอยู่เลย เหมือนกับในหนังสือแห่งชีวิตทุกประการเลย ทำเช่นไรดี ใกล้เวลาแล้ว ศิษย์รัก เจ้าต้องจำไว้ให้ได้นะ ผู้กุมลางร้ายของผู้คน [จะเปิดเผยความลับต่อเจ้าแห่งชะตามิได้] [จะยิ่งไปวุ่นวายกับโชคชะตาของผู้ใดมิได้]
มิเช่นนั้น จะต้องถูกสวรรค์ลงโทษ ขี้เถ้าปลิวหาย ควันมลายสิ้น ฉังเหิง เสด็จพี่ เมื่อครู่มีเซียนท่านหนึ่งตกลงไปในหอคอยเฮ่าเทียน หอคอยเฮ่าเทียนปิดผนึกเรียบร้อยแล้ว ไม่สามารถเปิดได้อีก ช่วยด้วยเจ้าค่ะ นั่นคือใครกัน ทำไมถึงใส่เสื้อผ้าของข้า ผีหรือ ช่วยด้วยเจ้าค่ะ ช่วยด้วย ช่วยด้วย ช่วยข้าด้วย ปล่อยข้านะ ช่วยด้วยเจ้าค่ะ เงียบปากเสีย ทำไมท่านถึงได้หน้าตาเหมือนกับข้าทุกประการ ข้าไม่รู้ว่าเพราะสาเหตุใด ถึงได้สลับร่างกับเจ้า ก็หมายความว่า ตอนนี้ท่านอยู่ในร่างของข้า ข้าอยู่ในร่างของท่าน เช่นนั้นตอนนี้เราจะทำอย่างไรกันดีล่ะเจ้าคะ เห็นข่ายเฮ่าเทียนแล้วหรือไม่ล่ะ นั่นคือทางออกของที่นี่ ตอนนี้เจ้าอยู่ในร่างของข้า มีพลังไร้ขอบเขต ขอเพียงแค่เจ้าร่ายเวท สั่นสะเทือนเปิดข่ายเฮ่าเทียนนี้ออก ก็จะทำลายผนึกหนีออกไปได้ รอให้ออกไปได้ ก็จะเปลี่ยนร่างกลับคืนเองได้แน่นอน ข่ายเฮ่าเทียนหรือ เดี๋ยวก่อน ท่านคือเซียนนักโทษที่ถูกขังอยู่ในนี้ ท่านคิดจะหลอกข้าให้ปล่อยท่านออกไป ข้าขอแนะนำเจ้าว่าทางที่ดีอย่าได้เอาข้า มาเปรียบเทียบกับเศษเดนเหล่านี้เลย ความอดทนของข้ามีจำกัด รีบสั่นสะเทือนข่ายเฮ่าเทียนเป็นเสี่ยง ๆ ให้ข้าเร็วเข้า มิเช่นนั้น ข้าจะฆ่าเจ้าเสียตอนนี้ [ของรักของข้า]