EP.2 (FULL EP) | ตัวร้ายที่รัก (Mr. Bad) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [ตัวร้ายที่รัก] [ตอนที่ 2] ทำไมนาย… แซ่อะไร ฉันแซ่หนาน หนานซิง หนานซิง เจ้าคือคำตอบที่ข้าตามหาใช่หรือไม่ [คำตอบอะไร] [หมายความว่าไง] [ไม่ได้หัวใจของข้า] [แต่ได้ตัวของข้าก็ได้] [ใช่หรือไม่] [ฉัน…] [ไม่อยากจริง ๆ หรือ] [ก็ถือว่า] [ข้าตอบแทนเจ้าที่ช่วยชีวิตข้า] [ไม่ได้] [เจ้าหมอนี่] [จะต้องพูดจาเหลวไหลอยู่แน่] [คิดว่าฉันโง่ใช่ไหม] ใช่แล้วจะยังไง เป็นไปอย่างที่คิดไว้จริง ๆ ด้วย แต่ด้วยสติปัญญาของนาง ทำมันได้อย่างไรกัน นายว่าใครน่ะ ไอคิวฉันเป็นยังไง ติดอยู่ตรงนี้นานแล้วใช่หรือไม่ เปล่านี่ ต้องการให้ช่วยหรือไม่ ไม่ต้อง ฉันจัดการเองได้ ไม่ต้องช่วยจริง ๆ หรือ นายอยู่ห่าง ๆ ฉันหน่อยก็พอแล้ว ได้ ข้ายืนรอเจ้าอยู่ตรงนี้ คุณอาคะ อาช่วยหนูหน่อยได้ไหมคะ พวกเธอเป็นอะไรกันน่ะ ทะเลาะกัน กำลังงอนข้าอยู่ หุบปากเลยนะ เปล่าค่ะ หนูกับเขาไม่ได้รู้จักกันค่ะ คุณอา
คุณอาคะ อย่าเพิ่งไปค่ะ สาวสวย คุณช่วยฉันหน่อยได้ไหมคะ สวัสดีค่ะ คุณช่วย… ฉัน… ให้ข้าช่วยตั้งแต่แรกก็ได้แล้วไม่ใช่หรือ นาย… ฉันติดเงินนายหรือไง นายไม่ต้องตามฉันได้ไหม เจ้าบอกได้หรือยัง บอกอะไร บอกว่าเจ้า เรียกข้ามายังโลกนี้ได้อย่างไร เรียกเหรอ โลกนี้เหรอ นายหนีออกมาจาก โรงพยาบาลประสาทแห่งไหนกัน มิน่าล่ะถึงได้แต่งตัวแบบนี้ เวลาในปัจจุบันนี้ คือศตวรรษที่ 21 เวลาที่ข้าดำรงอยู่คือ สมัยของฮ่องเต้เจิ้งเต๋อในราชวงศ์หมิง ซึ่งห่างจากปัจจุบันนี้ห้าร้อยปี ในรัชสมัยที่ข้าอยู่ ทุกคนล้วนแต่งกายเช่นนี้ ด้วยกับสติปัญญาของเจ้า ก็ไม่มีทางที่จะเข้าใจเหล่านี้ได้หรอก เพราะฉะนั้นตอนที่ข้าถามเจ้าเมื่อครู่นี้ เจ้ากำลังพูดซี้ซั้วอย่างนั้นรึ นาย… นายว่านายเป็นคนสมัยโบราณเหรอ ข้ารู้ว่า สำหรับคนสมัยนี้แล้ว การเดินทางข้ามมิติ นั้นเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้ แต่ข้าก็คือคนสมัยโบราณ อย่างแท้จริง สมมุติว่าที่นายพูดนั้นคือเรื่องจริง ฉันหมายถึงว่าสมมุติ งั้นเกี่ยวอะไรกับฉันด้วยล่ะ เพราะคนที่เรียกหาข้า มีความเป็นไปได้สูงว่าคือเจ้า เพราะอะไร เจ้ายังจำได้หรือไม่ที่เมื่อวานเจ้าพูดว่า เจ้าฝันเห็นข้าอยู่ในน้ำ หลังจากที่ตื่นขึ้นมา ก็พบว่าข้าหนุนอยู่ที่ตักเจ้า [นายเป็นใครน่ะ] จริงด้วย ตรงนี้จนถึงตอนนี้ ฉันก็ยังไม่เข้าใจเลย นั่นก็คือการเรียกหาครั้งแรก
ครั้งแรกเหรอ ยังมีครั้งที่สองด้วยเหรอ เมื่อครู่ จู่ ๆ ข้าก็ปรากฏตัวอยู่ข้างหลังเจ้า เจ้าก็ไม่เคยสงสัยเลยหรือ ฉันนึกว่านายเป็นพวกสะกดรอยตาม ก่อนหน้านี้วินาทีหนึ่ง ข้ายังอยู่ในห้องสมุด อีกวินาทีต่อมาก็มาถึงริมถนน นี่ก็คือตอบสนองการเรียกหาของเจ้าอย่างไรเล่า นี่เป็นไปได้ยังไง นี่ช่างไม่อิงตามวิทยาศาสตร์เอาซะเลย ช่วยด้วยค่ะ ไม่ต้องพลอดรักกันแล้ว ช่วยหน่อยเถอะค่ะ คำพูดนี้เจ้าไม่ได้เป็นคนพูดหรอกหรือ ทำไมนายถึงได้ยินฉันพูดล่ะ นายเป็นใครกันแน่ นายอย่าเข้ามานะ พูดให้ชัดเจนว่านายเป็นใครกันแน่ คนในยุทธภพ ล้วนเรียกข้าว่าคุณชายเจ้าสำราญ ข้าชื่อ เซียว อู๋ ตี๋ [เขาคือจอมมารผู้โหดร้าย] [ที่กลั่นแกล้งชีวิตคน] [เขาคือคุณชายเจ้าสำราญ] [มา] [ยิ้มให้ข้าดูหน่อย] [เซียว อู๋ ตี๋] ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นได้ยังไงกัน อธิษฐานเหรอ แต่ว่า นี่ก็ถือว่าเป็นการอธิษฐานได้เหรอ อธิษฐานอะไรหรือ ทำไมนายถึงตามมาได้ล่ะ ฉันยังนึกว่า ฉันสลัดนายทิ้งไปแล้ว ข้าเป็นถึงคุณชายเจ้าสำราญ ในยุทธภพพอได้ยินชื่อเสียงของข้าก็ต่างหวาดกลัว เจ้าสามารถสลัดข้าทิ้งได้อย่างนั้นหรือ ทำไมนายถึงคอยกวนฉันล่ะ ถ้าหากนายเป็นคนสมัยโบราณจริง ๆ นายก็ควรดีใจ ที่พวกเรานี้การกินก็ดี การแต่งกายก็ดี ยังมีอุปกรณ์ทางการแพทย์อีก นายอยู่ที่นี่
สามารถเสพสุขกับการใช้ชีวิตของคนสมัยใหม่ ได้อย่างเต็มที่ ข้าไม่อยากอยู่ที่นี่ ข้าจะกลับไป งั้นนายก็กลับไปสิ เจ้าเป็นคนเรียกข้ามาที่นี่ เจ้าจะให้ข้ากลับไปเองได้อย่างไร ฉันจะมีความสามารถนี้ได้ยังไง ข้าเองก็รู้ว่าเจ้าไม่มีความสามารถนี้หรอก เพราะฉะนั้นจะต้องเป็นเจ้า บังเอิญไปสัมผัสโดนอะไรแน่ ๆ ตอนนี้เจ้านึกดูให้ดี ๆ ว่าเมื่อคืนนี้ เกิดอะไรขึ้นกันแน่ เมื่อคืนนี้ ฉันก็แค่มาอธิษฐาน อธิษฐานอย่างนั้นหรือ เจ้าคงไม่ได้ อธิษฐานขอให้สวรรค์ประทาน ชายรูปงามที่สุดแห่งยุคให้เจ้าคนหนึ่งหรอกนะ นายพูดจาแบบนี้ นายไม่อายบ้างหรือไง เจ้าอธิษฐานแบบนี้เจ้าก็ไม่อายบ้างหรือไร ฉันไม่ได้อธิษฐานแบบนี้ ที่ฉันอธิษฐานคือขอให้ วันนี้ฉันสัมภาษณ์งานได้อย่างราบรื่น จากนั้นฉันก็เจอ คู่รักคู่หนึ่ง ถูกพวกเขาหัวเราะเยาะ จากนั้นฉันก็… พูดว่า… [มีความรักแล้วมันเจ๋งแค่ไหนกัน] [ถ้าหากฉันมีความรักได้] [ฉันก็อยากมีความรัก] [ฉันก็อยากมี] [ความรักที่ลึกซึ้งตราตรึงใจ] พูดว่าอะไร ก็พูดเรื่อยเปื่อยไปเล็กน้อย แล้วนั่นมันคืออะไร ฉันลืมแล้ว นี่ไม่สำคัญ ที่สำคัญก็คือ เหรียญของฉันตกลงไป จากนั้นด้วยกับฝีมือในการงมหาของฉัน ก็เลยฝัน ในฝันฉันเห็นนายอยู่ในน้ำ พอตอนที่ตื่นจากฝัน นายก็มาอยู่ข้าง ๆ ฉันแล้ว เหรียญนี้อยู่ในมือข้า ตั้งแต่ที่ข้าตื่นขึ้นมา เจ้าว่าเจ้าเห็นข้าในฝันอย่างนั้นหรือ
ใช่ไง นายทำได้ยังไง นายเป็นนักสะกดจิตเหรอ จำลองภาพเสมือนจริงเหรอ นักมายากลเหรอ – หรือว่า… – พูดไร้สาระให้น้อย ๆ หน่อย มาสิ มาอะไร ฉัน… นี่คือของฉัน… ทำตามเดิมอีกหนึ่งรอบ ส่งข้ากลับไป [ลองดูเป็นครั้งสุดท้ายก็แล้วกัน] [ถือว่าแสดงละครเป็นเพื่อนเขาสักฉากก็แล้วกัน] [เทพธิดาคะเทพธิดา] [ถ้าหากท่านเป็นคน] [เรียกเซียวอู๋ตี๋มา] [งั้นก็เชิญท่านเอากลับไปตามทางเดิมด้วยเถอะค่ะ] [ของขวัญชิ้นนี้] [ฉันรับไม่ได้จริง ๆ] [ได้โปรด ได้โปรด] จากนั้นล่ะ โยนลงไปสิ อันนี้มีค่ามาก ฉันไม่… นายดูสิ ไม่เห็นมีอะไรเกิดขึ้นเลย ฉันก็บอกแล้วว่าไม่เกี่ยวอะไรกับฉันใช่ไหม ตอนนี้ควรฝันแล้ว นี่บอกให้ทำก็ทำได้เลยที่ไหนกัน นอนหลับก็ทำได้แล้ว เราทำแบบนี้ไม่ดีมั้ง เราสองคนนอนอยู่ตรงนี้ ถ้าคนอื่นเห็นเข้า คงนึกว่ากำลังบูชาความรักอยู่ เจ้ายังอยากให้ข้ากลับไปหรือไม่ อยาก แต่จะพูดว่านอนก็นอนเลยได้ที่ไหนกัน ถ้าหากนายเองก็นอนไม่หลับ ก็ไม่มีวิธีแล้วใช่ไหม วิธีกำหนดลมหายใจของเต่า ระหว่างการหายใจเข้าออกสามครั้ง ข้านอนหลับได้แน่นอน เจ้าไม่ต้องมาห่วงข้า เจ้าเองรีบนอนก่อน ที่นี่คือที่ไหนอะ
ที่นี่ก็ยังเป็นน้ำพุเซียนเหรอ ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง บรรยากาศที่นี่ยังพอใช้ได้ใช่หรือไม่ คุณอา คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง เหตุใดข้าถึงอยู่ที่นี่ไม่ได้เล่า นี่คือวิมานของข้า ข้าก็ต้องอยู่ที่นี่สิ ทำความรู้จักอย่างเป็นทางการอีกครั้ง ข้าคือท่านเซียนเจิน คุณทำอะไรกับฉัน ทำไมฉันถึงได้ถูกคุณ พามาที่นี่ เจ้าเป็นคนขอ ความรักที่ลึกซึ้งตราตรึงใจเองไม่ใช่หรือ ข้าก็เลยนำเซียวอู๋ตี๋ มาให้เจ้าอย่างไรเล่า เซียวอู๋ตี๋ ความรักที่ลึกซึ้งตราตรึงใจงั้นเหรอ หล่อใช่หรือไม่ ฉันขอสู้ตายเลย นี่เจ้า… นี่เจ้า… คนอย่างเจ้านี่นะ… ตอบแทนบุญคุณด้วยการเนรคุณใช่หรือไม่ หลอกใช้คนอื่นแล้วก็ถีบหัวส่งใช่หรือไม่ โมโหจะตายอยู่แล้ว ยังไงก็ตามฉันก็ไม่เป็นแฟนกับ เซียวอู๋ตี๋เด็ดขาด เซียวอู๋ตี๋ เป็นอย่างไร คนอื่นเขาเป็นถึงคุณชายเจ้าสำราญ รูปร่างสง่าผ่าเผย การศึกษาและวรยุทธ์ครบด้าน ฉลาดเกินคน ไม่เหมาะสมกับ หญิงเหล็กที่โสดมาตลอดอย่างเจ้าตรงไหน เขาเป็นตัวร้าย เป็นตัวร้ายที่ฉันเขียนออกมาเอง เขาเป็นยังไงฉันจะไม่รู้เหรอ หน้าเนื้อใจเสือ ทำเลวสารพัด ในใจคิดแต่เรื่องไม่ดี ให้คุณคุณจะเอาไหม คนเราน่ะ ใครจะไม่มีข้อบกพร่องกันเล่า ใช่หรือไม่ เห็นอกเห็นใจกันหน่อย ยังไงซะฉันก็ไม่เอา ฉันไม่เอา คุณเอากลับคืนไปเลย เอากลับคืนไม่ได้แล้ว อิทธิฤทธิ์ของข้ามีจำกัด มาถึงขั้นนี้แล้ว
เจ้า… เจ้าก็อยู่ ๆ กับเขาไปก่อนก็แล้วกัน ทำไมเนี่ย วัยสาวอันสวยงามของฉัน ทำไมถึงได้พบกับ คนแบบนี้ด้วยเนี่ย ต่อไปฉันจะทำยังไงดีล่ะ จริง ๆ แล้ว มีข่าวดีอย่างหนึ่ง มนุษย์นั้นช่างอ่อนแอ ชั่วชีวิตก็ไม่ได้ยาวเท่าไร อายุขัยของมนุษย์ก็สั้นมาก เอาแบบนี้ก็แล้วกัน ชาตินี้เจ้าก็อดทนหน่อย ขออวยพรให้ชาติหน้า เจ้ามีขาที่เรียวยาว ดีหรือไม่ ขาที่เรียวยาวใช่ไหม เดี๋ยวเหอะ เจ้าทำ… เจ้า… เจ้าทำเช่นนี้มีประโยชน์หรือ ข้าเป็นเซียนของที่นี่ ข้าบอกเจ้าแบบนี้ก็แล้วกัน เซียวอู๋ตี๋ คือคนที่เหมาะสมกับเจ้าที่สุด ในโลกนี้ อยู่ร่วมกันกับเขาดี ๆ เถอะ ทะนุถนอมเวลาที่อยู่ร่วมกันกับเขา แล้วก็ ที่แห่งนี้ของข้า เจ้าเองก็อยู่นานไม่ได้ นำของสิ่งนี้แล้วกลับไปเถอะ ความฝันเมื่อกี้ล้วนเป็นความจริงเหรอ ฉันไม่เอา ฉันไม่เอา ฉันไม่เอา กลับมาแล้วเหรอ หนานซิง ลูกเป็นอะไรไป ไม่เป็นไรใช่ไหม ไม่ได้เป็นไข้ใช่ไหม เปล่าค่ะ ค่อยยังชั่ว ไม่มีไข้ นึกว่าลูกเป็นหวัดแล้วซะอีก เปล่าค่ะ วันนี้หนูไปสัมภาษณ์งานมา น่าจะเหนื่อยนิดหน่อย
งั้นลูกอยากทานอะไรหน่อยไหม แม่ไปทำมาให้ลูก ไม่ต้องแล้วค่ะ อยากนอนสักตื่น [อาจเป็นเพราะ] [การสัมภาษณ์งานในวันนี้ไม่ราบรื่นมั้ง] คือว่าพรุ่งนี้แม่กับทีมเต้น จะไปทำการแสดงที่ต่างจังหวัด ลูกจะไปด้วยกันไหม ออกไปผ่อนคลายหน่อย หนูไม่ไปแล้วค่ะ ช่วงนี้ไม่ค่อยอยากออกจากบ้าน ได้ งั้นลูกพักแป๊บหนึ่ง พักผ่อนดี ๆ นะ ค่ะ มีอะไรก็เรียกแม่นะ จริงด้วย ฉันแค่ลบนิยายนี้ทิ้ง งั้นก็ไม่มีตัวละครนี้อยู่แล้ว ใช่ ลบทิ้งก็ไม่เป็นไรแล้ว ลบทิ้งก็ไม่เป็นไรแล้ว [หนานเสี่ยวซิง] [ยืนยันจะลบโน้ตของตัวเองหรือไม่ ยืนยัน] [โน้ตของฉัน] โอเค ลบทิ้งแล้ว ตอนนี้เขาก็น่าจะหายสาบสูญไปแล้ว ฉันจะออกไปดูหน่อยไหม ไม่ได้ ถ้าหากเขาไม่หายไปจะทำยังไง ถ้าหากเขายังหาฉันเจอล่ะ ไม่หรอก ตอนนี้ฉันอยู่ในบ้าน ถึงยังไง เขาก็ตามมาที่บ้านฉันไม่ได้หรอก ใช่ไหม ขอเพียงแค่ฉันอยู่ในบ้าน ฉันก็ปลอดภัยแล้ว ฉันไม่ออกจากบ้านแล้ว ไม่ออกจากบ้าน ไม่ออกจากบ้านแล้ว ชะตาฟ้าลิขิตอะไรกัน ชะตาฟ้าลิขิตแบบนี้ ฉันไม่ยอมรับเด็ดขาด ไปให้พ้น ทำไมฉันถึงนอนบนพื้นล่ะ [ทำไมเขาถึงยังอยู่เนี่ย] [เขาเข้ามาจากทางไหนกัน] [หรือว่า] [เมื่อวานเขาตามฉันมาตลอดเหรอ]
จะหนีอีกแล้วรึ ทำไมนายถึง… เจ้าอยากดึงคนเข้ามาให้เยอะกว่านี้ใช่หรือไม่ เช่นนั้นก็เงียบ ๆ หน่อย คือว่า… เมื่อวานขอโทษด้วยนะ ฉันมัวแต่กระวนกระวาย ก็รีบกลับมาเลย สุดท้ายก็ลืมนายไว้ที่นั่น ดูสมองของฉันนี่สิ ไม่เป็นไร ถึงอย่างไรเมื่อวานข้าก็ตามเจ้ามาตลอดอยู่แล้ว ก็ไม่ได้พลัดหลงไม่ใช่หรือ ตามฉันมาตลอดงั้นเหรอ [เมื่อวานนี้เจ้าหมอนี่แกล้งหลับอยู่ตลอดเลยเหรอ] [ทำไมฉันถึงต้องเขียน] [ตัวร้ายที่จัดการได้ยากขนาดนี้ด้วยเนี่ย] เมื่อคืนนี้นอนหลับสบายขนาดนี้ น่าจะฝันแล้วใช่หรือไม่ ไม่ได้ฝัน ไม่ได้ฝันอย่างนั้นรึ ไม่ได้ฝันจริง ๆ [คงพูดความจริงไม่ได้หรอกนะ] [ว่านายคือ] [ความรักที่ลึกซึ้งตราตรึงใจ] [ที่สวรรค์จัดสรรมาให้ฉัน] เช่นนั้นก็ช่วยไม่ได้แล้ว ก็เพียงต้องรอต่อไป ก่อนที่เจ้าจะส่งข้ากลับไป ข้าก็ทำได้เพียง นอนกับเจ้าทุกคืนแล้ว ไม่ได้นะ นายเป็นคนสมัยโบราณ คนสมัยโบราณอย่างพวกนาย ให้ความสำคัญกับอะไรนะ กับการที่หญิงชายไม่ควรถูกเนื้อต้องตัวกันไม่ใช่เหรอ เจ้าดูสภาพอย่างข้า เหมือนคนโบราณ ที่มีมารยาทแบบนั้นหรือไม่ จริง ๆ แล้วก็ไม่ค่อยเหมือน ฉันรู้สึกว่านายทำแบบนี้เป็นการลักพาตัวนะ ลักพาตัวเจ้า หรือว่าลักพาตัวคนที่อยู่ด้านนอกคนนั้น เจ้าเลือกเอาเอง นายเจอแม่ฉันแล้วเหรอ เมื่อคืนนี้เห็นนางแล้ว แต่นางไม่เห็นข้า แต่ตอนนี้ข้าสามารถออกไป ทักทายนางได้
อย่า ๆ อย่า เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอ เช่นนั้นเจ้าก็ทำตัวดี ๆ หน่อย ไม่ต้องเล่นลูกไม้แล้ว ไม่ว่าอย่างไร ข้าก็คือคนที่เจ้าพามาบนโลกใบนี้ ถ้าหากข้าพลั้งมือทำร้ายใคร เจ้าก็ล้วนต้องรับผิดชอบไม่ใช่หรือ หนานซิง ตื่นหรือยัง อาหารเช้าเสร็จแล้ว รีบออกมาทานข้าวสิ ท่านแม่เรียกเจ้าอยู่ ข้าไปทักทายหน่อย นายอย่าไปนะ นายพูดอะไรฉันรับปากหมด โอเครึยัง ข้าหิวแล้ว หนานซิง ได้ ลูกทำอะไรอยู่น่ะ ได้ยินที่แม่พูดไหม ทานข้าวแล้ว แม่คะ ทำไมแม่ถึงได้ยิน เหมือนว่ามีคนกำลังคุยกันอยู่น่ะ ไม่มีค่ะ หนูใช้มือถือดูวิดีโออยู่น่ะค่ะ เป็นไงบ้าง อารมณ์ดีขึ้นหรือยัง ดูแล้วมีชีวิตชีวาขี้นเยอะเลย มีชีวิตชีวาขึ้นเยอะจริง ๆ ค่ะ งั้นแม่ก็วางใจแล้ว เมื่อวานนี้ เดิมทีแม่อยากปลอบลูกสักหน่อย กลัวว่าลูกอารมณ์ไม่ดีก็เลยไม่ได้พูด แม่มีเวลาสองสามนาทีพอดี คุยกับลูกนะ แม่คะ แม่จะไปแล้วไม่ใช่เหรอ ใช่ไหมคะ รถรอแม่อยู่ด้านล่างแล้ว แม่จะไปแล้วเหรอ รีบไปเถอะค่ะ แต่ว่าคืนนี้แม่ไม่กลับมา คำพูดเหล่านี้ของแม่ แม่จำเป็นต้องพูดกับลูกให้หมด ก็แค่เรื่องหางานเองไม่ใช่เหรอ ใช่ค่ะ
นี่… นี่ไม่ใช่เรื่องอะไรเลย แม่ตอนสมัยวัยรุ่น ก็หางานไม่ได้เหมือนกัน รู้แล้วค่ะ แม่ แม่พูดกับหนูกี่ร้อยรอบแล้ว ไปเถอะค่ะ แม่เคยพูดเหรอ เคยพูดค่ะ เคยพูดหลายรอบแล้ว งั้นที่แม่พูดกับลูก ลูกต้องจำไว้ให้ดีนะ ปิดหน้าต่างให้ดี ล็อกประตูให้ดี จำได้แล้วใช่ไหม รู้แล้วค่ะ รีบไปเถอะค่ะ แล้วอะไรอีก แล้วก็ทาน… ทานข้าวเช้า ทานข้าวทุกมื้อ บ๊ายบาย เดินทางปลอดภัยนะคะ ข้าจะรับประทานอาหารเช้า ด้านบนนี้ ก็คือผลสรุปของงานเซ็นหนังสือ ในครั้งนี้ คะแนนนี้กับเป้าหมายของเรา ยังห่างกันมาก เพราะฉะนั้นงานเซ็นหนังสือครั้งต่อไป ด้านการเลือกสถานที่ แล้วก็ด้านการประสานงานนอกสถานที่ พวกเราจะคิดหาวิธีอีกทีค่ะ จริงด้วยค่ะ ยังมีอีกหนึ่งปัญหา เพราะว่าบอสพูดตรงเกินไป ดังนั้นจึงทำให้แฟนคลับของไอดอลเด็กหนุ่ม ไม่พอใจ [คุณลู่คะ] [งานแถลงข่าว นิยายเรื่อง “วันที่เจ็ดหลังจากการฆ่านางฟ้า”] [พวกเราทราบกันดีว่าผลงานของคุณ] [ได้เข้าสู่] [ช่วงดัดแปลงเป็นภาพยนตร์แล้ว] [ดิฉันได้ยินมาว่า] [มีไอดอลหนุ่มยอดนิยมสองสามคน] [ได้เข้าสู่] [รายชื่อแคสติ้งของเราแล้ว] [เรื่องนี้จริงไหมคะ] [จริงครับ] [แต่ผมคิดว่าพวกเขาแสดงไม่ได้] ตอนนี้ข้อคิดเห็นจากภายนอก ก็ยังค่อนข้างรุนแรงค่ะ
ดิฉันกับเจียวเจียว ได้ทำแบบแผนบางอย่าง อยากจะร่วมหารือกับทุกท่าน ว่าจะจัดการกับปัญหานี้อย่างไร ไม่ต้องจัดการ บอสคะ พวกเราไม่ได้กลัวโดนด่าจริง ๆ นะคะ เพียงแค่สำนักงานใหญ่ที่พวกเขาสังกัดอยู่ มีความสัมพันธ์ใกล้ชิด กับหนึ่งในนักลงทุนของภาพยนตร์ของเรา ตอนนี้พวกเขา รู้สึกไม่ค่อยพอใจนิดหน่อย กับการแสดงความคิดเห็นของคุณ ฝ่ายบริหารธุรกิจเตือนล่วงหน้ามาว่า เสี่ยงต่อการถูกถอนทุน ได้ตลอดเวลาค่ะ ไม่เป็นไร เดิมทีข่าวลือนี้ ก็เป็นพวกเขาเองที่ปล่อยออกมา บุคลิกของผู้สมัครเหล่านี้ แตกต่างกับ หมาเหลิ่งมาก เนื่องจากจะรักษาผลงาน รักษาตัวละคร การตอบของบอสไม่มีปัญหาอะไร ยิ่งไปกว่านั้นเรื่องราวยังไม่มีทีท่าว่าจะเกิดขึ้นเลย พวกเขาก็อาศัยการออกหนังสือของเรา มาทำการเก็งกำไร นักลงทุนแบบนี้ พวกเราเองก็ต้องพิจารณา ว่าจะร่วมมือกันต่อไหม เป้าหมายในปีนี้ของบริษัทเรา ก็ยังคงเลือกนักเขียนหน้าใหม่ ความตั้งใจเดิมในการก่อตั้งเอ็กซ์คัลเจอร์ ของผมกับเย่ฉิง ไม่ใช่เพื่อขายลิขสิทธิ์ถ่ายทำภาพยนตร์ แต่เพื่อให้โอกาส กับนักเขียนวัยรุ่น ที่เหมือนกับผมในตอนนั้น ให้พวกเขาเขียนผลงานที่ดีออกมา มีชีวิตที่ดีขึ้น พวกคุณประชุมกันต่อเลยนะ งั้นวันนี้ก็พอแค่นี้ก่อน เลิกประชุม เจียวเจียว การรับสมัครผู้ช่วยประธานในครั้งนี้เป็นยังไงบ้าง ดีมากค่ะ ฝ่ายบุคคลเพิ่งให้ข้อมูลดิฉันมาสองสามชุดค่ะ ล้วนจบจากมหาวิทยาลัยชั้นนำ คุณสมบัติทุก ๆ ด้านก็โอเคค่ะ ในรายชื่อผู้ช่วยประธาน
มีคนที่ชื่อหนานซิงไหม หนานซิงเหรอคะ เหมือนว่าจะไม่มีนะคะ ดิฉันลองหาดูนะคะ ดิฉันจำได้ว่าไม่มีนะคะ อยู่ที่นี่หมดแล้ว ใช่ค่ะ ไม่มีค่ะ ในรายชื่อหน้าแรก เหมือนว่าจะมีเขานะ เอาข้อมูลของเขาให้ฉันดูหน่อย [เดลิเวอรี่] [การใช้จ่ายของวันนี้ 1,070 หยวน] [เจ๊งแล้ว เจ๊งแล้ว] [ยังหางานไม่ได้] [ก็เจ๊งแล้ว] [มีความรักไหมนั่นฉันไม่รู้] [แต่เหล่านี้] [ได้ลึกซึ้งตราตรึงใจแล้ว] คุณชายเซียว นายทานแค่นี้เองเหรอ นายทานอีกหน่อยสิ ตื่นนอนแต่เช้า จะเจริญอาหารได้อย่างไร งั้นนายยังจะให้ฉันสั่งเยอะขนาดนี้ อาหารเช้าน้อยกว่าสิบอย่าง นั่นยังเป็นการใช้ชีวิตของคนอยู่หรือ [ถ้ารู้แต่แรกฉันก็เขียนนายเป็น] [ลูกน้องของพรรคกระยาจก] [ให้ออกไปขอทานเองซะเลย] ข้าดูเจ้ายังรู้จักมีมารยาทมากเลยนะ ข้าทานเสร็จแล้ว กับข้าวที่เหลือ เจ้าเอาไปทานได้แล้ว ตอนนี้นายเห็นฉันเป็น คนรับใช้ของนายใช่ไหม ข้าไม่ได้เห็นเจ้าเป็นคนรับใช้ เจ้ายังไม่คู่ควร ที่จะเป็นคนรับใช้ของข้า เจ้าเป็นแค่ตัวประกันของข้า รู้หรือไม่ว่าตัวประกันหมายความว่าอะไร รู้ ข้าวก็ไม่ต้องทานแล้ว เก็บกวาดแล้วมาหาข้า หา… หานายงั้นเหรอ นายจะไปไหน นายจะไปไหน อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า อย่าใช้ห้องอาบน้ำ ของบ้านคนอื่นเรื่อยเปื่อย ฝักบัวอาบน้ำของคนสมัยใหม่ของเรา
นายใช้ไม่เป็น นี่มีอะไรยากเล่า นายออกไปเถอะ นายไม่ต้องใช้ไม้นี้มาขู่ฉันหรอกนะ ข้ากำลังขู่เจ้าอย่างนั้นรึ โรคจิต หยุดเดี๋ยวนี้ ข้าใช้ให้เจ้าไปแล้วหรือ ข้าพบว่า ชักโครก เครื่องทำน้ำอุ่น อ่างอาบน้ำเหล่านี้ของพวกเจ้า ยังทำเป็นชุด ๆ เลยนะ คนในยุคสมัยพวกเจ้า ช่างรู้จักเสพสุข มากกว่าฮ่องเต้ของราชวงศ์หมิงเสียอีก ทำไมนายถึงรู้ไปหมด ข้าเป็นบุรุษ ที่เคยไปห้องสมุดมาก่อน นายเคยไปห้องสมุด จากนั้นก็รู้ไปหมดงั้นเหรอ ก็ไม่รู้ไปเสียทุกอย่าง อย่างเช่นตอนนี้ ข้ามีเรื่องหนึ่งที่ไม่เข้าใจ อะไร เหตุใดเจ้าถึงยังสวมที่ครอบตาอยู่ เป็นเพราะข้ารูปไม่หล่อ หรือเป็นเพราะเจ้าไม่กล้าดู ฉันมีอะไรไม่กล้าดูล่ะ ฉันเป็นผู้หญิงที่บรรลุนิติภาวะในยุคสมัยนี้ จะมีอะไรไม่กล้าดูล่ะ ฉันจะดูให้นายดูตอนนี้เลย ยังช่างรู้จักเล่นคำจริง ๆ เลยนะ เสื้อผ้าก็สวมเสร็จแล้ว รีบออกไปสิ ขอบใจนะ ไม่เป็นไร เซียวอู๋ตี๋ นี่ก็คือโทรทัศน์สินะ นี่ก็รู้โดยไม่ต้องมีครูสอนได้ด้วยเหรอ ข้าเป็นคนสมัยโบราณ ไม่ใช่คนโง่เสียหน่อย เรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ ศึกษาหน่อยก็ทำเป็นแล้ว [ใช่ ฉันในตอนนี้ต่างหากที่เป็นคนโง่] ใช้ได้ มานี่ อะไรใช้ได้ มานี่ทำไม ท่านแม่น่าจะอยาก
คุยกับข้าสินะ หยิบกรรไกรมานี่ อีกสักครู่ตอนที่ข้าเข้าไป ก็ถือโอกาสหาเสื้อผ้าบุรุษ มาให้ข้าสักสองสามชุด นายจะเอากรรไกรทำอะไร ดูจากเหตุการณ์ในตอนนี้แล้ว ข้าต้องอยู่ที่นี่เป็นเวลานาน ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ควร แสดงโฉมหน้าแบบคนสมัยโบราณอยู่ทุกวันไม่ใช่หรือ บ้านเราไม่มีเสื้อผ้าของผู้ชาย นั่นก็มีบุรุษอยู่สองคนไม่ใช่หรือ พวกเขาสองคน ไม่อยู่แล้ว เช่นนั้นเจ้าก็คิดหาวิธีสิ ฉันจะไปคิดหาวิธีจากที่ไหนได้ล่ะ เจ้าหาวิธีไม่ได้ เช่นนั้นก็รับผิดชอบกับผลที่ตามมาเอง ฉันจะ… จะไปคิดหาวิธีจากที่ไหนได้ล่ะ ฉันมีไอเดียใหม่แล้ว หลังจากที่เกิดคดีฆาตกรรม ซูอวี่เพื่อที่จะสืบคดี จึงแอบเข้าไปในทะเลลึกของถ้ำน้ำเงิน ถึงตอนนั้น เขาได้เจอเบาะแสที่สำคัญใต้ท้องทะเล แต่ก็ประสบกับอันตราย จึงจมลงไปในใต้ท้องทะเล งั้นหมาเหลิ่งจะช่วยเขาไหม ช่วยแน่นอน วิธีที่ช่วยเขา ฉันคิดไว้พอประมาณแล้ว แต่ยังมีปัญหาสำคัญข้อหนึ่ง ฉันคิดว่ายังต้องการ ปรึกษากันอีกหน่อย เพราะฉะนั้นคืนนี้ฉันอยาก… เชิญ ซีอีโอเย่คะ บอสคะ เอกสารที่คุณขอค่ะ คืนนี้ว่างไหม เราไปทานข้าวด้วยกัน แล้วคุย ๆ กันหน่อย พรุ่งนี้ได้ไหม คืนนี้ฉันมีนัดแล้ว งั้นก็ได้ เดี๋ยวก่อน ซีอีโอเย่คะ วันนี้เป็นวันเกิดของคุณใช่ไหมคะ ใช่ สุขสันต์วันเกิดนะคะซีอีโอเย่ ขอบใจนะ ถ้าอย่างนี้บอสก็ทำเกินไปนะคะ
[หนานซิง ตำแหน่งงานที่สมัคร ผู้ช่วยประธาน] มีใครที่ไหนกัน ที่เรียกคนอื่นทานมื้อค่ำคุยงานในวันเกิด ทำไมเหรอ เธอเองก็อยากเลี้ยงข้าวฉันเหรอ ปะ… เปล่าค่ะ เปล่าค่ะ ดิฉันไม่ได้หมายความแบบนี้ค่ะ ซีอีโอเย่ คุณทำธุระไปนะคะ ดิฉันไปทำงานก่อนค่ะ บ๊ายบายค่ะ มาแล้ว มาแล้ว นี่ เอาไป ซือซือ พอฉันรับสายพี่ ก็รีบดึงออกจาก ตัวของเสี่ยวหาวเลย เป็นไงบ้าง โอเคไหม โอเค โอเค เธอทำอะไรน่ะ เข้าห้องน้ำไง ฉันปวดมาก ไปที่ร้านแมคโดนัลด์เถอะ ร้านแมคโดนัลด์เหรอ รุ่นพี่ ฉันจะเข้าห้องน้ำนะ พี่ให้ฉันไปร้านแมคโดนัลด์ ห้องน้ำบ้านฉันเสียน่ะ รุ่นพี่ มีมื้อใหญ่ นั่นคือมื้อดึก ที่ฉันกินเหลือจากเมื่อวานน่ะ ฉันลืมเก็บ ข้าเรียบร้อยแล้ว เสื้อผ้าล่ะ ไปร้านแมคโดนัลด์เถอะนะ หรือว่าฉันได้กลิ่น เหม็นเปรี้ยวของความรักเหรอ รุ่นพี่ มีอะไรนะเนี่ย เรียบร้อยแล้วหรือยัง นี่เจ้าหาเสื้อผ้าแบบไหน มาให้ข้ากัน ถ้าหากนายอยากสวมของยี่ห้อดังระดับสากล นายก็ไปลักพาตัวเศรษฐินีสิ โอเคไหม
ปล่อยฉันไป โอเคไหม รีบออกมา [หนุ่มจีนสุดหล่อ] [เหมือนเด็กนักเรียนเลย] น่าขำรึ ทรงผมของนายตัดได้ไม่เลวเลยนะ เข้ากับนายมาก ไป ไปไหน ไปซื้อเสื้อผ้าที่เป็นปกติหน่อย นายมีเงินเหรอ ข้าไม่มีเงิน เจ้ามีอย่างไรเล่า ฉันไม่มีเงิน นายฆ่าฉันเถอะ ได้ มา นายฆ่าฉันเถอะ จะฆ่าจะเฉือนก็แล้วแต่นายเลย ฉันไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว ฆ่าตัวประกันเลย ลงมือสิ ฆ่าตัวประกันเลย พี่ชาย ฉันล้อเล่นน่ะ นายอย่าจริงจัง โทรศัพท์ รับโทรศัพท์แป๊บหนึ่ง ฮัลโหล คุณอา มีอะไรเหรอคะ [หนานซิง เธอว่างไหม] [อยากให้เธอมาชี้ตัวผู้ต้องสงสัย] [ที่สถานีตำรวจหน่อย] ได้ค่ะ เดี๋ยวหนูไปนะคะ ฉัน ออกไปแป๊บหนึ่งนะ ไปไหน สำนักงานตำรวจ ศาลาว่าการ ศาลยุติธรรม รู้แล้ว เจ้าไม่ต้องอธิบาย ช่างรู้ไปหมดจริง ๆ เลยนะ สมกับที่เป็นบุรุษที่เคยอ่านหนังสือ ในห้องสมุด เก่งมากเลยนะ สมองดีใช้ได้เลย [ถ้าหากข้าพลั้งมือทำร้ายใคร] [เจ้าก็ล้วนต้องรับผิดชอบไม่ใช่หรือ]
คือว่า… นายรับปากฉันได้ไหม ว่าจะอยู่บ้านดี ๆ ไม่ไปเที่ยวเตร่ที่ไหน แน่นอนอยู่แล้ว ถ้าหากข้าสร้างปัญหาอะไร เจ้าก็ล้วนต้องรับผิดชอบ นายรู้ไว้ก็ดี อยู่บ้านดี ๆ นะ น่าจะพอแล้ว แอบคบกันจริง ๆ ด้วย พวกเขาสองคนรู้จักกันได้ยังไง ผู้ชายคนนี้เป็นใครน่ะ เธอลองนึกดูดี ๆ บนตัวของคนคนนี้ยังมี เอกลักษณ์อะไรที่ชัดเจนอีกไหม ไม่ใช่เขาแน่นอนค่ะ รอยสักบนมือเขา ไม่เหมือนกับโจรคนนั้นค่ะ โอเค เอาอย่างนี้ เธอมาทำบันทึกอีกฉบับหนึ่ง ที่ห้องทำงานฉัน คือแบบนี้ ครั้งนี้น่ะ พวกเรายึดของกลางของแก๊งโจรได้ แต่ว่าแก๊งโจรนี้ มันอยู่… หนานซิง คุณอา แผลหายดีแล้วเหรอ หายดีแล้วค่ะ ระมัดระวังด้วยนะ ในความเป็นจริงแล้วแก๊งโจรนี้ เกี่ยวข้องกับคดีขับรถปล้น ที่เธอไปช่วยเมื่อครั้งที่แล้ว หนานซิง หางานได้หรือยัง ยังเลย มีอะไรให้ช่วยก็มาหาฉันนะ ฉันขอตัวก่อน – บ๊ายบาย – บ๊ายบาย สรุปแล้ว จะต้องไม่ให้คนร้ายเหล่านี้
ลอยนวลไปได้ง่าย ๆ อย่างเด็ดขาด เข้าใจค่ะ อีกอย่าง ทำไมฉันถึงรู้สึกว่า คนจำนวนมากในองค์กรสาขาเรา ล้วนรู้จักเธอล่ะ คุณเพิ่งย้ายมา ยังไม่รู้อะไร หนานซิงน่ะ เธอเก่งมากเลย ช่วยพวกเราจับคนร้ายมาไม่น้อย คือมือปราบอาชญากรรมของเราเลยนะ อย่า ๆ อย่า รับไว้ก็รู้สึกละอายแก่ใจ โดยเฉพาะตอนนี้ ดูไม่ออกเลยนะ มา เชิญทางนี้ [หนุ่มจีนสุดหล่อ] คุณผู้ชายคะ คุณต้องการอะไรไหมคะ แม่นางคือพนักงานใช่หรือไม่ ชุดนี้ คุณผู้ชายคะ คุณเลือกได้หรือยังคะว่าจะเอาตัวไหน ทั้งหมดนี้ เขาซื้อไหวเหรอ ต้องการเงินเท่าไร เจ้าก็นับเอาเอง คุณ… คุณผู้ชายคะ กรุณารอสักครู่นะคะ เร็วเข้า ชงกาแฟให้คุณผู้ชายถ้วยหนึ่ง [มีเงินก็สามารถทำอะไรก็ได้] [ห้าร้อยปีแล้ว] [จิตใจของมนุษย์ไม่เคยเปลี่ยนเลย] ไม่รู้ว่าเซียวอู๋ตี๋อยู่บ้าน ได้สร้างปัญหาอะไรให้ฉันไหม ตั้งแต่ที่เขามา ฉันก็ไม่เจอเรื่องดี ๆ เลย ไม่ช้าก็เร็วคงมีสักวัน ที่ฉันจะต้องซวยตายเพราะเขาแน่ เทพธิดานะเทพธิดา ที่ท่านส่งเขามา เพื่อที่จะลงโทษฉันสินะ ฮัลโหล ใครคะ [ไม่ทราบว่าคือคุณหนานซิงหรือเปล่าคะ]
ใช่ค่ะ [สวัสดีค่ะ] [ดิฉันเป็นฝ่ายบุคคลของบริษัทเอ็กซ์คัลเจอร์ค่ะ] [เมื่อวานคุณมาสัมภาษณ์งาน] [ตำแหน่งผู้ช่วยประธานที่บริษัทเรา] [ใช่ไหมคะ] ใช่ค่ะ [ดิฉันจะมาแจ้งให้คุณทราบ] [ยินดีด้วยนะคะ คุณถูกคัดเลือกให้เข้าทำงานแล้วค่ะ] ขอโทษนะคะ ฉันตื่นเต้นมากไปหน่อย ฉันนึกว่าตัวเองถูกคัดออกแล้วซะอีกค่ะ [คุณถูกรับเข้าทำงานแล้วจริง ๆ ค่ะ] [ส่วนหนังสือประกาศโดยละเอียด] [อยู่ในอีเมลหมดแล้วนะคะ] [ได้ส่งไปใน] [อีเมลของคุณแล้วค่ะ] ค่ะ โอเคค่ะ ฉันขอดูแป๊บหนึ่งนะคะ จริงด้วยค่ะ ฉันได้รับแล้วค่ะ [ถ้าหากไม่มีปัญหาอะไร] [พรุ่งนี้ก็รอคุณ] [มารายงานตัวที่บริษัทนะคะ] ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ จริง ๆ ด้วย บริษัทเอ็กซ์คัลเจอร์ รุ่นพี่ลู่ เขาคงไม่ใช่ว่า จำฉันได้แล้วหรอกนะ เขาคงไม่ใช่ เห็นฉันในงานเซ็นหนังสืออะไรนั่นหรอกใช่ไหม ไม่ได้ ฉันทำแบบนี้ไม่ได้ แบบนี้คนอื่นก็จะคิดว่า ฉันใช้เส้นสายเข้าไป หยุดนะ หยุดนะ พวกนายอย่าเข้ามานะ พวกนายอย่าเข้ามานะ ฉันแจ้งตำรวจแล้ว ไฟ ช่วย… ช่วยด้วย ช่วย… ช่วยด้วย