บทเพลงแห่งจันทรา (Song of the Moon) | EP.4 (FULL EP) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [บทเพลงแห่งจันทรา] [ตอนที่ 4] [ศิษย์พี่ ท่านได้รับบาดเจ็บ] [ศิษย์พี่คงเจ็บมากแน่ ๆ] [กินน้ำตาลข้าวงอกสิ] [หากมีความหวานภายในใจ จะไม่ค่อยเจ็บปวดมากนะ] [รอให้ข้าเรียนวิทยายุทธสำเร็จ] [ข้าจะเป็นคนปกป้องศิษย์พี่เอง] [เหมือนที่ท่านอาจารย์ปกป้องพวกเราไง] [จะไม่ยอมให้ศิษย์พี่บาดเจ็บอีก] [ศิษย์น้อง ข้าจะรอเจ้าเติบโตนะ] ศิษย์พี่ ระวังหน่อยสิ ศิษย์พี่ ศิษย์พี่ เหตุใดท่านจึงอยู่ที่นี่ได้ ข้าได้ข่าวว่าเจ้าบาดเจ็บ ใครจะอยู่เฉยได้เล่า ตั้งใจให้คนไปบอกหวังเจี่ยน ว่าจะมาหาเจ้าเงียบ ๆ รีบดื่มยานี่เสีย ข้าตั้งใจต้มให้เจ้าเป็นพิเศษ ศิษย์พี่ ข้าไม่ใช่เด็ก ๆ แล้วนะ ข้าดื่มเองได้ ศิษย์พี่ สองสามวันมานี้หลิ่วเซา ไม่ได้เกิดเรื่องอะไรใช่หรือไม่ ไม่มี ถ้าหากเกิดเรื่องอะไร ก็ยังมีข้าอยู่นะ อีกอย่าง ร่างกายเจ้าเป็นแบบนี้ ยังเป็นห่วงนางอยู่ได้ ความจริงแล้วเรื่องนี้ จะกล่าวโทษหลิ่วเซาก็ไม่ได้ หลิ่วเซานางไม่ได้มีเจตนา ข้าไม่โทษนางหรอก ข้าเพียงแต่หวังว่า เจ้าจะดีขึ้นในเร็ววัน ยังจำได้ว่าตั้งแต่เล็กจนโต เพื่อฝึกฝนวิชา เราสองคนจะได้รับบาดเจ็บเสมอ นี่เป็นเส้นทาง ที่เราเคยประคับประคองกันมามิใช่หรือ ท่านอาจารย์กับศิษย์พี่
เป็นคนสำคัญของลู่หลี ข้าจะพยายามอย่างสุดความสามารถ เพื่อปกป้องพวกท่าน จะไม่ยอมให้ผู้ใดทำร้ายพวกท่าน รีบดื่มยาเถอะ [ศิลาอาบจันทร์ไม่น่าอยู่ไกล จากสระอาบจันทร์มากนัก] [เจ้าลองคาดเดาจากคำอธิษฐาน] [แล้วลองไปอีกครั้งในคืนพระจันทร์เต็มดวง] [น่าจะหามันได้ไม่ยาก] [คืนพระจันทร์เต็มดวงใกล้จะมาถึงแล้ว] [ไม่รู้ด้วยว่าหวังเจี่ยน จะช่วยข้าบอกต่อหรือไม่] แม่หนูน้อย ลู่หลี ข้าหาเจ้าตั้งนานที่แท้อยู่นี่นี่เอง เจ้าดีขึ้นบ้างหรือยัง เป็นห่วงข้าอยู่หรือ มีท่านเจ้าสำนักรักษาอาการบาดเจ็บข้า แผลแค่นี้น่ะ คงไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก รออีกหน่อย ข้าก็หายเป็นปกติแล้ว ข้าสัญญาแล้วไง ว่าพวกเรา จะไปฝึกล่าปีศาจด้วยกัน ข้าจะรอเจ้าไปกับข้าแน่นอน ดี [จงจำไว้] [ไปสระอาบจันทร์ครั้งนี้] [ไม่เหมือนครั้งก่อน] [ในคืนพระจันทร์เต็มดวง] [ปีศาจปรากฏตัวขึ้นบ่อยครั้ง] [แม้แต่อ๋าวเหิ่นก็อาจถูกปลุกขึ้น] [หากตกอยู่ในอันตราย] [ข้า] [ก็อาจช่วยเจ้าไม่ได้] หลิ่วเซา ข้าถามว่าเจ้าคิดอะไรอยู่หรือ ไม่ ไม่มีอะไร อันที่จริง ข้า มีเรื่องอยากพูดกับเจ้า แต่ว่าพอเจอเจ้าแล้ว ข้าก็ไม่รู้จะพูดอะไร อ้อ ตั้งใจจะมาคุยกับข้า แต่พอเจอหน้ากัน กลับไม่รู้จะพูดอย่างไร เช่นนั้นก็เกินขอบเขตหน้าที่ของข้าแล้ว งานนี้ตั้งราคายากเสียด้วยสิ [ลู่หลี] เจ้านี่มัน… มา
ให้เจ้า รับไปสิ นี่คืออะไรหรือ นี่คือศิลาเก็บเสียง เจ้าสามารถเก็บสิ่งที่เจ้าอยากพูดไว้ได้ แน่นอนว่า สิ่งที่ผู้อื่นพูดก็เก็บได้เช่นกัน มหัศจรรย์ขนาดนี้เชียวหรือ ใช่แล้ว เช่นนี้ เจ้าก็ไม่ต้องรอข้านาน ๆ อีกแล้ว เช่นนั้น ข้าจะวางไว้ตรงนี้ ต่อไปข้าจะบันทึกเสียงไว้ให้เจ้า ได้เลย ดึกมากแล้ว เจ้ากลับไปพักเถอะ ได้ [เขามอบสิ่งนี้ให้ข้า] [เป็นเพราะมีสิ่งที่อยากเอ่ยกับข้า] [หลายเรื่องใช่หรือไม่] ♫ ข้าบอกว่าคิดถึงเจ้า เพราะชื่อของเจ้า ♫ ♫ ทั้งชีวิตที่เหลือของข้าเป็นของเจ้า ♫ ♫ ข้าแยกเส้นความฝันได้ไม่ชัด ♫ ♫ ดอกไม้ยังคงบาน ให้รักได้ไปต่อ ♫ ♫ ข้าบอกว่าคิดถึงเจ้า โปรดอย่าสงสัย ♫ ♫ จะสลักลึกอยู่ในชีวิตข้า ♫ ♫ ข้าอยากอยู่กับเจ้า ♫ [ลู่หลี] ♫ ฤดูหนาวผันเปลี่ยนเป็นฤดูใบไม้ผลิ ให้รักได้ไปต่อ ♫ [รอข้ากลับมานะ]
♫ ฤดูกาลจะเปลี่ยนผันไปสักกี่พันปี ♫ ♫ ข้าอยากให้โลกไม่ได้ยิน ♫ ♫ ที่เจ้าเคยบอกข้างหูข้าว่า ตลอดไป ♫ [ยามที่คนหลอกลวงไม่โกหก] [ก็ดูน่ารักดีนะ] [เจ้าจะต้องหายดีในเร็ววันนะ] [อู่] [บุหลันอันสุกสกาว] [สายน้ำไหลเชี่ยว] [ทำตามคำสวดอธิษฐาน] [อู่] [ข้าเดินเลียบริมน้ำไป] [ในคืนที่มีแสงจันทร์] [ก็น่าจะหาศิลาอาบจันทร์พบ] [ศิลาอาบจันทร์ที่ไหนกันเล่า] [นี่มันก็หินธรรมดาทั่วไปไม่ใช่หรือ] [ศิลาล้ำค่างามราวหยก] [เฉกเช่นถูกชโลมด้วยแสงจันทร์] [สุกสกาวส่องแสง] [นี่จะต้องเป็นศิลาอาบจันทร์แน่] [ไม่ผิดแน่] เจอเสียที หญ้าล่ะ [เมื่อพบศิลาอาบจันทร์] [จงรดน้ำมันด้วยเลือด] [หญ้าจักรพรรดิ] [ก็จะปรากฏขึ้น] พี่ใหญ่ รู้สึกอย่างไรบ้าง แม้ว่าอู่หยางโหวจะรักษาร่างกายให้ท่านแล้ว แต่ท่านสูญเสียพลังวัตรภายในไปมากทีเดียว ต้องบำรุงเยอะ ๆ ไม่เป็นไร พลังฟื้นตัวราวกับสุนัขป่าอย่างข้า หายดีตั้งนานแล้ว น้ำแกงของเจ้าไม่เลวเลย กตัญญูจริงเชียว อีกสักคำเถอะ จริงสิ หลิ่วเซาบอกว่านางจะไปล่าปีศาจเมื่อใด ข้าก็ควรไปเตรียมตัวบ้างใช่หรือไม่ ท่านเป็นถึงเพียงนี้ ยังเป็นห่วงนางอีก ไหนว่าไม่ได้คิดอะไรกับนาง บุรุษนี่นะ
เจ้า ๆ ๆ เจ้าไม่เข้าใจ ข้ากับนางก็แค่ทำธุรกิจร่วมกัน ยิ่งกว่านั้น ครั้งนี้ข้าก็ออกทำงานทั้งที่บาดเจ็บ หากนางไม่ให้ข้าสามถึงห้าพันตำลึง จะปล่อยผ่านไปได้อย่างไร ใช่ ๆ ๆ ท่านว่าเช่นไรก็เป็นเช่นนั้น แต่ว่าเงินนี้ท่านคงไม่ได้แล้ว ไม่แน่ว่าก่อนที่ท่านจะหาย นางก็จับปีศาจกลับมาได้แล้ว ไม่ใช่สิ ทุกครั้งที่เจ้าดื่มน้ำแกง ข้าดื่มอึกหนึ่ง เจ้าก็ดื่มไปครึ่งชามแล้ว ครั้งนี้เจ้ากลับไม่แตะแม้สักนิด เจ้ามีอะไรแอบแฝง พี่ใหญ่ อย่าโทษข้าเลย หลิ่วเซาต่างหากที่เป็นคนต้นคิด นางรับปากกับท่านเจ้าสำนักว่า จะไปหาหญ้าจักรพรรดิอะไรนั่น ที่สระอาบจันทร์ ท่านเจ้าสำนักจึงจะช่วยท่าน ด้วยพลังวัตรทั้งหมด หลิ่วเซาเกรงว่าท่านจะเป็นกังวล จึงไม่ให้ข้าบอกท่าน ช่างเหลวไหลเสียจริง พี่ใหญ่ พี่ใหญ่ ข้านำยันต์ทั้งหมดที่มีให้นางไปด้วย พี่ใหญ่ รอข้ากลับมา รอข้ากลับมาคิดบัญชีกับเจ้า ไม่นะ พี่ใหญ่ [อู่] ที่แท้หญ้าจักรพรรดิ ก็ได้มาง่ายดายเช่นนี้เอง ข้าก็นึกว่า จะยากเย็นสักเพียงใดเชียว [นั่นเป็นเพราะเทพจันทราและเทพเย่าหลิง] [ล้วนยอมรับพลังในเลือดของเจ้า] [หญ้าจักรพรรดิที่หล่อเลี้ยง จากเศษพลังวิญญาณของพวกเขา] [ย่อมต้องยอมรับเจ้า] เจ้าเป็นใคร ออกมานะ ข้า… ข้าจะบอกให้อย่ามาขู่ข้านะ
อ๋าวเหิ่น คิดไม่ถึงจริง ๆ นอกจากของล้ำค่าอย่างเจ้า ข้ายังได้สิ่งอื่นติดมาอีกด้วย เจ้ากับหญ้าจักรพรรดินี้ ข้าต้องการทั้งหมด โคมไฟของสำนักอู่หยางโหวใช่หรือไม่ โคมไฟนี้น่ะ อย่างมากก็ได้แค่ข่มปีศาจน้ำกระจอก ๆ ยังกล้าเอามาขู่ข้าอีกอย่างนั้นหรือ เจ้าฝันไปเถอะ ยันต์ล่องหน แย่แล้ว ใช้ยันต์แค่ไม่กี่ใบ ก็คิดว่าจะหนีพ้นเงื้อมมือข้า ไปได้อย่างนั้นหรือ ราชาปีศาจอาภรณ์ขาว อ๋าวเหิ่น บัญชีแค้นของเจ้ากับคนเผ่าข้า ได้เวลาสะสางแล้ว สะสาง ท่านกล้ามายุ่งเรื่องของข้าหรือ ถ้าข้าจะยุ่งให้ได้ล่ะ ราชาปีศาจอาภรณ์ขาว บัญชีแค้นนี้ ข้าจะจำไว้ ท่านคือราชาปีศาจอาภรณ์ขาวสินะ ไม่ใช่ ใต้หล้าจะมีราชาปีศาจ ที่ทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ ได้อย่างไรกัน ข้าก็แค่ปลอมตัวเป็นราชาปีศาจอาภรณ์ขาว เพื่อหลอกให้นางหนีไป ท่านสุดยอดจริง ๆ แต่ว่าข้าก็ต้องขอบคุณท่านนะ ข้าช่วยเหลือคน ย่อมต้องการค่าตอบแทน แน่นอน ๆ ท่านต้องการเงินเท่าไร ข้าจะให้ท่าน หญ้าจักรพรรดิของข้าล่ะ นี่คือค่าตอบแทนที่ข้าต้องการ ขอโทษนะ น้องชายข้าก็ต้องการหญ้าจักรพรรดิ เพื่อรักษาชีวิตเช่นกัน ภายหน้าข้าจะชดใช้ให้เจ้า แต่ข้าจำเป็นต้องให้เจ้าลืมข้าไปก่อน หญ้าจักรพรรดิล่ะ
ไม่สิ ชายชุดขาวคนนั้น ชายชุดขาว… คนคนนั้นหน้าตาเป็นอย่างไรนะ ทำไมข้าถึงจำอะไรไม่ได้เลย นี่ มีใครอยู่ไหม หญ้าจักรพรรดินั่นสำคัญกับข้ามากนะ หากนำหญ้าจักรพรรดิกลับไปไม่ได้ ก็ผิดสัญญากับอู่หยางโหว โลกมนุษย์อาจเกิดปัญหาใหญ่ เช่นนี้จะทำอย่างไรดี นี่ มีใครอยู่ไหม ท่านอยู่ไหน เอาหญ้าจักรพรรดิคืนมานะ [วังปีศาจภูตวารี] [อู่] หลิ่วเซา หลิ่วเซา หลิ่วเซา หลิ่วเซา เจ้าห้ามเป็นอะไรเด็ดขาดนะ หลิ่วเซา ในที่สุดก็หาเจ้าพบ ครั้งหน้าอย่าทำแบบนี้อีกนะ ลุยคนเดียวไม่เรียกข้า เจ้าเป็นอะไรไป ข้าไม่ได้บาดเจ็บ แต่อ๋าวเหิ่นตามมา หญ้าจักรพรรดิ… หญ้าจักรพรรดิหายไปแล้ว เช่นนั้นก็อันตรายมากไม่ใช่หรือ เจ้าไม่เป็นไรจริง ๆ นะ ข้าไม่เป็นไรจริง ๆ แต่ว่าหญ้าจักรพรรดิหายไปแล้ว เช่นนี้ ข้าก็ไม่มีทางอธิบายท่านเจ้าสำนักได้ ไม่เป็นไร หญ้าจักรพรรดิหายไป เราค่อยคิดหาวิธีก็ได้ ทั้งหมดเป็นเพราะข้า เจ้าก็เหมือนกัน สถานที่อันตรายเช่นนี้คิดจะมาก็มา ไม่บอกข้าสักคำ หากเกิดอะไรขึ้นมาจริง ๆ เจ้าจะให้ข้าวางใจได้อย่างไร เจ้าบาดเจ็บ ข้าก็เป็นห่วงเจ้า หวังว่าเจ้าจะรักษาตัวให้ดี ยิ่งไปกว่านั้น
ทุกครั้งที่ข้าเกิดเรื่อง เจ้าก็เสี่ยงชีวิตช่วยข้าไม่ใช่หรือ ข้าจะให้เจ้าคอยกำบังตรงหน้าข้าไปตลอดไม่ได้ [อู่] ช่างเป็นเด็กโง่เสียจริง ต่อไป ข้าจะคอยอยู่เคียงข้างเจ้าเสมอ [แม่ทัพองครักษ์เผ่าภูตวารี อาฝูจวิน] อาฝู อาการบาดเจ็บเจ้าเพิ่งจะหาย ตอนนี้ไม่ใช่เวลาคิดบัญชีกับอ๋าวเหิ่นนะ แต่อย่างน้อย ข้าต้องช่วยชาวเผ่าที่เหลือกลับมาให้ได้ ร่างกายเจ้ายังไม่ฟื้นคืน ช่วงนี้อย่าออกไปข้างนอกเลย อยู่พักสงบจิตใจที่นี่เสีย ข้าทำเพื่อเผ่าเรา เจ้าก็ยังมาขวางข้า พวกเขาเป็นคนของเผ่าเจ้า แล้วยังเป็นคนของข้าด้วย ข้าเป็นราชาปีศาจ ข้ารู้ว่าควรทำเช่นไร เจ้ารักษาตัวให้ดีเถอะ ไม่ต้องกังวลเรื่องของคนในเผ่า ข้าจะคิดหาวิธีเอง ราชาปีศาจ [ห้องโถงอวี้อวี่] ข้าเคยบอกเจ้าไปแล้ว เมื่อหญ้าจักรพรรดิหลุดมือไป จะสร้างปัญหาให้โลกมนุษย์มากมายเพียงใด ไป๋เฟิ่ง ข้าเคยให้เจ้าไปตรวจสอบ เรื่องปีศาจข้างสระน้ำอาบจันทร์มาก่อนมิใช่หรือ ท่านเจ้าสำนัก ศิษย์ตรวจสอบมาอย่างละเอียดแล้วจริง ๆ แต่ว่า ก็ยังไม่พบอ๋าวเหิ่นกับพรรคพวกคนอื่น ข้างสระน้ำอาบจันทร์มักจะมีเผ่าภูตวารี แต่ที่ผ่านมาพวกเขาก็รักษาคำพูด [อู่] เห็นโคมไฟที่สำนักอู่หยางโหวแขวนไว้ ก็จะถอยห่าง ไม่มีเหตุผลจะมาระรานศิษย์น้องหลิ่วเซา คนที่แย่งหญ้าจักรพรรดิไปจากข้า สวมชุดสีขาว ฝีมือล้ำเลิศนัก หรือว่าจะเป็น ราชาปีศาจอาภรณ์ขาว นั่นยิ่งเป็นไปไม่ได้ ราชาปีศาจอาภรณ์ขาวอ่อนน้อมถ่อมตนเสมอมา จะมาเป็นศัตรู กับสำนักอู่หยางโหวเราได้อย่างไร ข้ากลับคิดว่า
ด้วยวรยุทธ์ของศิษย์น้องหลิ่วเซา กลับมาสำนักได้อย่างปลอดภัย ช่างน่าอัศจรรย์จริง ๆ เดี๋ยวก็จอมปีศาจอ๋าวเหิ่น เดี๋ยวก็ราชาปีศาจอาภรณ์ขาว แต่ยอดฝีมือแห่งโลกปีศาจพวกนี้ กลับปล่อยเจ้ามา ไม่รู้ว่าศิษย์น้องหลิ่วเซา ไปรับปากอะไรพวกเขาไว้ ไม่เช่นนั้นทำไมถึงได้รอดพ้น จากเงื้อมมือของจอมปีศาจอย่างอ๋าวเหิ่นมาได้ล่ะ ท่านเจ้าสำนัก ข้ากลับคิดว่า ศิษย์น้องหลิ่วเซาพรสวรรค์สูงส่ง หากได้พรสวรรค์ฝึกฝนพลังวิญญาณ อันล้ำเลิศมาช่วย บำเพ็ญเพียรกลายเป็นยอดฝีมือ จอมปีศาจจะหันเหลียวมองก็เป็นเรื่องธรรมดา หันเหลียวมอง เว้นเสียแต่นางจะทรยศต่อเผ่าพันธุ์มนุษย์ และกลายเป็นปีศาจ หลิ่วเซาเป็นปีศาจ อาจจะกลายเป็นปีศาจจริง ๆ แล้วก็ได้ มิน่าถึงได้เก่งกาจเพียงนี้ เสียแรงที่ท่านเจ้าสำนักเชื่อใจนางถึงเพียงนี้ พออาซีไปล่วงเกินนาง ก็ตายไปโดยไม่ทราบสาเหตุ ข้าขอบังอาจถามศิษย์พี่ใหญ่ หากข้าเป็นปีศาจ จะเข้ามาสำนักอู่หยางโหวได้อย่างไร หากพวกท่านไม่ยอมเชื่อ ข้าจะออกจากสำนักอู่หยางโหวก็ได้ หลิ่วเซา ทำไม เจ้าขโมยหญ้าจักรพรรดิไปเสียเอง แล้วก็คิดจะหนีไปอย่างนั้นหรือ ไม่ใช่แน่นอน หลิ่วเซาหมายความว่า นางจะออกจากสำนักไปหาหญ้าจักรพรรดิคืนมา นางจะหาหญ้าจักรพรรดิคืนมางั้นหรือ ข้าขอบังอาจถามท่านเจ้าสำนัก หากได้หญ้าจักรพรรดิกลับมา จะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของหลิ่วเซาได้หรือไม่ ได้ ได้ ท่านเจ้าสำนักโปรดให้เวลาข้า ข้าจะนำหญ้าจักรพรรดิกลับมา ให้ท่านเจ้าสำนักแน่นอน ลู่หลี หญ้าจักรพรรดินี้ ร้อยปีถึงจะขึ้นมาต้นหนึ่ง เจ้าจะทำได้หรือ
ลู่หลีทำได้ หากไม่สำเร็จ ข้ายอมรับโทษจากท่านเจ้าสำนักทุกอย่าง หวังว่าท่านเจ้าสำนัก จะให้โอกาสพวกเราสักครั้ง พี่ใหญ่ ท่านจะหาหญ้าจักรพรรดิมาได้จริง ๆ หรือ หญ้าจักรพรรดิร้อยปีเกิดที ในโลกมีเพียงต้นเดียว ข้าจะหามาง่าย ๆ ได้อย่างไรเล่า ข้าไม่ใช่เทพเซียนเสียหน่อย ที่แท้ก็เพื่อถ่วงเวลานี่เอง เจ้าจะท้อแท้ไปทำไมเล่า ยังเหลือเวลาอยู่ไม่ใช่หรือ วางใจเถอะ มีข้าอยู่ จะไม่เป็นอะไร ใช่แล้ว จริงด้วย ท่านยังมีพวกเราไม่ใช่หรือ หลิ่วเซา ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าเป็นอะไร เข้าใจหรือไม่ เช่นนั้นเจ้าก็คิดดี ๆ อีกที ราชาปีศาจตัวปลอม ที่เห็นหน้าตาไม่ชัดเจนตนนั้น นอกจากสวมชุดสีขาว ทำให้น้ำกลายเป็นน้ำแข็งได้ ยังมีอะไรพิเศษอีก ขลุ่ยของเขามีห้อยหยกไว้ สวยมาก หน้าตาเป็นอย่างไร แบบนี้ ขลุ่ยก็หน้าตาแบบนี้ทั้งนั้นแหละ ไม่สิ ไม่ใช่ ๆ ไม่เหมือนกัน ตรงนี้ มีดอกไม้หนึ่งดอก มีเอกลักษณ์มาก ข้าไม่เคยเห็นมาก่อน เจ้าวาดให้ข้าดูหน่อยสิ ได้ แบบนี้นะ ช่างเถอะ เจ้า เจ้าอธิบายมา ข้าวาด
ข้าจะวาด ดูให้ดีล่ะ นี่คือเฟิ่งเหยี่ยนเหลียน พวกนี้เป็นสัญลักษณ์ ของเชื้อพระวงศ์เผ่าภูตวารี คนที่ใช้ท่วงทำนองขลุ่ย ควบคุมสรรพวิญญาณในสามพิภพได้ ก็มีเพียงราชาปีศาจ [เยี่ยมมาก] [เป็นราชาปีศาจอาภรณ์ขาวจริง ๆ ด้วย] [ไม่ใช่ตัวปลอม] คราวนี้ข้าต้องได้หั่นอ๋าวเหิ่นเป็นชิ้น ๆ แน่ เผ่าภูตวารีเราโดนคำสาปกันมาหลายชั่วอายุ เกิดมาในวารี ห่างวารีก็ถึงตาย อาการบาดเจ็บของเจ้าเพิ่งหายดี จะไปหาอ๋าวเหิ่นอีกได้อย่างไรกัน อ๋าวเหิ่นฆ่าเผ่าพันธุ์ของข้าเพื่อพลังปีศาจ จะให้ข้าทนต่อไปได้อย่างไร พี่ข้า เหตุใดจึงไม่หาทางล้มศิลาจารึกสี่ฤดู กำจัดอ๋าวเหิ่น รวมโลกปีศาจเป็นหนึ่ง รับเทพจันทรากลับมา ให้เขาช่วยพวกเราล้างคำสาป แต่อาฝู เทพองค์นั้นที่ใต้ศิลาจารึกเคยทำอะไรไว้บ้าง เจ้าไม่รู้อย่างนั้นหรือ เจ้ารับประกันได้หรือ ว่าเขาจะไม่ทำให้สามพิภพวุ่นวายอีก หรือพี่ยังเชื่อว่า จะตามหาผู้สืบทอดของเทพธิดาเจ๋อสุ่ย มาแก้คำสาปได้อย่างนั้นหรือ เรื่องนี้ข้าได้เบาะแสมาแล้ว เผ่าพันธุ์ราชาปีศาจอันเกรียงไกร ไม่นึกว่าจะตกต่ำ ถึงขั้นต้องพึ่งผู้หญิงคนเดียวมาช่วย มิน่าเล่า ปีศาจใต้อาณัติของอ๋าวเหิ่น ถึงกล้าไม่เห็นเผ่าภูตวารีในสายตา ข้าอาฝูเชื่อเพียงสิ่งเดียว ใครหยามเผ่าข้า ต้องโดนสับเป็นชิ้น ๆ อะไรนะ ท่านประมุขจะติดตามแม่นางคนนั้น ไปสำนักอู่หยางโหว ถูกต้อง นางไม่เกรงกลัวเสียงขลุ่ยเมี่ยวอินของข้า เป็นไปได้มากว่า เทพธิดาเจ๋อสุ่ยจะกลับมา
หากแม่นางคนนั้น เป็นผู้สืบทอดของเทพธิดาเจ๋อสุ่ยจริง ๆ พวกเราก็มีโอกาส ช่วยเผ่าภูตวารี ท่านประมุขคิดจะไปเมื่อใด สองสามวันก่อน ข้าจำแลงเป็นปีศาจปลา ติดตามไปข้างกายนาง แต่ก็อยู่นานนักไม่ได้ สองวันนี้ข้าจะต้องไป ได้ ข้าน้อยจะจัดการทันที เป็นที่นี่แน่ ๆ เรื่องหญ้าจักรพรรดิ วันหน้าต้องตอบแทนแม่นางคนนี้ แต่ตอนนี้เพื่อเผ่าภูตวารี ข้าต้องแน่ใจว่านางใช่คนที่ข้าตามหาหรือไม่ จำเป็นต้องใช้หยดเลือดของนาง ราชาปีศาจ ใครกัน [แย่แล้ว] [อยู่ที่นี่นานไม่ได้] วิชายันต์คำสาปแก่กล้าเช่นนี้ คงเป็นฝีมือของครึ่งปีศาจหลูเซิง รอไม่ไหวแล้วละสิ ข้าจะปล่อยเจ้าออกไปเดี๋ยวนี้ ไปเสียเถอะ ตามหาคนที่เจ้าควรจัดการ ลู่หลี ในเมื่อเจ้าหยามหน้าข้าถึงเพียงนี้ ก็จงมีความสุขกับ… ของขวัญที่ศิษย์พี่ใหญ่มอบให้เจ้าไปแล้วกัน ลู่หลี ข้ารู้นะ เจ้าคอยวิ่งวุ่นเพราะเรื่องของข้ามาโดยตลอด ถึงเจ้าจะปากจัดไปเสียหน่อย แต่ว่า ตอนที่พวกเขาต่างก็สงสัยข้า เจ้ากลับเชื่อในตัวข้า คอยช่วยข้าตลอด พอรู้ว่าเจ้าดีกับข้า ข้าก็ดีใจมากเลยละ ดีใจสุด ๆ เลย ลู่หลี ตั้งแต่เด็ก ข้าก็คิดไว้แล้ว ว่าข้าจะเรียนรู้วิชาให้เก่งกาจ ออกไปดูแม่น้ำดูภูผา ดูตะวันจันทรา ไปทั่วจตุรทิศมองฟากฟ้าทะเลดาว จนถึงตอนนี้ข้าก็คิดแบบนี้อยู่ละนะ
แต่ว่า ข้าหวังว่าจะมีใครสักคนที่ ข้ามฟ้าข้ามแผ่นดิน ข้ามผ่านชีวิตที่ยิ่งใหญ่นี้ไปด้วยกัน ข้าหวังว่า คนคนนั้นจะเป็นเจ้า เจ้ายินดีหรือไม่ [ข้าหวังว่า] [คนคนนั้นจะเป็นเจ้า] [เจ้ายินดีหรือไม่] – ข้าพูดอะไรของข้าน่ะ เจ้านี่จะลบออกอย่างไร นี่ ใครน่ะ ข้าเอง เจ้ามานานแค่ไหนแล้ว ข้าก็เพิ่งมาได้ไม่นานนักหรอก ข้า ข้าเพิ่งจะผ่านมาน่ะ จริงสิ เรื่องของหญ้าจักรพรรดิ ข้าพอรู้เบาะแสมาแล้ว เจ้าไม่ต้องเป็นกังวลไป พรุ่งนี้เราออกจากจวนไปฝึกล่าปีศาจกัน เจ้าเองก็เตรียมพร้อมให้เต็มที่ รีบกลับไปพักผ่อนเถอะ เจ้าเองก็รีบกลับไปพักผ่อนด้วยเช่นกัน ถ้าอย่างนั้น ข้าไปก่อนนะ ครั้งนี้จะต้องระวังให้มากด้วยล่ะ ข้าน่ะ ถึง ถึงแม้ว่าจะทั้งรูปงามทั้งชาญฉลาด เกิดมาพร้อมโชคทรัพย์ แต่นี่ก็เป็นครั้งแรกที่ล่าปีศาจ ยังไม่มีประสบการณ์ พี่ใหญ่ นี่ท่าน ท่านวางใจให้ข้าลุยไปข้างหน้า เช่นนี้เลยหรือ วันนั้น คือใครกันที่โกหกข้าน่ะ พี่ใหญ่ พี่ใหญ่ ข้าผิดไปแล้ว ท่าน ท่านคิดจะให้ข้าเป็นเหยื่อมิใช่หรือ เช่นนั้น ถ้าข้าไปก็จบแล้วใช่หรือไหมเล่า ทุกทีก็ให้ข้าทำเรื่องพรรค์นี้ตลอด ระวัง ปีศาจหรือ อย่ามาหาข้าเชียวนะ ข้าไม่อร่อยเลยสักนิด
อย่ามาหาข้านะ อย่ามาหาข้า อย่ามาหาข้า เสี่ยวเสวี่ย ระวัง หลิ่วเซา หลิ่วเซา ไม่เป็นไรนะ ระวัง เสี่ยวเสวี่ย – เสี่ยวเสวี่ย – เสี่ยวเสวี่ย ตื่นสิ เสี่ยวเสวี่ย เสี่ยวเสวี่ย หลิ่วเซา หวังเจี่ยนเล่า หวังเจี่ยนอยู่ไหน นายท่านโปรดไว้โทษด้วย ข้าน้อยมิเคยทำเรื่องเลวร้ายมาก่อน ช่วงนี้ถูกไล่ล่า ถูกผนึกไว้ตลอด จนกระทั่งเมื่อสองวันก่อน เขาปล่อยข้าออกมา ข้าถูกรอยประทับปีศาจควบคุม ถึงได้ไปทำร้ายมนุษย์ ขอนายท่านโปรดไว้ชีวิตด้วย ขอบคุณนายท่าน ขอบคุณนายท่าน คำสาปในกายเจ้าถูกถอนออกแล้ว ข้าได้ลบล้างพลังปีศาจของเจ้าออก 30 ปี ไปเถอะ ขอรับ ขอรับ หวังเจี่ยน เจ้าเป็นใครกัน บอกนามของเจ้ามา [ราชาปีศาจอาภรณ์ขาว] [เขามาได้อย่างไรกัน] แม่นางหลิ่วเซา ข้าชื่ออาเฮอ เป็นปีศาจของเจ้า ปีศาจของข้า อาเฮออย่างนั้นหรือ