บทเพลงแห่งจันทรา (Song of the Moon) | EP.8 (FULL EP) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [บทเพลงแห่งจันทรา] [ตอนที่ 8] ศิษย์พี่ ดื่มน้ำหน่อยเถอะเจ้าค่ะ ศิษย์พี่ เจ้าจะอะไรนักหนา ศิษย์พี่ ไม่เป็นอะไรใช่ไหมเจ้าคะ ข้าไม่เป็นอะไร ข้าอยากอยู่คนเดียวสักครู่ เจ้าออกไปก่อนเถอะ [ศิษย์พี่] [ข้ามีเรื่องให้ท่านช่วยชี้แนะหน่อย] ลู่หลี เจ้าหาข้า มีเหตุอันใด ขอต้องการคำชี้แนะจากท่าน เรื่องหออี๋จูไฟไหม้ ท่านจะอธิบายอย่างไร เรื่องนี้ยังมิมีข้อสรุปแน่ชัด คงเกิดจากปีศาจตฤณตนนั้น แม้แต่ศิษย์น้องยังสงสัยข้า ข้าช้ำใจยิ่งนัก ข้าเองก็เสียใจ ศิษย์พี่ ดูเหมือนว่า เวลาทำให้คนเราเปลี่ยนไปได้จริง ๆ ดูเจ้าพูดเข้าสิ ข้ามีอะไรเปลี่ยนไปอย่างนั้นหรือ แท้จริงแล้วคนที่เปลี่ยนไป ก็คือตัวเจ้า ข้าโตมากับท่านตั้งแต่ยังเล็ก วิธีการที่ท่านอาจารย์ใช้สั่งสอนพวกเรา คือให้พวกเราไปอยู่แถวเทือกเขาห่างไกลผู้คน ใช้ชีวิตโดยการพึ่งพาตัวเอง ฉะนั้นจิตใจดวงนี้จึงต้องเด็ดเดี่ยว ต้องแข็งแกร่ง แต่ศิษย์พี่คงยังจำได้นะ เราได้ให้คำมั่นกันไว้ในตอนแรก ว่าจะไม่ทำร้ายผู้บริสุทธิ์เด็ดขาด ท่านยังจำได้หรือไม่ ข้าจำได้อยู่แล้ว เช่นนั้นเรื่องที่หออี๋จูไฟไหม้ ท่านจะอธิบายว่าอย่างไร หากไม่ใช่ว่าข้ากับนาง มีพลังวิญญาณหักล้างกัน มีพลังที่พิเศษ หากไม่ใช่ว่าข้าเร่งไปถึงที่นั่นได้ทันกาล ลูกไฟปีศาจเกือบจะคร่าชีวิตนางแล้ว ถ้าหากว่า ข้าต้องการเอาชีวิตนางเล่า
ศิษย์พี่ ท่านต้องการเอาชีวิตนาง ก็คือต้องการเอาชีวิตข้า อย่าทำให้ข้าต้องเกลียดท่านเลย ลู่หลี เจ้าฆ่าข้าไม่ลงหรอก เพราะว่าเจ้าให้ความสำคัญกับความรู้สึก ความแข็งกร้าวและเย็นชาของเจ้า ล้วนแสร้งทำทั้งนั้น อย่าอวดดีนักเลย ลูกไฟปีศาจเป็นของอ๋าวเหิ่น รอยคาถาเป็นของท่าน หากข้านำเรื่องนี้ไปแจ้งแก่ท่านอาจารย์ ศิษย์พี่จะมีจุดจบอย่างไร ข้าคงไม่ต้องพูด ท่านอาจารย์ไม่เหมือนกับข้า ไม่ว่าจะเป็นผู้ใด ไม่ว่าจะมีไมตรีจิตต่อกันมานานเท่าใด ก็ไม่มีผลอันใดกับท่านอาจารย์ ลู่หลี เจ้าไม่ทำเช่นนั้นหรอก ศิษย์พี่มักพูดว่าตัวข้าเปลี่ยนไป ก็อาจจะเป็นเช่นนั้นจริง เพื่อหลิ่วเซาแล้ว ไม่ว่าเรื่องอะไรข้าก็ทำได้ทั้งนั้น ศิษย์พี่คงไม่อยากเห็นข้าที่เป็นเช่นนั้นแน่ และข้าเองก็ไม่อยาก หัวหน้าอารักขาฟาง การหลอมของท่านเจ้าสำนักเป็นอย่างไรบ้าง ดูท่ายังคงราบรื่นดี ท่านเจ้าสำนักของเรามีทางรอดแล้ว เช่นนั้นโลกมนุษย์ก็มีทางรอดแล้ว ดีแล้วขอรับ สำเร็จแล้วหรือ สำเร็จแล้ว ท่านเจ้าสำนัก เป็นอะไรไปขอรับ ท่านเจ้าสำนัก ท่านเจ้าสำนัก ท่านเจ้าสำนัก ท่านเจ้าสำนัก ความผิดนี้ให้หมื่นปี เป็นผู้รับอย่างนั้นหรือ ข้าคิดว่าเรื่องนี้ จะต้องเกี่ยวข้องกับศิษย์พี่ไป๋เฟิ่ง และตู้หมิงชงเป็นแน่ หลิ่วเซา ข้าอยากดึงกระบี่โอบจันทร์ ตกลง ข้าจะช่วยเจ้า เจ้าไม่ถามเหตุผลข้าหรือ เจ้าเคยพูดแล้ว เจ้าต้องการได้มาซึ่งพลังอันยิ่งใหญ่ ของกระบี่โอบจันทร์ เพื่อปกป้องคนที่ต้องการจะปกป้อง
จะได้ไม่ต้องกลัวแผนการชั่วร้ายเหล่านั้นอีก เจ้าต้องการปกป้องข้า เพื่อถึงแม้จะอยู่นอกสำนักอู่หยางโหว ก็ไม่ต้องกลัวอ๋าวเหิ่นอีกต่อไป ข้าเคยพูด ว่าข้าจะพาเจ้ากลับบ้าน สุดท้ายเจ้าก็ต้องออกจากสำนักอู่หยางโหว และกลับไปที่บ้านในที่สุด แต่ว่า… ข้ามีเงื่อนไขหนึ่งข้อ แม้ว่าเจ้าจะได้ครอบครองพลังอันยิ่งใหญ่แล้ว ข้าจะจ้างเจ้าให้ปกป้องข้าต่อไป แต่ว่า ห้ามเก็บค่าตัวแพงนะ จริงสินะ ก่อนหน้านี้ข้าเคยได้รับเงิน สามหมื่นสองตำลึงจากเจ้า ข้าก็ลืมกำหนดระยะเวลาไป นี่เจ้า… เจ้าจะขึ้นราคาอย่างนั้นหรือ เช่นนั้นเพิ่มระยะเวลาดีกว่า เพิ่มเป็น… จนถึงวันที่ข้าไม่อาจปกป้องเจ้าได้ แล้วมันคือวันใดกันเล่า วันที่ไม่อาจปกป้องคนรัก เป็นผู้ที่ไม่ถูกต้องการอีกต่อไป วันนั้นวันที่ชีวิตจบสิ้นลง คงไม่มีวันนั้นหรอก ต่อให้มีอยู่จริง ก็เปลี่ยนให้ข้าดูแลเจ้า ว่าแต่… คนรักที่เจ้าพูดเมื่อครู่คือใครกัน หลิ่วเซา อันที่จริงที่ข้าอยากดึงกระบี่โอบจันทร์ ยังมีอีกเหตุผลหนึ่ง ข้าอยากรู้ชาติกำเนิดของข้า ชาติกำเนิดของเจ้า ที่ข้ามาสำนักอู่หยางโหวนั้น เป็นความต้องการของท่านอาจารย์ข้า อีกทั้งไป๋เฟิ่ง นาง… [พวกเขาอยู่ที่นี่] [เร็ว] – [เร็ว] – [เร็ว] [เดินไป] [เร็วเข้า] ดูสิ่งที่พวกเจ้าทำเข้าสิ พวกข้าทำสิ่งใดหรือ ท่านเจ้าสำนักเป็นอะไรหรือ ท่านเจ้าสำนักดีต่อพวกเจ้านัก เหตุใดพวกเจ้าถึงทำร้ายท่านด้วยการ วางยาพิษในหญ้าจักรพรรดิ
อะไรนะ จะเป็นไปได้อย่างไร หัวหน้าอารักขาฟาง ท่านแน่ใจหรือว่าในหญ้าจักรพรรดิมียาพิษ ท่านเจ้าสำนักได้หญ้าจักรพรรดิมา ไม่นานก็เริ่มหลอม ระหว่างนั้นไม่มีสิ่งใดผิดปกติ หากไม่ใช่หญ้าจักรพรรดิที่มีปัญหา แล้วจะเพราะสิ่งใดได้อีก หัวหน้าอารักขาฟาง ท่านคิดให้ดี ๆ หลิ่วเซาได้หญ้าจักรพรรดิมาอย่างยากลำบาก ก็แค่อยากใช้ประโยชน์จากหญ้าจักรพรรดิ ในการตั้งหลักอยู่ในสำนัก ยามนี้เกิดเรื่องกับท่านเจ้าสำนักกะทันหัน ลูกศิษย์ทุกคนต่างไร้ที่พึ่งพิง นี่มีแต่ผลเสียไร้ซึ่งผลดีต่อหลิ่วเซา ใช่ หากข้าออกจากสำนักก็โดนอ๋าวเหิ่นไล่ฆ่า ข้าเป็นคนที่หวังให้ท่านเจ้าสำนัก อายุยืนเป็นร้อย ๆ ปีที่สุด ข้าจะทำร้ายท่านเจ้าสำนักได้อย่างไร ไม่มีทางเป็นพวกเขาสองคนแน่ – ใช่ – [หลิ่วเซาจะทำร้ายท่านเจ้าสำนักได้อย่างไร] [ใช่ ๆ] ไม่มีทางเป็นพวกเขาแน่ ๆ ใช่ [คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจ] ข้าก็คิดว่าศิษย์น้องหลิ่วเซา ไม่มีทางทำร้ายท่านเจ้าสำนัก แล้ว… ปีศาจตฤณหมื่นปี ที่มอบหญ้าจักรพรรดินี้มาเล่า ถูกต้อง หญ้าจักรพรรดิเป็นของล้ำค่าถึงเพียงนั้น เหตุใดปีศาจตฤณถึงมอบให้พวกเจ้าง่ายดายนัก จะต้องมีแผนร้ายเป็นแน่ ปีศาจตฤณตนนี้ ร่างเดิมก็คือหญ้าจักรพรรดิ กำเนิด ณ ตำหนักเซียน บัดนี้กลับตำหนักเซียนไปแล้ว หรือศิษย์พี่ใหญ่จะบอกว่า ตำหนักเซียนทำร้าย ท่านเจ้าสำนักอย่างนั้นหรือ
บัดนี้ ไม่ว่าผู้ใดคิดทำร้ายท่านเจ้าสำนัก แต่ปัญหามาจากหญ้าจักรพรรดิของพวกเจ้าแน่ ทำได้เพียงมาคิดบัญชีกับพวกเจ้าแล้วละ มีหญ้าจักรพรรดิอีกครึ่งที่ยังมิได้หลอม สรุปแล้ว จะมีสิ่งใดแอบแฝงหรือไม่ ข้าจะให้ท่านหมอตรวจให้กระจ่างเอง แต่หญ้าจักรพรรดินี้เป็นพวกเจ้าที่นำมา แน่นอนว่าเรื่องนี้ย่อมเกี่ยวพันถึงพวกเจ้า ท่านเจ้าสำนัก ท่านเจ้าสำนัก – ท่านเจ้าสำนัก – ท่านเจ้าสำนัก ท่านเจ้าสำนัก ท่านเจ้าสำนัก หัวหน้าอารักขาฟาง จะให้จัดการเจ้าคนชั่วสองคนนี้อย่างไรขอรับ เรื่องพวกเขามอบให้เจ้าจัดการเถอะ ขอรับ เดินดี ๆ ลู่หลี ห้องขังของเจ้าอยู่ที่นี่ ลู่หลี ไม่ต้องกลัว ไม่ช้าความจริงเรื่องนี้จะต้องปรากฏ ข้าเคยบอกว่าข้าจะพาเจ้ากลับบ้าน เชื่อข้านะ อืม [ลู่หลี] [ข้าเชื่อเจ้า] [แต่ครั้งนี้แม้แต่อู่หยางโหว ยังโดนลอบทำร้าย] [พวกเราจะออกจากด่านนี้ไปอย่างไร] ลู่หลี ข้าบอกเจ้าแล้วไปตั้งนานแล้ว อย่าได้ยุ่งเกี่ยวกับนาง นางไม่เคยทำเรื่องใดสำเร็จ ทั้งยังทำให้เจ้าต้องเดือดร้อนไปด้วย ศิษย์พี่รู้ตั้งนานแล้วว่า ข้ากับหลิ่วเซาเป็นผู้บริสุทธิ์ใช่หรือไม่ จะบริสุทธิ์หรือไม่ ต้องให้ศิษย์พี่ตู้เป็นผู้ตัดสิน เหตุใดจึงเป็นศิษย์พี่ตู้ที่ตัดสิน ควรให้ความจริงเป็นผู้ตัดสินไม่ใช่หรือ ทั้งอู่หยางโหวและหัวหน้าอารักขาฟาง ต่างไม่สามารถจัดการได้ ศิษย์พี่ตู้บอกว่าสิ่งใดคือความจริง ความจริงก็ย่อมต้องเป็นเช่นนั้น สำนักอู่หยางโหว ไม่ได้มีเพียงศิษย์พี่ตู้เท่านั้น แต่ยังมีศิษย์พี่ใหญ่อีกหนึ่งคน
คิดไม่ถึงจริง ๆ ว่า จะมีวันที่ศิษย์พี่กลายเป็นคนอำมหิตเช่นนี้ เข่นฆ่าผู้บริสุทธิ์ เพียงเพราะความเห็นแก่ตัว ผู้บริสุทธิ์หรือ แล้วข้าไม่บริสุทธิ์หรอกหรือ ที่เจ้าปกป้องหลิ่วเซาเช่นนี้ ก็ถือว่าทำร้ายข้าอยู่ การที่ข้าปกป้องหลิ่วเซา มันเกี่ยวกับศิษย์พี่อย่างไร ท่านเป็นศิษย์พี่ของข้า เป็นแค่ศิษย์พี่มาตลอด เดิมทีไม่ใช่แค่ศิษย์พี่ เป็นเพราะหลิ่วเซา ใช้เสน่ห์เจ้าเล่ห์ของนางมอมเมาหัวใจเจ้า เป็นเพราะหลิ่วเซา ล้วนเป็นเพราะนาง ข้าจะทำให้เจ้าเสียใจภายหลัง และจะทำให้นางเสียใจภายหลังด้วย ท่านเจ้าสำนักเป็นอย่างไรบ้าง ท่านหมอบอกว่า พิษนี้เป็นพิษที่ร้ายแรงมาก หาไม่ได้ในโลกมนุษย์ ตอนนี้ข้าใช้พลังวัตร คุ้มครองหัวใจของท่านเจ้าสำนักไว้ ยังพอพยุงไปได้อีกสักระยะ หากยังหายาถอนพิษไม่ได้ ท่านเจ้าสำนักก็คงทนได้อีกไม่นานนัก เช่นนั้นชงเอ๋อร์ สามารถทำอะไรเพื่อท่านเจ้าสำนักได้บ้าง สำนักอู่หยางโหวจะขาดผู้นำไปมิได้ เจ้ารับผิดชอบภาระหน้าที่ให้ดีก่อน จงดูแลกิจวัตรของจวนโหวให้ดี ตรวจสอบเรื่องนี้ให้กระจ่างเถอะ ท่านเจ้าสำนักอยู่หนึ่งวัน ชงเอ๋อร์ก็เป็นศิษย์ของท่านเจ้าสำนักตลอดไป ให้ชงเอ๋อร์ถ่ายพลังวัตร ให้ท่านเจ้าสำนักเถอะ ชีวิตท่านเจ้าสำนักให้ข้าปกป้องเอง หากเจ้ามีใจกตัญญูจริง ก็รักษาการณ์จวนโหวให้ดี และรีบหายาถอนพิษให้ท่านเจ้าสำนัก ขอรับ ชงเอ๋อร์รับคำสั่ง [หอฉิวเทียน] [อู่] [อู่] [ผู้นำแห่งโลกมนุษย์] [อยู่เหนือคนนับหมื่น] [จะกลายเป็นของข้าแล้ว] ไป๋เฟิ่ง ยินดีกับอู่หยางโหว คำพูดนี้ห้ามพูดส่งเดช
ท่านเจ้าสำนักยังอยู่ ข้าก็แค่รับตำแหน่งแทนชั่วคราวเท่านั้น บัลลังก์ท่านเจ้าสำนักนั่งสบายขนาดนี้ ศิษย์พี่ตู้จะตัดใจได้หรือ ไป๋เฟิ่ง พูดจา ต้องสำรวมด้วย กลัวอะไรเล่า ที่นี่ก็ไม่มีใครอื่น ระหว่างเจ้ากับข้า จะเสแสร้งไปทำไม ดูเหมือน… ราวกับข้าจะไม่รู้ว่า เจ้าทำอะไรลงไป ข้าไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น เจ้าจะทำอะไร ไม่ได้ทำอะไร ข้าก็แค่เตือนเจ้า เจ้ากับข้าลงเรือลำเดียวกันแล้ว อย่าคิดว่าได้ประโยชน์แล้วจะถีบหัวส่งเด็ดขาด ไม่เช่นนั้น ต่อให้ข้าตาย ข้าก็บอกหัวหน้าอารักขาฟางได้ ว่าเจ้าทำอะไรลงไปบ้าง ศิษย์พี่ตู้ เมื่อครู่นี้ ข้าแค่เตือนเจ้า ข้าก็บอกไปแล้วอย่างไร ว่าเจ้ากับข้าลงเรือลำเดียวกันแล้ว เจ้าจะทำอะไรกันแน่ ข้าอยากให้หลิ่วเซาตาย และมอบให้ข้าเป็นผู้ลงโทษ ไม่เห็นจะยาก ข้ายังอยากเก็บลู่หลีไว้ ข้ากับเขามีความสัมพันธ์กันมาแต่ก่อน ยังมีบางเรื่องที่ต้องจัดการ ซึ่งไม่เกี่ยวกับเจ้า ตอนนี้ เจ้ากำลังจะได้รับสืบทอดตำแหน่งอู่หยางโหว เขาไม่ใช่ภัยคุกคามของเจ้าอีกต่อไป เรื่องที่ท่านเจ้าสำนักถูกวางยา บัดนี้สืบกระจ่างแล้ว หลิ่วเซาลงมือกระทำเพียงผู้เดียว ลู่หลีถูกนางหลอกใช้เพื่อผลประโยชน์ ไม่รู้เรื่องราวแต่แรก บัดนี้ขอลดขั้นลู่หลีเป็นแรงงานชั้นต่ำ ส่วนหลิ่วเซาที่เป็นตัวการ จะถูกลงโทษประหาร โดยไป๋เฟิ่งทันที [ประหารหรือ] [- ประหาร – ประหาร] [ทำไมเป็นเช่นนี้]
[ร้ายแรงมากเลยนะ] ท่านพูดจาเหลวไหล หลิ่วเซานางไม่ได้… ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านอย่าโทษนางไปเลย เสี่ยวเสวี่ยถูกหลิ่วเซาหลอกลวง ไม่รู้เรื่องผิดถูก ข้าจะกลับไปสั่งสอนนางสักหน่อย ทางที่ดีสั่งสอนให้รู้ด้วยว่า สำนักอู่หยางโหวไม่ต้องการ ผู้ที่ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี ขอรับ ๆ ได้ขอรับ ข้าจะพาตัวนางไปเดี๋ยวนี้ [หวังเจี่ยนเจ้า…] [ไม่ต้องพูดแล้ว ๆ] [รีบไป ไป ๆ] เสี่ยวเสวี่ย เจ้าเกิดปีจอหรืออย่างไร ข้าว่าเจ้าน่ะเกิดปีหมาป่า คนเนรคุณ เจ้าลืมแล้วใช่ไหมว่าหลิ่วเซาช่วยข้าอย่างไร ข้าไม่ได้ลืม ตอนนี้ ศิษย์พี่ใหญ่เป็นผู้ดูแล เราจะใช้ไม้แข็งใส่กันอย่างเดียวไม่ได้นะ เจ้าอยากถูกไล่ออกจากสำนักอู่หยางโหวหรืออย่างไร เจ้ามีวิธีหรือ หลิ่วเซาจะถูกประหารใช่ไหมล่ะ แต่พี่ใหญ่ข้าไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่ เขาแค่ถูกขังอยู่ในคุกก็เท่านั้น แต่พวกเขาต้องประหารหลิ่วเซาก่อนแน่ ถึงจะปล่อยเขาออกมาน่ะ ข้ารู้ แต่เราไปหาพี่ใหญ่ได้นี่นา เขามีความคิดแผลง ๆ เยอะ อีกอย่างท่านปู่ของข้าในปีนั้น ยังมีเพื่อนสองสามคนอยู่ในสำนัก ในเมื่อทำอย่างอื่นไม่ได้ ให้เราไปเยี่ยมนักโทษสักหน่อย ก็คงไม่มีปัญหาหรอกนะ พี่ใหญ่ พี่ใหญ่ พวกเจ้ามาได้อย่างไร ข้างนอกเป็นอย่างไรบ้าง สถานการณ์เลวร้ายมาก ท่านเจ้าสำนักจนถึงตอนนี้ยังไม่ฟื้น ตอนนี้สำนักอู่หยางโหว โดยทั่วไปตกอยู่ในการควบคุมของตู้หมิงชง
เอาเป็นว่าพวกไป๋เฟิ่งนั่น ดูท่าแล้ว เหมือนจะไม่ใช่คนดี เสี่ยวเสวี่ยเป็นห่วงหลิ่วเซามาก ขอร้องศิษย์พี่ไป๋เฟิ่งไปก็ไม่มีประโยชน์แน่ นางฆ่าหลิ่วเซาได้จริง ๆ ก่อนหน้านี้เพื่อจับตัวเฮอน่า นางก็พาตู้หมิงชงไปทำร้ายหลิ่วเซา ตอนนี้ข้าเห็นรอยยิ้มเสแสร้งของนาง มองแล้วก็รู้สึกกลัว เรื่องหออี๋จูเกิดเพลิงไหม้ จะต้องเกี่ยวข้องกับนางเป็นแน่ พวกเจ้าช่วยข้าตามหาคนสองคน น่าจะช่วยพวกเราได้ [ลู่หลี] [ลู่หลี] ลู่หลี [ไม่รู้ว่าตอนนี้ลู่หลีเป็นอย่างไรบ้าง] [ไม่รู้ว่าศิษย์พี่จะใช้วิธีอะไร] [จัดการกับหลิ่วเซา] [ลู่หลี] [ตอนนี้พวกเราจะทำอย่างไรดี] [ข้าจะต้องรีบหนีออกไป] [จึงจะหาทางช่วยหลิ่วเซาได้] หวังว่าลู่หลีจะไม่เป็นอะไรนะ ใช่ [พวกเราจะต้องไม่เป็นอะไร] เปิดประตู ขอรับ ศิษย์พี่ ผลการตัดสินของพวกเจ้าออกมาแล้ว เจ้าไม่อยากรู้หรือ ก็คงไม่ใช่ข่าวดีอะไรนักหรอก ลู่หลีบอกว่า หญ้าจักรพรรดินี่ เจ้าเป็นคนเก็บรักษาอยู่ตลอด ไม่เคยผ่านมือเขา เขายังบอกอีกว่า เจ้าทำเรื่องประหลาด แล้วยังสุงสิงกับคนของโลกปีศาจ ไม่แน่ว่าเพราะถูกคนของโลกปีศาจมอมเมา จึงเอายาพิษจากพวกเขา เพื่อทำร้ายท่านเจ้าสำนัก เป็นเพราะหลักฐานในตอนนี้ชัดเจน ศิษย์พี่ตู้จึงตัดสินได้อย่างรวดเร็ว ลู่หลีน่ะ ถูกลดขั้นเป็นแรงงานชั้นต่ำ ส่วนเจ้า ประหาร ทันที คำตัดสินนี้ น่าจะเป็นเรื่องจริง คำพูดที่ศิษย์พี่เสี้ยมก่อนหน้านี้ คงแต่งเรื่องลำบากมากสินะ
ถ้าข้าไม่รู้จักลู่หลีแม้แต่น้อย ไม่แน่ว่าข้าคงเชื่อเจ้าไปแล้ว เจ้าไม่เชื่อ ข้าไม่เชื่ออยู่แล้ว เจ้ามีสิทธิ์อะไรที่จะไม่เชื่อ สิทธิ์ที่เขาคือลู่หลี สิทธิ์ที่ข้าคือหลิ่วเซา เจ้าถูกหลอกไม่พอจริง ๆ สินะ ได้ เช่นนั้นเรามาดูกัน รอให้ความตายอยู่ตรงหน้าเจ้า เรียกใครก็ไม่มีใครมาช่วย ดูสิว่าเจ้ายังเชื่อใจเขาอยู่ไหม เจ้าเป็นวิชาอาคมด้วย คำว่าด้วยของเจ้าใช้ได้ดีมาก ที่จริงวิชาอาคมที่ลู่หลีเป็น โดยทั่วไปข้าก็เป็น เจ้าอยากรู้ไหมว่าเพราะอะไร เพราะอะไร เพราะข้าต่างหากที่เป็นคนเติบโตมากับเขา และถูกลิขิตให้คู่กับเขา ข้าคือศิษย์พี่ร่วมสำนักของเขา หลูเซิง ก็เป็นอาจารย์ข้าเหมือนกัน ดูเหมือนว่าเขายังมีอีกหลายเรื่อง ที่ปิดบังเจ้า เขาไม่บอกข้า ย่อมต้องมีเหตุผลของเขา ข้ายังคงเชื่อเชา นี่แหละนะ ผู้ที่ไม่เคยพบความลำบาก ช่างไร้เดียงสาและน่าขันจริง ๆ ผู้ที่ไร้เดียงสา ใช้ชีวิตเรียบง่ายสุขสันต์ มีชีวิตอิสระเปิดเผย ผู้ที่สวมหน้ากาก อกสั่นขวัญแขวนตลอดเวลา มีอะไรน่าภูมิใจ เจ้ากล้าเยาะเย้ยข้าหรือ ข้าเยาะเย้ยคนที่สวมหน้ากาก ใช้ชีวิตเสแสร้งจอมปลอม ทำไมเล่า ศิษย์พี่ก็เป็นคนเช่นนี้ไม่ใช่หรือ ดี เช่นนั้นข้าจะไม่เสแสร้งแล้ว ข้าจะบอกเจ้าให้รู้ไว้ ว่าข้าเกลียดเจ้า แค้นเจ้า อยากให้เจ้าตายมากแค่ไหน หลิ่วเซา
เจ้าก็ค่อย ๆ ดื่มด่ำละกัน ข้าจะทำให้เจ้าขอตายดีกว่าอยู่ ข้าจะให้เจ้ารู้ความจริง ลู่หลีแค่ต้องการให้เจ้า ช่วยเขาดึงกระบี่โอบจันทร์เท่านั้น ผู้ที่อำมหิตต่างหากที่น่าสงสารที่สุด จิตใจเจ้ามันสกปรกเกินไป ยังหวังลม ๆ แล้ง ๆ อีกว่าลู่หลีจะชอบเจ้า เห็นท่าทางหน้าไหว้หลังหลอกของเจ้า ใครเห็นแล้วไม่รู้สึกสะอิดสะเอียนบ้าง เจ้า [อ๋าวเหิ่น] [สิ่งที่เจ้าต้องการ ข้าเตรียมให้พร้อมแล้ว] เจ้ามาแล้ว ข้าพาตัวหลิ่วเซามาให้เจ้าแล้ว ดีมาก รับไป พลังปีศาจนี้ ขอมอบให้เจ้า แต่เจ้าต้องคิดหาวิธีเอง ว่าจะดูดซับพลังมาเป็นของตัวเองอย่างไร ข้ายังมีเงื่อนไขอีกข้อหนึ่ง ว่ามา หลิ่วเซาผู้นี้ทำให้ข้าขุ่นเคืองใจ แล้วยังทำให้เจ้าลำบากขนาดนี้ จะให้นางตายอย่างมีความสุขไม่ได้ ได้สิ ถ้าทำให้ลู่หลีกับเฮอน่ารู้ว่า คนที่พวกเขาอยากปกป้องนักหนา สุดท้ายแม้อยากตายก็ตายไม่ได้ เจ้าว่าพวกเขา จะทำสีหน้าอย่างไรกันแน่ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เช่นนั้นเจ้าก็ดื่มด่ำมันให้ดีเสียเถอะ ลู่หลี ข้าเกลี้ยกล่อมให้ศิษย์พี่ตู้ปล่อยเจ้าแล้ว แต่เขามีเงื่อนไขอยู่ข้อหนึ่ง ให้ข้าสกัดจุดชี่ไห่ของเจ้า เจ้าไม่เชื่อข้าหรือ ข้าไม่เชื่อได้หรือ อาจเจ็บนิดหน่อย เจ้าอดทนหน่อยนะ ลู่หลี ระวัง มานั่งตรงนี้สิ เจ้าไม่สบายตัวมากใช่หรือไม่ ข้าเองก็มิอยากให้เป็นเช่นนี้ รอให้เรื่องนี้ผ่านไปก่อน
แล้วข้าจะไปขอร้องกับศิษย์พี่ตู้ ให้เขาช่วยคลายจุดชี่ไห่ให้กับเจ้า เช่นนั้นข้าต้องขอขอบคุณศิษย์พี่ด้วย ลองชิมนี่เร็วเข้าสิ ขนมแป้งกุ้ยฮวาที่ข้าทำเองกับมือ เมื่อก่อนเจ้าชอบกินที่สุดเลยนี่ ดอกกุ้ยฮวานี้ ข้าเป็นคนเก็บมาเองกับมือ นี่เหมือนกับขนม ที่ศิษย์พี่ทำตอนเด็ก ๆ จริงด้วย ตอนเด็ก ๆ ทุกครั้งที่เจ้าเป็นไข้ไม่สบาย ก็จะอยากกินขนมนี้ ดอกกุ้ยฮวาที่ข้าอุตส่าห์หามาอย่างยากลำบาก ก็เพื่อที่จะให้เจ้าได้กินขนมสักชิ้น ใช่แล้ว ข้ายังจำได้ว่า พอข้าหายป่วยแล้ว เอาขนมแป้งกุ้ยฮวาที่กินไม่หมด ไปป้อนให้ปีศาจนกแก้วตนหนึ่งกิน ศิษย์พี่ก็ยังแสร้งทำเป็นไม่ใส่ใจ ตอนหลังปีศาจนกแก้วตนนั้นก็หายตัวไป นับแต่นั้นก็ไม่เคยปรากฏตัวอีกเลย ศิษย์พี่นี่นะ ตั้งแต่เด็กจนโตก็ไม่เปลี่ยนไปเลยจริง ๆ สิ่งที่ท่านต้องการ ก็จะต้องทำให้ได้มา เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัว ยอมทำทุกอย่าง จุดชี่ไห่ของเจ้ามิได้ถูกสะกดไว้ ทำไมถึงเป็นเช่นนี้ได้ ไม่ใช่แค่นี้หรอก ยันต์ลวงจิตของอาจารย์ ใช่แล้ว ข้ายังฝากให้เสี่ยวเสวี่ยไปบอกอาจารย์ พวกเจ้าช่วยข้า ไปหาคนสองคน บอกว่าศิษย์พี่เกิดคิดไม่ตก จะลงมือกับหลิ่วเซา [เอาสิ่งนี้ให้กับลู่หลี] [อย่างน้อยน่าจะขังไป๋เฟิ่งไว้ได้วันสองวัน] [เจ้าค่ะ] หลิ่วเซาตายไปแล้ว เจ้าช่วยนางไม่ได้หรอก ที่สร้อยข้อมือมุกธาราของหลิ่วเซา ข้าเคยทิ้งพลังวิญญาณไว้ส่วนหนึ่ง สามารถรับรู้ได้ว่านางเป็นหรือตาย ศิษย์พี่ นิสัยที่เอาแต่พูดความเท็จเช่นนี้
เมื่อใดกัน ท่านถึงจะสามารถเปลี่ยนได้ ได้ ต่อให้นางยังไม่ตาย แล้วเจ้าจะทำอันใดได้ นางตกอยู่ในมือของอ๋าวเหิ่นแล้ว จอมปีศาจอ๋าวเหิ่นเชียวนะ เจ้าสู้ไหวอย่างนั้นหรือ ถ้าไม่ลองแล้วจะรู้ได้อย่างไรกัน ปล่อยข้าออกไปนะ ปล่อยข้าออกไป ข้าจะดูว่าเจ้าจะทนได้อีกนานแค่ไหน หลิ่วเซา หลิ่วเซา หลิ่วเซา ได้เห็นว่าเจ้าไม่เป็นอะไรก็ดีแล้วละ รีบหนีไป ไม่ต้องสนใจข้า หลิ่วเซา ข้าจะไม่มีทางทิ้งเจ้าไป น่าซึ้งใจได้มากถึงเพียงนี้เชียวหรือ ได้ เช่นนั้นข้า จะทำให้พวกเจ้าสมหวังแล้วกัน ลู่หลี ลู่หลี ลู่หลี ลู่หลี เจ้าไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่ รีบไปเถอะ เป้าหมายของนางคือข้า คนซื่อบื้อ แต่เป้าหมายของข้าก็เป็นเจ้าเหมือนกันนะ วันนี้ไม่มีหลูเซิงคอยช่วยเหลือ ข้าจะดูว่า วันนี้พวกเจ้า จะหนีไปได้อีกหรือไม่ ราชาปีศาจอาภรณ์ขาว เฮอน่า เฮอน่า ราชาปีศาจอาภรณ์ขาว ท่านก็ช่วยคนในเผ่าของท่านไปแล้ว เหตุใดจึงยังวางตัวเป็นศัตรูกับข้าอีก พวกเขาเป็นสหายของข้า สหายอย่างไรหรือ ท่านเป็นถึงราชาปีศาจ จะไปเป็นสหายกับศิษย์อู่หยางโหวได้อย่างไร เหตุใดจึงมิได้เล่า ไม่มีเหตุใดที่มิได้ เพียงแต่ว่า ท่านอย่าได้ลืมเชียวล่ะ ว่าท่านเป็นพวกเผ่าวารี อยู่ในวารี ท่านเป็นราชา แต่ตอนนี้เราอยู่บนพื้นพิภพ
เช่นนั้นข้าก็เป็นราชา อยู่ห่างจากน้ำ ท่านจะทนได้ถึงเพียงไหนกัน ถึงได้กล้าคิดจะปกป้องพวกเขาได้ ก็แค่น้ำมิใช่หรือ พวกเรามีอีกเยอะเลย หลิ่วเซา มา ลุกขึ้นก่อน มีน้ำเพียงแค่นี้ จะพอให้ท่านใช้วิชาสักครึ่งกระบวนท่าหรือ แล้วถ้ารวมกับยันต์พิรุณ ที่ท่านปู่ทิ้งไว้ให้ข้าล่ะ ดูให้ดีล่ะ วันนี้ข้าจะยอม ปล่อยพวกเขาสองคนไปชั่วคราว ข้าอยากจะเห็นนัก ว่าท่านจะปกป้องพวกเขาไปได้อีกนานแค่ไหน อย่าเพิ่งไปสิ ยังมีอีกนะ พวกเจ้าไม่เป็นอันใดนะ เฮอน่า ขอบคุณท่านมาก ปีศาจน้อย ขอบใจมาก น้องชาย ข้าได้ยินมาว่ายันต์พิรุณหายไปกว่าพันปีแล้ว ไม่มีหรอก ยันต์พิรุณอะไรนั่นน่ะ เมื่อครู่นี้เป็นยันต์อัศนีต่างหาก แค่สร้างสายฟ้าขึ้นมาให้ดูเหมือนเฉย ๆ น่ะ ทำไมเจ้าไม่พูดให้มันเร็วกว่านี้เล่า ถ้าพูดแล้วเจ้าจะเล่นได้สมจริงหรือ อย่าเพิ่งพูดอะไรกันเยอะเลย ไว้รอเราออกไปแล้วค่อยคุยกันเถอะ เจ้าจะไปไม่ได้ พวกเจ้าจะกลับไปไม่ได้เด็ดขาด เช่นนั้น เช่นนั้นเราก็หาที่พักกันก่อนเถอะ ไปกัน ได้ หลิ่วเซา หลิ่วเซา พี่สะใภ้ หลิ่วเซา หลิ่วเซา ขอบคุณมาก ไถเหล่าคือหมอหัตถ์เทพอันดับหนึ่งในโลกปีศาจ ตำรับยาที่จัดล้วนได้ผลดีเกินคาด อย่างมากไม่เกินพรุ่งนี้ นางก็น่าจะฟื้นแล้วละ เจ้าเองก็บาดเจ็บมาไม่น้อย รีบกลับไปพักผ่อนจะดีกว่านะ
ข้าไม่เป็นไร เฮอน่า ครั้งนี้ ต้องขอบคุณเจ้ามากจริง ๆ นะ คิดไม่ถึงว่าหวังเจี่ยนจะไปบอกเจ้า เจ้าเองก็ยินดีเสี่ยงตายมาช่วยคน ข้าผิดเอง ข้าควรบอกวิธีที่ทำให้นางตามหาข้าเจอ ไม่เช่นนั้นก็คงไม่ต้องเจ็บตัวถึงเพียงนี้ แล้วยังไม่อาจบอกข้าได้ เฮอน่า นับตั้งแต่วันนี้ ข้าจะพยายามสุดความสามารถเพื่อปกป้องนาง จะไม่ให้ผู้ใดทำร้ายนางได้อีก ข้ารู้ แต่ตอนนี้ เจ้าทำไม่ได้แม้แต่น้อย ภายใต้คำสาปกลืนวิญญาณแล้ว ห้วงเวลามีจำกัด วันเวลาไร้ความเห็นใจ เจ้าจะฝืนสู้ได้อีกนานแค่ไหน เจ้ายังมีเวลาอีกหรือ ท่านประมุข คุณชายลู่ เราได้ส่งคนไปสอดแนมที่สำนักอู่หยางโหว ให้ตัดผมของอู่หยางโหว มาให้ข้าน้อยหนึ่งช่อ ข้าน้อยได้ตรวจสอบดูแล้ว ที่สำนักอู่หยางโหว มีพวกโลภมากอยู่คนสองคน ทำหน้าที่สอดแนมให้กับเผ่าภูตวารีของเรา แปลกมากหรือ ไม่แปลก ๆ รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง ไถเหล่า ท่านเล่าต่อเถอะ พิษที่อู่หยางโหวโดนนั้นคือพิษปีศาจ เป็นไปได้สูงมากว่าเป็นฝีมือของอ๋าวเหิ่น สะสมความโกรธแค้นของมนุษย์และปีศาจมากมาย นำมาหลอมจนได้พิษ พิษนี้ ข้าน้อยเอง ก็แก้ไขไม่ได้ เมื่ออู่หยางโหวเกิดเรื่องขึ้น ระวังด้วย อย่าให้ถูกจับได้ หยุดนะ -ศิษย์พี่ใหญ่-ศิษย์พี่ใหญ่ พวกเจ้าจะที่ใดกัน ตอบศิษย์พี่ใหญ่ เรากำลังจะไปสำรวจแถวแดนปีศาจ
แดนปีศาจ พวกเจ้าจะไปทำอะไรที่นั่นหรือ พวกเราได้ยินว่าท่านเจ้าสำนักถูกพิษปีศาจ เลยอยากไปดูว่ามีเบาะแสอันใดหรือไม่ พิษปีศาจ เช่นนั้นพวกเจ้าเจอเบาะแสอันใดหรือไม่ พวกเราเดินไปเดินมาอยู่ตรงนั้น ก็เหมือนจะเข้าไปในเขตแดนของอ๋าวเหิ่น จึงไม่กล้าไปต่อ เลยรีบกลับออกมา แต่ว่า ศิษย์พี่ใหญ่ พวกข้าเห็นว่าบนพื้นเต็มไปด้วยเศษเสื้อผ้า อนาถมากเลย เต็มพื้นไปหมด ข้าเลยเอากลับมาชิ้นหนึ่ง อีกอย่าง นี่ก็เป็นของหลิ่วเซา ใช่ ของหลิ่วเซา ไม่ถูกสิ เสี่ยวเสวี่ย หลิ่วเซาถูกศิษยพี่ไป๋เฟิ่ง สังหารไปแล้วมิใช่หรือ จะไปปรากฏตัวในเขตแดนของอ๋าวเหิ่นได้อย่างไร นั่นสิ แต่นางก็สมควรแล้วละนะ พวกทรยศ อ๋าวเหิ่น ศิษย์พี่ไป๋เฟิ่งกับอ๋าวเหิ่น จะไปเกี่ยวข้องกันได้อย่างไร พวกเจ้าต้องดูผิดเป็นแน่ อย่าเก็บของมั่วซั่วแล้วมาใส่ร้าย สร้างข่าวลือไปทั่ว ใช่แล้ว ใช่ ๆ ศิษย์พี่ใหญ่ พวกเราต้องดูผิดเป็นแน่ ไปเถอะ ขอรับ ศิษย์พี่ใหญ่ ลู่หลี เจ้าจ้องต้นไม้ต้นนี้ จนจะออกดอกมาหนึ่งกิ่งแล้วนะ ข้าก็รอดอกไม้ดอกหนึ่งอยู่อย่างไรเล่า ได้ยินไถเหล่าบอกว่า ดอกที่มีเกสรตัวเมียหนึ่งดอกจากต้นสาละ สารมารถแก้พิษปีศาจได้ครอบจักรวาล แต่ข้ารู้สึกว่า ต้นไม้ต้นนี้ตายไปแล้วนะ เห็นเจ้าปีศาจเฒ่าเฮอน่าบอกว่า ต้นไม้นี้ตายไปนานกว่าที่เขามีชีวิตอยู่อีก ปีศาจเฒ่า ก็ใช่สิ
เฮอน่าแก่จะตายไป เขาอายุตั้ง 1,001 ปีแล้ว ไม่หนุ่มเท่าข้าหรอก ต้นไม้นี้ตายไปตั้งแต่ก่อนเขาเกิดอีก แม้แต่ใบของต้นไม้นี้เขาก็ไม่เคยเห็น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงดอกไม้ ได้ยินว่าหลิ่วเซาฟื้นแล้ว เลยตั้งใจนำเหล้ามาฉลอง เลยได้ยินว่าเจ้ากำลังพูดถึงข้าแต่ไกล ๆ แล้วมีประโยคไหนที่ข้าพูดผิดหรือ ไม่มีประโยคไหนที่พูดผิดแม้แต่นิด จริง ๆ แล้วต้นสาละ เริ่มแห้งเหี่ยวไปตั้งแต่หมื่นปีที่แล้วแล้ว เฟิ่งเหยี่ยนเหลียนที่แบ่งบานจากต้นสาละ มีตัวตนอยู่เพียงในเรื่องเล่ามุขปาฐะเท่านั้น แต่พิษที่อู่หยางโหวได้รับ สามารถทนได้มากสุดเพียงห้าวันเท่านั้น เราจะทำอย่างไรให้ต้นไม้ ที่ตายไปแล้วตั้งแต่หนึ่งหมื่นปี ออกดอกให้ได้ภายในห้าวัน