EP.1 (FULL EP) | เติบโตอย่างหญิงแกร่ง (Wild Bloom) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [ยอดหญิงแกร่ง] [ตอนที่ 1] ♫ทำไมเพียงพริบตา♫ [1996] ♫เวลาผ่านไปรวดเร็ว♫ ♫วันเวลาที่มองไม่ชัดเจน♫ ♫อดีตที่ลบเลือนไม่ได้♫ ♫เหมือนกับสายลม♫ ♫พัดพาบุญคุณความแค้น♫ ♫บางทีคุณกับผม♫ ถ้านายหิว ด้านหลังมีของกินนะ นายรองท้องไว้ก่อนก็ได้ ♫ไม่มีใครผิดใครถูก♫ ♫ไม่อาจลืมน้ำตาของคุณ♫ ♫ไม่อาจลืมความดีของคุณ♫ ♫ไม่อาจลืมดวงตายิ้มได้ที่น่าหลงใหล♫ ♫แล้วก็ไม่อาจลืมคำสัญญาของคุณ♫ พูดอะไรบ้างสิ ♫ทำไมไม่ให้ฝันนี้♫ ตอนกินข้าว ห้ามพูด ♫หลับใหลไม่มีวันตื่น♫ เป็นกฎน่ะ ♫แค่คุณกับผม♫ ♫ตราบจนนิรันดร์♫ ถอดเสื้อออกซะ ถอดสิ ไม่ต้องร่อนเร่ไปไหน ยังไงทิวทัศน์ที่บ้านก็ดีที่สุด ไม่ถึงกำแพงเมืองจีนไม่ถือเป็นชายชาตรี ออกจากคุกความซวยหายไป กลับตัวกลับใจหวนคืนมา คนเสเพลกลับใจมีค่ายิ่งกว่าทอง ปัดเป่าความซวยมีโชคดี ไปไหนก็มีคนรักคนเมตตา จากนี้จริงใจไม่กลับกลอก คนเก่งมีความสามารถคนชมชอบ ได้ [ล็อบบี้ ลิฟต์] ฉันจองห้องไว้ให้นายที่โรงแรมนี้ คืนนี้นายก็นอนที่นี่แล้วกัน เข้ามาสิ ของนั่นนายกินตามสบายเลยนะ เสี่ยวถง เสื้อผ้านี่ก็ซื้อให้ใหม่ ตามไซซ์ของนาย รีดมาแล้ว ไม่ระคายเคืองผิว กระเป๋านี่ ตอนนี้นิยมที่จะหนีบไว้แบบนี้ นายถือไว้ก่อน
ในกระเป๋าสตางค์มีเงิน นี่เรียกว่ามือถือ ใช้ไม่เป็นใช่ไหม พรุ่งนี้ฉันค่อยสอนนาย อาบน้ำอาบท่า นอนให้พอ พรุ่งนี้ออกไปทำงานต่างที่กับฉัน มัวยืนงงอะไรอยู่ รีบไปอาบน้ำ [1991] เถ้าแก่ เถ้าแก่ ใครน่ะ เถ้าแก่ เถ้าแก่ ใคร พี่สาว รับ รับซื้อของเก่าไหม ทำอะไร รับซื้อของเก่าไหม ดึก ๆ ดื่น ๆ จะรับซื้อของเก่าอะไร ไม่รับ พรุ่งนี้เช้านายค่อยมาใหม่ เถ้าแก่ไม่อยู่ พี่สาว ๆ ก็บอกนายแล้วไง นายอย่ามารอตรงนี้เลย พรุ่งนี้เช้าค่อยมาใหม่แล้วกัน พี่สาว ผมจะรออยู่ตรงนี้ พี่ช่วยบอกเถ้าแก่หน่อย ให้เขารีบกลับมาได้ไหม ผมรีบร้อนใช้เงิน จริงนะ ขอบคุณครับพี่สาว นายมาคนเดียวเหรอ ผมคนเดียว ขอโทษนะ ๆ อย่าปิด นายเข้ามารอข้างในเถอะ เข้ามารอข้างใน ขอบคุณครับ พี่สาว มีของกินไหม ดื่มน้ำหน่อย ระวังติดคอ นายขายอะไร
พี่ไม่ต้องสนใจหรอก รอเถ้าแก่กลับมา ของนี่มันขายได้ที่ไหน นายอยากถูกจับหรือยังไง ฉันบอกไว้เลยนะ ฉันไม่เคยเจอนาย แล้วนายก็ห้ามบอกด้วยว่าเคยมาที่นี่ รีบเก็บของแล้วไสหัวไปซะ เธอนี่ก็จริง ๆ เลย เธอ เธอปล่อยเขาเข้ามาทำไม บอกเธอแล้วไม่ใช่เหรอ ห้ามให้คนเข้ามาซี้ซั้ว ของอะไรเธอก็ไม่ลองดูก่อน ถึงเวลานั้นจะอธิบายยังไง แม่ผมอยู่รพ.ใกล้ตายแล้ว ผมต้องการเงินจริง ๆ อย่าแต่งเรื่องซี้ซั้ว ขอร้องพวกคุณละ ไสหัวไป อย่ามาอยู่ที่นี่เลย ไปเถอะ แม่นายอยู่รพ.ไหน โรงพยาบาลเตี้ยนฉาง เป็นโรคอะไร โรคหัวใจ กล้ามเนื้อหัวใจตาย เกิดจากกล้ามเนื้อหัวใจอักเสบเฉียบพลัน ขาดเงินอีกเท่าไร ค่านอนรพ. ค่ายา หนึ่งร้อยสี่สิบกว่าหยวน แม่ผมป่วยหนัก ต้องไปที่รพ.มณฑล น่าจะใช้เงินสามร้อยกว่าหยวน หมอบอกแล้วว่า จะต้องใช้ยาพิเศษ นั่นก็ไม่รู้อีกเท่าไร รอเดี๋ยว นาย นายรออยู่ที่นี่แหละ นี่ก็เห็น ๆ อยู่ว่าเป็นมิจฉาชีพ เอามาให้ฉัน ไม่ใช่ เธอเอาเงินให้เขายืม เธอจะไปตามหาเขาจากไหน ถือว่าฉันยืม [ร้านรับซื้อของเก่าตรอกสือเฉียว] มีแค่นี้แหละ ขอบคุณครับ
ไม่ต้องขอบคุณ ทำงานหน่อย ได้ นายเนี่ยนะ ยังรู้ด้วยนะว่าต้องเอากิ่งไม้วางไว้ ถือว่านายยังมีสำนึกนะ ล้มแล้วต้องเข้ารพ. ต้องใช้เงิน หนักขนาดนี้ นายเอาขึ้นรถมาคนเดียวได้ยังไง ตอนนั้นก็คิดแค่ว่าแม่ฉันอยู่รพ. ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าขนมาได้ยังไง แต่ง แต่งเรื่องต่อไปนะ นายว่านายคิดอะไรอยู่เนี่ย ขโมยอันนี้มาขาย อยากได้เงินจนเสียสติไปแล้วหรือไง เสี่ยวเฉิน เลิกพูดได้แล้ว รีบทำให้เสร็จ ก่อเรื่องให้เราตั้งเยอะ ยังไม่ให้ฉันพูดอะไรอีก เร็วเข้าเถอะ นายจะไปรพ.กี่โมง เธอเชื่อเขาจริง ๆ เหรอ ยังจะมารพ. เชื่อไม่เชื่อฉันก็มีเงินแค่นี้ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเขาจะหลอกฉัน ฉันชื่อถงเซียวฉี เป็นพนักงานขับรถที่โรงไฟฟ้า ถ้านายไม่เชื่อไปถามดูก็ได้ จากนี้พวกนายจะใช้รถก็มาหาฉันได้ทุกเมื่อ นายพูดแบบนี้ฉันนึกออกเรื่องหนึ่ง พ่อเพื่อนฉันอยู่โรงงานเหล็ก เขาบอกว่าในโรงงานมีเศษเหล็กเหลือเยอะ ที่โรงงานไม่เอาแล้วก็ไม่มีใครจัดการ ฉันจะลองไปถามที่โรงงานดู ให้เงินนิดหน่อย เราสามคนเอามา เอาไปขายต่อให้ที่รับซื้อของเก่าในเมือง ส่วนต่างครึ่งกิโลได้หกเหมา ครึ่งกิโลได้หกเหมาเหรอ เรื่องนี้จะต้องไป วันที่พ่อเขาเข้างาน ทำวันหนึ่ง เอามาได้เท่าไรก็เท่านั้น เงินที่หาได้เราหารสาม นายไปคุยกับที่รับซื้อของเก่าในเมือง เอาไว้หน่อย ถงเซียวฉี รถนั่นนายขับออกมาได้ไหม
เธอดู ๆ ๆ ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าเขาเป็นมิจฉาชีพ นายชื่อถงเซียวฉีใช่ไหม คงไม่ใช่เป็นชื่อปลอมหรอกนะ นายว่าใครโกหก ฉันไม่ได้บอกว่าจะไม่ช่วยสักหน่อย คือฉันเพิ่งเรียนขับรถ ขับไม่ค่อยคล่อง พี่กล้าใช้ไหม ถ้ากล้าใช้ฉันก็กล้าขับออกมา เจ้าอ้วน เร็วเข้า มาแล้ว นายใช้ได้นี่ ขับออกมาจริง ๆ เหรอ พูดได้ทำได้ มา มาแล้ว เร็ว ช้า ๆ หน่อย สรุปนายขับรถเป็นไหมเนี่ย ถงเซียวฉี ถอย นายขยับรถสิ ถอย ถอย ถอย ถอย ถอย ใช่ ๆ ๆ หมุนล้อ ๆ หมุนไปทางขวา นายทำอะไรเนี่ย ถงเซียวฉี ไปทางขวา ๆ ไปทางขวา ถงเซียวฉี นายขับเป็นไหมเนี่ย ใช่ ๆ ๆ ถอยมา ๆ ๆ
ถอยเข้ามา ๆ เร็วหน่อย หนีบมาน้อยเกิน ♫ไม่ต้องสนว่าจากนี้จะจบลงยังไง♫ ช้า ๆ หน่อย ฉันบอกแล้วว่าเจ้าหมอนี่เชื่อไม่ได้ ♫อย่างน้อยพวกเราก็เคยได้พบเจอกันมาก่อน♫ หารถมา ก็ยังเอารถพัง ๆ มาอีก ♫ไม่ต้องพยายามที่จะผูกมัดกันและกัน♫ ♫ยิ่งไม่ต้องใช้คำสัญญา♫ ระวังเท้า ♫ขอเพียงเราเคยมีกัน♫ ♫สำหรับเราก็เพียงพอแล้ว♫ ♫มั่นใจว่าหนึ่งชีวิตมีความทรงจำมากมาย♫ ♫อย่างน้อยเมื่อคุณนึกถึงก็ยังมีผม♫ ถงเซียวฉี ใครใช้ให้นายขับรถออกไป นายขับรถเป็นไหม ถ้าระหว่างทางนายเกิดอุบัติเหตุ นายรับผิดชอบไหวไหม อาจารย์ ผม ผมผิดไปแล้ว อย่าเรียกฉันว่าอาจารย์ ฉันไม่มีลูกศิษย์อย่างนาย นายถูกโรงงานไล่ออกแล้ว เร็วเลย รีบไป ๆ อย่าสิครับ อาจารย์ รีบไปเลย ไป ๆ รอเดี๋ยว ไปกับพวกเราหน่อย หัวหน้าหลี่ รีบไปเลย รีบไป ไปสิ อาจารย์ รีบไปเลย ห้ามไปนะ ถ้าคุณจับเขาติดคุก เจ้าเด็กนี่ได้หมดอนาคตไปทั้งชีวิตแน่ ก็ต้องมีคำตอบให้หัวหน้าโรงงาน ผมคุยกับหัวหน้าโรงงานเอง คุณไม่ต้องห่วง
เหล่าหลิว เหล่าหลิว รถน่ะ รถก็กลับมาแล้ว พวกเราไม่เป็นไรแล้ว ใครน่ะ เพิ่งพูดถึงนายอยู่ นายก็มาพอดีเลยนะ รีบเข้ามา มาได้จังหวะเวลาพอดี เร็ว แบ่งเงิน เอารถไปคืนแล้วเหรอ พวกเราหาเงินได้ทั้งหมด 3,158.2 หยวน เสี่ยวถง นายรับไปสิ เศษนี่บวกให้อีก 500 หยวน เอาไปจ่ายค่ายาให้แม่นาย รับไปสิ รับไปสิ นี่ ที่เหลือ 2,600 หยวน แต่ละคน 866 หยวน แต่ละคนเอามา 500 หยวนเป็นกองกลาง ใช้เป็นเงินทุนให้เราเปิดบริษัท เศษ 366 ที่เหลือ อันนี้ของนาย อันนี้ของนาย ของฉัน อันนี้ของฉัน อันนี้ผมรับไม่ได้ ครั้งก่อนฉันเอาของพวกพี่มา 200 กว่าหยวน นายจะพูดมากอะไร ให้นายรับก็รับไปเถอะ สองร้อยกว่าหยวนนั่นก็ถือว่า เป็นสินน้ำใจของเราแล้วกัน ผมไม่เอาจริง ๆ พวกพี่ช่วยผมไว้มากแล้ว ขอบคุณครับ เสี่ยวถง
พวกเราไม่ได้แบ่งเงินให้นาย เพราะสงสารนายนะ งานพวกเราทำด้วยกัน ก่อนที่นายจะมาฉันกับเสี่ยวเฉิน ก็คุยกันมาแล้ว เราแบ่งเท่า ๆ กัน เงินนี่ถือเป็นส่วนของนาย รับไป นายมีเรื่องอะไรหรือเปล่า ไม่มีอะไร คงไม่ใช่อาการป่วยของแม่นาย อย่าปากพล่อย ไม่ใช่ แล้วนี่นายเป็นอะไร นายก็พูดมาสิ ทำอึก ๆ อัก ๆ โดนไล่ออกจากแผนกขับรถของโรงไฟฟ้า คงไม่ใช่เพราะ เรื่องที่ขับรถออกมาหรอกนะ ไม่เป็นไร พอดีเลย จากนี้พวกเราทำงานด้วยกัน จริงเหรอ จริงสิ ได้ รีบก็เก็บเงินไปสิ เอาละ ผมก็ เอาร้อยเดียวแล้วกัน เอาร้อยเดียวอะไร บอกนายแล้วไม่ใช่หรือไง สองร้อยนี่เป็นสินน้ำใจของเรา นายเอาไป ๆ พอได้แล้ว ๆ ฉันเอาเงินก้อนนี้ไปเลี้ยงข้าวพวกนายพรุ่งนี้ กินอะไรดี เพื่อเงินก้อนแรกที่พวกเราหามาได้ ชนแก้ว – ชนแก้ว – ชนแก้ว ♫ในวัยเยาว์ของชีวิต♫ ♫ผมถูกช่วงชิงความสุขไป♫ ♫ตอนนั้นผมกล้าพูดความจริงออกมา♫ ♫รางวัลของผมกลับกลายเป็นพันธนาการ♫ ถงเซียวฉี นายลุกขึ้นสิ
ทำไมเหรอ หมุนตัวสิ พรุ่งนี้ไปซื้อเสื้อผ้าเป็นเพื่อนฉันนะ เสี่ยวถง มานี่ ลองดู ผมไม่เอา ไม่เหมาะกับผม ฉันซื้อให้พี่เขยนาย ช่วยลองแทนฉันหน่อย พานายไปกินอะไรก่อนแล้วกัน แล้วพวกเราก็ไปเข้าร่วม งานเจรจาธุรกิจค้าเหล็ก อันนี้ให้นาย นายน่ะ ตอนนี้คือผู้จัดการฝ่ายธุรกิจ ของบริษัท เหล็กปั้นเซี่ย จำกัด รองประธานถง [ถงเซียวฉี] [ผู้จัดการฝ่ายธุรกิจ] เข้าใจไหม สองปีมานี้ฉัน ทำธุรกิจขายเศษเหล็กมาตลอด ที่ต่าง ๆ ทั่วประเทศจะมีส่วนต่างราคา ในงานเจรจาธุรกิจก็จะมีข้อมูล อย่างเช่นทางใต้ เศษเหล็กที่เหลือทิ้งพวกนี้ จะค่อนข้างถูก ใช้เงินไปซื้อตุนมา แล้วก็ค่อยเอาไปขายให้พวกโรงงานเหล็กเล็ก บางครั้งกิจการก็ไปด้วยดี บางครั้งกิจการก็ไม่ค่อยดีเท่าไร อันนี้ซื้อไว้ให้พี่ก่อนเข้าไป วันนั้นที่ไปลองเสื้อกับพี่ [1991] จอดตรงนี้แหละ นายกลับไปเถอะ ได้ ขอบใจนะ เสียวสวี่ เธอกลับมาแล้วเหรอ คุณฟังสิ มีคนเปิดประตู มีคนกลับมาแล้ว หวังเฉวียน นายไม่รู้สึกผิดต่อฉันเหรอ นายไม่รู้สึกผิดต่อฉันเหรอ ไอ้สารเลว ไสหัวไปเลย ฉัน
นี่มันบ้านฉัน ไสหัวไป ไปเลย ไสหัวไป แกไสหัวไปเลย นี่มันบ้านฉัน เรื่องอะไรฉันต้องไป ตีกันทุกวัน ห้องนี้แหละ ๆ หลบไป แกมาทำอะไร ไปตายซะ ใครใช้ให้แกกลับมา หวังเฉวียน หยุดนะ ไสหัวไปเลย ฉันจะบีบคอแกให้ตาย พวกเราแจ้งความ โหดจริง ๆ นะ จริง ๆ เลย โหดมากจริง ๆ นี่ ถึงตายได้เลยนะ อยากตายเหรอ [ผู้ต้องหาถงเซียวฉี] [เนื่องจากความผิดฐานทำร้ายผู้อื่นโดยเจตนา] [ตัดสินให้ลงโทษจำคุกห้าปี] จะโยนทิ้งทำไม เปิดตาดูให้ดี ๆ นี่คือโลกใบใหม่แล้ว ฉันไปทำเรื่องเข้าพักก่อน นายเอาของที่กระโปรงหลังรถออกมานะ ประธานหวัง ไม่เจอกันนานเลยนะคะ ช่วงนี้ธุรกิจเป็นยังไงบ้างคะ คุณคือ… ฉันเสียวสวี่ไงคะ เสียวสวี่จากปินไห่ คุณจำไม่ได้แล้วเหรอ ฉันทำธุรกิจค้าเหล็ก งานเจรจาการค้าที่ลู่โจวปีที่แล้ว ฉันยังเคยดื่มให้คุณอยู่เลย คุณลืมแล้วเหรอ ประธานหวัง ฉันเอาของดีของที่บ้านมาให้ คุณรับไว้สิคะ ไม่เป็นไรค่ะ ๆ
จากนี้ก็ยังต้องให้คุณช่วยเรื่องธุรกิจด้วย ไว้เจอกันในงานนะคะ – ไว้เจอกันค่ะ – เดี๋ยวเจอกัน ทำไมนายเอาของวางไว้ที่พื้นล่ะ แล้วจะให้ผมวางไว้ที่ไหน ประธานหลี่ ไม่เจอกันนานเลยนะคะ ฉันแวะมาทักทายคุณ ฉันเอาของขวัญติดมือมาให้คุณด้วย คุณรับไว้นะคะ นี่ลูกพี่ลูกน้องจากที่บ้านเกิดฉัน มีงานอะไรที่คุณไม่อยากทำ ก็ให้โอกาสเจ้าหนุ่มนี่หน่อยนะคะ ให้เขาได้ฝึกฝนหน่อย ได้เลย ทักทายประธานหลี่สิ สวัสดีครับประธานหลี่ ประธานจาง ไม่เจอกันนานเลยนะคะ อาซ้ออยู่ไหมคะ ฉันเอาของขวัญมาให้เธอด้วย อาซ้อต้องชอบแน่นอน – ผ้าไหมอย่างดี – ขอบคุณนะ ๆ นี่ลูกพี่ลูกน้องจากบ้านเกิดฉัน เสี่ยวถง จากนี้ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ สวัสดี ๆ งั้นเจอกันคืนนี้นะคะ ได้ เจอกันคืนนี้ – คืนนี้เจอกันค่ะ – คืนนี้เจอกัน เสียวสวี่ เธอเองก็มาเหรอ ต้องมาสิคะ พี่หวัง ฉันเอาของขวัญมาให้พี่ด้วย จากที่พี่ช่วยดูแลมาปีกว่า ขอบคุณนะ ๆ เข้ามานั่งในห้องไหม ไม่ล่ะค่ะ ๆ เราเจอกันคืนนี้นะคะ
ถึงเวลาก็ดื่มเยอะ ๆ นะคะ ได้เลย ๆ ยังเหลืออีกกี่ห้องเนี่ย นี่แค่เริ่มต้นเองนะ ยังไม่ได้ทำอะไรเลย นายก็เหนื่อยแล้วเหรอ ที่รัก คุณก็อย่าโมโหเลยนะ ผมก็บอกคุณแล้วไง ครั้งนี้ไม่ใช่ว่าผมไม่พาคุณมาจริง ๆ ได้ ก็เป็นเพราะว่าเธอตามมาด้วยไง ผมสาบานกับคุณเลยว่า ผมไม่ได้เต็มใจมาจริง ๆ ผมกับคนพวกนั้นมีอะไรให้คุยที่ไหน พวกเขามานี่ก็มาดื่มเหล้าคุยโวกัน ผมไม่ได้เต็มใจจะมาอยู่กับพวกเขาเลย พอผมออกมานะ ในใจผมก็คิดถึงคุณ พี่เฝิง ผม ผมวางหูก่อนนะ คืนนี้โทรหาคุณนะ คิดถึงคุณตลอดแหละ คิดถึงคุณ มาถึงเร็วขนาดนี้เลยเหรอ เธอว่าที่นี่ไม่เห็นมีอะไรเลย พวกเราทำกิจการเล็ก ๆ จะมางานประชุมใหญ่ ๆ ที่นี่ทำไม ฉันเอาหน่อไม้แห้งมาให้อาซ้อ แล้วก็มีผ้าพันคอผ้าไหม เธออยู่ที่ห้องไหม ฉันเอาไปให้เธอ ไม่ต้อง ๆ เอามาให้ฉันก็ได้ ฉันขอบใจแทนเขาด้วยนะ นี่เพื่อนฉัน เสี่ยวถง ตอนนี้เป็นรองประธานฝ่ายธุรกิจที่บริษัท ช่วยดูแลหน่อยนะ ทักเขาสิ ประธานเฝิง นายถอดแว่นออกได้แล้ว ไม่เป็นไร ๆ
ใส่ไปเถอะ ๆ เสียวสวี่ ตอนกลางคืน ฉันต้องโทรหาที่รักหน่อย เธอก็บอกว่าพวกเราไปเล่นไพ่กัน ถามเธอ เธอก็อย่าให้มีพิรุธนะ พี่จะช่วยเปลี่ยนคนมารับหน้าแทนได้ไหม ชอบให้ฉันทำเรื่องผิดใจคนอยู่เรื่อย พวกเราไปแล้วนะ ไปทักทายคนละ เจอกันคืนนี้ เธอจำเอาไว้นะ นี่พี่รู้จักคนประเภทไหนเนี่ย ดูมักง่าย นายว่าใคร ประธานเฝิง จะบอกนายให้นะ คืนนี้ตอนเข้าไปในงาน อย่าทำตัวเหลวไหล ฉันมาหาโอกาสธุรกิจ ไม่ใช่มาหาศัตรู แล้วก็ นายห้ามดื่มนะ แล้วอย่าบอกพวกเขาว่าฉันจบมหาวิทยาลัย เถ้าแก่พวกนี้ปกติแล้วก็จบไม่สูง พวกเขาไม่ชอบพวกจบมหาวิทยาลัย อย่าหลุดปากนะ ปีหนึ่งได้เจอกันครั้งหนึ่ง [งานประชุมผู้ค้าเหล็กนานาชาติเจียงจง] จริงด้วย ๆ ใช่ ๆ เราร่วมมือกันได้ประโยชน์ทั้งคู่ ประธานฉิว เสียวสวี่ ทำไมคุณเพิ่งมา ผมรอคุณตั้งนานแล้ว ฉันแนะนำให้คุณรู้จักนะคะ นี่เพื่อนสนิทฉัน เสี่ยวถง – ดี สวัสดี ๆ – ตอนนี้เขา มานี่ ๆ ทำไมเหรอคะ คุณลองดู ๆ เขายังไม่มาเลยครับ
อีกอย่าง ต่อให้เขามา ก็ต้องให้คุณนั่งตรงนี้ คุณเป็นลูกพี่นี่ครับ ได้ ๆ ๆ คุณนั่งครับ ๆ ประธานอู่กับรองประธานกัวก็มาถึงกันแล้ว พูดเสียงเบา ๆ หน่อย ผมจะบอกให้นะ ผมเพิ่งนำเข้าอุปกรณ์มาล็อตหนึ่ง คุณนำเข้าของใหม่มาอีกแล้วเหรอ นี่คุณจะทำกิจการใหญ่แค่ไหนเนี่ย ประธานฉิว คุณอย่ามาหัวเราะเยาะผม ถ้าผมไม่นำเข้าเครื่องจักรชุดนี้มาก็ไม่เป็นไรหรอก ตั้งแต่ผมเชื่อเจ้าหมอนี่ ซื้อเครื่องจักรชุดนี้มา ผมก็ขาดทุนทุกวันทุกคืน ขาดทุนจนแทบจะหมดตัวแล้ว จริงนะ คุณช่วยผมหน่อย ผมบันทึกทุกอย่างไว้ในสมุดบัญชีแล้ว ถ้าคุณมีเวลา คุณช่วยผมดูสมุดบัญชีหน่อย ให้ฉันช่วยคุณเช็กสมุดบัญชีเหรอ นี่ไม่ค่อยดีมั้ง นี่จะมีอะไรไม่ดีกันละ ตอนนี้มีคนจะหลอกผมนะ คุณรู้ไหม ใครหลอกคุณ คุณสงสัยรองประธานกัวเหรอ ฉี่ตง นายเป็นคนเดียวในกลุ่มเรา ที่จบมหาวิทยาลัย นายดู เดิมทีแล้วจะต้องทำงานสบาย จะต้องให้ตัวเองมาทนลำบาก เป็นรองประธานให้เหล่าฉิวเสียของ คือว่าไม่มีประธานฉิวก็ไม่มีผมในวันนี้ ต้องขอบคุณที่เขาช่วยส่งเสริม ได้ ๆ ๆ สำนึกบุญคุณน่ะถูกต้องแล้ว ครับ แต่จะว่าไปแล้วนะ คนหนุ่มน่ะ ครับ เริ่มตั้งแต่พื้นฐาน อนาคตถึงจะประสบความสำเร็จ
ได้คุณช่วยเหลือ ต้องให้คุณช่วยส่งเสริมครับ คุณลองดู คุณลองดูท่าทางประจบประแจง ผมบอกคุณให้ นี่ยังเป็นคนของผมอยู่อีกเหรอ คุณจะระแวงอะไรเขา รองประธานกัวทำงานกับคุณมาตั้งแต่เรียนจบ ทำด้วยกันมาตั้งหลายปี คุณยังระแวงเขาอีกเหรอ เสียวสวี่ คุณฟังผมนะ สมัยนี้นะ ใครก็เชื่อไม่ได้ บรรดาคนพวกนี้ ผมเชื่อใจแค่คุณ ต้องช่วยผมจริง ๆ นะ ผมบอกคุณให้นะ ถ้าไม่ถึงเวลาเข้าตาจน ผมคงไม่ขอร้องคุณหรอก ได้ค่ะ ๆ ประธานฉิว เราเสร็จงานแล้วค่อยว่ากัน เราเข้าไปกันก่อน อย่า ๆ เราสองคนอย่าเข้าไปพร้อมกัน ผมเข้าไปก่อน แล้วเดี๋ยวสักพักคุณค่อยเข้าไป ได้ค่ะ ๆ คุณเข้าไปก่อน ๆ คุณมีวิสัยทัศน์นะครับเนี่ย ประธานฉิว อู่เจี้ยนเซ่อนั่งที่คุณไปแล้ว ไม่มีมารยาทเอาซะเลย ประธานฉิว ขอโทษทีนะ ผมนั่งที่คุณซะได้ มา ๆ คุณนั่งสิ ๆ อย่าเลยครับ ๆ ที่นั่งตรงนี้มีแค่คุณที่นั่งได้ คุณนั่งเถอะ ๆ ใครจะกล้านั่ง
นั่ง ๆ ๆ ประธานเฝิงก็มาแล้วเหรอ ลูกพี่ เหล่าเฝิง เหล่าเฝิง ไปโทรศัพท์อีกแล้วเหรอ คุณอย่าเอาแต่พูดเรื่องนี้สิครับ ผมก็รู้ เดี๋ยวนายคนให้ฟองอากาศทั้งหมดในนี้ หายไปให้หมดเลยนะ คนให้ดูน้ำเปล่า แล้วหาพนักงานเสิร์ฟเอาไปวางให้ฉันที่โต๊ะ พนักงานเสิร์ฟจะฟังผมเหรอ นายให้เขาห้าหยวน ทำไมจะไม่ฟังนาย เดี๋ยวนายนั่งโต๊ะตรงประตูนั่นนะ อย่าสนใจแต่กินดื่มนะ คอยดูฉันไว้ ผมก็เป็นรองประธานเหมือนกันนี่ ทำไมผมนั่งตรงนั้น คนแซ่กัวนั่นนั่งตรงนั้นล่ะ พวกเราทำธุรกิจเศษเหล็ก ได้ตามเข้ามาก็ไม่เลวแล้ว คนนั้น ที่พูดกับฉันเมื่อกี้ตอนเข้ามา คนที่หัวโล้นน่ะ คือฉิวปี้เจิ้ง ประธานฉิว รองประธานที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เขา เป็นผู้ช่วยเขา ชื่อกัวฉี่ตง เขาสองคนมีลับลมคมใน คนนั้นเฝิงอวี้ ประธานเฝิง คนที่นั่งหันหลังให้เราคืออู่เจี้ยนเซ่อ เป็นลูกพี่ของคนกลุ่มนี้ หลายปีมานี้ฉันก็ ทำธุรกิจกับเขา คืนนี้ฉันต้องดื่มเยอะหน่อย ดื่มน้อยไปวันหลังพวกเขาจะไม่พาฉันมาอีก ได้ยินไหม ไปเถอะ ๆ ๆ คอยดูฉันไว้นะ มาแล้วเหรอ ประธานอู่ ประธานอู่ ประธานอู่
สวัสดีค่ะเพื่อน ๆ ทุกคน ปีละหนึ่งครั้ง ที่จะได้เจอทุกคนในงานนี้ รู้สึกสนิทสนมเป็นอย่างมาก ในแต่ละปีที่นี่ก็จะได้เห็นว่า มีเพื่อนใหม่ ๆ มากมายมาเข้าร่วม แน่นอนว่า ก็มีเพื่อนเก่า ๆ ที่จากพวกเราไป ประธานอู่ นี่ทุกคนก็มากันพร้อมแล้ว คุณเล่าเรื่องสำคัญ ให้ทุกคนฟังหน่อยสิครับ คนหนุ่มนี่ทนไม่ไหวแล้วใช่ไหม ผมลองถามเสียวสวี่ก่อน เสียวสวี่ คุณก็ถือว่ารับซื้อเศษเหล็กเป็นอาชีพ คุณลองบอกทุกคนสิว่า ตอนนี้ในวงการเศษเหล็กเป็นยังไงบ้าง เศษเหล็กที่ตัดแล้ว 1,200 หยวน เศษเหล็กชิ้นใหญ่ 1,400 หยวน มีเรื่องอะไรดี ๆ เหรอคะ ประธานอู่ ไม่ต้องร้อนใจไป ได้ยินแล้วใช่ไหม ได้ยินแล้ว แต่ถ้าผมบอกทุกคนว่า มีที่ที่หนึ่ง ขายตันละ 350 หยวน อีกอย่างจะเอาเท่าไรมีให้ไม่อั้น พอเลย ๆ คุณอย่าล้อกันเล่นสิ จะไปหาที่แบบนี้ได้ที่ไหน อย่าพูดล้อเล่นสิครับ คุณบอกพวกเราหน่อย ว่าที่นี่อยู่ที่ไหน จริงด้วย อยู่ทางเหนือ ความอดทนต่อความลำบากของทุกคน ความขยันไม่ย่อท้อ พวกคุณรู้ไหม
ตั้งแต่โซเวียตล่มสลาย ที่นี่นะ วุ่นวายมาก ๆ แต่ว่า อันตรายก็หมายถึงโอกาสทางธุรกิจ ผมมีลูกชายของเพื่อนร่วมรบคนหนึ่ง ผ่านไปหลายปีแล้ว ส่งข้อความมาให้ผมฉบับหนึ่ง เขาเคยไปดูที่โรงงานเศษเหล็ก มาด้วยตัวเองแล้ว ผมให้ลูกชายของเพื่อนร่วมรบผม สั่งจองให้ผมล็อตเดียวเลยห้าหมื่นตัน แต่ว่าเรื่องดี ๆ แบบนี้ ผมจะเก็บไว้คนเดียวไม่ได้ ถึงยังไง ผมเองก็เป็นพี่ใหญ่นี่ ยังไงซะ ธุรกิจนี้ ทุกคนมาทำด้วยกัน อันนี้คำนวณดูแล้ว นอกจากศุลกากร ค่าภาษี พวกเราคำนวณไว้ที่ราคาตันละ 750 หยวน จัดการห้าหมื่นตันนี้ซะ พวกคุณไม่ต้องไปเลย ผมจะไปเอง พวกคุณได้ประหยัดค่าเดินทางด้วย ประธานอู่ ฉันไปกับคุณด้วย ๆ คุณใจเย็นก่อน เหล่าฉิว คุณหมายความว่ายังไง ไม่พูดไม่จา ไม่เชื่อใจผมเหรอ แก้ไขการพัฒนาธุรกิจ ให้เดินไปในวัฏจักรที่ดีงาม ปีที่สำคัญหนึ่งปี ที่นี่ ฉันขอร้องด้วยใจจริง สหายทุกคนที่นั่งอยู่ในที่นี้ รวมใจเป็นหนึ่ง เพื่อธุรกิจค้าเหล็กของประเทศเรา พัฒนาไปได้ไกลยิ่งขึ้น ทุ่มเทอย่างสุดกำลัง ขอบคุณค่ะทุกคน งั้นเอาแบบนี้ ทุกคนก็อยากได้ งั้นพวกเราไปพร้อมกัน แบบนี้ดีไหม
ลูกพี่ งั้นถ้าคุณพูดแบบนี้ พวกเราไปด้วยกันได้ คุณพาผมไปด้วย ผมรู้จักคุณมาตั้งหลายปี มีมิตรภาพอยู่นะ คุณพาผมไปด้วย ผมก็ขอไปด้วย ฉันไปด้วย ฉันไปด้วย ฉันไปช่วยยกกระเป๋าให้คุณ ยกกระเป๋าอะไร พวกเราเอากลับมาแบ่งให้คุณ ไม่ได้ต้องหรอก ฉันต้องไปด้วยตัวเอง ประธานอู่ คุณทำรีดเย็น ประธานฉิว คุณรีดให้เป็นแผ่น พี่เฝิงทำขึ้นรูปอะไหล่ ฉันเป็นมืออาชีพเรื่องซื้อเศษเหล็ก งั้นฉันไปกับคุณด้วยก็พอดีเลย ใช่ ๆ ๆ คุณเป็นมืออาชีพที่สุด ๆ ลูกพี่ เราคุยเรื่องสำคัญกัน ห้าหมื่นตันนี่ ตั้งใจจะแบ่งยังไง ผมน่ะ คำนวณมาแล้ว แน่นอนว่าจะต้องขึ้นกำลังเงินของละคน ผมน่ะ 25,000 ตัน เหล่าฉิว 15,000 ตัน เหล่าเฝิง คุณ 10,000 ตัน เสียวสวี่ ถ้าคุณยืนกรานจะไปละก็ ก็จะแบ่งจากส่วนของผม ให้คุณ 5,000 ตัน ก็หมดเรื่อง ไม่ได้หรอก ประธานอู่ ฉันจะต้องไปกับคุณด้วย
ประธานอู่ มา ดื่มให้คุณแก้วหนึ่ง คุณนับรวมฉันไปด้วย ฉันรับได้ 15,000 ตัน งั้น ค่อยว่ากัน ๆ คุณพาฉันไปด้วยนะ ประธานอู่ ลูกพี่ ไม่เสียแรงที่รู้จักพี่ พี่เป็นพี่ใหญ่ ผม ผมรู้สึกสบายใจ มา เรามาดื่มให้พี่ใหญ่แก้วหนึ่ง มา ๆ มา ขอบคุณลูกพี่อู่ – ขอบคุณประธานอู่ – นาย ความดันสูงไม่ใช่เหรอ – ดื่มได้เหรอ – ความดันสูงแล้วทำไม ผม ผมตายอยู่ที่นี่ก็ได้ ผมจะดื่มให้หมดก่อน คุณพาผมไปด้วยนะ 15,000 ตันได้ไหม ขอบคุณที่นึกถึงพวกเรานะ ขอบคุณที่คิดถึงพวกเรา ขอบคุณลูกพี่อู่ พนักงาน สวัสดีค่ะ มีอะไรหรือเปล่าคะ รีบเอาอาหารมาสิ นี่หิวจะตายแล้ว ไม่มีอะไรกินเลย คุณดูโต๊ะอื่นมีอาหารหมด คุณก็อย่ารีบกินสิ ได้ไหม พวกเรากินหมดแล้ว คุณเร็ว ๆ เข้าเถอะ พวกเรายัง…กินเสร็จแล้วยังมีธุระต่อ
เครื่องดื่มก็หมดแล้ว ไปหยิบเอาเอง คิดอะไรอยู่เหรอ จ้องมาตั้งนานแล้ว คนนั้นน่ะ แฟนคุณเหรอ รู้สึกเหมือนว่าแก่กว่าคุณเลย อย่าพูดเหลวไหล นั่นลูกพี่ผม ทำอะไร ของปลอมเหรอ เพ้อเจ้ออะไร ของจริง จริงเหรอ ให้ฉันดมดูหน่อย ดื่มอึกหนึ่ง รอให้ลูกพี่คุณดื่มเหยือกนั้นหมด คุณก็จะให้เงินพนักงานเสิร์ฟห้าหยวน เอาเหยือกนี้ไปเปลี่ยน นี่คุณมาจากบริษัทอะไรเนี่ย เล่นของปลอม พวกคุณเคยคิดไหมว่า ห้าหมื่นตันนี่เราเอาเข้ามา จะขายให้ใคร จริงด้วย งั้น ๆ มิสเตอร์จ้าว ก็ ก็ฝรั่งปลอมคนนั้น ขายให้เขา เขาได้ ใช่ ผมมาถึงที่นี่แล้ว คุณอยู่โต๊ะไหน อ๋อ ทางนั้นใช่ไหม ได้ ๆ มาแล้ว ๆ มาแล้ว ๆ นั่นไง ๆ ขอให้ปีหน้ากิจการรุ่งเรืองนะ นี่เบียดกันเข้าไปหมด นี่กว่าจะมาถึงโต๊ะเรา ต้องรอถึงเมื่อไร ต้องคิดหาวิธีดึงตัวมา นี่ นี่ จะไปดึงตัวมายังไง