ชั้น 11 ที่หายไป (The Lost 11th Floor) | EP.22 ( FULL EP) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [ชั้น 11 ที่หายไป] [ตอนที่ 22] [แปดปีก่อน] เรียนจบแล้วจะทำอะไรต่อ กรมการเหมืองแร่ ตั้งสถาบัน จะเป็นราชการไปตลอดชีวิตเหรอ มั่นคงนี่ น่าเบื่อ ตั้งแต่นั่งที่ห้องทำงานวันแรก ก็เห็นสภาพตัวเองหลังอายุ 30 อย่างมากก็เปลี่ยนห้องทำงานสองสามครั้ง ก็เหมือนกันหมดไม่ใช่เหรอ ใช้ชีวิตแบบนี้มีความหมายเหรอ แล้วจะทำยังไง ที่ของบ้านเรามีทองอยู่ด้านใต้ ผมรู้ ผมเคยไปสำรวจที่นั่นตอนฝึกงาน พี่กับลุงทำเหมืองแร่ไม่ใช่เหรอ เป็นยังไงบ้าง ตอนนี้ฉันกับลุง ขุดได้แค่เศษทองเล็ก ๆ น้อย ๆ นายเรียนเฉพาะทางด้านนี้ มีความรู้ ฉันมีสมองและเส้นสาย เรามาทำด้วยกันเถอะ แต่ความไม่แน่นอนเยอะเกินไป ไม่แน่นอนสิถึงมีเสน่ห์ เรื่องอะไรก็แน่นอนแล้ว เรื่องอะไรก็วางแผนไว้หมดแล้ว แล้วมีชีวิตไปจะมีความหมายอะไร จะทำเงินได้จริงเหรอ นายเห็นรถนั่นไหม ของพี่เหรอ ฉันขุดเหมืองสามเดือนและได้เงินมา ชอบไหม ชอบ งั้นตอนนี้รถเป็นของนายแล้ว ของขวัญเรียนจบ ขอบคุณนะพี่เซิง ดีจริง ๆ รีบวิ่งเร็ว น้ำรั่วแล้ว ข้างในยังมีอีกกี่คน นอกจากผมก็ยังอยู่ข้างในกันหมด เถ้าแก่
รีบช่วยคนเถอะ เซิงจื่อ ต้องรีบช่วยคน รีบขึ้นไปเรียกคนให้สูบน้ำเร็ว ครับ พี่เซิง พี่เซิง วางใจได้ ผม…ผมไม่เห็นอะไรเลย ผมไม่เห็นอะไรทั้งนั้น พี่วางใจได้ ผมขอร้อง พี่ปล่อยผมไปได้ไหม ผมจะไม่พูดอะไร ผมรับรองว่าผมจะไม่พูดอะไร พี่ปล่อยผมไปได้ไหม ผมขอร้องนะ นายจะทำให้ฉันวางใจได้ยังไง พี่ใหญ่ พี่ใหญ่ พี่เซิง จากนี้ไป เราก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว จำไว้ เหมืองซินฟามีแค่ 10 ชั้น ไม่มีชั้นที่ 11 เข้าใจแล้ว จัดการซะ แล้วรีบไป ครับ [วันที่ห้าหลังจากภัยพิบัติเหมือง 919] ดื่มหน่อยไหม ผมก็มี พี่เซิง เกิดอะไรขึ้นกับพี่ผมกันแน่ ชุนเฟิ่งไม่ได้บอกนายเหรอ บอกแล้ว ตาเฒ่ารักพี่ผมมากใช่ไหมล่ะ เลยให้ผมมาถามอีกให้ได้ กลับไปบอกตาเฒ่าว่า ถ้าพี่นายมั่นคงแล้ว ฉันจะบอกเขา ยังมีอะไรอีกไหม ไม่มีแล้ว ไปนะ ไม่ต้องกลัว โลกนี้ไม่มีผี ถ้ามีผีจริง คงจัดการเราสองคนไปนานแล้ว ฮัลโหล
ได้ ฉันเข้าใจแล้ว นายไปหาหลี่ต้าหมิน ที่สถานีจินเต่าหน่อย ไปคุยกับเขา ประธานซา คะ…คะ…คุณ… ปล่อยผมไปเถอะ ปล่อย… ชีวิตก็เหมือนเรือ ไม่มีทางรู้ว่าจะลอยไปไหน ตอนนั้น ฉันเป็นนักศึกษาคนเดียวของหมู่บ้าน หลังจากเข้าเรียน ฉันถึงรู้ว่าโลกภายนอกมันดีแค่ไหน ฉันเลือกกลับมาหลังเรียนจบ เพราะฉันเชื่อ มีทองคำอยู่ใต้เท้าของเรา ถ้าฉันขุดเจอทอง ชีวิตของฉันก็จะราบรื่น ใช่ ๆ ๆ ใช่ ๆ ๆ ใช่ ประธานซา ผะ…ผะ…ผม… ขะ…ขอแค่คุณปล่อยผมไป ผะ…ผมจะเชื่อฟังคุณทุกอย่าง บางครั้ง นายคิดว่านายขึ้นเรือลำใหญ่ แล้วจะพุ่งไปข้างหน้าได้ แต่กลับไม่รู้ว่าเรือลำนี้ จะพลิกคว่ำเมื่อไร ตอนที่เรือจม นายจะคว้าโอกาสทุกอย่าง ให้ตัวเองมีชีวิตรอดต่อไป แม้ต้องข้ามศพคนอื่นไปก็ตาม ฉันไม่อยากฆ่านาย แต่ถ้านายไม่ให้ฉันอยู่รอด ฉันก็ต้องทำให้นายตาย มีชีวิตอยู่ บางครั้งก็ง่ายมาก แต่บางครั้งกลับยากเย็น เข้าใจไหม เข้าใจ ๆ เข้าใจครับ ไปเถอะ ตกใจหมด ฝันร้ายสินะ ของพรรค์นี้ไม่มีกระสุน ก็เป็นแค่เศษเหล็ก
แนะนำว่านายรีบโยนทิ้งเถอะ เก็บไว้มันสะดุดตา จะไปแล้วเหรอ ออกไปตอนนี้ นายอยากตายเหรอ พอเถอะ พวกนายสองพี่น้อง เลิกเล่นละครต่อหน้าฉันได้แล้ว คนหนึ่งทำเป็นซื่อสัตย์ อีกคนเป็นคนชั่ว เปล่าประโยชน์ ฉันเล่นละครอะไร อยากได้ของในมือฉันสินะ ของในมือนายเหรอ ถ้านายไม่พูดฉันก็ไม่รู้จริง ๆ ไม่รู้จะดีที่สุด ถ้ารู้พี่ใหญ่นายจะฆ่านาย ฮัลโหล พี่เซิง ผมคิดว่าพี่จะไม่รับสายผมแล้ว จะเป็นไปได้ยังไง นายไปไม่ลาสักคำ ไม่ได้ส่งนายเลย ขอบคุณนะ แต่ผมไม่อยากไปแล้ว ทำไม ทำใจไม่ได้เหรอ ผมลืมของอย่างหนึ่งไว้ ค้อนเมื่อหกปีก่อนนั่น [พี่ยังจำได้ไหม] [ผมบอกพี่ตามตรงนะ] [ผมเอาค้อนนั่นไว้ที่ที่หนึ่ง] [มีคนดูแลโดยเฉพาะ] ผมตกลงกับเขาไว้แล้ว ถ้าติดต่อผมไม่ได้สามวัน ให้เอาของนั่นให้ตำรวจ พูดมาตามตรง นายคิดจะทำอะไร [มันก็ขึ้นอยู่กับพี่] ขอแค่นายเอาของให้ฉัน ฉันรับรองว่านายจะจากไปอย่างปลอดภัย นายลองคิดดู คิดได้แล้วก็โทรหาฉัน ต้าหมิน ๆ ๆ ต้าหมิน – ฉันหาซะลำบากแทบแย่ – คุณป้า ที่นี่หายากจริง ๆ
– คุณป้า – หาคุณเจอแล้ว – คุณ… – คือว่า… คือว่า ฉันอยากขอให้คุณ ช่วยพาฉันไปเยี่ยม เจ้าหน้าที่จั๋วเยว่หน่อย เรื่องนี้น่ะ คุณป้า อย่าว่าแต่คุณเลย ตอนนี้แม้แต่หัวหน้ากรมตำรวจประจำเมือง ก็เจอเขาไม่ได้ – คือว่า… – จั๋วเยว่น่ะ เรื่องมันค่อนข้างยุ่งยากจริง ๆ สำนักงานมณฑลเลยกำกับดูแลเอง ตอนนี้ใครก็เจอเขาไม่ได้ งะ…งั้นถ้าเป็นแบบนี้ งั้นคุณช่วยเอาอันนี้ ไปให้เจ้าหน้าที่จั๋วเยว่หน่อย ขอแค่เอานี่ไปให้เขา ความแค้นในอดีตพวกนั้น ไม่ต้องพูดถึงแล้ว คุณรู้ไหม นี่ฉันทำเอง เพื่อขอบคุณเขาเลยนะ ครับ คุณป้า ผมเข้าใจความรู้สึกคุณนะ แต่ไม่ใช่ว่าผมไม่ช่วยคุณ แต่มันเป็นกฎจริง ๆ คือฉัน…ฉันขอร้องนะ ฉันขอร้องนะ ขอร้องละ ถ้าผมช่วยเอาของพวกนี้ เข้าไปให้คุณ มันก็เท่ากับว่าทำผิด งั้น… งั้นขอให้คุณ ขอบคุณเจ้าหน้าที่จั๋วเยว่แทนฉันทีนะ จั๋วเยว่ คุณยายให้ฉันมา เธอบอกว่าขอบคุณนาย นายแก้แค้นแทนหงเสียกับแม่ของเธอ [เงียบ] เสียดายที่ผมไม่ได้ฆ่ามันเอง
มันได้สบายเกินไป นายทำแบบนี้ มันคุ้มเหรอ ต้องคุ้มสิ นายเคยคิดบ้างไหม ถ้าตอนนั้นคนคนนั้น ไม่ได้เลือกใส่ร้ายนาย แต่ยิงนายตายในนัดเดียวล่ะ ผมจะบอกให้นะ ตั้งแต่วันแรกที่ผมใส่เครื่องแบบตำรวจ ผมก็พูดกับตัวเองทุกเช้า ว่านี่อาจเป็นวันสุดท้าย ที่ผมมีชีวิตอยู่ ถ้าผมกลัวตาย ผมคงไม่เป็นตำรวจหรอก เจ็ดวันแล้ว ช่วยอะไรผมหน่อยสิ ว่ามา วันนี้ครบเจ็ดวันของเคอซงซาน คุณช่วยเผากระดาษให้เขาที เขาเคยโดนนายจับมาก่อนไม่ใช่เหรอ ทำไมคุณยังอคติอยู่อีก นักโทษที่กลับตัวกลับใจ เป็นเพื่อนกับตำรวจไม่ได้เหรอ [เงียบ] พูดตามตรง เขาเป็นสายข่าวของผม ก่อนหน้านี้เคยช่วยผมไว้ไม่น้อย ได้ ฉันรับปาก ขอบคุณนะ ฉันก็อยากขอบคุณนาย หมายความว่าไง วันที่เกิดเรื่องกับหงเสีย คุณยายเป็นคนแจ้งตำรวจ ฉันเป็นคนรับแจ้ง แล้วทำไมคุณไม่ยื่นคดี ใช่ ฉันผิดเอง ๆ ฉันแค่คิดว่าจะลองโทรหาชิวเจี้ยนเซ่อก่อน ว่าเขาจะกลับมาหรือเปล่า ผมถามว่าทำไมตอนนั้นคุณไม่ยื่นคดี ฉัน… ถ้าตอนนั้นฉันไม่โทรศัพท์ก็คงดี แต่กลับทำร้ายแม่ของหงเสีย คุณกลัวทำให้ตระกูลเจียไม่พอใจใช่ไหม คุณยังคู่ควรที่จะเป็นตำรวจอยู่อีกเหรอ ไม่ควร เกี่ยวกับคดี 919 ฉันอยากบอกนายว่า บนเขาคนป่ามีคนป่าอยู่จริง ๆ ฉันเคยเห็นเขา
คุณเคยเห็นคนป่าเหรอ พี่ต้าหมิน คนป่านั่นรูปร่างหน้าตาเป็นยังไง คุณเจอเขาเมื่อไร คนป่าคือใคร [หกปีก่อน] คุณตำรวจ คุณตำรวจ ผมจะแจ้งความ ๆ มีคนตาย มีคนตายใต้เหมืองหลายคนมาก คุณชื่ออะไร ผมชื่อหลัวเจียง ก่อนหน้านี้ผมขุดเหมืองที่เขาเหมืองซินฟา ตามผมมา เมื่อไรเราจะไปสถานีตำรวจกัน ไม่ต้องรีบร้อน คุณกินก่อนเถอะ กินอิ่มแล้วเราค่อยว่ากัน รีบสิ ผมอิ่มแล้ว ข้างใต้มีคนตายเยอะมาก ผมเห็นเมิ่งชวนเซิงฆ่าคน เมิ่งชวนเซิง… พอแล้ว ไม่ต้องพูดแล้ว ฉันหมายความว่า คุณอย่าพูดกับผมแค่คนเดียว ผมเป็นแค่ตำรวจตัวเล็ก ๆ เอาแบบนี้ ผมจะโทรศัพท์ก่อน และคิดดูว่าจะทำยังไงดี เหลาหลี่ เรียกฉันมาทำไม จะให้คุณเจอคนคนหนึ่ง ต้าหมิน หายากนะที่คุณจะจำได้ ว่าวันนี้เป็นวันตายของหงเสีย ต้องจำได้สิ คุณป้า ขอโทษนะ ตอนนั้นถ้าไม่ใช่เพราะผม… ไม่ต้องพูดแล้ว นี่คือโชคชะตา คุณรู้ไหมว่าโชคชะตาคืออะไร ใครก็ห้ามไม่ได้ หกปีแล้ว ผมไม่กล้ากลับมาที่นี่เลย ผม… ต้าหมิน ถ้าคุณเผาเสร็จแล้วก็กลับไปก่อนเถอะ ฉันอยากคุยกับแม่หงเสียตามลำพัง ไม่ต้องห่วง
ฉันไม่ตำหนิคุณหรอก คุณป้า ต่อไปถ้าที่บ้านคุณ ต้องการความช่วยเหลืออะไรจากผม คุณบอกมาได้เต็มที่เลย หงเสีย เจอแม่แกหรือยัง พวกแกสองคนอยู่ที่นั่นสบายดีไหม ขาดเหลืออะไรบอกฉันนะ แม่คิดถึงพวกแกมาก มาแล้วเหรอ มาพอดีเลย มา นี่น่ะ เตรียมมาให้เธอ มา ๆ ๆ กินให้หมด เร็ว รีบกินให้หมดเลย นายคือ… อย่าวิ่ง เขาเป็นคนดีนะ คุณ…คุณนี่…คุณ… คุณเป็นอะไรของคุณ คุณทำให้เขาตกใจแบบนี้ คุณนี่นะ คุณป้า อย่าวิ่งสิ เธอจะวิ่งทำไม เด็กน้อย เด็กน้อย ทำไมมานอนตรงนี้ เด็กน้อย เด็กน้อย เด็กน้อยตื่นสิ เด็กน้อย ตื่นแล้ว ๆ เด็กน้อย บ้านเธออยู่ไหน ฉันจะไปส่งกลับบ้านนะ ครอบครัวรู้หรือเปล่า จะวิ่งทำไมเด็กน้อย ช้า ๆ หน่อย น่าสงสาร ฉันมาคนเดียว ที่ให้เธอนะ นั่ง ๆ ๆ เด็กน้อย
เธอมาจากเหมืองใช่ไหม ทำไมเธอมาอยู่ที่นี่ เด็กน้อยที่น่าสงสาร ทองคำแท่งที่คุณให้ผมหลายปีมานี้ ผมไม่ได้แตะต้องเลยสักอัน ผมจะไป คุณช่วยเปลี่ยนทองคำแท่งพวกนี้เป็นเงินสด แล้วส่งไปต่างประเทศ ให้ผมที ถ้าผมถูกจับ คุณก็ไม่รอด คุณกำลังขู่ผมอยู่เหรอ ผมกำลังปรึกษากับคุณ เรื่องนี้ ต้องปรึกษากันดี ๆ ธุรกิจไม่ได้ทำกันแบบนี้ ในโลกนี้ ไม่มีของฟรีหรอก เรื่องที่คุณอยากให้ผมช่วยทำ ได้ ผมจะช่วยทำให้ งั้นคุณก็ควรช่วยอะไรผมหน่อยไหม ว่ามา ผมมีของอย่างหนึ่งอยู่ที่ซาจิน ผมอยากให้คุณช่วยเอามันกลับมาให้ผม ซาจินเหรอ สิบล้าน ได้ อีกอย่างผมขอเตือนนะ ระวังชวีเจียงเหอไว้หน่อย ตอนที่ผมจัดการหลักฐานในที่เกิดเหตุ วันนั้นเขาก็อยู่ด้วย คุณเห็นเขาเหรอ ผมไม่เห็น แต่ผมรู้ ชีเยว่ ทำไมให้ย่าปอกเมล็ดแตงโมให้ตลอดเลย ปอกเองไม่เป็นเหรอ ฉันยินดีทำเอง ฉันว่างน่ะ ตอนนี้ย่าปอกเมล็ดแตงโมให้หนู อีกเดี๋ยวหนูจะล้างเท้าให้ย่า เป็นเด็กดีจริง ๆ ไม่ต้องหรอก ย่าล้างเองได้ ไม่ได้ ย่าปอกเมล็ดแตงโมให้หนู หนูจะล้างเท้าให้ เราสองคนเรียกว่าเคารพผู้อาวุโสและรักเด็ก จะได้ไม่มีคนมาว่าหนูอีก ดูปากน้อย ๆ นี่สิ
ทำไมหนูไม่เคยล้างเท้าให้ปู่เลยล่ะ ย่าดูสิ ปู่อิจฉาอีกแล้ว ปู่ต้องอิจฉาสิ อย่าเอาแต่อ่านหนังสือ ทำการบ้านหรือยัง ตอนนี้ไม่ทำ ทำไมไม่ทำ ใช่ ไม่ทำ อย่าเอาแต่บังคับเด็กให้ทำการบ้านสิ ไม่ง่ายเลยกว่าจะได้หยุด ให้แกผ่อนคลายหน่อย ไม่ทำเหรอ ไม่ได้นะ คุณตามใจแกเกินไปแล้ว ใช่ ฉันตามใจแก อะไรนะ ตอนนี้ แม่รักชีเยว่ที่สุดแล้ว เราสองคนแตะต้องไม่ได้เลย นายเองก็มีวันนี้สินะ ตอนนั้นแม่รักนายที่สุด คำนี้ฟังแล้วเจ็บอยู่นะ ไม่ใช่หรือไง เรื่องโดนตี ตอนนั้นฉันโดนหมดเลย เรื่องของอร่อย นายได้หมด นั่นเพราะพี่ไม่เชื่อฟัง เอาแต่ต่อยตี แถมยังลงมือโหดมากอีก เด็กที่ถูกต่อยมาฟ้องแม่ตลอด น้อย ๆ หน่อย ที่ฉันต่อยตีอยู่ข้างนอก แปดในสิบก็เพื่อนายทั้งนั้น ที่ผมขโมยเงินพ่อมาให้พี่ดื่มเหล้า ก็โดนตีไม่น้อยเลย ซาจินทนไม่ไหวแล้ว จะไปแล้ว ไปก็ไปเถอะ อยู่ที่นี่ก็มีแต่คนจับตามอง เป็นปัญหาอยู่ ในมือเขามีของที่ใช้ข่มขู่ฉัน ของอะไร หลักฐานในตอนนั้น พี่คิดจะทำยังไง ฉันคิดว่าไม่ว่าเรื่องอะไร ก็นั่งจับเข่าคุยกันดี ๆ ได้ ถ้าคุยไม่สำเร็จล่ะ
ไม่มีทาง ♫เดี๋ยวสว่างเดี๋ยวมืดเส้นทางลำบาก♫ ♫ชั้นแล้วชั้นเล่า ตกหลุมพรางลึก♫ ♫ใครที่ลุ่มหลงไม่ตื่น แต่งคำโกหก♫ เป็นอะไรเหรอ ♫ความผิดที่ซ่อนไว้เปิดเผยขึ้นมา♫ เป็นอะไรไหม ♫ใครลืมตาอยู่ในเหวลึก♫ ♫ใครไม่หลับไม่นอนอยู่ตรงมุม♫ ♫กาลเวลาที่กลบซ่อนค่อย ๆ ลอยขึ้นมา♫ ♫ความผิดที่ซ่อนไว้ปกปิดไว้ไม่อยู่♫ [สอบถาม บันทึกการสอบสวน] [ตารางบันทึกบุคลากรขุดเหมือง] ♫แสงไฟราง ๆ ส่องสว่างความจริง♫ [ต่อสู้กับอาชญากรรม รักษาเสถียรภาพทางสังคม] เข้าใจ ๆ ๆ ♫เสียงความไม่เป็นธรรมวนเวียนข้างโสต♫ [นายอยากรู้อะไร] [ก็บอกฉันมา] [ฉันไม่มีทางหลอกนาย] ♫ใช้แสงสายนี้ส่องให้เห็นทิศทาง♫ [แต่ถ้านายรู้แล้วไม่พูด] [นายรู้ใช่ไหมว่าฉันจะทำยังไง] ตั้งแต่วันแรกที่ผมใส่เครื่องแบบตำรวจ ♫นั่นก็คือศรัทธาที่ไม่ดับมอด♫ ผมก็พูดกับตัวเองทุกเช้า ว่านี่อาจเป็นวันสุดท้าย ที่ผมมีชีวิตอยู่ ♫ใช้แสงสายนี้ส่องให้เห็นทิศทาง♫ [ถ้าผมกลัวตาย] [ผมคงไม่เป็นตำรวจหรอก] เมื่อไรเราจะไปสถานีตำรวจกัน ♫นั่นก็คือศรัทธาที่ไม่ดับมอด♫ ไม่ต้องรีบร้อน นายคือ… ♫ศรัทธาที่ไม่ดับมอด♫ อย่าวิ่ง เขาเป็นคนดีนะ คุณยังคู่ควรที่จะเป็นตำรวจอยู่อีกเหรอ [สอบถาม บันทึกการสอบสวน] หกปีแล้ว วันนี้ ในที่สุดผมก็กล้าเอาสิ่งนี้ให้คุณ รายชื่อเหยื่อเหล่านี้
รวมถึงบันทึกคำให้การพยาน หายไปแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไม อยู่กับนายมาตลอดเหรอ ครับ ๆ ที่จริงของพวกนี้ไม่ได้หาย ต้นฉบับนั่น ตอนนั้นโดนซาจินแย่งไป ผมคิดเผื่อเอาไว้ เลยถ่ายเอกสารไว้ชุดหนึ่ง ทำไมตอนนั้นนายไม่เอาให้ฉัน ผม… ผมกลัว ผม…ผมไม่เคย… กลัวขนาดนี้มาก่อนเลย ซาจินเขา… ตอนที่เขาจ่อปืนมาที่ผม ตอนที่ยิงปืน ผมคิดว่าจะตายแล้วจริง ๆ หกปีแล้ว หกปีนี้ ผมมีชีวิตที่ ยากลำบากมาก นี่ ของนี่ มันอยู่ที่บ้านเรา ผม… นอนไม่หลับทั้งวันทั้งคืน ผมฝันร้ายทุกคืน ผมฝันเห็นผีใต้ดินพวกนั้น หลอกหลอนผม และสุดท้ายเสียงปืนนี่ ทำให้ตกใจตื่นตลอด ผู้บังคับการซุน คุณรู้ไหม ว่าตอนนี้ผมหวังอะไรมากที่สุด อะไร ผมหวังว่า ผมจะได้นอนหลับสนิท หกปีก่อน ฉันรู้อยู่แล้วว่านายมีเรื่องปิดบังฉัน ต่อมา นายขอย้ายไปเรือนจำเอง มันก็ยืนยันความคิดของฉัน แต่ฉันคิดไม่ถึงเลย คิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าจะเป็นเรื่องนี้ คือว่า…ผู้บังคับการซุน นี่…ผมผิดเอง ผมไม่ดีเอง ผมเป็นคนทำร้ายคุณ ผม…
ผม…ผมมันคนอ่อนแอ แต่คุณไม่รู้หรอก ผู้บังคับการซุน ผมกลัว ผมกลัวมากจริง ๆ ตอนที่เขาเอาปืนจ่อผม ผม…ผม… ตกใจจนฉี่ราดกางเกง ต้าหมินเอ๊ย ต้าหมิน นายรู้ไหมว่าวันนี้นายเอาของพวกนี้ให้ฉัน ต่อไปนายจะต้องเจอกับอะไร รู้ไหม ไม่ว่าต้องเจออะไร ผมคิดว่า ผมน่าจะได้นอนหลับสนิท ผู้บังคับการซุน ในเหมืองนี้ยังมีคนที่ยังมีชีวิตอยู่ เขาอยู่ที่เขาคนป่า ชื่อหลัวเจียง ดื่มชาก่อนสิคะอดีตผู้บังคับการ [ตารางบันทึกบุคลากรขุดเหมือง] หลี่ต้าหมินนี่ ขี้ขลาดเกินไป เราเป็นตำรวจ ความขี้ขลาดของตำรวจคืออาชญากรรม คนป่าที่เขาคนป่า ชื่อหลัวเจียง น่าจะเป็นผู้รอดชีวิต จากภัยพิบัติเหมือง 919 ฉันจะส่งคนไปจับตาดูเขาคนป่า จากคำอธิบายของหลี่ต้าหมิน หลัวเจียงคนนี้ ดูเหมือนจะสนิทกับคุณยายเส่าจิน ไม่น้อยเลย ฉันจะไปหาคุณยายเส่าจินเองค่ะ คุณตำรวจ เรียกผมมา เพราะมีเรื่องอะไรต้องให้ผมช่วยเหรอ ขอบคุณนะ รู้จักหลี่ต้าหมินไหม หลี่ต้าหมินเหรอ รู้จัก เคยส่งทองคำแท่งให้เขาเหรอ ผมส่งทองคำแท่งอะไรให้เขา ภัยพิบัติเหมือง 919 หกปีก่อน เคยข่มขู่หลี่ต้าหมินหรือเปล่า ผมจะข่มขู่เขาทำไม เพราะว่าคุณเอารายชื่อเหยื่อ และบันทึกคำให้การไปจากเขา
คำให้การอะไร รายชื่ออะไร เหยื่ออะไร ไม่เข้าใจ หกปีก่อนเหมืองซินฟาน้ำรั่ว รายชื่อผู้เหยื่อใต้เหมือง เป็นไปไม่ได้ ข้างใต้ไม่เคยมีคนตาย นี่เป็นการตัดสินจากทางการ ถ้าตอนนั้นมีคนตายจริง ๆ งั้นทำไมรัฐบาลไม่ตามสืบ ทำไมสื่อไม่รายงาน ถ้าตำรวจอย่างพวกคุณไม่เชื่อแม้แต่รัฐบาล แล้วเราจะเชื่อใคร หลี่ต้าหมินบอกเหรอ งั้นก็เรียกหลี่ต้าหมินมาสิ เผชิญหน้าตรง ๆ ดื่มน้ำหน่อย ขอบคุณ ควบคุมตัวหลี่ต้าหมินแล้ว สอบปากคำอยู่ ก็เลยเรียกคุณมาสอบถามหน่อย [ตำรวจ] ประธานซา ขอโทษด้วย รบกวนเวลาคุณแล้ว ไม่เป็นไร สองวันนี้ อาจจะต้องให้คุณร่วมมือกับการสอบสวนหน่อย เพราะงั้น อย่าเพิ่งไปจากจินชวนเลย ฉันจะไปไหนได้ จะร่วมมือเต็มที่ ได้ ฉันขอถามหน่อย เรื่องของหลี่ต้าหมิน นี่เป็นเรื่องของพวกเรา ได้ [กรมตำรวจจินชวน] เขานั่งไม่ติดแล้ว ต้องมีการเคลื่อนไหวแน่ ซาจินนี่น่าสนใจดีนะ จบมหาลัยจะไปกรมการเหมืองแร่ก็ได้ ไม่เป็นราชการแต่ไปขุดเหมือง เป็นราชการตลอดชีวิต ก็ซื้อนาฬิกาบนข้อมือเขาไม่ได้ ผมไม่ได้เกลียดคนรวยนะ เงินที่เขาหามาได้ เราต่างก็รู้ดีอยู่แก่ใจ ฮัลโหล [สมาคมอนุรักษ์สัตว์ป่าแจ้งความว่า] [เจ้าหน้าที่สังเกตการณ์พิทักษ์สัตว์] [บนเขาคนป่าหายตัวไป]
คนไม่เคยสนใจเรื่องนี้เลย ทำไมอยู่ ๆ วันนี้ก็สนใจล่ะ ก็แค่อยากลองน่ะ ให้คุณ ให้ฉันเหรอ อยากให้ฉันเสียใจเหรอ คุณไม่ควรใช้ดอกคาร์เนชั่นนี่ ดอกคาร์เนชั่นใช้แสดงความรักไม่ใช่หรือ นั่นเป็นสีแดงแบบนี้ ดอกคาร์เนชั่นสีแดงอมเบจที่คุณใช้ หมายถึงความเศร้า ถูกแล้ว [ตำรวจ] โอเค เข้าใจแล้ว เจ้าหน้าที่ศูนย์พิทักษ์สัตว์บอกว่า เจ้าหน้าที่สังเกตการณ์คนนี้ เดิมทีต้องไปส่งข้อมูลวิดีโอ เมื่อวันจันทร์ แต่คิดว่าเขามีธุระเลยไม่ได้ไป ผ่านไปสองสามวันพบว่าเขาก็ยังไม่ได้ไป โทรหาก็ไม่รับ นี่มันเป็นปัญหาแล้ว ก็เลยมาดูสักหน่อย แต่กลับพบว่ามีสภาพเหมือนตอนนี้แล้ว คอมพิวเตอร์ที่เก็บข้อมูลก็หายไปเหรอ อยากพูดอะไรก็พูด ผมมีข้อสันนิษฐานหนึ่ง เขาอาจจะถูกสัตว์โจมตี รอบ ๆ มีรอยเท้าสัตว์ไหม ไม่มี สัตว์จะขโมยคอมไหม ผมยังมีข้อสันนิษฐานอีกอย่าง ทางนี้เจอแล้ว ถึงไหนแล้ว ถ่ายเยอะ ๆ หน่อย มาทางนี้ เดี๋ยวก่อน