EP.2 (FULL EP) |แอนตี้หัวใจยัยไอดอล (Taste of Love) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [แอนตี้หัวใจยัยไอดอล] [ตอนที่ 2] [แม่บ้านเหรียญทอง] แต่ว่า เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับเธอ ใช่ ใช่ ๆ ฉันรีดผ้าให้คุณเรียบร้อยแล้ว ฉันไปก่อนนะ ฉันยังไม่ได้จ่ายค่าแรงเธอเลยนะ ฉันไม่เอาแล้ว ถือซะว่าชดใช้เงินค่าดิลิเวอรีของคุณก็แล้วกัน คุณสมบัติเรียกความซวยของฉันนี่มันสุดยอดไปเลย ขอโทษค่ะ ขอโทษค่ะ ๆ ฉัน ฉันไม่ได้ตั้งใจทำแจกัน ของบ้านคุณแตก ฉันกินอาหารดิลิเวอรีของคุณ แล้วยังทำแจกันบ้านคุณแตกอีก ขอโทษค่ะ ขอโทษค่ะ ๆ แจกันของคุณใบนี้ซื้อที่ไหน ราคาเท่าไร ฉันจะชดใช้ใบใหม่ให้คุณ ดีไหม ใบนี้ เธออาจจะชดใช้ไม่ไหว ไม่ ไม่ ๆ ถึงฉันจะจนมาก ๆ แต่ว่า ฉันยังเข้าใจหลักการที่ว่า เมื่อฉันทำของของคนอื่นพัง ฉันต้องชดใช้ ฉันถัง… เป็นคนอย่างสมภาคภูมิ ฉันไม่ขโมยไม่ติดหนี้ ไม่ว่าฉันต้องใช้วิธีอะไร แม้ฉันต้องผ่อนเป็นงวด ๆ ฉันก็จะชดใช้ให้คุณอย่างแน่นอน ขอโทษค่ะ ในเมื่อมีหลักการขนาดนี้ งั้น… โอเค งั้นฉันก็จะรอเธอมาหาฉันนะ [ร้านขายของเก่าจวี้เป่าไจ]
[อะไรนะ] [แจกันใบนี้] [ซ่อมไม่ได้แล้วจริง ๆ] [น่าเสียดาย] [ของโบราณที่มีมูลค่าขนาดนั้น] [ยอดเงินคงเหลือคือ] ทำยังไงดีละเนี่ย [คุณถัง เปิดประตูหน่อย] [ต้องจ่ายค่าเช่าห้องแล้วนะ] [คุณถัง ผมรู้ว่าคุณอยู่บ้าน] [รีบเปิดประตูเร็วเข้า] [ค้างค่าเช่าห้องมานานแล้วนะ] [คุณถัง] [ช่างเป็นผีซ้ำด้ำพลอยจริง ๆ] [คุณถัง เปิดประตูหน่อย] [คุณถัง] [คิดฟุ้งซ่าน] [บางทีเก็บเงินพวกนี้ไว้] [อาจจะช่วยให้รอดไปได้อีกหน่อย] [ทำได้แค่ขอโทษเจ้าของบ้านก่อนแล้ว] [แต่จะช่วยให้รอดได้ยังไง] [บอสครับ] [ข้อมูลของแม่บ้านคนใหม่นั่น] [ผมหาให้คุณเรียบร้อยแล้ว] [คุณดูหน่อยละกันนะ] ไม่ต้องดูแล้ว [คุณดูสักหน่อยเถอะนะ] [อย่างน้อยก็รู้จักหน้าค่าตาของคนเขาสักหน่อย] [ไม่ใช่นะ] [ผมหมายถึง] [คุณอย่าทำเหมือนครั้งที่แล้ว] เพราะไม่รู้จักหน้าค่าตาของคนเขา เห็นแม่บ้านเขาเป็นโจรแล้วจับซะอย่างนั้น [นั่นไม่ดีขนาดไหน] [นี่คุณเปลี่ยนแม่บ้านบ่อย ๆ] [ไม่ใช่วิธีที่ดีเท่าไร] ผมจะอ่านให้คุณฟังนะ เรื่องนี้นายไม่ต้องกังวลแล้ว อีกไม่นานแม่บ้านคนใหม่ ก็จะมีตัวเลือกแล้ว ใครเหรอ [สะอาด เรียบร้อย] [ตรงตามความต้องการของฉันทั้งหมด] ขอโทษค่ะ ขอโทษค่ะ ขอโทษค่ะ ๆ ฉันไม่คิดเลยว่า
ฉันจะยิ่งทำเรื่อง ให้มันแย่ลง เข้ามาคุยกันเถอะ นี่เป็นเงินออมทั้งหมดของฉัน แต่คุณวางใจนะคะ ฉันจะรวบรวมให้ครบ แล้วคืนคุณ เพียงแต่คุณต้องให้เวลาฉันหน่อย ด้วยรายได้ของฉันตอนนี้ ตัดค่าเช่าบ้าน ค่ากิน ต้องใช้เวลาประมาณ เจ็ด… [ท่าทางซื่อบื้อ ๆ ของเขา] [เหมือนจะน่ารักนิดหน่อยนะ] ห้า หก ก็… สรุปคือ ฉันไม่มีทางเบี้ยวหนี้แน่นอน เจ็ดแปดปีเหรอ เธอคงรู้ว่า ของโบราณราคาจะขึ้น ไปตามกาลเวลานี่ ต่อให้คืนเงินแล้ว แล้วดอกเบี้ยของเจ็ดแปดปี ก็เป็นเงินจำนวนไม่น้อยเช่นกัน งั้นฉันควรทำยังไงดี ตอนนี้ฉันก็เป็นแค่คนสามไร้ที่ ไร้รถ ไร้ห้อง ไร้เงินฝาก คนหนึ่งเท่านั้น ทุกเดือนต้องกินอยู่อย่างประหยัด เก็บเงินได้แค่ หนึ่งพันห้าร้อยหยวนเท่านั้น [ยัยคนน่าสงสาร] [ให้ฉันช่วยเธอเถอะ] งั้นฉันจะให้แผนที่ดีกับเธอแผนหนึ่ง แผนอะไรเหรอ มากับฉัน มาเป็นแม่บ้านของฉัน รับผิดชอบอาหารสามมื้อต่อวันของฉัน บวกกับทำความสะอาดจัดให้เป็นระเบียบ งานบ้านประจำวัน [สัญญาจ้างงานแม่บ้าน] เดือนละหนึ่งหมื่นห้าพัน น่าจะเป็น สองเท่าของค่าแรงเธอในตอนนี้ หนึ่งหมื่นห้าพันเหรอ นอกจากนี้มีประกันออมทรัพย์ กองทุนสำรองเลี้ยงชีพพร้อมสรรพ สิ้นปีมีเงินเดือนสองเท่า
ค่าใช้จ่ายรวมอาหารและที่พัก แบบนี้เจ็ดแปดปีของเธอ ก็อาจจะกลายเป็นสามสี่ปี สิ่งที่คุณพูด ห้ามกลับคำนะ สิ่งที่ฉันพูด ไม่กลับคำแน่นอน อีกอย่าง ผมยิ่งเชื่อ ในสัญญาที่เป็นลายลักษณ์อักษรแน่ชัด 88 หน้าเลยเหรอ ก็ไม่ได้ยาวเท่าไรนี่ ฉันขอถามอะไรหน่อยได้ไหม ทำไมคุณต้องให้ฉัน เป็นแม่บ้านนี่ด้วย [บอกเขาไปตามตรงไม่ได้] [ข้อดีของเขา] [ถึงยังไงเขาก็ยังติดหนี้แจกันฉันด้วย] เพราะคุณอ้วน นี่นับเป็นเหตุผลอะไรกัน อันนี้ก็คือเหตุผล ไม่มีปัญหาก็เซ็นชื่อเถอะ ก็ได้ [เกือบไปแล้ว ๆ เกือบจะเปิดเผยแล้ว] [เขาเสียใจทีหลังแล้วหรือเปล่า] [วาดวงกลมสักอันก็ดูไม่ออกแล้ว] ลายเซ็นเธอนี่คืออะไรกัน ซูถัง ชื่อของฉัน [ถังซู ซูถัง] [ฉันนี่มันฉลาดเป็นกรดจริง ๆ] ทั้งหมดก็แค่สองตัวอักษร ก็ยังเป็นสองตัวอักษรที่ฉันเกลียดที่สุดอีก สองตัวอักษรที่หวานขนาดนี้ จะเกลียดลงได้ยังไงกัน หลังจากนี้เรียกเธอว่าตุ้ยนุ้ยแล้วกัน ฟังแล้วน่ารักเยอะเลย โอเคค่ะ บอส หวงผู่ไคว่ ทำไมถึงมีคนชื่อแบบนี้ด้วยล่ะเนี่ย หวงผู่เจวี๋ย หวงผู่เจวี๋ย หวงผู่เจวี๋ยประธานของ ของไทม์เอนเทอร์เทนเมนต์น่ะเหรอ [ดูท่าทางแล้วต้องทำให้เขารู้จัก] [การรู้ตัวที่ถูกที่ควรของการเป็นแม่บ้านซะแล้ว] เอาละ ตอนนี้เซ็นสัญญาเรียบร้อยแล้ว เธอต้องจำกฎทุกข้อ
ที่อยู่ในสัญญาให้แม่น และปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด ห้ามพลาดโดยเด็ดขาด ข้อที่หนึ่ง [เธอคือแม่บ้านประจำ] [ทำงานตลอด 24 ชั่วโมง] [ห้องที่บอสให้ฉัน] [ไม่เลวเลยทีเดียว] เรียกตอนไหนต้องมาตอนนั้น ตุ้ยนุ้ย มานี่หน่อย มาแล้วค่ะ [ข้อที่สอง] จัดแจงอาหารในแต่ละมื้อของบอสให้เรียบร้อย ต้องได้มาตรฐานทั้งรูปรสกลิ่นสี [ข้อที่สาม] [ห้ามดื้อรั้นกับบอสโดยเด็ดขาด] บอสบอกอะไรก็คืออย่างนั้น มาลูกดอกสักสองดอก เล็งให้ดี ใช้ได้ทีเดียว [ไร้ความเป็นมนุษย์สิ้นดี] [ข้อที่สี่] [ห้ามหลับก่อนบอส] จัดการปัญหาก่อนที่บอสจะเกิดปัญหา บอสนอนแล้วค่อยนอนทีหลัง มีอะไรเหรอ บอส [ข้อที่ห้า] ทุกซอกทุกมุมในบ้าน ต้องรักษาความสะอาด เป็นระเบียบเรียบร้อยตลอดเวลา ไร้กลิ่นเหม็น [รสชาตินี้ เหมือนกับ] เธอทำเกี๊ยวปลาเหลืองเป็นไหม อะไรนะ ไม่มีอะไร [ก่อนอื่น] [พวกเราขอต้อนรับคุณอวี้เหมิงเหมิงค่ะ] [สวัสดีค่ะทุกคน] [คุณเหมิงเหมิงสวัสดีค่ะ] [คุณเหมิงเหมิง] [ช่วงนี้สวยขึ้นอีกแล้วนะคะ] ก็แค่ดูทีวีไม่ใช่เหรอ ต้องขนาดนั้นไหม [ต่อไป] [พวกเราขอต้อนรับมหาเทพลู่ลู่เหยียนจือ] [เหยียนจือ] [คุณลู่ เชิญนั่งด้านนี้เลยค่ะ] [ครับ ขอบคุณครับ]
[ขอบคุณเป็นอย่างมากนะคะ] [ที่วันนี้ทั้งสองท่าน] [ยอมให้สัมภาษณ์กับพวกเราได้] [งั้นได้ยินมาว่า] [การร่วมงานของทั้งสองท่านในช่วงนี้] [ค่อนข้างถี่มาก ๆ] [โลกภายนอก] [ต่างสงสัยในความสัมพันธ์] [ของพวกคุณมาตลอด] [ในการสัมภาษณ์วันนี้] [มีอะไร] [อยากบอกกับทุกคนไหมคะ] นี่ถามคำถามบ้าอะไรเนี่ย เป็นการถามในรูปแบบสร้างข่าวลือไม่ใช่เหรอ นั่นสิ ดูก็รู้ว่าเป็นเรื่องโกหก [เขาชอบลู่เหยียนจือเหรอ] [เขาคงดูไม่ออกใช่ไหม] [ฉันดีใจเป็นอย่างมากค่ะ] [ที่ได้ร่วมงานกับพี่เหยียนจือ] [เพราะไม่ว่าจะในด้านงาน] [หรือในการใช้ชีวิต] [เขาล้วนให้ความช่วยเหลือ] [และดูแลฉัน] [มากมายเลยค่ะ] [ในโอกาสนี้] [ฉันอยากถามพี่เหยียนจือ] [หนึ่งคำถามค่ะ] [คงไม่ใช่คำถามนั้น] [ที่ฉันคิดหรอกนะ] [คุณยินดี] [ที่จะดูแลฉันแบบนี้ไปตลอดไหมคะ] [อย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด] [งั้นเขาจะตอบรับไหม] [มหาเทพลู่ของเรา] [มีเสน่ห์เหลือล้นอย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด] [ห้ามจับมือนะ ห้ามจับมือนะ ๆ] [ใช่ครับ] [นี่หรือว่าเป็นการประกาศ อย่างเป็นทางการแล้วเหรอคะ] [เหยียนจือ] [ช่างเป็นคู่สร้างคู่สมกันจริง ๆ] [- ขอบคุณครับ] [- ขอบคุณค่ะ] [หลังจากนี้หวังว่าทั้งสองท่าน] [จะได้ร่วมงานกันเยอะขึ้น] [เพื่อผลิตผลงานที่ดียิ่งขึ้นให้พวกเรานะคะ]
[ขอขอบคุณมาก ๆ นะคะ] [ที่วันนี้ทั้งสองท่านรับการสัมภาษณ์ของเรา] [- ขอบคุณครับ] [- ขอบคุณค่ะ] เธอเป็นอะไรไป ขอโทษค่ะ ฉันก็แค่นึกถึงนิทานเรื่องหนึ่ง นิทานอะไร กาลครั้งหนึ่ง มีลิงโง่ที่ไม่ค่อยสวยตัวหนึ่ง ทั้งใจของเขาอยากไขว่คว้าดวงจันทร์ แต่คิดไม่ถึงว่า ข้างกายองค์ชายดวงจันทร์ มักจะมีผู้คนมากมาย [เพราะฉะนั้น] [ยัยบื่อคนนั้นก็คิดแล้วคิดอีก] [สุดท้ายก็นึกวิธีที่โง่เง่าวิธีหนึ่งได้] [เริ่มแรกเขากระโดดโลดเต้น] [อยู่เบื้องหน้าองค์ชายดวงจันทร์] [อยากดึงดูด] [ความสนใจขององค์ชายดวงจันทร์] [แม้ว่า] [แบบนี้จะทำให้องค์ชายดวงจันทร์รำคาญ] [แต่ว่า] [เพียงแค่ดึงดูด] [ความสนใจขององค์ชายดวงจันทร์ได้] สำหรับเขา ก็เพียงพอแล้ว ในชั่วเวลาที่สายตาเขาหยุด ก็ทำให้ฉันดีใจไปนานแสนนานแล้ว [ที่แท้] [เขาก็ถูกห้อมล้อมไปด้วยแสง] [เหมือนกับดวงจันทร์] แต่สิ่งที่เสมอต้นเสมอปลายก็คือไกลเกินเอื้อม [พูดถูก] [ไกลเกินเอื้อม] คุณคงคิดว่านิทานเรื่องนี้ ทั้งโง่แล้วก็น่าขำมากใช่ไหม ไม่เป็นไร คุณก็ฟังเหมือนว่ามันเป็นเรื่องตลกเรื่องหนึ่งก็แล้วกัน โง่น่ะโง่ แต่ไม่น่าขำ ไม่มีใครเยาะเย้ย คนโง่ที่เคยพยายามทุ่มเทความจริงใจหรอก [คิดไม่ถึงเลยว่า] [ฉันจะถูกตาคนนี้ปลอมประโลมเข้าแล้ว] [ฉันเสียคนแล้ว] เธอเลิกร้องไห้ได้แล้ว ดารา บนเวทีกับล่างเวทีต่างกันมาก อย่าเป็นแฟนคลับที่เห็นแต่ข้อดีมากเกินไป
อ่ะ ฉันไม่ใช่แฟนคลับ ฉัน… [น่ารักได้ไม่เกินสามวินาทีจริง ๆ] รายการก็ไม่เห็นมีอะไรน่าดูเลย ไม่ต้องดูแล้ว ดูสิว่าตกลงพวกเขาจะทำอะไรกันแน่ ไม่ต้องดูแล้ว ฉันจะดู ไม่ต้องดูแล้ว มีอะไรให้ดูกัน ไม่ได้ ฉันจะดู ฉัน… คุณอย่าดูเลย ฉันจะดู เอามาให้ฉัน [ทำไมหัวใจเขาถึงเต้นแรงขนาดนี้ล่ะ] [แถมยังจ้องฉันตลอดด้วย] หนักมาก ๆ ขอโทษค่ะ บอส ขอโทษค่ะ เดี๋ยวก่อน [เขาจะทำอะไรน่ะ] ใบหน้านี้ ทำไมฉันยิ่งมองยิ่งรู้สึกว่า… [จบแล้ว ๆ] [เขาจำฉันได้หรือเปล่านะ] หน้าใหญ่จัง ฉันตกใจแทบตาย [โชคดีที่ไม่ถูกจำได้] เกี๊ยวปลาเหลือง ปลาเหลืองนี่ทำไมถึงได้มีก้างเยอะขนาดนี้เนี่ย แล้วเมื่อไรจะแกะเสร็จล่ะ [เธอทำเกี๊ยวปลาเหลืองเป็นไหม] [อะไรนะ] [ไม่มีอะไร] [ไม่นึกเลยว่าแค่ถามไปอย่างนั้น] [เขาจะจำได้ด้วย]