EP.2 (FULL EP) | ทางรัก ทางฝัน ของฉันและเธอ (Road Home) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [ทางรัก ทางฝัน ของฉันและเธอ] [ตอนที่ 2] หิมะตกแล้ว ขับช้า ๆ หน่อยเถอะ รู้แล้ว หาอะไร อันนี้เหรอ ผู้กองลู่ ซาบซึ้งใจจริง ๆ ไว้เจอกันวันหลังนะคะ ขอบใจนะ ไม่เป็นไร ลาก่อน ลาก่อน ยังไม่ตื่นอีกเหรอ ผมลำบากแกล้งทำขนาดนั้น อาพูดจะพูดกับเขา ต่ออีกหน่อยไม่ได้เหรอ ไม่มีเรื่องหาเรื่องคุย น่าเบื่อจะตาย ผมว่าพวกอามีเรื่องให้คุยกันเยอะนะ นายเห็นว่า นายเพิ่งจะอายุเท่าไรเอง นายจะไปเข้าใจอะไร น้ากุยเสี่ยว อาชอบเธอใช่ไหม ไม่พูด ก็ถือว่ายอมรับนะ เมื่อกี้ตอนกินข้าว ผมตั้งใจถามแผนการเดินทางของพวกเขา อีกสองวันพวกเขาก็จะไปจากตำบลนี้ ไปที่เขตเมือง แล้วก็ไม่มีธุระอะไรด้วย มาเที่ยวอย่างเดียวเลย แกล้งบื้อ นี่ไม่ใช่นิสัยของอาเลยนะ ผู้กองลู่ ไม่ได้แกล้งบื้อ แค่ขี้เกียจจะตอบ นายคิดว่า ฉันไม่ได้ยินที่นายถามเหรอ อาแอบฟังเหรอ กลับไปนั่งที่ นั่งรถห้ามคุยกับคนขับ นายไม่รู้หรือไง ♫ทำไมถึงหลงรักเธอ♫ ♫ฉันกำลังถามตัวเอง♫ ♫ไม่ว่าอะไรฉันก็ยอมทิ้งได้♫
♫คิดไม่ถึงว่าวันนี้ยากจะจากไป♫ ♫เธอก็ไม่ได้งดงาม♫ ♫แต่เธอน่ารักเป็นที่สุด♫ ♫โอ้ แม่ซินเดอเรลล่า♫ ♫ซินเดอเรลล่าของฉัน♫ ♫ฉันมักจะทำร้ายจิตใจเธอ♫ ♫ฉันมักจะทำโหดร้าย♫ ♫เธออย่าคิดถือสา♫ ♫เพราะฉันเองก็ยังไม่อยากเชื่อ♫ เธอนี่ขยันจริง ๆ นะ ออกกำลังกายทุกวัน ไม่หยุดเลยเหรอ รอฉันทำเสร็จก่อน ฟิตหุ่นให้ดีขนาดนี้ ผู้หญิงแต่งหน้าเพื่อคนที่รัก ผู้หญิงสวยเพราะรักตัวเอง กุยเสี่ยว เธอเคยคบกับผู้กองลู่ใช่ไหม บอกตามตรงนะ ฉันเห็นเธอสองคน นั่งคู่กันบนรถ ฉันก็รู้สึกว่าบรรยากาศแปลก ๆ เปล่า เพื่อนร่วมโรงเรียน ก็แค่ไม่มีอะไรจะคุย ก็เลยดูเกร็ง ๆ ไง เพื่อนเก่าเธอนี่จะขี้เกรงใจไปไหม ฉันจะซื้อของบำรุงให้เขา เขาก็ไม่เอา ลู่เหยียนเฉินเหรอ ใช่ เขาช่วยพวกเราสองครั้ง เมื่อคืน ก็ถือว่ามีบุญคุณช่วยชีวิต ฉันแค่คิดว่า อยากซื้อของบำรุงไปให้เขา แล้วก็ซื้อของกินของใช้ ให้เด็กผู้ชาย เขายืนกรานไม่เอา ไม่ได้ สามีฉันบอกแล้วว่า จะต้องขอบคุณให้ดี ๆ [หน่วยสวาต] [ฐานฝึกตำรวจ] คำร้องขอย้ายของนาย อนุมัติแล้วนะ เมื่อกี้ฉันล้อนายเล่น ลู่เหยียนเฉินเหรอ
ครับ กุมภาพันธ์ปีหน้า นายจะถูกย้ายไปที่ เมืองเทียนเหวินอย่างเป็นทางการ รับตำแหน่งผู้กอง ของหน่วยสวาตที่สาม ของกองบังคับการเมืองเทียนเหวิน เมืองเทียนเหวินอยู่ใกล้กับปักกิ่งมาก คราวนี้ นายก็จะได้กลับไป อยู่กับครอบครัวบ่อย ๆ นี่ความคิดของใครครับ ฉันเอง ทำไมเหรอ นายมีปัญหาอะไรกับหัวหน้าเก่าเหรอ ผมยังคิดไม่ตกน่ะครับ นายไม่ต้องคิดหรอก ก็เอาตามนี้แหละ ฉันรู้ นายมีปมในใจ แต่นายไม่ควรหยุดอยู่ตรงนี้ ฉันจะไม่พูดเหตุผล เรื่องอนาคตไกลอะไรกับนายนะ ฉันแค่อยากจะบอกนายว่า นายเป็นความภูมิใจตลอดหลายปีของฉัน บ่มเพาะคนอย่างนายไม่ใช่เรื่องง่ายเลย นายลู่เหยียนเฉิน เกิดมาเพื่อทำสิ่งนี้ เพื่อประเทศชาติ นายต้องอุทิศตัวจนกว่าชีวิตจะหาไม่ ครับ เมื่อไปแล้ว ตั้งใจทำให้ดี ไม่สมหวังเหรอ ลาออกไม่สำเร็จ ถือว่าได้เลื่อนขั้น นายรู้นานแล้วใช่ไหม จะเป็นไปได้ยังไง ฉันก็แค่เดาเอาน่ะ นายเป็นใคร ฮีโร่เก็บกู้ระเบิดนะ ถ้าฉันเป็นหัวหน้า จะยอมปล่อยให้นายกลับไปนั่งว่าง ๆ เหรอ ไปเถอะ สุดสัปดาห์เจอที่เดิมนะ เพื่อน ๆ เตรียมเลี้ยงส่งนายล่วงหน้า น้ากุยเสี่ยวเหรอ พวกพล็อตที่แสดงในซีรีส์ ก็ยังไม่มีแบบอาเลย
เอ่ยถึงก็ไม่ได้ พูดถึงก็ไม่ได้ ไม่ใช่ ไม่ใช่ก็ไม่ใช่สิ งั้นก็อธิบายได้แค่ว่า อามีเรื่องในใจ ถ้าไม่มีอะไรจริง ๆ งั้นเขาอุตส่าห์มาตั้งไกล ยังไงอาก็ต้องไปกินไปเที่ยวเป็นเพื่อน เอาการบ้านมา ผม ผมยังทำไม่เสร็จ เอามา ผิดข้อหนึ่ง พรุ่งนี้ห้ามออกไปข้างนอกนะ เผด็จการ อยากกลับไปอยู่บ้านใช่ไหม ไม่เอาครับ ๆ ผมอยากอยู่กับอาลู่เท่านั้น พ่อผมเขาจะมาตอนไหนครับ ใกล้ละ นั่งอยู่เฉย ๆ ทำไม กินถั่วกับเมล็ดแตงโมหน่อย ฉันเลี้ยงเอง ผู้กองลู่ ยินดีด้วยนะได้เลื่อนขั้นแล้ว ก็ย้ายตามปกติครับ ถ่อมตัวแล้ว ต่อ พี่สะใภ้ – พี่สะใภ้ – มาแล้วเหรอ พี่สะใภ้ พี่สะใภ้ พี่สะใภ้ รีบเข้าไปช่วยกันหน่อย ฉันทำคนเดียวทำไม่ไหว – ได้เลยครับ – ได้เลย – ได้ครับ – ได้ พี่สะใภ้ ผู้กองลู่ล่ะครับ ไปแล้วเหรอ
เขาไปซื้อเหล้าให้นายแล้ว สองวันนี้หิมะตกหนัก คนส่งเหล้าไม่มา เหล้าไม่พอให้พวกนายดื่ม กระเป๋าเงินของผู้กองร้องไห้แล้ว รบกวนแล้วนะพี่สะใภ้ สวยกว่าภาพนี้อีก ใช้ได้นี่ เสี่ยวหนาน วาดได้ไม่เลวเลยนี่ วาดสวยจริง ๆ เก่งจริง ๆ แน่นอนสิครับ ยังไม่มาช่วยกันอีก หัวเราะอะไร ผู้กองลู่ พวกเราเห็นอดีตพี่สะใภ้แล้ว เสี่ยวหนานบอกกับพวกเรา พวกเรายังไม่อยากเชื่อ ผู้กองลู่ ท่าทางจากจิตใต้สำนึกคุณ แฉคุณหมดแล้ว มาช่วยหน่อย ผู้กองลู่ อดีตพี่สะใภ้แต่งงานหรือยัง ผมก็แค่สนใจน่ะ ต่อให้เลิกกันแล้ว ก็ยังเป็นเพื่อนกันได้นี่ จริงไหม จริงด้วย รักแรกของผมแต่งงาน ผมยังไปเลย แล้วยังให้อั่งเปาซองโตที่สุดด้วย เธอมาที่ฉีหนิง คงไม่ได้มา ฮันนีมูนอะไรแบบนี้หรอกนะ งั้นก็คงเจ็บปวดอยู่บ้าง คนที่กำราบผู้กองลู่ของเราได้ คิดไม่ถึงว่าจะแต่งงานกับคนอื่น น่าเสียดายจริง ๆ จะพอได้หรือยัง ผู้กองลู่ ให้พวกเราเจอหน้าหน่อย นาน ๆ จะได้มารวมตัวกันที เลิกไปนานแล้ว จะเอาเหตุผลอะไรไปเจอเขา ผู้กองลู่เรื่องนี้คุณไม่เข้าใจ รักแรกจะต้องเป็นรักที่งดงามที่สุด อย่างน้อยพูดได้ว่า แตกต่างจากคนทั่วไป
ยังไงซะพวกเราก็ขอแนะนำคุณนะ ไม่ว่ายังไงก็ควรทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดีหน่อย จริงไหม – จริงด้วย – ใช่ เจ้าบ้านที่ดี จริงด้วย ผู้กองลู่ ต้องให้เขาได้สัมผัสถึง ความกระตือรือร้นของเรา [ร้านหม่าจี้เนื้อแพะเนื้อวัวชั้นเลิศ] ทั้งตัวเลยนะ แพะที่เพิ่งได้มาเมื่อวาน – ให้สิ่งนี้แสดงว่า – เอาไหม ฉันจริงใจมากใช่ไหม แน่นอนสิ เอา สองตัวเลย บังเอิญเลย มีแค่ตัวเดียว นี่คุณบอกว่าจะให้ผู้มีพระคุณนะ ผมถึงเอามาให้ ได้ ขอบคุณค่ะเถ้าแก่ ได้เลย เจ้าหมอนี่ ในที่สุดก็ตอบฉันสักที ฉันคิดว่า ให้เบอร์ปลอมซะอีก ที่ผ่านมาไม่ยอมตอบ ข้อความที่ส่งไปเมื่อสามวันก่อน เพิ่งมาตอบวันนี้ ใครเหรอ ผู้กองฉิน วันนั้นตอนกินข้าว ขอเบอร์โทรศัพท์เขาไว้ เถ้าแก่เร็วหน่อยค่ะ วันนี้พวกเขา พวกเพื่อน ๆ เขาเลี้ยงส่งกัน อยู่แถวนี้เอง ไป พวกเราไปแวะกัน พวกเขากินข้าวกันในแผนก พวกเราจะไปทำอะไร เธอคิดว่าฉันไม่รู้ความขนาดนั้นเลยเหรอ ผู้กองลู่ระบุว่าให้เธอไป บอกว่าจะเจอเธอ
นี่ฉันทำเพื่อ ตอบแทนบุญคุณของผู้กองลู่ ฉันต้องทำภารกิจให้สำเร็จ แวะผ่านไป ให้ของขวัญด้วย เขาเนี่ยนะจะให้ฉันไป ไม่มีทางหรอก เธอดูสิ [ผู้กองลู่อยากเจอคุณกุยเสี่ยว] [รบกวนช่วยเชิญเธอมาให้ทีนะครับ] [ผมเลี้ยงข้าวเธอ] ไม่ไปละ จริง ๆ นะ ฮัลโหล [น้ากุยเสี่ยวครับ] [พ่อผมกับอาลู่เมากันแล้ว] [น้ารีบมาเถอะครับ] [ทุกคนกลับกันไปหมดแล้ว] [ผมเองจัดการพวกเขาไม่ไหว] [คนเยอะขนาดนั้น] [คงไม่ทิ้ง] [พวกเขาไว้ที่นั่นจริง ๆ หรอก] ตอนที่น้าอายุเท่าเธอ ก็ไม่แต่งเรื่องโกหกแบบนี้แล้ว มาไหม ลองที่ฉันสอนนายเมื่อกี้ดู [น้ากุยเสี่ยวครับ] น้าเป็นรักแรกของอาลู่ใช่ไหมครับ [อาลู่เมาแล้ว] [น่าสงสารมากเลย] [ตาแดงไปหมด] [กำลังเล่าเรื่อง] [อดีตของพวกน้ากับพ่อผม] เธอ… เธอเฝ้าพวกเขาไว้ เย็นป่านนี้แล้ว ฉันไม่ไปละ ฟ้ายังไม่มืดเลย [กุยเสี่ยว] เธอขอที่อยู่เขามา เธอนี่แก่แดดจริง ๆ นะ โน้มน้าวยังไงให้สำเร็จ ช่วยระดมความคิดกันน่ะครับ น้าไช่ ต่อจากนี้ก็ฝากน้าด้วยนะครับ ให้เป็นหน้าที่ฉัน ได้ผูกด้ายแดงให้ผู้มีพระคุณ ฉันยินดีเป็นที่สุด
รีบส่งที่อยู่มา เร็ว เถ้าแก่ เร็วเข้าค่ะ รีบ ได้เลย นี่ครับ คุณสแกนนี่ สแกนแล้ว ได้เลย ♫ฉันอยากกลับบ้านไปที่เกิดมาก♫ ♫กลับไปอยู่ข้างกายเธออีกครั้ง♫ ♫มองความอบอุ่นอ่อนโยนของเธอ♫ ♫ปลอบประโลมความเจ็บปวดที่ใจฉัน♫ ♫ให้ฉันได้กลับบ้านเกิด♫ สวัสดีค่ะ – สวัสดีครับ – สวัสดีครับ มาหาผู้กองลู่เหรอ รีบเข้ามาเถอะครับ ๆ ♫ปลอบประโลมใจที่เจ็บปวดของฉัน♫ มา เชิญด้านในครับ ♫ตอนนั้นเธอก้าวไปยังที่ที่ไม่คุ้นเคยในยามค่ำคืน♫ ♫เธอคิดว่าที่นั่นมี♫ เลิกร้องได้แล้ว ๆ ผู้กองลู่อยู่ด้านในครับ คุณเดินเข้าไปด้านในได้เลย [ในเมื่อมาแล้ว] [ก็เพื่อที่จะได้เจอเขาไม่ใช่เหรอ] เว้นระยะห่างหน่อย ใช่ ๆ ๆ ♫ได้ยินไหม♫ ♫หลายปีมานี้♫ ♫ฉันเฝ้ารอจากส่วนลึกของจิตวิญญาณ♫ ♫สัมผัสถึงจิตใจ♫ ♫บาดแผลที่หายดี♫ ♫รอให้ใจคุณข้ามผ่านความว้าวุ่น♫ ♫หมุนตัวเดินคลาดจากกันไป♫ ♫ทั้งโลกเหลือเพียงแค่ฉัน♫ ♫เฝ้ารอการจัดสรรของโชคชะตา♫ ♫ฟังเสียงฝีเท้าที่ใกล้เข้ามา♫ ♫ทันใดนั้นใจก็หลุดลอย♫ ลู่เฉิน ♫ใจทั้งดวงกระเจิดกระเจิง♫ ♫ยอมรับการส่งมอบของโชคชะตา♫ ♫โอบกอดความรักที่ไม่ธรรมดา♫ ♫ได้ยินไหม♫ มาหาฉันทำไมอีก
♫หลายปีมานี้♫ ♫ฉันเฝ้ารอจากส่วนลึกของจิตวิญญาณ♫ เธอคิดจะทำอะไรกันแน่ ♫สัมผัสถึงจิตใจ♫ นายไม่เรียกฉัน ฉันก็ไม่มาหรอก ♫บาดแผลที่หายดี♫ ฉันเรียกเธอมา ♫รอให้ใจคุณข้ามผ่านความว้าวุ่น♫ เกาไห่ ทำไมเหรอ ผู้กองลู่ มา เข้ามาใกล้ ๆ ฉันหน่อย ผู้กองลู่ ขอโทษซะ คือว่า ขอโทษครับ คุณกุยเสี่ยว เมื่อ… เมื่อกี้ผมปลอมเป็นผู้กองลู่ ผมน่ะ ชอบเลียนแบบ เสียงคนมาตลอด ผมล้อคุณเล่นน่ะครับ เพื่อทำภารกิจน่ะครับ เจ้าหมอนี่ เรียนรู้การเลียนแบบเสียงมาหลายปี เลียนแบบได้เหมือนไปหน่อย ทำไมถึงล้อเล่นแบบนี้ กุยเสี่ยว ขอโทษด้วยนะ ไม่เป็นไร เลียนแบบได้ เหมือนมาก คุณกุยเสี่ยว ผมขอเป็นตัวแทนบ้านเกิดแห่งที่สองของผม ฉีหนิง เป็นตัวแทนของทีมเรา ต้อนรับคุณ คุณต้องชอบฉีหนิงแน่นอน ก็เหมือนกับชอบบ้านเกิดของคุณ ที่นี่เป็นที่ที่ผู้กองลู่รักที่สุด จริงด้วย เนื้อแพะที่นี่อร่อยมากนะครับ ตอนนี้ผู้กองลู่ก็ว่างแล้ว ผู้กองลู่ คุณอย่าลืม พาเขาไปกินนะ คือว่า พวกคุณคุยกันไป ผมไม่รบกวนแล้ว ปกติแล้วพวกเขาก็ล้อเล่นกันจนติดนิสัย
ไม่มีขอบเขต นั่งสิ นายไม่ควรขอโทษก่อนเหรอ ผู้กองลู่ ยกโทษให้ด้วย เมื่อกี้ฉันทำท่าทีไม่ดี เมื่อกี้ในโทรศัพท์บอกว่า นายดื่มเมา ใครก็แบกไม่ไหว แล้วยังเพ้อเจ้อ พูดเรื่องอดีตของเรา ฉันได้ยินนายเรียกชื่อฉันด้วย กลัวว่าจะเกิดเรื่องถึงได้มา ในเมื่อเป็นเรื่องเข้าใจผิด งั้นฉันไปก่อนนะ นั่งสักเดี๋ยวสิ เดี๋ยวฉันไปส่งเธอ มาที่นี่ก็หลายวันแล้ว ไม่ต้องส่งหรอก ยังไงซะ มีครั้งนี้ก็คงไม่มีครั้งหน้าแล้ว [ลู่เฉินถ้านายกล้าวางหูฉัน] [ก็จะไม่มีครั้งหน้าแล้วนะ] [ชาตินี้นายอย่าคิดจะได้เจอฉันอีก] เร็วขนาดนี้เลย เพิ่งเข้าไปยังไม่ถึงสิบนาทีเลย ปวดหัว ไม่ค่อยสบายน่ะ ผมไปส่งพวกคุณนะ จากที่ฉันสนิทกับเขามาหลายปี รอบนี้โมโหจริง ๆ แล้ว อย่าเพิ่งร้อนใจ ฉันกลับไปจะค่อย ๆ โน้มน้าวให้ รบกวนแล้วนะครับ เธอขับเหรอ ไว้มีโอกาสเจอกันนะคะ ผู้กองฉิน เจอกันครับ พวกเราไปกันเถอะ ฉันไม่ได้จะพูดแทนผู้กองลู่นะ มีเรื่องหนึ่งที่เธออาจจะไม่รู้ เมื่อกี้ฉินหมิงอวี่บอกฉันว่า อาทิตย์ก่อน อดีตหัวหน้าของพวกเขาเสีย เขาบอกว่าหัวหน้าคนนี้ สอนผู้กองลู่มากับมือ แล้วก็ยังเสียไปต่อหน้าต่อตาเขาด้วย เขาก็เลยจะลาออกเพราะรู้สึกผิด เหล่าลู่ หาเหตุผลโน้มน้าวหน่อย อาลู่ครับ
ไม่หนาวเหรอเนี่ย มีเรื่องอะไรอีก ผู้กองลู่ ช่วยอะไรหน่อย เสี่ยวไช่ ผู้กองลู่ คุณว่ามาเลยค่ะ ๆ ต้องช่วยจริง ๆ นะ ผมอยากให้เด็กคนเมื่อกี้ ไปเรียนที่ปักกิ่ง จะช่วย ผมหาโรงเรียนที่ดี ๆ หน่อยได้ไหม ไปปักกิ่ง พาเด็กคนนั้นไปเหรอ กุยเสี่ยว ย้ายโรงเรียนตามปกติ ไม่ต้องมาขอให้ช่วยเป็นพิเศษหรอก เธออยู่ที่ปักกิ่งนานกว่าฉัน คุ้นเคยกว่าฉัน ช่วยหน่อยนะ กุยเสี่ยว ถือว่าช่วยฉันหน่อย หนี้บุญคุณนี้จดไว้ที่ฉัน [ไม่ใช่สมัยเด็ก ๆ สักหน่อย] [ทำงอแงไปได้] [เขาก็ขอโทษแล้ว] [เล่นตัวไม่จบไม่สิ้น มันน่าเบื่อนะ] วันมะรืนฉันกลับปักกิ่ง แต่เรื่องนี้ ไม่ได้ง่ายแบบที่นายคิด ต้องคุยรายละเอียด นายรีบพาเด็ก ไปที่ปักกิ่งแล้วกัน ทางที่ดีก็จัดการตอนปิดเทอมฤดูหนาว อย่าทำให้เขาเสียเวลาเรียน คุยกันตอนนี้แหละ ตอนนี้ ตอนนี้แหละ คุณว่าพวกคุณ ช่วยเหลือขนาดนี้ ผมที่เป็นพ่อ ก็ต้องแสดงน้ำใจหน่อย เข้ามากินอะไรหน่อยเถอะ คืนนี้ไม่ให้ผู้กองลู่ดื่มแล้ว ให้เขาขับรถไปส่งพวกคุณ จริงด้วย ฉันมานี่ยังไม่ได้กินอะไรเลย
ผู้กองฉิน ด้านในมีของกินไหม มีหมดทุกอย่าง สั่งได้ตามสบายเลยผมเลี้ยง ไม่เป็นไร กุยเสี่ยว ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าเธอถูกเรียกมา ช่างเถอะ นายเองก็รู้นี่ ฉันใจอ่อนกับคำขอโทษที่สุด แค่นายขอโทษฉันก็หายแล้ว ขอโทษนะ ♫ก้าวเดินอย่างเร่งร้อน♫ ♫ใช้เพลงเพื่อบอกลา♫ ♫สายลมพัดพาความเมามายเราสองแยกจาก♫ นั่งสิ ♫ของแต่ละอย่าง♫ เอาละ เลิกร้องได้แล้ว ฟังเพลงเงียบ ๆ ก็พอ ♫ไม่จำเป็นต้องพูด♫ งั้นพวกคุณคุยกันไปก่อน ♫ไม่จำเป็นต้องเข้าใจ♫ เรื่องของลูกชายคุณ เราสองคนคุยอะไรกัน ♫ความฝันทอดยาวนับพันกิโล♫ ฉันไปหาของกินนะ ♫ฤดูกาลหมุนเวียเปลี่ยนผ่าน♫ ♫แค่หันกลับไปมอง♫ เล่าสถานการณ์ให้ฉันฟังหน่อย ♫ก็พอแล้ว♫ ผมขอบอกเอาไว้ก่อนนะ กุยเสี่ยว ♫เมื่อยามดอกไม้ร่วงโรย♫ ต่อให้เรื่องนี้ทำไม่สำเร็จ ผมเองก็ขอบคุณคุณนะ ♫ค่อยพบกันอีกครั้ง♫ ไม่ต้องเกรงใจพูดอ้อมค้อมหรอกค่ะ เข้าประเด็นเลย ♫ก้าวเดินอย่างเร่งร้อน♫ คือแบบนี้ ผมหย่าแล้ว ♫ใช้เพลงเพื่อบอกลา♫ เลี้ยงดูเสี่ยวหนานคนเดียว ผมน่ะ ปกติแล้วงานในกองก็มีเยอะมาก ♫สายลมพัดพาความเมามายเราสองแยกจาก♫ เสี่ยวหนานก็เป็นนักเรียนนอกเขต ก็ไม่มีใครคอยดูแล น่าสงสารมาก ♫ของแต่ละอย่าง♫
ผมน่ะ เดิมทีแล้วทะเบียนบ้านอยู่ที่ปักกิ่ง ♫หมอกหนาทึบ♫ ย้ายมาที่นี่เพราะเรื่องงาน ตอนที่เสี่ยวหนานเกิด ♫อย่าหลงลืมความตั้งใจแรก♫ ก็ใช้ทะเบียนบ้านตามแม่เขา ♫ราวกับจดหมายจากฟ้า♫ สถานการณ์ก็เป็นแบบนี้ ฉันสามารถย้ายทะเบียนบ้านเรา ♫เฝ้ารอการตอบกลับ♫ กลับไปได้ แต่ก็คิดว่าอยากให้เด็ก เรียนที่ปักกิ่งหลายปี ♫ช่วงเวลาขึ้นลงเปลี่ยนแปลง♫ รอให้เขาขึ้นม.ต้น ค่อยให้เขาอยู่รร.ประจำ ♫สองฝั่งคนคราคร่ำ♫ ♫อดีตที่ผันผ่านยากหวนคืน♫ เขาเด็กเกินไป ฉันที่เป็นคนนอก ♫ฝันวันเก่าเหมือนหมอกควัน♫ ฟังแล้วยังไม่ค่อยสบายใจ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคุณที่เป็นพ่อแท้ ๆ ♫เหลือไว้เพียงความเจ็บปวด♫ ♫ความทรงจำยังเพรียกหาไม่ห่างไปไหน♫ ปีที่แล้วช่วยญาติของหยาหย่า ♫น่าจะเป็นช่วงเหน็บหนาว♫ ย้ายมาครั้งหนึ่ง ♫เห็นจดหมายเหมือนพบหน้า♫ สถานการณ์คล้ายกันมาก ที่จริงย้ายโรงเรียนก็เป็นขั้นตอนปกติ ♫อดีตที่ผ่านมาไม่เคยหยุดนิ่ง♫ ใครทำก็เหมือนกัน แต่ตอนนี้คุณ ♫ใช้หมึกวาดเป็นใบเรือ♫ ย้ายทะเบียนบ้าน ทำเรื่องให้เขา ♫ล่องลอยระหว่างปลายนิ้ว♫ อาจจะค่อนข้างยุ่งยาก ใช้เวลาค่อนข้างนาน ♫ขอบฟ้าแสนไกล♫ ดังนั้นฉันแนะนำ ให้หาโรงเรียนเอกชนก่อน ♫ต่อให้ยากจะพบ♫ เรียนไปสักเทอมก่อน ♫ความคิดถึงหักล้างความลำบาก♫ รอจัดการทะเบียนบ้านเรียบร้อย ค่อยย้ายไปโรงเรียนรัฐ ♫ราวกับเพิ่งเมื่อวาน♫ เข้าใจ ตอนนี้นายยังกลับไปไม่ได้ใช่ไหม ♫ที่ไหนที่จะได้พร้อมหน้า♫ ตั้งใจว่าจะหาโรงเรียนให้เขายังไง
ฉันจัดการเอง เอาแบบนี้ ฉันช่วยแนะนำโรงเรียนให้พวกคุณ ฉันมีเพื่อนอยู่ ลูกเขากำลังเรียนอยู่ คุ้นเคยกับโรงเรียน ขั้นตอนย้ายโรงเรียน ♫ก้าวเดินอย่างเร่งร้อน♫ ฉันก็จะทำให้พวกคุณด้วย ยังไงซะฉันก็เคยทำ คุ้นเคยกับขั้นตอน ♫ใช้เพลงเพื่อบอกลา♫ ขอบคุณคุณมากเลย ♫เมื่อพบหน้ากลับไร้คำพูด♫ ♫ต่างใจตรงกัน♫ นายจะกลับปักกิ่งเมื่อไร ♫หมอกหนาทึบ♫ งานทางนี้ฉัน ยังไม่เรียบร้อย ♫ไม่ต้องถามความรู้สึกข้างใน♫ ♫สิ้นสุดการจากลาที่เจ็บปวด♫ งั้นพวกคุณคุยกันไปก่อน นายกับพี่… ♫ท่ามกลางแสงจันทร์♫ ♫ช่วงเวลาขึ้นลงเปลี่ยนแปลง♫ นายคุยกับอดีตพี่สะใภ้ไปนะ ♫สองฝั่งคนคราคร่ำ♫ ♫อดีตที่ผันผ่านยากหวนคืน♫ ♫ฝันวันเก่าเหมือนหมอกควัน♫ ♫เหลือไว้เพียงความเจ็บปวด♫ ♫ความทรงจำยังเพรียกหาไม่ห่างไปไหน♫ ♫น่าจะเป็นช่วงเหน็บหนาว♫ ♫เห็นจดหมายเหมือนพบหน้า♫ ♫อดีตที่ผ่านมาไม่เคยหยุดนิ่ง♫ ♫ใช้หมึกวาดเป็นใบเรือ♫ เธอกินเนื้อแห้งไปก่อนนะ ♫ล่องลอยระหว่างปลายนิ้ว♫ ฉันไปรินน้ำให้ ลู่เฉิน ♫ขอบฟ้าแสนไกล♫ ฉันไม่หิวน้ำ ♫ต่อให้ยากจะพบ♫ ♫ความคิดถึงหักล้างความลำบาก♫ ♫ราวกับเพิ่งเมื่อวาน♫ ♫ที่ไหนที่จะได้พร้อมหน้า♫ บรรยากาศดี พวกคุณสองพ่อลูกคิดจะให้ฉัน กลับไปช่วยเป่าหูให้ใช่ไหม พวกเขาเป็นรักแรกกันจริง ๆ เหรอ ประมาณนั้นแหละ ผู้กองลู่บอกคุณเหรอ ลูกชายผมเดาเอาน่ะ ตอนที่เขาเพิ่งมาที่ฉีหนิง
พักอยู่กับลู่เหยียนเฉิน ในลิ้นชักของผู้กองลู่ มีภาพเหมือนใบหนึ่ง กุยเสี่ยวเหรอ ขนาดผมเขาก็ยังไม่บอก สองวันก่อนหลุดปากมาเอง แต่ฝีมือ การสเกตช์ภาพของผู้กองลู่ ไม่แพ้ใครแน่นอน แทบจะไม่ต่างกับภาพถ่ายเลย ด้านในมีเพื่อนหลายคนที่เมาแล้ว ฉันต้องไปดูหน่อย นายไม่ต้องส่งหรอก ♫ไม่ว่าอะไรฉันก็ยอมทิ้งได้♫ ♫คิดไม่ถึงว่าวันนี้ยากจะจากไป♫ ผู้กองลู่ ผู้กองลู่ ผู้กองลู่ ♫เธอก็ไม่ได้งดงาม♫ ♫แต่เธอน่ารักเป็นที่สุด♫ ♫โอ้ แม่ซินเดอเรลล่า♫ ♫ซินเดอเรลล่าของฉัน♫ ♫ฉันมักจะทำร้ายจิตใจเธอ♫ ♫ฉันมักจะทำโหดร้าย♫ นายไม่ได้ดื่มสักหน่อย ไม่ส่งหน่อยล่ะ ♫เธออย่าคิดถือสา♫ นี่ก็ยังมีพวกเขาอีกไม่ใช่เหรอ นายกับอดีตพี่สะใภ้ ♫เพราะฉันเองก็ยังไม่อยากเชื่อ♫ เป็นรักฝังลึกเลยใช่ไหม ไม่เคยเห็นนายเป็นแบบนี้เลย ♫เธองดงามเช่นนี้♫ นายเคยเห็นฉันเมาไหม เมานี่ฉันไม่เคยเห็นจริง ๆ ♫อีกทั้งเธอยังน่ารักเป็นที่สุด♫ แต่ว่า “ขอบเขต” สองคำนี้ ทำมาเพื่อนายจริง ๆ ♫โอ้ แม่ซินเดอเรลล่า♫ ♫ซินเดอเรลล่าของฉัน♫ ปีนั้นที่เพิ่งมานายยังไม่ได้มาอยู่ ฉันที่ท้องหิว กลืนดีงูสด ๆ ดื่มเลือดแพะภูเขา แบกของน้ำหนัก 40 กิโลกรัม เข้าไปในป่าลึก
♫บางทีเธอคงคิดไม่ถึง♫ ไม่เคยล้มเลย ♫ว่าใจฉันจะเจ็บปวด♫ แต่เหล้าหยดเดียว ♫หากว่านี่คือความฝัน♫ ฉันก็จะนึกถึงเธอ ♫ฉันยินดีเมามายไม่ตื่น♫ ในพงหญ้าที่สูงครึ่งตัวคน ฉันมุดอยู่ที่นั่นคนเดียว ดื่มอยู่ค่อนคืน จนภาพตัดไป ♫ฉันเคยที่จะอดทน♫ ♫ฉันรอคอยอยู่แบบนี้♫ ♫บางทีกำลังรอการมาของเธอ♫ ♫บางทีกำลังรอการมาของเธอ♫ ผู้การตู้ ผู้การตู้ คุณปู่ตู้ ครึกครื้นดีจัง ฉันแค่ผ่านมา พวกนายกินกันต่อเลย ควรทำอะไรก็ทำไป ได้ยินว่าผู้กองลู่ เตรียมเหล้าอาหารชั้นดี เมียที่บ้านฉัน เธอไม่ทำอาหารเย็นให้ฉัน ให้ฉันแวะมากินที่นี่ เธอจะได้ไม่ต้องเปิดแก๊ส หัวหน้าอาวุโส คุณพูดผิดแล้ว เหล้าเขาเลี้ยง อาหารฉันเป็นคนทำ แบบนี้เอง งั้นก็ไม่ค่อยถูกนะ มีอะไรไม่ถูกคะ ที่นี่คือร้านฉัน ฉันบอกว่าถูกก็ถูก นาน ๆ ที่พี่น้องจะได้มารวมตัวกัน ก็แค่อาหารมื้อเดียว คุณรีบนั่ง ฉันไปผัดกับข้าวใหม่มาให้เพิ่ม ไม่เป็นไร เอาถั่วลิสงมาหน่อย เอาเนื้อมาสองชิ้นก็พอ ฉันเต็มใจ รอไปนะ ได้ ๆ หมิงอวี่ ได้ยินว่ากำลังทำเรื่องย้ายโรงเรียนให้ลูกเหรอ นี่ก็เพิ่งพูดกับแฟน… แฟนเก่าของผู้กองลู่ไปครับ อดีตพี่สะใภ้เป็นคนดีเลย
ไม่ถือสาอะไร รับปากจะจัดการให้ แฟนเก่าเหรอ สมัยมหาวิทยาลัยเหรอ หรือว่าหลังจากนั้น สมัยมหาวิทยาลัยครับ ก็เคยคบแค่คนเดียว ไม่มีคนอื่นครับ จัดการได้ไหม จัดการไม่ได้ฉันก็จะหาคนช่วย ฉันว่าเธอนี่ใส่ใจ เรื่องของพวกเขาดีจังนะ แน่นอนสิ คนตงเป่ยเรามีบุญคุณต้องทดแทน นอนแล้วนะ พรุ่งนี้ยังต้องออกเดินทาง ♫เธอจะต้องคอยแอบเก็บซ่อน♫ ♫ความลำบากมากมาย♫ ♫รอคอยได้พบใครคนหนึ่ง♫ ♫ที่รู้จักชื่นชม♫ ♫ในค่ำคืนที่มีเหล้าและสายลม♫ ♫ดวงจันทร์ครึ่งดวง♫ ♫แสงจันทร์♫ ♫เธอจะต้องเคยแอบลบ♫ ♫ช่วงเวลาที่ยาวนาน♫ ♫ตระหนักถึงชีวิตในความเงียบ♫ ♫ในเวลาที่สับสนเช่นนี้ถึงจะมีแสง♫ ♫ในค่ำคืนที่ไม่มีใครรู้จัก♫ ที่นี่ลมแรงจริง ๆ ♫ในที่ที่รู้สึกผ่อนคลาย♫ ♫ผ่อนคลาย♫ ♫เธอจะต้องเคยแอบไป♫ ♫ในที่แสนไกล♫ ♫นำอากาศสดชื่นของหน้าร้อน♫ ♫และใบไม้ที่ร่วงโรยยามใบไม้ผลิ♫ ♫ในค่ำคืนแห่งฝันที่น่าตื่นตะลึง♫ [บ้าน] ♫ความเจ็บปวดวัยเยาว์ไม่มีอะไรน่ากังวล♫ ฮัลโหล แม่ครับ ผมเอง [โทรมาดึกขนาดนี้] [พ่อแกคงไม่พอใจ] มีเรื่องหนึ่งจะปรึกษาแม่หน่อย แกว่ามาสิ ตรุษจีนผมถึงกลับปักกิ่งได้ มีลูกเพื่อนคนหนึ่ง จะไปอยู่ที่ปักกิ่ง [ผมจะส่งกลับไป] [แม่ช่วยผมดูแลสักสองสามวันนะ] เด็กคนหนึ่งเหรอ [นิสัยพ่อแก] [แกเองก็รู้นี่] [แม่ว่าอย่าดีกว่า]
[อีกอย่าง] [ปกติแล้วเด็ก] [ก็สำคัญกับครอบครัวมาก] [เหมือนกับเป็นแก้วตาดวงใจ] [อย่าเที่ยวดูแลลูกให้คนอื่นง่าย ๆ] [ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้น] [ก็คงจะลำบาก] พ่อแกเขาตื่นแล้ว แม่วางแล้วนะ ไม่คุยด้วยแล้วนะ [ฉันฉลาดไหมล่ะ] [ตั้งชื่อนายว่า ZZZ] [อยู่รายชื่อสุดท้าย] [ใครก็หานายไม่เจอ] [พ่อแม่ฉันก็ไม่เห็น] ยังไม่นอนเหรอ นายเก็บของให้เสี่ยวหนานหน่อย [ฉันจะพาเขากลับปักกิ่งก่อน] [วันมะรืน] [เที่ยวบินตอน 16:20 น.] [เดี๋ยวฉันค่อยจองตั๋วเพิ่มให้เขาใบหนึ่ง] นายอย่าลืมมาถึงสนามบิน ก่อนสามโมง อย่าตกเครื่องนะ กุยเสี่ยว นี่ก็ดึกมากแล้ว อาบน้ำไม่กลัวเป็นหวัดเหรอ ฉันไม่ได้อาบน้ำ เดิมทีอยากจะเอาน้ำร้อนล้างหน้าหน่อย แต่น้ำนี่ ยังไงก็ไม่ร้อนสักที วางแล้วนะ พรุ่งนี้จัดกระเป๋าให้ลูกชายนายนะ วันมะรืนกุยเสี่ยว จะพาเสี่ยวหนานบินกลับไปปักกิ่งก่อน เธอคงจะกลัวว่า รอให้พวกเราส่งเด็กไป จะช้าเกินไป รักแรกของนายนี่มีน้ำใจดีจริง ๆ นะ ฉันถามมาแล้ว กุยเสี่ยวยังไม่ได้แต่งงาน แต่ว่าเรื่องนี้ เธอช่วยขนาดนี้ ดูท่าเธอจะยังมีใจให้นายนะ รีบคว้าเอาไว้นะ ไม่ใช่เด็กวัยรุ่น อายุสิบกว่าขวบสักหน่อย คว้ามา ให้อะไรเขาได้บ้าง