บุตรสาวแห่งหนานหยาง (Sisterhood) ซับไทย | EP.1 (FULL EP) | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] ♫ พับหนึ่งเพื่อให้แดดไม่ส่องหน้า ♫ [บุตรสาวแห่งหนานหยาง] [ตอนที่ 1] ♫ พับหนึ่งเพื่อให้แดดไม่ส่องหน้า ♫ [คุณยายของฉันเป็นคนซานสุ่ยมณฑลกวางตุ้ง] ♫ พับสองเพื่อไม่ให้น้ำรดศีรษะ ♫ [วันที่เขาเกิด] [ฝนตกอย่างหนัก] ♫ พับสองเพื่อไม่ให้น้ำรดศีรษะ ♫ [แม่น้ำจิ่วชวีตรงทางเข้าหมู่บ้านได้ล้นตลิ่ง] [หมอดูบอกว่า] [ชีวิตคุณยายนำพาน้ำมา] ♫ พับสามเพื่อหาเงินให้มาก ♫ [จะพลัดจากบ้านเกิดเมืองนอน] [เร่ร่อนทั้งชีวิต] ♫ พับสามเพื่อหาเงินให้มาก ♫ [แม่ของคุณยายบอกว่า] [ผู้หญิง] [เกิดมาก็คือดอกไม้ดอกหนึ่ง] ♫ หาเงินให้มากแล้วส่งกลับบ้าน ♫ [พอลมพัดจนร่วงลงน้ำ] [ดอกไม้ร่วงไหลไปตามน้ำ] [ไหลไปที่ใด] [ซิงโจว “สิงคโปร์ในปัจจุบัน”] ♫ ครอบครัวมีแต่ความเจริญรุ่งเรือง ♫ [ก็คือทั้งชีวิต] [ดอกไม้ของคุณยายดอกนี้] [ข้ามมหาสมุทรเมื่ออายุ 18 ปี] [มาถึงซิงโจว] [ตอนที่คุณยายยังเป็นสาว] [เคยอยู่ที่นี่] [เพียงคืนหนึ่ง] [นั่นคือเรื่องที่] [นานมากมาแล้ว]
[เวลานั้น] [คุณยาย] [เป็นสาวโพกผ้าแดงคนหนึ่ง] สาว ๆ รีบดูเร็ว สาวโพกผ้าแดง ต้องมารับเราแน่นอน ไปเร็ว สาว ๆ ไปกัน พวกเธอมาจากซานสุ่ยใช่ไหม ใช่แล้ว ๆ ๆ ฉันชื่ออาหลิง พี่หลิงสวัสดีค่ะ เธอชื่ออะไรเหรอ ฉันชื่อโอวหยางเทียนฉิงค่ะ เธอเรียกถูกแล้ว สาว ๆ วัยรุ่น ต่างเรียกฉันว่าพี่หลิง – สวัสดีค่ะพี่หลิง – สวัสดีค่ะพี่หลิง พี่หลิงคือพี่ใหญ่ ของเราใช่ไหมคะ คุณมีชื่อเสียงมาก ที่บ้านเกิดพวกเรานะคะ อย่าพูดเหลวไหลเลย พี่ใหญ่ของเราคือคุณชี เขาเป็นคนดีมาก กลับไปพวกเธอก็ได้เจอแล้ว ขอโทษครับ ขอโทษครับคุณ ทำให้คุณเปลืองฟิล์มแล้ว โชคดีที่ในกระเป๋าผมมี ผมชดใช้ให้คุณม้วนหนึ่งแล้วกัน ไม่ต้องค่ะ ๆ ต้องโทษฉัน ที่ขวางทางเอง ขอโทษด้วยนะครับ – จริงจังหน่อย – จริงจังหน่อย ไปเร็ว เร็วหน่อย เร็ว
พี่ไห่ จับคนไม่ซื้อตั๋วมาได้ครับ ชื่ออะไร พูดไม่เป็น เป็นใบ้ เหมือนจะใช่ครับ จับมาครึ่งวันแล้ว ไม่ได้ยินเธอพูดสักคำ คนใบ้อย่างเธอมาทำอะไรที่หนานหยาง ยังไม่ซื้อตั๋วเรืออีก ตอนนี้จะทำยังไง เธอคิดว่าฉันกำลังเจรจากับเธออยู่เหรอ ไม่ซื้อตั๋วเรือ ต้องถูกโยนลงทะเลนะ ฉันอาไห่ทำเรื่องนี้ละ เสียวจิ่ว มัดแน่ ๆ หน่อย ปากไม่ต้องอุดแล้ว ยังไงก็เป็นใบ้ ได้ครับ ไป ๆ ไป เร็วเข้า ไปเร็ว ทำไม คนใบ้ยังมีคำจะทิ้งท้ายเหรอ หยุดนะ ทำอะไรน่ะ ถ่ายรูปเราทำไม ถ้าพวกคุณทำอะไรไม่ดีกับ เด็กผู้หญิงคนนั้น นี่คือหลักฐานเอาผิดของพวกคุณ อย่าขยับ สาวน้อย เธอเพิ่งลงจากเรือใช่ไหม ฉันขอแนะนำเธอหน่อยนะ ยุ่งเรื่องชาวบ้านน้อย ๆ เถอะ ถ้าเกิดอะไรขึ้น กับเด็กผู้หญิงคนนี้ กฎหมายจะลงโทษพวกคุณเอง กฎหมายซิงโจว ไม่สนใจผู้หญิงแบบนี้หรอก เขาทำอะไรผิดเหรอ เขาไม่ได้ซื้อตั๋วเรือ เขาเป็นขโมย เลวกว่าขโมยอีก เขาซ่อนตัวอยู่ในห้องโดยสาร ถ้าทำให้เครื่องยนต์พัง ทั้งเรือจะจมเอาได้นะ ใช่แล้ว
เธอก็จะจมน้ำตายด้วย เธอคิดดูสิ ผู้หญิงแบบนี้ ไม่ควรโยนทิ้งทะเลหรอกเหรอ แต่พวกคุณฆ่าคน ไม่กลัวกรรมตามสนองเหรอ ไป สงสารเขาใช่ไหม งั้นก็ซื้อตัวเขาสิ เท่าไร ถูก ๆ 200 คุณ คุณขูดรีดฉันเหรอ นี่จะแพงไปหรือเปล่า สาวน้อย ช่วยคนด้วยความยุติธรรมแล้ว เธอยังจะต่อรองราคากับฉันอีกเหรอ ท้ายที่สุด ก็แค่ค้างค่าตั๋วเรือไม่ใช่เหรอ ฉันนั่งชั้นสอง 30 หยวน เขานั่งท้องเรือเท่าไร ห้าหยวนก็พอแล้วนะ ตกลง มีใครต่อรองราคาอย่างเธอบ้าง น้อยไป หกหยวน มากกว่านี้ไม่ได้แล้วนะ สาวน้อย ฉันมีอารมณ์โกรธนะ ถ้ายังไม่ไปอีก อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ เราไปทางนั้นใช่ไหม พี่หลิง ใช่แล้ว อีกไกลไหมคะ ใช่แล้ว เทียนฉิง เทียนฉิง โอวหยางเทียนฉิง ฉันคือเหอเสี่ยวฉาน ช่วยฉันด้วย เทียนฉิง มีอะไรน่ะ เสี่ยวฉาน ช่วยฉันด้วย เทียนฉิง เลิกตะโกนได้แล้ว เทียนฉิง
– เสี่ยวฉาน – ช่วยฉันด้วย เสี่ยวฉาน เทียนฉิง เธอเป็นอะไรไป เสี่ยวฉาน เธอ ทำไมเธอถึงมาหนานหยางล่ะ เธอนั่งเรือลำเดียวมากับฉันเหรอ ทำไมฉันไม่เห็นเธอล่ะ เธอต้องไม่เห็นอยู่แล้ว เขาไม่ได้ซื้อตั๋วเรือ ซ่อนอยู่ในห้องโดยสาร เขา เมื่อกี้เขาบอกว่า จะโยนฉันลงทะเลเป็นอาหารปลา นายจะโยนเพื่อนฉัน ลงทะเลเป็นอาหารปลาเหรอ เขาเป็นเพื่อนเธอเหรอ เมื่อกี้เขายังแกล้งเป็นใบ้ กับพวกเราด้วย เธอต้องระวังหน่อยนะ ป้องกันเขาไว้หน่อย แผนการร้ายกาจอยู่นะ เราเป็นเพื่อนที่ โตด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก ถูกนายเสี้ยมตรงนี้ เชื่อไหมว่าฉันจะโยนนายลงทะเล พูดจามาดใหญ่ขนาดนี้ เธอก็ไม่ถามบ้างว่าฉันเป็นใคร ฉันคือจอมอันธพาลแห่งถนนอันเสียงซาน อันธพาลแห่งซิงโจว อันธพาลแห่งซิงโจวเหรอ งั้นฉันก็คือมังกรข้ามทะเลจากซานสุ่ย วันนี้ฉันจะลองดูสิ ว่าน้ำที่ซิงโจวนี่จะลึกหรือว่าตื้น แย่แล้ว ๆ จะมีเรื่องกันแล้ว คงไม่มีคนตายหรอกนะ ไม่มีอะไรต้องห้าม เคยพูดอีกรอบแล้ว ความสงบนำมาซึ่งความร่ำรวย มั่งคั่งเจริญรุ่งเรือง มาจากซานสุ่ย ยายโพกผ้าแดงลำพองขนาดนี้เชียว พี่ไห่ นี่ต้องสั่งสอนเขานะ เขากล้าเรียกตัวเองว่ามังกร อย่างนั้นแก๊งราชามังกรของเรา ก็ไม่มีหน้าแล้วนะ รนหาที่ตายใช่ไหม นายต่างหากที่รนหาที่ตาย
เธอน่ะมันเป็นเป็ดตุ๋นไฟแก่ แค่ปากแข็งเท่านั้น หมัดของฉันแข็งกว่า นายอยากลองไหมล่ะ พี่หลิง ทำยังไงดี ทำยังไงดี เทียนฉิง เทียนฉิง เทียนฉิง เทียนฉิง เห็นไหม เพื่อนของฉันมากมายขนาดนี้ สู้พวกนายไม่กี่คน ขอถามนายว่ากลัวหรือเปล่า คนอย่างพวกเขา มาหาเงินที่หนานหยางเพื่อให้อิ่มท้อง เธอคิดว่าพวกเขา จะสู้สุดชีวิตไปกับเธอเหรอ เธอ เธอ แล้วก็เธอ อย่ามาทำชั่วตาม ๆ กัน ไสหัวไป ได้ยินไหม รีบไสหัวไปสิ ขู่ใครน่ะ นายไล่ใคร ไอ้คนอันธพาล เธอว่าใครเป็นไอ้คนอันธพาล ฉันบอกว่านายน่ะไอ้คนอันธพาล ผู้ชายหลายคนมารังแก ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อย่างเราตรงนี้ น่าขายหน้าหรือเปล่า นายไม่ใช่ไอ้คนอันธพาลแล้วเป็นอะไร คนอย่างพวกนายนี้ ฉันสู้มาไม่น้อยที่บ้านเกิดฉัน ฉันเจอครั้งหนึ่งก็จะสู้ครั้งหนึ่ง ยายบ้า ฉันให้โอกาสเธอไม่ไป มีปัญญานายก็ลงมือสิ ฉันไม่กลัวนาย ไอ้คนอันธพาล เทพเจ้าอายุยืนของเธอแขวนคอตาย ไม่อยากอายุยืนใช่ไหม ฉันไม่กลัวนาย ฉันโตมาจนป่านนี้ ยังไม่มีผู้หญิงคนไหน เข้าใกล้ฉันขนาดนี้ นอกจากแม่ฉัน กลัวเหรอ
กลัวแล้วเรียกฉันแม่สิฉันจะไม่ตีนาย ฉันไม่ได้ขาดแม่ แต่ฉันขาดเมีย ฉันเรียกเธอว่าเมีย เธอกล้ารับปากหรือเปล่า นายกล้าเหรอ เมียจ๋า พี่ไห่ ไอ้คนอันธพาล ขบวนแห่เทพธิดาไป๋เทียน จะตีนายให้ตายเลย ขบวนแห่เทพธิดาไป๋เทียน ใครให้คุณรังแกเพื่อนฉัน ให้นายมาเอาเปรียบฉัน ไอ้คนอันธพาล – ไปเร็ว เทียนฉิง – ไอ้คนอันธพาล ไอ้คนอันธพาล ไปเร็ว จะปล่อยพวกเขาหนีไปง่าย ๆ แบบนี้เหรอ คนชั่ว แก๊งราชามังกรเป็นพวกไร้ค่า สหาย ลุย ไป พี่ไห่ อย่าขยับ ไม่ให้เงินก็อย่าคิดหนี อย่าหนี หยุดนะ ขบวนแห่เทพธิดาไป๋เทียน ไม่เห็นขบวนแห่เทพธิดาไป๋เทียนเหรอ อย่าหาเรื่องใส่ตัว ให้ฝนตกต้องตามฤดูกาล กลับมา ขบวนแห่เทพธิดาไป๋เทียน หกหยวนที่ตกลงไว้ ฉันช่วยชดเชยค่าตั๋วเรือให้เขา ให้ฝนตกต้องตามฤดูกาล เขาเป็นใคร ไม่รู้จัก แต่เมื่อกี้เขาช่วยฉันไว้ งั้นพวกคุณรับเงินนี้ไปแล้ว เรื่องนี้ก็ถือว่าผ่านไปแล้วนะ พวกเราไป คุณ ฉันช่วยคุณถือนะ ไม่ต้อง ฉันถือเองได้ ขอบคุณคุณที่ช่วยเพื่อนฉันค่ะ
ฉันจะหาวิธีคืนเงินหกหยวน แก่คุณแน่นอน ใช่ค่ะ ฉันจะคืนให้ คุณทิ้งชื่อกับที่อยู่ไว้ก็พอค่ะ ฉันชื่อไป๋เวย ที่อยู่เหรอ ยังไม่มี ไม่ต้องคืนเงินหรอก ขอให้พวกเธอโชคดีนะ มีวาสนาคงได้พบกัน ขบวนแห่เทพธิดาไป๋เทียน เทียนฉิง เร็วเข้า วันนี้ฉันตกใจแทบแย่ มีอะไรน่ากลัวกัน พี่หลิง เมื่อกี้พี่ก็เห็นแล้ว ขอเพียงพวกเราแข็งแกร่ง เขาก็จะกลัวไปเอง นี่คือสิ่งที่คุณปู่สอนฉันตอนเด็ก ๆ เธอคิดว่าเขากลัวเธอเหรอ พวกเขากลัวเทพธิดาไป๋เทียน เทพธิดาไป๋เทียน เทพธิดาไป๋เทียน คือเทพของซิงโจวเรา ปกป้องผู้หญิง ไม่ให้ถูกรังแกโดยเฉพาะ โดยเฉพาะ ผู้หญิงที่ยากจนแบบเรา รีบไหว้เร็ว ทุกคน เร็วเข้า ขึ้นไปไหว้หน่อย ขบวนแห่เทพธิดาไป๋เทียน ขบวนแห่เทพธิดาไป๋เทียน เทพธิดามงคล อวยพรสรรพสัตว์ทั้งหลาย คุ้มครองทั่วทุกที่ ให้ฝนตกต้องตามฤดูกาล มหามงคลมหาลาภ ไม่มีอะไรต้องห้าม เดินทางปลอดภัย มั่งคั่งเจริญรุ่งเรือง สบายใจ สบายใจ สบายใจจริง ๆ พี่ไห่ พี่พูดอะไรน่ะ เสียวจิ่ว เมื่อกี้ฉันเรียกยายบ้านั่น ว่าเมีย เขารับปากหรือเปล่า
เปล่านะ ทำไมเปล่าล่ะ ฉันได้ยินแล้วนะ เปล่าจริง ๆ เขาชกปากพี่ตรง ๆ เลย ยังเตะพี่ทีหนึ่งด้วย ทำไมฉันถึง รู้สึกว่าเขารับปากแล้วล่ะ พี่ไห่ พี่ไม่เป็นไรใช่ไหม ฉันเป็น เสียวจิ่ว ฉันรู้สึกว่ายายบ้าคนนี้ ในมือมีพิษ อะไรนะ นายไม่เคยได้ยินอันนั้นเหรอ พิษจากความรัก ใช่ ๆ ๆ พิษจากความรัก นายเข้าใจความหมายนั้นไหม ชีวิตนี้ฉันถือว่าจบสิ้นแล้ว ทั้งตัวของฉัน เป็นของยายบ้าคนนั้นแล้ว พี่ไห่ พี่ไม่เป็นไรใช่ไหม เมื่อกี้พี่ถูกตีจนบื้อไปแล้วเหรอ ฉันบอกนายแล้วไม่ใช่เหรอ ฉันเป็น ใกล้จะตายแล้ว นายยังไม่รีบไปตามยายบ้าคนนั้น กลับมาให้ฉัน ชดใช้ชีวิตให้ฉัน นายไม่ไปใช่ไหม ฉันจะไปไล่ตามเอง เสียวจิ่ว ตามทันแล้วนายต้องเรียกพี่สะใภ้นะ พี่สะใภ้โหดขนาดนั้น ผมไม่เอาหรอก เดินเร็ว เดินเร็ว ระวังรถด้วย [น้องเล็ก] [เรือลำนี้ที่นายกลับมา] [อัดคนเข้าไปเท่าไรน่ะ] ต่างคิดว่าซิงโจวดี ไม่มีชีวิตแล้วมาเบียดกันที่นี่ พี่รอง เด็กสาวหลายคนขนาดนี้ มาเรือลำเดียวกับผมเหรอ อยู่บนเรือ
ทำไมผมไม่เจอสักคนเลย พวกเขาเป็นผู้โดยสารใต้ท้องเรือ นายไม่เห็นอยู่แล้ว แต่เด็กสาวหลายคนขนาดนี้ มาทำอะไรที่ซิงโจวล่ะ ทำงานไง ในนี้ ต้องมีคนสร้างอาคาร ให้ตระกูลลู่เราแน่นอน นายเชื่อไหม ผู้หญิงสร้างอาคาร เป็นกรรมกรในที่ก่อสร้างน่ะเหรอ ใช่แล้ว ที่ก่อสร้างอาคารของตระกูลลู่เรา อยู่แถวนี้ อยากไปดูหน่อยไหม นั่นคือสิ่งก่อสร้าง ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในซิงโจวเลย ได้สิครับ เร็วหน่อย ๆ อย่าชักช้า พวกเธอน่ะช้าสุดแล้ว เร็วหน่อย เธอขี้เกียจอีก ฉันจะหักค่าจ้างเธอครึ่งวัน เร็วเข้า ทำไมถึงมีแรงงานหญิงเยอะจัง ทำไม อ่อนโยนต่อสตรีเหรอ น้องเล็ก นายยังเหมือนตอนเด็กเลยนะ ไม่เปลี่ยนเลยสักนิด คืออย่างนี้ บ้านพักผู้ว่าราชการประกาศใช้คำสั่งห้าม ห้ามผู้ชายมาทำงานใช้แรงที่หนานหยาง ตอนนี้ มีเพียงผู้หญิงที่มาได้ หลังจากประกาศใช้คำสั่งห้ามนี้ ค่าตัวแรงงานชายที่ซิงโจวก็เพิ่มขึ้น แต่แรงงานหญิงถูก แรงงานหญิงทำงานได้ไม่แย่ไปกว่าแรงงานชาย ในความเป็นจริง ตระกูลเรา ได้กำไรนะ เถ้าแก่ใหญ่สวัสดีครับ [ขบวนแห่เทพธิดาไป๋เทียน] ขบวนแห่เทพธิดาไป๋เทียน ขบวนแห่เทพธิดาไป๋เทียน ซวยจริง ๆ แห่ขบวนเทพ น่าสนุก
– ผมจะไปดู – ห้ามลงไป ทำไมล่ะ พี่รอง นี่คือเทพธิดาไป๋เทียน คือหนานหลาน พี่สะใภ้ พี่สะใภ้อะไร ปีศาจที่ฆ่าพี่ใหญ่ ผมกลับจำได้ว่า เมื่อก่อนหนานหลานจะแต่งตัวเป็น เทพธิดาไป๋เทียนแห่ขบวนทุกปี [หนึ่งปีสองครั้ง] [เดือนนี้กับเดือนหน้า] [แห่ขบวนทีก็เป็นวัน] [เดินไปทั่วทั้งถนนและตรอกซอยของซิงโจว] ตอนนี้เขา ยังอยู่กับเราหรือเปล่าครับ จะเป็นไปได้ยังไง หลังจากพี่ใหญ่เกิดเรื่อง เขาไปเปิดโรงแรมเทพธิดา ฉันว่า ควรจะเรียกว่าโรงแรมปีศาจ ธุรกิจดี เพราะดึงดูดผู้ชายล้วน ๆ พี่รอง พี่อย่าพูดแบบนี้สิ พี่สะใภ้เป็นคนดี ดีอะไรกัน เขาทำให้พี่ใหญ่ตายนะ เรื่องนี้ ตอนนั้นที่ผมได้รับจดหมายจากที่บ้าน ผมก็รู้สึกแปลกแล้ว ตอนนี้ตำรวจ ก็ยังไขคดีไม่ได้ไม่ใช่เหรอ ผมจำได้ว่าพี่สะใภ้ เป็นคนจิตใจดี ผมไม่เชื่อหรอก ว่าเขาจะฆ่าพี่ใหญ่ ในความทรงจำผม ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ดีมาก ความสัมพันธ์ดี เขาเป็นเทพธิดาไป๋เทียนนะ ฉันว่านะ พี่ใหญ่ต้องถูกเขาเล่นของ ไม่อย่างนั้นผู้ชายตระกูลลู่ของเรา จะหลงเขาได้ยังไง สี่ปีแล้ว พี่ใหญ่มีชีวิตไม่เจอตัว ตายไปแล้วไม่เจอศพ ไม่ใช่ถูกเขาฆ่า แล้วจะถูกใครฆ่าล่ะ
พี่รอง ผมว่าพี่ รวมถึงแม่ด้วย ต่างมีอคติต่อหนานหลาน ตำนานบอกว่า เทพธิดาไป๋เทียนจะฆ่าสามี แม่เขาก็เป็นเทพธิดาไป๋เทียน รุ่นที่แล้ว ฆ่าพ่อเขา ด้วยมือของตัวเอง คนเก่าแก่ทั้งซิงโจวต่างรู้กัน ส่วนที่ว่าทำไมถึงหาศพไม่เจอ ฉันสงสัยว่า พี่ใหญ่จะถูกผู้หญิงคนนี้ ต้มเป็นน้ำแกง ดื่มไปแล้ว น้องเล็ก ซดน้ำแกงนะ ตอนเด็กผมซดน้ำแกง ที่เขาต้มบ่อย ๆ นะ น้ำแกงอร่อยมาก วันอื่นผมจะไปเยี่ยมเขา ที่โรงแรมเทพธิดา พี่รอง พี่เคยไปไหม ล้อเล่นหรือไง ฉันลู่เสวี่ยเฉียว จะไปโรงแรมปีศาจได้ยังไง สิ่งที่ฉันพูดกับนาย นายอย่าบอกแม่นะ ระวังจะถูกไม้เรียว ไม้เรียวเอาไว้ตีแค่พี่ แม่ทำใจตีผมไม่ลงหรอก ใช่ นายกับพี่ใหญ่ต่างได้รับความรักจากแม่ ฉันไม่เป็นที่ชื่นชอบเอง เธอล้างเร็ว ๆ หน่อย ไม่งั้นตามพวกเขาไม่ทันแล้ว ไป เสี่ยวฉาน เธอจะแต่งงานแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงมาที่หนานหยางล่ะ อย่าพูดถึงเลย ฉันเจอผู้ชายคนนั้นแล้ว หนุ่มขาสั้น ดวงตาเป็นขีดแบบนี้ น่าเกลียดจะตาย ฉันไม่ชอบหรอก ฉันรีบวิ่งไปตามเธอ ตอนที่ตามไปถึงท่าเรือ เธอก็ขึ้นเรือไปแล้ว
ฉันไม่ได้พกเงินมาซื้อตั๋วเรือ พอฉันรีบ เห็นว่าว่าง ก็แอบลงเรือมาเลย เธอนี่ก็กล้ามากจริง ๆ มามือเปล่าแบบนี้เลย ไม่ได้เอาเสื้อผ้ามาเปลี่ยนสักชุดเลยเหรอ ฉันไม่กลัว ยังไงก็มีเธออยู่นี่ เทียนฉิง ฉันเห็นเธอเป็นพี่สาวฉันแท้ ๆ ตั้งแต่เด็กแล้ว หน้าไม่อายจริง ๆ เลยเธอนี่ เธอเกิดเดือนสิงหาคม ฉันเกิดเดือนกันยายน เธอแก่กว่าฉันเดือนหนึ่งนะ ฉันไม่สนใจ เธอเป็นพี่ฉัน เธอไปไหนฉันก็ไปด้วย ฉันรู้ว่าเธอมีสัจจะ เธอมีข้าวกิน ยังไงก็ไม่ทำให้ฉันหิวหรอก เมียจ๋า เมียจ๋า ฉันอยู่นี่ เมียจ๋า นี่ไม่ใช่คนนั้นที่ริมทะเลเหรอ อย่าไปสนใจเขา ฉันชื่อค่วงไห่เซิง ต่อไปเธอเรียกฉันว่าอาไห่ก็พอแล้ว เธอชื่ออะไรเมียจ๋า เทียนฉิง หล่ออยู่นะ เธอเงียบไปเลย ปีนี้ฉันอายุ 25 ปี ไม่มีพ่อแม่ ฉันไม่เคยแต่งงาน เมียจ๋า วันนี้เราสองคนถือว่า ไม่ตีก็ไม่รู้จักกัน เราเป็น คู่สวรรค์สร้างนะ เมียจ๋า เธอดูสิ ชนแล้ว เธอดูสิ ขอโทษครับ ๆ ท่าน
ไม่ต้องถามชื่อ เรียกเมียไปเลย คุณเรียกไปแล้วไม่ใช่เหรอ – ได้ครับท่าน – ไปเถอะ เมียจ๋า เธอรอฉันด้วย ระวัง เธอดู ๆ ใครเป็นเมียนาย จะให้ฉันขับรถ ส่งนายเข้าเรือนหอไหม พี่เจียว ผม ไม่สิ ผมแค่เล่นน่ะ ขึ้นรถ พี่ฉันมีเรื่องตามหานาย [ถนนโต้วฝู่] เถ้าแก่ เอาปาท่องโก๋สองชิ้น ได้เลย ๆ ถือเงินดี ๆ ถือดี ๆ ขอบคุณ ที่นี่ก็คือถนนโต้วฝู่แล้ว เทียนฉิง เธอดู เธอดูสิ ๆ ๆ น่าสนุกมากเลย พี่หลิง รับคนใหม่มาอีกแล้วเหรอ ลุงก๋วยเตี๋ยว วันนี้กิจการดีไหม ยืมคำมงคลของพี่หลิงมา ดีอยู่ครับ เดี๋ยวมากินสักชามนะ ผมเก็บน้ำแกงที่ดีที่สุดไว้ให้คุณ ขอบคุณ หอมจัง เลิกดูได้แล้ว ๆ พี่หลิง พี่หลิงกลับมาแล้ว เหล่าสาว ๆ ต่อไปพวกเราจะอยู่ที่นี่นะ
คุณชีมาที่หนานหยางเป็นคนแรกสุด ในใจคิดถึงสาว ๆ ที่บ้านเกิด หางานให้ทุกคนทำ เกรงว่าหลังจากมาแล้ว จะไม่มีที่หลบลมหลบฝน ดังนั้นเลยเช่า หมู่บ้านโต้วฝู่ไว้ระยะยาว ทุกคนต้องจำความดี ของคุณชีไว้นะ เชื่อฟังเขา เคารพเขา เทิดทูนเขา – ได้ค่ะ – ได้ค่ะ เรากลับบ้านกัน [เธอน่ะมันโง่] [เธอไปกินมันหมูที่ไหนมามาก] [ถึงได้เคลือบใจจนด้านชาขนาดนี้] พี่หลิง คุณชีโมโหซิ่วเหอแล้ว ใช่ ฉันได้ยินแล้ว อย่างนั้นให้สาว ๆ ขึ้นไป จัดการที่พักก่อน ไม่ได้ มีคนเพิ่มมาหนึ่งคน รอหลังคุณชีเห็นแล้ว ค่อยพูดเถอะ คุณชี ฉันก็คิดมานานแล้วค่ะ ตอนนี้ฉันทำเต็มวัน ได้เงินหกเหมา ถ้าฉันไป ทำงานที่บ้านคนรวย แบบที่ไม่ต้องอยู่บ้านประจำ ตอนเช้า ตอนบ่าย ตอนกลางคืน ฉันไปได้สามบ้าน บ้านละสี่เหมา ก็คือหนึ่งหยวนสองเหมา นี่เธอคำนวณไว้เรียบร้อยแล้วเหรอ วันหนึ่งทำสามบ้าน เธอทำมาจากเหล็กหรือไง ทำงานทั้งวันทั้งคืน เธอจะไม่เอาชีวิตแล้วเหรอ ฉันไม่มีวิธีแล้วค่ะ ที่บ้านรีบใช้เงิน ผู้ชายขอมีเมียน้อยแล้วรีบใช้เงิน
ฉันทำงานที่ซิงโจว มีลูกให้เขาไม่ได้ พ่อแม่สามีก็เร่งรีบ ได้ ซื้อตั๋วเรือกลับบ้านเกิด คลอดลูกเสร็จแล้วค่อยกลับมา แบบนั้นไม่ได้นะคะ ฉันกลับบ้านเกิดแล้ว ทั้งบ้านจะเอาอะไรกินกัน ฉันทำได้เพียงทำงานเยอะขึ้นหน่อย หาเงินได้เยอะ ส่งกลับบ้านเก่า ถ้าเมียน้อย คลอดลูกให้เขาสักคน อนาคตฉันแก่แล้วกลับไป ก็จะเลี้ยงดูฉันได้ เธอน่ะไม่ได้โง่ เธอน่ะโดนของเข้าแล้ว ฟ้าก็ขวางเธอไม่ได้ เธอตัดสินใจไม่เป็นสาวโพกผ้าแดงแล้วสินะ ขอให้คุณชีช่วยให้สมหวังด้วย ฉันไม่ใช่แม่เธอเสียหน่อย เธอคุกเข่าให้ฉันทำไม ลุกขึ้น ถอดออกเถอะ ผ้าแดงนี้เธอถอดออกเถอะ ไม่ต้องใส่มันอีกแล้ว เธอรู้กฎนี้ใช่ไหม รู้ค่ะ [ผู้หญิงซานสุ่ยที่มาทำงานที่ซิงโจวทั้งหมด] [โพกผ้าแดง] [ก็คือสาวของฉันคุณชี] [ถอดผ้าแดงออก] [หลังจากนี้เธอจะอยู่หรือตายที่ซิงโจว] [ก็ไม่เกี่ยวกับฉันแล้ว] ซิ่วเหอ ซิ่วเหอ ซิ่วเหอ นี่เธอจะไปไหนน่ะ มีอะไรค่อย ๆ พูด [อาหลิง] [ไม่มีกฎต่อหน้าผู้มาใหม่แล้วเหรอ] พี่ซิ่วเหอ ฉันคือเทียนฉิง โอวหยางเทียนฉิง ตอนอยู่บ้านเกิด เราเคยทำงานอยู่ใน ที่ก่อสร้างด้วยกัน ฉันติดตามพ่อฉัน ตอนนั้นฉันเพิ่งอายุสิบสามเอง พี่ยังจำได้ไหม [อาหลิง บอกกฎของผู้มาใหม่สิ]
เขาถอดผ้าแดงออกแล้ว เรา… เราจะไม่คุยกับเขาอีก ซิ่ว สาว ๆ ท่านนี้คือคุณชี พี่ใหญ่ของเรา สวัสดีค่ะคุณชี อาหลิง คุณชี เธอชื่ออะไร เธอ สวัสดีค่ะคุณชี เขาชื่อเหอเสี่ยวฉาน ฉันชื่อโอวหยางเทียนฉิง เราสองคนเป็นเพื่อนจากหมู่บ้านเดียวกัน โตด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก ฉันถามเธอหรือยัง เขาขี้กลัว ไม่กล้าพูดต่อหน้าคนแปลกหน้า ฉันกลัวว่าคุณจะรอ เลยพูดแทนเขาค่ะ เธอเก่งดีนะ เมื่อกี้คนที่คุยกับซิ่วเหอ คือเธอสินะ ใช่ค่ะ ดี ฉันจะถามเธอ ในสมุดรายชื่อ มีสาวซานสุ่ยมาหนานหยาง 12 คน ฉันเตรียม ผ้าแดงไว้ 12 ผืน ทำไมถึงมีเกินมาหนึ่งคน เหอเสี่ยวฉาน ฉันไม่ต้องดูสมุดรายชื่อก็รู้ ในนั้นไม่มีชื่อนี้ของเธอ เธอมามือเปล่าร่างกายเต็มไปด้วยคราบน้ำมัน เธอไม่ได้นั่งเรือมาตั้งแต่แรกแล้ว ซ่อนอยู่ในห้องเครื่องใต้ท้องเรือ ไม่ได้ถูกจับโยนทะเลไปเป็นอาหารปลา เธอดวงดีมากจริง ๆ คนอย่างเธอ ฉันไม่รับ แต่ว่าเขา มาซิงโจวแล้วนะคะ เด็กสาวตัวคนเดียว จะทำยังไงล่ะคะ นี่คือเรื่องของเขา ไปจากหมู่บ้านโต้วฝู่เดี๋ยวนี้
พี่ใหญ่ เมื่อกี้คุณบอกว่า เราต่างเป็นสาวจากซานสุ่ย ฉันฟังคำพูดนี้แล้วซาบซึ้งมาก เสี่ยวฉานเขาเป็นคนซานสุ่ยจริง ๆ สิ่งนี้โกหกไม่ได้ เราสองคนโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก มาจากหมู่บ้านเดียวกัน บ้านเราสองคน ห่างกันไม่กี่ต้นไม้ใหญ่ เป็นสาวซานสุ่ยด้วยกัน พี่ใหญ่ คุณทำความดี ให้เขาอยู่ต่อเถอะค่ะ แอบขึ้นเรือ ใครจะรู้ว่าตัวเขา เอาเรื่องอะไรมาด้วย ถ้าทำให้ที่นี่ ของฉันเดือดร้อน ฉันบอกว่าไม่ให้อยู่ก็ไม่ให้อยู่สิ เธอจะพูดมากทำไมกัน คุณชี พวกเขาไม่เคยเดินทางไกล และไม่เคยเห็นโลก เพิ่งมาซิงโจว คุณว่า ชีวิตไม่คุ้นเคยกับสถานที่ ถ้าคุณไล่เขาออกไปแล้ว ไม่มีที่อยู่ เป็นอันตรายขึ้นมา… เธอเงียบไปเลย ดูท่าฉันคงช่วยเธอไม่ได้แล้ว เทียนฉิง ไม่เป็นไร มีฉันอยู่เป็นเพื่อนเธอ ฉันจะไปเป็นเพื่อนเธอเอง ใครใช้ให้เราเป็นเพื่อนกันล่ะ ไปเถอะ เทียนฉิง เขาบอกแล้วว่าไม่ให้เธออยู่ พูดมากก็ไร้ประโยชน์ เรามีมือมีเท้า แค่ไม่ได้ทำงานที่นี่เฉย ๆ หิวไม่ตายหรอก ไปเถอะ คุณชี ฉันชื่อเหอเสี่ยวฉาน ฉันไม่ได้ซื้อตั๋วเรือ เพราะที่บ้านยากจนเกินไป ตอนที่ฉันอายุหกขวบ พ่อฉันป่วยหนัก เพื่อรักษาเขา เลยขายบ้านและที่ไปหมดแล้ว
ก็รักษาชีวิตเขาไว้ไม่ได้ แม่ฉันลำบาก อดทนเลี้ยงฉันจนโตอย่างลำบาก ตอนนี้ก็ป่วยแล้ว ทำงานไม่ได้ ฉันมาหนานหยาง ก็เพื่อจะทำงานส่งเงินกลับไป ให้แม่ฉันได้ใช้ชีวิตอยู่หลายปีหน่อย ฉันไม่กลัวลำบาก ต่อให้งานเหนื่อยมากแค่ไหนฉันก็ทำได้ ขอร้องคุณให้ฉันอยู่ด้วยเถอะ ฉันจะตั้งใจทำงาน ไม่ให้คุณชีขายหน้า ไม่ให้สาวซานสุ่ยของเราขายหน้า คุณชี เด็กคนนี้น่าสงสารมากนะคะ มีใจกตัญญูทั้งนั้น เธอทนลำบากได้ ทำไมฉันดูแล้ว เธอท่าทางไม่เหมือน คนที่ทำงานใช้แรงเลย ฉันทำได้ ฉันทำได้จริง ๆ ฉันสาบาน มีใจกตัญญูจริง ๆ เป็นลูกกตัญญู ซิ่วเหอไปแล้วไม่ใช่เหรอคะ อย่างนั้นให้เขาอยู่ต่อ แทนซิ่วเหอหนึ่งคน รีบลุกขึ้นสิ ๆ คุณชีเห็นด้วยแล้ว ลุกขึ้นเถอะ ขอบคุณคุณชี รีบขอบคุณคุณชีสิ ขอบคุณค่ะคุณชี ก่อนจะผ่านมะละกา ให้แขวนธงของแก๊งราชามังกรก่อน โจรสลัด ก็จะไว้หน้าฉันบ้างเป็นธรรมดา อาไห่ ในเส้นทางนี้ เรื่องทุกเรื่อง ฝากนายด้วยนะ อย่าให้แก๊งราชามังกรขายหน้าล่ะ พี่หลง ผม มีอะไร ไม่มีอะไรครับ ทำไมยังอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ
มีอะไรก็พูดมา มีความรักแล้ว ไม่อยากไปจากซิงโจวแล้ว เปล่านะ พี่เจียว ผมบอกแล้วว่าเล่นสนุก ทำไมพี่ถึงทำให้ผมขายหน้า ต่อหน้าพี่หลงล่ะ พี่หลง ผมอยากถามพี่หน่อยครับ ให้คนอื่นไปคุมเรือได้ไหมครับ ผมเป็นฟักทองที่ปลูกในกระถาง ไม่มีอนาคตอะไร พี่หลง เรื่องคุมเรือเป็นเรื่องใหญ่จริง ๆ ผมกลัวผมทำไม่ได้ เป็นโคลนไม่เกาะกำแพงจริง ๆ ด้วย ฉันกำลังเลื่อนขั้นนาย นายอยากทำงานจับฉ่าย ที่ท่าเรือไปตลอดชีวิตเหรอ พี่ฉันอยากให้โอกาสนาย ให้นายหาเงินได้มากหน่อย ถ้านายไม่อยากไป ค่อยเลือกสหายคนอื่นมาก็ได้ ผมไปครับ พี่ไห่ เมื่อวานพี่ไม่ได้ไป จุดธูปที่วัดเทียนฝูกง ขอให้พี่หลงเลื่อนขั้นให้พี่เหรอ วันนี้เป็นอะไรไปล่ะ ฉันเป็นคนที่มีเมียแล้ว ไม่ใช่หรือไงล่ะ พี่สะใภ้ดุ ๆ คนนั้น พี่พูดจาแทะโลมนิดหน่อยก็พอแล้ว ทำไมถึงคิดจริงจังได้ล่ะ นายจะเข้าใจอะไร จุดธูปขอพร ก็เพื่อขอเมียไม่ใช่เหรอ ฉันจะบอกนายให้ วัดเทียนฝูกงศักดิ์สิทธิ์จริง ๆ เมื่อวานเพิ่งไหว้ วันนี้เมียฉัน ก็มาซิงโจวเลย เมียจ๋า พี่หลงส่งฉันไปคุมเรือ ฉันกลัวว่าจะไม่ได้เจอเธอ สิบวันถึงครึ่งเดือนเลย ไร้อนาคตจริง ๆ
ผมอาจิ่ว ตามพี่ใหญ่อย่างพี่ เมื่อไรถึงจะ ได้เป็นผู้เป็นคนเสียที นายวอนโดนชกใช่ไหม พี่ไห่ พี่มองไม่ออกเหรอ ว่าพี่เจียวเขาชอบพี่ ไร้สาระ ไม่ใช่ว่าพี่ดูไม่ออก พี่แกล้งเลอะเลือนต่างหาก ปล่อยโอกาส เป็นน้องเขยพี่หลงไปพี่ไม่เอา เอาแต่จะไปตาม ยายโพกผ้าแดงที่เพิ่งลงเรือ ยายโพกผ้าแดง ยายโพกผ้าแดงอะไรกัน ไม่น่าฟังเสียเลย ตามถนนก็เรียกกันแบบนี้ไม่ใช่เหรอ นายไม่เห็นเหรอ ว่าพวกเขาเป็นเด็กสาวอยู่น่ะ ต่อไปเรียกสาวโพกผ้าแดง สาวโพกผ้าแดงค่อยน่าฟังหน่อย ได้ งั้นต่อไปผม จะเรียกพวกเขาว่าสาวโพกผ้าแดง หลบหน่อย ๆ ผมว่าพี่น่ะหลงจนโงหัวไม่ขึ้นแล้วจริง ๆ เจ้าตัวแสบ นายว่าอะไรนะ ฉันจะหักขานาย [คฤหาสน์ตระกูลลู่] คุณไป๋เคยอยู่ที่เมืองนอก ยอมลดตัวมาเป็น ครูสอนพิเศษ ให้จ่านหยวนของเรา เป็นโชคของเขาจริง ๆ ค่ะ คุณหญิงรองเกรงใจไปแล้วค่ะ คุณไป๋อยู่ที่ประเทศอังกฤษมากี่ปีคะ เรียนหนังสือมาสามปี และฝึกงานที่สำนักงานหนังสือพิมพ์ ที่เบอร์มิงแฮมหนึ่งปีค่ะ คุณหญิงรอง คุณพูดภาษาอังกฤษเก่งจริง ๆ เลยค่ะ คุณก็เคยอยู่เมืองนอกเหรอคะ ถ้าฉันเคยอยู่เมืองนอกก็ดีสิ สอนจ่านหยวนเอง ก็ไม่ต้องเชิญคนมาแล้ว ฉันแค่พูดเป็น
ครึ่ง ๆ กลาง ๆ แบบนี้ ยังพูดไม่เก่งหรอกค่ะ ไม่นะคะ คุณออกเสียงได้แม่นยำมาก ทำให้คุณไป๋ขำเสียแล้ว คุณนายม่ายคนนี้ ความจริงเราไม่ได้สนิทกัน เพียงแต่ปีที่แล้วตอนที่เขากับคุณม่าย มาที่ซิงโจว เคยมาเป็นแขกบ้านเรา ครั้งหนึ่ง ฉันจำได้ว่าตอนนั้นฉัน เหมือนบอกว่าจะหา ครูสอนพิเศษให้จ่านหยวน ช่วยสอนภาษาอังกฤษเพิ่มให้เขา คิดไม่ถึงว่าคนคนนี้ จะมีน้ำใจมากจริง ๆ เขียนจดหมายแนะนำยาวขนาดนี้ คุณนายม่ายมีน้ำใจมากจริง ๆ ค่ะ รู้ว่าฉันจะมาซิงโจว ก็ช่วยฉันแนะนำตระกูลลู่ ที่มีชื่อเสียงและบารมีที่สุดในซิงโจวด้วยตัวเอง คำพูดนี้ของคุณไป๋ ทั้งชื่นชมคุณนายม่าย และยังยกยอตระกูลลู่ของเรา มีความรอบรู้จริง ๆ นะคะ คุณไป๋เคยอยู่ที่อังกฤษ งั้นอยู่ที่เซี่ยงไฮ้ ก็เป็นพรสวรรค์ที่หาได้ยากนะคะ ทำไมถึงอยาก มาเป็นครูสอนพิเศษ ที่ซิงโจวของเราล่ะคะ ตอนที่คุณพ่อยังหนุ่ม ก็เคยมาที่ซิงโจว จำที่นี่ได้ไม่ลืมค่ะ ตอนนี้ เขาไม่อยู่แล้ว ฉันอยากมาเยี่ยมสถานที่เก่าแทนพ่อ ก็ถือว่าทำความปรารถนาเดิมของเขาให้สำเร็จ นี่คือลูกกตัญญูจริง ๆ ควรค่าแก่การเคารพ เพียงแต่คนนอกบอกว่า ตระกูลลู่ของเรามีครอบครัวกิจการใหญ่โต ฉันดูแลบ้านแล้วถึงได้รู้ เป็นแค่เรื่องโกหก
ดังนั้นเดือนละ 40 หยวน ฉันจ่ายไม่ไหวนะคะ แล้วคุณว่าเท่าไรถึงจะเหมาะสมคะ จ่านหยวน ลูกว่าเราเชิญคุณไป๋ มาสอนลูก ให้เท่าไรถึงจะเหมาะสมล่ะ ให้ 400 หยวนสิครับ พี่สาวสวยขนาดนี้ ควรจะให้เยอะหน่อยนะครับ คุณชายน้อย ขอบคุณนะคะ เด็กคนนี้ ไปเล่นเถอะ คุณย่าออกมาแล้ว มาบอกแม่ด้วยนะ เจอกันพรุ่งนี้ครับพี่ ไปเถอะ คุณไป๋ จ่านหยวนของเรา เรียนแต่โรงเรียนที่ดีที่สุดในซิงโจว คุณมาก็แค่สอนเพิ่มให้เขา ตอนเย็น กินอยู่เหมือนกับฉัน เดือนละ 30 หยวน คุณว่าได้ไหมคะ งั้น แล้วแต่คุณหญิงรองเลยค่ะ คุณไป๋ตรงไปตรงมาดีนะคะ งั้นก็ตกลงตามนี้นะคะ พี่ พี่ ทำไมยังไม่เริ่มกินข้าวอีกล่ะ ฉันหิวจะแย่แล้วนะ อย่ากิน ฉันหิวแล้ว วันนี้รอบเอวชุดตัวนี้แคบ กินแล้วระเบิดออกมาจะทำยังไง เธอไม่ได้อยากสร้างความประทับใจที่ดี ให้พี่เสวี่ยถิงเหรอ พี่ สร้อยเส้นนี้ของพี่สวยจัง แม่น่ะลำเอียง เส้นที่สวยแบบนี้ ก็เก็บไว้ให้พี่ ถึงฉันก็ไม่มีอะไรให้เลย พี่ดูคอฉันสิ ตอนนี้ยังโล่งอยู่เลยนะ ปี้หัว
มีแขกอยู่ เขาเป็นใครน่ะ คุณนั่งเรือมา งั้นคุณก็นั่งเรือมาลำเดียวกับลู่เสวี่ยถิงน่ะสิ คุณมากับเขา งั้น คุณกับเขาก็เป็น… ฉันชื่อไป๋เวย มาสมัครเป็นครูสอนพิเศษ ให้คุณชายน้อยค่ะ ครูสอนพิเศษ ตกใจหมด คุณไป๋ รีบนั่งเถอะ น้องสาวฉันจินปี้หัว ถูกฉันตามใจจนเสียนิสัยตั้งแต่เด็ก อย่าถือสาเลยนะคะ พี่ พี่ตามใจฉันที่ไหนกัน ถ้าพี่ตามใจฉันจริง ๆ ก็ให้สร้อยเส้นนี้กับฉันสิ ปี้หัว ไม่ได้เอาไปเสียหน่อย แค่ยืมวันเดียว แม่ครับ คุณย่า อาสาม แล้วก็พ่อผมลงมาแล้วครับ พี่เสวี่ยถิง รีบทำไม คุณหญิงรอง กินข้าวได้แล้วค่ะ ได้ ฉันรู้แล้ว ไปเถอะ ไปกัน คุณไป๋ วันนี้ไม่บังเอิญเสียเลย น้องสามของฉันกลับมาจากเรียนเมืองนอก ต้อนรับคุณคนเดียวไม่ได้แล้ว ข้าวเย็น แม่หวงจะจัดให้คุณนะคะ ขอบคุณมากค่ะคุณหญิงรอง แม่หวง งั้นก็ลำบากคุณด้วยนะ ค่ะ คุณไป๋ เชิญตามฉันมาค่ะ ไม่กล้าหรอกค่ะ ฉันถือเองค่ะ ถึงแล้วค่ะ ห้องนี้สวยจริง ๆ เลย
จะรีบส่งข้าวเย็นมาให้นะคะ เดี๋ยวก่อนค่ะ ขอบคุณค่ะ แม่หวง คุณไป๋ใช่ไหมคะ เงินนี้ฉันไม่กล้ารับไว้หรอกค่ะ แม้แต่กระเป๋าฉันก็ไม่ได้ช่วยคุณยก ต่อไป ไม่รู้ว่าจะมีเรื่องที่ต้อง รบกวนคุณอีกเท่าไร งั้นก็ ขอบคุณค่ะคุณไป๋ คุณเกรงใจไปแล้วค่ะ กินข้าวได้แล้ว เร็วเข้า ๆ กินข้าวแล้ว เร็ว หิวจริง ๆ เลย ฉันก็ด้วย หอมจัง มา ให้เธอหน่อย เทียนฉิง ที่นั่งเต็มหมดแล้ว จะกินที่ไหนล่ะ ไปเถอะ เราไปกินกันในห้อง ใครน่ะ เธอมองฉันทำไม รีบกินสิ นี่มันกับข้าวอะไร แค่ทำให้แห้งด้วยเกลือ วางไว้บนข้าวนึ่งให้สุกแล้วกิน รีบกินเถอะ จะกินยังไงล่ะ พวกเธอสองคน ทำไมถึงมากินในห้องล่ะ ตั้งใจเรียกแมลงวันหรือไง แมลงวันบินให้ว่อน กัดอยู่บนหน้าพวกเธอ พวกเธอหลับลงเหรอ ต่อให้พวกเธอนอนหลับ ฉันนอนไม่หลับหรอกนะ ฉันอากุ้ยกลัวแมลงวันที่สุดแล้ว รีบออกไปสิ ที่นี่คือที่ไว้นอน ต่อไปขอเพียงเป็นของกิน ก็ห้ามเอาเข้ามา พวกเธอสองคนจำไว้ด้วย พวกเรา พวกเราเพิ่งมา ไม่รู้กฎนี้
ขอโทษค่ะ พี่อากุ้ย รีบออกไปสิ กลิ่นข้าวเต็มห้องไปหมด รีบไปสิ ๆ