บุตรสาวแห่งหนานหยาง (Sisterhood) ซับไทย | EP.4 (FULL EP) | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [บุตรสาวแห่งหนานหยาง] [ตอนที่ 4] [โรงเรียนตงซาน] ขอบคุณนะ ตั้งแต่นั้น ฉันก็คิดถึงเขาทุกวัน ทำงานก็คิดถึง กินข้าวก็คิดถึง ตอนนอนก็คิดถึง ต่อมา พอมีเวลาว่าง ฉันก็จะแอบมาที่นี่ เทียนฉิง เธอว่า ฉันทำแบบนี้ เรียกว่าหน้าไม่อายหรือเปล่า พี่อิง พี่อยากไปโรงเรียน ไปหาเขา ใช่ไหม โรงเรียนอะไร ไปหาใครน่ะ เดี๋ยวฉันอธิบายให้ฟังนะคะ พี่ใหญ่ ฉันจะพาพี่ไปหาเขา เดี๋ยวนี้เลย สาว สาว สาว สาวโพกผ้าแดง ฉันกลัวว่า เขา เขาจะไม่รู้จักฉัน ฉันขอยืม รถลากของคุณอีกได้ไหมคะ ครั้งนี้ไม่รบกวนให้พี่ใหญ่ลากแล้ว พวกเราจะลากเองค่ะ ได้สิ เธอดูสิ ที่ฉันอยู่ต่อก็ถือว่าได้ช่วยแล้วไม่ใช่เหรอ ขอบคุณนะคะ โอเค จอด เทียนฉิง เธอไปเรียกครูนั่น ออกมาสิ ฉันยังไม่รู้เลย ว่าเขาชื่ออะไร หน้าตาเป็นยังไง ฉันจะไปเรียกได้ยังไงล่ะ นั่นสิ อาอิง ครูหวัง
เดี๋ยวไปประชุม ที่ห้องทำงานด้วยนะคะ ได้ครับ เดี๋ยวผมตามไป เทียนฉิง น่าจะเป็นคนนั้น ใช่เขาไหม ฉันจะ ฉันจะไปเรียกเขามานะ ไป พี่อิง พี่ชอบเขาไม่ใช่เหรอ ฉันจะไปเรียกเขามา พี่บอกกับเขาต่อหน้าเลยนะ เทียนฉิง ช่างเถอะ อาอิงไม่อยากรบกวนเขาน่ะ อาอิง อาอิง ชีวิตไม่แน่นอนจริง ๆ พี่อิงจากไปแล้ว ขนาดคนที่ชอบ ชื่ออะไรยังไม่รู้เลย นั่นเป็นเพราะว่าพี่อิง ไม่ได้มีชีวิตที่ดีแบบเธอ โอวหยางเทียนฉิง เธอบอกว่าหน้าตาเธอ ก็ไม่ได้ดีกว่าฉันเท่าไร ทำไมถึงได้ดึงดูดผู้ชายขนาดนั้น เธอพูดอะไรน่ะ ใครดึงดูดผู้ชาย ขนาดเถ้าแก่น้อยยังชอบเธอเลย เธอยังดึงดูดผู้ชายไม่พอเหรอ อย่าพูดไร้สาระ ไม่ได้มีอะไร ถ้าไม่ได้ชอบเธอ ก็โดนทำร้ายฟรีเลยสิ วันนั้นเธอไม่ได้ไปที่ก่อสร้าง เขามาหาเธอ ฉันได้ยินเขาเรียกชื่อเธอ เรียกอย่างสนิทสนม อย่าพูดส่งเดช งั้นถ้าไม่ใช่เพราะเธอ เขาจะเอารถลากของเขา ให้พี่อิงยืมนั่งเหรอ เขาไม่รู้เหรอ ว่านั่นคือคนที่ใกล้ตาย ใช่ ต้องขอบคุณเขา งั้นไปพรุ่งนี้เลย ฉันก็ขอบคุณเขาในใจมาตลอดนะ แต่ให้ฉันไปหาเขา ฉัน ฉัน
ฉันจะพูดอะไรล่ะ ไม่ต้องพูด เธอก็ถือโอกาสตอนที่คนงาน อยู่ในที่ก่อสร้าง เธอก็เข้าไปในบ้านเขา แล้วก็ล็อกประตูไว้สองคน จะต้องพูดอะไรล่ะ เธออยากตายหรือไงนะ เธอพูดแบบนี้ ไม่อายเลยหรือไง ฉันไม่ได้พูดเล่นนะ เทียนฉิง ผู้หญิงจีบผู้ชายก่อนง่ายกว่านะ ในเมื่อเขาก็ชอบเธอแล้ว เธอก็ออกตัวหน่อย มีอยู่คำหนึ่งพูดว่าอะไรนะ แอบอิงอยู่ในอ้อมอก งั้นต่อไปเธอก็จะเป็น ภรรยาเถ้าแก่น้อยแล้วสิ เธอมาหนานหยางครั้งนี้ไม่เสียเปล่า ฉันต้องอาศัยบารมีแล้วสิ เธอพูดอะไรของเธอน่ะ อาอิง อยู่ที่นั่นดี ๆ นะ ขาดเหลืออะไร บอกพวกเรานะ พวกเราจะส่งไปให้เธอ อาอิงต้องไม่ตายฟรี พวกเราสาวโพกผ้าแดง กับสาวโพกผ้าน้ำเงินพวกนั้น ต้องจัดการให้เด็ดขาดแล้ว เทียนฉิง ทำไมเธอเร็วขาดนี้ ไม่มีใครเร่งเธอสักหน่อย ฉันอยากจะเพิ่มเที่ยวให้ได้มากขึ้น เดี๋ยวจะได้ ไปเจอเถ้าแก่น้อยเร็วหน่อยน่ะ คิดได้แล้วสิ จะไปแอบอิงอยู่ในอ้อมอกเขาแล้วเหรอ ถ้าพูดอีก ฉันจะฉีกปากเธออกมาเป็นชิ้น ๆ ได้ ฉันไม่กล้าพูดอีกแล้ว ภรรยาเถ้าแก่น้อย ไม่ทำงานเหรอ เธอมาที่นี่ทำไม ฉันมาหาเถ้าแก่น้อยค่ะ เธอคิดอะไรของเธออีก เอะอะก็เถ้าแก่น้อย เถ้าแก่น้อย เธอรู้ไหมว่าตัวเองเป็นใคร
– เถ้าแก่น้อยคะ – ตะโกนอะไรน่ะ โอวหยางเทียนฉิง เธอมาได้ยังไง ฉันกำลังจะไปหาเธอพอดี ไอ้คนงี่เง่า หยุดสูบบุหรี่ได้แล้ว ไป รีบไปที่ก่อสร้างเร็วเข้า ครับ มาแล้ว ๆ เถ้าแก่น้อย เชิญ เราเข้าไปข้างในห้องเถอะ ข้างนอกมันแสบจมูกมาก ฉัน ฉันกลัวควันจะเข้ามาน่ะ เธอนั่งสิ นั่ง นั่ง ดื่มชาเย็นสักแก้วนะ ขอบคุณค่ะ มีอะไรเหรอ มาหาฉันมีเรื่องอะไร คืออย่างนี้นะคะ ฉันอยากจะขอให้เถ้าแก่น้อย ช่วยซื้อยางรถยนต์เก่าให้สักหน่อยค่ะ ไม่รู้ว่าคุณสะดวกไหม ยางรถยนต์เก่า เอาไปทำอะไรเหรอ เมื่อเช้านี้ที่ถนนใหญ่ ฉันเห็นคุณลุงคนหนึ่ง ใส่รองเท้าคู่หนึ่ง พื้นรองเท้าหนาและแข็งแรงมาก แบบขนาดตะปู ก็ทิ่มไม่เข้า ฉันก็เลยถามลุง ลุงบอกฉันว่ารองเท้านั่น ทำมาจากยางรถยนต์เก่า ฉันก็เลยคิดว่า ถ้าบรรดาพี่น้องในที่ก่อสร้าง ได้ใส่รองเท้าแบบนี้ ก็จะไม่เกิดเรื่อง แบบพี่อิงอีกน่ะค่ะ ได้ยินมานานแล้วว่าเธอมีกำลังมาก ความกล้าหาญที่ต่อยคนครั้งก่อน ฉันก็ได้เห็นมาแล้ว ไม่คิดเลยว่า เธอจะฉลาด และมีน้ำใจขนาดนี้ ดูแล้วฉันน่าจะหาคนไม่ผิด เถ้าแก่น้อย
คุณมีธุระกับฉันเหรอคะ ฉัน ฉันอยากจะเลื่อนตำแหน่ง ให้เธอเป็นหัวหน้างานน่ะ ฉันเป็นผู้หญิงนะคะ เธอไม่คิดว่าที่ก่อสร้างของเรา กำลังต้องการหัวหน้างานหญิงอยู่พอดีเหรอ อย่างเจ้าเฉียงนั่น อยู่กับตระกูลอวี๋ของเรามาหลายปี หมอนั่นน่ะ คิดมาตลอดว่าตระกูลอวี๋ของเรา กำลังรังแกคนงาน ฉันไม่อยากให้เป็นแบบนี้ ฉันคิดว่า คนงานหญิงในที่ก่อสร้างของเราตอนนี้ มีมากขึ้นเรื่อย ๆ ถ้ามีหัวหน้างานหญิงแบบเธอสักคน คงจะดีไม่น้อย แต่ว่าฉันเพิ่งมาใหม่นะคะ แล้วจะกลัวอะไร ก็ฉันถูกใจเธอแล้ว ขอบคุณเถ้าแก่น้อยที่หวังดีค่ะ เอ่อ ที่ก่อสร้างยังมีงานต้องทำ ฉันไปทำงานก่อนนะคะ เรื่องยางรถยนต์เก่านั่น รบกวนคุณด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ เอ่อ ค่อย ๆ นะทุกคน เหยียบมั่นแล้วน่ะ วางใจเถอะ พี่จินจือ อาชี ทำอะไรน่ะ ถอยไป อาอิงก็เกิดเรื่อง ที่บันไดนี้แหละ ฉันจะให้เธอชดใช้ด้วยเลือด เธออยากจะทะเลาะใช่ไหม มาสิ มา ใครอยากทะเลาะกับเธอ พวกเราจะลงไปตรงนี้ พวกเธอถอยไป พี่จินจือ พี่น้องทุกคน เท้าเหยียบให้มั่น ถือไม้คานหาบให้ดี ก้อนอิฐห้ามร่วงนะ อย่าให้โดนคนของพวกเราเอง ไม่ทิ้งไม้คานหาบใช่ไหม
ได้ ฉันจะดูว่าพวกเธอจะทนได้นานแค่ไหน ทำไมถึงพักแล้วล่ะ เทียนฉิง เธอมานี่ เธอดูสิ นี่มันเรื่องอะไรกัน คุณชีสุดยอดจริง ๆ ต่อไปสาวโพกผ้าน้ำเงินเละแน่ น่าจะตายสักสองสามคน นี่ถือว่าเป็นการเอาคืนให้พี่อิง เยี่ยมมาก สมกับที่เป็นพี่ใหญ่ของเรา ระบายความแค้นแทนพวกเรา ทำเวลาให้ดี ๆ คุณชีสุดยอดจริง ๆ นั่นสิ เขาเป็นพี่ใหญ่ของพวกเรานะ พี่จินจือ ไม่ไหวแล้ว แบกไม่ไหวแล้วค่ะ ฉันจะสู้ให้ถึงที่สุด พี่น้องที่อยู่ข้างล่าง หลบก้อนอิฐหน่อย ฉันจะไม่ร่วงลงไปหรอก ต่อให้ต้องตาย ฉันก็จะลากอาชีให้ตายไปด้วยกัน พี่จินจือ คุณชี ถอย ถอยหน่อย ๆ เถ้าแก่น้อยรู้ว่าคุณมา เลยให้ฉันมาเชิญคุณไป บอกว่ามีเรื่องจะปรึกษากับคุณ โอวหยางเทียนฉิง นี่ไม่ใช่เรื่องของเธอ ไปให้พ้น ไม่ได้นะคะ เถ้าแก่น้อยยังบอกอีกว่า ตำรวจกำลังจะมาแล้ว คุณไม่ไปไม่ได้นะคะ ทำไงดี คุณชี ดูอะไรน่ะ รีบไปทำงาน ไปทำงาน ไป พี่เฉียง ไม่ต้องตะโกนเรียกแล้ว พี่ใหญ่ของพวกเราอยู่ที่นี่ เถ้าแก่น้อยเชิญเขาไปไม่ใช่เหรอ
พี่มาเชิญสิ นี่ทำอะไรกันน่ะ ผมรู้แล้วครับ พี่เฉียง ดูเหมือนสาวโพกผ้าแดงกับสาวโพกผ้าน้ำเงิน จะไม่มีใครยอมใคร ผู้หญิงสารเลวพวกนี้ ไปดูหน่อย ไป แยกย้ายเถอะ ทุกคนแยกย้าย ยังไม่ได้ตีพวกเขาเลยนะ จะแยกย้ายได้ยังไง เสียเวลากับพวกนี้จริง ๆ เสียเวลา นี่มันเรื่องอะไรกัน นี่มันเรื่องอะไรกัน ไป ๆ ๆ – ไป ๆๆ – ไปทำงานเถอะ ไปกันเถอะ ไป นี่มัน ตั้งใจทำงานนะ ไม่คิดเลยนะ ว่าเธอจะทำเรื่องแบบนี้ เธอถอดผ้าแดง ออกมาตอนนี้เลยนะ ไปไกล ๆ เลย พี่อากุ้ย ใจเย็น ๆ ก่อนนะคะ ฉันรู้ว่าพวกพี่กับพี่อิง เป็นพี่น้องที่รักกันมาก พี่อิงจากไป พวกพี่เสียใจ ฉันก็เสียใจเหมือนกัน แต่ทำอะไรต้องคิดถึงผลที่ตามมานะ เรื่องเมื่อกี้ ไม่ได้คิดจะเอาให้ถึงชีวิต แล้วถ้าเกิดมีใครเป็นอะไรขึ้นมา ตำรวจจับนะ ต้องติดคุกนะ แล้วพี่น้องซานสุ่ยของเรา ต่อไปมาที่ซิงโจว จะหางานทำได้ยังไงล่ะ
เธอยังกล้าพูดถึง พี่น้องซานสุ่ยอีกเหรอ กินบนเรือนขี้รดบนหลังคาอย่างเธอน่ะ พวกเราหญิงสาวชาวซานสุ่ย นับตั้งแต่นี้ ไม่รู้จักโอวหยางเทียนฉิง รู้จักก็ได้ ไม่รู้จักก็ได้ ฉันไม่สามารถทนดู พวกพี่ฆ่าคนหรอกนะ เธอพูดอะไรน่ะ พวกเราจะฆ่าคนเหรอ พวกเขาต่างหาก พวกเขาทำให้อาอิงต้องตาย แต่สาวโพกผ้าน้ำเงินก็ไม่ได้ตั้งใจนะคะ พวกเขาก็ไม่คิดหรอกว่า พี่อิงจะถูกตำเท้า แต่นี่มัน คนละเรื่อง กับเรื่องวันนี้เลยนะ ไม่ใช่ เธอลืมไปแล้วเหรอ ว่าตัวเองเป็นใคร ทำไมต้องพูดแทนพวกเขาด้วย ฉันไม่ได้พูดแทนพวกเขานะคะ ฉันกำลังพูดเรื่องจริงอยู่ ฉันไม่ได้ลืมว่าตัวเองเป็นใคร ฉันรู้ดีว่า ฉันมาทำงานที่หนานหยางได้ เพราะฉันเป็นน้องสาวซานสุ่ย แล้วก็เป็นเพราะได้รับการดูแลจากพี่ใหญ่ แต่ถ้าเรื่องนี้ มีคนเป็นอะไรขึ้นมาจริง ๆ พี่ใหญ่โดนจับแล้ว พี่น้องคนอื่น ๆ จะทำยังไงล่ะ พี่กุ้ย พี่เคยคิดไหมคะ เทียนฉิง อาอิงดีกับเธอมาก เธอไม่กลัวว่าคืนนี้เขาจะกลายเป็นผี กลับมาหาเธอเหรอ พี่อิงเป็นคนดีมาก ฉันเชื่อว่าถ้าวันนี้พี่อิงอยู่ พี่อิงก็คงไม่อยากเห็น พวกเราปะทะกับสาวโพกผ้าน้ำเงินหรอกค่ะ พี่อิงจะกลับมาก็ดีสิ ฉันจะได้จับมือกับพี่อิง คุยกันอย่างสนิทสนม เธอพูดดีนี่ เธอคุกเขาเดี๋ยวนี้เลย แสดงความสำนึกผิดต่อคุณชี ฉันไม่ทำ
ฉันรู้อยู่แก่ใจดี ทำไมฉันต้องคุกเข่าด้วย เธอ คุณชี อากุ้ย เธอลืมไปแล้วเหรอ ว่าเขาตีสนิทกับเถ้าแก่น้อยได้แล้ว มีที่พึ่งพิงแล้ว ตอนนี้เธอกล้าตีเขา เธออยากให้พวกเราทุกคน โดนไล่ออกจากที่ก่อสร้างเหรอ ฉัน ดูเหมือนว่าความแค้นของอาอิง พวกเราจะเอาคืนให้ไม่ได้ เธอเป็นอะไรน่ะ กลัวว่าจะอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้อีก ต้องเปลี่ยนที่ทำงานแล้ว ไม่ได้นะ ถ้าเธอไปแล้ว ฉันจะทำยังไงล่ะ ไม่มีใครคอยคุ้มกันฉัน ฉันยิ่งโดนรังแกมากขึ้นไปอีก ความจริง เธอไม่ต้องไปหรอก แล้วก็ไม่มีใครกล้าไล่เธอไปด้วย พูดอย่างกับว่า เธอมีอำนาจตัดสินอย่างนั้นแหละ มันก็ไม่แน่นะ ฉันบอกพี่หลิงแล้วว่า เธอจะเป็นภรรยาเถ้าแก่น้อยแล้ว ให้เขาลองพิจารณาดู ไม่แน่ต่อไปสาวโพกผ้าแดง ต้องอาศัยเธอถึงจะมีงานทำนะ ทำไมเธอถึงพูดเหลวไหลแบบนี้ล่ะ แล้วถ้าฉันไม่พูดแบบนี้ พวกเขาให้เธอถอดผ้าแดงออกจริง ๆ เธอไปแล้วจะทำยังไง เหลือฉันคนเดียว หัวเดียวกระเทียมลีบ ฉันกลัวน่ะ อีกอย่างนะ ที่ฉันพูดก็ไม่ใช่เรื่องที่ไม่มีมูล เถ้าแก่น้อยจะให้เธอ เป็นหัวหน้าคนงานไม่ใช่เหรอ งั้นเธอก็เป็นเลยสิ คอยดูแลพวกเขา ดูสิว่าต่อไปพวกเขา ใครจะกล้ามาสั่งสอนเธออีก ต่อไป เธอก็ให้ฉันเป็นหัวหน้าเล็ก ไหล่ฉันจะได้ไม่ต้องพองอีก ปวดจะแย่ ทำไมฉันต้องมี พี่น้องอย่างเธอด้วยนะ
ฉัน ฉันนี่มันโชคร้ายจริง ๆ ยอมรับความโชคร้ายซะเถอะ เธอหนีไม่พ้นเหอเสี่ยวฉานหรอก ชาตินี้เหอเสี่ยวฉาน จะอยู่กับโอวหยางเทียนฉิงตลอดไป ไม่รู้จักอายนะเธอน่ะ เธอพูดถูก ไม่ต้องอาย ไม่ต้องอาย ไม่ต้องอายแล้ว ไป ๆ ๆ หน้าไม่อายใช่ไหม ฉันจะดึงมันออกมา ไม่อายหรอก จะอยู่กับเธอ คนมาใหม่คนเดียว ขนาดคุณชียังไม่อยู่ในสายตา ต้องไล่เขาไป ไม่อย่างนั้นต่อไปสาวโพกผ้าแดง ก็จะไม่รวมใจเป็นหนึ่งเดียว เดิมที ฉันชอบเทียนฉิงมากเลยนะ อาอิงยิ่งชอบเขาเข้าไปใหญ่ แต่ไม่คิดเลยว่า ที่พวกเราบอกว่าจะแก้แค้นให้อาอิง เขากลับโผล่ออกมา เธอว่าต่อไปพวกเรา จะเจออาอิงได้ยังไง เขาทำถูก ที่เทียนฉิงพูดวันนี้ มีเหตุผลทุกประโยค ฉันนับถือจากใจ คุณชี ตอนนี้ข้างนอก มีคนวิพากษ์วิจารณ์กันแล้ว บอกว่าเรื่องของสาวโพกผ้าแดง คุณตัดสินใจไม่ได้ โดนคนมาใหม่บงการ แบบนี้ต่อไปต้องวุ่นวาย เรื่องวันนี้น่ะ ถ้าเทียนฉิงไม่ห้ามไว้ ถึงจะวุ่นวายต่างหากล่ะ ต้องโทษฉัน ฉันบุ่มบ่ามเกินไป เกือบทำผิดพลาดครั้งใหญ่ ไม่ใช่นะคะ เอาละ เรื่องนี้มันผ่านไปแล้ว ใครก็ห้ามทำให้เทียนฉิงลำบากใจ แล้วสาวโพกผ้าน้ำเงินล่ะ พวกเราพี่น้องซานสุ่ย
ไม่มีใครเห็นเลย ความแค้นของฉันกับเซวียจินจือ เป็นเรื่องของพวกฉันสองคน ช้าเร็วฉันก็ต้องหาโอกาส สะสางกับเขาตามลำพัง พี่จินจือ เมื่อวานที่พวกเขารังแกพวกเรา พวกเราต้องยอมทนเหรอ แล้วจะทำอะไรได้ล่ะ พวกเขามีตั้งหลายคน ฉันมีความแค้นกับอาชี แต่อาอิงนั่นเป็นคนดี ตะปูแทงครั้งเดียว เขาก็ไม่อยู่แล้ว ฉันก็ไม่สบายใจ ไปกันเถอะ โดนดูถูกเหยียดหยามไปทั่ว ทั้งเช้านี้ ขนาดคนที่พูดกับฉัน ยังไม่มีเลย รอให้ฉันเป็นหัวหน้าเล็กก่อน ดูว่าฉันจะสั่งสอนพวกเขายังไง พูดอะไรน่ะเธอ ฉันแค่คุยโม้ไม่ได้หรือไงนะ มีเธอเป็นพี่น้องดีจังเลย พัวพันกับเธอ ก็แย่พอแล้ว เธอดูสิเธอเป็นคนช่างพูด ไม่มีคนพูดกับฉัน ฉันกลับรู้สึกว่าดีจะตายไป ตั้งใจกินข้าว ตั้งใจทำงาน รอให้หาเงินได้มากพอ กลับไปสร้างบ้านให้พ่อที่ซานสุ่ย ไม่เป็นภรรยาเถ้าแก่น้อยแล้วเหรอ ฝันไปเถอะ จะไปมีห่านย่างตกลงมาจากฟ้าได้ยังไงล่ะ ใครโยนน่ะ ห่านย่าง ตกลงมาจากฟ้าจริงด้วย มา เทียนฉิง เทียนฉิง อร่อย นี่ยังไม่รู้เลยว่าใครให้มา เธอกล้ากินเหรอ เธอจะไปสนใจอะไรเขาล่ะ โยนมาที่เท้าฉันก็ต้องเป็นของฉันสิ เขาเล่นตุกติกไม่ออกมา ฉันจะหาเจอที่ไหนล่ะ อร่อย เธอกินสักคำสิ กิน หอมใช่ไหมล่ะ ใครพูดน่ะ
ค่วงไห่เซิง อาหลิง นั่นใครน่ะ – ดูคุ้น ๆ นะ – เป็นไง อร่อยไหม เหมือนว่าจะเคยเจอที่ท่าเรือ เจอวันนั้นที่ไปรับคนใหม่ค่ะ เป็นคนอันธพาลน่ะ ไม่ได้เจอหลายวัน เธอยังจำพี่อาไห่ของเธอได้เหรอ ฉันกลับมาจากปีนัง รู้ว่าพวกเธอสาวโพกผ้าแดง ทำงานอยู่ที่นี่ ฉันก็เลยมา เป็นไง ห่านย่างอร่อยไหม พอแก้ขัดได้ ก็ดี ยังมีอร่อยกว่านี้อีกนะ พรุ่งนี้ฉันซื้อให้เธอ เธอตากแดดจนคล้ำเลยนะ ฉันว่าเธอคล้ำยิ่งดูสวย 一边去 ไอ้คนอันธพาล ฉันจะบอกนายให้นะ ที่นี่คือที่ก่อสร้าง ถ้านายยังมาก่อกวนอีก ฉันจะตีให้ตายเลย อยากให้ฉันไปเหรอ ก็ได้นะ เธอบอกชื่อของเธอมาหน่อยสิ กิน ทำไมเหรอ ไอ้คนอันธพาลนี่เอามาให้น่ะ ไม่กินก็น่าเสียดาย รีบกินเข้า กินเสร็จแล้วไปทำงาน เขาชื่ออะไรเหรอ พี่อาไห่ เขาชื่อโอวหยางเทียนฉิง – ฉันชื่อเหอเสี่ยวฉาน – เหอเสี่ยวฉาน โอวหยางเทียนฉิง ต่อไปเธอไม่ต้องเรียกฉันว่าพี่อาไห่แล้วนะ เรียกฉันว่าอาไห่ก็ได้ ฉันชื่ออาไห่นะ เทียนฉิง อาไห่
เหมาะสมกันมาก อากาศดีก็เดินเรือสะดวก ใช่ไหมล่ะ พี่น้อง มากินห่านย่างกัน ห่านย่างหอมมากเลยนะ คนอันธพาลเอามาให้น่ะ ทุกคนรีบแบ่งกันกินเร็ว พี่น้องกินข้าวกันหมดแล้ว เอากลับไปกินตอนเย็นเถอะ เอามา เอามา เอานี่ เทียนฉิง มีปัญหาอะไรไหม ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าทำไมถึงตามมาถึงที่ก่อสร้าง สุดยอดจริง ๆ พอลงจากเรือก็มาหาคนรักเลย อากุ้ย ไม่ใช่แบบนั้น วันนั้นฉันก็อยู่ด้วย เธอคิดว่าจะทำยังไง ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ คงต้องไล่ไอ้คนอันธพาลไปก่อน คุณชีคะ รบกวนคุณช่วยเชิญเถ้าแก่น้อย เถ้าแก่น้อยน่าจะจัดการไอ้คนอันธพาลนี่ได้ เรื่องของเธอ เถ้าแก่น้อยต้องสนใจแน่นอน แต่จัดการกับไอ้คนอันธพาลน่ะ ต้องไปหาเจ้าหมูเฉียง อาหลิง เธอไปเชิญ บอกเขาว่าคนนี้ พวกเราไม่รู้จักเลย ให้เขาไล่ไปซะ ได้ค่ะ พี่น้อง ทำงานได้แล้ว ได้เลย รอเดี๋ยว ๆ รอเดี๋ยว ๆ พี่น้องทุกคน เมียจ๋า พี่น้องทุกคน เรียกฉันว่าอาไห่ก็ได้นะ ต่อไปเรียกฉันว่าอาไห่ก็ได้ พี่น้อง ทำความรู้จักกันหน่อยนะ
– ขอบคุณนะ – ฉันชื่ออาไห่ หอมมากเลย กินเยอะ ๆ นะ เรียกฉันว่าอาไห่ก็ได้ เรียกฉันว่าอาไห่ก็ได้นะ พี่น้อง เรียกฉันว่าอาไห่ก็ได้นะ เมียจ๋า เธอเชื่อไหมว่า งานของพวกเธอ ฉันทำได้หมดเลยนะ หลบไป เมียจ๋า วันนี้เธอทำงานอะไรเหรอ ขนอิฐเหรอ ฉันช่วยเธอนะ อาไห่มีกำลังเยอะ ถ้านายยังไม่ไปอีก ฉันจะตีให้ตายเลย ใครน่ะ อยู่ไหน อยู่นี่ค่ะ เขา เขาค่ะ เจ้าหมูเฉียง นี่มัน อาไห่ใช่ไหม ไม่เจอกันนานเลยนะ นี่ ๆ ล่ำอีกแล้วนะ อาเฉียง ฉันมาดูเมียฉันที่ที่ก่อสร้างน่ะ นายไม่ต้องยุ่งนะ เมียนาย คนไหน โอวหยางเทียนฉิง นายหมายความว่ายังไง คิดว่าฉันตาไม่ถึงเหรอ ไม่ ๆ ๆ ได้ แล้วยังไม่ชูนิ้วโป้งขึ้นมาอีก ชู ๆ ๆ ชู พี่เฉียง อาหลิง
เธอนี่ กระต่ายตื่นตูมอะไรกัน เขา เขาคือ เขาคือพี่ไห่ นายหยุดก่อกวนได้ไหม เขามาเที่ยวที่ก่อสร้างเป็นเรื่องดี ทำเอาฉันถึงกับกินข้าวไม่หมดเลย ต่อไปเธอ มีความชัดเจนหน่อยได้ไหม พี่เฉียง พี่เฉียง พี่รู้จักเขาเหรอคะ อาไห่ รู้จักตั้งนานแล้ว แต่ที่เขาจีบสาวน่ะ ฉันเพิ่งเห็นครั้งแรก ไม่คิดเลยว่าจะเป็นเทียนฉิง เขาทำงานอะไรเหรอคะ เมื่อก่อนก็เข้ามาป่วนในที่ก่อสร้างไปวัน ๆ ต่อมาก็ออกไป ฉันจัดการเขาไม่ได้ ไปหาพี่หลงแล้วกัน พี่หลง พี่หลง พี่หลง แก๊งราชามังกรแห่งถนนอันเสียงซาน หลินหลงชิงน่ะ แก๊งราชามังกร อาหลิง เธอ เธอก็มาที่ซิงโจวหลายปีแล้ว อย่าบอกนะ ว่าเธอไม่รู้จักพี่หลงน่ะ ฉัน ฉัน อย่ามาก่อกวนนะ ฉันทำเอง ฉันทำเองดีกว่า ให้ฉัน เอามาให้ฉัน นาย ไม่ใช่ พี่อาไห่ ไม่ใช่ เมียจ๋า พี่อากุ้ย เขาแย่งไม้หาบของฉันไปแล้วน่ะ ทำไมไม่มีใครช่วยพวกเราหาบบ้าง ฉันไม่ได้ตั้งใจอู้งานนะ เมียจ๋า เธอพูดกับฉันหน่อยสิ นายหุบปากไปซะ น่ารำคาญจริงเลยนาย
ฉันน่ารำคาญเหรอ ฉันไม่น่ารำคาญหรอก เถ้าแก่น้อย คนนั้นค่ะ ฉันมีธุระนิดหน่อย เรื่องของที่นี่ พวกเธอแก้ปัญหาเองแล้วกัน เถ้าแก่น้อย คนนี้ทำไมดูแล้ว เหมือนเสี่ยวเซียงจื่อเลยนะ เสี่ยวเซียงจื่อ ทำไมตอนนี้นาย ถึงไม่มีมารยาทแบบนี้นะ ฉันเรียกก็ไม่ตอบ เสี่ยวเซียงจื่อ เมียจ๋า เสี่ยวเซียงจื่อ เธอเดินช้า ๆ หน่อย ฉันจะบอกเธอให้ ไอ้หนุ่มคนนั้นน่ะ ฉันรู้จัก จริง ๆ นะ ฉันรู้จักเขา พี่ใหญ่ เขานั่นแหละ เมียจ๋า เธอรอฉันหน่อยสิ อาไห่ใช่ไหม ฉันเอง ขอบคุณที่ช่วยพวกเราขนอิฐ งานนี่มันลำบาก เชิญกลับไปเถอะ ฉันไม่ได้ช่วยพวกเธอขน ฉันช่วยโอวหยางเทียนฉิงขนต่างหาก อีกอย่างนะ งานนี้ไม่ได้ลำบากเลย เธออย่าไล่ฉันไปเลยนะ ฉันไม่ไปหรอก ถึงเวลาเดี๋ยวฉันก็ บอกกับเจ้าหมูเฉียง แต่ว่า ค่าแรงที่ฉันทำงานวันนี้ ต้องให้เมียฉันหมดเลยนะ ใครเป็นเมียนาย ฉันจะบอกให้นะ ผู้ชายที่ฉันชอบ ต้องมีกำลังมากกว่าฉันถึงจะได้ นายไม่ยอมไปใช่ไหม ได้ งั้นเรามาแข่งกัน ถ้านายแพ้
ก็ห้ามมาที่ก่อสร้างอีก กล้าไหม ได้สิ งั้นเธอก็เป็นบัณฑิตซิ่วไฉกับผ้าเช็ดหน้า ที่ใช้ห่อหนังสือ ที่เราแข่งกันคือกำลัง ไม่ใช่สำบัดสำนวน ได้สิ แล้วถ้าเธอแพ้จะทำยังไง ฉันก็จะไม่เรียกนายว่าไอ้คนอันธพาลอีก แค่นี้เองเหรอ ไม่ได้ เธอต้องเรียกฉันว่าผัวจ๋า ฉัน พี่อาไห่ นายเดิมพันสูงเกินไปแล้ว ผู้หญิงคนไหนจะกล้าแข่งกับนาย งั้น งั้นก็ได้ ถ้าเธอแพ้ คืนนี้เราไปกินข้าวกัน แบบนี้ได้ ฉันตัดสินใจแทนเขา เหอเสี่ยวฉาน แต่ต้องพาฉันไปด้วย ไม่มีปัญหา ขอแค่เป็นพี่น้องของเทียนฉิง ฉันเลี้ยงหมดทุกคน อาไห่เลี้ยงไหวน่ะ งั้นได้เลย เธออยากกิน เธอก็ไปกิน ฉันช่วยเธออยู่นะ เธอพูดเองว่าจะแข่ง จะเสียเปรียบไม่ได้นะ เธอถอยไป ค่วงไห่เซิง นายเป็นผู้ชาย ต้องพูดคำไหนคำนั้น ถ้านายแพ้ ก็ห้ามมาที่ก่อสร้างอีก ถ้านานกล้ามาอีก ฉันเจอนายครั้งหนึ่ง ก็จะต่อยนายครั้งหนึ่ง เริ่มเลยเถอะ เปลี่ยนใจยังทันนะ ไอ้คนอันธพาล ฉันไม่เปลี่ยนใจ ฉันแค่กลัวเธอจะเหนื่อย นี่มัน สู้ ๆ เทียนฉิง สู้ ๆ
สู้ ๆ เทียนฉิง – สู้ ๆ – สู้ ๆ เยี่ยมมาก – สู้ ๆ – สู้ ๆ เยี่ยมมาก สู้ ๆ ๆ ๆ เทียนฉิง ทำไมมันหนักขนาดนี้ สู้ ๆ นะ – สู้ ๆ – สู้ ๆ – สู้ ๆ – สู้ ๆ นายหยุดทำไมน่ะ เร็ว ๆ ๆ – สู้ ๆ – สู้ ๆ – สู้ ๆ – สู้ ๆ เมียจ๋า
หาบอิฐขึ้นบันได้ไม่ง่ายเลยนะ เธอระวังด้วย ระวังเท้า ระวังหน่อย เมียจ๋า ช้า ๆ หน่อยสิ นายจะพูดไร้สาระไปถึงไหน รีบไปซะเถอะนาย เทียนฉิง สู้ ๆ เมียจ๋า สู้ ๆ – สู้ ๆ เทียนฉิง – สู้ ๆ เจ้าเมียบ้า เธอมีแรงขนาดนี้ เธอกินอะไรถึงได้โตมาเนี่ย ยอมแพ้แล้วก็รีบไปซะ แล้วไม่ต้องมาอีกนะ เธอเก่งขนาดนี้ เธอเลี้ยงฉันแล้วกันนะ ฝันไปเถอะนาย เมียจ๋า เธอรอฉันด้วยสิ อาไห่ สู้ ๆ อย่าแพ้ให้กับสาวโพกผ้าแดงนะ ใช่ สู้ ๆ สู้ ๆ นะ อย่าให้ลูกผู้ชายต้องเสียหน้า – สู้ ๆ – สู้ ๆ เทียนฉิง เทียนฉิง สู้ ๆ เทียนฉิง
– สู้ ๆ – สู้ ๆ สู้ ๆ นะ สู้ ๆ สู้ ๆ เร็วเข้า สู้ ๆ สู้ ๆ เทียนฉิง – สู้ ๆ – สู้ ๆ สู้ ๆ อย่ายอมแพ้ให้เมียโพกผ้าแดงนะ ฉันถูกใจเทียนฉิงมาตลอด แต่อาไห่ก็มารุ่มร่าม จะทำยังไงนะ ไหลฝู ที่แท้นายก็ชอบเทียนฉิงเหรอ จริงอะ ฉันรู้สึกว่าเขาเก่ง แต่หาเรื่องผู้ชายได้ขนาดนี้ ฉันคงไม่เอา พรุ่งนี้ฉันต้องตั้งใจดูแล้วว่า คนไหนที่ทั้งเก่งและรับผิดชอบหน้าที่ บ้านของฉันสร้างเสร็จนานแล้ว รอแค่เมียนี่แหละ – สู้ ๆ – สู้ ๆ – สู้ ๆ – สู้ ๆ
– สู้ ๆ – สู้ ๆ – สู้ ๆ – สู้ ๆ – สู้ ๆ – สู้ ๆ – สู้ ๆ – สู้ ๆ เมียจ๋า เธอรอฉันด้วยสิ พี่ไห่ พี่ไห่ ทำไมพี่ถึงมาอยู่ที่นี่ ฉันหาทั่วซิงโจวเลยนะ กว่าจะเจอพี่ นายไม่เห็นเหรอว่าฉันกับเมียฉัน กำลังแข่งกันอยู่ นายอย่ามาทำให้เสียกำลังใจสิ ยังจะแข่งอะไรล่ะพี่ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว ในแก๊งเกิดเรื่องใหญ่แล้ว มีอะไรเหรอ ๆ เรื่องอะไร ๆ พี่หลงให้พี่รีบกลับไป ไปเถอะ ๆ อะไรนะ ได้ ๆ ๆ ได้ ๆ ๆ มา พยุงฉันหน่อย
ค่อย ๆ นะ ค่อย ๆ นะ เมียจ๋า ฉันจะบอกเธอให้นะ วันนี้ฉันมีธุระด่วนจริง ๆ การแข่งขันของเรา หยุดไว้ชั่วคราว วันหลังค่อยมาแข่งกันใหม่ วันหลังอะไรกันล่ะ ใครบอกว่าวันหลัง นายแพ้แล้วก็ต้องยอมรับความพ่ายแพ้ ต่อไปไม่ต้องมาที่ก่อสร้างอีก ฉันไม่ได้แพ้นะ ชายชาตรีอย่างฉัน ฉัน อาไห่ ฉันจะแพ้ได้ยังไงกัน เมียจ๋า ฉันจะบอกเธอให้นะ วันนี้ฉันมีธุระด่วนจริง ๆ วันหลัง วันหลังเราค่อยมาแข่งกัน เอาละ พี่ไห่ เร็วเข้า ๆ ไป ๆ ๆ วันหลัง วันหลังนะ ยังจะหนีอีก ค่วงไห่เซิง แพ้แล้ว แพ้แล้ว ไอ้คนอันธพาล ไอ้คนอันธพาล นี่มันหน้าด้านจริง ๆ เลย เทียนฉิง เยี่ยมมาก ไม่ทำให้พวกเราสาวโพกผ้าแดงเสียหน้า หมอนั่นถ้ายังมียางอาย ต่อไป ไม่กล้ามาอีกแน่นอน ถูกต้อง ถูก
– เทียนฉิง – เทียนฉิงเยี่ยมมาก เยี่ยมมาก ๆ สุดยอดจริง ๆ เทียนฉิง นั่นสิ ๆ สุดยอด เทียนฉิง ทำไมเขาถึงมีแรงขนาดนี้นะ ขอบคุณฉันสิ เมื่อกี้ถ้าไม่ได้ฉันช่วยพี่ไว้ พี่ต้องแพ้อย่างน่าเกลียด ฉันไม่ได้แพ้นะ เขากับฉันก็มีแรงเท่ากัน เราสองคนไม่มีอะไรไม่เหมือนกัน พี่ไห่ พี่เนี่ยนะ ขี้โม้จริง ๆ อาจิ่ว ไม่เลว ตอนนี้พูดแทนอาซ้อใหญ่ได้แล้ว ไป ๆ ๆ ฉันว่าพี่โดนของเข้าแล้ว อาซ้อใหญ่อะไรกัน เขาตกลงแต่งงานกับพี่แล้วเหรอ เราสองคนน่ะ เป็นคู่ที่สวรรค์ได้บรรจงสร้างขึ้น โอวหยางเทียนฉิง ก็คือเมียของฉัน หนีไม่พ้นหรอก หนีไม่พ้นหรอก เป็นอะไรไป ปี้หัว คุณหนูรองตระกูลจิน ทำไมถึงร้องไห้ได้ พี่รีบไล่ ครูสอนพิเศษวันนี้ไปเลยนะ ไม่อย่างนั้นฉันจะ ไม่ยอมรับว่าพี่เป็นพี่สาวอีก เขาหาเรื่องเธอเหรอ เปล่าค่ะ นั่นสิ พี่เสวี่ยถิงของเธอ ขับรถพาเธอออกไป เที่ยวกินลมทุกวันไม่ใช่เหรอ เขาน่ะพาฉันออกไป แต่ใจเขาไม่อยู่กับเนื้อกับตัวตลอดเวลา
ได้กินอะไรอร่อย ๆ ก็ต้องเอากลับมาด้วย ฉันก็นึกว่าเขาเอามาให้แม่ ปรากฏว่าเอามาให้ ไป๋เวยนั่นหมดเลย ที่น่าโมโหไปกว่านั้นคือ เมื่อวานถูกใจน้ำหอมขวดหนึ่ง เขาซื้อมาแล้ว ฉันก็นึกว่าเขาจะให้ฉัน ปรากฏว่า ปรากฏว่า ให้ไป๋เวยเหรอ นั่นน่ะสิ เขาบอกว่าน้ำหอมนั่นมันราบเรียบ ไม่เหมาะกับฉัน เหมาะกับไป๋เวย น่าโมโหชะมัด ไม่คิดเลยว่าจะมีเรื่องแบบนี้ งั้นฉันคงต้องเลิกจ้างเขาละ แต่เธอต้องคิดให้ดีนะ ถึงแม้ไป๋เวยจะไปแล้ว เธอคุมเสวี่ยถิงอยู่เหรอ นั่นสิ ลู่เสวี่ยถิงเหมือนกับพี่เขย เจอใครก็รักคนนั้น คุมยาก ทำไมลากไปถึงพี่เขยเธอได้ล่ะ ผู้ชายก็แบบนี้ น้องสามอายุยังน้อย จิตใจลอยไปลอยมาน่ะ ถ้าเธออยากคุมเสวี่ยถิงให้อยู่ เกรงว่าจะไม่เกิดผลนะ งั้นฉันต้องทำยังไงล่ะ บ้านนี้ใครใหญ่ เธอไม่รู้เหรอ เธอต้องเอาใจคุณนายใหญ่ ลู่เสวี่ยถิงก็จะขอเธอแต่งงานเอง ฉันเคยบอกเธอตั้งนานแล้ว อยู่กับคุณนายใหญ่ให้มาก แต่ก็ไม่ยอม ฉันยอมได้ค่ะ ขอแค่ได้แต่งงานกับลู่เสวี่ยถิง ตอนนี้พี่จะให้ฉันทำอะไร ฉันยอมทุกอย่าง แล้ว แล้วต้องทำยังไงถึงจะ เอาใจคนแก่นั่นได้นะ พี่ พี่สอนฉันนะคะ ตั้งแต่วันนั้น หลังจากที่ถูกหนานหลานทำให้ตกใจ ช่วงนี้เขาก็ไม่ค่อยอยากอาหาร เธอต้มโจ๊กไก่เส้าซิงที่เขาชอบ แล้วเอาไปให้เขากินสิ
ต้มโจ๊ก ฉันทำเป็นที่ไหนล่ะ ฉันแค่กินเป็นอย่างเดียว ฉันกำชับเอาไว้แล้ว กำลังอยู่บนเตาเลยนะ เธอก็แค่ยกไปให้เขา ใครจะรู้ว่าคนไหนเป็นคนทำ พี่ พี่ดีกับฉันมากจริง ๆ ป้าหวง มีอะไรให้ฉันช่วยไหมคะ นี่ไว้ให้คุณชายเล็กค่ะ เลิกเรียนแล้วเหรอ หิวแล้วสิ เดี๋ยวฉันเตรียมขนมให้คุณนะคะ ไม่ต้องค่ะ ๆ ฉันไม่หิว ฉันก็แค่เบื่อ ๆ เลยมาหาอะไรทำ คุณเป็นครูสอนหนังสือ ครัวนี่จะมีงานอะไรให้คุณทำล่ะคะ ครูสอนพิเศษคนนี้ รู้จักกฎระเบียบบ้างไหม เข้ามาขโมยกินในห้องครัว คุณหนูจิน อรุณสวัสดิ์ค่ะ ตระกูลลู่เชิญฉันมาสอนหนังสือ มีอาหารให้ทั้งสามมื้อ ถ้าฉันมากิน ก็ไม่ถือว่าเป็นการขโมยนะคะ เธอนี่ปากดีจังเลยนะ ไม่น่าล่ะถึงได้กล้าแย่ง พี่เสวี่ยถิงกับฉัน แต่ฉันจะบอกเธอให้นะ ความคิดร้าย ๆ ของเธอไม่มีทางสำเร็จหรอก ฉันพูดกับพี่สาวของฉันแล้ว เขาบอกว่าให้เธอ เก็บสัมภาระแล้วไปเดี๋ยวนี้เลย โจ๊กไก่เส้าซิงที่ต้มให้คุณนายใหญ่ เสร็จหรือยังนะ กำลังต้มอยู่ค่ะ ยังไม่เสร็จ ดวงอาทิตย์ขึ้นแล้ว พวกเธอแอบอู้งานใช่ไหม ตื่นสายสินะ หอมมากเลย นี่มันสุกแล้วไม่ใช่เหรอ ป้าหวง คุณมัวแต่คุยกับครูสอนพิเศษ ใช่ไหม
คุณไม่ได้ดูโจ๊กเลย เกรงว่ายังไม่ร้อนได้ที่นะคะ ฉันชิมไปแล้ว สุกตั้งนานแล้วน่ะ คุณนี่ สักพักเดี๋ยวฉัน ยกไปที่ห้องคุณนายใหญ่ค่ะ ไม่ต้อง โจ๊กวันนี้ ฉันจะเป็นคนเอาไปส่งเอง ใช่สิ คุณช่วยฉันดู ครูสอนพิเศษคนนี้ให้ดีนะ อย่าให้เขาขโมยของดี ๆ ของตระกูลลู่ไป คุณไป๋ คุณไป๋คะ ฉันขอให้คุณ ช่วยฉันหน่อยได้ไหมคะ มา ไปทางซ้ายอีกหน่อย ค่ะ แม่คะ แม่นี่สายตาเฉียบแหลมจริง ๆ นะคะ มองในกระจกแวบเดียว มองชัดกว่าหนูอีกนะคะ ขนาดแจกันยังวางไม่เป็นเลย ไม่รู้จริง ๆ ว่า พวกเธอคุณหนูตระกูลจิน ถูกสั่งสอนมายังไงนะ แม่คะ ปี้หัวได้ยินว่า ช่วงนี้คุณแม่ทานไม่ค่อยลง ก็เลยตื่นแต่เช้า ทำโจ๊กไก่เส้าซิงมาให้คุณแม่น่ะค่ะ เขา ทำเองเหรอ เขารู้จากหนูน่ะค่ะ ว่าคุณแม่ชอบทานโจ๊กนี้ คุณแม่ลองทานหน่อยนะคะ